1. Czy prawidłowe jest stanowisko, iż celem rozliczenia podatku od dochodów uzyskiwanych przez Spółkę, a w tym także dochodów uzyskiwanych na terytorium USA w związku z realizacją Projektu oraz celem uniknięcia podwójnego opodatkowania, Spółka uprawniona będzie do zastosowania zasady zaliczenia (odliczenia) proporcjonalnego określonej treścią art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? 2. Czy w ramach wskazanej powyżej zasady towarzyszącej proporcjonalnemu odliczeniu podatku zapłaconego za granicą, Spółka uprawniona będzie do odliczenia tzw. stanowego podatku dochodowego, który zobowiązania jest zapłacić na terytorium USA (stan Kalifornia)?
Spółka A. Sp. z o.o., będąca polskim rezydentem podatkowym, realizuje projekt instalacyjny w USA (stan Kalifornia) przez okres do 18 miesięcy, uzyskując dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem stanowym, ale nie federalnym. Spółka posiada dokumentację…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca.
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Spółka A. Sp. z o.o. (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka lub A.) jest członkiem międzynarodowej grupy podmiotów, w której podmiotem dominującym jest austriacka spółka B.
Działalność A. obejmuje usługi w dziedzinie automatyki (…) poprzez dostarczanie kompleksowych rozwiązań w tym zakresie.
Działalność Wnioskodawcy koncentruje się w szczególności na działalności usługowej z obszaru mechaniki, elektryki i automatyki (…), a w tym także działalności związanej z obsługą serwisową dostarczonych przez podmioty powiązane instalacji automatyzacji (…) itp. Działalność A. realizowana jest zarówno na terytorium Polski, ale także w innych krajach Unii Europejskiej lub poza UE. Usługi realizowane są w szczególności na rzecz podmiotów branży (…), jak również wszelkich innych przedsiębiorstw zajmujących się automatyzacją (…).
Specyfika projektów realizowanych przez Spółkę, co do zasady zakłada ich realizację bezpośrednio u klienta, a więc w danej lokalizacji, w której serwisanci i ekipy montażowe reprezentujące A. dokonują stosownych instalacji urządzeń składających się na kompleksowe rozwiązania automatyzacji magazynowej oferowanej przez A.
W chwili obecnej Spółka podjęła się realizacji projektu instalacyjnego (Projekt), który realizowany jest na terytorium USA (stan Kalifornia). Projekt ten będzie realizowany w okresie średnioterminowym ale nie dłuższym niż 18 miesięcy.
Wnioskodawca informuje, iż stosownie do regulacji obowiązujących na terytorium Stanów Zjednoczonych oraz stanu Kalifornia, w związku z uzyskaniem dochodu na terytorium USA Spółka zobowiązana będzie do stosownej rejestracji oraz rozliczenia podatku dochodowego na terytorium Stanów Zjednoczonych, przy czym dotyczy to wyłącznie tzw. podatku stanowego, a więc podatku należnego na rzecz stanu Kalifornia. Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku federalnego, ani też podatek ten (na poziomie federalnym) nie będzie potrącony przez podmiot wypłacający wynagrodzenie na rzecz Spółki z tytułu realizacji Projektu.
Spółka informuje nadto, iż:
Pytania
1. Czy prawidłowe jest stanowisko, iż celem rozliczenia podatku od dochodów uzyskiwanych przez Spółkę, a w tym także dochodów uzyskiwanych na terytorium USA w związku z realizacją Projektu oraz celem uniknięcia podwójnego opodatkowania, Spółka uprawniona będzie do zastosowania zasady zaliczenia (odliczenia) proporcjonalnego określonej treścią art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2. Czy w ramach wskazanej powyżej zasady towarzyszącej proporcjonalnemu odliczeniu podatku zapłaconego za granicą, Spółka uprawniona będzie do odliczenia tzw. stanowego podatku dochodowego, który zobowiązania jest zapłacić na terytorium USA (stan Kalifornia)?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Spółki celem uniknięcia podwójnego opodatkowania dochodu, który jest lub będzie w przyszłości uzyskany na terytorium USA w związku z realizacją Projektu, Wnioskodawca jest (będzie) uprawniony do zastosowania metody proporcjonalnego zaliczenia, określonej treścią art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, a w tym w szczególności do odliczenia podatku od dochodu uzyskanego na terytorium USA wg zasad określonych w tym przepisie – pyt. 1.
