Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej i prowadzi działalność badawczo-rozwojową w zakresie IT, zatrudniając pracowników na podstawie umów o pracę. Wynagrodzenia są wypłacane z opóźnieniem według modelu płacowego: miesiąc należny (n), wypłata i pobranie zaliczek na PIT w miesiącu n+1, a przekazanie do urzędu skarbowego w miesiącu n+2, z wyjątkiem…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy:
‒ Spółka ma prawo, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego Zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu Zeznania (jednak nie później niż do końca danego roku podatkowego) o kwotę Ulgi na Innowacyjnych Pracowników należną za miesiąc przypadający po złożeniu Zeznania, która nie została odliczona bezpośrednio w miesiącu, za który Spółka uzyskała prawo do skorzystania z niej, zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego – jest prawidłowe;
‒ przy założeniu złożenia zeznania CIT-8 za poprzedni rok w danym miesiącu (miesiąc „X”) – Spółka ma prawo do pomniejszenia zaliczek na PIT po raz pierwszy w odniesieniu do wynagrodzeń należnych za ten sam miesiąc, w którym złożyła zeznanie (miesiąc „X”), przy czym, zgodnie z modelem płacowym Spółki, wynagrodzenia te są wypłacane (i w tym momencie następuje pobranie zaliczki) w miesiącu następnym (miesiąc „X+1”), a zaliczki na PIT od tych wynagrodzeń podlegają wpłacie do urzędu skarbowego w terminie do 20. dnia kolejnego miesiąca (miesiąc „X+2”) – jest nieprawidłowe;
‒ Spółka ma prawo do pomniejszenia Zaliczek PIT Pracowników B+R w danym roku podatkowym po raz ostatni w stosunku do Zaliczek PIT podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego do 20 stycznia kolejnego roku podatkowego, a więc należnych w odniesieniu do wynagrodzeń za grudzień – jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ulgi na innowacyjnych pracowników.
Treść wniosku jest następująca :
Opis stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (…) z siedzibą w (…) (dalej: Grupa), będącej (...) dostarczających technologię informatyczną. Jedynym udziałowcem Spółki jest A. z siedzibą w (…). Wnioskodawca prowadzi działalność w dziedzinie opracowywania innowacyjnych rozwiązań w zakresie IT. B. pełni strategiczną funkcję w regionie (…), oferując kompleksowe rozwiązania IT w modelu end-to-end. Spółka funkcjonuje zarówno jako dostawca technologii, jak i integrator innowacyjnych rozwiązań dla biznesu i sektora publicznego. B. posiada szeroką ofertę systemów informatycznych w zakresie tworzenia rozległych instalacji sieciowych czy integracji złożonych systemów. Strategiczny obszar działania Spółki stanowią: (…).
W związku z powyższym, Spółka realizuje i będzie realizować w przyszłości działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT (dalej: Działalność B+R), z tytułu której ponosi koszty kwalifikowane wymienione w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT. Na tej podstawie Spółka korzysta i będzie korzystać w przyszłości z ulgi badawczo-rozwojowej, odliczając od podstawy opodatkowania koszty kwalifikowane zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT (dalej: ulga B+R).
W celu realizacji Działalności B+R Spółka angażuje osoby (zwane dalej także: Pracownikami B+R), które są i będą co do zasady zatrudniane na podstawie umów o pracę. W związku z tym, Spółka odprowadza i będzie odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów tych Pracowników B+R zgodnie z art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy o PIT i w konsekwencji jest oraz będzie zobowiązana do obliczania i pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz zryczałtowanego podatku, wskazanych w art. 18db ust. 2 ustawy o CIT, na zasadach wynikających z przepisów ustawy o PIT (dalej: Zaliczki PIT). W tym kontekście Wnioskodawca składa i będzie składał deklarację PIT-4R.
Spółka wskazuje również, że wynagrodzenia w B. są wypłacane pracownikom zgodnie z niżej wskazanym harmonogramem. Jednocześnie, w tym samym dniu, w którym wypłacane jest wynagrodzenie, następuje pobór Zaliczek PIT. Harmonogram prezentuje się w następujący sposób:
Powyższa systematyka dotyczy miesięcy od stycznia do listopada dla której przykładowo wynagrodzenie należne za wykonaną pracę w kwietniu jest wypłacane w terminie do 10 maja, zaś pobrana z tego tytułu zaliczka zostanie przekazana na rachunek Urzędu Skarbowego w terminie do 20 czerwca. Wyjątek stanowi grudzień, w którym wynagrodzenie za ten miesiąc wypłacane jest najpóźniej do 31 grudnia, a w związku z tym Zaliczki PIT przekazywane są do Urzędu Skarbowego do 20 stycznia.
Należy zaznaczyć, że przyjęty w Spółce rok podatkowy jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka wskazuje, że począwszy od roku podatkowego 2024 osiąga dochód niższy od kwoty przysługującego Spółce odliczenia z tytułu ulgi B+R i w konsekwencji część kosztów kwalifikowanych ulgi B+R pozostaje do odliczenia w sześciu kolejnych latach podatkowych, zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT.
W związku z powyższym, Spółka korzysta i w kolejnych latach również zamierza korzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18db ustawy o CIT (dalej: Ulga na Innowacyjnych Pracowników), tj. pomniejszać kwotę, podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego, zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w art. 18db ust. 2 ustawy o CIT, o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej Spółkę w danym roku podatkowym na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT w wysokości 19%.
W tym kontekście należy wskazać, że Spółka złożyła w marcu 2025 r. zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT (dalej: Zeznanie) za rok podatkowy 2024. Natomiast w lipcu 2025 r. Spółka skorzystała po raz pierwszy z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników w stosunku do Zaliczek PIT pracowników za wynagrodzenia majowe płatne do 10 czerwca.
W związku ze stosowaniem ulgi B+R w odniesieniu do kosztów zaangażowania Pracowników B+R, Spółka prowadzi rejestr czasu pracy, w którym zbiera informacje o miesięcznym, faktycznym zaangażowaniu czasowym poszczególnych Pracowników B+R w Działalność B+R. Na tej podstawie Spółka jest w stanie określić dla każdego Pracownika B+R, czy w danym miesiącu poświęcił on co najmniej 50% ogólnego czasu pracy na realizację Działalności B+R. Tylko Zaliczki PIT Pracowników B+R spełniających wskazane kryterium są brane pod uwagę podczas kalkulacji Ulgi na Innowacyjnych Pracowników. Dodatkowo Spółka wskazuje, że charakter prowadzonej przez nią działalności badawczo-rozwojowej został potwierdzony w interpretacji indywidualnej prawa podatkowego wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 30 stycznia 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.398.2017.1.JC.
Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że mogą wystąpić sytuacje, kiedy to z różnorodnych przyczyn Spółka nie odliczy całej kwoty dostępnej Ulgi na Innowacyjnych Pracowników lub nie odliczy jej w ogóle w danym miesiącu (np. sytuacja, kiedy to Spółka ze względów organizacyjnych nie jest w stanie w terminie, tj. do momentu przekazania Zaliczek PIT do Urzędu Skarbowego, zakończyć weryfikacji wszystkich, nowych projektów w kontekście spełnienia przesłanek uznania ich za projekty B+R). W takiej sytuacji wpłacona zostaje do Urzędu Skarbowego kwota, która nie uwzględnia tego odliczenia w ogóle lub uwzględnia je, ale w mniejszej kwocie (tj. z pominięciem projektów, które mogłyby potencjalnie zostać zakwalifikowane jako B+R, ale ze względu na brak możliwości ich dokładnej weryfikacji na bieżąco, nie zostają uwzględnione w przekazywanej do Urzędu Skarbowego kwocie).
Wnioskodawca zaznacza, że:
Pytania
1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka ma prawo, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego Zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu Zeznania (jednak nie później niż do końca danego roku podatkowego) o kwotę Ulgi na Innowacyjnych Pracowników należną za miesiąc przypadający po złożeniu Zeznania, która nie została odliczona bezpośrednio w miesiącu, za który Spółka uzyskała prawo do skorzystania z niej, zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego?
2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym – przy założeniu złożenia zeznania CIT-8 za poprzedni rok w danym miesiącu (miesiąc „X”) – Spółka ma prawo do pomniejszenia zaliczek na PIT po raz pierwszy w odniesieniu do wynagrodzeń należnych za ten sam miesiąc, w którym złożyła zeznanie (miesiąc „X”), przy czym, zgodnie z modelem płacowym Spółki, wynagrodzenia te są wypłacane (i w tym momencie następuje pobranie zaliczki) w miesiącu następnym (miesiąc „X+1”), a zaliczki na PIT od tych wynagrodzeń podlegają wpłacie do urzędu skarbowego w terminie do 20. dnia kolejnego miesiąca (miesiąc „X+2”)?
3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka ma prawo do pomniejszenia Zaliczek PIT Pracowników B+R w danym roku podatkowym po raz ostatni w stosunku do Zaliczek PIT podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego do 20 stycznia kolejnego roku podatkowego, a więc należnych w odniesieniu do wynagrodzeń za grudzień?
Państwa stanowisko w sprawie
Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym:
Zgodnie z art. 18db ust. 1 „Podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.”
Natomiast na mocy art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, „Uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.”
Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą, proces wykładni przepisów prawa podatkowego powinien być prowadzony w określonej kolejności. Pierwszeństwo w tym zakresie przysługuje wykładni literalnej (językowej), która polega na ustaleniu treści normy prawnej w oparciu o dosłowne brzmienie przepisu, z uwzględnieniem przede wszystkim znaczenia językowego użytych w ustawie wyrazów, jak również kontekstu gramatycznego, syntaktycznego oraz logicznego.
Interpretacja przepisów podatkowych nie może być jednak ograniczana wyłącznie do wykładni literalnej (językowej). Kolejną, stosowaną metodą wykładni, na którą należy się powołać jest wykładnia funkcjonalna czy celowościowa, które pozwalają na ustalenie miejsca przepisu w systemie prawa oraz jego celu.
Tym samym, stosowanie wykładni funkcjonalnej oraz innych zasad wykładni nie może prowadzić do wyników sprzecznych z literalnym brzmieniem przepisów, zwłaszcza w odniesieniu do uprawnień podatnika, które wynikają wprost z ustawy.
Jednakże, przy wykładni przepisów podatkowych należy pamiętać o zasadzie ścisłej wykładni norm regulujących prawa i obowiązki podatników, a zwłaszcza ulg podatkowych. Oznacza to, że organy podatkowe nie mogą wbrew ustawie zawężać prawa do ulgi, stosując rozszerzającą wykładnię ograniczeń w tym zakresie. Innymi słowy, jeżeli przepisy przewidują możliwość skorzystania z określonej ulgi lub zwolnienia, to organy podatkowe nie mają prawa stosować wykładni, która prowadziłaby do zawężenia zakresu tej ulgi poprzez powoływanie się na argumenty funkcjonalne, systemowe czy celowościowe, które byłyby sprzeczne z literalnym brzmieniem przepisów.
Stosując reguły wykładni językowej, należy podkreślić, że ww. przepisy nie wskazują, aby możliwość pomniejszenia kwoty podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym miała mieć miejsce tylko bezpośrednio w miesiącu, w którym dane Zaliczki PIT powinny zostać odprowadzone.
Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy te wskazują najwcześniejszy moment, w którym można skorzystać z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników w danym roku podatkowym. Kluczowy więc jest w kontekście niniejszego pytania art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, który przyznaje prawo do pomniejszenia zaliczek odprowadzanych przez podatnika będącego płatnikiem zaliczek z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Przepis ten zaś nie wprowadza żadnych dyspozycji ani ograniczeń czasowych.
W tym kontekście warto zwrócić zatem uwagę na ostatnią część art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, „do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie”.
Zdaniem Wnioskodawcy, zapis ten nie wprowadza konieczności korzystania z tej preferencji na bieżąco, tylko jedynie wskazuje na jej roczny charakter. Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w ocenie Spółki, Wnioskodawca składając Zeznanie za dany rok podatkowy, posiadając nadwyżkę przysługującego odliczenia z tytułu ulgi B+R nad dochodem, nabył prawo do rozliczenia Ulgi na Innowacyjnych Pracowników. Spółka, jednakże nie zawsze ma możliwość na bieżąco pomniejszać podlegające przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego Zaliczki PIT od wynagrodzeń Pracowników B+R. Z uwagi na posiadanie prawa do skorzystania z mechanizmu, o którym mowa w art. 18db ustawy o CIT, w związku ze spełnieniem wszystkich warunków, Spółka stoi na stanowisku, że obowiązujące przepisy zezwalają na pomniejszenie Zaliczek PIT (podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego) w kolejnych miesiącach danego roku podatkowego.
Mając na celu określenie okresu, za który podatnik ma prawo pomniejszać Zaliczki PIT w związku z rozliczeniem, o którym mowa w art. 18db ustawy o CIT, należy się odwołać do pozostałych dyrektyw wykładni, skoro wykładnia językowa nie nakazuje jednego sposobu rozumienia przepisów. Zgodnie z uzasadnieniem rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (rządowy projekt; druk nr 1532), „Potrzeba wsparcia polskich przedsiębiorców ze strony państwa dodatkowymi zachętami fiskalnymi związanymi z działalnością innowacyjną (obok obowiązujących: ulgi na działalność B+R oraz preferencyjnego opodatkowania dochodów z praw własności intelektualnej IP Box) wynika z zachodzących, nieustannych zmian w międzynarodowym otoczeniu biznesowym wymuszających wzrost nakładów na badania i rozwój, a także coraz silniejszej globalnej konkurencji, rosnących kosztów, wzrostu fuzji różnych technologii, krótszego cyklu ich życia i zwiększonego w związku z tym tempa innowacji.”
Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy i w myśl wykładni funkcjonalnej, która odwołuje się do wartości i celów prawodawcy, głównym i jedynym celem wprowadzenia Ulgi na Innowacyjnych Pracowników była chęć zapewnienia potrzebnego wsparcia przedsiębiorcom w wyniku zachodzących zmian w międzynarodowym otoczeniu biznesowym. W konsekwencji należy uznać, że celem ustawodawcy podczas wprowadzenia art. 18db było jedynie określenie warunków udzielenia przedmiotowej preferencji a nie wprowadzenie nieuzasadnionego formalizmu ograniczającego możliwość skorzystania przez podatnika z przysługującej mu preferencji, który miałby wynikać wyłącznie z przyczyn technicznych (np. niemożność pełnej kalkulacji w terminie wpłaty do Urzędu Skarbowego bieżącego odliczenia Zaliczek PIT) w sytuacji w której preferencja dotyczy całego roku.
Co więcej, w odniesieniu do Ulgi na Innowacyjnych Pracowników uzasadnienie projektu ustawy stanowi, że „w projekcie przyjęto zasadę, że prawo do odliczenia przysługuje począwszy od następnego miesiąca po miesiącu, w którym podatnik złożył swoje zeznanie, w którym rozliczył dochody z działalności gospodarczej. Podatnik ma prawo stosować to odliczenie do końca roku podatkowego.”
Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę literalne brzmienie przepisów jak i cel przepisu mającego wprowadzić preferencję podatkową dla podatników zajmujących się działalnością badawczo-rozwojową, podatnik ma prawo skorzystać z omawianej preferencji (w związku z wystąpieniem nadwyżki odliczenia z tyt. ulgi B+R nad dochodem oraz występowaniem Pracowników B+R) najpóźniej do końca tego roku podatkowego, w którym złożono Zeznanie za poprzedni rok podatkowy. Inne ograniczenia w korzystaniu z tej preferencji nie wynikają z przepisów ustawy o CIT i byłyby sprzeczne z celem wprowadzenia tej ulgi.
W konsekwencji, skoro w żadnym z przepisów nie został narzucony konkretny miesiąc, w którym należy pomniejszyć Zaliczki PIT za okres realizowania Działalności B+R przez co najmniej 50% miesięcznego czasu pracy danego Pracownika B+R w danym miesiącu, to w ocenie Wnioskodawcy podatnik ma wybór, w którym miesiącu dokonać pomniejszenia Zaliczek PIT wpłacanych na rachunek Urzędu Skarbowego w związku z okolicznościami określonymi w art. 18db ustawy o CIT.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników w dowolnym miesiącu jej roku podatkowego począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym złożyła Zeznanie, w odniesieniu do miesięcy do końca tegoż roku podatkowego, zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Innymi słowy, zdaniem Spółki, w praktyce po złożeniu Zeznania, podatnik może wybrać dowolny miesiąc, w którym faktycznie skorzysta z uprawnienia nabytego za dany miesiąc - pod warunkiem, że ten miesiąc wypadł przed końcem roku podatkowego.
Analogiczne poglądy były również wyrażane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W tym zakresie Spółka przywołuje interpretację indywidualną z 11 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP21.4010.672.2024.1.MR1, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym „Spółka ma i będzie miała prawo na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia wpłacanych zaliczek na PIT (o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy o PIT) w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu zeznania CIT-8 (jednak nie później niż w ostatnim miesiącu tego roku podatkowego) o kwoty Zaliczek PIT od Specjalistów za wcześniejsze miesiące, dla których spełnione zostały warunki z art. 18db ustawy o CIT, a które Spółka wpłaciła w całości na rzecz urzędu skarbowego.”
Spółka wskazuje także na następujące interpretacje indywidualne, w których Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej również potwierdził możliwość pomniejszenia Zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu Zeznania na rzecz innych wnioskodawców:
Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym, Spółka ma prawo, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego Zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu Zeznania (jednak nie później niż do końca danego roku podatkowego) o kwotę Ulgi na Innowacyjnych Pracowników należną za miesiąc przypadający po złożeniu Zeznania, która nie została odliczona bezpośrednio w miesiącu, za który Spółka uzyskała prawo do skorzystania z niej.
Pytanie nr 2Zgodnie z art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, uprawnienie do pomniejszenia zaliczek na PIT przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie. W ocenie Wnioskodawcy, przepis ten ustanawia moment, od którego podatnik nabywa prawo do stosowania ulgi, a jego wykładnia musi być ściśle powiązana z innymi ustępami art. 18db, w szczególności z ust. 1 i 2, które odwołują się do kwoty zaliczek pobranych od dochodów (przychodów) osób fizycznych.
W konsekwencji, aby prawidłowo zastosować ulgę, należy ustalić, które zaliczki zostały pobrane w pierwszym miesiącu uprawniającym do skorzystania z tej preferencji.
Zgodnie z przedstawionym w stanie faktycznym modelem płacowym, wynagrodzenie za dany miesiąc (miesiąc „X”) jest wypłacane w miesiącu następnym (miesiąc „X+1”) i w tym też momencie następuje pobranie zaliczki na PIT. Przykładowo, wynagrodzenie za marzec (miesiąc „X”) jest wypłacane w kwietniu (miesiąc „X+1”), a zaliczka na PIT jest pobierana również w kwietniu.
Tym samym, jeśli Spółka złoży zeznanie w miesiącu „X” (np. w marcu), to „miesiącem następującym” jest miesiąc „X+1” (kwiecień). Zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu, ulga będzie miała zastosowanie do zaliczek pobranych właśnie w tym miesiącu (w kwietniu). Będą to zaliczki od wynagrodzeń należnych za miesiąc „X” (marzec), których termin wpłaty do urzędu skarbowego przypada w miesiącu „X+2” (maju).
Podejście to jest zgodne z linią interpretacyjną prezentowaną przez sądy administracyjne. Przykładowo, w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2025 r. (sygn. I SA/Gd 863/24) sąd wprost stwierdził, że „ulgą będą zatem objęte zaliczki począwszy od zaliczek pobranych w następnym miesiącu po złożeniu zeznania, a nie zaliczek, których termin przekazania na rachunek urzędu skarbowego przypada do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu złożenia zeznania."
W konsekwencji, Spółka ma prawo do pomniejszenia Zaliczek PIT po raz pierwszy w odniesieniu do wynagrodzeń należnych za miesiąc złożenia Zeznania (miesiąc „X”).
Pytanie nr 3
Wnioskodawca zaznacza, że również dla uzasadnienia swojego stanowiska w zakresie przedmiotowego pytania, przyjmuje analogiczną argumentację jak w przypadku uzasadnienia swojego stanowiska w zakresie zaprezentowanej wykładni funkcjonalnej w pytaniu nr 1.
W pierwszej kolejności, Wnioskodawca wskazuje, że o ile spełnione zostały ustawowe przesłanki niezbędne do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, to zgodnie z art. 18db ust. 4 ustawy o CIT, skorzystanie z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników w roku podatkowym możliwe jest począwszy od miesiąca następującego kolejno po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie podatkowe, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.
Z kolei zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, „Podatnik (…) może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy”.
Natomiast według art. 38 ustawy o PIT (dot. Zaliczek PIT) płatnicy (w tym Wnioskodawca) mają obowiązek przekazania pobranych Zaliczek PIT na podatek w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano Zaliczki PIT, na rachunek urzędu skarbowego.
Wnioskodawcy, który nabył uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w art. 18db ustawy o CIT, począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym złożył Zeznanie, przysługuje ono aż do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to Zeznanie. Zaliczki PIT pobrane najpóźniej 31 grudnia w związku z wypłatą wynagrodzenia pracownikom można określić jako „podlegające przekazaniu” (a zatem spełniające dyspozycję art. 18db ust. 1 ustawy o CIT) jeszcze w ramach danego roku podatkowego. Wnioskodawca ma możliwość przekazania Zaliczek PIT na rachunek Urzędu Skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu za który Zaliczki PIT zostały pobrane (w tym przypadku do 20 stycznia).
Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka na zasadach określonych w art. 18db ustawy o CIT, ma i będzie miała prawo pomniejszenia Zaliczek PIT Pracowników B+R również w odniesieniu do wynagrodzenia wypłaconego w ostatnim miesiącu roku podatkowego „n”, w odniesieniu do którego przekazanie Zaliczek PIT do Urzędu Skarbowego dokonywane byłoby do 20 stycznia następnego roku podatkowego „n+1” (dotyczy Zaliczek PIT należnych i pobranych w grudniu roku „n”), zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
W myśl art. 38 ustawy o PIT, płatnicy (w tym Wnioskodawca) mają obowiązek przekazania pobranych Zaliczek PIT na podatek w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek właściwego urzędu skarbowego.
Oznacza to, że płatnicy w tym zakresie mają dowolność co do wyboru terminu zapłaty Zaliczek PIT, które są wyłącznie ograniczone terminem końcowym. Tym samym Wnioskodawca, zgodnie z ustawą o PIT, ma możliwość przekazania pobranych Zaliczek PIT jeszcze w miesiącu ich pobrania, tj. w miesiącu wcześniejszym niż ten, który jako termin końcowy określa ustawa o PIT.
Biorąc pod uwagę kwestie formalne, określone w ustawie o PIT, co do obowiązków płatników, należy wskazać, iż mogą zostać one hipotetycznie spełnione w pełni przed końcem roku podatkowego, z którego dniem wygasa możliwość korzystania z opisanej preferencji, tj. zaliczki PIT zostaną pobrane przez płatnika oraz powstanie możliwość do przekazania pobranych Zaliczek PIT na rachunek Urzędu Skarbowego.
Co więcej, należy podkreślić, iż art. 18db ust. 4 ustawy o CIT określa, że uprawnienie z tyt. Ulgi na Innowacyjnych Pracowników przysługuje do końca roku podatkowego i jednocześnie nie zostało w ustawie określone wprost za ile lub za które dokładnie miesiące podatnik będzie miał prawo do pomniejszenia Zaliczek PIT na tej podstawie.
Spółka wskazuje poniżej interpretacje indywidualne, w których Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził możliwość pomniejszenia zaliczek pobranych w ostatnim miesiącu roku podatkowego, a podlegających przekazaniu do urzędu skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który należne jest wynagrodzenie:
Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka ma prawo do pomniejszenia Zaliczek PIT Pracowników B+R w danym roku podatkowym po raz ostatni w stosunku do Zaliczek PIT podlegających pobraniu do końca grudnia, a następnie przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego do 20 stycznia kolejnego roku podatkowego, a więc należnych w odniesieniu do wynagrodzeń za grudzień.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach ulgi badawczo – rozwojowej zostały ujęte w art. 18d ust. 2 – 3 ustawy o CIT:
Za koszty kwalifikowane zgodnie z ust. 2 art. 18d updop uznaje się:
1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;
2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;
4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;
5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego
Stosownie do art. 18d ust. 2a updop:
W przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2.
W myśl art. 18d ust. 3 updop:
Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
Zgodnie z art. 18d ust. 8 updop,
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
Powyższe oznacza, że w przypadku gdy podatnik poniósł stratę ze swojej działalności albo osiągnął dochód niższy niż przysługujące odliczenie z tytułu ulgi B+R, ma prawo przenieść na kolejne 6 lat (w stanie prawnym obowiązującym od 2017 r.) koszty kwalifikowane w celu ich późniejszego uwzględnienia w zeznaniu rocznym, obniżając tym podstawę opodatkowania.
Należy jednak pamiętać, że nieskorzystanie z prawa do odliczenia ulgi B+R w ciągu sześciu kolejnych lat podatkowych następujących po roku, w którym prawo to zostało nabyte, będzie oznaczało utratę prawa do ulgi B+R. Będzie to miało miejsce np. w sytuacji, gdy podatnik będzie ponosił stratę podatkową przez cały okres posiadania prawa do ulgi B+R lub gdy osiągnie dochody jedynie z zysków kapitałowych, w przypadku których odliczenie ulgi B+R nie przysługuje.
W myśl natomiast art. 18d ust. 9 updop,
Przepisu ust. 8 zdanie drugie i trzecie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w zeznaniu kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 18da.
Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Należy do nich m.in. tzw. „ulga na innowacyjnych pracowników”.
Regulacje dotyczącą tej ulgi zawiera dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 18db, który w ust. 1 stanowi, że
Podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.
Zgodnie z art. 18db ust. 2 updop,
Przepis ust. 1 ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów) osób fizycznych, z tytułu:
1) stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego;
2) wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;
3) praw autorskich.
Zgodnie z art. 18db ust. 3 updop,
Przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 2, rozumie się osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:
1) pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% lub
2) przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.
Stosownie do treści art. 18db ust. 4 updop,
Uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.
W myśl art. 18db ust. 5 updop,
Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania do:
1) zaliczek przekazywanych na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
2) podatnika, któremu przysługuje kwota określona w art. 18da.
Zgodnie z art. 18db ust. 6 updop,
Jeżeli podatnik utracił prawo do odliczenia, o którym mowa w ust. 1, dolicza kwoty poprzednio odliczone w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym utracił to prawo.
Ulga umożliwia płatnikowi zmniejszenie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych odprowadzanych od wynagrodzeń pracowników wskazanych w art. 18db ust. 3 updop, o kwotę nieodliczonych wydatków kwalifikowanych. Odliczeniu podlega kwota stanowiąca iloczyn nieodliczonych wydatków kwalifikowanych i obowiązującej danego podatnika stawki podatku dochodowego.
Ad 1
Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia czy Spółka ma prawo, na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego Zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu Zeznania (jednak nie później niż do końca danego roku podatkowego) o kwotę Ulgi na Innowacyjnych Pracowników należną za miesiąc przypadający po złożeniu Zeznania, która nie została odliczona bezpośrednio w miesiącu, za który Spółka uzyskała prawo do skorzystania z niej, zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
Zgodnie z powołanym wyżej art. 18db ust. 4 updop:
Uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.
Z literalnego brzmienia 18db ust. 4 updop wynika, że prawo do pomniejszenia kwot podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 18db ust. 1 updop, przysługuje podatnikowi począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie.
Przepis ten wskazuje najwcześniejszy moment, w którym można skorzystać z Ulgi na innowacyjnych pracowników w danym roku podatkowym. Kluczowy więc jest w kontekście niniejszego pytania art. 18db ust. 1 ustawy o CIT, który przyznaje prawo do pomniejszenia zaliczek odprowadzanych przez podatnika będącego płatnikiem zaliczek z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Przepis ten zaś nie wprowadza żadnych dyspozycji ani ograniczeń czasowych. Warto zwrócić zatem uwagę na ostatnią część art. 18d ust. 4 ustawy o CIT: “do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie”. Przepis ten ogranicza potencjalnych beneficjentów Ulgi na innowacyjnych pracowników co do miesięcy, za które można skorzystać z odliczenia, tj. stanowi jednoznaczne potwierdzenie, iż mechanizm Ulgi na innowacyjnych pracowników jest bezpośrednio związany z całym rokiem podatkowym.
Zapis ten nie wprowadza jednak konieczności korzystania z tej preferencji na bieżąco, tylko jedynie wskazuje na jej roczny charakter. Albowiem, w kolejnym roku, po złożeniu kolejnego zeznania, pod warunkiem spełnienia poszczególnych warunków określonych w przepisach, możliwe jest dalsze korzystanie z Ulgi na innowacyjnych pracowników.
Biorąc pod uwagę literalne brzmienie przepisów jak i celowość przepisu mającego wprowadzić preferencję podatkową dla podatników zajmujących się działalnością innowacyjną, podatnik ma prawo do skorzystania z omawianej preferencji (w związku z posiadanym aktywem B+R oraz występowaniem pracowników B+R) najpóźniej w ostatnim miesiącu tegoż roku podatkowego, w którym złożono Zeznanie za poprzedni rok podatkowy.
W związku z powyższym, Spółka ma prawo do skorzystania z Ulgi na innowacyjnych pracowników w dowolnym miesiącu roku podatkowego podatnika począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył Zeznanie, w odniesieniu do miesięcy do końca tegoż roku podatkowego. Innymi słowy, w praktyce po złożeniu Zeznania, podatnik może wybrać dowolny miesiąc, w którym faktycznie skorzysta z uprawnienia nabytego za dany miesiąc - pod warunkiem, że ten miesiąc wypadł przed końcem roku podatkowego.
Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego tekstu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 kwietnia 2014 r., II FSK 1077/12, wykładnia językowa konkretnego przepisu prawa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice. Próba dokonania wykładni, która byłaby sprzeczna z językowym znaczeniem przepisu prawa byłaby naruszeniem zasady praworządności. Językowe znaczenie przepisu prawa wyznacza bowiem granice dopuszczalnej wykładni, gdyż „formuła słowna jest (...) granicą wszelkiego dopuszczalnego sensu, jakiego możemy poszukiwać w tekście przepisów prawa” (zob. wyrok NSA z 18 grudnia 2000 r., III SA 3055/09, „Monitor Podatkowy” 2001, nr 4; również R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 101-102). Nie ma w szczególności konieczności potrzeby sięgania po argumenty celowościowe wtedy, gdy już po zastosowaniu reguł znaczeniowych albo metody językowej i dyrektyw systemowych uda się osiągnąć właściwy wynik wykładni, to jest ustalić pozbawione cech niedorzeczności znaczenie interpretowanej normy (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 1 marca 2007 r., III CZP 94/06, OSNC 2007, nr 7-8, poz. 95 i wyrok Sądu Najwyższego z 8 maja 1998 r., I CKN 664/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 7). Jeżeli przepis prawa jest jednoznaczny w swej warstwie językowej, nie zachodzi potrzeba, ani możliwość, stosowania innych metod wykładni. W innych przypadkach ustalenie treści normy prawnej zawartej w gramatycznym sformułowaniu przepisu prawa może wymagać odwołania się do dalszych metod wykładni, np. wykładni systemowej wewnętrznej lub zewnętrznej. Metodami wykładni systemowej czy celowościowej nie można wykroczyć poza ramy możliwych znaczeń interpretowanego przepisu wynikające z jego wykładni gramatycznej. Wykładnia przepisu dokonana z naruszeniem tej zasady stanowi już wykładnię contra legem, a więc prowadzi do naruszenia przepisu podlegającego interpretacji.
W konsekwencji odnosząc się do pytania oznaczonego nr 1 zgodzić się należy z Państwem, że w praktyce po złożeniu Zeznania, podatnik może wybrać dowolny miesiąc, w którym faktycznie skorzysta z uprawnienia nabytego za dany miesiąc – pod warunkiem, że ten miesiąc wypadł przed końcem roku podatkowego.
Zatem, Spółka ma prawo na podstawie art. 18db ustawy o CIT, do pomniejszenia podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego Zaliczek PIT w dowolnym miesiącu przypadającym po złożeniu Zeznania (jednak nie później niż do końca danego roku podatkowego) o kwotę Ulgi na Innowacyjnych Pracowników należną za miesiąc przypadający po złożeniu Zeznania, która nie została odliczona bezpośrednio w miesiącu, za który Spółka uzyskała prawo do skorzystania z niej, zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Ad. 2 i 3
Przedmiotem Państwa kolejnych wątpliwości jest ustalenie, czy:
Z cytowanego powyżej art. 18db ust. 4 updop wynika, że Ulgę na innowacyjnych pracowników można stosować od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym Spółka złożyła CIT-8 do końca roku podatkowego.
Z treści art. 18db ust. 1 ustawy o CIT wynika, że podatnik będący płatnikiem (…) może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT.
Z kolei, z ww. przepisu art. 18db ust. 2 ustawy o pdop, wynika że art. 18db ust. 1 ustawy o CIT „ (…) ma zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego, o których mowa w art. 32 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, pobranych od dochodów (przychodów osób fizycznych (…)” .
Jednocześnie tut. Organ pragnie zaznaczyć, że norma wynikająca z art. 18db ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi formę ulg podatkowych, które naruszają zasadę równości i powszechności opodatkowania. Tym samym powinna być interpretowana ściśle. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.
Jak wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Spółka w celu realizacji działalności B+R angażuje osoby które są i będą co do zasady zatrudniane na podstawie umowy o pracę. W związku z tym, Spółka odprowadza i będzie odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów tych Pracowników B+R zgodnie z art. 32 oraz 41 ust. 1 i 4 ustawy o PIT. Spółka wskazuje, że wynagrodzenia są wypłacane zgodnie z harmonogramem:
Powyższa systematyka dotyczy miesięcy od stycznia do listopada dla której przykładowo wynagrodzenie należne za wykonaną pracę w kwietniu jest wypłacane w terminie do 10 maja, zaś pobrana z tego tytułu zaliczka zostanie przekazana na rachunek Urzędu Skarbowego w terminie do 20 czerwca. Wyjątek stanowi grudzień, w którym wynagrodzenie za ten miesiąc wypłacane jest najpóźniej do 31 grudnia, a w związku z tym Zaliczki PIT przekazywane są do Urzędu Skarbowego do 20 stycznia.
Ponadto Spółka wskazała, że w tym samym dniu, w którym wypłacane jest wynagrodzenie, następuje pobór Zaliczek PIT.
Należy zaznaczyć, że przyjęty w Spółce rok podatkowy jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka wskazuje, że począwszy od roku podatkowego 2024 osiąga dochód niższy od kwoty przysługującego Spółce odliczenia z tytułu ulgi B+R i w konsekwencji część kosztów kwalifikowanych ulgi B+R pozostaje do odliczenia w sześciu kolejnych latach podatkowych, zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT.
W związku ze stosowaniem ulgi B+R w odniesieniu do kosztów zaangażowania Pracowników B+R, Spółka prowadzi rejestr czasu pracy, w którym zbiera informacje o miesięcznym, faktycznym zaangażowaniu czasowym poszczególnych Pracowników B+R w Działalność B+R. Na tej podstawie Spółka jest w stanie określić dla każdego Pracownika B+R, czy w danym miesiącu poświęcił on co najmniej 50% ogólnego czasu pracy na realizację Działalności B+R. Tylko Zaliczki PIT Pracowników B+R spełniających wskazane kryterium są brane pod uwagę podczas kalkulacji Ulgi na Innowacyjnych Pracowników.
Ponadto Spółka zaznaczyła, że:
o stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego,
o wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,
o oraz praw autorskich,
Jeszcze raz należy podkreślić, że z cytowanego powyżej art. 18db ust. 4 updop wynika, że Ulgę na innowacyjnych pracowników można stosować od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym Spółka złożyła CIT-8 do końca roku podatkowego.
Natomiast z treści art. 18db ust. 1 ustawy o CIT wynika, że podatnik będący płatnikiem (…) może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT.
Należy zauważyć, że przepisy art. 18db ustawy o CIT nie odwołują się w swoim brzmieniu bezpośrednio do takich kategorii jak „miesiąc, za który wynagrodzenie pracownika jest należne”, czy też „miesiąc za który pobrano zaliczkę na podatek od pracownika”.
Literalna wykładnia treści art. 18db ust. 1 ustawy o CIT jest jednoznaczna i nie daje pola do poszukiwania uzależniania momentu skorzystania z omawianej ulgi od przyjętych w danym podmiocie zasad ustalania wypłaty wynagrodzenia („z góry”, czy też „z dołu”). Kluczowy w tym aspekcie jest bowiem moment, w którym aktualizuje się obowiązek przekazania zaliczek na podatek PIT.
W ocenie organu prawo do odliczenia ulgi na innowacyjnych pracowników będzie przysługiwało w odniesieniu do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik złoży zeznanie roczne, tj. w stosunku do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych podlegających wpłacie do urzędu skarbowego w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia zeznania CIT.
Odliczenie będzie przysługiwało od kwietnia 2024 roku, jeżeli podatnik złoży zeznanie za poprzedni rok podatkowy w marcu 2024 roku.
W konsekwencji spełnienia ustawowych przesłanek do skorzystania z ulgi na innowacyjnych pracowników w przypadku złożenia Zeznania CIT za rok podatkowy w miesiącu X, Spółka będzie miała prawo do skorzystania z Ulgi na innowacyjnych pracowników już w miesiącu X+1 tj. w zakresie zaliczek (na podatek dochodowy oraz zryczałtowany podatek dochodowy, o których mowa w art. 31 oraz art. 41 ust. 1 i 4 ustawy o PIT) podlegających przekazaniu do urzędu skarbowego w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia zeznania tj. X+1.
Odnosząc się do opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w przypadku gdy Spółka złoży zeznanie CIT- 8 np. w marcu danego roku podatkowego, może pomniejszyć kwoty pobranych od wynagrodzeń zaliczek na podatek dochodowy PIT, których przekazanie do urzędu skarbowego następuje w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu, w którym Spółka złożyła zeznanie tj. w kwietniu.
Jeśli chodzi o prawo do pomniejszenia Zaliczek PIT Pracowników B+R w danym roku podatkowym po raz ostatni wskazać należy, że miesiąc grudzień będzie ostatnim, w stosunku do którego Spółka jest/będzie uprawniona do zastosowania ulgi w odniesieniu do pobranych od wynagrodzeń zaliczek na podatek dochody PIT, ale tych które będą podlegały wpłacie do urzędu skarbowego w grudniu.
W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 2 i 3 zgodnie, z którym:
‒ Spółka ma prawo do pomniejszenia Zaliczek PIT Pracowników B+R po raz pierwszy w danym roku podatkowym w stosunku do Zaliczek PIT podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego w drugim miesiącu po złożeniu Zeznania, a więc należnych w odniesieniu do wynagrodzeń za miesiąc, w którym złożono Zeznanie – jest nieprawidłowe;
‒ Spółka ma prawo do pomniejszenia Zaliczek PIT Pracowników B+R w danym roku podatkowym po raz ostatni w stosunku do Zaliczek PIT podlegających przekazaniu na rachunek Urzędu Skarbowego do 20 stycznia kolejnego roku podatkowego, a więc należnych w odniesieniu do wynagrodzeń za grudzień – jest nieprawidłowe.
Państwa stanowisko w zakresie pytań 2 i 3 jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, oraz wyroków sądów administracyjnych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określony stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących.
Powołane interpretacje oraz orzeczenia sądu nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo