Współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, powinien być obliczony jako proporcja sumy wartości nieruchomości/praw do nieruchomości położonych na terytorium Polski, posiadanych bezpośrednio przez podmiot oraz wartości nieruchomości/praw do nieruchomości położonych na terytorium Polski posiadanych pośrednio również przez ten podmiot z uwzględnieniem wielkości posiadanego udziału, do wartości wszystkich aktywów tego podmiotu.
Fundacja A. z Liechtensteinu posiada 100% udziałów w cypryjskiej spółce B. Ltd., która ma udziały w polskich i zagranicznych spółkach zależnych. Fundacja planuje sprzedać udziały w B. Ltd. innemu podmiotowi z Liechtensteinu. W związku z tym pojawiło się pytanie, czy przychód ze zbycia może podlegać opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 3 ust. 3 pkt 4 lub 4a ustawy…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
19 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 19 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ustalenia czy Spółka spełnia kryteria dotyczące proporcji aktywów nieruchomościowych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, wskaźnik 50% należy obliczać jako stosunek:
Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 3 czerwca 2026 r. (data wpływu 3 czerwca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A. [dalej: Wnioskodawca] jest prywatną fundacją, osobą prawną, rezydentem podatkowym Liechtensteinu, podlegającym tam opodatkowaniu od całości swoich dochodów.
Wnioskodawca posiada 100% udziałów w spółce B. Ltd. [dalej: Spółka], spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, będącej osobą prawną, rezydentem podatkowym Cypru.
Spółka posiada udziały w polskich i zagranicznych spółkach zależnych.
Wnioskodawca planuje zbycie udziałów w Spółce na rzecz innej osoby prawnej w Liechtensteinie. W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy planowane zbycie udziałów może skutkować powstaniem dochodu (przychodu) na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie art. 3 ust. 3 pkt 4 lub 4a ustawy o CIT, jako:
a) przychód z tytułu zbycia udziałów w spółce, której co najmniej 50% aktywów bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości, lub
b) przychód z tytułu zbycia udziałów w spółce nieruchomościowej w rozumieniu art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
Wątpliwości Wnioskodawcy budzi sposób ustalania wskaźnika udziału wartości bilansowej nieruchomości położonych na terytorium Polski lub praw do takich nieruchomości w całkowitej wartości bilansowej aktywów Spółki, dla ustalenia czy w związku z planowaną czynnością zbycia udziałów w Spółce może dojść do powstania dochodu (przychodu) osiąganego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4 i 4a ustawy o CIT.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym dla potrzeb ustalenia, czy Spółka spełnia kryteria dotyczące proporcji aktywów nieruchomościowych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, wskaźnik 50% należy obliczać jako stosunek:
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, ustalając, czy Spółka będzie spełniać kryteria określone w art. 3 ust 3 pkt 4 i art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, dla celów określenia wskaźnika udziału wartości nieruchomości położonych na terytorium Polski lub praw do takich nieruchomości w całkowitej wartości aktywów Spółki - który to wskaźnik należy ustalać według stanu na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy - należy przyjąć stosunek wartości bilansowej nieruchomości posiadanych bezpośrednio przez Spółkę oraz wartość bilansową nieruchomości posiadanych pośrednio (ustalonej jako wartość bilansowa nieruchomości na terytorium RP posiadanych przez każdą spółkę zależną, pomnożoną przez procentowy udział Spółki w kapitale lub w zysku poszczególnych spółek zależnych) do wartości bilansowej aktywów Spółki posiadanych zarówno bezpośrednio oraz pośrednio (aktywów spółek zależnych).
Stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4 i 4a ustawy o CIT:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej.
