Spółka będąca polskim rezydentem podatkowym z udziałami osób fizycznych zaciągnęła pożyczki od jednego ze wspólników w latach 2022–2024, które nie zostały w całości spłacone. Spółka prowadziła działalność gospodarczą, ale z powodu strat podjęto decyzję o likwidacji 25 października 2025 r. Obecnie nie posiada majątku na spłatę…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ustalenia, czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym, wartość Długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców, będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 5 marca 2026 r. (data wpływu: 11 marca 2026 r.).
Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest polskim rezydentem podatkowym. Wspólnikami Spółki są osoby fizyczne (dalej: Wspólnicy). Jeden ze Wspólników udzielił Spółce kilku pożyczek. Ani kwoty główne poszczególnych pożyczek, ani kwoty odsetek od nich należnych nie zostały dotychczas w całości spłacone (dalej: Dług). Dług nie jest przedawniony. Obecnie Spółka znajduje się w likwidacji. Zgodnie z przepisami k.s.h. proces likwidacji zmierza do zakończenia działalności i wykreślenia Spółki z rejestru. Spółka nie posiada majątku, który pozwoliłby na zaspokojenie Długu w całości. Będzie to zatem niespłacone zobowiązanie Spółki wobec Wspólnika, który udzielił Spółce pożyczek. Wspólnik, wobec którego istnieją zobowiązania nie zamierza zrezygnować ze swoich należności i nie podpisze porozumienia, na mocy którego pożyczki zostałyby umorzone, nie wyraża także zgody na zwolnienie Spółki z długu. Takie umorzenie nie jest przewidywane ani w zakresie kwoty głównej pożyczek, ani w zakresie naliczonych odsetek. Wspólnicy uzgodnili, że Spółka zostanie rozwiązana bez spłaty całości zobowiązań z tytułu pożyczek. Równocześnie zarząd Spółki zamierza złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki. Spodziewane jest oddalenie lub odrzucenie wniosku z uwagi na brak majątku wystarczającego na zaspokojenie kosztów postępowania o ogłoszenie upadłości, albo z uwagi na nieuiszczenie przez Spółkę kosztów postępowania o ogłoszenie upadłości, albo z uwagi na fakt, że Spółka ma tylko jednego wierzyciela.
W związku z powyższym Spółka zostanie wykreślona z KRS wraz z niespłaconymi zobowiązaniami w stosunku do swojego wierzyciela. Jednocześnie udziałowcy nie będą zobowiązani do pokrycia tych zobowiązań. Planowana jest zatem likwidacja Spółki z Długiem.
Uzupełnienie
Umowę Spółki podpisano 6.01.2022 r. (data wpisu do KRS (...)2022 r.), Spółka została zarejestrowana poprzez system (...). Udziałowcami Spółki od samego początku powstania Spółki są te same osoby (Wspólnicy).
Spółka prowadziła działalność w zakresie sklasyfikowanym w PKD: 58.14.Z WYDAWANIE CZASOPISM I POZOSTAŁYCH PERIODYKÓW, 82.30.Z DZIAŁALNOŚĆ ZWIĄZANA Z ORGANIZACJĄ TARGÓW, WYSTAW I KONGRESÓW oraz 85.59.B POZOSTAŁE POZASZKOLNE FORMY EDUKACJI, GDZIE INDZIEJ NIESKLASYFIKOWANE. Obecnie spółka nie prowadzi działalności gospodarczej i są podejmowane wyłącznie czynności likwidacyjne lub inne czynności wynikające z obowiązujących przepisów.
Decyzję o likwidacji (rozwiązaniu) Spółki podjęto na Nadzwyczajnym Zgromadzeniu Wspólników Spółki w dniu 25 października 2025 r. w związku generowanymi stratami z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Jeden ze Wspólników przez dłuższy czas dofinansowywał Spółkę poprzez pożyczki, ponieważ zarząd Spółki zakładał prawdopodobieństwo osiągnięcia poziomu rentowności w przyszłości. Z uwagi na niespełnienie zakładanych celów dalsze dofinansowanie Spółki na podtrzymanie nierentownej działalności uznano za bezcelowe.
Wspólnik udzielił Spółce pożyczek na podstawie umów zawartych w okresie od 2022 r. do 2024 r. Umowy przewidywały spłatę pożyczki wraz z odsetkami, a oprocentowanie odsetek zostało ustalone na warunkach rynkowych. Zgodnie z postanowieniami w/w umów odsetki naliczone od kapitału miały zostać zapłacone przez Spółkę w dniu całkowitej spłaty danej pożyczki.
Pożyczki zostały udzielone w celu sfinansowania bieżącej działalności Spółki (ogólne koszty zarządu i administracyjne), w tym wypłatę wynagrodzeń i spłatę zobowiązań. Łączna kwota kapitału udzielonych pożyczek to (…) zł.
Środki z pożyczek zostały przeznaczone na finansowanie bieżącej działalności Spółki (ogólne koszty zarządu i administracyjne), w tym wypłatę wynagrodzeń i spłatę zobowiązań.
Jedna z pożyczek zaciągnięta w dniu 7 kwietnia 2023 r. na kwotę (…) zł została częściowo spłacona w kwocie (…) zł oraz jedna z pożyczek zaciągnięta w dniu 30 listopada 2023 r. została częściowo spłacona w kwocie (…) zł. Zgodnie z postanowieniami umów pożyczek spłaty zostały zaliczone na poczet kapitału pożyczki. W związku z powyższym pozostała niespłacona kwota zadłużenia (kapitału) względem Wspólnika wynosi (…) zł.
Spółka osiągała przychody od 02.2022 do 01.2024 z tytułu usług szkoleniowych (szkolenia, sympozja, kongresy), sprzedaży czasopism, usług reklamowych. Ponadto w 2025 r. wystąpiła jedynie sprzedaż laptopów (środków trwałych Spółki) oraz prawa do znaku towarowego.
Spółka nie dysponuje obecnie żadnym majątkiem trwałym. Środki finansowe na rachunku Spółki wynoszą obecnie około (…) zł.
Spółka z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie zdołała uzyskać rentowności i wymagała ciągłego dofinansowania w formie pożyczek. Przed podjęciem decyzji o likwidacji (rozwiązaniu) nie zostały wygenerowane dodatnie nadwyżki finansowe, a pozostałe w Spółce środki pieniężne są konieczne w celu zakończenia procesu likwidacji (na uregulowanie spodziewanych kosztów sądowych i opłat urzędowych oraz zobowiązań podatkowych). Na moment likwidacji w spółce nie pozostanie jakikolwiek majątek, który mógłby posłużyć do spłaty Długu.
Pytanie
Czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym, wartość Długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców, będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Zdaniem Wnioskodawcy, wartość Długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców, nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o CIT przychodem podatkowym jest m.in.:
1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe;
2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie;
3) wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych:
a) zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy,
b) środków na rachunkach bankowych - w bankach;
Z uwagi na likwidację Spółki z Długiem, w ocenie Spółki po jej stronie nie powstanie przysporzenie majątkowe - likwidacja spółki, która posiada zobowiązania nie skutkuje uzyskaniem przez nią jakichkolwiek pieniędzy, wartości pieniężnych czy też jakiegokolwiek innego przysporzenia. W związku z powyższym trudno mówić powstaniu przychodu podatkowego.
W szczególności nie będą miały zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o CIT, które odnoszą się odpowiednio do świadczeń nieodpłatnych oraz wartości umorzonych lub przedawnionych zobowiązań.
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka zostanie zlikwidowana z Długiem, tj. jej majątek nie będzie wystarczający do całkowitego pokrycia pożyczek wraz z odsetkami. Jednoznacznie wskazuje to na brak spełnienia przesłanek wskazanych w ww. przepisach - nie wystąpi ani nieodpłatne świadczenie, ani umorzenie lub przedawnienie zobowiązania.
Likwidacja Spółki skutkuje utratą przez nią bytu prawnego. W momencie wykreślenia jej z KRS, Spółka przestanie istnieć i tym samym przestanie istnieć Dług, ponieważ wraz z ustaniem jej bytu prawnego, nie będzie dłużnika zobowiązanego do uregulowania zobowiązania. Ustanie bytu prawnego Spółki i tym samym ustanie zobowiązania nie może być uznane za jakiekolwiek świadczenie na jej rzecz skutkujące powstaniem przysporzenia po stronie Spółki. Na skutek likwidacji Spółki i jej wykreślenia z KRS, Spółka przestanie istnieć i jako podmiot nieistniejący nie może być beneficjentem jakichkolwiek przysporzeń skutkujących powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu.
Ustawa o CIT nie posiada również definicji legalnej pojęcia "umorzenie zobowiązania". Według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego PWN, pojęcie "umorzenie" oznacza zrezygnowanie całkowicie lub częściowo ze sciągania jakichś należności pieniężnych.
Powyższe jest analogiczne do zwolnienia z długu, o którym mowa w art. 508 ustawy ustawy z dnia
23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 (dalej: KC):
"Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje."
Z powyższego wynika, że umorzenie zobowiązania / zwolnienie z długu wymaga podjęcia działania przez wierzyciela jak i dłużnika - zawarcia przez nich umowy co do umorzenia zobowiązania pomiędzy nimi. Brak takiego uzgodnienia powoduje brak możliwości zwolnienia z długu / jego umorzenia.
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka oraz Wspólnik nie zamierzają zawrzeć umowy na umorzenie Długu.
Dług Spółki będzie istniał do końca funkcjonowania Spółki tj. do momentu likwidacji i ustania bytu prawnego na skutek wykreślenia z rejestru przedsiębiorców KRS.
Dług przestanie istnieć dopiero z momentem wykreślenia Spółki z KRS, gdyż w tym momencie przestanie istnieć dłużnik zobowiązany do uregulowania zobowiązania. W konsekwencji, Spółka utraci byt prawny będąc dłużnikiem z tytułu zobowiązania wobec swojego Wspólnika. W związku z czym, w ocenie Spółki nie można uznać, że po jej stronie dojdzie do umorzenia zobowiązania, które mogłoby skutkować powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych:
Podsumowując, w przypadku likwidacji Spółki z pozostającym zobowiązaniem względem swojego Wspólnika (Długiem) po jej stronie nie wystąpi przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji pojęcia „przychód podatkowy”. Wskazuje jednak, w art. 12 ust. 1 ww. ustawy, otwarty katalog przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
Przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
Natomiast, w myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT:
Przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest w szczególności wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.
Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazuje na objęcie zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym, powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na podatniku. Bez znaczenia jest również to, czy przysporzenie jest wynikiem działania innej osoby, czy też samego podatnika, jak również to, czy korzyść wiąże się z konkretnymi przepływami finansowymi.
Wyjątek od tej zasady wskazano w art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym:
Do przychodów nie zalicza się kwot stanowiących równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z:
a) bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub
b) postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub
c) realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub
d) przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
Wobec powyższego, aby powstał przychód podatkowy konieczne jest przede wszystkim, by po stronie podatnika doszło do faktycznego przysporzenia majątkowego, mającego konkretny wymiar finansowy – wskutek otrzymania czegoś nieodpłatnie (częściowo odpłatnie) albo na skutek umorzenia istniejącego już zobowiązania.
Przedmiot Państwa wątpliwości jest związany z ustaleniem, czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym, wartość Długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców, będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Jak wspomniano wyżej, ujęcie przedmiotu opodatkowania w ustawie o CIT wskazuje na wszystkie zdarzenia, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym, zwiększająca aktywa lub zmniejszająca pasywa.
Z opisu sprawy wynika, że Wspólnik, wobec którego istnieją zobowiązania nie zamierza zrezygnować ze swoich należności i nie podpisze porozumienia, na mocy którego pożyczki zostałyby umorzone, nie wyraża także zgody na zwolnienie Spółki z długu. Takie umorzenie nie jest przewidywane ani w zakresie kwoty głównej pożyczek, ani w zakresie naliczonych odsetek.
Wspólnicy uzgodnili, że Spółka zostanie rozwiązana bez spłaty całości zobowiązań z tytułu pożyczek. Równocześnie zarząd Spółki zamierza złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki. Spodziewane jest oddalenie lub odrzucenie wniosku z uwagi na brak majątku wystarczającego na zaspokojenie kosztów postępowania o ogłoszenie upadłości, albo z uwagi na nieuiszczenie przez Spółkę kosztów postępowania o ogłoszenie upadłości, albo z uwagi na fakt, że Spółka ma tylko jednego wierzyciela. W związku z powyższym Spółka zostanie wykreślona z KRS wraz z niespłaconymi zobowiązaniami w stosunku do swojego wierzyciela. Jednocześnie udziałowcy nie będą zobowiązani do pokrycia tych zobowiązań. Planowana jest zatem likwidacja Spółki z Długiem.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że w związku z wykreśleniem Spółki z rejestru przedsiębiorców KRS Spółka nie otrzyma jakiegokolwiek nieodpłatnego (lub częściowo odpłatnego) świadczenia (realne przysporzenie). Tym samym, po stronie Spółki nie powstanie przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Przepisy ustawy o CIT nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem „umorzenie” zobowiązania. Według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego PWN, pojęcie „umorzenie” oznacza „zrezygnowanie całkowicie lub częściowo ze ściągania jakichś należności pieniężnych”.
Przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, dalej jako: „Kodeks cywilny”) wskazują, że z wygaśnięciem wierzytelności lub zobowiązań mamy do czynienia:
§ 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.
§ 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.
„Potrącenie” polega więc na umorzeniu wzajemnych wierzytelności dłużnika i wierzyciela (po zaistnieniu określonych przesłanek). W rezultacie dochodzi do częściowej lub całkowitej kompensaty wzajemnych wierzytelności. Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. W opisanym zdarzeniu przyszłym nie dojdzie do opisanego wyżej potrącenia.
§ 1. Jeżeli w celu umorzenia zobowiązania dłużnik zobowiązuje się za zgodą wierzyciela spełnić inne świadczenie albo nawet to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej, zobowiązanie dotychczasowe wygasa (odnowienie).
§ 2. W razie wątpliwości poczytuje się, że zmiana treści dotychczasowego zobowiązania nie stanowi odnowienia. Dotyczy to w szczególności wypadku, gdy wierzyciel otrzymuje od dłużnika weksel lub czek.
„Odnowienie” jest natomiast umową między dłużnikiem a wierzycielem, na podstawie której dłużnik, w celu umorzenia dotychczasowego zobowiązania, zobowiązuje się wobec wierzyciela i za jego zgodą spełnić inne świadczenie albo to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej. W efekcie odnowienia dotychczasowe zobowiązanie zostaje umorzone, jednakże na jego miejsce pojawia się nowe. Z opisanego zdarzenia przyszłego nie wynika, aby w niniejszej sprawie miało dojść do odnowienia.
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Do zwolnienia z długu dochodzi natomiast na podstawie umowy zawartej między wierzycielem a dłużnikiem, w której wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik takie zwolnienie przyjmuje, w efekcie czego zobowiązanie wygasa. Wynika z tego, że do skutecznego zwolnienia z długu (wygaśnięcia zobowiązania) konieczne jest zawarcie odpowiedniej umowy, w której dłużnik zwolnienie przyjmie, tzn. wyrazi na nie zgodę. Brak zgody dłużnika przekreśla możliwość umorzenia. Zwolnienie z długu może być odpłatne lub nieodpłatne. Brak odpłatności oznacza powstanie przychodu podatkowego po stronie dłużnika w wysokości wartości umorzonego zobowiązania.
W konsekwencji, przychód podatkowy powstanie, jeżeli do umorzenia dojdzie w drodze nieodpłatnego zwolnienia z długu, na które dłużnik wyrazi zgodę. W opisanym przez Państwa zdarzeniu przyszłym, wskazali Państwo, że Spółka nie zostanie zwolniona z obowiązku spłaty zobowiązania.
W niniejszej sprawie nie dojdzie więc do umorzenia zobowiązań, które spowodowałoby powstanie po Państwa stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, tj. w wysokości wartości umorzonych zobowiązań.
Podkreślić należy, że podstawę do rozpoznania przychodu podatkowego zawsze powinno stanowić wystąpienie realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. Natomiast takie przysporzenie nie wystąpi po Państwa stronie.
W chwili wykreślenia Spółki z Krajowego Rejestru Sądowego, przestanie ona istnieć, niemożliwe będzie więc przypisanie jej jakiegokolwiek przysporzenia, a tym samym przychodu z tego tytułu.
Podsumowując, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego zgodzić się z Państwem należy, że wartość Długu, który nie zostanie spłacony na dzień zakończenia likwidacji i wykreślenia Spółki z rejestru przedsiębiorców, nie będzie stanowić dla Spółki przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Wobec powyższego Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwo interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały wydane określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo