Spółka akcyjna, zajmująca się tworzeniem oprogramowania dla sektora medycznego, nabyła w 2009 r. poprzez aport zorganizowaną część przedsiębiorstwa zawierającą prawa autorskie. Od 2016 r. prowadzi zestawienia kosztów ulgi badawczo-rozwojowej. Spółka chce skorzystać z ulgi IP Box od 2019 r., a jej projekty obejmują te z pracami zakończonymi przed 2019 r., trwającymi…
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe a w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie ustalenia czy:
a) Rozliczając ulgę IP Box za 2019 r. przyjąć wartość kosztów z 2019 r. - jest prawidłowe,
b) Rozliczając ulgę IP Box za rok 2020 i lata następne przyjąć wartość kosztów kumulatywnie, uwzględniając wszystkie wydatki zaewidencjonowane od 2016 r. - jest nieprawidłowe,
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ulgi IP BOX.
Uzupełnili Państwo wniosek w odpowiedzi na wezwanie pismem z 11 grudnia 2025 r. (data wpływu 11 grudnia 2025 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest polską spółką akcyjną, której historia sięga 1985 r., gdy funkcjonowała jako jednoosobowa działalność prowadzona przez Panią A.A. pod firmą „B.” (dalej: „JDG”).
Spółka zajmuje się projektowaniem i dostarczaniem rozwiązań informatycznych dedykowanych zwłaszcza sektorowi medycyny i farmacji. Główny przedmiot działalności Spółki, zgodnie z odpisem z KRS, stanowi działalność związana z oprogramowaniem (kod PKD 62.01.Z).
Wnioskodawca buduje, wdraża i utrzymuje rozwiązania informatyczne, z których korzystają wszelkiego typu placówki medyczne, indywidualne praktyki lekarskie, przychodnie, szpitale, hurtownie farmaceutyczne, apteki, jak również producenci produktów leczniczych a także Ministerstwo Zdrowia oraz NFZ. Spółka dostarcza klientom wyspecjalizowane oprogramowanie oraz zapewnia opiekę merytoryczną i techniczną podczas etapu jego wdrożenia oraz dalszej eksploatacji. Początkowo, Spółka wytwarzała pojedyncze programy specjalistyczne, które z czasem przekształciły się w kompleksowe systemy klasy ERP.
W oparciu o innowacyjne narzędzia informatyczne, Wnioskodawca może również zaoferować klientom usługi projektowania i monitorowania procesów biznesowych w ochronie zdrowia. Ponadto, Spółka dostarcza swoim klientom systemy obejmujące rozwiązania o charakterze menedżerskim, zarządczym i prognostycznym, przeznaczone w szczególności dla kierownictwa zarządzającego placówkami medycznymi.
Jednym z najważniejszych aspektów opisanej powyżej działalności jest stałe prowadzenie prac w zakresie tworzenia nowych rozwiązań, a także wprowadzanie ulepszeń do już istniejących systemów. Innowacyjność rozwiązań to jeden z kluczowych czynników, które pozwalają Spółce utrzymać konkurencyjną pozycję na krajowym rynku programistycznym.
Powyższe działania realizowane są przez Wnioskodawcę m.in. w oparciu o wniesioną 1 grudnia 2009 r. aportem przez Panią A.A. prowadzącą wówczas JDG, zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”). ZCP został wniesiony do Spółki jako wkład na pokrycie akcji. W zamian za wniesienie aportu, Pani A.A. jako jedyny założyciel oraz jedyny akcjonariusz Wnioskodawcy objęła całość akcji w Spółce.
Przekazany Wnioskodawcy ZCP stanowił wydzieloną wewnętrznie jednostkę funkcjonującą w ramach JDG, samodzielnie realizującą zadania gospodarcze, wyodrębnioną organizacyjnie (obejmującą 7 mniejszych jednostek organizacyjnych, tj. wydziałów), finansowo (ZCP sporządzał samodzielnie bilans) oraz funkcjonalnie (poprzez posiadanie własnej grupy kontrahentów, z którymi tworzył bezpośrednie relacje handlowe w zakresie projektowania i wytwarzania specjalistycznych systemów informatycznych dedykowanych rynkowi ochrony zdrowia oraz systemów wspomagających zarządzanie).
W skład ZCP wchodziły m.in. następujące składniki materialne i niematerialne:
1) prawa własności ruchomości, w tym:
a) wyposażenie, meble, elementy wykończenia wnętrz, środki transportu, maszyny, narzędzia, części zamienne, sprzęt komputerowy, jak również inne rzeczowe składniki majątku wykorzystywane w prowadzeniu ZCP,
b) zapasy w postaci oprogramowania własnego i sprzętu komputerowego,
2) prawa z leasingu ruchomości (samochodów i serwera),
3) prawa autorskie majątkowe oraz know-how do wytworzonego przez JDG specjalistycznego oprogramowania komputerowego i narzędzi do jego wytworzenia wraz z dokumentacją w postaci edytowalnych plików źródłowych,
4) wierzytelności handlowe,
5) środki pieniężne na rachunkach bankowych oraz środki pieniężne w kasie,
6) prawa z umów/zleceń handlowych z kontrahentami dotyczące produktów informatycznych oraz prawa z umów z podwykonawcami świadczącymi usługi w zakresie wytwarzania i eksploatacji oprogramowania komputerowego,
7) umowy zawarte w trybie zamówień publicznych,
8) prawa z umów z dostawcami urządzeń fiskalnych,
9) prawa z pozostałych umów,
10) prawa z umowy licencji (…),
11) prawa z polis ubezpieczeniowych,
12) prawa autorskie majątkowe do baz danych związanych funkcjonalnie z wytworzeniem lub eksploatacją oprogramowania komputerowego wytworzonego przez JDG,
13) prawa z licencji udzielonych przez podmioty trzecie,
14) prawa do znaków towarowych, objęte prawami ochronnymi, potwierdzonymi świadectwami ochronnym, wydanymi przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej,
15) prawa do domen internetowych,
16) inne wartości niematerialne i prawne,
17) certyfikat zatwierdzenia ISO 9001:2000,
18) prawa do domen internetowych,
19) prawa majątkowe do zawartości stron internetowych,
20) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem ZCP.
Jak wynika z powyższego, ZCP obejmował m.in. autorskie prawa majątkowe oraz know-how do wytworzonego w ramach JDG oprogramowania komputerowego oraz autorskie prawa majątkowe do baz danych niezbędnych do tworzenia lub eksploatacji oprogramowania komputerowego.
W związku z wniesionym aportem ZCP, Spółka na przestrzeni lat ulepszała pozyskane rozwiązania, tworząc na ich bazie nowe oprogramowania i funkcjonalności, z powodzeniem konkurując z innymi krajowymi przedsiębiorstwami branży programistycznej.
Mając na względzie opisany powyżej charakter prowadzonej działalności, Spółka rozważa skorzystanie z preferencyjnej stawki podatku od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (dalej również jako: „IP Box”), o której mowa w art. 24d Ustawy o CIT, w zakresie wytwarzanych oraz rozwijanych systemów i oprogramowań komputerowych, innowacyjnych narzędzi oraz rozwiązań i funkcjonalności dedykowanych zarówno w odniesieniu do bieżących i przyszłych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, jak również do tych uzyskanych w poprzednich latach, od kiedy do porządku prawnego weszła preferencja IP Box, tj. od 1 stycznia 2019 r.
W ocenie Wnioskodawcy, wytwarzane oraz ulepszane przez niego ww. rozwiązania informatyczne mieszczą się w zakresie art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, stanowiąc autorskie prawa do programów komputerowych podlegające ochronie prawnej jako programy komputerowe na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy w dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 24, ze późn.zm., dalej: „PAiPP”), które zostały wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Spółka do końca 2015 r. nie prowadziła ewidencji pozwalającej na precyzyjne przyporządkowanie kosztów związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. W szczególności, brak jest danych umożliwiających przypisanie wydatków do poszczególnych etapów lub elementów powstałych rozwiązań technicznych lub programistycznych. W związku z wejściem w życie przepisów wprowadzających ulgę na działalność badawczo-rozwojową, Spółka prowadzi stosowne zestawienia kosztów, które dotyczą okresu od 1 stycznia 2016 roku.
Jedynym kosztem, związanym z działalnością badawczo-rozwojową, poniesionym przez Wnioskodawcę przed rozpoczęciem prowadzenia zestawień, którego wartość jest znana, jest koszt nabycia ZCP (jako całkowita kwota wymagana do pokrycia i objęcia akcji w kapitale Spółki ustalona w umowie aportowej).
W związku z wejściem w życie od 1 stycznia 2016 r. do polskiego porządku prawnego ulgi badawczo-rozwojowej Spółka, chcąc skorzystać z tej preferencji podatkowej, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 9 ust. 1b Ustawy o CIT prowadzi zestawienia kosztów, obejmujące okres od 1 stycznia 2016 roku. Na podstawie tychże możliwe jest wyodrębnienie kosztów działalności badawczo-rozwojowej związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w ramach wzoru wyliczającego wskaźnik Nexus z art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT, począwszy od 2016 roku.
Dla celów preferencji IP Box, prowadzone projekty Spółki można podzielić na następujące grupy:
a) Projekty, w ramach których prace badawczo-rozwojowe prowadzone były tylko do końca 2018 r.;
b) Projekty, w których prace badawczo-rozwojowe prowadzone były zarówno przed 31 grudnia 2018 r., jak i po tej dacie, przy czym wykaz związanych z nimi kosztów prowadzony jest dopiero od 2016 r. i może nie obejmować całego projektu;
c) Projekty, w stosunku do których prace badawczo-rozwojowe rozpoczęły się po 31 grudnia 2018 r.
Uzupełnienie stanu faktycznego
Pomimo ponoszenia kosztów związanych z rozwojem produktów, początkowo Spółka nie dokonywała dodatkowego odliczenia z tego tytułu w składanych zeznaniach podatkowych. Obecnie, Wnioskodawca realizuje przedsięwzięcie mające na celu wdrożenie ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową (dalej: „ulga B+R”).
Ulga B+R jest wdrażana przez Spółkę sukcesywnie. W stosunku do zamkniętych okresów, Wnioskodawca wykazuje koszty kwalifikowane dokonując korekt złożonych deklaracji podatkowych.
Na moment przekazania niniejszej odpowiedzi, koszty kwalifikowane dotyczące działalności badawczo-rozwojowej zostały przez Spółkę wykazane w rozliczeniach CIT za lata 2016 - 2020 oraz 2023 - 2024. Planowane jest następnie dokonanie korekty lat 2021 - 2022.
W związku z powyższym, koszty realizacji prac wskazanych we wniosku zostały / zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym jedynie w części obejmującej wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub osób współpracujących ze Spółką na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które zaangażowane były / będą w prowadzone prace badawczo-rozwojowe. Jednocześnie, pozostałe koszty związane z realizowanymi pracami, takie jak np. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych (kontrakty B2B) nie zostały i nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Wnioskodawca wskazuje również, że jednoczesne stosowanie ulgi B+R i preferencji IP Box jest możliwe i znajduje potwierdzenie zarówno w art. 24d ust. 9a ustawy o CIT jak również w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok NSA z 29 września 2021 r., sygn. II FSK 752/21).
Wytworzone lub ulepszane programy komputerowe zostały wytworzone w ramach działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, odrębną ewidencją rachunkową są obowiązani prowadzić podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d ustawy o CIT.
Wnioskodawca wskazuje, że dotychczas nie podlegał opodatkowaniu podatkiem od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wobec czego nie miał obowiązku prowadzenia odrębnej ewidencji rachunkowej.
Spółka pragnie podkreślić, że przepisy ustawy o CIT nie narzucają obowiązku prowadzenia ewidencji na bieżąco. Stanowisko te znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok WSA z 26 sierpnia 2020 r., sygn. I SA/Wr 170/20).
Niemniej jednak, Spółka wdrażając preferencję IB Box, zamierza prowadzić odpowiednią ewidencję, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o CIT.
Spółka zwraca uwagę na konieczność odróżnienia kosztów uwzględnianych w kalkulacji dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej od kosztów, które są ujmowane w kalkulacji wskaźnika nexus. Pytania Wnioskodawcy zawarte w złożonym wniosku o interpretację indywidualną dotyczą przede wszystkim prawidłowej kalkulacji wskaźnika nexus.
Obliczając wskaźnik nexus należy wykazywać koszty wpisujące się w poszczególne rodzaje wskazane we wzorze na wskaźnik, które bezpośrednio są związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 24e ust. 4 i 5 ustawy o CIT). Co istotne, koszty te będą budować wskaźnik nexus kumulatywnie na przestrzeni lat.
Dla celów kalkulacji dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględniane powinny być koszty danego roku podatkowego, które w sposób bezpośredni lub pośredni wykazują związek z osiągnięciem przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W całości uwzględniane w kalkulacji mogą być tylko te koszty, które wykazują bezpośredni związek z tym przychodem.
Koszty, które nie wykazują w całości bezpośredniego związku z przychodem z kwalifikowanego IP, mogą być uwzględniane jedynie w odpowiedniej części, jako koszty pośrednio związane z osiąganymi przychodami.
W świetle powyższego, koszty, które podatnik zamierza w całości przypisać do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej muszą posiadać w całości bezpośredni (ścisły) związek z osiągnięciem przychodu (dochodu) z tego kwalifikowanego prawa własności.
Pytania
1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że obliczając wartość wskaźnika Nexus Wnioskodawca nie powinien uwzględniać wartości aportu ZCP wniesionego do Spółki w 2009 r.?
2) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że obliczając wartość wskaźnika Nexus Wnioskodawca powinien uwzględniać koszty wynikające z prowadzonego od 2016 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R, jeżeli po 31 grudnia 2018 r. Spółka nie ponosiła kosztów związanych z kwalifikowanymi IP;
3) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że obliczając wartość wskaźnika Nexus Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów wynikających z prowadzonego od 2016 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R, jeżeli po 31 grudnia 2018 r. Spółka w dalszym ciągu ponosiła koszty związane z kwalifikowanymi IP. W takim przypadku, Spółka powinna:
c) Rozliczając ulgę IP Box za 2019 r. przyjąć wartość kosztów z 2019 r.;
d) Rozliczając ulgę IP Box za rok 2020 i lata następne przyjąć wartość kosztów kumulatywnie, uwzględniając wszystkie wydatki zaewidencjonowane od 2016 r.;
4) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że obliczając wartość wskaźnika Nexus Wnioskodawca powinien uwzględniać koszty ponoszone od momentu rozpoczęcia prac projektowych, w przypadku kwalifikowanych IP, w ramach których prace badawczo-rozwojowe Spółka rozpoczęła po 31 grudnia 2018 r.
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy:
1) prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że obliczając wartość wskaźnika Nexus Wnioskodawca nie powinien uwzględniać wartości aportu ZCP wniesionego do Spółki w 2009 r;
2) prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że obliczając wartość wskaźnika Nexus Wnioskodawca powinien uwzględniać koszty wynikające z prowadzonego od 2016 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R, jeżeli po 31 grudnia 2018 r. Spółka nie ponosiła kosztów związanych z kwalifikowanymi IP;
3) prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że obliczając wartość wskaźnika Nexus Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów wynikających z prowadzonego od 2016 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R, jeżeli po 31 grudnia 2018 r. Spółka w dalszym ciągu ponosiła koszty związane z kwalifikowanymi IP. W takim przypadku, Spółka powinna:
a) Rozliczając ulgę IP Box za 2019 r. przyjąć wartość kosztów z 2019 r.;
b) Rozliczając ulgę IP Box za rok 2020 i lata następne przyjąć wartość kosztów kumulatywnie, uwzględniając wszystkie wydatki zaewidencjonowane od 2016 r.;
4) prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że obliczając wartość wskaźnika Nexus Wnioskodawca powinien uwzględniać koszty ponoszone od momentu rozpoczęcia prac projektowych, w przypadku kwalifikowanych IP, w ramach których prace badawczo-rozwojowe Spółka rozpoczęła po 31 grudnia 2018.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1
Od 1 stycznia 2019 r. w art. 24d ust. 1 Ustawy o CIT, wprowadzono preferencyjną stawkę podatkową dla dochodów uzyskanych przez podatnika z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wynoszącą 5% podstawy opodatkowania.
Artykuł 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, zawiera zamknięty katalog kwalifikowanych praw własności intelektualnej, obejmujący m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Jak wynika z powyższych przepisów, skorzystanie z preferencji IP Box wymaga spełnienia dwóch warunków:
Zdaniem Wnioskodawcy dochody, które uzyskuje z rozwiniętych na podstawie nabytych aportem ZCP systemów i programów komputerowych oraz nowych wytwarzanych i rozwijanych oprogramowań, stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W ocenie Spółki prawa te mieszczą się w definicji autorskich praw do programu komputerowego z art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, podlegając ochronie jako programy komputerowe na podstawie art. 74 ust. 1 PAiPP. Wskazane kwalifikowane prawa własności intelektualnej są wytwarzane, rozwijane oraz ulepszane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, którą identyfikuje jako badawczo-rozwojową a następnie mogą być komercjalizowane przez udzielenie licencji lub sprzedaż.
Tym samym zdaniem Spółki, w związku z tym, że uzyskuje dochody z rozwijanych i tworzonych przez nią rozwiązań informatycznych, które stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej, jest uprawniona do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku od dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
W celu kalkulacji wysokości podstawy opodatkowania konieczne jest ustalenie wartości kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
W artykule 24d ust. 4 Ustawy o CIT został przedstawiony sposób, w jaki należy ustalać wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, stanowiącego jednocześnie podstawę opodatkowania. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym należy pomnożyć przez wskaźnik Nexus obliczony według wzoru: (a+b)∗1,3a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 Ustawy o CIT,
c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT,
d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Poszczególne rodzaje kosztów zawarte w powyższym wzorze odzwierciedlającym wskaźnik Nexus, muszą zostać skalkulowane w oparciu o dane ustalone na podstawie prowadzonej ewidencji. Jak wynika z art. 24e ust. 1 lit 3 Ustawy o CIT, podatnicy planujący skorzystać z preferencyjnego opodatkowania w ramach IP Box są zobowiązani do spełnienia określonych wymogów ewidencyjnych, w tym zobligowani są wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
Zgodnie z przepisami przejściowymi dot. stosowania IP Box, tj. art. 24 ust. 1 Ustawy zmieniającej, w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2019 r. ponosili koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, a którzy na podstawie prowadzonej ewidencji nie mogą ustalić wysokości kosztów poniesionych w ramach tej działalności, mogą przyjąć ich wartość z roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2018 r.
Równocześnie, zgodnie z art. 24 ust. 2 Ustawy zmieniającej, jeżeli w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2018 r. podatnicy, o których mowa w ust. 1, nie ponoszą kosztów związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, mogą uwzględnić ich wartość poniesioną w latach poprzednich, nie wcześniej jednak niż po dniu 31 grudnia 2012 r.
Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe przepisy należy interpretować w następujący sposób:
Przenosząc powyższe przepisy na przedstawiony w niniejszym wniosku stan faktyczny, należy wskazać, że działalność gospodarcza Wnioskodawcy, od samego początku związana jest z tworzeniem i rozwojem autorskich praw do programu komputerowego. Obowiązujące historycznie przepisy, nie obligowały jednak przedsiębiorców do prowadzenia odrębnych ewidencji kosztów związanych z tego rodzaju działalnością. Do końca 2015 r. Wnioskodawca nie wyodrębniał kosztów związanych z wytworzeniem i rozwojem kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Dopiero od 1 stycznia 2016 r., w związku z wejściem w życie przepisów dotyczących ulgi na działalność badawczo-rozwojową, podatnicy chcący skorzystać z tego rozwiązania, zostali zobowiązani do prowadzenia stosownej ewidencji (zgodnie z art. 9 ust. 1b Ustawy o CIT).
Jedynym znanym Spółce kosztem poniesionym przed 2016 r., który był związany z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, mogłaby być cena akcji Spółki wydanych Pani A. w 2009 r. w zamian za wniesiony przez nią ZCP. W ocenie Spółki, koszt ten potencjalnie mógłby znaleźć odzwierciedlenie w lit. d wzoru na obliczenie wskaźnika Nexus z art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT. Zgodnie bowiem z Objaśnieniami, w celu wyliczenia wskaźnika, w przypadku nabycia w drodze aportu przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej od podmiotu powiązanego, należy przyjąć wartość aportu, na jaką zgodziłyby się podmioty niepowiązane (wyliczoną zgodnie z zasadą ceny rynkowej).
Jednakże, tak jak zostało wskazane w niniejszym stanie faktycznym, Spółka w ramach aportu ZCP nabyła całą wydzieloną wewnętrznie jednostkę funkcjonującą w ramach JDG, w skład której poza prawami autorskimi majątkowymi wchodziły liczne inne składniki materialne i niematerialne m.in. takie jak: prawa własności ruchomości, prawa z leasingu ruchomości, wierzytelności handlowe, środki na rachunkach i w kasie, czy prawa z umów/zleceń handlowych z kontrahentami. Spółka wskazuje, że posiadana przez nią dokumentacja transakcji przeniesienia ZCP nie wskazuje wartości poszczególnych elementów wchodzących w skład ZCP. Wartość aportu została ustalona jednolicie, obejmując wszystkie przenoszone na Spółkę składniki.
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, nie byłoby więc uprawnione wykazanie całej wartości aportu w pozycji z lit. d wzoru Nexus. W tym miejscu powinny zostać bowiem wskazane wyłącznie te koszty, które są związane z nabyciem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Na potrzeby umowy aportowej, Spółka nie dokonywała osobnej wyceny kosztów nabycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej otrzymanych w ramach ZCP. Jak zostało to wskazane powyżej, w przypadku Wnioskodawcy, wartość akcji wydanych w zamian za aport odpowiada całkowitej wartości wszystkich wnoszonych do Spółki składników materialnych i niematerialnych, nie tylko tych związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.
Ponadto, Wnioskodawca zwraca uwagę, że rokrocznie ponosił znaczne koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową, które zasadniczo powinny zostać odzwierciedlone w pozycjach z lit. a-c wzoru Nexus. Spółka faktycznie nie posiada jednak możliwości wykazania tych kosztów z uwagi na brak ich wydzielenia w dedykowanej ewidencji. Konsekwentnie, uznanie, że Spółka jest zobowiązana do uwzględnienia w kalkulacji wskaźnika Nexus wyłącznie jednego rodzaju kosztu, poniesionego na aport ZCP, przy równoczesnym braku możliwości uwzględnienia innych kategorii kosztowych, skutkowałoby sztucznym zaniżeniem wartości możliwej do wykorzystania preferencji w ramach IP Box. Taka sytuacja nie tylko zniekształcałaby rzeczywisty obraz proporcji nakładów ponoszonych na prace badawczo-rozwojowe, ale również nie odzwierciedlałaby celu wprowadzenia regulacji IP Box, którym jest premiowanie podmiotów faktycznie zaangażowanych w działalność innowacyjną, a nie jedynie formalnie nabywających prawa własności intelektualnej.
Finalnie, Wnioskodawca zwraca uwagę, że z literalnej treści art. 24 ust. 2 Ustawy zmieniającej wynika, że koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową mogą być uwzględnione w kalkulacji wskaźnika Nexus wyłącznie, jeżeli został poniesione po dniu 31 grudnia 2012 r. Powyższe potwierdza również treść Objaśnień, które w pkt 122 wskazują, że „Do wyliczenia wskaźnika nexus mogą być użyte w niektórych przypadkach także koszty poniesione w przeszłości (tj. po dniu 31 grudnia 2012 r., zgodnie z przepisami przejściowymi).80 Wynika to z treści przepisu art. 24 ustawy wprowadzającej: dla zastosowania przepisów dotyczących IP Box można uwzględniać koszty poniesione wyłącznie po dniu 31 grudnia 2012 r.”.
Opisane powyżej rozumienie art. 24 ust. 1 i 2 Ustawy zmieniającej w zw. z art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT potwierdza również treść uzasadnienia do Ustawy zmieniającej.
Jak wynika z uzasadnienia do Ustawy zmieniającej, do głównych celów projektowanej zachęty podatkowej (IP Box) należało między innymi zwiększenie atrakcyjności prowadzenia w Polsce działalności badawczo-rozwojowej, zmiana modelu ekonomicznego na gospodarkę opartą na wiedzy, a także zwiększenie świadomości w zakresie praw własności intelektualnej jako potencjalnych źródeł przychodów.
Przedmiotowa ulga miała bowiem także prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste "zamknięcie" łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych. Rozwiązanie to miało ponadto uczynić system podatkowy konkurencyjnym i atrakcyjnym dla firm rozwijających wysokie technologie, wspierać rozwój i inwestycje oraz kreować wysoko jakościowe miejsca pracy w innowacyjnych sektorach. Ulga miał wreszcie pełnić funkcję retencyjną dla innowacyjnych rozwiązań i w rezultacie zapobiegać lokowaniu przez przedsiębiorców posiadanych praw własności intelektualnej w krajach oferujących niższe opodatkowanie przychodów z komercjalizacji tychże praw.
Wnioskodawca jako podmiot koncentrujący się na tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych ze 100% polskim kapitałem w pełni wpisuje się jako docelowy adresat wprowadzonych preferencji. Jego ciągły rozwój na krajowym rynku programistycznym nie tylko odpowiada na bieżące potrzeby rynku, ale także wyznacza nowe kierunki rozwoju w branży IT odpowiadające potrzebom sektora medycyny i farmacji, co czyni go konkurencyjnym wobec innych dużych podmiotów działających w tym obszarze.
Ponadto, w związku z tym, że Spółka operuje w pełni na polskim kapitale, łańcuch wartości dodanej w całości znajduje się w Polsce. Generowana przez Spółkę innowacyjność, wnoszona wartość dodana w postaci kwalifikowanych praw własności intelektualnych, jak również dochód z ich komercjalizacji pozostaje opodatkowany na terytorium kraju. Dzięki temu, Polska zyskuje na konkurencyjności technologicznej, a rozwijane przez Spółkę technologie nie są transferowane za granicę, do państw oferujących niższe opodatkowanie.
Wprowadzona ulga podatkowa w postaci preferencyjnej 5% stawki od dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest zatem strategicznym wsparciem dla dalszego rozwoju Spółki, która dzięki swojej innowacyjności i nieustannemu stawianiu na rozwój i postęp technologii, jest docelowym adresatem tych regulacji, przyczyniając się do wzrostu gospodarczego i budowy nowoczesnej infrastruktury technologicznej w Polsce.
W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, Spółka nie powinna uwzględniać w ramach kalkulacji Nexus żadnych kosztów ponoszonych w związku z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, które nie były ewidencjonowane przed 31 grudnia 2018 r. Koszty historyczne mogą być uwzględnione jedynie wówczas, jeżeli znajdują potwierdzenie w prowadzonym przez Spółkę zestawieniu (tj. począwszy od 2016 r.). Tylko takie zastosowanie przepisów dot. IP Box jest w pełni zgodne z wykładnią literalną i celowościową przepisów regulujących kwestie wprowadzenia preferencji IP Box do polskiego porządku prawnego.
Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy z uwagi na: ograniczenia wynikające z art. 24d ust. 1 i 2 Ustawy Zmieniającej, poniesienie kosztów nabycia aportu w 2009 r. (tj. przed datą graniczną 31 grudnia 2012 r.) oraz brak odpowiedniej ewidencji dotyczącej pozostałych kosztów, nabycie aportu nie powinno być uwzględniane przy obliczaniu wskaźnika Nexus zgodnie ze wzorem zawartym w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT.
Spółka nie powinna uwzględniać w ramach kalkulacji Nexus żadnych kosztów ponoszonych w związku z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, które nie były ewidencjonowane przed 31 grudnia 2018 r. Koszty historyczne mogą być uwzględnione jedynie wówczas, jeżeli znajdują potwierdzenie w prowadzonym przez Spółkę zestawieniu (tj. począwszy od 2016 r.).
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań 2 - 4
Uwagi ogólne
Jak zostało to przedstawione w opisie stanu faktycznego, Spółka od początku swojego istnienia tworzy i rozwija prawa własności intelektualnej w postaci programów komputerowych. Związane z tą działalnością koszty ponoszone są od wielu lat, w tym także także przed datą wprowadzenia preferencji IP Box do polskiego porządku prawnego z dniem 1 stycznia 2019 r. Oprogramowania Spółki są przez nią stale rozwijane, to jest opracowywane i dodawane są nowe funkcjonalności oraz ulepszane są te już istniejące. Działalność Wnioskodawcy koncentruje się również na utrzymaniu i modyfikacji stworzonych funkcjonalności poprzez dokonywanie w nich zmian, poprawek oraz usprawnień. W ramach prowadzonej działalności Spółka tworzy, zmienia i dostosowuje oprogramowania, zgodnie z wymaganiami rynku i oczekiwaniami klientów. Ogół tych działań wiąże się ze stałym ponoszeniem kosztów prowadzonych prac.
Z perspektywy stosowania przepisów o uldze IP Box, działalność Spółki można podzielić na trzy grupy:
a) Projekty, w ramach których prace badawczo-rozwojowe prowadzone były tylko do 2018 r.;
b) Projekty, w których prace badawczo-rozwojowe prowadzone były zarówno przed 31 grudnia 2018 r., jak i po tej dacie, przy czym zestawienie związanych z nimi kosztów prowadzone jest dopiero od 2016 r. i może nie obejmować całości projektu;
c) Projekty, w stosunku do których prace badawczo-rozwojowe rozpoczęły się po 31 grudnia 2018 r.
Art. 24 ust. 1 Ustawy zmieniającej stanowi, że w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2019 r. ponosili koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, a którzy na podstawie prowadzonej ewidencji nie mogą ustalić wysokości kosztów poniesionych w ramach tej działalności, mogą przyjąć ich wartość z roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2018 r.
Powyższy przepis wskazuje, że obliczając wskaźnik Nexus za rok 2019, podatnik może przyjąć wartość kosztów z roku 2019, jeżeli:
Zgodnie zaś z art. 24 ust. 2 Ustawy zmieniającej, jeżeli w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2018 r. podatnicy, o których mowa w ust. 1, nie ponoszą kosztów związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, mogą uwzględnić ich wartość poniesioną w latach poprzednich, nie wcześniej jednak niż po dniu 31 grudnia 2012 r.
Powyższy przepis wskazuje, że obliczając wskaźnik Nexus za rok 2019, podatnik może uwzględnić koszty poniesione po 31 grudnia 2012 r. jeśli:
W perspektywie przywołanych powyżej przepisów art. 24 ust. 1 i 2 Ustawy zmieniającej, w ocenie Spółki, koszty ponoszone na projekty z poszczególnych grup powinny zostać ujęte w kalkulacji w sposób następujący.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 2
W przypadku projektów, w ramach których koszty kwalifikowane związane z pracami badawczo-rozwojowymi ponoszone były do 31 grudnia 2018 r., w ocenie Wnioskodawcy spełnione są przesłanki wynikające z art. 24 ust. 2 Ustawy zmieniającej, tj:
Tym samym, Wnioskodawca obliczając wskaźnik Nexus, powinien uwzględnić koszty ustalone na podstawie prowadzonego od 2016 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pkt 3
W przypadku projektów, w ramach których Wnioskodawca ponosił koszty zarówno przed dniem 31 grudnia 2018 r., jak i po 31 grudnia 2018 r., zdaniem Spółki spełnione są przesłanki z art. 24 ust. 1 Ustawy zmieniającej, tj:
Tym samym, obliczając wskaźnik Nexus za rok 2019, Wnioskodawca powinien przyjąć wartość kosztów z roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2018 r.
Obliczając wskaźnik Nexus za rok 2020 i za kolejne lata, zdaniem Wnioskodawcy, należy kierować się jednak regułami ogólnymi, przewidującymi zasadę kumulatywnej kalkulacji. Tym samym, np. obliczając wskaźnik Nexus za rok 2020 Spółka powinna uwzględnić koszty związane z kwalifikowanym IP i ustalone na podstawie prowadzonego od 2016 r. do 31 grudnia 2019 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R.
Za przedstawionym powyżej rozumieniem art. 24 ust. 1 Ustawy zmieniającej przemawia także treść pkt 121 Objaśnień, z których wynika, że „Wskaźnik nexus, służący do określenia tej części dochodu z kwalifikowanych IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP Box, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit nr 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
Powyższy sposób interpretacji potwierdza również prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2021 r., sygn. akt: III SA/Wa 1123/21, podtrzymany wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2023 r., sygn. akt: II FSK 431/22, w którym wskazano, że „We wzorze dotyczącym wskaźnika [Nexus] istotny jest więc związek wydatku z konkretnym projektem - konkretnym prawem własności intelektualnej, co do zasady bez względu na to, jak dawno wydatki te zostały poniesione (przy ograniczeniach wynikających z art. 24 ustawy zmieniającej). Umożliwienie uwzględnienia kosztów poniesionych w latach poprzednich jest adekwatne do faktu, że szereg projektów (działań badawczo-rozwojowych) dotyczących innowacji jest w toku, co oznacza, że część kosztów z nimi związanych została już poniesiona przed wprowadzeniem analizowanej preferencji” oraz że „Celem umożliwienia przez ustawodawcę uwzględnienia tychże kosztów przy obliczaniu wskaźnika jest jego urealnienie, tj. uwzględnienie przy jego obliczaniu kosztów rzeczywiście poniesionych w celu wytworzenia danego IP”
Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy w rozliczeniu IP Box za 2020 r. i lata następne należy przyjąć wartość wskaźnika Nexus kumulatywnie, uwzględniając wszystkie koszty wykazane od 2016 r.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pkt 4
W przypadku projektów, które Wnioskodawca rozpoczął po dniu 31 grudnia 2018 r., Spółka obliczając wartość wskaźnika Nexus powinna uwzględniać koszty ponoszone od momentu rozpoczęcia prac projektowych.
W takim przypadku przytoczone powyżej przepisy przejściowe nie znajdują bowiem zastosowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe a w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy wskazać, że Organ przyjął za Wnioskodawcą, że wytwarzane oraz ulepszane przez niego rozwiązania informatyczne, o których mowa we wniosku mieszczą się w zakresie art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, stanowiąc autorskie prawa do programów komputerowych podlegające ochronie prawnej jako programy komputerowe na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy w dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 24, ze późn.zm., dalej: „PAiPP”), które zostały wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
Ad. 1
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
Odstępuje od uzasadnienia tego stanowiska.
Ad. 2
Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.
Odstępuje od uzasadnienia tego stanowiska.
Ad. 3
Odnosząc się do pytania oznaczonego we wniosku nr 3 wskazać należy, że regulacje dotyczące stosowania preferencji IP Box zostały odzwierciedlone w art. 24d-24e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j Dz.U z 2025, poz. 278 ze zm.).
Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop:
podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 24d ust. 2 updop:
kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
1. patent,
2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),
8. autorskie prawo do programu komputerowego
- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop:
podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu:
wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
(a+b)*1,3/(a+b+c+d),
w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Stosownie do art. 24d ust. 5 updop:
do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop.
W myśl art. 24e ust. 1 updop:
podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:
1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;
2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop:
w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.
Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
Zgodnie z art. 24 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193):
1. W przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2019 r. ponosili koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 24d ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, a którzy na podstawie prowadzonej ewidencji nie mogą ustalić wysokości kosztów poniesionych w ramach tej działalności, na potrzeby stosowania art. 30ca i art. 30cb ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 24d i art. 24e ustawy zmienianej w art. 2 mogą przyjąć ich wartość z roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2018 r.
2. Jeżeli w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2018 r. podatnicy, o których mowa w ust. 1, nie ponoszą kosztów związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, mogą uwzględnić ich wartość poniesioną w latach poprzednich, nie wcześniej jednak niż po dniu 31 grudnia 2012 r.
Powyższe regulacje pozwalają podatnikom, którzy wytworzyli, rozwinęli lub ulepszyli kwalifikowane prawa IP przed 1 stycznia 2019 r. i nie mogą ustalić (na podstawie wówczas prowadzonej ewidencji) kosztów poniesionych na te kwalifikowane prawa IP w ramach działalności badawczo-rozwojowej, na potrzeby stosowania przepisów dotyczących IP Box mogą przyjąć ich wartość z roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r.
Jeżeli w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2018 r. podatnicy nie ponoszą kosztów związanych z kwalifikowanymi IP, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, mogą uwzględnić ich wartość poniesioną w latach poprzednich, nie wcześniej jednak niż po 31 grudnia 2012 r.
Jak wynika z pkt 122 objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r., do wyliczenia wskaźnika nexus mogą być użyte w niektórych przypadkach także koszty poniesione w przeszłości (tj. po dniu 31 grudnia 2012 r., zgodnie z przepisami przejściowymi). Wynika to z treści przepisu art. 24 ustawy wprowadzającej: dla zastosowania przepisów dotyczących IP Box można uwzględniać koszty poniesione wyłącznie po dniu 31 grudnia 2012 r. Dlatego warto przeprowadzić kompleksową analizę w celu prawidłowej identyfikacji elementów składowych tej proporcji już na początku stosowania preferencji IP Box. Z uwagi na kumulatywny sposób liczenia proporcji wpływa ona bezpośrednio na zakres dostępnej preferencji podatkowej w pierwszym roku jej stosowania i w latach następnych.
Należy wskazać, że przepisy intertemporalne dotyczące preferencji IP Box nie znajdą jednak zastosowania w przypadku, gdy podatnik ponosił i ponosi nadal koszty działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i może na podstawie prowadzonej ewidencji rachunkowej je wyodrębnić i ustalić ich wysokość dla celów obliczenia wskaźnika nexus. Wówczas podatnik przyjmuje ich wartość wynikającą z prowadzonej przez niego ewidencji.
Przepisy o IP BOX nie zawierają ograniczenia czasowego dla możliwości uwzględnienia przez podatnika przy obliczaniu wskaźnika nexus kosztów działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku podatników, w stosunku do których nie znajdą zastosowania przepisy przejściowe. Jednakże należy podkreślić, że podatnik, by móc skorzystać z ulgi IP Box jest zobowiązany spełnić warunek prowadzenia szczegółowej ewidencji wynikający z art. 24e, o którym mowa powyżej.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy obliczając wartość wskaźnika Nexus Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów wynikających z prowadzonego od 2016 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R, jeżeli po 31 grudnia 2018 r. Spółka w dalszym ciągu ponosiła koszty związane z kwalifikowanymi IP oraz czy w takim wypadku Spółka powinna:
a) Rozliczając ulgę IP Box za 2019 r. przyjąć wartość kosztów z 2019 r.;
b) Rozliczając ulgę IP Box za rok 2020 i lata następne przyjąć wartość kosztów kumulatywnie, uwzględniając wszystkie wydatki zaewidencjonowane od 2016 r.;
Jak już wyżej wskazano przepisy intertemporalne dotyczące preferencji IP Box nie znajdą zastosowania w przypadku, gdy podatnik ponosił i ponosi nadal koszty działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i może na podstawie prowadzonej ewidencji rachunkowej je wyodrębnić i ustalić ich wysokość dla celów obliczenia wskaźnika nexus. Wówczas podatnik przyjmuje ich wartość wynikającą z prowadzonej przez niego ewidencji.
Tym samym wnioskodawca w związku faktem, iż Spółka ponosiła koszty zarówno przed 1 stycznia 2019 r., jak w roku podatkowym rozpoczętym po dniu 31 grudnia 2018 r., jest uprawniona, dla celów stosowania art. 24d i 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przyjęcia wartości tych kosztów wyłącznie z roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2018 r.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 zgodnie, z którym obliczając wskaźnik Nexus za rok 2019, Spółka powinna przyjąć wartość kosztów z roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2018 r. w tej części należało uznać za prawidłowe.
Natomiast nieprawidłowe jest Państwa stanowisko, że obliczając wskaźnik Nexus za rok 2020 i za kolejne lata, należy kierować się regułami ogólnymi, przewidującymi zasadę kumulatywnej kalkulacji i tym samym, że np. obliczając wskaźnik Nexus za rok 2020 Spółka powinna uwzględnić koszty związane z kwalifikowanym IP i ustalone na podstawie prowadzonego od 2016 r. do 31 grudnia 2019 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R. Skoro jak sami Państwo wskazali ponoszą Państwo koszty związane z kwalifikowanym prawem własności zarówno przed jak i po 1 stycznia 2019 r. zastosowania w tym przypadku nie znajdzie art. 24 ust. 1 ustawy zmieniającej, który pozwala na zaliczenie kosztów historycznych we wskaźniku Nexus tylko w przypadkach, w których Spółka nie ponosi ich już po dniu wejściu ulgi IP BOX w życie, tj. po 1 stycznia 2019 r.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 przyjmujące, ze obliczając wskaźnik Nexus za rok 2020 i za kolejne lata, zdaniem Wnioskodawcy, należy kierować się jednak regułami ogólnymi, przewidującymi zasadę kumulatywnej kalkulacji tym samym, np. obliczając wskaźnik Nexus za rok 2020 Spółka powinna uwzględnić koszty związane z kwalifikowanym IP i ustalone na podstawie prowadzonego od 2016 r. do 31 grudnia 2019 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R w tym zakresie jest nieprawidłowe.
Ad. 4
W zakresie pytania nr 4 Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Odstępuje od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytania. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej - rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytań nr 1,2,3,4 jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo