Interpretacja 0114-KDIP2-1.4010.320.2025.1.PK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 czerwca 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

• czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty wdrożenia (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz koszty Oprogramowania będą kształtowały wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej, podlegającej amortyzacji podatkowej, zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT;
• czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty wdrożenia (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz koszty Oprogramowania będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych Nowej Inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d Rozporządzenia.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Aktualny rok podatkowy Spółki rozpoczął się 1 sierpnia 2024 r. i zakończy się 31 sierpnia 2025 r. Kolejne lata podatkowe będą trwały od 1 września do 31 sierpnia. Spółka posiada status dużego przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. U.UE. L. z 2014 r. Nr 187, str. 1 ze zm., dalej: „rozporządzenie GBER”).

22 grudnia 2022 r. (...) Strefa Ekonomiczna wydała na rzecz Spółki Decyzję o wsparciu nr (…) (dalej: „Decyzja”), o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459 ze zm.). Decyzja została wydana na 15 lat.

W oparciu o wydaną Decyzję Spółka realizuje nową inwestycję w (…), polegającą na zwiększeniu mocy produkcyjnych poprzez zwiększenie powierzchni produkcyjno-magazynowej, a także wdrożeniu innowacyjnych rozwiązań i nowych procesów technologicznych, w tym poprzez wyposażenie zakładu w wartości materialne i prawne (dalej: „Nowa Inwestycja”). Nowa Inwestycja zostanie zrealizowana do 31 grudnia 2027 r., a w konsekwencji powinna zostać utrzymana do 31 grudnia 2032 r.

Spółka funkcjonuje w ramach międzynarodowej grupy, w której jednostką dominującą jest B. (dalej: „Grupa” lub „Grupa B.”). Jednocześnie Spółka jest podmiotem powiązanym z C. (dalej: „C.”). Przy czym, zarówno w Spółce jak i C. pośrednio udziały posiada lider Grupy - B. Segmenty działalności Grupy obejmują:

1) żywność, na którą składa się produkcja wyrobów spożywczych, w tym napojów gorących, cukru i słodzików, olei roślinnych, pieczywa i wypieków, żywności regionalnej, ziół i przypraw oraz produktów mięsnych i mlecznych;

2) żywność podstawową - przetwórstwo buraków cukrowych i trzciny cukrowej w celu ich odsprzedaży użytkownikom przemysłowym;

3) rolnictwo - obejmujące produkcję paszy dla zwierząt i dostarczające pozostałe produkty dla sektora rolnego;

4) składniki - obejmujące produkcję drożdży piekarskich, składników wypieków, specjalistycznych protein, enzymów, technologii lipidowych i polioli;

5) handel detaliczny - na który składa się kupno i handel jakościowymi ubraniami i dodatkami.

C. zawarł 1 czerwca 2020 roku umowę, w ramach której nabył prawa licencyjne do specjalistycznego oprogramowania ERP (dalej „Oprogramowanie”) od dostawcy niepowiązanego ze spółkami z Grupy B. (tj. niespełniającego przesłanek do uznania go za podmiot powiązany ze spółkami z Grupy, które to przesłanki określone zostały w art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT) - dalej: „Dostawca”. Oprogramowanie służy do planowania i kontrolowania zasobów przedsiębiorstwa, tj. do zarządzania przepływem materiałów, procesami księgowymi i finansowymi, magazynowaniem, planowania produkcji i dostaw. W wyniku przyjęcia Oprogramowania wybranym spółkom z Grupy została przekazana wiedza z zakresu doskonalenia sposobu prowadzenia i kontroli procesu produkcyjnego. Oprogramowanie zostało wdrożone na okres 5 lat, w związku z czym początkowy okres udzielenia dostępu w całej Grupie B. wygasa 31 maja 2025 r. Postanowienia umowy zawartej z Dostawcą (dalej: „umowa ramowa”) pozwalają jednak stronom na zawarcie umowy o przedłużenie okresu korzystania z Oprogramowania, z czego Grupa zamierza skorzystać.