Mając na uwadze fakt, że Spółka nie jest podmiotem rozpoczynającym działalność, ustalenie statusu spółki nieruchomościowej powinno zostać ustalone w oparciu o analizę art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, zgodnie z którym:
Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce nieruchomościowej - oznacza to podmiot inny niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o rachunkowości, w którym:
b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień roku poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody podatkowe, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto - w przypadku podmiotów innych niż określone w lit. a;
W kontekście powyższego, odnosząc się do określonej w ww. art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT przesłanki „pośredniości”, wskazać należy, że zgodnie z odpowiedzią z 18 marca 2021 r. Nr DD5.054.10.2021 na interpelację poselską nr 20317, sporządzoną przez Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów:
„(...) oceniając posiadanie pośrednie jako kryterium kwalifikującego uzyskanie przez podmiot statusu spółki nieruchomościowej, o której mowa w art. 4a pkt 35 ustawy CIT, uwzględnić należy także wartość nieruchomości położonych na terytorium Polski, posiadanych przez spółki, do których ten podmiot ma tytuły uczestnictwa w ich zyskach w proporcji do wielkości posiadanego udziału w takich spółkach”.
Powyższe prowadzi do wniosku, iż dokonując badania proporcji, w jakiej wartość bilansowa aktywów posiadanych przez Wnioskodawcę nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (lub praw do takich nieruchomości) pozostaje w stosunku do ogólnej wartości aktywów, konieczne jest uwzględnienie również „posiadania pośredniego”, tj. w ramach posiadanych udziałów w innych podmiotach.
Również z gramatycznej i logicznej struktury przepisu art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT wynika, że kwalifikator „bezpośrednio lub pośrednio” odnosi się także do rzeczownika „aktywów”. Ustawodawca nakazuje zatem analizę całej struktury aktywów posiadanego majątku - zarówno tego posiadanego bezpośrednio, jak i pośrednio. Celem jest zbadanie, jaką część tej całościowej, zagregowanej wartości aktywów stanowią nieruchomości.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, w celu wyliczenia proporcji, o której mowa w art. 3 ust 3 pkt 4 i art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. a art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, należy przyjąć następujące wyliczenie, według stanu na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy:
Zdaniem Wnioskodawcy tak ustalone działanie matematyczne (proporcja) będzie wymierne, logiczne i adekwatne do celu analizy, jakim jest ustalenie spełnienia kryteriów uznania podmiotu za spółkę nieruchomościową.
Taka metodologia jest zgodna z ratio legis przepisu. Zapewnia ona, że sposób liczenia proporcji odzwierciedla faktyczną strukturę majątku kontrolowanego przez Spółkę, zestawiając ze sobą porównywalne dane - sumę wartości nieruchomości w Polsce (bezpośrednich i pośrednich) do sumy wartości wszystkich aktywów (bezpośrednich i pośrednich).
Wnioskodawca zauważa, że sposób wyliczania stosunku, o którym mowa powyżej znalazł także potwierdzenie, przykładowo w:
Powyższe podejście znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie. Jak wskazano w wyroku I SA/Wr 681/25 z 22 stycznia 2026 r. Sąd zauważa, że z literalnego brzmienia przepisu art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT wprost wynika, że ww. przepis określający proporcję odnosi się do aktywów posiadanych "bezpośrednio lub pośrednio" zarówno w odniesieniu do licznika (wartość bilansowa nieruchomości) jak i do mianownika (wartość bilansowa aktywów ogółem podatnika). Skoro bowiem analizowany przepis rozszerza definicję aktywów w zakresie nieruchomości także na aktywa pośrednie (będące w posiadaniu spółek zależnych zgodnie z procentowym udziałem Wnioskodawcy w zysku spółek zależnych) to analogicznie przyjąć należy, że również pojęcie aktywów ogółem Spółki należy symetrycznie rozszerzyć również na aktywa pośrednie (będące w posiadaniu spółek zależnych zgodnie z procentowym udziałem Wnioskodawcy w zysku spółek zależnych).
Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, w celu zbadania spełnienia przez Spółkę warunków dot. stosunku aktywów, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz art. 4a pkt 35 ustawy o CIT, należy uwzględnić stosunek sumy nieruchomości i praw do nich w Polsce posiadanych bezpośrednio i pośrednio przez Spółkę do sumy wszystkich aktywów posiadanych bezpośrednio oraz aktywów posiadanych pośrednio.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia czy Spółka spełnia kryteria dotyczące proporcji aktywów nieruchomościowych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, wskaźnik 50% należy obliczać jako stosunek: wartości bilansowej nieruchomości położonych na terytorium RP posiadanych bezpośrednio przez Spółkę oraz wartości bilansowej nieruchomości posiadanych pośrednio (określonej jako wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium RP, będących w posiadaniu poszczególnych spółek zależnych, pomnożona przez procentowy udział Spółki w ich kapitale lub zysku), do wartości bilansowej wszystkich aktywów posiadanych bezpośrednio i pośrednio (aktywów spółek zależnych) przez Spółkę jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że poniższa interpretacja dotyczy tylko problematyki będącej ściśle przedmiotem pytań w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych postawionego przez Państwa we wniosku. Treść pytania wyznacza bowiem granice tematyczne wydawanej interpretacji.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
W myśl art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Określając podmiotowy zakres obowiązywania ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawodawca polski przyjął dwie zasady: nieograniczonego obowiązku podatkowego, dotyczącego osób prawnych mających siedzibę lub zarząd w Polsce (zasada rezydencji - art. 3 ust. 1 ustawy o CIT) i ograniczonego obowiązku podatkowego, dotyczącego tych osób prawnych, które nie mają siedziby lub zarządu w Polsce (zasada źródła - wyrażona w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT).
Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma siedzibę lub zarząd.
W świetle art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT,
za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości.
Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT,
za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej.
Stosowanie do art. 3 ust. 4 ustawy o CIT,
wartość aktywów, o której mowa w ust. 3 pkt 4, ustala się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu, o którym mowa w tym przepisie. W przypadku spółek będących emitentami papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym wartość aktywów może być ustalana na podstawie aktywów bilansowych ujętych w raportach okresowych publikowanych na koniec ostatniego kwartału poprzedzającego kwartał roku kalendarzowego, w którym doszło do uzyskania przychodu.
Pojęcie „spółki nieruchomościowej” zostało zdefiniowane w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
W myśl art. 4a pkt 35 ustawy o CIT,
ilekroć w ustawie jest mowa o spółce nieruchomościowej - oznacza to podmiot inny niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o rachunkowości, w którym:
a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy dzień roku obrotowego, co najmniej 50% wartości rynkowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość rynkowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku podmiotów rozpoczynających działalność,
b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień roku poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku poprzedzającym odpowiednio rok podatkowy albo rok obrotowy przychody podatkowe, a w przypadku gdy spółka nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - przychody ujęte w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto - w przypadku podmiotów innych niż określone w lit. a.
Z opisu sprawy wynika, że A. (rezydent podatkowy Liechtensteinu) posiada 100% udziałów w spółce B. Ltd. (rezydencie podatkowym Cypru). B. Ltd. posiada udziały w polskich i zagranicznych spółkach zależnych. A. planuje zbycie udziałów w B. Ltd. na rzecz innej osoby prawnej w Liechtensteinie.
Państwa wątpliwości wiążą się z ustaleniem czy Spółka spełnia kryteria dotyczące proporcji aktywów nieruchomościowych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, wskaźnik 50% należy obliczać jako stosunek:
Odnosząc się do ww. wątpliwości wskazać należy, że w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, mowa jest o „co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki”. Pojęcie aktywów wywodzi się z prawa bilansowego, dlatego w tym względzie należy odwołać się do przepisów ustawy o rachunkowości definiującej to pojęcie.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 552 ze zm., dalej: „uor”),
ilekroć w ustawie jest mowa o aktywach - rozumie się przez to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych.
W świetle art. 3 ust. 1 pkt 13 uor,
ilekroć w ustawie jest mowa o aktywach trwałych - rozumie się przez to aktywa jednostki, które nie są zaliczane do aktywów obrotowych, o których mowa w pkt 18.
W myśl art. 3 ust. 1 pkt 15 uor,
ilekroć w ustawie jest mowa o środkach trwałych - rozumie się przez to, z zastrzeżeniem pkt 17, rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:
a) nieruchomości - w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
b) maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
c) ulepszenia w obcych środkach trwałych,
d) inwentarz żywy.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 29 uor,
ilekroć w ustawie jest mowa o aktywach netto - rozumie się przez to aktywa jednostki pomniejszone o zobowiązania, odpowiadające wartościowo kapitałowi (funduszowi) własnemu.
Natomiast, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 32f uor,
ilekroć w ustawie jest mowa o pozostałych kosztach i przychodach operacyjnych - rozumie się przez to koszty i przychody związane pośrednio z działalnością operacyjną jednostki, a w szczególności koszty i przychody związane z odpisami aktualizującymi wartość aktywów i ich korektami, z wyjątkiem odpisów obciążających koszty finansowe.
W świetle art. 4 ust. 2 uor,
zdarzenia, w tym operacje gospodarcze, ujmuje się w księgach rachunkowych i wykazuje w sprawozdaniu finansowym zgodnie z ich treścią ekonomiczną.
Z kolei, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 uor,
poszczególne składniki aktywów i pasywów wycenia się stosując rzeczywiście poniesione na ich nabycie (wytworzenie) ceny (koszty), z zachowaniem zasady ostrożności. W szczególności należy w tym celu w wyniku finansowym, bez względu na jego wysokość, uwzględnić zmniejszenia wartości użytkowej lub handlowej składników aktywów, w tym również dokonywane w postaci odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych.
Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 1 uor,
aktywa i pasywa wycenia się nie rzadziej niż na dzień bilansowy w sposób następujący środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne - według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, lub wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny środków trwałych), pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, powinien być obliczony jako proporcja sumy wartości nieruchomości/praw do nieruchomości położonych na terytorium Polski, posiadanych bezpośrednio przez podmiot oraz wartości nieruchomości/praw do nieruchomości położonych na terytorium Polski posiadanych pośrednio również przez ten podmiot z uwzględnieniem wielkości posiadanego udziału, do wartości wszystkich aktywów tego podmiotu.
Dla ustalenia wartości nieruchomości/praw do nieruchomości posiadanych pośrednio, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 i art. 4a pkt 35 lit. b) ustawy o CIT, należy brać pod uwagę wartość bilansową tych nieruchomości/praw do nieruchomości posiadanych pośrednio, tj. wartość wynikającą z bilansów podmiotów zależnych sporządzonych na dzień wskazany w tych przepisach, z uwzględnieniem udziału procentowego w tych spółkach zależnych.
Przenosząc więc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że współczynnik procentowy, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 oraz art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT należy obliczyć jako proporcja sumy wartości nieruchomości/praw do nieruchomości położonych na terytorium Polski, posiadanych bezpośrednio przez B. Ltd. oraz wartości nieruchomości/praw do nieruchomości położonych na terytorium Polski posiadanych pośrednio przez B. Ltd. z uwzględnieniem wielkości posiadanego udziału, do wartości wszystkich aktywów B. Ltd. Współczynnik procentowy należy ustalić na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc transakcji.
Ustalając wartość bilansową aktywów B. Ltd. (tzw. „mianownik”) należy odwołać się ściśle/wyłącznie do bilansowej wartości aktywów prezentowanych w jej księgach rachunkowych, a więc bez powiększania ich o wartości bilansowe spółek zależnych i bez wyłączania wartości udziałów w spółkach zależnych posiadanych przez tę spółkę.
Tym samym, nie można zgodzić się z Państwem stanowiskiem zgodnie z którym, wskaźnik 50% należy obliczać jako stosunek wartości bilansowej nieruchomości położonych na terytorium RP posiadanych bezpośrednio przez Spółkę oraz wartości bilansowej nieruchomości posiadanych pośrednio (określonej jako wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium RP, będących w posiadaniu poszczególnych spółek zależnych, pomnożona przez procentowy udział Spółki w ich kapitale lub zysku), do wartości bilansowej wszystkich aktywów posiadanych bezpośrednio i pośrednio (aktywów spółek zależnych) przez Spółkę.
Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
W związku z uiszczeniem opłaty za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w kwocie wyższej od należnej, poniesiona z tego tytułu nadpłata w kwocie 80 zł podlega zwrotowi zgodnie z art. 14f § 2b pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa oraz z § 18 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie sposobu prowadzenia gospodarki finansowej jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1718). Opłata zostanie zwrócona na wskazany numer rachunku bankowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 163 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo