Interpretacja 0114-KDIP2-2.4010.149.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT Rekompensaty Finansowej przyznanej na wyrównanie straty finansowej ponoszonej w związku z realizacją usług publicznego transportu zbiorowego, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą Rozsądnemu Zyskowi.

Treść wniosku jest następująca.

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

X sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca”, „Spółka” lub „Operator”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pasażerskich przewozów kolejowych, w szczególności na trasach regionalnych.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka jest przewoźnikiem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1262). Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest przewóz osób na trasach w ramach całego województwa (...), jak również poza jego granicami m.in. do miejscowości takich jak (...). W ramach swojej działalności, Spółka zawiera umowy z jednostkami administracji publicznej (przykładowo z Województwem (...), dalej jako: „Organizator”) o świadczenie usług publicznych, które obejmują świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego na rzecz Organizatora (dalej jako: „Usługi”). Powierzenie Wnioskodawcy świadczenia Usług następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 285) oraz z zgodnie z przepisami Rozporządzenia (WE) Nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 1191/69 i (EWG) Nr 1107/70 (Dz. Urz. UE L nr 315 z dnia 3 grudnia 2007 r., str. 1, dalej jako: „Rozporządzenie 1370/2007”), określającego między innymi zasady świadczenia usług publicznych w pasażerskim transporcie kolejowym, sposób powierzania świadczenia takich usług oraz reguły kalkulacji rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, z uwzględnieniem stanu prawnego wynikającego z Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2338 z dnia 14 grudnia 2016 r. zmieniającego Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego (Dz. Urz. UE L nr 354 z dnia 23 grudnia 2016 r., s. 22).

Organizator jako jednostka administracji publicznej jest zobowiązany w szczególności do organizowania publicznego transportu zbiorowego w zakresie wojewódzkich kolejowych przewozów pasażerskich i zarządzania tym transportem. W celu realizacji tych zadań, Organizator zleca Wnioskodawcy wykonywanie Usług objętych ww. umowami.

W okresie realizacji umowy Organizator zobowiązany jest do przekazywania Spółce rekompensaty finansowej, która obejmuje świadczenie pieniężne należne Spółce z tytułu realizacji przewozów, w związku z ponoszeniem przez Operatora kosztów realizacji przewozów takich jak m.in.: koszty dostępu do linii kolejowych i stacji pasażerskich, koszty zużycia energii trakcyjnej, koszty obsługi trakcyjnej, koszty obsługi konduktorskiej, koszty taboru (dalej jako: „Rekompensata Finansowa”). Rekompensata Finansowa jest obliczana i wypłacana w kolejnych okresach rozliczeniowych zgodnie z postanowieniami umowy i nie zawiera podatku VAT. Rekompensata Finansowa stanowi część tzw. rekompensaty całkowitej, która obejmuje świadczenia przyznane Spółce z funduszy publicznych w związku z realizacją Usług (dalej jako: „Rekompensata Całkowita”). Na Rekompensatę Całkowitą składają się wszelkie korzyści, zwłaszcza finansowe, przyznane bezpośrednio lub pośrednio z funduszy publicznych w okresie realizacji przewozów lub powiązane z tym okresem. Rekompensata Całkowita jest kalkulowana zgodnie z przepisami Rozporządzenia 1370/2007, przy uwzględnieniu kosztów, przychodów oraz tzw. „rozsądnego zysku”. Nie zawiera podatku VAT. Do Rekompensaty Całkowitej zaliczana jest kwota tzw. „rozsądnego zysku”, która obejmuje zysk, o którym mowa w art. 52 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz załączniku do Rozporządzenia 1370/2007 skalkulowany na podstawie postanowień umowy (dalej jako: „Rozsądny Zysk”). Na poczet Rozsądnego Zysku zaliczeniu ulega wypłacony Spółce tzw. „roczny rozsądny zysk”, tj. element Rekompensaty Finansowej odpowiadający przyjętemu przez strony wskaźnikowi uwzględniającemu ryzyka ponoszone przez Operatora oraz motywację do podnoszenia przez Wnioskodawcę standardu świadczonych usług (dalej jako: „Roczny Rozsądny Zysk”). Roczny Rozsądny Zysk składa się z tzw. „podstawowego” Rocznego Rozsądnego Zysku, czyli części Rocznego Rozsądnego Zysku ustalonej jako współczynnik procentowy stawki za Pociągokilometr, tj. jednostkę miary odpowiadającą przejazdowi jednego pociągu na odległość jednego kilometra (dalej jako: „Podstawowy Roczny Rozsądny Zysk”) oraz „dodatkowego” Rocznego Rozsądnego Zysku, czyli części Rocznego Rozsądnego Zysku, do otrzymania której Operator będzie uprawniony na warunkach określonych w umowie po spełnieniu współczynników efektywności ekonomicznej realizacji przewozów (dalej jako: „Dodatkowy Roczny Rozsądny Zysk”).

Z tytułu realizacji przewozów w danym okresie rozliczeniowym Spółce przysługuje Podstawowy Roczny Rozsądny Zysk. Jeżeli przewozy w danym okresie rozliczeniowym są realizowane ze szczególną efektywnością przychodowo-kosztową, to Spółce przysługuje ponadto Dodatkowy Roczny Rozsądny Zysk.

1)  Podstawowy Roczny Rozsądny Zysk (PRRZ) za dany okres rozliczeniowy ustala się wg wzoru:

PRRZ = Xi% x Podstawowa Rekompensata Finansowa planowana (PRFp),

gdzie: PRfp = (+) koszty Operatora związane z realizacją przewozów planowane w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym;

(-) przychody prognozowane przez Operatora w związku z realizacją przewozów w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym;

(-) wartość efektów sieciowych prognozowanych przez Operatora w związku z realizacją przewozów w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym.

Xi% - wartość wskaźnika wynosi 1,1 %.

Kwotę Podstawowego Rocznego Rozsądnego Zysku wyznacza się już na etapie przygotowywania projektu rocznego planu finansowego na dany okres rozliczeniowy. Po zakończeniu negocjacji i podpisaniu stosownego aneksu do umowy, PRRZ stanowi element transz wypłacanych zgodnie z zapisami umowy.

2)  Dodatkowy Roczny Rozsądny Zysk (DRRZ) za dany okres rozliczeniowy ustala się wg wzoru:

DRRZ = X2% x Podstawowa Rekompensata finansowa planowana (PRFp),

gdzie: PRfp = (+) koszty Operatora związane z realizacją przewozów planowane w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym;

(-) przychody prognozowane przez Operatora w związku z realizacją przewozów w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym;

(-) wartość efektów sieciowych prognozowanych przez Operatora w związku z realizacją przewozów w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym.

X2% - wartość wskaźnika wynosi 1,1 %.

Dodatkowy Roczny Rozsądny Zysk należny za dany okres rozliczeniowy wyznacza audytor w ramach audytu Rekompensaty Finansowej, uwzględniając określone wskaźniki przychodów i kosztów. W ramach bieżącego rozliczenia, Organizator przekazuje Operatorowi Rekompensatę Finansową na podstawie zapisów umowy.

Elementami niezbędnymi do wyliczenia wysokości Rekompensaty Finansowej podlegającej zapłacie są:

a)  stawka Rekompensaty Finansowej za Pociągokilometr obowiązująca w danym okresie rozliczeniowym;

b)  Podstawowy Roczny Rozsądny Zysk;

c)  wielkość wykonanej Rocznej Pracy Eksploatacyjnej, czyli łączną liczbę Pociągokilometów w ramach realizacji przewozów w okresie rozliczeniowym.

Rekompensata Finansowa obliczana jest jako iloczyn wykonanej Rocznej Pracy Eksploatacyjnej i obowiązującej w danym okresie rozliczeniowym stawki za Pociągokilometr, powiększany następnie o należny Operatorowi Roczny Rozsądny Zysk.

Przychody wygenerowane w związku z realizacją przewozów, w tym dodatnie wpływy finansowe wygenerowane na sieci obsługiwanej w ramach realizacji przewozów, stanowią przychód Operatora. Rekompensata Finansowa wypłacana jest na podstawie wniosków złożonych przez Spółkę do 3 dnia miesiąca, którego dotyczy wniosek, w zakresie 60% planowanej miesięcznej kwoty Rekompensaty.

Następnie po zakończeniu miesiąca, Spółka wnioskuje o wypłacenie pozostałych 40% kwoty Rekompensaty Finansowej, wyliczanej na podstawie wykonanej pracy eksploatacyjnej oraz stawki za pociągokilometr w danym miesiącu, jednak w pełni nie uwzględnia osiągniętych przychodów i poniesionych kosztów w danym okresie. Wyjątek od tej zasady stanowi rozliczenie za grudzień − Spółka, składając wniosek do 3 grudnia za ten miesiąc, wskazuje 100% należnej oszacowanej kwoty Rekompensaty Finansowej do wypłaty. Na potrzeby rozliczeń z organami podatkowymi, Spółka rozpoznaje w przychodach podatkowych kwoty Rekompensaty Finansowej należne Wnioskodawcy za dany okres, skorygowane o rzeczywisty stan przychodów i kosztów po księgowym zamknięciu miesiąca rozliczeniowego. W praktyce może wystąpić rozbieżność między kwotą oszacowanej Rekompensaty Finansowej a wartością, która wynikałaby z bieżącego ustalania faktycznych przychodów i kosztów.

Ostateczne rozliczenie z tytułu Rekompensaty Finansowej za dany okres rozliczeniowy następuje po zakończeniu tego okresu. W przypadku wystąpienia nadwyżki, następuje korekta rozliczeń pomiędzy Organizatorem a Wnioskodawcą, w wyniku czego Wnioskodawca zwraca Organizatorowi kwotę nadpłaconej Rekompensaty Finansowej. W ostatnich latach, nie zdarzyła się sytuacja, żeby należna Wnioskodawcy Rekompensata Finansowa była wyższa niż wypłacona przez Organizatora w ciągu danego okresu sprawozdawczego wartość oszacowanej Rekompensaty.

Spółka traktuje otrzymaną Rekompensatę Finansową jako przychód zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT − zarówno w części dotyczącej kosztów jak i Rozsądnego Zysku.

W konsekwencji, Spółka wyłącza z kosztów uzyskania przychodów te koszty, które odpowiadają wartości otrzymanej Rekompensaty (art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca ponosi określone kategorie wydatków, które zgodnie z treścią art. 16 ustawy o CIT nie stanowią kosztów uzyskania przychodów np. wydatki na PFRON, a są współfinansowane z otrzymanej od Organizatora Rekompensaty Finansowej. Spółka stosuje odpowiedni współczynnik, który pozwala na określenie udziału takich wydatków w kosztach finansowanych Rekompensatą Finansową, aby uniknąć ich podwójnego wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów.

W praktyce, w trakcie roku podatkowego Spółka posługuje się współczynnikiem ustalonym na podstawie danych z roku poprzedniego, natomiast po zakończeniu roku dokonuje jego weryfikacji i – w razie potrzeby – koryguje rozliczenia. W zakresie przychodów w swoim wyniku podatkowym Spółka wykazuje kwotę, którą finalnie powinna otrzymać, a nie kwotę faktycznie otrzymaną (np. gdy Spółka faktycznie otrzymała 10 mln zł, a należne jest 9 mln zł, Spółka w przychodach ujmuje 9 mln zł). Natomiast w kosztach stosuje się odmienne podejście – wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów podlega kwota faktycznie otrzymanej Rekompensaty Finansowej, pomniejszona o wartość wynikającą ze stosowanego współczynnika. Po zakończeniu okresu, na jaki została zawarta umowa, następuje weryfikacja Rekompensaty Całkowitej.

Jej celem jest zbadanie, czy przekazana w związku z realizacją umowy Rekompensata Całkowita nie jest nadmierna w świetle Rozporządzenia 1370/2007.

Pytanie

Czy na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, Spółka jest zobowiązana wyłączać z kosztów uzyskania przychodów całą wartość faktycznie należnej Rekompensaty Finansowej, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą Rozsądnemu Zyskowi?

Państwa stanowisko w sprawie

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, Spółka jest zobowiązana wyłączać z kosztów uzyskania przychodów całą wartość faktycznie należnej Rekompensaty Finansowej, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą Rozsądnemu Zyskowi.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest pasażerski przewóz na trasach w ramach całego województwa (...), jak również poza jego granicami. Przychody wygenerowane w związku z realizacją tych przewozów, w tym dodatnie wpływy finansowe wygenerowane na sieci obsługiwanej w ramach realizacji przewozów, stanowią przychód Operatora. Z kolei zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Powyższe oznacza, że aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu na gruncie ustawy o CIT, musi spełniać łącznie następujące warunki: - koszt został faktycznie poniesiony (obciążenie ma charakter definitywny), - poniesienie kosztu nastąpiło w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów, - koszt nie znajduje się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów, przewidzianym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W ramach prowadzonej działalności Spółka ponosi różne kategorie wydatków takich jak m.in.: koszty dostępu do linii kolejowych i stacji pasażerskich, koszty zużycia energii trakcyjnej, koszty obsługi trakcyjnej, koszty obsługi konduktorskiej, koszty taboru.

Analizując charakter ponoszonych przez Spółkę wydatków, w ocenie Wnioskodawcy przedstawione kategorie kosztów spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ponieważ realizują przewidziane w przepisach wymogi, tj.: - koszty zostały poniesione przez Spółkę, - poniesienie kosztu nastąpiło w celu osiągnięcia przychodów (koszty są niezbędne do świadczenia usług przewozu osób, czyli głównego źródła przychodów Wnioskodawcy), - koszty same w sobie nie znajdują się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów, przewidzianym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone przez Spółkę wydatki mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie zostaną spełnione przesłanki wyłączające ich zaliczenie do kosztów podatkowych.

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy obejmująca przewóz pasażerski osób powierzana jest Wnioskodawcy przez Organizatora na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych, które obejmują świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego na rzecz Organizatora.

W okresie realizacji umowy Organizator zobowiązany jest do przekazywania Spółce Rekompensaty Finansowej, która obejmuje świadczenie pieniężne należne Spółce z tytułu realizacji przewozów, w związku z ponoszeniem przez Operatora kosztów realizacji przewozów, zgodnie z przepisami ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz Rozporządzenia 1370/2007.

W tym kontekście należy zwrócić uwagę na treść art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT zgodnie, z którym wolne od podatku są dotacje z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach. Zgodnie z powyższym przepisem, wypłacana przez Organizatora (jednostkę administracji publicznej) Rekompensata jest przez Spółkę traktowana jako wolna od podatku dochodowego − zarówno w części dotyczącej kosztów jak i Rozsądnego Zysku − jako dotacja otrzymywana z budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Jednocześnie, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa m.in. we wskazanym art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

W konsekwencji, Spółka dotychczas wyłączała z kosztów uzyskania przychodów te koszty, które odpowiadają wartości otrzymanej Rekompensaty Finansowej z uwzględnieniem kwoty Rozsądnego Zysku. Biorąc pod uwagę opisany stan faktyczny i zdarzenie przyszłe należy zauważyć, że Usługi świadczone przez Wnioskodawcę mogą być źródłem różnych przychodów. Tym samym, koszty ponoszone przez Spółkę w związku ze świadczeniem Usług generują różnego rodzaju przychody, w tym przychody z tytułu realizacji przewozów pasażerskich oraz tytułem Rekompensaty Finansowej.

Jak wskazano powyżej, Rekompensata Finansowa stanowi część Rekompensaty Całkowitej, która obejmuje świadczenia przyznane Spółce z funduszy publicznych w związku z realizacją Usług. Na Rekompensatę Całkowitą składają się wszelkie korzyści, zwłaszcza finansowe, przyznane bezpośrednio lub pośrednio z funduszy publicznych w okresie realizacji przewozów lub powiązane z tym okresem. Rekompensata Całkowita jest kalkulowana zgodnie z przepisami Rozporządzenia 1370/2007, przy uwzględnieniu kosztów, przychodów oraz tzw. „rozsądnego zysku”.

Zgodnie z ust. 6 załącznika I do Rozporządzenia 1370/2007, przez „rozsądny zysk” należy rozumieć stopę zwrotu z kapitału, która w danym państwie członkowskim uznawana jest za normalną dla tego sektora i w której uwzględniono ryzyko lub brak ryzyka ingerencji organu publicznego, ponoszone przez podmiot świadczący usługi publiczne. Tym samym, należy zauważyć, że część Rekompensaty Całkowitej stanowiąca kwotę Rozsądnego Zysku nie stanowi w istocie zwrotu za koszty poniesione przy świadczeniu przez Spółkę Usług, a jest de facto dodatkową kwotą wynagrodzenia, która ma za zadanie zapewnić Spółce odpowiedni zwrot z wykorzystanego przy świadczeniu usług kapitału. Zwrot za poniesione koszty stanowi odrębną, niezależną od Rozsądnego Zysku, część Rekompensaty Finansowej. Analizując klasyfikację Rozsądnego Zysku na gruncie przepisów ustawy o CIT należy zauważyć, że zgodnie z literalnym brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, przepis ten wyłącza z kosztów uzyskania przychodów jedynie wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Zatem należy stwierdzić, że zwolnieniem przedmiotowym objęte są tylko takie wydatki i koszty, których sfinansowanie jest bezpośrednio skorelowane z osiągniętymi dochodami (przychodami) zwolnionymi z opodatkowania. Celem niniejszej regulacji jest wprowadzenie zasady, że otrzymane przez podatników przychody zwolnione np. w ramach otrzymywanych dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego mają pozostać neutralne na gruncie CIT dla tych podatników, tj. mają one nie generować po stronie podatnika przychodu opodatkowanego oraz kosztu uzyskania przychodu. Powyższe wnioski wynikają bezpośrednio z treści Uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako: „NSA”) z dnia 14 grudnia 2015 r., sygn. akt II FPS 4/15, w której wskazano, że: „W dniu uznania rachunku beneficjenta kwotą otrzymanego dofinansowania uzyskał on przysporzenie majątkowe, będące wprawdzie przychodem podatkowym, lecz zwolnionym z opodatkowania na podstawie szczególnego przepisu. Wprowadzenie do art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej dodatkowej jednostki redakcyjnej, to jest pkt 58, miało na celu eliminację podwójnej korzyści podatkowej, wynikającej z faktu obniżenia osiągniętego przychodu o koszty jego uzyskania, które następnie zostały pokryte dotacją”.

Należy zauważyć, że podstawowym sposobem dokonywania wykładni przepisów prawa podatkowego jest wykładania literalna (językowa). Co więcej, w doktrynie prawa podatkowego oraz orzecznictwie sądowym wskazuje się, że niedopuszczalne stosowanie jest wykładni rozszerzającej, która prowadziłaby do zwiększenia obowiązków podatnika.

W wyroku NSA z dnia 26.10.2021 r., sygn. II FSK 979/21 poruszającym kwestie zasad dokonywania wykładni przepisów prawa podatkowego zostało wskazane: „Zgodnie z zasadą pierwszeństwa wykładni językowej w procesie wykładni prawa, należy w pierwszej kolejności zastosować dyrektywy wykładni językowej, a dopiero w przypadku dalszych wątpliwości lub w celu wzmocnienia wyniku wykładni językowej, sięgać kolejno po wykładnię systemową lub funkcjonalną. W prawie podatkowym pogląd ten znajduje swoje oparcie w art. 217 Konstytucji RP, w myśl którego nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy.”

Tożsame stanowisko zaprezentował również Trybunał Konstytucyjny w swoim orzecznictwie. W wyroku z 13 września 2011 r. sygn. P 33/09 Trybunał Konstytucyjny wskazał, że: „zgodnie z wymogami konstytucyjnymi niejasnych regulacji podatkowych nie wolno interpretować na niekorzyść podatników, a w konsekwencji jeśli takie regulacje okazują się ostatecznie wieloznaczne, to zgodnie z zasadą in dubio pro tributario należy opowiedzieć się za rozwiązaniem uwzględniającym interes podmiotu obowiązanego do świadczeń podatkowych. Tym bardziej za niedopuszczalne uznać trzeba analogiczne stosowanie nieprecyzyjnych przepisów podatkowych czy też rozszerzające stosowanie jednoznacznych przepisów podatkowych, gdyby miało to na celu zwiększenie obowiązków podatkowych”.

Podobnie Trybunał Konstytucyjny orzekł również w wyrokach z 13 grudnia 2017 r. sygn. SK 48/15, postanowieniu z 15 lipca 2015 r. sygn. SK 69/13 oraz orzeczeniu z 29 marca 1994 r. sygn. K 13/93.

Należy również zauważyć, że NSA w wyroku z dnia 22 października 2019 r., sygn. II FSK 3678/17, podkreślił, że przy interpretacji art. 16 ust. 1 ustawy o CIT obowiązuje zakaz dokonywania wykładni rozszerzającej w kontekście klasyfikacji wydatków podlegających wyłączeniu jako koszty uzyskania przychodu, wskazując, że: „Katalog, o którym mowa w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p., dotyczy tylko jednoznacznie zidentyfikowanych kosztów nie uznawanych za koszt uzyskania przychodu i nie można, odwołując się do charakteru tych wydatków wnioskować, że inne, nie wymienione wprost w art. 16 ust. 1 wydatki ze względu na jakiegokolwiek rodzaju podobieństwo do wydatków wymienionych wart. 16 ust. 1 u.p.d.o.p., również nie stanowią kosztów uzyskania przychodu”.

Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że na potrzeby rozliczeń z organami podatkowymi, Spółka rozpoznaje w przychodach podatkowych kwoty Rekompensaty Finansowej należne Wnioskodawcy za dany okres, skorygowane o rzeczywisty stan przychodów i kosztów po księgowym zamknięciu miesiąca rozliczeniowego. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca ponosi określone kategorie wydatków, które zgodnie z treścią art. 16 ustawy o CIT nie stanowią kosztów uzyskania przychodów np. wydatki na PFRON, a są współfinansowane z otrzymanej od Organizatora Rekompensaty Finansowej. Spółka stosuje odpowiedni współczynnik, który pozwala na określenie udziału takich wydatków w kosztach finansowanych Rekompensatą Finansową, aby uniknąć ich podwójnego wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów. W trakcie roku podatkowego Spółka posługuje się współczynnikiem ustalonym na podstawie danych z roku poprzedniego, natomiast po zakończeniu roku dokonuje jego weryfikacji i – w razie potrzeby – koryguje rozliczenia. Podział Rekompensaty Całkowitej na część stanowiącą zwrot kosztów oraz część stanowiącą dodatkowe wynagrodzenie w postaci Rozsądnego Zysku nie jest sztucznym podziałem dokonanym przez Spółkę, a wynika wprost z przepisów prawa tj. Rozporządzenia 1370/200, ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, a także z umowy zawartej z Organizatorem na świadczenie Usług. Celem Rozsądnego Zysku jako instytucji przewidzianej przepisami prawa krajowego, jak również prawa międzynarodowego jest zapewnienie odpowiedniego zwrotu z kapitału, który w danym państwie członkowskim uznawany jest za normalną dla tego sektora i w której uwzględniono ryzyko lub brak ryzyka ingerencji organu publicznego ponoszone przez podmiot świadczący usługi publiczne.

Zatem skoro celem wypłaty Rozsądnego Zysku jest zapewnienie wynagrodzenia na poziomie typowym dla danego sektora, to w odniesieniu do tego wynagrodzenia, Spółce powinno przysługiwać prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów.

Tym samym, stosując literalne brzmienie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów powinna podlegać wyłącznie część Rekompensaty Finansowej wypłacana na pokrycie ponoszonych przez Spółkę kosztów. Kwota Rozsądnego Zysku jako część nie stanowiąca przychodu przeznaczanego bezpośrednio na sfinansowanie kosztów w ocenie Wnioskodawcy nie powinna natomiast pomniejszać kosztów uzyskania przychodów ponoszonych przez Spółkę. Przeciwna wykładnia art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT prowadziłaby, w ocenie Spółki, do niedopuszczalnego na gruncie prawa podatkowego rozszerzającego interpretowania katalogu wydatków podlegających wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów. Istota „bezpośredniego finansowania” wydatków i kosztów z dochodów (przychodów), użytego przez ustawodawcę w treści art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, była przedmiotem orzecznictwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej jako: „WSA”).

W nieprawomocnym wyroku z dnia 26 marca 2025 r. sygn. III SA/Wa 2945/24 uchylającym zaskarżoną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: „Dyrektor KIS”) z dnia 31 października 2024 r. nr 0111-KDIB1- 3.4010.502.2024.MBD, WSA wskazał: „(…) W ocenie Sądu organ podatkowy w sposób nieprawidłowy dokonał subsumcji przepisów prawa materialnego do przedstawionego przez spółkę opisu stanu faktycznego, tj. doszło do naruszenia art. 16 ust. 1 pkt 58 u.p.d.o.p. Przede wszystkim, znamienne w przedmiotowej sprawie jest to, że wydając interpretację indywidualną, Dyrektor KIS zupełnie pominął kwestię dokonania wykładni pojęcia "bezpośrednio" zawartego w art. 16 ust. 1 pkt 58 u.p.d.o.p. W tym zakresie na uwzględnienie zasługuje zarzut spółki, która tę kwestię wymieniła w zarzutach przedstawionych w skardze, a dodatkowo rozwinęła w piśmie z 6 marca 2025 r. Jednocześnie Sąd wskazuje, że uwzględnił ten zarzut z trochę innych powodów, niż podniosła skarżąca. Tym niemniej zasadny jest zarzut naruszenia art. 16 ust. 1 pkt 58 u.p.d.o.p., poprzez dopuszczenie się błędnej wykładni skutkującej uznaniem przez organ a priori, że skoro rekompensata otrzymywana przez spółkę zarówno w części poniesionych kosztów, jak i rozsądnego zysku podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., to spółka powinna wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów całą kwotę rekompensaty obejmującą również rozsądny zysk. Analizując treść zaskarżonej interpretacji, Sąd zwrócił uwagę, że organ w zasadzie przyjął dość ogólnie, że jeśli dotacja stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, to wydatki pokrywane środkami z dotacji (rekompensaty) są kosztami uzyskania przychodów, a jeśli korzysta ona ze zwolnienia od podatku, to takie wydatki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Powyższa wykładnia przepisów prawa podatkowego jest zbyt ogólna, biorąc pod uwagę okoliczność, że w art. 16 ust. 1 pkt 58 u.p.d.o.p. zawarto wspomniane wcześniej pojęcie "bezpośredniości" odnoszące się do wydatków pokrywanych z dochodów (przychodów), o których mowa m.in. w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p, a z treści stanu faktycznego wynika wprost, że rekompensata przekazywana spółce składa się z kilku składowych i m.in. jej część odpowiada bezpośrednio wartości kosztów poniesionych w związku z konkretnym zobowiązaniem z tytułu świadczenia usług transportu publicznego, zaś część stanowi tzw. „rozsądny zysk”, który z założenia nie jest odpowiednikiem poniesionych przez spółkę kosztów, ale stanowi swego rodzaju zarobek związany ze świadczeniem usług transportu publicznego”.

W dniu 26 marca 2025 r. WSA wydał również drugie nieprawomocne orzeczenie sygn. akt III SA/Wa 2852/24 dot. klasyfikacji rozsądnego zysku na gruncie przepisów ustawy o CIT. W uzasadnieniu prawnym tego wyroku zostało wskazane: „Spór w niniejszej sprawie dotyczy kwestii wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów − na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT − wartości rekompensaty otrzymywanej przez skarżącą spółkę na podstawie umowy zawartej z jednostką samorządu terytorialnego (jako dofinansowanie działalności spółki z budżetu tej jednostki). Otrzymana przez skarżącą spółkę rekompensata jest zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. pkt 47 ustawy o CIT. (…) Dokonując dalszej oceny stanowiska Dyrektora KIS należy przypomnieć, że „część składową” opisanej we wniosku Rekompensaty stanowi tzw. rozsądny zysk. Ta część Rekompensaty, która odpowiada rozsądnemu zyskowi skarżącej spółki, nie może podlegać wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, w dacie otrzymania Rekompensaty przez skarżącą. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że wyłączeniu podlegają „wydatki i koszty” sfinansowane bezpośrednio z dochodu zwolnionego z opodatkowania. Omawiany rozsądny zysk - w dacie otrzymania przez skarżącą Rekompensaty − nie stanowi przecież wydatku, ani kosztu, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Stanowi on swego rodzaju „zarobek” skarżącej spółki związany ze świadczeniem usług transportu publicznego. Z opisanej przez skarżącą we wniosku metodologii opracowanej dla potrzeb stosowania art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, skarżąca z zasady nie uwzględnia wartości rozsądnego zysku. Innymi słowy, w ocenie skarżącej spółki „rozsądny zysk” (jego wartość) nie powinien pomniejszać kosztów uzyskania przychodów (…) Zdaniem sądu, w świetle przedstawionych okoliczności, odpowiedź na pierwsze pytanie postawione we wniosku nie może być pozytywna. Przypomnieć należy, że pytanie to brzmiało: „Czy na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT, Spółka jest zobowiązana wyłączać z kosztów uzyskania przychodów całą wartość faktycznie należnej Rekompensaty? (…)”.

W świetle powołanego powyżej orzecznictwa WSA należy wskazać, że w ramach interpretacji art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT niebagatelne znaczenie ma zastosowanie wykładni literalnej, która powinna stanowić punkt wyjścia w ramach procesu interpretacyjnego. W konsekwencji, zgodnie z zacytowanym art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, zwolnieniem przedmiotowym objęte mogą być tylko takie wydatki i koszty, których sfinansowanie jest bezpośrednio skorelowane z osiągniętymi dochodami (przychodami) zwolnionymi z opodatkowania. A contrario pozostałe kategorie kosztów, które nie są bezpośrednio sfinansowane z dochodów objętych zwolnieniem z opodatkowania, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu dla podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT, Spółka jest zobowiązana wyłączać z kosztów uzyskania przychodów całą wartość faktycznie należnej Rekompensaty Finansowej, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą Rozsądnemu Zyskowi.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

‒    został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

‒    jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

‒    pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

‒    poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

‒    został właściwie udokumentowany,

‒    nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zauważyć należy, że ustawodawca w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawarł katalog kosztów, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

I tak, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT:

W przepisie tym wskazano m.in. art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, w myśl  którego:

Rozwiązania przyjęte w przepisach ustawy o CIT przewidują, że jeśli dotacja stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, to wydatki pokrywane środkami z dotacji są kosztami uzyskania przychodów. Jeśli natomiast korzysta ona ze zwolnienia od podatku, to takie wydatki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, co wynika z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Z opisu sprawy wynika, że odstawowym przedmiotem Państwa działalności jest przewóz osób na trasach w ramach całego województwa (...), jak również poza jego granicami. W ramach swojej działalności, zawierają Państwo umowy z jednostkami administracji publicznej np.  z Województwem (...) (dalej jako: „Organizator”) o świadczenie usług publicznych, które obejmują świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego na rzecz Organizatora (dalej jako: „Usługi”). Powierzenie Państwu świadczenia Usług następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 285) oraz z zgodnie z przepisami Rozporządzenia (WE) Nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylającego Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 1191/69 i (EWG) Nr 1107/70 (Dz. Urz. UE L nr 315 z dnia 3 grudnia 2007 r., str. 1, dalej jako: „Rozporządzenie 1370/2007”), określającego między innymi zasady świadczenia usług publicznych w pasażerskim transporcie kolejowym, sposób powierzania świadczenia takich usług oraz reguły kalkulacji rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, z uwzględnieniem stanu prawnego wynikającego z Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2338 z dnia 14 grudnia 2016 r. zmieniającego Rozporządzenie (WE) nr 1370/2007 w odniesieniu do otwarcia rynku krajowych usług kolejowego transportu pasażerskiego (Dz. Urz. UE L nr 354 z dnia 23 grudnia 2016 r., s. 22). Organizator jako jednostka administracji publicznej jest zobowiązany w szczególności do organizowania publicznego transportu zbiorowego w zakresie wojewódzkich kolejowych przewozów pasażerskich i zarządzania tym transportem. W celu realizacji tych zadań, Organizator zleca Państwu wykonywanie Usług objętych ww. umowami. W okresie realizacji umowy Organizator zobowiązany jest do przekazywania Spółce rekompensaty finansowej, która obejmuje świadczenie pieniężne należne Spółce z tytułu realizacji przewozów, w związku z ponoszeniem przez Operatora kosztów realizacji przewozów takich jak m.in.: koszty dostępu do linii kolejowych i stacji pasażerskich, koszty zużycia energii trakcyjnej, koszty obsługi trakcyjnej, koszty obsługi konduktorskiej, koszty taboru (dalej jako: „Rekompensata Finansowa”). Rekompensata Finansowa jest obliczana i wypłacana w kolejnych okresach rozliczeniowych zgodnie z postanowieniami umowy i nie zawiera podatku VAT. Rekompensata Finansowa stanowi część tzw. rekompensaty całkowitej, która obejmuje świadczenia przyznane Spółce z funduszy publicznych w związku z realizacją Usług (dalej jako: „Rekompensata Całkowita”). Na Rekompensatę Całkowitą składają się wszelkie korzyści, zwłaszcza finansowe, przyznane bezpośrednio lub pośrednio z funduszy publicznych w okresie realizacji przewozów lub powiązane z tym okresem. Rekompensata Całkowita jest kalkulowana zgodnie z przepisami Rozporządzenia 1370/2007, przy uwzględnieniu kosztów, przychodów oraz tzw. „rozsądnego zysku”. Nie zawiera podatku VAT. Do Rekompensaty Całkowitej zaliczana jest kwota tzw. „rozsądnego zysku”, która obejmuje zysk, o którym mowa w art. 52 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz załączniku do Rozporządzenia 1370/2007 skalkulowany na podstawie postanowień umowy (dalej jako: „Rozsądny Zysk”). Na poczet Rozsądnego Zysku zaliczeniu ulega wypłacony Spółce tzw. „roczny rozsądny zysk” tj. element Rekompensaty Finansowej odpowiadający przyjętemu przez strony wskaźnikowi uwzględniającemu ryzyka ponoszone przez Operatora oraz motywację do podnoszenia przez Wnioskodawcę standardu świadczonych usług (dalej jako: „Roczny Rozsądny Zysk”). Roczny Rozsądny Zysk składa się z tzw. „podstawowego” Rocznego Rozsądnego Zysku, czyli części Rocznego Rozsądnego Zysku ustalonej jako współczynnik procentowy stawki za Pociągokilometr tj. jednostkę miary odpowiadającą przejazdowi jednego pociągu na odległość jednego kilometra (dalej jako: „Podstawowy Roczny Rozsądny Zysk”) oraz „dodatkowego” Rocznego Rozsądnego Zysku, czyli części Rocznego Rozsądnego Zysku, do otrzymania której Operator będzie uprawniony na warunkach określonych w umowie po spełnieniu współczynników efektywności ekonomicznej realizacji przewozów (dalej jako: „Dodatkowy Roczny Rozsądny Zysk”).

Z tytułu realizacji przewozów w danym okresie rozliczeniowym Spółce przysługuje Podstawowy Roczny Rozsądny Zysk. Jeżeli przewozy w danym okresie rozliczeniowym są realizowane ze szczególną efektywnością przychodowo-kosztową, to Spółce przysługuje ponadto Dodatkowy Roczny Rozsądny Zysk.

1)  Podstawowy Roczny Rozsądny Zysk (PRRZ) za dany okres rozliczeniowy ustala się wg wzoru:

PRRZ = Xi% x Podstawowa Rekompensata Finansowa planowana (PRFp),

gdzie: PRfp = (+) koszty Operatora związane z realizacją przewozów planowane w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym;

(-) przychody prognozowane przez Operatora w związku z realizacją przewozów w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym;

(-) wartość efektów sieciowych prognozowanych przez Operatora w związku z realizacją przewozów w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym.

Xi% - wartość wskaźnika wynosi 1,1 %.

Kwotę Podstawowego Rocznego Rozsądnego Zysku wyznacza się już na etapie przygotowywania projektu rocznego planu finansowego na dany okres rozliczeniowy.

Po zakończeniu negocjacji i podpisaniu stosownego aneksu do umowy, PRRZ stanowi element transz wypłacanych zgodnie z zapisami umowy.

2)  Dodatkowy Roczny Rozsądny Zysk (DRRZ) za dany okres rozliczeniowy ustala się wg wzoru:

DRRZ = X2% x Podstawowa Rekompensata finansowa planowana (PRFp),

gdzie: PRfp = (+) koszty Operatora związane z realizacją przewozów planowane w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym;

(-) przychody prognozowane przez Operatora w związku z realizacją przewozów w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym;

(-) wartość efektów sieciowych prognozowanych przez Operatora w związku z realizacją przewozów w ostatniej wersji rocznego planu finansowego w danym okresie rozliczeniowym.

X2% - wartość wskaźnika wynosi 1,1 %.

Rozsądny zysk, zgodnie z postanowieniami zawieranych umów, oznacza rozsądny zysk w rozumieniu Rozporządzenia 1370/2007, który może być otrzymywany przez Operatora w związku ze świadczeniem Usług, kalkulowany zgodnie z zasadami określonymi w Rozporządzeniu 1370/2007 oraz zgodnie z postanowieniami umowy.

Państwa wątpliwość budzi kwestia, czy Spółka postąpi prawidłowo wyłączając z kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wartość kosztów odpowiadającą wartości otrzymanej Rekompensaty pomniejszonej o kwotę Rozsądnego Zysku.

Z brzmienia art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 ze zm.), wynika, że:

W myśl art. 52 ww. ustawy:

Na podstawie ust. 2 załącznika do Rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 z dnia 23 października 2007 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 315, str. 1):

Natomiast, zgodnie z ust. 6 ww. załącznika do Rozporządzenia:

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że traktują Państwo otrzymaną Rekompensatę jako przychód zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, zarówno w części dotyczącej kosztów jak i Rozsądnego Zysku.

Należy podkreślić, że konsekwencją zwolnienia od podatku środków otrzymywanych przez Państwa z tytułu Rekompensaty jest brak możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych sfinansowanych z tych środków wydatków, co wynika wprost z brzmienia art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Skoro Rekompensata zarówno w części poniesionych kosztów jak i Rozsądnego Zysku podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, to koszty sfinansowane bezpośrednio z tych środków podlegają wyłączeniu z kategorii kosztów podatkowych na mocy cytowanego art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Zatem, nie mogę sie zgodzić z Państwa zdaniem, że Spółka postąpi prawidłowo wyłączając z kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wartość kosztów odpowiadającą wartości otrzymanej Rekompensaty pomniejszonej o kwotę Rozsądnego Zysku.

Jak wynika z analziowanych przepisów, odpowiadająca kwocie Rekompensaty wartość kosztów ponoszonych w związku ze świadczeniem Usług, powinna zostać wyłączona z kosztów uzyskania przychodów, również w części odpowiadającej kwocie Rozsądnego Zysku. Bez znaczenia dla oceny niniejszej kwestii pozostaje cel wypłaty Rozsądnego Zysku. Należy bowiem mieć na względzie, że art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, nie uzależnia wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów od celu uzyskania dochodu zwolnionego.

W tym stanie rzeczy Państwa stanowisko w zakresie możliwości wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 Ustawy o CIT Rekompensaty Finansowej przyznanej na wyrównanie straty finansowej ponoszonej w związku z realizacją usług publicznego transportu zbiorowego, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą Rozsądnemu Zyskowi, należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,

·      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Państwa i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów,  to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·         Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.