Zgodnie z praktyką obrotu gospodarczego oraz polityką biznesową Grupy B., C. został wyznaczony do zawarcia tej umowy ramowej, przy czym umowa ta jest zawierana również na rzecz innych spółek z Grupy. Ponadto C. finalizuje negocjacje z Dostawcą w zakresie przedłużenia umowy ramowej. Na mocy dokonywanych ustaleń Oprogramowanie zostanie wdrożone w Spółce 1 lipca 2025 r., a umowa ramowa zostanie przedłużona na okres kolejnych pięciu lat, licząc od 1 czerwca 2025 r. Oprogramowanie obecnie jest wdrażane także w C.

Na mocy zawartej umowy ramowej C. nabyła prawo do korzystania z Oprogramowania w ramach danej liczby użytkowników. Dana liczba stanowisk została przypisana do określonych spółek z Grupy, w tym do Wnioskodawcy. Spółki z poziomu własnego przedsiębiorstwa będą mogły korzystać z Oprogramowania indywidualnie i niezależnie od tego, w jaki sposób będą z niego korzystały pozostałe spółki.

Co istotne to podmioty z Grupy B. (nie C. jako pośrednik) podejmują decyzję dotyczącą liczby użytkowników licencji, tj. w zakresie przystąpienia bądź zrezygnowania z korzystania z Oprogramowania. Zatem z przypisaniem danego stanowiska jednej spółce z Grupy B. wiąże się prawo do wyłącznego decydowania o momencie rozpoczęcia i zakończenia używania Oprogramowania na potrzeby danej spółki. Tym samym C. w tym zakresie nie ma wpływu na kwestie związane liczbą użytkowników licencji i jedynie przekazuje Dostawy Oprogramowania na temat zapotrzebowania na Oprogramowanie.

W konsekwencji Wnioskodawca będzie korzystał z Oprogramowania, w sposób niezależny od pozostałych spółek z Grupy, na potrzeby zakładu produkcyjnego w (...), na terenie którego jest realizowana Nowa Inwestycja - w celu wykorzystania w zakładzie nowoczesnej technologii ER w chmurze do dalszej poprawy procesów i wydajności w produkcji, magazynowaniu, zakupach, łańcuchu dostaw i operacjach finansowych.

Zgodnie z umową ramową licencje od Dostawcy są odnawiane okresowo. Wraz ze zbliżającym się terminem upływu danego okresu, C., w imieniu Grupy, odnawia licencje, aktualizując przy tym potrzeby Grupy (w tym w imieniu Spółki - w oparciu o informacje przekazane przez Wnioskodawcę) w zakresie liczby przyznanych miejsc stanowiskowych. Wnioskodawca zamierza przy tym korzystać z Oprogramowania przez okres dłuższy niż rok.

Z uwagi na fakt zawarcia umowy za pośrednictwem C., Dostawca - z tytułu udzielonej licencji - początkowo obciąża kosztami C.. Następnie C., w oparciu o wewnętrzny system rozliczeń obowiązujący w Grupie, wystawia na rzecz poszczególnych spółek z Grupy (w tym na rzecz Wnioskodawcy) refakturę z tytułu korzystania z Oprogramowania (dalej: „koszty Oprogramowania”). Opłata za korzystanie z Oprogramowania jest naliczana i uiszczana raz w roku. Jednocześnie podkreślić należy, że Oprogramowanie zostało nabyte na warunkach zgodnych z aktualnymi cenami rynkowymi podobnych programów komputerowych.

Dodatkowo w momencie złożenia niniejszego wniosku Spółka - na podstawie umów zawieranych osobiście lub za pośrednictwem spółek z Grupy - ponosi i będzie ponosiła w przyszłości koszty związane z wdrożeniem Oprogramowania, na które składają się m. in.:

1. koszty usług związane z wdrożeniem (np. usługi informatyczne), nabywane od podmiotu trzeciego, który nie jest powiązany ze Spółką;

2. koszty związane z dostosowaniem przez podmiot trzeci (niepowiązany ze Spółką) Oprogramowania i jego funkcjonalności;

3. koszty związane z wdrożeniem, instalacją, diagnostyką i konfiguracją Oprogramowania (przez podmiot trzeci (niepowiązany ze Spółką);

4. koszty wewnętrzne Spółki związane z oddelegowaniem pracowników Spółki do wdrożenia Oprogramowania, w tym ich wynagrodzenia, koszty podróży służbowych

- dalej łącznie: „koszty wdrożenia”.

Koszty wdrożenia będą ponoszone przez Spółkę do czasu przyjęcia do używania Oprogramowania. Poniesienie kosztów wdrożenia jest i będzie należycie dokumentowane za pomocą dowodów księgowych.

W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że koszty Oprogramowania i koszty wdrożenia nie przekroczą progu 50% całkowitych nakładów, które Spółka planuje zaliczyć do kosztów kwalifikowanych Nowej Inwestycji.

Pytania

1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty wdrożenia (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz koszty Oprogramowania będą kształtowały wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej, podlegającej amortyzacji podatkowej, zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT?

2. Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty wdrożenia (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz koszty Oprogramowania będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych Nowej Inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d Rozporządzenia?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty wdrożenia (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz koszty Oprogramowania będą kształtowały wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej, podlegającej amortyzacji podatkowej, zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „Ustawa o CIT”).

Ad.2 Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty wdrożenia (poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania) oraz koszty Oprogramowania będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych Nowej Inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108; dalej: „Rozporządzenie”).

Ad.1

Zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok.

Zgodnie z warunkami określonymi w ustawie o CIT Spółka będzie mogła wykazać w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, prowadzonej dla celów podatkowych, licencję na Oprogramowanie, jeżeli Oprogramowanie spełni poniższe warunki:

1) zostało nabyte przez Spółkę,

2) należy do jednej z kategorii wartości niematerialnych i prawnych, wskazanych w art. 16b ust. 1 pkt 1-7 ustawy o CIT (m.in. licencje),

3) nadaje się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia go do używania,

4) przewidywany okres używania przekracza rok,

5) jest wykorzystywane na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.

Ad. 1

Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym C. zawarła umowę ramową z Dostawcą, na mocy której nabyła prawo do korzystania z Oprogramowania w ramach danej liczby użytkowników licencji. Poszczególne stanowiska zostały przy tym przypisane do określonych spółek z Grupy, w tym do Wnioskodawcy, które z poziomu własnego przedsiębiorstwa będą mogły korzystać z Oprogramowania indywidualnie i niezależnie od tego, w jaki sposób pozostałe spółki będą z niego korzystały.

Wnioskodawca wskazuje przy tym, że będzie korzystał z Oprogramowania, w sposób niezależny od pozostałych spółek z Grupy, wyłącznie na potrzeby zakładu produkcyjnego w (...), na terenie którego jest realizowana Nowa Inwestycja - w celu usprawnienia zarządzania procesem produkcyjnym tego zakładu.

Wnioskodawca podkreśla także, że takie postępowanie w przypadku wdrażania jakichkolwiek systemów, programów czy innych działań, mających na celu zapewnienie rozwiązań dla grup kapitałowych (zwłaszcza dużych kapitałowych grup międzynarodowych, do których należy Grupa B.), wynika z praktyki oraz polityki biznesowej Grupy, co przyczynia się do efektywności wdrażanych rozwiązań jak również wzmocnienia pozycji negocjacyjnej przy zakupie tego rodzaju systemów.

Jednocześnie - w odniesieniu do sytuacji przedstawionej w niniejszym wniosku - działanie takie nie oznacza, że bezpośrednim beneficjentem umowy ramowej jest C. Zdaniem Wnioskodawcy C. na mocy zawartej umowy ramowej, w zakresie w jakim nabyła stanowiska licencyjne dla pozostałych spółek z Grupy (w tym dla Wnioskodawcy), występuje w roli pośrednika, a rzeczywistymi nabywcami Oprogramowania są te spółki z Grupy, którym przypisano poszczególne stanowiska licencyjne.

Stanowisko, że spółka, która zawiera umowę dla pozostałych podmiotów z jej grupy kapitałowej występuje w roli pośrednika, zostało potwierdzone także w interpretacji indywidualnej z 16 maja 2016 r., wydanej przez Izbę Skarbową w Katowicach (sygn. IBPB-1-2/4510-273/16/BD) lub interpretacji indywidualnej z 16 stycznia 2014 r., wydanej przez Izbę Skarbową w Warszawie (sygn. IPPB3/423-958/13-2/MS1).

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że pomimo faktu, że C. jest stroną umowy ramowej z Dostawcą, to faktycznym nabywcą Oprogramowania jest Spółka, do której przypisano konkretne stanowiska licencyjne. Zatem pierwszą przesłankę należy uznać za spełnioną.

Ad. 2)

W ocenie Wnioskodawcy Oprogramowanie stanowi jeden ze szczególnych rodzajów utworów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2509 ze zm., dalej: „Prawo autorskie”). Zgodnie z art. 74 ust. 1 tej ustawy programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Jednocześnie, zgodnie z art. 41 ust. 2 Prawa autorskiego, „licencją” jest umowa o przeniesienie majątkowych praw autorskich lub o korzystanie z utworu (rozumianego również jako program komputerowy). Majątkowymi prawami autorskimi są m.in. prawo do korzystania z utworu oraz do rozporządzania nim. W rezultacie należy uznać, że przeniesienie autorskich praw majątkowych nie jest cechą charakterystyczną umowy licencyjnej (tylko umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych). Cechą charakterystyczną umowy licencyjnej jest bowiem uprawnienie do korzystania z utworu. W związku z tym sytuacja, w której na mocy umowy jakikolwiek podmiot otrzymuje prawo do wykorzystywania programu komputerowego stanowi dla tego podmiotu, jak wskazuje Wnioskodawca, uzyskanie (nabycie) licencji.

Ad. 3)

Jak wskazano wyżej na moment składania niniejszego wniosku Oprogramowanie jest przystosowywane do gospodarczego używania, o czym świadczą koszty wdrożenia ponoszone przez Spółkę. Wdrożenie Oprogramowania w Spółce stanowi proces, mający na celu przystosowanie go do potrzeb Spółki i obejmuje głównie przeprowadzenie niezbędnych instalacji oraz sprawdzenie poprawności działania Oprogramowania do momentu wprowadzenia wartości niematerialnej i prawnej do ewidencji. Zatem należy uznać, że Oprogramowanie nie zostało jeszcze przyjęte do używania. Natomiast Wnioskodawca nie ma wątpliwości, że wskazane przyjęcie do używania nastąpi, a zatem przesłanka zostanie spełniona.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie koszty wdrożenia oraz koszty Oprogramowania, poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania będą kształtowały wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 ustawy o CIT wartość początkową nabytych licencji określa się na podstawie ceny nabycia. Zgodnie z art. 16g ust. 3 tej ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

W związku z powyższym do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej zalicza się nie tylko kwotę należną sprzedającemu, ale także inne wydatki związane z zakupem, w tym także dotyczące jej wdrożenia, naliczone do dnia przekazania składnika majątku do używania.

Wydatki o jakie powiększa się wartość początkową zostały wymienione w powołanym wyżej art. 16g ust. 3 ustawy o CIT jedynie przykładowo, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu „w szczególności”. Cena nabycia składnika majątkowego obejmuje zarówno koszty zakupu (cenę należną zbywcy), jak i koszty poniesione w związku z przystosowaniem danej wartości niematerialnej i prawnej do gospodarczego wykorzystania, w tym wydatki z tytułu uruchomienia i instalacji programu komputerowego, naliczone do dnia przekazania do używania wartości niematerialnej i prawnej. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie wydatki, które powodują, że licencja nadaje się do gospodarczego wykorzystania, poniesione do dnia oddania jej do używania, należy zaliczać do wartości początkowej.

Zatem w ocenie Spółki koszty wdrożenia, szczegółowo opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, będą powiększały wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej, którą stanowi Oprogramowanie do momentu przyjęcia go do używania.

Ad. 4)

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że art. 16b ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że za wartość niematerialną i prawną można uznać wyłącznie taką licencję, której przewidywany okres używania jest dłuższy niż rok. W tym miejscu Wnioskodawca wyjaśnia, że zgodnie z postanowieniami zawartymi w umowie ramowej, licencje są okresowo, a Wnioskodawca zamierza korzystać z Oprogramowania w okresie dłuższym niż jeden rok.

Wnioskodawca w pierwszej kolejności wskazuje, że zawieranie tego typu umów licencyjnych wynika z praktyki biznesowej, w ramach której dopuszczalne jest odnawianie okresu licencjonowania. Spółka dodatkowo podkreśla, że - jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym - skoro Oprogramowanie ma służyć do zarządzania czynnościami w przedsiębiorstwie (m. in. planowania zamówień i dostaw) i ma być wykorzystywane w Spółce na potrzeby Nowej Inwestycji, która zostanie realizowana (w założeniu) do 31 grudnia 2027 r., to ewentualna decyzja o zrezygnowaniu z licencji na Oprogramowanie od danego Dostawcy, które wymaga przeprowadzenia długiego procesu wdrożenia (o czym świadczą ponoszone koszty wdrożenia, szkolenie pracowników, dostosowanie innych systemów w Spółce itd.), byłaby zupełnie nieuzasadniona ekonomicznie i biznesowo Zatem należy uznać, że także przesłanka dotycząca przewidywanego okresu używania została spełniona.

Ad. 5)

Ponadto jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Oprogramowanie zostało nabyte wyłącznie na potrzeby związane z działalnością gospodarczą Spółki, realizowaną na terenie zakładu produkcyjnego w ramach Nowej Inwestycji, objętej Decyzją. W związku z tym należy uznać, że ostatnia z wymienionych wyżej przesłanek została spełniona.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że nabyte Oprogramowanie, po zakończeniu procesu wdrożenia i przyjęciu go do używania, będzie stanowiło wartość niematerialną i prawną, podlegającą amortyzacji.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej z 22 sierpnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.345.2024.1.JKU), w której Dyrektor KIS potwierdził prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku, gdy:

a) „Spółka w (...) 2023 r. zawarła zestaw trzech umów z dostawcą usług informatycznych na realizację wdrożenia kompleksowego Systemu ERP”,

b) „ Wnioskodawca będzie mógł korzystać z danego programu na określonej liczbie stanowisk, lecz nie będzie upoważniony do udzielania dalszych sublicencji do programu na rzecz innych podmiotów lub do sprzedaży praw autorskich. Wnioskodawca będzie korzystać z programu na swój wewnętrzny własny użytek, do prowadzenia działalności gospodarczej”,

c) „licencja na rozwiązanie informatyczne sama w sobie nie nadaje się do gospodarczego wykorzystania bez realizacji wszystkich etapów prac wdrożeniowych w oparciu o umowę wdrożeniową”

d) „(…) w wyniku realizacji zawartych przez Wnioskodawcę umów tj.: umowy wdrożeniowej na wartość (...) zł netto oraz umowy licencyjnej na wartość (...) zł netto powstanie wartość niematerialna i prawna (WNiP)”.

Ad. 2

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT zwolnione od podatku są dochody podatników z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu i uzyskane na obszarze określonym w decyzji o wsparciu. Niemniej jednak kwota pomocy publicznej udzielonej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć kwoty pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do najwyższej kwoty pomocy, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Definicja nowej inwestycji zawarta jest w art. 2 ust. 1 ustawy o WNI, zgodnie z którym nową inwestycją jest m.in. inwestycja w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne związane z utworzeniem nowego zakładu, zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacja produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów wcześniej nie wytwarzanych w zakładzie lub zasadniczej zmiany w procesie produkcyjnym istniejącego zakładu.

Natomiast zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d Rozporządzenia, do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu kosztów nowej inwestycji, zalicza się koszty będące ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.

Zgodnie z § 8 ust. 2 Rozporządzenia, w przypadku dużych przedsiębiorców (tj. również w przypadku Spółki) wydatki na nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą w wysokości nieprzekraczającej 50% wartości wszystkich wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Ponadto zgodnie z § 8 ust. 4 Rozporządzenia, w celu zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wydatków na nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii, konieczne jest, aby wartości niematerialne i prawne:

1) były użytkowane przez przedsiębiorcę korzystającego z regionalnej pomocy inwestycyjnej wyłącznie w zakładzie, na który przedsiębiorca otrzymuje wsparcie, oraz zostały zaliczone do aktywów tego zakładu i pozostawały w nim przez okres co najmniej 5 lat (w przypadku dużych przedsiębiorstw, do jakich zalicza się Wnioskodawca);

2) zostały nabyte na warunkach rynkowych w rozumieniu art. 2 pkt 39a rozporządzenia GBER od osoby trzeciej niepowiązanej z nabywcą;

3) podlegały amortyzacji zgodnie z przepisami o podatku dochodowym.

Z powyższych regulacji wynika, że Spółka będzie mogła zaliczyć koszty wdrożenia i koszty licencji na Oprogramowanie do kosztów kwalifikowanych inwestycji jako cenę nabycia wartości niematerialnych i prawnych pod warunkiem, że:

1) zostaną poniesione w terminie określonym w Decyzji;

2) Oprogramowanie będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na potrzeby zakładu Spółki, korzystającego ze zwolnienia podatkowego na podstawie Decyzji;

3) wysokość wydatków na wartości niematerialne i prawne (w tym na licencję na Oprogramowanie) nie przekracza progu 50% całkowitych nakładów, które Spółka planuje zaliczyć do kosztów kwalifikowanych;

4) licencja na Oprogramowanie zostanie nabyta na warunkach rynkowych w rozumieniu art. 2 pkt 39a rozporządzenia GBER od osoby trzeciej niepowiązanej z nabywcą;

5) licencja na Oprogramowanie jako wartość niematerialna i prawna zostanie wpisana do rejestru wartości niematerialnych i prawnych i będzie przechowywana w majątku Spółki przez okres dłuższy niż 1 rok;

6) stanowią i będą stanowić nakład inwestycyjny związany z transferem technologii.

Ad. 1)

Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzaniu przyszłym koszty wdrożenia i koszty licencji na Oprogramowanie zostaną poniesione do 31 grudnia 2027 r., tj. w terminie określonym w Decyzji.

Ad. 2)

Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Oprogramowanie będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na potrzeby zakładu Spółki, korzystającego ze zwolnienia podatkowego na podstawie Decyzji.

Ad. 3)

Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, że wysokość wydatków poniesionych na wartości niematerialne i prawne (w tym na Oprogramowanie) nie przekracza progu 50% całkowitych nakładów, które Spółka planuje zaliczyć do kosztów kwalifikowanych. Spółka wskazuje, że w celu obliczenia sumy wydatków na wartości niematerialne i prawne oraz oszacowania ww. progu uwzględniła także koszty wdrożenia (składające się na cenę nabycia wartości niematerialnej i prawnej).

Ad. 4)

Wnioskodawca ponownie wskazuje, że pomimo faktu, że C. jest stroną umowy ramowej z Dostawcą, to faktycznym nabywcą Oprogramowania jest Spółka, do której przypisano konkretne stanowisko licencyjne. Za powyższym przemawiają argumenty, dotyczące:

a) sposobu wykorzystywania Oprogramowania - Spółka będzie używała Oprogramowanie indywidualnie i niezależnie od pozostałych spółek z Grupy B. wykorzystując je do zarządzania nowym zakładem produkcyjnym w (...), w którym jest realizowana Nowa Inwestycja objęta Decyzją,

b) sposobu ponoszenia kosztów - faktyczny ciężar nabycia Oprogramowania (stricte stanowiska licencyjnego) będzie ponosiła Spółka. Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy nie ma w tym kontekście znaczenia, że rozliczenia licencyjne będą dokonywane za pośrednictwem C., ponieważ to nie ten podmiot jest Dostawcą Oprogramowania i dlatego też nie otrzymuje od Spółki jakichkolwiek należności z tytułu licencji.

Wnioskodawca podkreśla również, że sposób zawierania umów grupowych, na mocy których są wdrażane rozwiązania (w tym rozwiązania licencyjne) dla grupy kapitałowej - polegający na wyznaczeniu jednej spółki (w tym przypadku C.) do pełnienia roli pośrednika i zawarcia umowy ramowej na rzecz także pozostałych podmiotów z Grupy - jest rozwiązaniem szeroko stosowanym ze względu na zwiększenie efektywności wdrażania danych rozwiązań w całej grupie oraz lepszą pozycję negocjacyjną względem dostawców/kontrahentów.

W opinii Wnioskodawcy należy również zwrócić uwagę, że taki sposób rozliczeń nie oznacza, że Spółka nabyła Oprogramowanie od podmiotu powiązanego.

W szczególności, w opinii Wnioskodawcy, w obliczu braku „legalnej” definicji nabycia, należy odwołać się do językowego, potocznego rozumienia sformułowania „nabycie”.

W tym kontekście, zdaniem Spółki, przez „nabycie” należy rozumieć uzyskanie własności lub innego prawa (w tym majątkowego).

W konsekwencji, biorąc pod uwagę, że:

a) C. działa jedynie w roli pośrednika, zawierającego umowę nie tylko w swoim imieniu, ale również innych spółek z Grupy (w tym Wnioskodawcy),

b) Spółka nie może uzyskać praw do oprogramowania od C., ze względu na fakt, iż:

• C. nie posiada praw do Oprogramowania, które mogłaby przekazać Spółce - prawa te posiada Dostawca,
• umowa C. z Dostawcą nie przenosi na C. praw do sublicencjonowania Oprogramowania - C. jedynie pośredniczy w przekazaniu przez Dostawcę praw do korzystania z Oprogramowania na rzecz innych spółek z Grupy

Tym samym, w opinii Wnioskodawcy należy odróżnić role jakie pełni:

a) C. - będący, w kontekście miejsc stanowiskowych przyznawanych Spółce, pośrednikiem reprezentującym Spółkę w sprawie zawartej umowy z Dostawcą i przekazującym płatności od Spółki na rzecz Dostawcy płatności od Wnioskodawcy - jako reprezentant Spółki - na rzecz podmiotu przekazującego prawa do Oprogramowania (Dostawcy),

b) Dostawcy - będącego podmiotem uprawnionym do przekazania Spółce praw do korzystania z Oprogramowania oraz do otrzymania (za pośrednictwem C.) zapłaty za przekazane prawa.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca ponownie wskazuje, że Oprogramowanie zostało nabyte od Dostawcy, który w żaden sposób nie jest powiązany z jakąkolwiek spółek z Grupy B. Ponadto Oprogramowanie zostało nabyte na warunkach zgodnych z aktualnymi warunkami rynkowymi podobnych programów komputerowych.

Zatem z powyższego należy wywieść, że Wnioskodawca nabył (za pośrednictwem C.) na warunkach rynkowych licencję na Oprogramowanie od Dostawcy, który nie jest w żaden sposób powiązany ze Spółką.

W związku z powyższym przesłankę dotyczącą nabycia wartości niematerialnej i prawnej na warunkach rynkowych (w rozumieniu art. 2 pkt 39a rozporządzenia GBER) od osoby trzeciej niepowiązanej z nabywcą należy uznać także za spełnioną.

Ad. 5)

Jak wskazano wcześniej umowa ramowa, która aktualnie wiąże Spółkę z Dostawcą, obejmuje okres pięciu lat, który kończy się 31 maja 2025 r., ale jej postanowienia pozwalają stronie na przedłużenie czasu udzielenia licencji na Oprogramowanie. Negocjacje między C. a Dostawcą są finalizowane, a zgodnie z intencją stron, umowa zostanie przedłużona 1 czerwca 2025 r. na okres 5 kolejnych lat (Oprogramowanie ma zostać wdrożone w Spółce 1 lipca 2025 r.). Wnioskodawca wyjaśnił także, że skoro Oprogramowanie ma służyć do zarządzania czynnościami w przedsiębiorstwie (m. in. do zarządzania przepływem materiałów, procesami księgowymi i finansowymi, magazynowaniem, planowania produkcji i dostaw) i ma być wykorzystywane na potrzeby Nowej Inwestycji, która będzie realizowana (w założeniu) do 31 grudnia 2027 r. (oraz utrzymana do 31 grudnia 2032 r.), to Spółka zamierza odnowić po tym okresie licencje na Oprogramowanie.

Wnioskodawca ma zamiar korzystać z Oprogramowania po jego wdrożeniu tak długo, jak tylko będzie to możliwe, jednak nie krócej niż przez rok (licencja na Oprogramowanie jako wartość niematerialna i prawna zostanie wpisane do rejestru wartości niematerialnych i prawnych i będzie przechowywana w majątku Spółki przez okres co najmniej 1 roku).

Ad. 6)

Zgodnie z § 8 ust. 2 Rozporządzenia, w przypadku dużych przedsiębiorców (tj. również w przypadku Spółki) wydatki na nabycie wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii zalicza się do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą w wysokości nieprzekraczającej 50% wartości wszystkich wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Ustawodawca nie wskazał w żadnym z przepisów Rozporządzenia, ustawy o WNI czy też ustawy o CIT definicji legalnej „transferu technologii”. Ponadto, pomimo funkcjonowania tego wyrażenia w systemie prawnym, nie ma utrwalonej praktyki interpretacyjnej w rozumieniu pojęcia „transfer technologii”, dla celów zaliczania wydatków na nabycie wartości niematerialnych i prawnych do kosztów kwalifikowanych. W związku z tym zgodnie z regułami interpretacyjnymi należy odwołać się do wykładni językowej danego pojęcia.

Definicja „technologii” zawarta w słowniku języka polskiego wskazuje, że pojęcie to należy rozumieć jako:

1) „metodę przeprowadzania procesu wytwarzania lub przetwarzania”;

2) „gałąź technologii zajmującą się opracowywaniem nowych metod wytwarzania produktów lub przetwarzania surowców” (https://sjp.pwn.pl/sjp/technologia).

Niezależnie jednak Spółka wskazuje, że definicję, którą należy się posługiwać przy interpretacji tego terminu, uznaje za zbyt wąską, a w szczególności wskazana definicja nie obejmuje sektora nowoczesnych technologii (np. technologii informacyjnych).

Jednakże niezależnie od powyższego, definicja ta obejmuje również „metodę przeprowadzania procesu produkcyjnego”. Biorąc pod uwagę, że w wyniku nabycia Oprogramowania zostanie przekazana wiedza z zakresu doskonalenia sposobu prowadzenia i kontroli procesu produkcyjnego, w szczególności planowania produkcji i zarządzania zapasami, w ocenie Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że w wyniku przyjęcia do używania Oprogramowania nastąpi „transfer technologii”.

Dodatkowo należy wskazać, że koszty wdrożenia i koszty licencji są wydatkami poniesionymi, w celu pozyskania wysoce zaawansowanej wiedzy (m. in. z zakresu zarządzania dostawami), niedostępnej dla Spółki przed zakończeniem procesu wdrożenia, co potwierdza, że nabycie Oprogramowania stanowi transfer technologii.

Podsumowując zdaniem Spółki koszty wdrożenia i koszty licencji na Oprogramowanie stanowią nakład inwestycyjny związany z transferem technologii.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że koszty wdrożenia oraz koszty Oprogramowania, poniesione do momentu przyjęcia Oprogramowania do używania będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych Nowej Inwestycji, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 lit. d Rozporządzenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia ;
• zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytań. Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.