Ustalenie momentu rozpoznania przychodów w związku przysporzeniem z tytułu Salda Ujemnego oraz w zakresie ustalenia momentu rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w związku z wydatkiem z tytułu Salda Dodatniego.
Spółka celowa będąca podatnikiem CIT realizuje projekt morskiej farmy wiatrowej. Otrzymała decyzję administracyjną przyznającą prawo do pokrycia ujemnego salda w ramach systemu wsparcia CfD. Energia elektryczna sprzedawana jest do B. A/S na podstawie umowy PPA. W ramach mechanizmu CfD, jeżeli cena rynkowa (SDAC) jest niższa od ceny gwarantowanej, powstaje Saldo Ujemne – Spółka otrzymuje wyrównanie od Zarządcy Rozliczeń (ZR). Jeżeli cena rynkowa jest wyższa, powstaje Saldo Dodatnie – Spółka musi…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
I. Uwagi ogólne
Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce) oraz czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca jest spółką celową i został utworzony w celu realizacji projektu morskiej farmy wiatrowej (...), która zlokalizowana będzie w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej (dalej jako: „Farma”, lub „A.”). Farma będzie składała się m.in. z:
Obecnie zakończyły się prace koncepcyjne oraz prace związane z pozyskiwaniem odpowiednich decyzji i projekt wszedł w fazę realizacji - tj. budowę lądowej i morskiej infrastruktury.
II. Ogólne uwarunkowania dot. sprzedaży energii wyprodukowanej przez Farmę
Spółka została jednym z beneficjentów wsparcia morskiej energetyki wiatrowej w trybie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (dalej: „Ustawa Offshore”). System wsparcia dla morskich farm wiatrowych polega na możliwości przyznania prawa do pokrycia tzw. ujemnego salda, które było przyznawane na podstawie indywidualnych decyzji administracyjnych o przyznaniu wytwórcy prawa do pokrycia ujemnego salda, wydawanych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: „Prezes URE”).
Wnioskodawca otrzymał decyzję administracyjną wydaną przez Prezesa URE przyznającą prawo do pokrycia ujemnego salda dla energii elektrycznej wytwarzanej na Farmie. Rozliczenie ujemnego salda będzie realizowane na ściśle określonych warunkach wynikających z Ustawy Offshore i będzie opierało się na koncepcji dwustronnego kontraktu różnicowego (ang. contract for difference, CfD).
Generalnie, mechanizm ten polega na wsparciu producentów energii elektrycznej poprzez zabezpieczenie efektywnego rozliczenia sprzedaży energii elektrycznej po cenie wynikającej z decyzji Prezesa URE (dalej: „Cena Gwarantowana”), niezależnie od faktycznych cen sprzedaży energii na rynku (dalej: „Kontrakt CfD”). Kontrakt CfD obowiązuje wyłącznie w okresach dodatnich cen obliczonych na podstawie giełdowych cen energii elektrycznej na tzw. rynku dnia następnego (dalej: „Cena SDAC”).
Cena Gwarantowana dla wsparcia wynika z Rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 30 marca 2021 r. w sprawie ceny maksymalnej za energię elektryczną wytworzoną w morskiej farmie wiatrowej i wprowadzoną do sieci, będącej podstawą rozliczenia prawa do pokrycia ujemnego salda (Dz. U. poz. 587).
Jednocześnie Spółka zawarła umowę na sprzedaż energii elektrycznej z innym podmiotem - B. A/S (dalej: „B. A/S”), który z kolei będzie odsprzedawać nabywaną energię elektryczną na własny rachunek. Na mocy zawartej umowy, B. A/S zobowiązało się do odbioru całej wyprodukowanej przez Spółkę energii elektrycznej w Farmie przez ustalony w umowie okres (umowa typu pay as produced), po ustalonej w umowie cenie (dalej: „Umowa PPA”). Dzięki takiemu rozwiązaniu Wnioskodawca uzyska pewny i stabilny strumień przychodów, a B. A/S pewne źródło energii elektrycznej.
III. Rozliczanie Kontraktu CfD
Sprzedaż energii na rzecz B. A/S
Spółka na podstawie Umowy PPA będzie dokonywała sprzedaży energii na rzecz B. A/S, a więc podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną. Cena sprzedaży energii będzie ustalana, co do zasady jako iloczyn:
W praktyce możliwe jest, że Cena PPA będzie niższa niż Cena Gwarantowana. Możliwe jest również, że Cena PPA będzie wyższa niż Cena Gwarantowana.
Jednocześnie Cena PPA nie jest w żaden sposób powiązana z istnieniem Kontraktu CFD (cena ta jest ustalana przez strony Umowy PPA i mechanizm jej ustalania nie odnosi się do Kontaktu CFD). Natomiast aktywowanie Kontraktu CFD wynika z wprowadzenia energii do sieci, a co za tym idzie uzyskiwania określonych przychodów (zbyt wysokich albo za niskich) na podstawie Umowy PPA.
Saldo ujemne
Zgodnie z treścią Ustawy Offshore oraz mechanizmem działania Kontraktu CfD wytwórca, w odniesieniu do energii elektrycznej wytworzonej w danej morskiej farmie wiatrowej i wprowadzonej do sieci może ubiegać się o przyznanie prawa do pokrycia ujemnego salda.
Saldem ujemnym jest różnica pomiędzy wartością netto energii wprowadzonej do sieci w danym miesiącu (obliczoną na podstawie giełdowych cen energii elektrycznej na rynku dnia następnego, tj. Cena SDAC), a wyższą od niej wartością netto tej energii obliczoną przy uwzględnieniu Ceny Gwarantowanej (dalej: „Saldo Ujemne”).
Oznacza to, iż Saldo Ujemne powstanie, jeśli w danym okresie rozliczeniowym wartość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Wnioskodawcę ustalona według Ceny SDAC będzie niższa, niż wartość tej energii ustalona według Ceny Gwarantowanej.
Dla potrzeb ustalenia Salda Ujemnego Wnioskodawca jest zobowiązany do przekazywania na rzecz (...) S.A. (dalej: „ZR”), w terminie 10 dni po zakończeniu miesiąca kalendarzowego, sprawozdania miesięcznego zawierającego informacje dot. wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej w danym miesiącu energii elektrycznej, pozwalającego na obliczenie Salda Ujemnego, oraz wniosku o pokrycie ujemnego salda (jeśli wystąpiło w danym miesiącu) (dalej: „Sprawozdanie Wytwórcy”).
ZR po weryfikacji wniosku o pokrycie ujemnego salda, dokonanej na podstawie Sprawozdania Wytwórcy, wypłaca temu wytwórcy (w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku) kwotę przeznaczoną na pokrycie Salda Ujemnego na wskazany przez niego rachunek bankowy.
Saldo dodatnie
Saldo dodatnie powstanie natomiast jeśli wartość netto energii wprowadzonej do sieci w danym miesiącu (obliczona na podstawie Ceny SDAC) jest wyższa od wartości netto tej energii obliczonej w oparciu o Cenę Gwarantowaną (dalej: „Saldo Dodatnie”). Oznacza to, iż Saldo Dodatnie powstanie, jeśli w danym okresie rozliczeniowym wartość energii elektrycznej wprowadzonej przez Wnioskodawcę do sieci, obliczona w oparciu o Cenę SDAC będzie wyższa, niż wartość tej energii ustalona na podstawie Ceny Gwarantowanej.
Saldo Dodatnie, podobnie jak Saldo Ujemne, ustalane jest w oparciu o Sprawozdanie Wytwórcy, a więc obliczane jest dla każdego kolejnego miesiąca kalendarzowego.
Saldo Dodatnie co do zasady podlega rozliczeniu z Saldem Ujemnym, jeśli takie zostało wykazane we wcześniejszych/albo następnych okresach (miesiącach rozliczeniowych). Oznacza to przykładowo, że jeśli w miesiącu X Spółka wykaże Saldo Dodatnie, a w miesiącu X+1 Saldo Ujemne - Saldo Ujemne zostanie pomniejszone („potrącone”) o kwotę Salda Dodatniego z miesiąca X. Jednakże w przypadku, gdy Saldo Dodatnie, dotyczące danego roku kalendarzowego nie może zostać rozliczone do 31 stycznia roku następującego po danym roku kalendarzowym, jest ono wpłacane do ZR przez wytwórcę przelewem bankowym, do 30 czerwca roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy zwrot.
W przypadku rozliczenia („potrącenia”) Salda Dodatniego z Saldem Ujemnym, ZR zobowiązany będzie do weryfikacji poprawności Sprawozdania Wytwórcy, a po takiej weryfikacji ZR będzie przekazywać Wnioskodawcy informację o wysokości rozliczenia („potrącenia”) Salda Dodatniego z Saldem Ujemnym.
IV. Rozliczanie Kontraktu CfD w związku ze sprzedażą energii elektrycznej przez Wnioskodawcę
Mając na uwadze powyższe, w związku ze skorzystaniem przez Spółkę z mechanizmu wsparcia wynikającego z zastosowania Kontraktu CfD, po stronie Spółki mogą wystąpić następujące sytuacje:
1) u Spółki przez cały rok kalendarzowy (co miesiąc) powstawać będzie Saldo Dodatnie - w związku z tym Spółka zobowiązana będzie do zwrotu Salda Dodatniego do ZR,
2) u Spółki cały przez cały rok kalendarzowy (co miesiąc) powstawać będzie Saldo Ujemne - w związku z tym Spółka co miesiąc będzie składać wnioski o pokrycie Salda Ujemnego, na podstawie których ZR, po ich zweryfikowaniu, zwróci Spółce kwotę odpowiadającą Saldu Ujemnemu,
3) u Spółki powstaną za poszczególne miesiące w danym roku kalendarzowym zarówno Salda Dodatnie jak i Salda Ujemne - w związku z tym Spółka będzie mogła:
a. uzyskać pokrycie Salda Ujemnego poprzez:
i. faktyczne przekazanie środków od ZR albo
ii. rozliczenie Salda Ujemnego z wcześniej wykazanym Saldem Dodatnim;
b. zwrócić Saldo Dodatnie poprzez:
i. faktyczny zwrot Salda Dodatniego po zakończeniu roku kalendarzowego,
ii. rozliczenie Salda Dodatniego z Saldem Ujemnym.
V. Dodatkowe informacje
Wydatki z tytułu Salda Dodatniego będą w sposób należyty udokumentowane przez Spółkę i Spółka dokonywać będzie księgowań tych wydatków na podstawie wiarygodnych dokumentów księgowych.
Spółka ponosić będzie koszty Salda Dodatniego z własnych zasobów finansowych i wydatki te nie zostaną jej w żaden sposób zwrócone.
Wydatek z tytułu Salda Dodatniego będzie mieć charakter definitywny w momencie jego rozpoznania.
Mając na uwadze okoliczności sprawy, Spółka powzięła wątpliwości co do:
1. opodatkowania VAT:
2. momentu powstania przychodu odpowiadającego kwocie uzyskanej tytułem pokrycia Salda Ujemnego,
3. momentu rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu Salda Dodatniego.
Pytania
1) Czy kwota otrzymywana przez Spółkę od ZR w związku z powstaniem Salda Ujemnego będzie podlegała opodatkowaniu VAT?
2) Czy kwota przekazywana ZR przez Spółkę w związku z powstaniem Salda Dodatniego będzie podlegała opodatkowaniu VAT?
3) Czy w przypadku potrącenia Salda Ujemnego z Saldem Dodatnim lub Salda Dodatniego z Saldem Ujemnym, powstała różnica będzie podlegała opodatkowaniu VAT?
4) Czy przysporzenia Spółki z tyt. Salda Ujemnego powinny stanowić przychód Wnioskodawcy, który zgodnie z treścią art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, powstanie w chwili otrzymania zapłaty, którą będzie (i) faktyczne otrzymanie środków od Zarządcy Rozliczeń lub (ii) potrącenie kwoty Salda Ujemnego z Saldem Dodatnim, w całej kwocie uzyskanego w ten sposób przysporzenia?
5) Czy wydatki Spółki z tyt. Salda Dodatniego powinny zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu inne niż bezpośrednio związane z przychodem i zostać potrącone w momencie ich poniesienia zgodnie z treścią art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, w całej kwocie rozliczenia z tytułu Salda Dodatniego?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych (pytania nr 4 i 5). Na pytania dotyczące podatku od towarów i usług (pytania nr 1‑3) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 4
W ocenie Spółki przysporzenia Wnioskodawcy z tyt. Salda Ujemnego powinny stanowić przychód Wnioskodawcy, który zgodnie z treścią art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, powstanie w chwili otrzymania zapłaty, którą będzie (i) faktyczne otrzymanie środków od Zarządcy Rozliczeń lub (ii) potrącenie kwoty Salda Ujemnego z Saldem Dodatnim, w całej kwocie uzyskanego w ten sposób przysporzenia.
Uzasadnienie
Saldo Ujemne od ZR jako przychody niezwiązane z dostawą towarów, świadczeniem usług lub przeniesieniem praw majątkowych
Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Stosownie do art. 12 ust. 3a ustawy CIT, za datę powstania przychodu (z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m) uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
1. wystawienia faktury albo
2. uregulowania należności.
Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jeśli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Art. 12 ust. 3d ustawy o CIT stanowi, że przepis ten stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego.
W ocenie Wnioskodawcy świadczenie przyznawane w związku z powstaniem Salda Ujemnego niewątpliwie stanowi przychód Wnioskodawcy związany z prowadzeniem przez niego działalności gospodarczej. Spółka pragnie jednak przy tym zaznaczyć, że art. 12 ust. 3a ustawy o CIT determinuje moment powstania przychodu tylko w sytuacji, gdy wynika on z dokonanej dostawy towarów, świadczenia usług albo zbycia jakiekolwiek praw majątkowych.
Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia usługi. Według słownika języka polskiego „świadczyć” oznacza „wykonywać coś na czyjąś rzecz” zaś „świadczenie” to obowiązek wykonania, przekazania czegoś.
Usługa zatem to środek zaspokojenia potrzeb ludzkich, jeden z rodzajów wytworów działalności gospodarczej. Zespół czynności wykonywanych przez jedne podmioty gospodarcze na rzecz innych podmiotów w celu zaspokojenia ich potrzeb konsumpcyjnych lub produkcyjnych, zwykle w celach zarobkowych. W znaczeniu cywilistycznym świadczenie usługi polega na wykonaniu określonej czynności faktycznej na rzecz drugiej strony, z którą mogą łączyć się także elementy dodatkowe, nie wyłączając przeniesienia własności. Cechą charakterystyczną świadczenia w ramach usług jest ich wzajemność i co do zasady cel zarobkowy (odpłatność). Odpłatność usługi zachodzi wtedy, gdy występuje bezpośredni związek pomiędzy jednym, a drugim otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
Zdaniem Wnioskodawcy nie można w przypadku rozliczenia Salda Ujemnego mówić o jakimkolwiek świadczeniu o charakterze wzajemnym wykonywanym przez Spółkę na rzecz ZR. Powstanie prawa do pokrycia Salda Ujemnego wynika z przepisów Ustawy Offshore oraz decyzji Administracyjnej Prezesa URE. Spółka nie jest więc zobowiązana do żadnych świadczeń na rzecz ZR, które byłyby ekonomicznie równoważne kwocie otrzymywanej z tyt. rozliczenia Salda Ujemnego (jeśli taka kwota wystąpi). Oznacza to, że podmiot przekazujący / potwierdzający rozliczenia z tyt. Ceny Gwarantowanej nie otrzymuje żadnego świadczenia ekwiwalentnego od Spółki, w związku z pokryciem / rozliczeniem Salda Ujemnego.
W analizowanym przypadku Spółka niewątpliwie nie dokonuje też dostawy towarów ani przeniesienia żadnych praw majątkowych na rzecz ZR.
W ocenie Wnioskodawcy powyższe potwierdza również (zgodnie z regułami wykładni systemowej), stanowisko Wnioskodawcy do pytań oznaczonych nr. 1-3, zgodnie z którym, w związku z rozliczeniem Kontraktu CfD nie dochodzi do świadczenia usług, ani dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
Dodatkowo jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego prawo do zwrotu Salda Ujemnego, jest niezależne od poszczególnych transakcji sprzedaży energii dokonywanych przez Spółkę na rzecz B. A/S. W szczególności, nie wynika ono z Umowy PPA, a z decyzji administracyjnej wydanej przez Prezesa URE. W tym kontekście powstanie określonego salda z tyt. sprzedaży energii elektrycznej po Cenie PPA na rzecz B. A/S w danym miesiącu jest jedynie zdarzeniem zewnętrznym, które pozostaje bez wpływu na powstanie Salda Ujemnego. W efekcie przychód z tyt. zwrotu Salda Ujemnego nie może zostać powiązany z dostawą towarów realizowaną przez Spółkę na podstawie Umowy PPA.
Z powyższych względów do pokrycia Salda Ujemnego nie znajdą zastosowania przepisy art. 12 ust. 3a-3d ustawy o CIT.
Saldo Ujemne jako niestanowiące przychodów z tyt. realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych
Jednocześnie na podstawie art. 12 ust. 3f ustawy o CIT, za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw. Prawo do pokrycia Salda Ujemnego wynika jednak z decyzji administracyjnej Prezesa URE, a nie rozliczenia pochodnych instrumentów finansowych, dlatego przepis ten również nie znajdzie tutaj zastosowania.
Saldo Ujemne jako przychody rozpoznawane metodą kasową
Stosownie do art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. Jak natomiast zostało wskazane powyżej, w ocenie Spółki, brak jest podstaw do stosowania art. 12 ust. 3a, 3c, 3d oraz 3f ustawy o CIT w odniesieniu do rozliczenia Salda Ujemnego. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku przychodu z tyt. Salda Ujemnego, moment jego powstania powinien zostać ustalony zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, tj. na dzień otrzymania zapłaty.
Niewątpliwie zapłatą będzie zapłata pieniężna w przypadku przekazania przez ZR rekompensaty w drodze przelewu na rachunek bankowy Spółki. W takim przypadku dniem powstania przychodu z tyt. rozliczenia Salda Ujemnego, będzie dzień uznania kwoty przelanej tytułem pokrycia Salda Ujemnego na rachunku bankowym Wnioskodawcy.
Przez zapłatę rozumie się również wszelkie inne formy uregulowania należności niż zapłata pieniężna, w tym potrącenie. Jak natomiast wynika z przepisów Ustawy Offshore, Saldo ujemne może podlegać rozliczeniu („potrąceniu”) z Saldem Dodatnim, jeśli Spółka wykaże je we wcześniejszych okresach rozliczeniowych.
W ocenie Wnioskodawcy rozliczenie Salda Ujemnego z Saldem Dodatnim również należy traktować jako zapłatę w rozumieniu art. 12 ust. 3e ustawy o CIT. W związku z czym przychód z tego tytułu może powstać w dniu tego rozliczenia („potrącenia”).
W związku z powyższym w ocenie Wnioskodawcy kwota wynikająca z powstania Salda Ujemnego powinna stanowić przychód podatkowy rozpoznawany zgodnie z treścią art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, a więc w chwili otrzymania zapłaty, którą jest (i) faktyczne otrzymanie środków od Zarządcy Rozliczeń lub (ii) potrącenie kwoty Salda Ujemnego z Saldem Dodatnim, w całej kwocie uzyskanego w ten sposób przysporzenia.
Stanowiska organów podatkowych w analogicznych sprawach:
Wnioskodawca zwraca dodatkowo uwagę, że zaprezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w linii interpretacyjnej przyjętej przez organy podatkowe.
Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 29 marca 2024 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.50.2024.1.SG), Dyrektor KIS wskazał, że:
Analogiczne stanowisko zostało przedstawione również w:
Powyższe przytoczone przez Wnioskodawcę rozstrzygnięcia, co prawda dotyczą indywidualnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, jednakże biorąc pod uwagę specyfikę zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym Wniosku (w szczególności niemal identyczny mechanizm rozliczania Kontraktu CfD), powinny one zostać uznane z perspektywy interpretowanych przepisów prawa podatkowego za takie same stany faktyczne/zdarzenia przyszłe jak to zaprezentowane w niniejszym Wniosku. Dlatego też w ocenie Wnioskodawcy można uznać, że jego stanowisko jest zgodne z ww. interpretacjami, tworzącymi tzw. utrwaloną linią interpretacyjną, która to zgodnie z zasadą zaufania do organów podatkowych powinna znaleźć zastosowanie przy ocenie stanowiska Wnioskodawcy zaprezentowanego w niniejszym Wniosku.
Ad 5
W ocenie Wnioskodawcy Saldo Dodatnie powinno zostać zakwalifikowane jako koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z przychodem i zostać potrącone w momencie jego poniesienia zgodnie z treścią art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, w całej kwocie rozliczenia z tytułu Salda Dodatniego.
Uzasadnienie
Saldo Dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu
Stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4b i 4c ustawy o CIT.
W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Ustawa o CIT nie zawiera definicji kosztu „bezpośredniego” oraz kosztu innego niż bezpośredni, czyli tzw. kosztu „pośredniego”. W orzecznictwie podkreśla się, że kosztami bezpośrednimi są takie koszty uzyskania przychodu, które pozostają w takim związku przyczynowo-skutkowym, że warunkują, w przyjętym modelu biznesowym, nabycie lub wytworzenie danego rodzaju towarów bądź świadczenie konkretnego typu usługi (tak np.: wyrok NSA z 23 stycznia 2020 r., sygn. II FSK 1750/19; wyrok NSA z 7 maja 2021 r., sygn. II FSK 2295/20). Podkreśla się przy tym również, że w przypadku kosztu bezpośredniego możliwe musi być wskazanie konkretnego przychodu, do którego się on odnosi (tak: wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. II FSK 993/22).
Natomiast, do kosztów uzyskania przychodów innych niż koszty bezpośrednie, czyli do tzw. kosztów pośrednich należy zaliczyć wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów albo źródła przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia albo zabezpieczenia danego źródła przychodów.
Odnosząc powyższe rozważania do zaprezentowanego zdarzenia przyszłego, należy wskazać, że Saldo Dodatnie niewątpliwie stanowi dla Spółki wydatek pozostający w związku z powstaniem, zachowaniem albo zabezpieczeniem jej źródeł przychodów. Wynika to z faktu, że Spółka godzi się na ponoszenie kosztu Salda Dodatniego celem zabezpieczenia stabilnego poziomu uzyskiwanych przychodów z prowadzonej działalności.
Powstanie Salda Dodatniego oraz obowiązek jego zwrotu wynika wyłącznie z Ustawy Offshore oraz decyzji wydanej przez prezesa URE, która z jednej strony gwarantuje Spółce wyrównanie efektywnie uzyskiwanych przychodów do poziomu Ceny Gwarantowanej, ale jednocześnie obliguje Spółkę do zwrotu środków, w przypadku rynkowej ceny energii elektrycznej (Cena SDAC) powyżej Ceny Gwarantowanej. W szczególności, Saldo Dodatnie nie wynika z osiągniętych konkretnych kosztów w danym okresie rozliczeniowym, a jedynie stanowi nadwyżkę średniej ceny energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w oparciu o Cenę SDAC nad ceną energii elektrycznej wprowadzanej do sieci po Cenie Gwarantowanej. W efekcie poniesienie kosztów z tyt. Salda Dodatniego nie jest bezpośrednio powiązane z przychodami osiąganymi przez Spółkę ze sprzedaży energii na rzecz B. A/S (Umowa PPA nie jest w żaden sposób powiązana z Kontraktem CfD).
Ponadto, możliwość dokonywania sprzedaży energii do B. A/S nie będzie w żaden sposób uzależniona od zawarcia Kontraktu CfD. Spółka mogłaby sprzedawać energię również, gdyby nie zawarła Kontraktu CfD, a sposób kalkulacji ceny w oparciu o Umowę PPA nie uległby w takim przypadku zmianie (w szczególności cena energii elektrycznej nie uległaby zwiększeniu).
Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy Saldo Dodatnie stanowi odrębną kategorię kosztów, która nie może zostać bezpośrednio przypisana do konkretnych przychodów Wnioskodawcy, gdyż nie jest możliwe ustalenie, osiągnięciu jakiego konkretnego przychodu służy poniesienie tego kosztu. W szczególności, Saldo Dodatnie nie wpływa w żaden sposób na cenę energii elektrycznej uzyskiwanej od B. A/S oraz nie jest możliwe bezpośrednie powiązanie kwoty Salda Dodatniego z konkretnymi przychodami ze sprzedaży energii elektrycznej na rzecz B. A/S.
W wyniku tego w ocenie Wnioskodawcy Saldo Dodatnie powinno stanowić tzw. pośredni koszt uzyskania przychodu.
Moment poniesienia kosztu z tyt. Salda Dodatniego
W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT pośrednie koszty uzyskania przychodu są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 4e ustawy o CIT za dzień poniesienia pośredniego kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4a i 4f-4h ustawy o CIT, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Jak zostało natomiast wskazane w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie dokonywał księgowań w oparciu o wiarygodne dokumenty księgowe zapewniające ustalenie kwoty Salda Dodatniego w momencie, kiedy wydatek z tego tytułu będzie mieć już charakter definitywny. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy wydatek z tytułu Salda Dodatniego powinien zostać potrącony w dniu, na który ujęto koszt z tego tytułu (zaksięgowano) w księgach rachunkowych Wnioskodawcy na podstawie zgromadzonych przez Wnioskodawcę dowodów księgowych.
Zatem w przypadku zaksięgowania przez Spółkę wydatku z tytułu Salda Dodatniego do danego okresu rozliczeniowego, zgodnie z wymogami art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, kwota takiego wydatku będzie stanowić koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy w tym okresie.
Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy Saldo Dodatnie powinno zostać zakwalifikowane jako koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z przychodem i zostać potrącone w momencie jego poniesienia zgodnie z treścią art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, w całej kwocie poniesionego wydatku z tyt. Salda Dodatniego.
Stanowiska organów podatkowych w analogicznych sprawach:
Stanowisko Wnioskodawcy znalazło potwierdzenie między innymi w:
Powyższe przytoczone przez Wnioskodawcę rozstrzygnięcia, co prawda dotyczą indywidualnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, jednakże biorąc pod uwagę specyfikę zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym Wniosku (w szczególności niemal identyczny mechanizm rozliczania Kontraktu CfD), powinny one zostać uznane z perspektywy interpretowanych przepisów prawa podatkowego za takie same stany faktyczne/zdarzenia przyszłe jak to zaprezentowane w niniejszym Wniosku. Dlatego też w ocenie Wnioskodawcy można uznać, że jego stanowisko jest zgodne z ww. interpretacjami, tworzącymi tzw. utrwaloną linią interpretacyjną, która to zgodnie z zasadą zaufania do organów podatkowych powinna znaleźć zastosowanie przy ocenie stanowiska Wnioskodawcy zaprezentowanego w niniejszym Wniosku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Ad 4
Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 , uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT:
Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
1) wystawienia faktury albo
2) uregulowania należności.
Stosownie do art. 12 ust. 3c ustawy o CIT:
Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
W myśl art. 12 ust. 3d ustawy o CIT:
Przepis ust. 3c stosuje się odpowiednio do dostawy energii elektrycznej, cieplnej oraz gazu przewodowego.
Stosownie do art. 12 ust. 3e ustawy o CIT:
W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka została jednym z beneficjentów wsparcia morskiej energetyki wiatrowej w trybie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych. Spółka otrzymała decyzję administracyjną wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki przyznającą prawo do pokrycia ujemnego salda dla energii elektrycznej wytwarzanej na Farmie. Saldo Ujemne powstanie, jeśli w danym okresie rozliczeniowym wartość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci przez Wnioskodawcę ustalona według Ceny SDAC będzie niższa, niż wartość tej energii ustalona według Ceny Gwarantowanej.
Jeśli u Spółki przez cały rok kalendarzowy (co miesiąc) powstawać będzie Saldo Ujemne - w związku z tym Spółka co miesiąc będzie składać wnioski o pokrycie Salda Ujemnego, na podstawie których ZR, po ich zweryfikowaniu, zwróci Spółce kwotę odpowiadającą Saldu Ujemnemu.
Jeśli u Spółki powstaną za poszczególne miesiące w danym roku kalendarzowym zarówno Salda Dodatnie jak i Salda Ujemne - w związku z tym Spółka będzie mogła uzyskać pokrycie Salda Ujemnego poprzez faktyczne przekazanie środków od ZR albo rozliczenie Salda Ujemnego z wcześniej wykazanym Saldem Dodatnim.
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, w którym momencie Saldo ujemne będzie stanowiło dla Państwa przychód podatkowy.
Wskazać należy, że z opisu sprawy wynika, że prawo do zwrotu Salda Ujemnego, jest niezależne od poszczególnych transakcji sprzedaży energii dokonywanych przez Spółkę na rzecz B. A/S.
Wnioskodawca otrzymał decyzję administracyjną wydaną przez Prezesa URE przyznającą prawo do pokrycia ujemnego salda dla energii elektrycznej wytwarzanej na Farmie. Rozliczenie ujemnego salda będzie realizowane na ściśle określonych warunkach wynikających z Ustawy Offshore i będzie opierało się na koncepcji dwustronnego kontraktu różnicowego. W tym kontekście powstanie określonego salda z tyt. sprzedaży energii elektrycznej po Cenie PPA na rzecz B. A/S w danym miesiącu jest jedynie zdarzeniem zewnętrznym, które pozostaje bez wpływu na powstanie Salda Ujemnego. Przychód z tyt. zwrotu Salda Ujemnego nie może zostać powiązany z dostawą towarów realizowaną przez Spółkę na podstawie Umowy PPA.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, bowiem nie mamy do czynienia z wydaniem rzeczy, zbyciem prawa majątkowego lub wykonaniem usługi, albo częściowym wykonaniem usługi, jak również nie będzie miał zastosowania art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.
Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie art. 12 ust. 3e ustawy o CIT. Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.
Kwota wynikająca z powstania Salda Ujemnego powinna stanowić przychód podatkowy rozpoznawany zgodnie z treścią art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, a więc w chwili otrzymania zapłaty, którą jest faktyczne otrzymanie środków od Zarządcy Rozliczeń lub potrącenie kwoty Salda Ujemnego z Saldem Dodatnim, w całej kwocie uzyskanego w ten sposób przysporzenia.
W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, w którym momencie powstanie u Spółki przychód w związku z przysporzeniem z tytułu Salda Ujemnego, jest prawidłowe.
Ad 5
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
Aby zatem wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:
Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu.
Kierując się kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem, jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami i koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, różnicując moment ich potrącalności (art. 15 ust. 4, 4b-4e ustawy o CIT).
Stosownie do postanowień art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
W myśl art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:
3) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
4) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Do kategorii kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami należą takie wydatki, których poniesienie ma bezpośrednio na celu uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Innymi słowy - posługując się językowym znaczeniem - przez koszty bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu.
Z kolei, koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Koszty te jednak są związane z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczyniają się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.
Państwa wątpliwości dotyczą rozpoznania wydatków z tytułu Salda Dodatniego jako kosztów uzyskania przychodów innych niż bezpośrednio związanych z przychodem potrącanych w momencie poniesienia.
Jak wynika z wniosku, Saldo Dodatnie powstanie, jeśli w danym okresie rozliczeniowym wartość energii elektrycznej wprowadzonej przez Wnioskodawcę do sieci, obliczona w oparciu o Cenę SDAC będzie wyższa, niż wartość tej energii ustalona na podstawie Ceny Gwarantowanej. Saldo Dodatnie co do zasady podlega rozliczeniu z Saldem Ujemnym, jeśli takie zostało wykazane we wcześniejszych/albo następnych okresach (miesiącach rozliczeniowych). Jednakże w przypadku, gdy Saldo Dodatnie, dotyczące danego roku kalendarzowego nie może zostać rozliczone do 31 stycznia roku następującego po danym roku kalendarzowym, jest ono wpłacane do ZR przez wytwórcę przelewem bankowym, do 30 czerwca roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy zwrot.
Wydatki z tytułu Salda Dodatniego będą w sposób należyty udokumentowane przez Spółkę i Spółka dokonywać będzie księgowań tych wydatków na podstawie wiarygodnych dokumentów księgowych. Spółka ponosić będzie koszty Salda Dodatniego z własnych zasobów finansowych i wydatki te nie zostaną jej w żaden sposób zwrócone. Wydatek z tytułu Salda Dodatniego będzie mieć charakter definitywny w momencie jego rozpoznania.
W związku z powyższym w analizowanej sprawie uzasadnione jest twierdzenie, że kwota zwrotu Salda Dodatniego do Zarządcy Rozliczeń będzie stanowić dla Państwa koszt uzyskania przychodów inny niż koszt bezpośrednio związany z przychodami. Wydatków z tego tytułu nie da się wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie można przy tym ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy. Koszty te będą jednak związane z działalnością prowadzoną przez Państwa i przyczyniają się w sposób ogólny do osiągania przez Państwa przychodów ze sprzedaży energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych.
Kwota zwrotu Salda Dodatniego do Zarządcy Rozliczeń, zgodnie z cytowanym art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT, powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, tj. w dacie zaksięgowania w księgach rachunkowych na podstawie odpowiedniego dowodu dokumentującego.
W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie określenia momentu poniesienia kosztu uzyskania przychodów z tytułu kwoty stanowiącej zwrot Salda Dodatniego, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo