Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej.
Wnioskodawczyni jest matką dwojga małoletnich dzieci i pozostawała w związku małżeńskim z ich ojcem; nie orzeczono rozwodu ani separacji. Ojciec dzieci wyprowadził się ze wspólnego gospodarstwa domowego 19 stycznia 2025 r., a od tego czasu dzieci stale zamieszkiwały z matką. Matka sprawowała codzienną pieczę, organizowała edukację, leczenie i życie dzieci, ponosiła koszty utrzymania. Ojciec zachował pełną władzę rodzicielską i utrzymywał kontakty z dziećmi; postanowieniem z 16 lipca 2025 r. sąd zabezpieczył kontakty i ustalił…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi prorodzinnej.
Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie pismem z 23 lipca 2026 r. (data wpływu 23 lipca 2026 r.) oraz pismem z 21 sierpnia 2026 r. (data wpływu 21 sierpnia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca :
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni jest matką dwojga małoletnich dzieci: A.A., pesel (…), B.B. (…).
Wnioskodawczyni pozostawała w związku małżeńskim z ojcem dzieci do czasu ustania wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego. Ojciec dzieci opuścił wspólne miejsce zamieszkania w styczniu 2025 r. O fakcie wyprowadzki poinformował Wnioskodawczynię w wiadomości e-mail, wskazując datę opuszczenia wspólnego miejsca zamieszkania na dzień 19 stycznia 2025 r. Od momentu wyprowadzki ojca dzieci małoletnie dzieci stale zamieszkiwały z Wnioskodawczynią. Wnioskodawczyni wykonywała wobec dzieci bieżącą, codzienną pieczę, w szczególności odpowiadała za organizację ich życia codziennego, sprawy szkolne, zdrowotne, wychowawcze oraz ponosiła ciężar codziennego utrzymania dzieci. Ojciec dzieci utrzymywał kontakty z dziećmi. Zakres tych kontaktów został następnie określony w postanowieniu sądu o zabezpieczeniu kontaktów z dnia 16 lipca 2025 r., zgodnie z którym ojciec dzieci miał kontakty z dziećmi co drugi weekend oraz w wybrane dni tygodnia (środa godz. 15.30-20.30 oraz co drugi wtorek 17.30-18.00). Postanowienie sądu z dnia 16 lipca 2025 r. nie zmieniło miejsca zamieszkania dzieci ani nie ustanowiło dopiero od tego dnia faktycznego modelu opieki, lecz formalnie określiło sposób realizacji kontaktów ojca z dziećmi.
W zeznaniu podatkowym za rok 2025 Wnioskodawczyni skorzystała z ulgi prorodzinnej na dzieci w pełnej wysokości, uznając, że to ona w przeważającym zakresie wykonywała faktyczną pieczę nad dziećmi.
Urząd skarbowy zakwestionował takie rozliczenie, wskazując, że wobec braku formalnego dokumentu potwierdzającego sposób wykonywania opieki przed wydaniem postanowienia sądu, pierwsza połowa roku 2025 powinna zostać potraktowana jako okres wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i ulga powinna zostać podzielona pomiędzy rodziców.
Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy takie stanowisko jest prawidłowe w świetle przepisów dotyczących ulgi prorodzinnej.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Pismem z 23 lipca 2026 r. (data wpływu 23 lipca 2026 r.) oraz pismem z 21 sierpnia 2026 r. (data wpływu 21 sierpnia 2026 r.) doprecyzowała Pani wniosek w następującym zakresie:
1. W roku podatkowym 2025 posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
2. W roku podatkowym 2025 uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę.
Ponadto uzyskiwała Pani przychody z najmu prywatnego opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
3. Nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.
4. Daty urodzenia dzieci:
A.A. – ur. (...) 2008 r.
B.B. – ur. (...) 2014 r.
5. Pomiędzy Panią a Pani mężem nie został orzeczony rozwód ani separacja.
6. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2025 r. Sąd udzielił zabezpieczenia na czas trwania postępowania poprzez ustalenie miejsca pobytu małoletnich dzieci stron – A.A. oraz B.B. – w każdorazowym miejscu zamieszkania ich matki, C.C.
7. Sąd nie ustanowił opieki naprzemiennej.
8. Wobec Pani męża nie została orzeczona lub wykonywana kara pozbawienia wolności.
9. W 2025 r. posiadała Pani pełną władzę rodzicielską względem obojga dzieci.
10. W roku podatkowym 2025 wykonywała Pani władzę rodzicielską względem obojga dzieci.
Po wyprowadzeniu się ojca Pani dzieci ze wspólnego gospodarstwa domowego dzieci stale zamieszkiwały z Panią.
Zapewniała Pani dzieciom miejsce zamieszkania, codzienną opiekę, wyżywienie, utrzymanie, organizowała Pani ich edukację, leczenie, zajęcia dodatkowe oraz codzienne funkcjonowanie.
Podejmowała Pani bieżące decyzje dotyczące zdrowia, edukacji i wychowania dzieci oraz ponosiła Pani koszty ich utrzymania.
11. Ojciec Pani dzieci w 2025 r. posiadał pełną władzę rodzicielską.
12. W 2025 r. ojciec Pani dzieci posiadał pełnię władzy rodzicielskiej. Utrzymywał kontakty z dziećmi, a po wydaniu postanowienia o zabezpieczeniu kontakty były realizowane zgodnie z jego treścią.
Wnioskodawczyni na bieżąco przekazywała ojcu dzieci informacje dotyczące zdrowia, edukacji i spraw dzieci.
Organizacja codziennej opieki nad dziećmi, zapewnienie im miejsca zamieszkania, wyżywienia, edukacji, leczenia, organizacja zajęć dodatkowych oraz podejmowanie bieżących decyzji dotyczących ich funkcjonowania należały do Wnioskodawczyni.
Ojciec dzieci nie uczestniczył w organizowaniu zajęć dodatkowych dzieci ani nie uczestniczył w ponoszeniu kosztów wykraczających poza alimenty, w szczególności kosztów leczenia stomatologicznego, wycieczek szkolnych czy studniówki. Wnioskodawczyni ponosiła te wydatki samodzielnie.
Wnioskodawczyni nie posiada wiedzy, aby ojciec dzieci uczestniczył w bieżącej organizacji edukacji dzieci, z wyjątkiem pojedynczego kontaktu z wychowawcą jednego z dzieci.
13. W stosunku do Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy:
a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy),
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego lub
c) ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub
d) ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?
14. Żadne z Pani dzieci nie zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie.
15. Pani syn nie zawarł związku małżeńskiego.
16. W roku podatkowym 2025 miejscem zamieszkania dzieci w rozumieniu art. 26 § 2 Kodeksu cywilnego było Pani miejsce zamieszkania, ponieważ dzieci stale przebywały z Panią.
17. Ojciec dzieci wyprowadził się ze wspólnego gospodarstwa domowego w dniu 19 stycznia 2025 r.
Od tego dnia dzieci stale zamieszkiwały z Panią.
Postanowienie Sądu z dnia 16 lipca 2025 r. nie zmieniło miejsca pobytu dzieci, lecz potwierdziło stan faktyczny istniejący od dnia wyprowadzki ojca dzieci poprzez ustalenie miejsca pobytu dzieci w każdorazowym miejscu zamieszkania matki.
18. Pomiędzy Panią a ojcem Pani dzieci nie doszło do porozumienia dotyczącego sposobu podziału ulgi prorodzinnej za rok podatkowy 2025.
19. Nie posiada Pani wiedzy, czy ojciec Pani dzieci skorzystał z odliczenia ulgi prorodzinnej za rok podatkowy 2025 ani w jakiej wysokości.
20. Żadne z Pani dzieci nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności.
Pytanie
Czy w świetle art. 27f ust. 1, ust. 3 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy małoletnie dzieci w roku podatkowym 2025 stale zamieszkiwały z Wnioskodawczynią, a Wnioskodawczyni wykonywała bieżącą i codzienną pieczę nad dziećmi, natomiast drugi rodzic posiadający władzę rodzicielską realizował kontakty z dziećmi w ograniczonym zakresie, Wnioskodawczyni była uprawniona do odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości, czy też ulga powinna zostać podzielona pomiędzy rodziców?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni przysługiwało jej prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości za rok 2025. Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga prorodzinna przysługuje podatnikowi wykonującemu władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem.
W ocenie Wnioskodawczyni, dla ustalenia prawa do ulgi kluczowe znaczenie ma faktyczne wykonywanie władzy rodzicielskiej, a w szczególności rzeczywiste sprawowanie bieżącej pieczy nad dzieckiem, a nie wyłącznie formalne posiadanie władzy rodzicielskiej przez oboje rodziców. Wnioskodawczyni wskazuje, że samo utrzymywanie kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica nie oznacza automatycznie współwykonywania władzy rodzicielskiej w takim zakresie, który uzasadniałby proporcjonalny podział ulgi na podstawie art. 27f ust. 4 ustawy o PIT.
W przedstawionym stanie faktycznym od stycznia 2025 r. dzieci stale zamieszkiwały z Wnioskodawczynią, która wykonywała wszystkie bieżące obowiązki związane z ich wychowaniem, utrzymaniem oraz organizacją życia codziennego, w tym w szczególności sprawy bytowe, edukacyjne oraz zdrowotne. Drugi rodzic realizował kontakty z dziećmi, które miały charakter kontaktów rodzicielskich, obejmujących spotkania co drugi weekend oraz w wybrane dni tygodnia, jednak nie wykonywał codziennej, stałej pieczy nad dziećmi.
W ocenie Wnioskodawczyni, w świetle art. 27f ust. 4 i 5 ustawy o PIT, brak jest podstaw do automatycznego przyjęcia równego podziału ulgi między rodziców wyłącznie na podstawie samego faktu posiadania władzy rodzicielskiej, jeżeli rzeczywisty ciężar wychowania dziecka spoczywał na jednym z rodziców.
W związku z powyższym Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przysługuje jej prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości za rok podatkowy 2025, jako rodzic faktycznie wykonujący bieżącą pieczę nad dziećmi.
Ponadto pismem z 23 lipca 2026 r. (data wpływu 23 lipca 2026 r.) oraz pismem z 21 sierpnia 2026 r. (data wpływu 21 sierpnia 2026 r.) uzupełniła Pani własne stanowisko w następującym zakresie:
Zdaniem Wnioskodawczyni przysługiwało jej prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości za rok podatkowy 2025.
Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczenie przysługuje podatnikowi wykonującemu władzę rodzicielską względem małoletniego dziecka.
Pojęcie „wykonywanie władzy rodzicielskiej” oznacza rzeczywiste wykonywanie obowiązków rodzicielskich wobec dziecka, a nie wyłącznie formalne posiadanie władzy rodzicielskiej.
Art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych reguluje sposób podziału ulgi pomiędzy rodziców, jednak przepis ten powinien być interpretowany łącznie z art. 27f ust. 1 tej ustawy.
W ocenie Wnioskodawczyni możliwość podziału ulgi dotyczy sytuacji, w której oboje rodzice faktycznie wykonują władzę rodzicielską w zakresie uzasadniającym korzystanie z ulgi.
W przedstawionym stanie faktycznym od dnia 19 stycznia 2025 r. dzieci stale zamieszkiwały z Wnioskodawczynią. Wnioskodawczyni wykonywała wobec nich bieżącą pieczę, zapewniała utrzymanie, organizowała edukację, leczenie oraz codzienne funkcjonowanie dzieci.
Ojciec dzieci wykonywał władzę rodzicielską poprzez realizację kontaktów z dziećmi, jednak zakres tych kontaktów nie był tożsamy z wykonywaniem bieżącej, codziennej pieczy nad dziećmi.
W ocenie Wnioskodawczyni późniejsze wydanie przez sąd postanowienia z dnia 16 lipca 2025 r. regulującego miejsce pobytu dzieci oraz sposób wykonywania kontaktów nie oznacza, że dopiero od tej daty powstał określony model wykonywania obowiązków rodzicielskich. Postanowienie to zabezpieczało sytuację istniejącą już wcześniej i nie przesądza o dacie rozpoczęcia faktycznego wykonywania bieżącej pieczy nad dziećmi przez Wnioskodawczynię.
W konsekwencji Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że prawo do ulgi prorodzinnej powinno być oceniane z uwzględnieniem rzeczywistego wykonywania władzy rodzicielskiej oraz faktycznego sprawowania pieczy nad dziećmi, a nie wyłącznie na podstawie formalnego posiadania władzy rodzicielskiej lub daty wydania postanowienia sądu.
Z tych względów Wnioskodawczyni uważa, że przysługiwało jej prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej w pełnej wysokości za rok podatkowy 2025.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, dalej: ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 27f ust. 1 ww. ustawy:
Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:
1) wykonywał władzę rodzicielską;
2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
Jak stanowi art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:
1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
Stosownie do art. 27f ust. 2a omawianej ustawy:
Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
W świetle art. 27f ust. 2b omawianej ustawy:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.
Art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:
a) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
b) wstąpiło w związek małżeński.
Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071, dalej: ustawy Kodeks cywilny):
Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Stosownie zaś do art. 26 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1) odpis aktu urodzenia dziecka;
2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy podkreślić, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Ulga prorodzinna przysługuje na dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie, jeżeli dzieci te nie uzyskały przychodów/dochodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej (z wyjątkiem przewidzianym ustawą).
Ulga przysługuje pod warunkiem:
1) nieuzyskiwania przez dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;
2) niepodlegania przez dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej.
W związku z tym wyjaśnienia wymaga, że stosownie do art. 93 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:
Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:
Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:
Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.
W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu:
Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.
Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Wobec tego samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.
W konsekwencji, samo płacenie alimentów na dziecko oraz sporadyczne spotkania z małoletnimi dziećmi nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic.
Reasumując, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę przysługującej ulgi mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.
W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że jest matką dwojga małoletnich dzieci. Z ojcem dzieci pozostawała Pani w związku małżeńskim do czasu ustania wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego. Ojciec dzieci opuścił wspólne miejsce zamieszkania w styczniu 2025 r. Po wyprowadzeniu się ojca dzieci ze wspólnego gospodarstwa domowego dzieci stale zamieszkiwały z Panią. Ojciec dzieci utrzymywał kontakty z dziećmi. Zakres tych kontaktów został następnie określony w postanowieniu sądu o zabezpieczeniu kontaktów z dnia 16 lipca 2025 r. Postanowienie sądu nie zmieniło miejsca zamieszkania dzieci ani nie ustanowiło dopiero od tego dnia faktycznego modelu opieki, lecz formalnie określiło sposób realizacji kontaktów ojca z dziećmi. Zarówno Pani jak i ojciec Pani dzieci posiadacie pełną władzę rodzicielską względem obojga dzieci.
W świetle tak przedstawionego opisu sprawy oraz zacytowanych wyżej przepisów prawa uznać należy, że skoro w styczniu 2025 r. dzieci mieszkały z obojgiem rodziców to oboje rodzice wykonywali władzę rodzicielską wobec małoletnich dzieci. W ramach wspólnego zamieszkiwania wychowywali Państwo dzieci w tym samym miejscu i czasie, organizując im „jeden dom”. Jak sama Pani wskazała w opisie stanu faktycznego, ojciec opuścił wspólne miejsce zamieszkania w styczniu 2025 r. O fakcie wyprowadzki poinformował w wiadomości e-mail, wskazując datę opuszczenia wspólnego miejsca zamieszkania na dzień 19 stycznia 2025 r. Od tego momentu wyprowadzki ojca małoletnie dzieci stale zamieszkiwały z Panią i wykonywała Pani wobec nich bieżącą, codzienną pieczę.
W konsekwencji oboje rodziców jest uprawnionych do skorzystania z ulgi wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiąc styczeń 2025 r., ponieważ w okresie przed wyprowadzką ojciec fizycznie zamieszkiwał w rodzinnym domu, co oznacza, że rodzice wspólnie prowadzili jedno gospodarstwo domowe i razem ponosili codzienne ciężary związane z utrzymaniem oraz wychowaniem dzieci.
W związku z brakiem porozumienia pomiędzy Panią a ojcem dzieci, co do proporcji podziału ulgi na dzieci, za ten okres . tj. okres, w którym jeszcze mieszkali Państwo razem (styczeń 2025 roku) przysługuje Pani odliczenie w wysokości 50% kwoty ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy.
Zatem w tej części Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Z kolei od lutego 2025 r. tj. od czasu kiedy ojciec Pani dzieci nie zamieszkiwał już z Panią i dziećmi a jedynie utrzymywał kontakty z nimi, to Pani przysługuje wyłączne prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci, tj. w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy. Po wyprowadzeniu się ojca Pani dzieci ze wspólnego gospodarstwa domowego dzieci stale zamieszkiwały z Panią. Organizacja codziennej opieki nad dziećmi, zapewnienie im miejsca zamieszkania, wyżywienia, edukacji, leczenia, organizacja zajęć dodatkowych oraz podejmowanie bieżących decyzji dotyczących ich funkcjonowania należały do Pani.
Ojciec dzieci nie uczestniczył w organizowaniu zajęć dodatkowych dzieci ani nie uczestniczył w ponoszeniu kosztów wykraczających poza alimenty, w szczególności kosztów leczenia stomatologicznego, wycieczek szkolnych czy studniówki. Pani ponosiła te wydatki samodzielnie.
W związku z tym, za okres od lutego 2025 r. do końca roku 2025 r., to Pani przysługuje wyłączne prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy.
Zatem w tej części Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jednocześnie pragniemy zwrócić uwagę na specyfikę postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej, zgodnie z którą to na podatniku spoczywa obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, który następnie wyznacza granice ochrony prawnej związanej z wydaną na jego podstawie interpretacją indywidualną (art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej). Wyjście poza zakres oceny stanowiska wnioskodawcy jest możliwe dopiero w postępowaniu podatkowym. Jeżeli rzeczywisty stan faktyczny będzie odbiegał od tego przedstawionego we wniosku o interpretację – co może ustalić organ podatkowy w postępowaniu podatkowym – to w takim przypadku strona nie będzie mogła skorzystać z ochrony wynikającej z wydanej wcześniej na jej wniosek interpretacji indywidualnej.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo