Interpretacja 0114-KDIP2-1.4011.13.2026.2.PP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek 18 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 marca 2026 r. (data wpływu 25 marca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą od 2019 r. Wnioskodawca posiadał Kartę Polaka od 2018 r. W kwietniu 2021 r. wnioskodawca uzyskał zezwolenie na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W latach 2019-2021 wnioskodawca przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie czasowo, bez spełnienia kryterium ciągłości pobytu oraz bez spełnienia warunku przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 183 dni w roku podatkowym.

Faktyczne przeniesienie miejsca zamieszkania wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w roku 2022, od którego wnioskodawca przebywa w Polsce w sposób ciągły, a jego centrum interesów życiowych i gospodarczych znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W roku 2022 wraz z wnioskodawcą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeniosła się jego najbliższa rodzina (małżonka oraz córka), co potwierdza trwały charakter przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski. Od roku 2022 wnioskodawca przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym. Od roku 2022 wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W latach 2019-2021 wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce oraz rozliczał podatek dochodowy w Polsce, przy czym faktyczne miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych wnioskodawcy znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Od 2023 r. wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W piśmie z 25 marca 2026 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie wskazał Pan, że:

1)  Wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi na powrót za lata podatkowe 2022, 2023, 2024 i 2025.

2)  Przed uzyskaniem obywatelstwa polskiego Wnioskodawca posiadał obywatelstwo białoruskie.

3)  Przed zmianą miejsca zamieszkania na Polskę Wnioskodawca miał stałe miejsce zamieszkania w Republice Białorusi, w (…).

4)  Przed zmianą miejsca zamieszkania na Polskę centrum interesów osobistych Wnioskodawcy znajdowało się w Republice Białorusi, w (…), gdzie koncentrowało się jego życie osobiste i rodzinne.

5)  Przyjazdy Wnioskodawcy do Polski w latach poprzedzających przeprowadzkę miały charakter czasowy i były związane głównie z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz czynnościami organizacyjnymi.

Natomiast przyjazd do Polski w 2022 r. był związany ze zmianą stałego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz z przeprowadzką rodziny i przeniesieniem centrum interesów życiowych do Polski.

6)  W ocenie Wnioskodawcy faktyczne przeniesienie miejsca zamieszkania oraz centrum interesów życiowych na terytorium Polski nastąpiło w dniu 16 lutego 2022 r., tj. z chwilą przyjazdu do Polski wraz z rodziną i rozpoczęcia nieprzerwanego pobytu o charakterze stałym.

Proces przeprowadzki do Polski miał charakter etapowy i rozpoczął się pod koniec 2021 r.

W okresie od grudnia 2021 r. do końca stycznia 2022 r. Wnioskodawca przebywał w Polsce wraz z rodziną czasowo, w związku z przygotowaniem do przeprowadzki, jednak pobyt ten nie miał charakteru stałego, a centrum interesów życiowych nadal znajdowało się poza terytorium Polski.

W ramach działań przygotowawczych podejmowane były różne czynności organizacyjne i formalne związane z planowaną przeprowadzką do Polski, w tym m.in. złożenie wniosku o świadczenie wychowawcze na dziecko.

W dniu 27 stycznia 2022 r. małżonka Wnioskodawcy uzyskała kartę czasowego pobytu, co umożliwiło rodzinie rozpoczęcie stałego pobytu w Polsce.

Następnie Wnioskodawca wraz z rodziną powrócił na krótko do Republiki Białorusi w celu dopełnienia niezbędnych formalności związanych z wyjazdem i organizacją przeprowadzki do Polski.

Od momentu powrotu do Polski w dniu 16 lutego 2022 r. pobyt Wnioskodawcy ma charakter stały i nie był związany z utrzymywaniem miejsca zamieszkania poza terytorium Polski.

7)  W latach 2019-2021 Wnioskodawca podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Republice Białorusi.

8)  W latach 2019-2021 Wnioskodawca przebywał na terytorium Polski jedynie czasowo, zasadniczo sam, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz czynnościami organizacyjnymi. Pobyt ten nie miał charakteru stałego zamieszkania.

9)  W latach 2019-2021 najbliższa rodzina Wnioskodawcy, tj. małżonka oraz córka, przebywała w Republice Białorusi, w (…).

10)  W latach 2019-2021 Wnioskodawca nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski w rozumieniu przepisów podatkowych.

W tym okresie Wnioskodawca posiadał w Polsce adres meldunkowy oraz umowę najmu lokalu, jednak miały one charakter wyłącznie formalny i były związane z koniecznością prowadzenia działalności gospodarczej. Okoliczności te nie oznaczały faktycznego zamieszkiwania na terytorium Polski ani nie przesądzały o posiadaniu w Polsce centrum interesów życiowych. Posiadanie tych elementów nie oznaczało przeniesienia miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów podatkowych.

Faktyczne miejsce zamieszkania Wnioskodawcy oraz centrum jego interesów osobistych i rodzinnych pozostawały w tym czasie poza terytorium Polski.

11)  Od początku 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień faktycznego przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, tj. do dnia 15 lutego 2022 r., Wnioskodawca przebywał czasowo zarówno na terytorium Polski, jak i Republiki Białorusi, jednak jego miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych w rozumieniu przepisów podatkowych pozostawały nadal w Republice Białorusi, w (…).

12)  Po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski Wnioskodawca utrzymuje jedynie ograniczone powiązania z Republiką Białorusi.

Powiązania te polegają w szczególności na:

• utrzymywaniu relacji rodzinnych z członkami rodziny pozostającymi na Białorusi,
• formalnym utrzymywaniu działalności gospodarczej zarejestrowanej na Białorusi, która od momentu przeprowadzki do Polski nie jest faktycznie prowadzona i ma charakter wyłącznie formalny,
• posiadaniu udziału w nieruchomości położonej na terytorium Republiki Białorusi, który nie jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę do celów mieszkaniowych.

Wskazane powiązania nie stanowią centrum interesów życiowych ani gospodarczych Wnioskodawcy, które od momentu przeprowadzki znajduje się w Polsce.

13)  Wnioskodawca nie planuje powrotu do poprzedniego kraju zamieszkania w celu ponownego stałego zamieszkania.

14)  Wnioskodawca osiągał i osiąga dochody z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej. Działalność ta była i jest opodatkowana w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych według stawki 5,5%.

15)  Wnioskodawca osiągał i osiąga przychody wyłącznie z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, które – zgodnie z treścią pytania – nie podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu wskazanego limitu.

16)  Wnioskodawca posiada certyfikat rezydencji podatkowej w Republice Białorusi za lata 2019-2021, wydany przez właściwy organ podatkowy Republiki Białorusi. W załączeniu przedkłada się certyfikat rezydencji podatkowej. Dodatkowo, w razie potrzeby Wnioskodawca jest w stanie przedstawić inne dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania na terytorium Republiki Białorusi w latach 2019-2021.

17)  Wnioskodawca nie świadczył pracy na rzecz podmiotów polskich jako pracownik ani na podstawie umów cywilnoprawnych. Wnioskodawca prowadził natomiast działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce.

18)  Wnioskodawca nadal prowadzi działalność gospodarczą w Polsce. Działalność ta jest opodatkowana ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

19)  Wnioskodawca wcześniej nie korzystał ani w całości, ani w części z ulgi na powrót

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku podatkowego, w którym wnioskodawca spełnił warunki nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce, przez okres czterech kolejnych lat podatkowych, zgodnie z przepisami ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem wnioskodawcy, przedstawiony stan faktyczny pozwala na uznanie, że zostały spełnione warunki do zastosowania ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z następujących przyczyn:

1.  Przeniesienie miejsca zamieszkania wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miało charakter faktyczny i trwały oraz skutkowało powstaniem nieograniczonego obowiązku podatkowego od roku 2022.

2.  W latach 2019-2021 wnioskodawca nie spełniał kryterium przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 183 dni, co przemawia za uznaniem, iż dopiero od roku 2022 doszło do pełnego przeniesienia miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów podatkowych.

3.  Okoliczność posiadania Karty Polaka oraz uzyskania zezwolenia na pobyt stały stanowiła podstawę prawną i faktyczną do przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, co znajduje potwierdzenie w aktualnych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w szczególności w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2025 r.

4.  Sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej oraz rozliczania podatku dochodowego w Polsce w latach poprzedzających faktyczne przeniesienie miejsca zamieszkania nie przesądza o istnieniu nieograniczonego obowiązku podatkowego w tych latach, co potwierdza utrwalona linia interpretacyjna organów podatkowych.

    Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 kwietnia 2025 r., dla oceny prawa do ulgi na powrót kluczowe znaczenie ma moment faktycznego przeniesienia miejsca zamieszkania oraz spełnienie warunków nieograniczonego obowiązku podatkowego, a nie wyłącznie formalne okoliczności towarzyszące wcześniejszej aktywności podatnika w Polsce.

Mając na uwadze powyższe, wnioskodawca zwraca się z uprzejmą prośbą o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawa o PIT:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawa o PIT:

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Jednakże w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 4a ustawa o PIT:

W opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że faktyczne przeniesienie miejsca zamieszkania oraz centrum interesów życiowych na terytorium Polski nastąpiło w dniu 16 lutego 2022 r., tj. z chwilą przyjazdu do Polski wraz z rodziną i rozpoczęcia nieprzerwanego pobytu o charakterze stałym. Od roku 2022 podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.

Ponadto wyjaśnił Pan, że w latach 2019-2021 podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Republice Białorusi. W latach 2019–2021 przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie czasowo, bez spełnienia kryterium ciągłości pobytu oraz bez spełnienia warunku przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 183 dni w roku podatkowym. W latach 2019-2021 prowadził Pan działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce oraz rozliczał podatek dochodowy w Polsce, przy czym jak wskazał Pan we wniosku faktyczne miejsce Pana zamieszkania oraz centrum interesów życiowych znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku, w latach 2019-2021 nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w rozumieniu przepisów podatkowych. W tym okresie posiadał Pan w Polsce adres meldunkowy oraz umowę najmu lokalu, jednak miały one charakter wyłącznie formalny i były związane z koniecznością prowadzenia działalności gospodarczej. Wyjaśnił Pan, że okoliczności te nie oznaczały faktycznego zamieszkiwania na terytorium Polski ani nie przesądzały o posiadaniu w Polsce centrum interesów życiowych – posiadanie tych elementów nie oznaczało przeniesienia miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów podatkowych. Od początku 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień faktycznego przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, tj. do dnia 15 lutego 2022 r., przebywał Pan czasowo zarówno na terytorium Polski, jak i Republiki Białorusi, jednak (jak sam Pan wskazał) Pana miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych w rozumieniu przepisów podatkowych pozostawały nadal w Republice Białorusi, w (…).

Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy.

Jak wskazał Pan we wniosku, posiada Pan Kartę Polaka od 2018 r. W kwietniu 2021 r. uzyskał Pan zezwolenie na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od 2023 r. posiada Pan obywatelstwo polskie. Przed uzyskaniem obywatelstwa polskiego posiadał Pan obywatelstwo białoruskie.

Wobec powyższego uznać należy, że spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w związku z posiadaniem przez Pana Karty Polaka.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawa o PIT,

Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.),

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazał Pan, że posiada Pan certyfikat rezydencji podatkowej w Republice Białorusi za lata 2019-2021, wydany przez właściwy organ podatkowy Republiki Białorusi. Dodatkowo, w razie potrzeby jest Pan w stanie przedstawić inne dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania na terytorium Republiki Białorusi w latach 2019-2021. Wobec powyższego należy uznać, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski nadal prowadzi działalność gospodarczą w Polsce. Działalność ta jest opodatkowana ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do wskazanych we wniosku przychodów. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Zatem – w oparciu o przedstawione informacje zgodzić się należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót za lata 2022, 2023, 2024 i 2025.

Tym samym Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.