Interpretacja 0114-KDIP2-1.4010.68.2026.4.MR1

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy Spółka miałaby prawo do wliczenia należnego podatku VAT w koszty prowadzenia działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe;

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 20 marca 2026 r. (data wpływu 20 marca 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca :

Opis stanu faktycznego

A. z siedzibą w (…) prowadzi działalność gospodarczą związaną głównie z (…).

Spółka w dniu (…) zawarła umowę nr (…) nr roboczy (…) ze spółką B. z siedzibą w (…) na budowę budynku usługowego z (…) i niezbędną infrastrukturą techniczną. Wartość umowy opiewała na kwotę (…) zł brutto, zaś kwota netto wynosiła (…) zł, podatek VAT 23% - (…) zł.

W trakcie wykonywania umowy spółka B. nie wywiązywała się terminowo z jej realizacji, z racji czego spółka A. odstąpiła od umowy i obciążyła kontrahenta karą umowną za odstąpienie od umowy w kwocie (…) zł, oraz wezwała do stawienia się na budowie celem protokolarnego odebrania wykonanych dotychczas prac i ostatecznego ustalenia wartości wykonanych robót. Spółka B. nie stawiła się na odebranie wykonach robót w związku z czym spółka A. sporządziła jednostronnie protokół odbioru wykonanych robót wraz z kosztorysem odebranych prac na kwotę (…) zł brutto, w tym kwota netto — (…) zł oraz VAT (…) zł. Kosztorys zawierał informacje w zakresie należnych kwot w rozbiciu na kwoty netto, brutto i należny podatek VAT w wysokości 23%. Protokół wraz z kosztorysem został przesłany spółce B..

W toku prac budowlanych spółka B. wystawiła dwie faktury zaliczkowe na kwoty: (…) zł netto plus VAT (…) zł oraz (….) zł netto plus VAT (…) zł. Faktury te zostały opłacone przez Spółkę A. w całości oraz ze wskazanych faktur zaliczkowych odliczono należny podatek VAT. Spółka B. wystawiła również faktury VAT, które nie zostały zaakceptowane przez spółkę A. i odesłane spółce B.

Ostatecznie w ramach przedmiotowej umowy spółka B. wykonała prace budowlane na kwotę (…) zł brutto. Spółka A. zapłaciła spółce B. kwotę (…) zł brutto tytułem zaliczek na podstawie wystawionych i zaakceptowanych faktur zaliczkowych, następnie zapłaciła kwotę (…) zł tytułem zaliczki za przekazane przez spółkę B. dokumentację techniczną budynku — łącznie (…) zł brutto. Do zapłaty pozostawała zatem kwota (…) zł.

Jednakże spółka A. dokonała potrącenia wzajemnych wierzytelności w postaci kary umownej za odstąpienie od umowy w kwocie (…) zł, wierzytelności z tytułu nie wpłaconego przez B. zabezpieczenia umowy w kwocie (…) zł oraz wierzytelności z tytułu sprzedaży energii w trakcie budowy zgodnie z umową w kwocie (…) zł. Po rozliczeniu zaliczek i uwzględnieniu potrącenia pozostała kwota (…) zł brutto, która została zapłacona przez spółkę A. na rzecz spółki B..

Spółka B. poza dwiema fakturami zaliczkowymi, o których była mowa powyżej nie dostarczyła spółce A. ostatecznej faktury rozliczeniowej za wykonane prace do chwili obecnej pomimo wezwań.

Pytania

1.  Czy w zaistniałym stanie faktycznym Spółce przysługuje możliwość odliczenia pozostałego należnego podatku VAT z tytułu umowy na podstawie istniejących dokumentów w szczególności umowy oraz protokołu odbioru robót wraz z kosztorysem?

2.  Czy w przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze spółka miałaby prawo do wliczenia należnego podatku VAT w koszty prowadzenia działalności gospodarczej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 1 zostanie/zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

W zakresie odpowiedzi nr 2

W przypadku, gdyby w zaistniałym stanie faktycznym spółce nie przysługiwałaby możliwość odliczenia należnego podatku VAT należy zbadać, czy Spółka może skorzystać z treści art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugi ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Jak zostało to już wcześniej podkreślone cechą charakterystyczną podatku od towarów i usług jest to, że co do zasady, pozostaje on neutralny dla przedsiębiorcy, także w zakresie podatku dochodowego. Oznacza to, że podatek ten z reguły nie stanowi ani przychodu ani kosztu uzyskania przychodu. Dotyczy to zarówno podatku należnego, jak i naliczonego.

Co do zasady przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uniemożliwiają zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku od towarów i usług. Wyjątek od tej zasady stanowi regulacja zawarta w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) tiret drugi ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług, podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej. Z literalnego brzmienia przepisu wynika, iż podatek naliczony stanowi koszt uzyskania przychodu, jeżeli nie może zostać odliczony od podatku należnego lub zwrócony.

Należy zauważyć, iż dla podatnika podatku od towarów i usług podatek naliczony, uiszczony z tytułu nabycia towarów i usług podlega odliczeniu od podatku należnego związanego z dokonywanymi przez niego dostawami towarów i świadczeniem usług, pobieranego od ich nabywców. Prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przysługuje podatnikowi podatku od towarów i usług, jeśli nabywane przez niego towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jeżeli służą one czynnościom zwolnionym z podatku VAT lub w ogóle nie podlegają temu podatkowi, prawo do odliczenia podatku naliczonego od ich nabycia nie przysługuje. Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje wyjątki, enumeratywnie wymienione w art. 88, gdy podatnik pomimo wypełnienia generalnej zasady tj. nabywania przez niego towarów i usług wykorzystywanych następnie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jest pozbawiony prawa obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

W przedstawionym stanie faktycznym brak możliwości odliczenia podatku VAT nie wynika z przesłanek wskazanych w art. 88 ustawy o VAT, lecz jest skutkiem nierzetelnego zachowania się kontrahenta. Istnieje zatem materialna podstawa do obowiązku opodatkowania danej czynności podatkiem VAT, lecz nie istnieje formalna przesłanka w postaci braku faktury VAT do możliwości odliczenia należnego podatku VAT.

Spółka uznaje zatem, że nieodliczony podatek VAT będzie mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W sytuacji odwrotnej, a więc gdy Spółce będzie przysługiwało prawo odliczenia podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępnie wskazać należy, że w interpretacji indywidualnej dotyczącej złożonego wniosku w zakresie podatku od towarów i usług z 20 kwietnia 2026 r., Nr 0112-KDIL1-2.4012.65.2026.3.MR Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził m.in. że: „nie przysługuje Państwu możliwość odliczenia pozostałego podatku VAT z tytułu umowy na podstawie istniejących dokumentów w szczególności umowy oraz protokołu odbioru robót wraz z kosztorysem”.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „updop”)

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.

Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien więc wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach updop, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna więc brać pod uwagę:

• przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu, racjonalność i niezbędność) oraz
• potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać, że wydatki pozostają w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i pozostają w związku o jakim mowa w art. 15 ust. 1 updop.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 updop, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo- skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów.

Art. 16 ust. 1 updop zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.

Jednocześnie podkreślić należy, że nieujęcie danego wydatku w katalogu kosztów niepotrącalnych, wymienionych w art. 16 ust. 1 updop, nie oznacza automatycznie, że inne koszty w nim niewymienione, tymi kosztami mogą być. W takim przypadku należy bowiem badać, czy dany koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodu (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu).

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 46 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:

W opisie sprawy wskazano, że Państwa Spółka zawarła umowę ze spółką B. z siedzibą w (…) na budowę budynku usługowego z (…) i niezbędną infrastrukturą techniczną. W trakcie wykonywania umowy spółką B. nie wywiązywała się terminowo z jej realizacji, z racji czego odstąpili Państwo od umowy i obciążyli kontrahenta karą umowną za odstąpienie od umowy, oraz wezwali do stawienia się na budowie celem protokolarnego odebrania wykonanych dotychczas prac i ostatecznego ustalenia wartości wykonanych robót. Spółka B. nie stawiła się na odebranie wykonach robót w związku z czym sporządzili Państwo jednostronnie protokół odbioru wykonanych robót wraz z kosztorysem odebranych prac. Kosztorys zawierał informacje w zakresie należnych kwot w rozbiciu na kwoty netto, brutto i należny podatek VAT w wysokości 23%. Protokół wraz z kosztorysem został przesłany spółce B.. W toku prac budowlanych spółka B. wystawiła dwie faktury zaliczkowe, które zostały opłacone przez Państwa Spółkę w całości oraz ze wskazanych faktur zaliczkowych odliczono należny podatek VAT. Spółka B. wystawiła również faktury VAT, które nie zostały zaakceptowane przez Państwa i odesłane spółce B.. Ostatecznie w ramach przedmiotowej umowy spółka B. wykonała prace budowlane na kwotę (…) zł brutto. Państwa Spółka zapłaciła spółce B. kwotę (…) zł brutto tytułem zaliczek na podstawie wystawionych i zaakceptowanych faktur zaliczkowych, następnie zapłaciła kwotę (…) zł tytułem zaliczki za przekazane przez spółkę B. dokumentację techniczną budynku — łącznie (…) zł brutto. Do zapłaty pozostawała zatem kwota (…) zł. Jednakże dokonali Państwo potrącenia wzajemnych wierzytelności w postaci kary umownej za odstąpienie od umowy w kwocie (…) zł, wierzytelności z tytułu nie wpłaconego przez B. zabezpieczenia umowy w kwocie (…) zł oraz wierzytelności z tytułu sprzedaży energii w trakcie budowy zgodnie z umową w kwocie (…) zł. Po rozliczeniu zaliczek i uwzględnieniu potrącenia pozostała kwota (…) brutto, która została zapłacona przez Państwa Spółkę na rzecz spółki B.. Spółką B. poza dwiema fakturami zaliczkowymi, o których była mowa powyżej nie dostarczyła Państwa Spółce ostatecznej faktury rozliczeniowej za wykonane prace do chwili obecnej pomimo wezwań.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy podkreślić, że uregulowania zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 46 updop należy interpretować w powiązaniu z przepisami ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej: „uptu”).

Zgodnie z ogólną zasadą neutralności podatku VAT wyrażoną w art. 86 ust. 1 uptu

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii dotyczącej możliwości odliczenia podatku VAT w sytuacji zaistnienia stanu faktycznego opisanego we wniosku. W tym zakresie wydano odrębną interpretację z 20 kwietnia 2026 r. znak 0112-KDIL1-2.4012.65.2026.3.MR, w której stwierdzono, że „przepisy w zakresie podatku od towarów i usług określają szczególne przypadki, kiedy inne dokumenty (niespełniające wszystkich wymogów dotyczących faktury) są traktowane jako faktura. Takim dokumentem jest paragon fiskalny dokumentujący sprzedaż do kwoty 450 zł brutto lub 100 euro, zawierający numer NIP nabywcy oraz pozostałe dane wymagane dla faktury z wyłączeniem danych wskazanych w art. 106e ust. 5 pkt 3 ustawy. Paragon taki stanowi fakturę uproszczoną, traktowaną jak zwykła faktura. W przypadku takich paragonów należy je traktować jak zwykłą fakturę, pod warunkiem, że zawierają dane pozwalające określić dla poszczególnych stawek podatku kwotę podatku.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika jednak, że nie są Państwo w posiadaniu faktur innych poza fakturami zaliczkowymi, od których dokonali Państwo odliczenia podatku od towarów i usług.

Sporządzili Państwo jednostronnie protokół odbioru wykonanych robót wraz z kosztorysem odebranych prac, który został przekazany kontrahentowi. Ustalili Państwo, że ostatecznie w ramach przedmiotowej umowy spółka B. wykonała prace budowlane na kwotę (…) zł brutto. Zapłacili Państwo spółce B. kwotę (…) zł brutto tytułem zaliczek na podstawie wystawionych i zaakceptowanych faktur zaliczkowych, następnie zapłacili Państwo kwotę (…) zł tytułem zaliczki za przekazane przez spółkę B. dokumentację techniczną budynku, co daje łącznie (…) zł brutto. Po rozliczeniu zaliczek i uwzględnieniu potrącenia wyliczyli Państwo pozostałą kwotę (…) zł brutto, którą również zapłacili Państwo na rzecz spółki B.

Mając na uwadze powyżej przytoczone regulacje prawne wskazać należy, że przepisy ustawy nie przewidują, aby dokumenty takie jak umowa, protokół odbioru prac czy kosztorys stanowiły fakturę w rozumieniu art. 2 pkt 22 w związku z art. 106b ustawy.

Tym samym nie będą stanowić dokumentów dających Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z tych dokumentów.

Podsumowując stwierdzam, że w zaistniałym stanie faktycznym nie przysługuje Państwu możliwość odliczenia pozostałego podatku VAT z tytułu umowy na podstawie istniejących dokumentów w szczególności umowy oraz protokołu odbioru robót wraz z kosztorysem”.

Zauważyć należy, że powołany art. 16 ust. 1 pkt 46 updop daje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku od towarów i usług, o ile podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług. Sformułowanie „podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku VAT” należy wiązać z wyłączeniem prawa wynikającego z ustawy.

Literalne brzmienie przepisu wskazuje więc, że nie ma on zastosowania do sytuacji, w których podatnikowi obniżenie kwoty podatku naliczonego przysługuje, a taki stan rzeczy opisaliście Państwo we wniosku. Obiektywnie bowiem przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z charakteru danej transakcji. Uniemożliwia to jedynie niezgodne z prawem zachowanie Spółki B., która – nie dochowując obowiązku wynikającego z przepisów dotyczących podatku VAT – nie wystawiła stosownego dokumentu uprawniającego do odliczenia podatku naliczonego.

Nie ma zatem usprawiedliwionych podstaw do uznania, by ustawodawca przewidział stosowanie art. 16 ust. 1 pkt 46 updop dla sytuacji kompensowania niesolidności kontrahentów podatnika możliwością zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku VAT nieodliczanego tylko z uwagi na brak faktury VAT, który należy traktować jako brak techniczny, a nie brak prawa do odliczenia.

Powyższy wniosek potwierdza prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 września 2022 r.(sygn. III SA/Wa 989/22), w którym to potwierdzono, że brak faktury nie może być utożsamiany z „brakiem prawa do odliczenia” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o CIT.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że wskazane w opisie sprawy wydatki nie spełniają ustawowych przesłanek wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugi updop uprawniających do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym nieodliczony podatek VAT będzie mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.