Interpretacja 0114-KDIP2-1.4010.726.2025.2.DK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia czy opisana działalności stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT, uprawniającą Spółkę do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d ustawy w części obejmującej:

• proces projektowania odzieży i akcesoriów pod marką A. (od etapu inspiracji, poprzez projekt, konstrukcję, prototypowanie, produkcję próbną, aż do decyzji o wdrożeniu do produkcji seryjnej) - jest prawidłowe,
• wskazane projekty rozwojowe w obszarze procesu produkcyjnego – jest prawidłowe,
• wskazane projekty rozwojowe w obszarze dystrybucji – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ulgi na działalność badawczo-rozwojową.

Uzupełnili Państwo wniosek w odpowiedzi na wezwanie pismem z 9 lutego 2026 r. (data wpływu tego samego dnia) oraz pismem z 9 lutego 2026 r. (data wpływu 16 lutego 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca :

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą w branży odzieżowej, pod marką A. Spółka projektuje, zleca szycie oraz sprzedaje głównie odzież damską i akcesoria, w szczególności: t-shirty (w tym z autorskimi nadrukami i hasłami), bluzy, sukienki, spódnice, spodnie, okrycia wierzchnie, akcesoria (m.in. torby, czapki, drobne dodatki odzieżowe). Spółka działa w modelu regularnie powtarzanych dropów i kapsułowych kolekcji, ściśle powiązanych z sezonowością, tematami (miasta, filmy, ikony popkultury, „Italian vibes”) oraz nastrojami klientek.

Produkty A. są projektowane i tworzone w ograniczonych seriach, z naciskiem na oryginalność, autorskie wzornictwo i spójny storytelling kolekcji. Oferta Spółki podlega ciągłym zmianom – co sezon oraz w ramach poszczególnych dropów pojawiają się nowe modele odzieży oraz nowe grafiki, różniące się konstrukcją, materiałami, nadrukami, kolorystyką oraz detalami wykończenia. Jedynie niewielka część asortymentu stanowią produkty powtarzalne (tzw. modele ponadsezonowe), które – po sprawdzeniu ich potencjału sprzedażowego – są utrzymywane w ofercie przez dłuższy czas, niekiedy w nowych wariantach kolorystycznych. Spółka prowadzi proces projektowy w sposób zorganizowany i powtarzalny, obejmujący m.in.: analizę trendów i inspiracji, budowę moodboardów i założeń kolekcji, tworzenie projektów odzieży i grafik, konstrukcję i przygotowanie szablonów, szycie i ocenę prototypów, produkcję próbną i kalibrację procesu produkcyjnego. Spółka podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

1. Informacje formalne dotyczące działalności a ulgą B+R

a. Spółka ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

b. Spółka prowadzi działalność, która – jej zdaniem – nosi znamiona działalności badawczo-rozwojowej od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej. Już od początku funkcjonowania, głównym elementem działalności Spółki było samodzielne projektowanie nowych kolekcji odzieży, poprzedzone analizą trendów, testowaniem rozwiązań konstrukcyjnych i materiałowych oraz przygotowywaniem prototypów.

c. Spółka zamierza skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową w zeznaniu składanym za rok podatkowy 2023 oraz w latach kolejnych.

d. Prace o charakterze badawczo-rozwojowym były, są i będą prowadzone w sposób ciągły – od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej, aktualnie oraz w przewidywalnej przyszłości.

e. Spółka nie korzysta i nie będzie korzystać ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (działalność w SSE / decyzja o wsparciu).

f. Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ani na podstawie decyzji o wsparciu.

g. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

h. Koszty realizacji prac rozwojowych (działalności badawczo-rozwojowej) są i będą ponoszone ze środków własnych Spółki. Koszty te nie są i nie będą Spółce zwracane w jakiejkolwiek formie ani odliczane od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w innym trybie niż ulga B+R.

i. Spółka uzyskuje również przychody z zysków kapitałowych, jednak nie zamierza korzystać z odliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach tego źródła przychodów – odliczenia będą dokonywane wyłącznie od dochodu z przychodów innych niż zyski kapitałowe.

j. W związku z zamiarem korzystania z ulgi B+R, Spółka wyodrębnia koszty działalności badawczo-rozwojowej w ewidencji księgowej – prowadzi oraz będzie prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, pozwalającą na identyfikację kosztów kwalifikowanych według rodzajów i projektów.

k. Spółka nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (badania podstawowe i aplikacyjne prowadzone przez jednostki naukowe). Działalność Spółki ma charakter prac rozwojowych.

l. Podejmowane przez Spółkę czynności były, są i będą pracami rozwojowymi w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania – do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany.

m. Każdy powstający prototyp modelu odzieży A. jest efektem prac rozwojowych w rozumieniu ww. przepisów – wymaga zastosowania nowej lub istotnie zmodyfikowanej wiedzy wzorniczej, konstrukcyjnej, technologicznej, materiałoznawczej oraz testowania tej wiedzy w praktyce.

2. Charakterystyka działalności projektowej A.

2.1. Inspiracja i trendy

Za poszukiwanie inspiracji i identyfikację trendów odpowiada dział projektowy, w skład którego wchodzą projektanci odzieży, graficy odpowiedzialni za nadruki i slogany, a także osoby analizujące dane sprzedażowe oraz feedback klientek. Oferta Spółki jest silnie trendowa – oparta na: tematycznych kolekcjach (np. inspirowanych konkretnym miastem, filmem, postacią popkultury), regularnych dropach powiązanych z sezonem (wiosna/lato, jesień/zima, okres świąteczny, sezon wakacyjny, itp.), limitowanych modelach i printach, które pojawiają się w ofercie tylko w danym sezonie lub krótkiej serii. Z uwagi na dynamikę trendów oraz oczekiwań klientek, Spółka cyklicznie wprowadza do oferty nowe produkty znacząco różniące się od poprzednich, zarówno pod kątem kroju, jak i nadruków, materiałów oraz przeznaczenia (kolekcje „miasto”, „homewear”, „wakacje”, „impreza”, itp.). Co do zasady: większość produkcji stanowią produkty nowe, zaprojektowane od podstaw w danym sezonie, mniejszość – produkty powtarzalne (np. wybrane bestsellery, które zostały wprowadzone na stałe do oferty). Dział projektowy znaczną część czasu pracy (przeważającą) poświęca na: poszukiwanie inspiracji, tworzenie moodboardów i założeń kolekcji, opracowywanie nowych modeli i grafik, nadzór nad przygotowaniem i modyfikacją prototypów. Jedynie mniejsza część czasu jest przeznaczona na bieżące modyfikacje kolekcji ponadsezonowej (np. korekta kolorystyki, drobne dostosowania konstrukcyjne). W ramach etapu inspiracji: powstają tablice inspiracji (moodboardy) dla każdej kolekcji / dropu, obejmujące kolory, sylwetki, formy, motywy graficzne, referencje kulturowe, ustalane są założenia kolekcji: liczba i rodzaj modeli, gama kolorystyczna, poziom cenowy, proporcje pomiędzy kategoriami (t-shirty, bluzy, sukienki itd.), określa się rolę poszczególnych modeli w kolekcji (np. model wizerunkowy, basic, mocny print, model „hero”).

2.2. Projekt odzieżowy

Na tym etapie powstają: rysunki techniczne modeli, koncepcje grafik i nadruków, wstępny dobór tkanin, dzianin i dodatków. Dział projektowy, we współpracy z konstrukcją i osobami odpowiedzialnymi za produkcję, podejmuje decyzje m.in.: na jakiej bazie materiałowej zostanie oparty dany model (gramatura, skład, rodzaj wykończenia tkaniny/dzianiny), jakie rozwiązania konstrukcyjne zostaną zastosowane (rodzaj rękawa, linia talii, długość, wykończenie dekoltu, itp.), jakie nadruki lub hafty zostaną użyte (metoda nadruku, rozmieszczenie, rozmiar, kolorystyka), czy dany model będzie rozwijany w kolejnych wariantach kolorystycznych, czy pozostanie w formie limitowanej. Projekt odzieżowy wymaga każdorazowo łączenia posiadanej wiedzy z nowymi koncepcjami twórczymi (nowe hasło, nowa grafika, niestandardowe zestawienie kolorów, inny krój niż dotychczas stosowane).

2.3. Konstrukcja

Kolejny etap dotyczy prac konstruktorskich, w ramach których powstają szablony odzieży i gradacja rozmiarów. Konstruktorzy: analizują założenia projektowe (krój, dopasowanie, długości, proporcje), dobierają układ szwów, zaszewek, form wykończeń (plisy, ściągacze, mankiety, stójki itd.), przygotowują pierwsze wersje szablonów, często przy użyciu specjalistycznego oprogramowania do konstrukcji odzieży, wprowadzają korekty po pierwszym odszyciu próbnym. Znacząca część czasu pracy konstruktorów jest przeznaczana na nowe modele (nowe szablony, nowe rozwiązania konstrukcyjne). Jedynie mniejsza część dotyczy powielania istniejących szablonów (kolekcja ponadsezonowa).

2.4. Prototyp

Na podstawie projektów i szablonów powstają prototypy (pierwsze odszycia modeli). Prototypy są: szyte przez współpracujące szwalnie lub wewnętrzny zespół (w zależności od konkretnego modelu), oceniane przez dział projektowy, konstrukcji oraz sprzedaży / e-commerce. Analizie podlega w szczególności: zgodność z założeniami projektowymi (fason, proporcje, charakter modelu), dopasowanie i ergonomia noszenia, zachowanie materiału (elastyczność, odkształcanie, podatność na zagniecenia), umiejscowienie nadruków/haftów, ich jakość i czytelność, potencjał sprzedażowy modelu (ocena czy produkt odpowiada klientce A.). Proces oceny prototypów ma charakter iteracyjny – zwykle tworzone są od 2 do 6 wersji prototypu danego modelu. W trakcie kolejnych iteracji: wprowadzane są zmiany w konstrukcji (wydłużenie/skrócenie, zmiana obwodów, korekta rękawa, itd.), dokonywana jest zmiana tkaniny lub jej wykończenia, korygowany jest nadruk, haft (wielkość, placement, detale graficzne). Dopiero po akceptacji przez wszystkie zaangażowane działy model może przejść do dalszych etapów (prezentacja kolekcji klientom, produkcja próbna). Prototypy tworzą spójną kolekcję (drop), która jest następnie prezentowana: klientom hurtowym, w showroomie, podczas spotkań sprzedażowych lub wydarzeń branżowych. Na podstawie informacji zwrotnych oraz danych analitycznych (zamówienia klientów, przewidywany popyt) wybierane są modele kierowane do produkcji masowej. Część prototypów nie trafia do produkcji – pozostają one jednak rezultatem prac rozwojowych.

2.5. Produkcja próbna

Ostatnim etapem procesu projektowego, powiązanym z działalnością badawczo-rozwojową, jest produkcja próbna. Obejmuje ona: wdrożenie zaakceptowanych modeli na szwalni (wewnętrznej lub zewnętrznej), kalibrację maszyn i oprzyrządowania pod konkretny model, przeszkolenie personelu produkcyjnego z technologii szycia, kolejności operacji, wymogów jakościowych, weryfikację czy rozwiązania konstrukcyjne i technologiczne przyjęte na etapie projektu i prototypu są efektywnie wykonalne w produkcji seryjnej. Produkcja próbna może prowadzić do: powrotu do poprzednich etapów procesu projektowego (np. konieczność zmiany konstrukcji lub technologii szycia), modyfikacji szablonów, zmiany materiału lub dodatków. W takim zakresie, w jakim produkcja próbna prowadzi do dalszego projektowania i przebudowy prototypu, Spółka traktuje ją jako część prac rozwojowych. Natomiast produkcja próbna, która nie wymaga dalszych prac projektowo-konstruktorskich (jest czysto wdrożeniowa i operacyjna), nie jest kwalifikowana jako działalność B+R.

3. Charakter prac jako działalności B+R

Spółka wskazuje, że: Każdy prototyp odzieży stanowi odrębny wynik prac rozwojowych – dla każdego modelu prowadzone są osobne działania projektowe, konstrukcyjne, testowe i wdrożeniowe. W ramach działalności Spółka każdorazowo nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną wiedzę oraz umiejętności, w tym z zakresu: wzornictwa użytkowego, konstrukcji odzieży, technologii szycia, materiałoznawstwa (tkaniny, dzianiny, mieszanki, wykończenia), narzędzi informatycznych i oprogramowania (m.in. systemy konstrukcji, ERP, systemy sprzedażowe), do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów i procesów. Działania te mają charakter twórczy – Spółka opracowuje nowe koncepcje kolekcji, nowe kroje, nowe nadruki i hasła, nowe zestawienia materiałów oraz nowe konfiguracje procesu produkcyjnego. Rezultaty prac odróżniają się od dotychczasowych efektów działalności Spółki (nowe kapsuły, nowe sylwetki, nowe grupy produktowe). Prace projektowe są prowadzone w sposób systematyczny – zgodnie z planem dropów/kolekcji, harmonogramami działań projektowych, procedurami wewnętrznymi opisującymi przebieg procesu od inspiracji do produkcji. Celem prac jest zwiększenie zasobów wiedzy Spółki (w obszarze trendów, materiałów, konstrukcji, efektywności produkcji) oraz wykorzystanie tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań – nowych lub znacząco zmienionych produktów odzieżowych i rozwiązań procesowych.

Prace B+R nie stanowią: rutynowych i okresowych zmian w produktach (np. wyłącznie zmiana koloru klasycznego modelu bez istotnej zmiany konstrukcyjnej), czynności wdrożeniowych w zakresie już opracowanych produktów (czysto powtarzalna produkcja), działań związanych wyłącznie z bieżącą sprzedażą i dystrybucją.

4. Przykładowe obszary innowacyjności w A.

W ramach działalności projektowej Spółka realizuje m.in.: kolekcje oparte na innowacyjnym wykorzystaniu nadruków cyfrowych na tkaninach i dzianinach, z autorskimi grafikami i hasłami, tworzonymi przez grafików Spółki, kolekcje skupione na nietypowych formach konstrukcyjnych (np. przeskalowane bluzy, sukienki o niestandardowych proporcjach, konstrukcje inspirowane modą męską, ale dopasowane do sylwetki klientki A.), projekty polegające na wykorzystaniu odpadów produkcyjnych (np. skrawków tkanin) do tworzenia unikatowych modeli (elementy patchworkowe, limitowane akcesoria), kapsuły budowane w monochromatycznej palecie (np. kolekcje oparte niemal wyłącznie na czerni), gdzie innowacyjność polega na konstrukcji, proporcjach, detalu, a nie na rozbudowanej kolorystyce. Każdy z tych obszarów wymaga eksperymentowania z: nowymi surowcami lub ich kombinacjami, nowymi rozwiązaniami technologicznymi (rodzaje ściegów, sposoby łączenia warstw, zabezpieczanie nadruków), nowymi procesami produkcyjnymi (np. re-use odpadów, optymalizacja układu kroju), optymalizacją logistyki i dystrybucji (w szczególności w e-commerce).

5. Dodatkowe projekty rozwojowe Spółki

Oprócz bieżącej działalności projektowej odzieży Spółka realizuje również projekty o charakterze rozwojowym w obszarze procesowym i dystrybucyjnym, m.in.: Projekt rozwojowy w obszarze procesu produkcyjnego Spółka, we współpracy z firmą doradczą oraz partnerami produkcyjnymi, analizuje i optymalizuje procesy: planowania produkcji, zlecania szycia do szwalni, kontroli jakości, zarządzania zapasem (stockiem) w poszczególnych kanałach sprzedaży. W ramach projektu: mapowane są istniejące procesy, identyfikowane są miejsca możliwych innowacji procesowych (np. wykorzystanie nowych narzędzi IT, zmiana kolejności operacji, lepsze wykorzystanie materiału), testowane są nowe narzędzia (np. nowe systemy do zarządzania produkcją, integracje z systemem sprzedażowym), wdrażane są zmiany, które podnoszą efektywność i skalowalność działań. Działania te wymagają opracowania nowych rozwiązań organizacyjnych i technologicznych, opartych na wiedzy i doświadczeniach zebranych w toku działalności Spółki oraz benchmarkingu.

Projekt rozwojowy dystrybucyjny (e-commerce i sprzedaż wielokanałowa)

Spółka prowadzi projekt ciągłego rozwoju narzędzi i procesów sprzedaży online, obejmujący m.in.: analizę i wdrożenie nowej wersji sklepu internetowego dla klientek detalicznych, rozwój rozwiązań dla klientów hurtowych (np. platformy B2B), integrację sprzedaży online z innymi kanałami (salon stacjonarny, pop-up, marketplace’y), rozwój funkcji sklepu (np. konfiguratory, personalizacja, rekomendacje oparte na danych). W projekcie uczestniczą pracownicy działu IT, e-commerce, sprzedaży, marketingu, a także zewnętrzne firmy doradcze i software house’y. Projekt ma charakter rozwojowy, ponieważ wymaga tworzenia nowych narzędzi, procesów i rozwiązań technologicznych, a nie tylko standardowej obsługi sklepu internetowego.

6. Koszty ponoszone w ramach działalności B+R

W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej Spółka ponosi i będzie ponosić m.in. następujące kategorie kosztów:

a) Wydatki pracownicze – wynagrodzenia (umowy o pracę, umowy cywilnoprawne) osób zaangażowanych w prace B+R (projektanci, graficy, konstruktorzy, osoby z działu e-commerce i IT w projektach rozwojowych, itp.) oraz finansowane przez Spółkę składki na ubezpieczenia społeczne. Spółka prowadzi ewidencję czasu pracy, pozwalającą określić, jaka część czasu danego pracownika przypada na prace B+R.

b) Koszty surowców i materiałów – w szczególności: tkaniny, dzianiny, dodatki krawieckie, zużywane na prototypy i odszycia próbne, próbne serie produkcyjne używane do testów, materiały pomocnicze potrzebne do przygotowania prototypów lub prób technologicznych. W przypadku materiałów wykorzystywanych zarówno do B+R, jak i do standardowej produkcji, Spółka identyfikuje i zalicza do ulgi wyłącznie tę część kosztów, która jest związana z działalnością badawczo-rozwojową.

c) Materiały i wyposażenie – niskocenne środki używane w pracach B+R (sprzęt komputerowy, akcesoria, oprogramowanie użytkowe, wyposażenie biurowe i pracowni projektowej), których wartość jednostkowa nie przekracza progu środków trwałych, a które są wykorzystywane przez zespoły projektowe, konstruktorów, dział IT/E-commerce w projektach rozwojowych.

d) Wydatki auf prawa ochronne – w przypadku rejestracji wzorów przemysłowych, znaków towarowych lub innych praw własności intelektualnej powstałych w wyniku prac B+R.

e) Wydatki na nabycie urządzeń i praw wykorzystywanych w działalności B+R – m.in. specjalistycznego oprogramowania do konstrukcji odzieży, narzędzi do analizy danych sprzedażowych, systemów wspomagających projektowanie i zarządzanie produkcją.

Spółka stoi na stanowisku, że ponoszone przez nią koszty spełniają warunki kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

1. Spółka prowadzi ewidencję czasu pracy B+R. Wyodrębniła procentowe zaangażowanie działów (np. 90% projektowy, 85% konstrukcji). Spółka dokonuje zakupu tkanin i dodatków bezpośrednio do prototypów oraz materiałów biurowych do prac projektowych. Dodatkowo dokonywane są zakupy komputerów i akcesoriów wykorzystywanych bezpośrednio przez projektantów i dział IT (niskocenne, niebędące środkami trwałymi). Ponoszone są także wydatki na uzyskanie i utrzymanie patentów oraz praw z rejestracji wzorów przemysłowych. Spółka oświadczyła, że wyodrębni koszty B+R w ewidencji rachunkowej. W świetle przedstawionego stanu faktycznego, Spółka spełnia wszystkie ustawowe warunki do zastosowania ulgi B+R. Działania opisane jako proces projektowy oraz rozwój autorskiego oprogramowania sklepu mieszczą się w definicji prac rozwojowych, a kategorie wydatków odpowiadają katalogowi kosztów kwalifikowanych.

2. Prace projektowe Spółki stanowią „przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Działania są wyrazem własnej twórczości intelektualnej. Proces tworzenia kolekcji w firmie A. nie polega na kopiowaniu istniejących wzorów, lecz na łączeniu wzorów, tkanin i autorskich rysunków projektowych.

Spółka każdorazowo opracowuje produkty lub procesy niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej. Nawet jeśli w świecie mody istnieją podobne asortymenty(np. sukienki), to każdy projekt Spółki jest budowany na nowej konstrukcji i wykorzystuje specyficznie dobrane tkaniny i autorskie kroje. Nie są to prace rutynowe. Proces B+R w Spółce charakteryzuje się niepewnością co do efektu końcowego. W fazie prototypu: analiza obejmuje sprawdzenie, czy pierwotne założenia są możliwe do realizacji i czy rynek je przyjmie. W fazie produkcji próbnej następuje weryfikacja, czy założenia konstrukcyjne są wykonalne w produkcji masowej (często wymagają korekt). Gdyby rezultat był z góry przewidywalny i powtarzalny, Spółka nie musiałaby tworzyć od 2 do 6 poprawek dla każdego modelu. Mają charakter twórczy. Spółka wyraźnie rozdziela sferę techniczną od projektowej. W opisie wskazano, że pracownicy poświęcają znikomą część czasu (10-15%) na „pracę operacyjną” lub „wykorzystywanie powtarzalnych szablonów” (co można uznać za realizację techniczną) i te koszty są wyłączone z ulgi. Pozostała część czasu pracy (85-90%) to proces „nabywania, łączenia, kształtowania i wykorzystywania wiedzy”, co stanowi istotę prac rozwojowych. Nawet etap produkcji próbnej jest uznawany za B+R tylko wtedy, gdy wymaga „dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych”, co potwierdza, że Spółka kładzie nacisk na element innowacyjny i koncepcyjny, a nie czysto odtwórczy.

3. Podejmowane przez Spółkę prace w zakresie wszystkich opisanych procesów i projektów, które noszą znamiona działalności badawczo-rozwojowej, dotyczą i będą dotyczyć zastosowania praktycznie nowych, unikalnych oraz innowacyjnych rozwiązań, które cechują się zupełną nowością oraz innowacyjnością w skali działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a charakter tych prac stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, będący wyrazem własnej twórczości intelektualnej. Z opisu stanu faktycznego wynika bowiem jednoznacznie, że Spółka nie ogranicza się do rutynowego powielania istniejących na rynku wzorców, lecz realizuje autorskie koncepcje projektowe, które każdorazowo wymagają przejścia przez pełen, systematyczny cykl rozwojowy – od fazy inspiracji i budowania unikalnych tablic nastrojów, przez tworzenie od podstaw rysunków technicznych i konstrukcyjnych, aż po wielokrotne, iteracyjne testowanie prototypów (od 2 do 6 razy), co wyklucza możliwość z góry określonego i powtarzalnego rezultatu. Twórczy charakter prac przejawia się w unikalnym łączeniu tkanin, dodatków oraz innowacyjnych krojów, które budują specyficzny i rozpoznawalny wizerunek marki, natomiast w obszarze informatycznym objawia się projektowaniem zindywidualizowanych funkcjonalności sklepu internetowego oraz autorskich narzędzi do zarządzania magazynem i promocją, takich jak innowacyjny system konkursowy „…”, które nie mają charakteru gotowych rozwiązań rynkowych, lecz są wynikiem kreatywnego poszukiwania nowych metod dotarcia do klienta. Innowacyjność tych działań w skali Spółki potwierdza fakt, że dotyczą one produktów i procesów niewystępujących wcześniej w jej praktyce gospodarczej, a ich unikalność jest dodatkowo zabezpieczana poprzez ponoszenie kosztów na ochronę własności przemysłowej i rejestrację wzorów, co stanowi formalne potwierdzenie ich nowatorskiego i twórczego charakteru. Jednocześnie Spółka precyzyjnie wyodrębnia te działania od czynności o charakterze technicznym czy rutynowym, skupiając się w ramach ulgi B+R wyłącznie na etapach wymagających wykorzystania aktualnej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych zastosowań, co w pełni wpisuje się w definicję działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

4. W ramach prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej Spółka wykorzystuje interdyscyplinarną i zaawansowaną wiedzę istniejącą, którą łączy i kształtuje w celu wytworzenia nowych rozwiązań w kilkukluczowych obszarach. W dziale projektowym i konstrukcyjnym Spółka bazuje na specjalistycznej wiedzy z zakresu materiałoznawstwa i technologii tekstyliów, obejmującej właściwości fizykochemiczne włókien, ich wytrzymałość, higroskopijność oraz reakcje na procesy barwienia i uszlachetniania, co pozwala na dobór surowców o parametrach niezbędnych do realizacji innowacyjnych form odzieżowych. Spółka wykorzystuje również istniejącą wiedzę z obszaru antropometrii i zaawansowanej geometrii odzieży, stosując zasady konstrukcji i modelowania sylwetki w celu opracowania unikalnych układów krojczych, które wykraczają poza standardowe, rzemieślnicze szablony i wymagają nowatorskiego podejścia do ergonomii ruchu. W procesie produkcji próbnej Spółka sięga po wiedzę techniczną z zakresu mechaniki i kalibracji maszyn szwalniczych, dostosowując parametry ściegów i technologię łączenia tkanin do specyficznych wymagań nowo projektowanych prototypów.

W obszarze rozwiązań informatycznych Spółka integruje istniejącą wiedzę z zakresu architektury oprogramowania, algorytmiki oraz protokołów komunikacyjnych API, wykorzystując ją do budowy autorskich funkcjonalności sklepu internetowego, które łączą systemy sprzedażowe z zaawansowanym zarządzaniem magazynem i logistyką w sposób unikalny dla potrzeb naszej organizacji. Spółka wykorzystuje także wiedzę z zakresu User Experience (UX) oraz analityki danych (Big Data) do projektowania innowacyjnych mechanizmów lojalnościowych i systemów konkursowych, takich jak „…”, które stanowią autorską odpowiedź na potrzeby komunikacji cyfrowej. Całość procesu wsparta jest istniejącą wiedzą z zakresu prognozowania trendów i socjologii mody oraz wiedzą prawno-techniczną dotyczącą ochrony własności przemysłowej, co umożliwia Spółce skuteczne zgłaszanie wzorów przemysłowych do Urzędu Patentowego. Wszystkie te zasoby wiedzy nie są przez Spółkę jedynie odtwarzane, lecz stanowią fundament do twórczego łączenia i projektowania nowych, zmienionych lub znacznie ulepszonych produktów i procesów, co wypełnia definicję prac rozwojowych.

5. W wyniku prac nad projektowaniem odzieży i akcesoriów pod marką A. każdorazowo powstaje nowa wiedza o charakterze praktycznym, stanowiąca wynik połączenia dotychczasowych zasobów z nowymi doświadczeniami projektowymi i technologicznymi. Wiedza ta generowana jest przede wszystkim w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych, w dyscyplinie inżynieria materiałowa oraz technologia tekstyliów, gdzie poprzez wieloetapowe prototypowanie Spółka zdobywa unikalne informacje o reakcji surowców na nowatorskie konstrukcje oraz o granicach technologicznych procesu produkcji próbnej. Ponadto, nowa wiedza powstaje w dziedzinie nauk ścisłych i przyrodniczych w dyscyplinie informatyka, poprzez wytwarzanie unikalnych algorytmów i rozwiązań systemowych integrujących platformę sprzedażową z zaawansowanymi procesami logistycznymi. Powstała wiedza jest wiedzą nową w skali przedsiębiorstwa, ma charakter trwały i jest dokumentowana w sposób umożliwiający jej dalsze wykorzystanie przy kolejnych projektach rozwojowych, co stanowi istotę zwiększania zasobów wiedzy w rozumieniu przepisów o działalności badawczo-rozwojowej.

6. Współpraca ze szwalnią zewnętrzną w zakresie produkcji próbnej jest integralnym etapem prac rozwojowych, służącym weryfikacji założeń projektowych w warunkach technicznych. Proces ten nie jest rutynowym zleceniem szycia, lecz interaktywnym testowaniem, podczas którego pracownicy Spółki nadzorują rozruch technologiczny, dokonują kalibracji maszyn oraz optymalizują metody łączenia surowców. Produkcja próbna pozwala na zidentyfikowanie i wyeliminowanie ryzyk konstrukcyjnych; w przypadku wykrycia błędów, proces wraca do fazy projektowej w celu naniesienia poprawek, co potwierdza badawczo-rozwojowy charakter tej współpracy, nakierowany na walidację innowacyjnego produktu przed jego masowym wdrożeniem.

Spółka zachowuje pełną kontrolę nad procesem produkcji próbnej realizowanym w szwalni zewnętrznej, sprawując ścisły nadzór merytoryczny i technologiczny nad każdym etapem tego procesu. Rola szwalni ogranicza się do udostępnienia zasobów technicznych i parku maszynowego, natomiast wszelkie działania podejmowane są na podstawie autorskiej dokumentacji konstrukcyjnej i szczegółowych wytycznych personelu B+R Spółki. To Wnioskodawca podejmuje kluczowe decyzje dotyczące kalibracji maszyn, doboru technologii łączenia surowców oraz ewentualnych modyfikacji prototypu wynikających z trudności technologicznych. Szwalnia zewnętrzna nie posiada autonomii w zakresie zmiany założeń projektowych, a wypracowana w procesie produkcji próbnej wiedza oraz końcowa decyzja o wdrożeniu produktu do produkcji masowej należą wyłącznie do Spółki, co potwierdza zachowanie pełnego władztwa nad procesem badawczo- rozwojowym.

Produkcja próbna nie ma charakteru rutynowej produkcji seryjnej, ponieważ jej nadrzędnym celem nie jest wytworzenie partii towaru do sprzedaży, lecz ostateczna walidacja innowacyjnego projektu i eliminacja ryzyk technologicznych. W przeciwieństwie do produkcji seryjnej, która cechuje się powtarzalnością i przewidywalnością, produkcja próbna jest procesem badawczym, wymagającym indywidualnego podejścia, kalibracji parku maszynowego pod specyficzne wymagania nowej konstrukcji oraz aktywnego nadzoru personelu kreatywnego. Etap ten stanowi ostatni moment na wykrycie błędów konstrukcyjnych i powrót do fazy projektowej (iterację), co jest niemożliwe w toku rutynowego wytwarzania. Tym samym produkcja próbna stanowi zakończenie cyklu tworzenia nowej wiedzy o produkcie i procesie, a nie jego standardową, operacyjną eksploatację.

Szwalnia zewnętrzna pełni w opisanym procesie wyłącznie rolę wykonawczą, a nie projektową, stanowiąc techniczne zaplecze dla prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Spółkę. Całość prac o charakterze twórczym, koncepcyjnym oraz innowacyjnym, obejmująca analizę trendów, tworzenie rysunków projektowych, opracowywanie konstrukcji oraz przygotowywanie cyfrowych szablonów, realizowana jest wyłącznie przez personel Wnioskodawcy. Rola szwalni ogranicza się do odtwórczego wykonania powierzonych zadań zgodnie ze ścisłą specyfikacją techniczną Spółki, bez możliwości ingerencji w autorski charakter projektów. Szwalnia nie wnosi do procesu własnego wkładu intelektualnego w rozumieniu działalności twórczej, a jej zaangażowanie w fazę produkcji próbnej służy jedynie technicznej walidacji rozwiązań opracowanych przez Spółkę, co jednoznacznie wskazuje, że ośrodek decyzyjny i twórczy znajduje się w całości po stronie Wnioskodawcy.

Szwalnia zewnętrzna nie ma uprawnień do samodzielnego wprowadzania zmian w projektach, a jej rola ogranicza się do technicznego wykonawstwa zgodnie z rygorystycznymi wytycznymi Wnioskodawcy. Wszelkie korekty wynikające z technicznych uwarunkowań produkcji próbnej są każdorazowo konsultowane i zatwierdzane przez dział konstrukcji Spółki, który sprawuje pełne władztwo merytoryczne nad procesem. Samodzielna modyfikacja projektu przez szwalnię byłaby sprzeczna z procedurami badawczo- rozwojowymi Spółki, w których to personel Wnioskodawcy odpowiada za rozwiązanie problemów technologicznych i ostateczny kształt prototypu. Szwalnia jest wyłącznie realizatorem koncepcji twórczej Spółki i nie posiada autonomii w zakresie ingerencji w strukturę, estetykę czy funkcjonalność opracowywanych wyrobów, co zapewnia Spółce zachowanie pełnej kontroli nad wynikiem prowadzonych prac rozwojowych.

7. Twórczy charakter projektów w zakresie procesu produkcyjnego przejawia się w opracowywaniu indywidualnych technologii wytwarzania dla każdego nowo powstałego prototypu, co obejmuje autorskie projektowanie sekwencji łączenia skomplikowanych elementów konstrukcyjnych oraz kreatywne rozwiązywanie problemów technologicznych pojawiających się podczas produkcji próbnej. Działania te wymagają unikalnej kalibracji parku maszynowego i dostosowania parametrów technologicznych do specyfiki innowacyjnych surowców, co wykracza poza ramy rutynowej produkcji seryjnej. W obszarze dystrybucji twórczość manifestuje się poprzez projektowanie i wdrażanie autorskich rozwiązań informatycznych w platformie e-commerce, takich jak unikalne funkcjonalności zestawiania produktów, zindywidualizowane systemy lojalnościowe oraz innowacyjny system angażowania społeczności „…”. Spółka nie powiela standardowych rozwiązań rynkowych, lecz tworzy własne algorytmy i procesy integrujące sprzedaż, logistykę magazynową oraz nowoczesne metody płatności, co stanowi wyraz własnej twórczości intelektualnej nakierowanej na stworzenie ulepszonych procesów dystrybucji i komunikacji z klientem.

8. Współpraca z firmą doradczą oraz partnerami produkcyjnymi polega na wykorzystaniu ich specjalistycznej wiedzy technicznej i zaplecza maszynowego do walidacji oraz optymalizacji autorskich procesów produkcyjnych Spółki. Zakres prac firmy doradczej obejmuje analizę efektywności i wskazywanie kierunków innowacji procesowych, natomiast partnerzy produkcyjni odpowiadają za techniczne wykonawstwo produkcji próbnej oraz testowanie ustawień maszyn zgodnie z przekazaną dokumentacją. Pełną kontrolę nad tymi działaniami sprawuje wyłącznie Spółka, która pełni rolę ośrodka decyzyjnego, nadzoruje przebieg testów i każdorazowo zatwierdza wprowadzane ulepszenia. Podmioty zewnętrzne pełnią role pomocnicze i wykonawcze, działając pod ścisłym kierownictwem personelu Wnioskodawcy, co zapewnia, że proces tworzenia nowych rozwiązań pozostaje pod całkowitym władztwem Spółki.

9. Udział software houseów oraz firm doradczych w projektach dystrybucyjnych polega na technicznym i eksperckim wsparciu procesów tworzenia unikalnych rozwiązań informatycznych, przy czym rola ta nie ma charakteru rutynowego wdrożenia. Partnerzy ci realizują prace twórcze w zakresie wytwarzania kodu oprogramowania, działając jednak ściśle według autorskich wytycznych i koncepcji merytorycznych Spółki, która pozostaje właścicielem wizji produktu. Współpraca ta obejmuje rozwiązywanie skomplikowanych problemów programistycznych oraz doradztwo w zakresie architektury systemów, co jest niezbędne do powstania innowacyjnych funkcjonalności e-commerce niewystępujących dotychczas w praktyce Spółki. Działania o charakterze standardowym, takie jak rutynowa konserwacja czy prosta konfiguracja istniejącego oprogramowania, są wyraźnie oddzielone od prac rozwojowych i nie stanowią przedmiotu projektów B+R.

10. Spółka zachowuje pełną decyzyjność co do kierunku i zakresu prac w projektach dystrybucyjnych, pełniąc rolę nadrzędnego ośrodka decyzyjnego oraz merytorycznego. Partnerzy zewnętrzni, w tym software house’y, działają jako dostawcy wyspecjalizowanych kompetencji technicznych, realizując zadania ściśle według wytycznych i priorytetów wyznaczonych przez Wnioskodawcę. To Spółka definiuje wymagania funkcjonalne, zatwierdza poszczególne etapy prac oraz dokonuje ostatecznej walidacji stworzonych rozwiązań pod kątem ich przydatności w strategii dystrybucyjnej marki. Podmioty zewnętrzne nie mają autonomii w zakresie określania celów projektowych, a ich rola ogranicza się do technicznej implementacji wizji Spółki, co zapewnia Wnioskodawcy całkowitą kontrolę nad przebiegiem i wynikami prowadzonych prac rozwojowych.

      Wyłącznym podmiotem podejmującym decyzje o zmianach w realizowanych projektach jest Spółka, która sprawuje pełne władztwo merytoryczne i decyzyjne nad każdym etapem prac. Rola firm doradczych oraz software house’ów ogranicza się do przedstawiania rekomendacji technicznych oraz opcji optymalizacji, jednak nie posiadają one żadnej autonomii w zakresie wprowadzania zmian w strukturze, funkcjonalności czy kierunku rozwoju projektów bez wyraźnego polecenia lub akceptacji Wnioskodawcy. To personel Spółki, jako dysponent wizji produktu i podmiot ponoszący ryzyko gospodarcze, dokonuje ostatecznej oceny zasadności wprowadzania modyfikacji i zatwierdza ich implementację, co potwierdza, że ośrodek decyzyjny znajduje się w całości po stronie Spółki.

11. W ramach realizowanych projektów dystrybucyjnych powstają autorskie koncepcje rozwiązań technicznych i procesowych, które nie mają charakteru standardowych narzędzi dostępnych na rynku. W obszarze technicznym są to unikalne algorytmy sterujące systemami lojalnościowymi i konkursowymi (np. „…”) oraz autorskie modyfikacje ścieżek zakupowych pozwalające na niestandardowe konfigurowanie zamówień zbiorowych. W zakresie procesowym Spółka opracowuje innowacyjne metody zarządzania stanami magazynowymi i logistyką wysyłek, które są ściśle dostosowane do specyfiki asortymentu modowego i modelu komunikacji z klientem. Wszystkie te rozwiązania są wynikiem własnej myśli koncepcyjnej Spółki, mają na celu stworzenie ulepszonych procesów dystrybucji oraz unikalnych funkcjonalności platformy e-commerce, co wykracza poza ramy rutynowej działalności handlowej i stanowi o twórczym charakterze prac rozwojowych.

12. Podejmowane działania w ramach projektów dystrybucyjnych wymagają w pełni indywidualnego podejścia, wykraczającego poza stosowanie powszechnie znanych praktyk rynkowych czy gotowych rozwiązań typu „pudełkowego”. Spółka projektuje i wdraża unikalne funkcjonalności technologiczne oraz procesowe, które są ściśle dostosowane do specyficznego modelu biznesowego i komunikacyjnego marki, co wymusza tworzenie dedykowanego kodu oprogramowania oraz autorskich algorytmów. Standardowe rozwiązania dostępne na rynku nie oferują mechanizmów pozwalających na realizację tak głębokiej integracji systemów sprzedażowych z aktywnością społecznościową oraz specyficznymi procesami magazynowymi Wnioskodawcy. Każdy z realizowanych projektów dystrybucyjnych wiąże się z koniecznością rozwiązania indywidualnych problemów technologicznych i operacyjnych, co potwierdza, że działania te mają charakter twórczy i innowacyjny, a ich celem jest wypracowanie rozwiązań unikalnych w skali działalności Spółki.

13. Wszelkie prawa do efektów prac realizowanych w ramach projektów dystrybucyjnych, w tym autorskie prawa majątkowe do wytworzonego oprogramowania, kodów źródłowych, baz danych oraz unikalnych koncepcji procesowych, przysługują wyłącznie Spółce. Przeniesienie tych praw na Wnioskodawcę jest zagwarantowane odpowiednimi zapisami w umowach z podmiotami zewnętrznymi (software houseami i firmami doradczymi), co zapewnia Spółce pełne władztwo nad wypracowanymi rozwiązaniami innowacyjnymi. Spółka jako jedyny podmiot jest uprawniona do komercyjnego wykorzystania wyników prac, ich dalszej modyfikacji oraz ochrony jako wartości niematerialnych i prawnych, co stanowi kluczowy element potwierdzający, że to Wnioskodawca jest właścicielem i beneficjentem prowadzonych działań badawczo-rozwojowych.

14. W obszarze działalności produkcyjnej Spółka wykorzystuje istniejącą wiedzę z zakresu materiałoznawstwa, technologii tekstyliów oraz antropometrii, którą łączy w celu wytworzenia unikalnych konstrukcji odzieży. W wyniku tych prac powstaje nowa wiedza w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych (dyscyplina: inżynieria materiałowa), dotycząca optymalizacji procesów wytwórczych i eliminacji ryzyk technologicznych przy łączeniu innowacyjnych form z wymagającymi surowcami. W obszarze dystrybucyjnym Spółka bazuje na wiedzy z zakresu inżynierii oprogramowania i analityki danych, tworząc na jej fundamencie nową wiedzę w dziedzinie nauk ścisłych (dyscyplina: informatyka) oraz nauk społecznych (dyscyplina: ekonomia i finanse). Nowa wiedza w tym zakresie przejawia się w opracowaniu autorskich algorytmów sterujących unikalnymi procesami e-commerce oraz nowatorskich modeli logistycznych. W obu przypadkach proces tworzenia nowej wiedzy ma charakter systematyczny i nakierowany jest na zwiększenie zasobów wiedzy przedsiębiorstwa oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych, znacznie ulepszonych rozwiązań, co wprost wpisuje się w definicję działalności badawczo-rozwojowej.

15. Spółka oświadcza, że w latach następnych działalność badawczo-rozwojowa będzie prowadzona na dotychczasowych zasadach, w sposób opisany w przedmiotowym wniosku. Strategia rozwoju Spółki opiera się na ciągłym i systematycznym podejmowaniu prac rozwojowych zarówno w obszarze produktowym (projektowanie i produkcja próbna odzieży), jak i procesowym (rozwój autorskich systemów dystrybucji i IT). Wnioskodawca zamierza w dalszym ciągu wykorzystywać i generować nową wiedzę, zachowując pełne władztwo nad procesem twórczym oraz kontrolę nad pracami realizowanymi przy wsparciu podmiotów zewnętrznych. Opisany model współpracy, zasady dokumentowania projektów oraz charakter podejmowanych wyzwań technologicznych pozostaną niezmienne, co zapewnia trwałość i powtarzalność procesów B+R w kolejnych okresach sprawozdawczych.

Pytania

Czy opisana powyżej działalność Spółki – obejmująca proces projektowania odzieży i akcesoriów pod marką A. (od etapu inspiracji, poprzez projekt, konstrukcję, prototypowanie, produkcję próbną, aż do decyzji o wdrożeniu do produkcji seryjnej) oraz wskazane projekty rozwojowe w obszarze procesu produkcyjnego i dystrybucji – stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT, uprawniającą Spółkę do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, opisana w części I wniosku działalność: w zakresie procesów projektowania i rozwoju odzieży oraz akcesoriów pod marką A., oraz w zakresie wskazanych projektów rozwojowych dotyczących procesu produkcyjnego i dystrybucyjnego (e-commerce), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „u.p.d.o.p.”, „ustawa o CIT”), a tym samym uprawnia Spółkę do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT.

1. Podstawy prawne – definicja działalności badawczo-rozwojowej

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT: podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. W myśl art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.: ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p. odsyła do definicji badań naukowych zawartych w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „PSWiN”), tj.: badań podstawowych – prace empiryczne lub teoretyczne nastawione na zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk, bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne, badań aplikacyjnych – prace ukierunkowane na zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub na znaczące ulepszenia istniejących. Spółka – jak wskazano w opisie stanu faktycznego – nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu PSWiN. Jej działalność ma charakter prac rozwojowych. Zgodnie z art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p., ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych, oznacza to: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Stosownie do art. 4 ust. 3 PSWiN: prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z powyższych przepisów wynika, że aby uznać działalność za badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT, muszą być spełnione łącznie następujące przesłanki: działalność ma charakter twórczy (kreacyjny, prowadzi do nowych rezultatów), działalność jest podejmowana w sposób systematyczny (metodyczny, uporządkowany, według określonych procedur / planu), celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług), działalność obejmuje prace rozwojowe – a nie tylko rutynowe, powtarzalne modyfikacje.

2. Twórczy charakter działalności Spółki

Działalność A. jest z natury rzeczy twórcza – polega na projektowaniu odzieży i akcesoriów, które: są oparte na autorskich pomysłach projektantów Spółki, czerpią z trendów, kultury, filmów, miast, ikon (np. Lady Di, „włoskie” klimaty), docelowo mają tworzyć wyróżnialny, rozpoznawalny styl marki. Twórczy charakter działalności jest w przypadku Spółki szczególnie wyraźny z uwagi na następujące elementy: Spółka posiada własną wzorcownię Wzorcownia jest miejscem, w którym powstają pierwsze modele oraz prototypy. To tam: na podstawie projektów powstają pierwsze odszycia modeli, wprowadzane są korekty konstrukcyjne i technologiczne, testowane są nowe rozwiązania konstrukcyjne, detale, wykończenia. W pracach wzorcowni bierze udział zespół ok. 10 osób zaangażowanych w prace rozwojowe, w szczególności: projektant(ka), grafik odpowiedzialny za autorskie nadruki i slogany, dyrektor kolekcji / dyrektor kreatywny, zespół wzorcowni (osoby przygotowujące formy, krojące materiał), panie szyjące pierwsze modele (prototypy), koordynatorzy kolekcji i koordynatorzy produkcji. Zespół ten wspólnie tworzy nowe rozwiązania, testuje i weryfikuje, czy założenia projektowe da się zrealizować w produkcji i czy spełniają one oczekiwania klientek.

Spółka koncentruje się na tworzeniu nowych modeli. Co do zasady Spółka projektuje nowe modele odzieży i akcesoriów. Modele te: różnią się krojem, formą, proporcjami, detalami konstrukcyjnymi, mają autorskie nadruki, grafiki, hasła, są osadzane w konkretnych kapsułach tematycznych (np. „miasto”, „back to school”, „wakacje”, „świąteczna kapsuła”). Tylko niewielka część asortymentu to modele powtarzalne (ponadsezonowe), utrzymywane w ofercie ze względu na ich stabilny sukces sprzedażowy. Nawet w ich przypadku wprowadzane są często nowe warianty kolorystyczne lub detaliczne modyfikacje kroju, choć te prace – co do zasady – nie są przez Spółkę traktowane jako B+R, jeśli mają charakter czysto rutynowy.

Innowacyjne techniki nadruku i autorskie printy

Spółka stosuje nowoczesne techniki nadruku na tkaninach i dzianinach, dążąc do uzyskania wysokiej jakości (odwzorowanie kolorów, trwałość, odporność na pranie i użytkowanie). W szczególności: projektuje autorskie printy i slogany, tworzone przez grafików Spółki, tworzy także własne wzory i raporty nadruków, które są następnie zlecane do wykonania na tkaninach i dzianinach w drukarniach lub przędzalniach, dobiera metody nadruku (np. nadruk cyfrowy, sitodruk, nadruki specjalne) adekwatnie do zakładanego efektu estetycznego i użytkowego. Autorskie nadruki i wzory są tworzone od podstaw – nie są kopiami dostępnych wzorów. Co sezon powstają całkowicie nowe układy graficzne, rysunki i hasła, spójne z koncepcją kolekcji. Innowacyjne kroje i rozwiązania konstrukcyjne. Twórczość przejawia się również w obszarze konstrukcji: Spółka opracowuje nowe formy (kroje) odzieży, reagując na trendy, potrzeby klientek (np. łączenie komfortu z sylwetką miejską, „effortless chic”, itd.), eksperymentuje z długościami, liniami cięć, proporcjami, objętościami (oversize, dopasowanie, etc.), stosuje niestandardowe połączenia elementów (np. łączenie elementów sportowych z eleganckimi, kieszenie, detale funkcjonalne). Materiały o podwyższonym standardzie, tkaniny na zamówienie. Spółka korzysta z materiałów wysokiej jakości, często posiadających odpowiednie certyfikaty (np. dotyczące składu, bezpieczeństwa dla skóry, standardów środowiskowych). Dodatkowo: zamawia tkaniny i dzianiny z własnymi wzorami (printami) przygotowanymi przez grafików Spółki, współpracuje z dostawcami przy opracowywaniu odpowiednich splotów, gramatur i wykończeń, tak aby materiał odpowiadał założeniom kolekcji i przeznaczeniu produktu. Proces ten wymaga wiedzy materiałoznawczej i wielokrotnego testowania (dobór odpowiedniej gramatury, składu, wykończenia, sposobu nadruku), co wprost mieści się w definicji prac rozwojowych (kształtowanie i wykorzystywanie aktualnej wiedzy). W świetle powyższego działalność Spółki ma wyraźny charakter kreacyjny – jest nastawiona na tworzenie nowych, oryginalnych rozwiązań produktowych, procesowych i wzorniczych, a nie na odtwórcze powielanie istniejących produktów.

3. Systematyczność działalności Spółki

Działalność B+R Spółki jest wykonywana w sposób systematyczny, a nie incydentalny. Przejawia się to w szczególności w tym, że: Spółka działa w modelu planowanych dropów i kolekcji, z harmonogramem prac projektowych na dany sezon (rok podatkowy). Dla każdej kolekcji/dropu ustalane są: cele biznesowe (np. udział w przychodach, średni koszyk, miejsce w strukturze asortymentu), zakres prac (liczba modeli, kategorie, gama kolorystyczna), terminy (deadliny) poszczególnych etapów (inspiracje, projekt, konstrukcja, prototypy, ocena, produkcja próbna). Spółka posiada wewnętrzne procedury i utarte ścieżki postępowania, opisujące przebieg procesu od inspiracji do produkcji próbnej i wdrożenia: obowiązki poszczególnych członków zespołu (projektant, grafik, dyrektor kolekcji, wzorcownia, konstruktor, koordynator kolekcji, koordynator produkcji), kolejne etapy prac (research, moodboardy, projekt, konstrukcja, prototypy, iteracje, produkcja próbna), sposób dokumentowania decyzji (karty modelu, karty materiałów, protokoły z przymiarek, dokumentacja techniczna). Prace są podejmowane w każdym sezonie i w każdym roku podatkowym – działalność projektowa A. jest stałym elementem funkcjonowania Spółki, nie zaś jednorazowym projektem. Spółka prowadzi ewidencję kosztów i czasu pracy związanych z działalnością B+R (zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT), co potwierdza uporządkowany, planowy charakter tych działań. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, „systematyczny” oznacza m.in. „prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.

Działalność A. spełnia te kryteria – jest prowadzona zgodnie z określonymi procedurami, cyklicznie, w strukturze projektowo-kolekcyjnej.

4. Cel działalności – zwiększenie i wykorzystanie zasobów wiedzy

Zgodnie z definicją z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., działalność badawczo-rozwojowa musi być nakierowana na: zwiększenie zasobów wiedzy, oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W przypadku A. cel ten jest spełniony, ponieważ: W trakcie prac projektowych Spółka gromadzi i rozwija wiedzę w obszarach: materiałoznawstwa (zachowanie konkretnych tkanin i dzianin w użytkowaniu i produkcji, dobór gramatur, mieszanek, wykończeń), technologii nadruków (dobór technik, ustawień, farb, zabezpieczeń, wpływ na trwałość i estetykę), konstrukcji odzieży (ergonomia, dopasowanie, konstrukcja krojów dla różnych sylwetek), organizacji procesu produkcyjnego (planowanie, optymalizacja wykorzystania materiału, czasochłonność operacji), e-commerce i dystrybucji (rozwój narzędzi informatycznych, procesów obsługi zamówień, logistyki). Wiedza ta jest następnie wykorzystywana w kolejnych projektach – na przykład: jeśli dana tkanina lub mieszanka sprawdziła się w określonym typie produktu, jest rozważana przy projektowaniu kolejnego modelu, rozwiązania z zakresu konstrukcji (np. sprawdzone proporcje, system rozmiarów) są adaptowane lub rozwijane przy tworzeniu nowych krojów, doświadczenia z projektów rozwojowych w obszarze produkcji lub e-commerce są wykorzystywane do optymalizacji kolejnych wdrożeń i kampanii. Efektem jest tworzenie nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów – kolekcji i modeli, które wcześniej w praktyce gospodarczej Spółki nie istniały lub znacząco różnią się od poprzednich (inne połączenia kroju, materiałów, nadruków, przeznaczenia).

5. Wyłączenie prac rutynowych i okresowych

Artykuł 4 ust. 3 PSWiN zastrzega, że z zakresu prac rozwojowych wyłączone są: rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Spółka jest świadoma tego ograniczenia i dokonywała oraz dokonuje rozróżnienia pomiędzy: pracami o charakterze twórczym, rozwojowym – obejmującymi: tworzenie nowych kolekcji i modeli (nowe formy, nowe materiały, nowe nadruki), opracowywanie autorskich printów, tkanin na zamówienie, testowanie nowych technik nadruku, wykończeń, konstrukcji, prace nad nowymi rozwiązaniami procesowymi (projekty produkcyjne, e-commerce), a działaniami o charakterze rutynowym – np.: odtwórcza produkcja sprawdzonych modeli w tej samej formie, wyłącznie zmiana koloru w modelu, który nie ulega żadnej istotnej zmianie konstrukcyjnej lub technologicznej, bieżąca obsługa sprzedaży, wysyłek, standardowe działania marketingowe. Tylko ta pierwsza grupa (prace twórcze, rozwojowe) jest przez Spółkę kwalifikowana jako działalność badawczo-rozwojowa i uwzględniana przy kalkulacji ulgi B+R.

5. Koszty kwalifikowane i spełnienie warunków art. 18d ustawy o CIT

Spółka wskazała w opisie stanu faktycznego główne kategorie kosztów ponoszonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności: wynagrodzenia oraz finansowane przez Spółkę składki na ubezpieczenia społeczne osób zaangażowanych w prace B+R (projektanci, graficy, konstruktorzy, pracownicy wzorcowni, koordynatorzy, pracownicy IT i e-commerce w projektach rozwojowych), koszty tkanin, dzianin, dodatków oraz innych surowców zużywanych na prototypy, odszycia próbne oraz produkcję próbną związaną z B+R, koszty nabycia wyposażenia i oprogramowania wykorzystywanego w działalności B+R, koszty nabycia odzieży konkurencyjnej (analiza benchmarkowa), materiałów edukacyjnych, raportów branżowych, koszty związane z uzyskaniem i utrzymaniem praw ochronnych (np. wzory przemysłowe), koszty usług doradczych i informatycznych nabytych od podmiotów zewnętrznych w ramach projektów rozwojowych. Spółka: ponosi te koszty ze środków własnych, zalicza je do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych, prowadzi wymaganą ewidencję wyodrębniającą koszty działalności B+R (art. 9 ust. 1b CIT), nie korzysta z wyłączeń, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a CIT (SSE, decyzja o wsparciu). W ocenie Spółki, opisane koszty odpowiadają katalogowi kosztów kwalifikowanych wskazanemu w art. 18d ustawy o CIT i mogą stanowić podstawę do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej.

6. Konkluzja

Mając na uwadze: twórczy charakter opisanej działalności (projektowanie nowych modeli, autorskie nadruki, kroje, tkaniny na zamówienie, własna wzorcownia, interdyscyplinarny zespół ok. 10 osób zaangażowanych w proces B+R), systematyczny sposób prowadzenia prac (harmonogramy kolekcji, procedury projektowe, stała działalność B+R w kolejnych latach), ukierunkowanie działań na zwiększanie zasobów wiedzy Spółki oraz wykorzystanie tej wiedzy do tworzenia nowych produktów i rozwiązań, świadome wyłączenie z B+R prac rutynowych i wyłącznie okresowych zmian, spełnienie warunków dotyczących kosztów kwalifikowanych i ewidencji z art. 18d oraz art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, Spółka stoi na stanowisku, że: działalność A. opisana we wniosku stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT i uprawnia Spółkę do skorzystania z ulgi B+R, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do odliczania od podstawy opodatkowania – na zasadach określonych w art. 18d ustawy o CIT – kosztów kwalifikowanych ponoszonych w związku z opisaną działalnością badawczo-rozwojową.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop:

W myśl art. 4a pkt 27 updop:

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2025 r. poz. 24), badania naukowe są działalnością obejmującą:

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop:

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Przy odniesieniu wskazanych przepisów na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że aby uznać, czy działalność Spółki spełniała będzie przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, konieczne jest przeprowadzenie analizy nakierowanej na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.

Wobec tego ocena, czy wskazane we wniosku prace obejmujące proces projektowania odzieży i akcesoriów pod marką A. (od etapu inspiracji, poprzez projekt, konstrukcję, prototypowanie, produkcję próbną, aż do decyzji o wdrożeniu do produkcji seryjnej) oraz wskazane projekty rozwojowe w obszarze procesu produkcyjnego i dystrybucji – stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT, uprawniającą Spółkę do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Państwa we wniosku i uzupełnieniu efektów tych prac.

W pierwszej kolejności Organ odniesie się do prac obejmujących proces projektowania odzieży i akcesoriów pod marką A. (od etapu inspiracji, poprzez projekt, konstrukcję, prototypowanie, produkcję próbną, aż do decyzji o wdrożeniu do produkcji seryjnej) oraz wskazanych projektów rozwojowych w obszarze procesu produkcyjnego.

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że Spółka projektuje, zleca szycie oraz sprzedaje głównie odzież damską i akcesoria, w szczególności: t-shirty (w tym z autorskimi nadrukami i hasłami), bluzy, sukienki, spódnice, spodnie, okrycia wierzchnie, akcesoria (m.in. torby, czapki, drobne dodatki odzieżowe). Spółka działa w modelu regularnie powtarzanych dropów i kapsułowych kolekcji, ściśle powiązanych z sezonowością, tematami (miasta, filmy, ikony popkultury, „Italian vibes”) oraz nastrojami klientek. Produkty A. są projektowane i tworzone w ograniczonych seriach, z naciskiem na oryginalność, autorskie wzornictwo i spójny storytelling kolekcji. Oferta Spółki podlega ciągłym zmianom – co sezon oraz w ramach poszczególnych dropów pojawiają się nowe modele odzieży oraz nowe grafiki, różniące się konstrukcją, materiałami, nadrukami, kolorystyką oraz detalami wykończenia.

Z uwagi na dynamikę trendów oraz oczekiwań klientek, Spółka cyklicznie wprowadza do oferty nowe produkty znacząco różniące się od poprzednich, zarówno pod kątem kroju, jak i nadruków, materiałów oraz przeznaczenia (kolekcje „miasto”, „homewear”, „wakacje”, „impreza”, itp.). Co do zasady: większość produkcji stanowią produkty nowe, zaprojektowane od podstaw w danym sezonie, mniejszość – produkty powtarzalne (np. wybrane bestsellery, które zostały wprowadzone na stałe do oferty). Dział projektowy znaczną część czasu pracy (przeważającą) poświęca na: poszukiwanie inspiracji, tworzenie moodboardów i założeń kolekcji, opracowywanie nowych modeli i grafik, nadzór nad przygotowaniem i modyfikacją prototypów. Jedynie mniejsza część czasu jest przeznaczona na bieżące modyfikacje kolekcji ponadsezonowej (np. korekta kolorystyki, drobne dostosowania konstrukcyjne). W ramach etapu inspiracji: powstają tablice inspiracji (moodboardy) dla każdej kolekcji / dropu, obejmujące kolory, sylwetki, formy, motywy graficzne, referencje kulturowe, ustalane są założenia kolekcji: liczba i rodzaj modeli, gama kolorystyczna, poziom cenowy, proporcje pomiędzy kategoriami (t-shirty, bluzy, sukienki itd.), określa się rolę poszczególnych modeli w kolekcji (np. model wizerunkowy, basic, mocny print, model „hero”).

Dział projektowy, we współpracy z konstrukcją i osobami odpowiedzialnymi za produkcję, podejmuje decyzje m.in.: na jakiej bazie materiałowej zostanie oparty dany model (gramatura, skład, rodzaj wykończenia tkaniny/dzianiny), jakie rozwiązania konstrukcyjne zostaną zastosowane (rodzaj rękawa, linia talii, długość, wykończenie dekoltu, itp.), jakie nadruki lub hafty zostaną użyte (metoda nadruku, rozmieszczenie, rozmiar, kolorystyka), czy dany model będzie rozwijany w kolejnych wariantach kolorystycznych, czy pozostanie w formie limitowanej.

Na podstawie projektów i szablonów powstają prototypy (pierwsze odszycia modeli). Prototypy są: szyte przez współpracujące szwalnie lub wewnętrzny zespół (w zależności od konkretnego modelu), oceniane przez dział projektowy, konstrukcji oraz sprzedaży / e-commerce.

Ostatnim etapem procesu projektowego, powiązanym z działalnością badawczo-rozwojową, jest produkcja próbna. Obejmuje ona: wdrożenie zaakceptowanych modeli na szwalni (wewnętrznej lub zewnętrznej), kalibrację maszyn i oprzyrządowania pod konkretny model, przeszkolenie personelu produkcyjnego z technologii szycia, kolejności operacji, wymogów jakościowych, weryfikację czy rozwiązania konstrukcyjne i technologiczne przyjęte na etapie projektu i prototypu są efektywnie wykonalne w produkcji seryjnej. Produkcja próbna może prowadzić do: powrotu do poprzednich etapów procesu projektowego (np. konieczność zmiany konstrukcji lub technologii szycia), modyfikacji szablonów, zmiany materiału lub dodatków.

Współpraca ze szwalnią zewnętrzną w zakresie produkcji próbnej jest integralnym etapem prac rozwojowych, służącym weryfikacji założeń projektowych w warunkach technicznych. Proces ten nie jest rutynowym zleceniem szycia, lecz interaktywnym testowaniem, podczas którego pracownicy Spółki nadzorują rozruch technologiczny, dokonują kalibracji maszyn oraz optymalizują metody łączenia surowców. Produkcja próbna pozwala na zidentyfikowanie i wyeliminowanie ryzyk konstrukcyjnych; w przypadku wykrycia błędów, proces wraca do fazy projektowej w celu naniesienia poprawek, co potwierdza badawczo-rozwojowy charakter tej współpracy, nakierowany na walidację innowacyjnego produktu przed jego masowym wdrożeniem.

Spółka zachowuje pełną kontrolę nad procesem produkcji próbnej realizowanym w szwalni zewnętrznej, sprawując ścisły nadzór merytoryczny i technologiczny nad każdym etapem tego procesu. Rola szwalni ogranicza się do udostępnienia zasobów technicznych i parku maszynowego, natomiast wszelkie działania podejmowane są na podstawie autorskiej dokumentacji konstrukcyjnej i szczegółowych wytycznych personelu B+R Spółki. To Wnioskodawca podejmuje kluczowe decyzje dotyczące kalibracji maszyn, doboru technologii łączenia surowców oraz ewentualnych modyfikacji prototypu wynikających z trudności technologicznych. Szwalnia zewnętrzna nie posiada autonomii w zakresie zmiany założeń projektowych, a wypracowana w procesie produkcji próbnej wiedza oraz końcowa decyzja o wdrożeniu produktu do produkcji masowej należą wyłącznie do Spółki, co potwierdza zachowanie pełnego władztwa nad procesem badawczo- rozwojowym.

Produkcja próbna nie ma charakteru rutynowej produkcji seryjnej, ponieważ jej nadrzędnym celem nie jest wytworzenie partii towaru do sprzedaży, lecz ostateczna walidacja innowacyjnego projektu i eliminacja ryzyk technologicznych. W przeciwieństwie do produkcji seryjnej, która cechuje się powtarzalnością i przewidywalnością, produkcja próbna jest procesem badawczym, wymagającym indywidualnego podejścia, kalibracji parku maszynowego pod specyficzne wymagania nowej konstrukcji oraz aktywnego nadzoru personelu kreatywnego. Etap ten stanowi ostatni moment na wykrycie błędów konstrukcyjnych i powrót do fazy projektowej (iterację), co jest niemożliwe w toku rutynowego wytwarzania. Tym samym produkcja próbna stanowi zakończenie cyklu tworzenia nowej wiedzy o produkcie i procesie, a nie jego standardową, operacyjną eksploatację.

Szwalnia zewnętrzna pełni w opisanym procesie wyłącznie rolę wykonawczą, a nie projektową, stanowiąc techniczne zaplecze dla prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Spółkę. Całość prac o charakterze twórczym, koncepcyjnym oraz innowacyjnym, obejmująca analizę trendów, tworzenie rysunków projektowych, opracowywanie konstrukcji oraz przygotowywanie cyfrowych szablonów, realizowana jest wyłącznie przez personel Wnioskodawcy. Rola szwalni ogranicza się do odtwórczego wykonania powierzonych zadań zgodnie ze ścisłą specyfikacją techniczną Spółki, bez możliwości ingerencji w autorski charakter projektów. Szwalnia nie wnosi do procesu własnego wkładu intelektualnego w rozumieniu działalności twórczej, a jej zaangażowanie w fazę produkcji próbnej służy jedynie technicznej walidacji rozwiązań opracowanych przez Spółkę, co jednoznacznie wskazuje, że ośrodek decyzyjny i twórczy znajduje się w całości po stronie Wnioskodawcy.

Szwalnia zewnętrzna nie ma uprawnień do samodzielnego wprowadzania zmian w projektach, a jej rola ogranicza się do technicznego wykonawstwa zgodnie z rygorystycznymi wytycznymi Wnioskodawcy. Wszelkie korekty wynikające z technicznych uwarunkowań produkcji próbnej są każdorazowo konsultowane i zatwierdzane przez dział konstrukcji Spółki, który sprawuje pełne władztwo merytoryczne nad procesem. Samodzielna modyfikacja projektu przez szwalnię byłaby sprzeczna z procedurami badawczo- rozwojowymi Spółki, w których to personel Wnioskodawcy odpowiada za rozwiązanie problemów technologicznych i ostateczny kształt prototypu. Szwalnia jest wyłącznie realizatorem koncepcji twórczej Spółki i nie posiada autonomii w zakresie ingerencji w strukturę, estetykę czy funkcjonalność opracowywanych wyrobów, co zapewnia Spółce zachowanie pełnej kontroli nad wynikiem prowadzonych prac rozwojowych.

Twórczy charakter projektów w zakresie procesu produkcyjnego przejawia się w opracowywaniu indywidualnych technologii wytwarzania dla każdego nowo powstałego prototypu, co obejmuje autorskie projektowanie sekwencji łączenia skomplikowanych elementów konstrukcyjnych oraz kreatywne rozwiązywanie problemów technologicznych pojawiających się podczas produkcji próbnej. Działania te wymagają unikalnej kalibracji parku maszynowego i dostosowania parametrów technologicznych do specyfiki innowacyjnych surowców, co wykracza poza ramy rutynowej produkcji seryjnej.

Działania Spółki są wyrazem własnej twórczości intelektualnej. Proces tworzenia kolekcji w firmie A. nie polega na kopiowaniu istniejących wzorów, lecz na łączeniu wzorów, tkanin i autorskich rysunków projektowych. Spółka każdorazowo opracowuje produkty lub procesy niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej. Proces B+R w Spółce charakteryzuje się niepewnością co do efektu końcowego. W fazie prototypu: analiza obejmuje sprawdzenie, czy pierwotne założenia są możliwe do realizacji i czy rynek je przyjmie. W fazie produkcji próbnej następuje weryfikacja, czy założenia konstrukcyjne są wykonalne w produkcji masowej (często wymagają korekt). Gdyby rezultat był z góry przewidywalny i powtarzalny, Spółka nie musiałaby tworzyć od 2 do 6 poprawek dla każdego modelu.

Spółka wyraźnie rozdziela sferę techniczną od projektowej. W opisie wskazano, że pracownicy poświęcają znikomą część czasu (10-15%) na „pracę operacyjną” lub „wykorzystywanie powtarzalnych szablonów” (co można uznać za realizację techniczną) i te koszty są wyłączone z ulgi. Pozostała część czasu pracy (85-90%) to proces „nabywania, łączenia, kształtowania i wykorzystywania wiedzy”, co stanowi istotę prac rozwojowych. Nawet etap produkcji próbnej jest uznawany za B+R tylko wtedy, gdy wymaga „dalszych prac projektowo-konstrukcyjnych”, co potwierdza, że Spółka kładzie nacisk na element innowacyjny i koncepcyjny, a nie czysto odtwórczy.

Podejmowane przez Spółkę prace w zakresie wszystkich opisanych procesów i projektów, które noszą znamiona działalności badawczo-rozwojowej, dotyczą i będą dotyczyć zastosowania praktycznie nowych, unikalnych oraz innowacyjnych rozwiązań, które cechują się zupełną nowością oraz innowacyjnością w skali działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a charakter tych prac stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, będący wyrazem własnej twórczości intelektualnej.

Tym samym opisane przez Państwa prace w zakresie obejmującym proces projektowania odzieży i akcesoriów pod marką A. (od etapu inspiracji, poprzez projekt, konstrukcję, prototypowanie, produkcję próbną, aż do decyzji o wdrożeniu do produkcji seryjnej) oraz wskazane projekty rozwojowe w obszarze procesu produkcyjnego, które Państwo prowadzali należy uznać za mające twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza:

(i)     robiący coś regularnie i starannie,

(ii)    o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,

(iii)   o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

W definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu. Wobec tego najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Z wniosku wynika, że działalność B+R Spółki jest wykonywana w sposób systematyczny, a nie incydentalny. Przejawia się to w szczególności w tym, że: Spółka działa w modelu planowanych dropów i kolekcji, z harmonogramem prac projektowych na dany sezon (rok podatkowy). Dla każdej kolekcji/dropu ustalane są: cele biznesowe (np. udział w przychodach, średni koszyk, miejsce w strukturze asortymentu), zakres prac (liczba modeli, kategorie, gama kolorystyczna), terminy (deadliny) poszczególnych etapów (inspiracje, projekt, konstrukcja, prototypy, ocena, produkcja próbna). Spółka posiada wewnętrzne procedury i utarte ścieżki postępowania, opisujące przebieg procesu od inspiracji do produkcji próbnej i wdrożenia: obowiązki poszczególnych członków zespołu (projektant, grafik, dyrektor kolekcji, wzorcownia, konstruktor, koordynator kolekcji, koordynator produkcji), kolejne etapy prac (research, moodboardy, projekt, konstrukcja, prototypy, iteracje, produkcja próbna), sposób dokumentowania decyzji (karty modelu, karty materiałów, protokoły z przymiarek, dokumentacja techniczna). Prace są podejmowane w każdym sezonie i w każdym roku podatkowym – działalność projektowa A. jest stałym elementem funkcjonowania Spółki, nie zaś jednorazowym projektem.

To potwierdza zatem, że w zakresie prac obejmujących proces projektowania odzieży i akcesoriów pod marką A. (od etapu inspiracji, poprzez projekt, konstrukcję, prototypowanie, produkcję próbną, aż do decyzji o wdrożeniu do produkcji seryjnej) oraz wskazanych projektów rozwojowych w obszarze procesu produkcyjnego spełnione jest i będzie przez Państwa kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej – systematyczność – w odniesieniu do wskazanych we wniosku prac.

Omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności. Ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że w wyniku prac nad projektowaniem odzieży i akcesoriów pod marką A. każdorazowo powstaje nowa wiedza o charakterze praktycznym, stanowiąca wynik połączenia dotychczasowych zasobów z nowymi doświadczeniami projektowymi i technologicznymi. Wiedza ta generowana jest przede wszystkim w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych, w dyscyplinie inżynieria materiałowa oraz technologia tekstyliów, gdzie poprzez wieloetapowe prototypowanie Spółka zdobywa unikalne informacje o reakcji surowców na nowatorskie konstrukcje oraz o granicach technologicznych procesu produkcji próbnej. Powstała wiedza jest wiedzą nową w skali przedsiębiorstwa, ma charakter trwały i jest dokumentowana w sposób umożliwiający jej dalsze wykorzystanie przy kolejnych projektach rozwojowych, co stanowi istotę zwiększania zasobów wiedzy w rozumieniu przepisów o działalności badawczo-rozwojowej.

Zatem to pozwala uznać, że w odniesieniu do prac opisanych we wniosku obejmujących proces projektowania odzieży i akcesoriów pod marką A. (od etapu inspiracji, poprzez projekt, konstrukcję, prototypowanie, produkcję próbną, aż do decyzji o wdrożeniu do produkcji seryjnej) oraz wskazanych projektów rozwojowych w obszarze procesu produkcyjnego, wykorzystywali Państwo istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

• nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

• nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
• łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;
• kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
• wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość tych czynności służy:

• planowaniu produkcji oraz
• projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak sami Państwo wskazali, działalność Wnioskodawcy w zakresie prac obejmujących proces projektowania odzieży i akcesoriów pod marką A. (od etapu inspiracji, poprzez projekt, konstrukcję, prototypowanie, produkcję próbną, aż do decyzji o wdrożeniu do produkcji seryjnej) oraz wskazanych projektów rozwojowych w obszarze procesu produkcyjnego jest działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania – do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany.

Ponadto wskazali Państwo, że Spółka prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

Tym samym, opisane przez Państwa we wniosku i jego uzupełnieniu prace obejmujące proces projektowania odzieży i akcesoriów pod marką A. (od etapu inspiracji, poprzez projekt, konstrukcję, prototypowanie, produkcję próbną, aż do decyzji o wdrożeniu do produkcji seryjnej) oraz wskazane projekty rozwojowe w obszarze procesu produkcyjnego spełniają warunki do uznania ich za prace rozwojowe.

Natomiast prace dystrybucyjne prowadzone przez Państwa wraz z firmami doradczymi i software house’ami nie spełniają przesłanek uznania ich za działalność badawczo-rozwojową.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika bowiem, że podmioty zewnętrzne realizują prace twórcze w zakresie wytwarzania kodu oprogramowania oraz rozwiązują problemy programistyczne związane z implemeatcją określonych funkcjonalności. Oznacza to, że zasadnicze działania o charakterze twórczym wykonywane są przez podmioty zewnętrzne, natomiast rola Spółki sprowadza się przede wszystkim do określenia wymagań funkcjonalnych, zatwierdzania poszczególnych etapów prac oraz nadzoru nad realizacją projektu. Jak Spółka sama wskazała w uzupełnieniu Partnerzy realizują prace twórcze w zakresie wytwarzania kodu oprogramowania a Partnerzy zewnętrzni, w tym software house’y, działają jako dostawcy wyspecjalizowanych kompetencji technicznych, realizując zadania ściśle według wytycznych i priorytetów wyznaczonych przez Wnioskodawcę.

W ocenie organu czynności polegające na definiowaniu oczekiwanych funkcjonalności systemu informatycznego, akceptacji wyników prac programistycznych oraz koordynacji działań podmiotów zewnętrznych nie stanowią samodzielnie działalności badawczo-rozwojowej. Spółka definiuje wymagania funkcjonalne, zatwierdza poszczególne etapy prac oraz dokonuje ostatecznej walidacji stworzonych rozwiązań pod kątem ich przydatności w strategii dystrybucyjnej marki. Działania te mają charakter typowy dla projektów informatycznych zlecanych wyspecjalizowanym podmiotom.

Ponadto z opisu sprawy nie wynika aby po stronie Spółki w zakresie projektów dystrybucyjnych prowadzono prace ukierunkowane na opracowanie nowych rozwiązań technologicznych. W szczególności nie wskazano na opracowywanie autorskich metod lub narzędzi programistycznych po stronie Państwa Spółki.

W konsekwencji przedstawione działania należy uznać za realizację projektu informatycznego polegajacego na wytworzeniu lub rozwinięciu oprogramowania przez podmioty zewnętrzne a nie prowadzonych przez Spółkę w toku prac badawczo-rozwojowych.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 ustawy o CIT, uprawniającą Spółkę do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 18d ustawy w części obejmującej:

• proces projektowania odzieży i akcesoriów pod marką A. (od etapu inspiracji, poprzez projekt, konstrukcję, prototypowanie, produkcję próbną, aż do decyzji o wdrożeniu do produkcji seryjnej) - jest prawidłowe,
• wskazane projekty rozwojowe w obszarze procesu produkcyjnego – jest prawidłowe
• wskazane projekty rozwojowe w obszarze dystrybucji – jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia ;
• zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytań. Inne kwestie wynikające z przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 104; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.