Interpretacja 0114-KDIP2-2.4010.365.2025.1.ASK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwość pomniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o wartość przychodów uzyskanych z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji faktoringowej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (...) S.A. (dalej: Spółka), jest spółką akcyjną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która podlega w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Spółka prowadzi działalność na rynku IT prowadząc sprzedaż (...). Ponadto spółka świadczy kompleksowe usługi w zakresie informatyzacji, w tym wdrażania systemów wspomagających zarządzanie klasy ERP, tworzenia zindywidualizowanych rozwiązań IT wspomagających analizy biznesowe, projektowania systemów oraz oprogramowania na indywidualne zamówienie. Spółka zajmuje się również produkcją sprzętu (...) oraz świadczeniem usług serwisowych.

Działalność w branży retail, w obszarze sprzedaży sprzętu elektronicznego charakteryzuje się niskimi marżami realizowanymi w sprzedaży. Z uwagi na powyższe, Spółka, uprzednich latach podatkowych generowała straty podatkowe, lub udział dochodu w przychodu w rozumieniu art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT (udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych) nie przekraczał 2%.

W związku z powyższym istnieje relatywnie istotne prawdopodobieństwo, iż Spółka będzie zobligowana do skalkulowania minimalnego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT.

Jednocześnie, należy wskazać, iż bardzo istotną część przychodów i kosztów uzyskania przychodu stanowią odpowiednio otrzymane jak i zapłacone kwoty, o których mowa w art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT tj. wartości przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z tymi przychodami z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem (faktoring). Spółka w umowach z ww. „kwalifikowanymi” instytucjami występuje jako faktorant zbywający swoje wierzytelności.

Spółka rozważa, w jaki sposób powyższy model zarządzania płynnością finansową tj. zbywanie wierzytelności do instytucji faktoringowej może mieć wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, kalkulowanym zgodnie z art. 24ca ust. 3 oraz ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT.

Pytanie

Czy Spółka ustalając podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym, zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, powinna pomniejszyć podstawę opodatkowania o wartość przychodów, o których mowa w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, a zatem i wartość przychodów uzyskanych z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji faktoringowej (instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem)?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Spółki, przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym powinna ona pomniejszyć podstawę opodatkowania, o całą wartość przychodów z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji faktoringowej, o których mowa w art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z obowiązującym art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:

1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo

2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%

- wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).

Zgodnie z art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa wyżej (w ust. 1) nie uwzględnia się:

1) zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne, kosztów wynikających z nabycia, wytworzenia lub ulepszenia środków trwałych lub wykorzystywania środków trwałych na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający;

2) przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:

a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz

b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju;

3) zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów opłat ustalonych w umowie określonej w art. 17a pkt 1;

4) przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z tymi przychodami z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem;

5) wzrostu kosztów uzyskania przychodów z tytułu zakupu energii elektrycznej, cieplnej lub gazu przewodowego, stanowiącego dodatnią różnicę między kosztami uzyskania przychodów poniesionymi z tego tytułu w roku podatkowym, za który należny jest minimalny podatek dochodowy, a kosztami uzyskania przychodów poniesionymi z tego tytułu w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym ten rok;

6) zapłaconych przez podmiot do tego obowiązany kwot:

a) podatku akcyzowego

b) podatku od sprzedaży detalicznej,

c) podatku od gier,

d) opłaty paliwowej,

e) opłaty emisyjnej;

7) zaliczonej odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów kwoty podatku akcyzowego zawartego w cenie wyrobów akcyzowych kupowanych i sprzedanych przez podatnika dokonującego obrotu tymi wyrobami;

8) 20% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 4g-4h.

Ze wskazanej regulacji wynika, że podatek ma zastosowanie w sytuacji, gdy podatnik będący spółką w rozumieniu ustawy poniesie stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, albo gdy osiągnie udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1 ustawy o CIT, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%.

Wskaźnik dochodowości oblicza się zgodnie z art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, a więc dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach nie uwzględnia się enumeratywnie wymienionych wydatków podatnika.

Jak wynika z powyższego przepisu, minimalny podatek dochodowy w wysokości 10% podstawy opodatkowania dotyczy przede wszystkim spółek oraz podatkowych grup kapitałowych z siedzibą lub miejscem zarządu na terytorium Polski. Obejmuje on nie tylko podatników, którzy w danym roku podatkowym ponieśli stratę określoną w art. 24ca ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, ale również tych, których udział dochodów z działalności operacyjnej (tj. przychodów innych niż z zysków kapitałowych) w całych przychodach nie przekroczył 2%. Udział ten określany jest mianem wskaźnika dochodowości lub wskaźnika rentowności.

Podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym stanowi suma:

1) kwoty odpowiadającej 1,5% wartości przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych przez podatnika w roku podatkowy oraz

2) poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, z wyjątkiem gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami, kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 w takiej części, w jakiej koszty te przewyższają kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,

4) kosztów:

a) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze,

b) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,

c) przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz świadczeń o podobnym c harakterze - poniesionych bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają o 3 000 000 zł kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[(P - Po) - (K - Am - O)] x 5%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

O - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odsetki, bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1.

Alternatywnie, podstawa opodatkowania może zostać wyliczona zgodnie z art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT, tj. podatnik może wybrać uproszczony sposób ustalania podstawy opodatkowania stanowiącej kwotę odpowiadającą 3% wartości osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, przy czym o wyborze takiego sposobu ustalania podstawy opodatkowania podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy, za który dokonał takiego wyboru.

Natomiast zgodnie z art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu o:

1) wartość odliczeń zmniejszających w roku podatkowym podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 18, z wyłączeniem pomniejszeń, o których mowa w art. 18f, przy czym art. 27 ust. 4a stosuje się odpowiednio;

2) przychody, które są uwzględniane przy obliczaniu dochodu zwolnionego z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, u podatnika, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych określonych w tych przepisach;

3) przychody, o których mowa w ust. 2.

Art. 24ca ust. 10 pkt 3 wprost referuje zatem do katalogu przychodów o których mowa w ust. 2 a więc i wskazanym pkt 4 traktującym o przychodach ze zbycia wierzytelności na rzecz instytucji faktoringowej.

Regulacja ta została dodana do ustawy o CIT ustawą z dnia 7 października 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2022.2180 z dnia 2022.10.25) a ściślej art. 1 pkt 20 lit e) tiret drugie ustawy zmieniającej.

W uzasadnieniu do ustawy zmieniającej (druk sejmowy nr 2544, s. 49-50) możemy wyczytać:

Proponowana w ust. 2 pkt 4 zmiana zmierza w kierunku osiągnięcia sytuacji pożądanej zarówno z perspektywy faktorantów (zbywających) jak i faktorów (na rzecz których dokonywana jest cesja). W tym celu wyłączenie ze wskaźnika rentowności rozszerzone zostanie o przychody i koszty z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz zarówno instytucji finansowych w rozumieniu art. 15c ust. 16 (już obecnie zwolnionych podmiotowo z minimalnego podatku dochodowego na mocy ust. 14 pkt 2), jak i instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (dalej: „Prawo bankowe”) w przypadku których przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu wierzytelności powstałych w wyniku umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem.

Symetrycznie z powyższym przepisem przychody, o których mowa w ust. 2 pkt 4 podlegać będą wyłączeniu z podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym (ust. 10).

Zarówno zatem treść uzasadnienia jak i samej wprowadzonej regulacji pozwalają na konstatację, iż cała wartość przychodu uzyskanego przez Spółkę (występującej w roli faktoranta) z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz ww. kwalifikowanej instytucji pomniejsza podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym.

Z praktycznego punktu widzenia, oznacza to, że jeśli istotną część przychodów Spółki stanowią wyżej wymienione przychodu ze zbycia wierzytelności, wówczas podstawa opodatkowania podatkiem minimalnym, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT, może być znacząco pomniejszona.

Powyższe, można zobrazować następującym, uproszczonym przykładem:

• Przychody Spółki inne niż z zysków kapitałowych: (…) zł
• Przychody/koszty związane ze zbyciem wierzytelności w ramach faktoringu: (…) zł
• Dochód Spółki ustalony zgodnie z art. 24ca ust. 2: (…) zł
• Udział dochodów w przychodach: (…) zł /(…) zł ((…) zł - (…) zł - wyłączenie przychodów z faktoringu zgodnie z art.24ca ust. 2 pkt 4) x 100% = 1%
• Podstawa opodatkowania podatkiem minimalnym zgodnie z art. 24ca ust. 3 = 1,5% * (…) zł (założenie, iż wartości określone a wart. 24ca ust. 3 pkt 2-4 wynoszą 0) = (…) zł
• Podstawa opodatkowania po pomniejszeniu zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 = (…) zł - (…) zł (przychody ze zbycia wierzytelności w ramach faktoringu) = - (…) zł 

Pomniejszenie podstawy opodatkowania o przychody z art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, we wskazanym przykładzie (zbliżonym jeśli chodzi poziom udziału przychodów ze zbycia wierzytelności przez Spółkę jako faktora w całości jej przychodów) determinuje ustalenie podstawy opodatkowania na poziomie niższym niż 0 co w praktyce powoduję brak obowiązku zapłaty minimalnego podatku dochodowego za dany rok podatkowy.

Również w przypadku przyjęcia uproszczonej metodologii kalkulacji podatku minimalnego, tj. zgodnie z art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT (gdzie podstawę opodatkowania stanowi 3% przychodów wartości osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych) poziom min. 3% udziału przychodów z faktoringu w ogóle przychodów innych niż z zysków kapitałowych podatnika, powoduje iż podstawa opodatkowania podatkiem minimalnym wynosi zero.

Gdyby intencją ustawodawcy było pomniejszenie elementu kalkulacyjnego podatku minimalnego tj. - przychodów innych, iż niż zysków kapitałowych podatnika - a nie obniżenia samej podstawy opodatkowania o wartość przychodów, o których mowa w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT redakcja art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT byłaby zgoła odmienna.

Literalne brzmienie przepisu art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT a także uzasadnienia do ustawy wprowadzającej analizowaną regulację, nie pozostawia w ocenie Spółki wątpliwości iż cała wartość przychodów, o których mowa w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT pomniejsza podstawę opodatkowania określoną zgodnie z art. 24ca ust. 3 lub 3a ustawy o CIT.

Wobec powyższego, Spółka jako faktorant ustalając podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym, zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT powinna pomniejszyć podstawę opodatkowania o wartość przychodów, o których mowa w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, a zatem i wartość przychodów uzyskanych z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji faktoringowej (instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)

Art. 7 ust. 2 ustawy o CIT stanowi, że:

Taka, a nie inna konstrukcja przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o CIT powoduje więc, że kluczowe znaczenie dla ustalenia zasad opodatkowania podatkiem dochodowym mają: po pierwsze - przychód, a po drugie - koszty jego uzyskania.

Od 1 stycznia 2022 r. art. 2 pkt 48 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2105) do ustawy o CIT wprowadzono przepisy dotyczące minimalnego podatku dochodowego od osób prawnych, tj. art. 24ca.

Celem wprowadzenia tego przepisu było ograniczenie stosowania przez podatników mechanizmów optymalizacji mogących skutkować zmniejszeniem zobowiązań podatkowych poprzez zaniżanie dochodu podatkowego.

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT,

Natomiast zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT:

W myśl art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT,

Z powyższego wynika, że art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT wprost odnosi się do katalogu przychodów, o których mowa w art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT (przychodów ze zbycia wierzytelności na rzecz instytucji faktoringowej).

Regulacja ta została wprowadzona do ustawy o CIT na mocy art. 1 pkt 20 lit e) tiret 2 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2022 poz. 2180).

Jak wynika z uzasadnienia tej ustawy zmieniającej (druk sejmowy nr 2544): „Proponowana w ust. 2 pkt 4 zmiana zmierza w kierunku osiągnięcia sytuacji pożądanej zarówno z perspektywy faktorantów (zbywających) jak i faktorów (na rzecz których dokonywana jest cesja). W tym celu wyłączenie ze wskaźnika rentowności rozszerzone zostanie o przychody i koszty z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz zarówno instytucji finansowych w rozumieniu art. 15c ust. 16 (już obecnie zwolnionych podmiotowo z minimalnego podatku dochodowego na mocy ust. 14 pkt 2), jak i instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (dalej: „Prawo bankowe”) w przypadku których przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu wierzytelności powstałych w wyniku umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem.

Symetrycznie z powyższym przepisem przychody, o których mowa w ust. 2 pkt 4 podlegać będą wyłączeniu z podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym (ust. 10).”

Mając na uwadze zarówno treść wprowadzonej regulacji jak i jej uzasadnienie, wskazać należy, że wartość przychodu uzyskanego przez Spółkę (występującej w roli faktoranta) z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy Prawo bankowe pomniejsza podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym.

Zatem, Spółka jako faktorant ustalając podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym, zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT powinna pomniejszyć podstawę opodatkowania o wartość przychodów, o których mowa w art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT (wartość przychodów uzyskanych z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem).

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.