Wskazana zasada znajdzie zastosowanie w odniesieniu do podatku stanowego płaconego na terytorium USA (stan Kalifornia) – pyt. 2.
Uzasadnienie własnego stanowiska w sprawie
Ad 1
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U.2025.278) – dalej jako ustawa o CIT – podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (zasada nieograniczonego obowiązku podatkowego).
Powyższy przepis formułuje jedną z podstawowych zasad związanych z tzw. rezydencją podatkową, a więc zasadę, czy też regułę obligującą podatników do rozliczania swoich globalnych dochodów właśnie wg swojej rezydencji podatkowej. Jednocześnie jednak, celem eliminacji podwójnego opodatkowania ustawodawca wprowadził do ustawy o CIT stosowne regulacje adresowane w szczególności do podmiotów posiadających nieograniczony obowiązek podatkowy, a którzy uzyskują także dochody ze źródeł położonych poza terytorium Polski.
Stosownie do treści art. 20 ust. 1 ustawy o CIT - jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie. Wskazany powyżej przepis formułuje zatem podstawową zasadę eliminacji podwójnego opodatkowania tj. zasadę zaliczenia proporcjonalnego. Zastosowanie ewentualnych innych metod może następować np. jako skutek zastosowania właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jak wskazuje bowiem art. 22a ustawy o CIT - Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Cytowany powyżej art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, uprawnia do jego zastosowania, co do zasady pod warunkiem spełnienia następujących przesłanek:
Jednocześnie, jak wskazuje art. 20 ust. 6 ustawy o CIT łączna kwota odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu.
Także umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta pomiędzy USA i Polska normuje zasady dot. eliminacji podwójnego opodatkowania. Jak wskazuje bowiem art. 20 ust. 1 Umowy – zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
Mając zatem na uwadze fakt, iż wszystkie wskazane powyżej kryteria określone treścią art. 20 ust. 1 ustawy o CIT pozostają spełnione, toteż uzyskując dochód, który podlega/będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium USA, Spółka będzie uprawniona do rozliczenia podatku od dochodu uzyskanego na terytorium USA z uwzględnieniem zasady wyrażonej treścią art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, a więc przy zastosowaniu metody zaliczenia proporcjonalnego.
Ad 2
Jak już wskazano powyżej - jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.
Powyższy przepis w sposób ogólny odnosi się do podatków zapłaconych poza granicami kraju, co jak się wydaje - jest zabiegiem zamierzonym, mającym wszak za cel uniknięcie podwójnego opodatkowania dochodów zagranicznych uzyskiwanych przez polskich rezydentów podatkowych. Co więcej zważyć także należy, iż powyższy przepis – jako reguła nadrzędna wynikająca z ustawy o CIT – znajdzie także zastosowanie w odniesieniu do podatników, którzy uzyskali dochody w kraju, z którym Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, względnie takich którzy z przyczyn jakichkolwiek innych (choćby formalnych) nie mogą powoływać się na przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Podkreślenia wymaga także fakt, iż treść cytowanego powyżej przepisu nie dokonuje rozróżnienia w obszarze tych podatków dochodowych zapłaconych za granicą, które mogą być odliczone, a w tym w szczególności nie ograniczają możliwości dokonania odliczenia wyłącznie do tych podatków, do których odnosi się umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Powyższe wnioski mają istotne znaczenie także dla okoliczności przedstawionych w treści niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego i zdaniem Wnioskodawcy prowadzą do konkluzji, iż prawidłowa subsumpcja art. 20 ust.1 ustawy o CIT uprawnia Spółkę do zastosowania metody proporcjonalnego zaliczenia wg zasad określonych tym przepisem do całości podatku dochodowego, który zostanie zapłacony na terytorium USA, a więc także w odniesieniu do tzw. stanowego podatku dochodowego.
W ocenie Wnioskodawcy poza sporem jest fakt, iż umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy USA i Polską wprost odnosi się do podatków tzw. federalnych, na co wskazuje wprost art. 2 i art. 3 Umowy), niemniej nie oznacza to, iż art. 20 ust. 1 ustawy o CIT winien być interpretowany w sposób zawężający, a więc w sposób odnoszący się wyłącznie do podatków federalnych i pomijający podatki stanowe.
Podkreślenia wymaga fakt, iż jednym z fundamentalnych celów zawarcia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania było m.in. zapobieganie nadmiernego obciążenia podatkowego. Krótko mówiąc – sens stosowania poszczególnych UPO nasuwa oczywistą konstatację, iż bez tych regulacji podatnicy uzyskujący dochody w innych krajach (z różnych tytułów) byliby obciążani nadmiernymi – większymi zobowiązaniami podatkowymi, zaś stosowanie przepisów Umów umożliwia uzyskania określonych preferencji. Ewentualna wykładnia, która prowadziłaby do zwiększenia zobowiązań podatkowych wskutek stosowania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, byłaby po prostu w sprzeczności z ratio legis takich regulacji.
Zgodnie z art. 20a ustawy o CIT - przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Wskazany przepis uprawnia do stosowania przepisów ustawy o CIT, z uwzględnieniem treści umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, niemniej nie znaczy to, że wskazane odesłanie stanowi podstawę do oceny skutków podatkowych w sposób sprzeczny z istotą zawarcia tej umowy oraz istotą przepisów o unikaniu podwójnego opodatkowania. W tym sensie w ocenie Spółki, jako niedopuszczalną w świetle prawa podatkowego należy traktować taką wykładnię przepisów ustawy o CIT oraz odpowiednio Umowy pomiędzy USA i Polską, która powodowałaby w istocie większe zobowiązanie podatkowe, niż gdyby tej Umowy w ogóle nie stosować.
Jak stwierdził NSA w wyroku o sygnaturze II FSK 454/19 - z tego rodzaju regulacji nie można wyprowadzić wniosku, że kwota zapłaconych podatków obejmuje tylko ich część (podatek federalny) pomijając podatek dochodowy stanowy, jeżeli istniał obowiązek jego pobrania u źródła. Tego rodzaju rozumienie tych przepisów, prowadząc - tak jak w rozpoznawanej sprawie - do podwójnego opodatkowania dochodu, przeczyłoby wprost istocie obu regulacji, których celem jest zapobieżenie podwójnemu opodatkowaniu tego samego dochodu w dwóch umawiających się państwach.
Zarówno z przepisów polsko-amerykańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jak i z przepisów ustawy krajowej nie można przyjąć, że mają one na celu zwiększyć opodatkowanie polskich rezydentów podatkowych uzyskujących dochód w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Wskazany wyrok zapadł co prawda na gruncie przepisów ustawy o PIT, niemniej w ocenie Spółki znajduje odpowiednie zastosowanie także w okolicznościach przedmiotowej sprawy.
Konsekwentnie, zdaniem Wnioskodawcy, w okolicznościach stanu faktycznego/przyszłego przedstawionego w treści wniosku, Spółka dokonując rozliczenia podatku dochodowego na terytorium Polski uprawniona będzie do zastosowania metody zaliczenia proporcjonalnego określonej treścią art. 20 ust. 1 ustawy o CIT w odniesieniu do podatku stanowego, który zostanie zapłacony na terytorium USA (stan Kalifornia).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Ad 1-2
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: updop):
Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
W myśl art. 7 ust. 1 updop:
Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
Jak stanowi art. 7 ust. 2 updop:
Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Stosownie do art. 7 ust. 3 pkt 1 updop:
Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy:
Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.
W myśl art. 20 ust. 1 updop:
Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.
Wskazać przy tym należy, że art. 17 ust. 1 pkt 3 updop stanowi, że:
Wolne od podatku są dochody osiągane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników określonych w art. 3 ust. 1, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, tak stanowi.
Zgodnie z art. 20 ust. 6 updop:
Łączna kwota odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu.
Stosownie do art. 20 ust. 8 updop:
Określając wielkość odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, oraz zwolnienia, o którym mowa w ust. 3, kwotę podatku zapłaconego w obcym państwie oraz osiągniętego dochodu (przychodu) przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zapłaty tego podatku lub dzień osiągnięcia dochodu (przychodu).
Powołany powyżej art. 20 ust. 1 updop, ustanawia następujące przesłanki materialno-prawne pozwalające na dokonanie odliczenia podatku zapłaconego za granicą, tj.:
Jak stanowi art. 22a updop:
Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Stosownie do art. 22b updop:
Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.
Zgodnie z art. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz.U. z 1976 r., Nr 31, poz. 178, dalej: UPO PL-US):
Niniejsza umowa dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium jednego lub terytoriach obu Umawiających się Państwach.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 pkt b) UPO PL-US:
1. Niniejsza Umowa dotyczy podatków od dochodu pobieranych w każdym z Umawiających się Państw.
2. Do istniejących obecnie podatków, których dotyczy niniejsza Umowa, należą:
b) w Stanach Zjednoczonych Ameryki federalne podatki od dochodu, pobierane stosownie do Wewnętrznego Kodeksu Dochodów (inne niż podatek od zatrudnienia przewidziany w rozdziałach 2 i 21).
3. Niniejsza Umowa będzie także stosowana wobec podatków o takim samym lub podobnym charakterze, które będą w przyszłości wprowadzone w uzupełnieniu lub w miejsce istniejących podatków.
Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 12 UPO PL-US:
Określenie „podatek" oznacza jakikolwiek podatek pobierany przez Polskę lub Stany Zjednoczone, którego dotyczy niniejsza Umowa na mocy postanowień - artykułu 2.
Jak stanowi art. 8 ust. 1-5 UPO PL-US:
1. Zyski z przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa powinny być opodatkowane tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi..
5. Jeżeli w zyskach mieszczą się pozycje dochodu, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej Umowy, postanowienia tamtych artykułów zastąpią postanowienia tego artykułu, jeżeli nie stanowi on inaczej.
W myśl art. 20 ust. 1 UPO PL-US:
Podwójnego opodatkowania dochodów będzie się unikać w następujący sposób:
1. Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
W myśl art. 23 ust. 1-2 UPO PL-US:
1. Właściwe władze będą dokonywały wymiany takich informacji, które są niezbędne dla realizacji postanowień niniejszej Umowy lub dla zapobiegania nadużyciom albo dla kierowania wykonywaniem podstawowych przepisów dotyczących podatków, do których ma zastosowanie niniejsza Umowa, pod warunkiem, że charakter informacji dopuszcza ich udzielanie zgodnie z prawem i praktyką administracyjną każdego Umawiającego się Państwa w odniesieniu do jego własnych podatków.
2. Każda informacja wymieniona tą drogą będzie traktowana jako poufna, z tym wyjątkiem, że taka informacja:
1) może być udostępniona każdej osobie, której dotyczy, lub
2) może stanowić część dokumentów urzędowych w zakresie wymiaru, poboru, ścigania lub postępowania sądowego w odniesieniu do podatków, do których ma zastosowanie niniejsza Umowa.
3. Nie będzie się wymieniać żadnej informacji, która byłaby sprzeczna z porządkiem publicznym.
4. Na wyraźnie określoną prośbę właściwych władz, Umawiającego się Państwa - właściwe władze drugiego Umawiającego się Państwa będą dostarczały informacji określonych w niniejszym artykule, sporządzonych w formie zeznań świadków złożonych pod przysięgą i kopii nie publikowanych oryginalnych dokumentów (włączając księgi, dokumenty, oświadczenia, raporty, rachunki lub pisma) w takim samym zakresie, w jakim takie zeznanie lub dokumenty mogą być uzyskane zgodnie z prawem i praktyką administracyjną każdego Umawiającego się Państwa w odniesieniu do jego własnych podatków.
5. Wymiana informacji będzie dokonywana na podstawie zwykłej procedury lub na prośbę dotyczącą konkretnych przypadków. Właściwe władze Umawiających się Państw mogą uzgodnić wykaz informacji, które będą dostarczane na podstawie zwykłej procedury.
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania, Spółka uprawniona będzie do zastosowania zasady zaliczenia (odliczenia) proporcjonalnego określonej treścią art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do podatku stanowego płaconego na terytorium USA (stan Kalifornia).
Z opisu sprawy wynika, że:
Ponadto, zgodnie z Państwa wskazaniem, dochody zagraniczne uzyskiwane w związku z realizacją Projektu na terytorium USA, nie będą opodatkowane na terytorium USA tzw. podatkiem federalnym, jak również podatek ten (federalny) nie będzie potrącany przez podmiot wypłacający wynagrodzenie na rzecz Spółki, ponieważ w tym zakresie dochód Spółki nie podlega opodatkowaniu na terytorium USA.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że co do zasady zgodnie z wyżej powołanym art. 20 ust. 1 UPO, Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
Niemniej jednak, mając na uwadze, że określenie „podatek” stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 12 w związku z art. 2 ust. 2 lit. b) Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, w przypadku podatków amerykańskich dotyczy wyłącznie podatku federalnego, uznać należy, że w Polsce zaliczony na poczet należnych podatków może zostać wyłącznie pobrany w Stanach Zjednoczonych Ameryki podatek federalny.
Metoda unikania podwójnego opodatkowania wskazana w art. 20 ust. 1 UPO PL-US została odzwierciedlona w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W myśl art. 20 ust. 1 updop, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.
Niemniej jednak, zgodnie z wyżej powołanym art. 20a updop przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że odliczeniu na podstawie art. 20 ust. 1 podlegać może tylko podatek federalny zapłacony w Stanach Zjednoczonych, ponieważ tego podatku (a nie podatku stanowego) dotyczy Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.
Zatem, skoro zawarta w Umowie między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki (UPO PL-US) metoda unikania podwójnego opodatkowania odnosi się wyłącznie do podatku federalnego ponieważ tego podatku (a nie podatku stanowego) dotyczy, to nie sposób przyjąć – jak to Państwo czynią - że odliczeniu na podstawie art. 20 ust. 1 updop podlegałby także podatek stanowy.
W konsekwencji uznać należy, że w okolicznościach stanu faktycznego/przyszłego przedstawionego w treści wniosku, Spółka dokonując rozliczenia podatku dochodowego na terytorium Polski nie będzie uprawniona do zastosowania metody zaliczenia proporcjonalnego określonej treścią art. 20 ust. 1 ustawy o CIT w odniesieniu do podatku stanowego, który zostanie zapłacony na terytorium USA (stan Kalifornia).
Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie sformułowanych pytań nr 1 i 2 należało uznać za nieprawidłowe.
Podkreślić należy, że co do zasady wszystkie kryteria określony treścią art. 20 ust. 1 updop pozostają spełnione. Niemniej jednak pytania dotyczą zastosowania zasady zaliczenia (odliczenia) proporcjonalnego określonej w ww. art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych konkretnie w odniesieniu do podatku stanowego płaconego na terytorium USA (stan Kalifornia).
Mając zatem na uwadze, że do istniejących obecnie podatków, których dotyczy UPO PL-US, należą w Stanach Zjednoczonych Ameryki federalne podatki od dochodu, pobierane stosownie do Wewnętrznego Kodeksu Dochodów, to organ uznał, że Spółka dokonując rozliczenia podatku dochodowego na terytorium Polski nie będzie uprawniona do zastosowania metody zaliczenia proporcjonalnego w odniesieniu do podatku stanowego, który zostanie zapłacony na terytorium USA (stan Kalifornia).
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Odnosząc się do powołanego przez Państwa wyroku sądu, wskazać należy, że dotyczy on konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika. Został wydany w określonym stanie faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w nim zawarte jest wiążące. Nie może on zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo