Interpretacja 0114-KDIP2-2.4010.375.2023.10.S.RK/ND

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1  ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 21 lipca 2023 r. (data wpływu 21 lipca 2023 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 2643/23 (data wpływu prawomocnego orzeczenia – 05.03.2026 r.), i

2)  stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie braku:

• powstania obowiązków dokumentacyjnych w stosunku do zawartej Umowy Konsorcjum – jest prawidłowe;
• istnienia powiązań pomiędzy Partnerami w wyniku zawartej Umowy Konsorcjum – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca  2023 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 lipca 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku dokumentacyjnego z tytułu zawartej umowy Konsorcjum.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Realizacja Inwestycji w modelu Konsorcjum

A. S.A. (dalej: A. „Wnioskodawca”) jest spółką akcyjną z siedzibą w Polsce należącą do globalnego koncernu A. Na rynku polskim A. działa od ponad (...) prowadząc działalność na terenie całego kraju poprzez biura w (…), (…) i (…) i przedstawicielstwo w (…). A. specjalizuje się w realizacji kompleksowych projektów budowlanych w obszarach budownictwa kubaturowego i infrastrukturalnego i w tym zakresie wykonuje prace projektowe, roboty budowlano-montażowe, branżowe uzgodnienia i ekspertyzy, uczestniczy w procedowaniu decyzji administracyjnych, przekazuje skończone obiekty do użytku.

W dniu (…) 2023 roku, A. zawarł z innym podmiotem - spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce („Spółka B.”) umowę o współpracy („Umowa o współpracy”). Umowa o współpracy została zawarta w celu wspólnego uczestnictwa w postępowaniu przetargowym na budowę centrum przetwarzania danych (dalej: „Inwestycja”) na rzecz inwestora - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce („Inwestor”), w tym, w celu wspólnego złożenia oferty Inwestorowi, zawarcia z Inwestorem umowy („Kontrakt”) i realizacji Inwestycji przez A. oraz Spółkę B. działające wspólnie jako wykonawca.

W następstwie zawarcia i wykonywania Umowy o współpracy, A. oraz Spółka B. złożyli Inwestorowi ofertę na realizację Inwestycji. Oferta ta została wybrana przez Inwestora jako najkorzystniejsza.

W celu uzgodnienia oraz sformalizowania zasad wspólnej realizacji Inwestycji na rzecz Inwestora, w dniu (…) 2023 r. A. oraz Spółka B. zawarli umowę konsorcjum ("Umowa Konsorcjum"), w ramach której A. występuje w roli tzw. lidera Konsorcjum. Wspólny dla Partnerów cel gospodarczy zawiązania Konsorcjum został opisany jako „zawarcie Kontraktu i realizacja przedmiotu Kontraktu zgodnie z warunkami Kontraktu i postanowieniami Umowy Konsorcjum, w sposób zapewniający osiągnięcie przez Strony zakładanego zysku”.

Należy wskazać, że realizacja podobnych projektów inwestycyjnych w modelu konsorcjum jest rozwiązaniem powszechnym na rynku, które również w ocenie Partnerów najlepiej spełni założenia planowanej Inwestycji i odpowie na potrzeby Inwestora. Partnerzy oczekują, że efektem opisanej formuły współpracy (model konsorcjum) będzie prowadzenie Inwestycji przez Partnerów na rzecz Inwestora w sposób zorganizowany, skoordynowany, z uwzględnieniem jednolitych, wysokich standardów działania. Ponadto, model konsorcjum w prawidłowy sposób odzwierciedli charakter współpracy A. i Spółki B. oraz ich role w procesie realizacji Inwestycji.

W treści Umowy Konsorcjum uzgodniono m.in., że:

A.   Partnerzy uczestniczą w zyskach i stratach Konsorcjum w stosunku 60% - A.  - 40% (Spółka B.); („Udziały”).

B.   „Liderem” Konsorcjum jest A.

C. A. jako lider Konsorcjum jest podmiotem upoważnionym do: podpisania Kontraktu z Inwestorem, występowania w imieniu Konsorcjum, zaciągania zobowiązań i otrzymywania zleceń dla i w imieniu każdego lub obu Partnerów, reprezentowania Konsorcjum wobec Inwestora i jego przedstawicieli oraz otrzymywania od nich wszelkich instrukcji, składania oświadczeń woli w ramach obowiązków wynikających z Kontraktu oraz Umowy Konsorcjum. Przed podpisaniem Kontraktu, Spółka B. dostarczy liderowi Konsorcjum stosowne pełnomocnictwo.

D.   Ponadto, lider Konsorcjum zawrze odpowiednie umowy ubezpieczenia Kontraktu (CAR oraz OC) w imieniu Konsorcjum, a koszty tych ubezpieczeń (w szczególności, składka ubezpieczeniowa) zostaną podzielone pomiędzy Partnerów proporcjonalnie do ich Udziałów. Niezależnie od powyższego, Partnerzy ubezpieczą na własny koszt, w zakresie i na warunkach określonych Kontraktem: swoich pracowników zatrudnionych przy wykonaniu przedmiotu Kontraktu w zakresie następstw nieszczęśliwych wypadków; swoje mienie znajdujące się na terenie budowy, w tym sprzęt wykorzystywany do realizacji prac w ramach Kontraktu.

E.   O ile Umowa Konsorcjum lub Porozumienie Wykonawcze nie stanowi inaczej, prowadzenie spraw Konsorcjum przez Partnerów będzie odbywać się wspólnie poprzez podejmowanie odpowiednich decyzji przez Radę Konsorcjum na zasadach opisanych w Umowie Konsorcjum oraz Porozumieniu Wykonawczym (zdefiniowanym poniżej). Celem Rady Konsorcjum jest ustalanie zasad i kierunków w zakresie prowadzenie spraw Konsorcjum.

F.    Do obowiązków i uprawnień lidera Konsorcjum należy w szczególności:

·         zawarcie z Inwestorem Kontraktu w imieniu i na rzecz obu Partnerów;

·         administrowanie Kontraktem;

·         współpraca z Inwestorem i jego personelem;

·         rozliczanie z Inwestorem wykonanego przez Partnerów przedmiotu Kontraktu;

·         występowanie w imieniu i na rzecz obu Partnerów w sprawach ewentualnych robót dodatkowych, zamiennych lub zaniechanych.

G.   Liderowi Konsorcjum należne jest z tytułu pełnienia swojej funkcji wynagrodzenie, którego wysokość zostanie ustalona w Porozumieniu Wykonawczym jako określony procent wartości Kontraktu. Wynagrodzenie to będzie dokumentowane fakturami VAT wystawianymi przez (…).

H.   Fakturowanie i rozliczanie przedmiotu Kontraktu z Inwestorem będzie dokonywane przez A. jako lidera Konsorcjum, zgodnie z warunkami Kontraktu i wzorami dokumentów rozliczeniowych, którymi będą faktury VAT obejmujące łączną wartość robót rozliczanych w danym okresie zgodnie z zasadami przyjętymi przez strony w Kontrakcie. O wystawieniu faktury VAT na Inwestora A. niezwłocznie poinformuje Spółkę B.

I.     Inwestor będzie dokonywać płatności na wskazany do rozliczeń rachunek bankowy lidera Konsorcjum.

J.    Płatności na rzecz Spółki B. dokonywane będą z ww. rachunku po otrzymaniu odpowiedniej płatności od Inwestora, na podstawie dokumentów rozliczeniowych wystawionych przez Spółkę B. na lidera Konsorcjum, odpowiednio do Udziału Spółki B. w Konsorcjum.

K.   Zatrudnienie podwykonawców będzie odbywać się na zasadach określonych w Kontrakcie. W zależności od przedmiotu robót zlecanych danemu podwykonawcy, umowa z podwykonawcą zostanie zawarta albo „przez Konsorcjum” (tj. obu Partnerów łącznie), albo przez jednego z Partnerów, zgodnie z decyzją Rady Konsorcjum.

L.    Do czasu odmiennego ustalenia przez Partnerów przyjęto, iż nie mogą oni domagać się podziału i wypłaty zysków z tytułu realizacji Kontraktu przed zakończeniem realizacji prac objętych Kontraktem.

M.  Za zobowiązania Konsorcjum wobec Inwestora wynikające z niewykonania lub nienależytego wykonania Kontraktu, Partnerzy Strony odpowiadają solidarnie na zasadzie art. 366 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. „Kodeks cywilny” (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 z późn. zm.), z zastrzeżeniem wzajemnych roszczeń regresowych między Partnerami.

N.   Umowa Konsorcjum została zawarta na czas oznaczony do dnia spełnienia przez Konsorcjum wszystkich zobowiązań lub wykonania wszystkich uprawnień wynikających z lub pozostających w związku z Kontraktem oraz (co do zasady) zakończenia rozliczeń pomiędzy Partnerami wynikających lub pozostających w związku z Kontraktem.

O.   Zawarcie Umowy Konsorcjum nie stanowi zawarcia umowy spółki, w szczególności spółki cywilnej.

Na moment złożenia niniejszego wniosku, Umowa Konsorcjum została zawarta, jednak co do zasady nie jest jeszcze wykonywana - Partnerzy nie dokonują jeszcze wzajemnych rozliczeń i płatności związanych z Inwestycją.

Kontrakt z Inwestorem zostanie zawarty "przez Konsorcjum", tj. obu Partnerów działających łącznie jako strony Kontraktu z Inwestorem (przy czym w praktyce możliwe jest podpisanie Kontraktu przez A. jako lidera reprezentującego Konsorcjum w relacjach z Inwestorem na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Spółkę B.

Również faktury VAT za usługi świadczone przez Partnerów na rzecz Inwestora będą wystawiane przez lidera Konsorcjum, tj. A.; faktury VAT wystawiane przez A. jako lidera Konsorcjum będą opiewać na całość wynagrodzenia należnego Konsorcjum za cały zakres robót wykonanych przez Konsorcjum w danym okresie rozliczeniowym. Jest to rozwiązanie powszechnie wdrażane i akceptowane w praktyce gospodarczej, w szczególności w sytuacji, gdy kontrahent konsorcjum (tu: Inwestor) oczekuje, że będzie otrzymywać faktury od jednego podmiotu i regulować płatności tylko na jeden rachunek bankowy. Zatem we wdrażanym przez Partnerów modelu konsorcjum, Partnerzy nie będą wystawiać na rzecz Inwestora odrębnych faktur VAT, ale wykonywane przez nich roboty będą obejmowane fakturami wystawianymi przez A. jako lidera na łączną wartość robót wykonanych w danym okresie.

Na moment złożenia niniejszego wniosku, Kontrakt z Inwestorem nie został jeszcze podpisany. Jednakże, w dniu (…) 2023 r. Partnerzy zawarli z Inwestorem zamówienie („Zamówienie”), na podstawie którego Inwestor zlecił Konsorcjum rozpoczęcie przygotowania projektu wykonawczego dla Inwestycji oraz rozpoczęcie prac przygotowawczych i innych prac wstępnych dotyczących Inwestycji. Partnerzy postanowili, że postanowienia Umowy Konsorcjum dotyczące Kontraktu znajdują zastosowanie również do Zamówienia. W konsekwencji wykonywania przez Konsorcjum Zamówienia, w dniu (…) 2023 r. wystawione zostało przejściowe świadectwo płatności, na podstawie którego w dniu (…) 2023 r. A. jako lider Konsorcjum wystawił na Inwestora pierwszą fakturę dotyczącą Inwestycji.

Odnośnie do relacji pomiędzy Konsorcjum a podwykonawcami, Partnerzy dopuszczają zarówno możliwość zawierania umów z podwykonawcami „przez Konsorcjum”, tj. obu Partnerów działających łącznie jako strony umowy z podwykonawcą, jak też przez tylko jednego z Partnerów. Obie te możliwości zostały przewidziane w Umowie Konsorcjum. Konsekwentnie, faktury wystawiane przez podwykonawców mogą być adresowane na każdego z Partnerów i przez niego opłacane, zależnie od okoliczności.

Celem doprecyzowania zasad swojej współpracy, Partnerzy zobowiązali się ponadto uzgodnić i zawrzeć porozumienie wykonawcze („Porozumienie Wykonawcze”), uszczegóławiające postanowienia Umowy Konsorcjum, w tym sposób zarządzania i organizacji Kontraktu z Inwestorem, jak również zasad rozliczeń Partnerów w ich wzajemnych relacjach i w relacjach z podwykonawcami. Treść Porozumienia Wykonawczego została już w zasadniczej części wynegocjowana, jednak nie zostało ono jeszcze formalnie podpisane. Porozumienie Wykonawcze stanie się integralną częścią Umowy Konsorcjum.

Celem zawarcia Porozumienia Wykonawczego będzie określenie zasad współdziałania Partnerów przy realizacji Kontraktu celem wykonania robót objętych Kontraktem w sposób zapewniający osiągniecie przez Strony zakładanego zysku. W Porozumieniu Wykonawczym znajdą się w szczególności postanowienia dotyczące sposobu prowadzenia spraw Konsorcjum, w tym, zdefiniowanie roli i kompetencji Rady Konsorcjum oraz Kierownictwa Kontraktu.

Istotnym elementem Porozumienia Wykonawczego będą ustalenia dotyczące zasad definiowania oraz rozliczania:

·         przychodów Konsorcjum, tj. (i) przychodów uzyskiwanych przez Konsorcjum od Inwestora z tytułu realizacji Kontraktu oraz (ii) wszelkich innych przychodów uzyskiwanych przez Konsorcjum (Partnerów Konsorcjum) z tytułu lub w związku z jego działalnością,

·         kosztów Konsorcjum, w tym: (i) bezpośrednich kosztów związanych z realizacją Inwestycji ponoszonych przez Partnerów (lub jednego z Partnerów), w tym, na rzecz podwykonawców, dostawców lub innych kontrahentów, z tytułu lub w związku z wykonywaniem przedmiotu Kontraktu; (ii) kosztów osobowych kadry budowy ponoszonych przez każdego z Partnerów z tytułu zatrudnienia swoich pracowników przy wykonywaniu przedmiotu Kontraktu lub zatrudnienia w innym zakresie w związku z działalnością Konsorcjum; (iii) kosztów umów ubezpieczenia Kontraktu (OC i CAR); (iv) kosztów zabezpieczenia należytego wykonania Kontraktu, zabezpieczenia na okres gwarancji i rękojmi oraz zabezpieczenia zwrotu udzielanych zaliczek; (v) kosztów ewentualnych kar umownych lub innych kosztów naliczonych przez Inwestora z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania Kontraktu lub obowiązków wynikających z Kontraktu; (vi) kosztów zabezpieczenia ryzyka walutowego; (vii) kosztów opracowania oferty na realizację Kontraktu; (viii) innych kosztów związanych z Inwestycją (np. koszty finansowe) - o ile wymienione w pkt (i) - (viii) koszty spełnią kryteria przewidziane w Porozumieniu Wykonawczym.

Relacja pomiędzy Partnerami:

Odnośnie do relacji pomiędzy Partnerami Konsorcjum, to należy wskazać, że:

• żaden z Partnerów nie posiada, bezpośrednio lub pośrednio, udziałów w kapitale drugiego z Parterów;
• żaden z Partnerów nie posiada, bezpośrednio lub pośrednio, praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających drugiego z Partnerów;
• żaden z Partnerów nie posiada, bezpośrednio lub pośrednio, udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach, lub majątku, lub ich ekspektatywy lub udziałów w kapitale drugiego z Partnerów;
• żadna osoba fizyczna działająca w ramach Partnera nie posiada faktycznej zdolności do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych przez drugiego z Partnerów,
• nie istnieje podmiot trzeci, który posiadałby, bezpośrednio lub pośrednio, udziały w kapitale obu Parterów;
• nie istnieje podmiot trzeci, który posiadałby, bezpośrednio lub pośrednio, prawa głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających obu Partnerów;
• nie istnieje podmiot trzeci, który posiadałby, bezpośrednio lub pośrednio, udziały lub prawa do udziału w zyskach, stratach, lub majątku, lub ich ekspektatywy lub udziałów w kapitale obu Partnerów;
• nie istnieje podmiot trzeci, która posiadałby faktyczną zdolność do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych przez obu z Partnerów.

Pytanie

Czy Partnerzy nie będą zobowiązani do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych, o której mowa w art. 11k Ustawy o CIT − z uwagi na fakt, że w świetle art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT, A. oraz Spółka B. nie są podmiotami powiązanymi względem siebie, jak również powiązań takich nie kreuje zawarta przez Partnerów Umowa Konsorcjum?

Państwa stanowisko w sprawie

W opinii Wnioskodawcy, Partnerzy nie będą zobowiązani do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych, o której mowa w art. 11k ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587, dalej: „Ustawy o CIT”), gdyż A. oraz Spółka B. nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT - ani względem siebie, ani też „względem Konsorcjum” (które w ogóle nie jest „podmiotem” w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT).

UZASADNIENIE

Charakter Umowy Konsorcjum w świetle Ustawy o CIT

Umowa konsorcjum należy do umów tzw. nienazwanych - umowa ta nie występuje ani w prawie cywilnym, ani podatkowym. Wyjątkiem jest prawo bankowe, które wymienia konsorcjum bankowe. Zawieranie porozumień o charakterze konsorcjum jest jednak dopuszczalne w ramach swobody umów, przewidzianej w art. 353(1) Kodeksu cywilnego. Powołany przepis przewiduje, że "Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego".

Umowa konsorcjum jest umową gospodarczą co najmniej dwóch przedsiębiorców, zawartą w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści, przy jednoczesnej solidarnej odpowiedzialności wykonawców (konsorcjantów) za wykonanie umowy. Celem zawiązania konsorcjum jest najczęściej wspólne działanie przy realizacji określonego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy lub też zakres przedmiotowy przekracza możliwości jednego tylko podmiotu.

Zawarcie umowy konsorcjum nie ma na celu powstania nowego podmiotu gospodarczego, lecz stanowi jedynie porozumienie stron takiej umowy dla osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Konsorcjum nie jest jednak podmiotem gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, nie musi być rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy, czy też siedziby. Zawierając umowę konsorcjum partnerzy mogą określić, kto będzie reprezentował konsorcjum na zewnątrz (lider), przy czym może to być jeden z konsorcjantów, kilku konsorcjantów lub osoba trzecia. Konsorcjum nie posiada wspólnego majątku, chociaż zazwyczaj ma wspólny rachunek rozliczeniowy, a płatności z tytułu zobowiązań i należności konsorcjum regulowane są w praktyce za pośrednictwem lidera reprezentującego konsorcjum.

Umowa konsorcjum z reguły wiąże podmioty na czas określony, najczęściej oznaczony osiągnięciem celu, do którego konsorcjum zostało powołane - bowiem celem zawiązania konsorcjum jest najczęściej wspólne działanie w realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy lub też szeroki zakres przedmiotowy przekracza możliwości jednego tylko podmiotu. Podmioty tworzące konsorcjum zachowują niezależność w działaniach nieobjętych umową zaś w działaniach konsorcjum realizują wspólne zadanie objęte porozumieniem. Rozliczenia pomiędzy konsorcjantami są sprawą wewnętrzną i pozostają poza sferą rozliczeń z klientem konsorcjum (zamawiającym). Konsorcjum stanowi jedynie określony w umowie sposób uregulowania rozliczeń pomiędzy stronami tworzącymi konsorcjum (m in. przychodów i kosztów ze wspólnego przedsięwzięcia) oraz wprowadza zasady, którymi strony powinny kierować się w kontaktach między sobą, jak i z zamawiającym.

Artykuł 1 Ustawy o CIT wymienia podmioty, które są podatnikami w rozumieniu tej ustawy. W świetle powyższego przepisu, Konsorcjum nie jest podatnikiem podatku CIT, gdyż nie stanowi żadnego ze wskazanych w nim podmiotów. Podatnikami podatku CIT są zatem wyłącznie Partnerzy Konsorcjum, tj. A. oraz Spółka B.

Definicja podmiotów powiązanych:

W świetle art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT, ilekroć jest mowa o podmiotach powiązanych - oznacza to:

a)    podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub

b)    podmioty, na które wywiera znaczący wpływ: (i) ten sam inny podmiot lub (ii) małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub

c)    spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub,

ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub

cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub

d)    podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.

Artykuł 11a ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT wskazuje, że przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa powyżej, rozumie się:

1)    posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:

a)    udziałów w kapitale lub

b)    praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub

c)    udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach, lub majątku, lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub,

2)    faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, lub

3)    pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub powinowactwa do drugiego stopnia.

Zgodnie z art. 11a ust. 3 Ustawy o CIT, posiadanie pośrednio udziału lub prawa, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, oznacza sytuację, w której jeden podmiot posiada w drugim podmiocie zdefiniowany w tym przepisie udział lub prawo za pośrednictwem innego podmiotu lub większej liczby podmiotów.

Z kolei na podstawie art. 11a ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT, przez „podmiot” rozumie się osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej oraz zagraniczny zakład.

Odnosząc się do tego ostatniego przepisu należy wskazać, że jak to opisano w ramach zdarzenia przyszłego, w zgodnej intencji Partnerów, zawarcie przez nich Umowy Konsorcjum nie stanowi zawarcia umowy spółki, w szczególności spółki cywilnej, o której mowa w art. 860 i nast. Kodeksu cywilnego. Umowa Konsorcjum jest wyłącznie umową regulującą współpracę dwóch odrębnych podmiotów (i odrębnych podatników podatku dochodowego od osób prawnych), zawieraną przez Partnerów w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia. Konsorcjum nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej. Z analizy art. 1 Ustawy o CIT wynika, że zawarcie Umowy Konsorcjum nie prowadzi także do powstania nowego podatnika podatku dochodowego od osób prawnych: podatnikami podatku CIT są wyłącznie Partnerzy Konsorcjum, tj. A. oraz Spółka B.

Mając na uwadze przedstawione w zdarzeniu przyszłym okoliczności dotyczące relacji pomiędzy Partnerami, Wnioskodawca stwierdza, że (…) nie jest powiązany ze Spółką A w rozumieniu przepisu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT, gdyż:

·      A. nie wywiera znaczącego wpływu na Spółkę B.,

·         Spółka B. nie wywiera znaczącego wpływu na A.,

·         nie istnieje inny podmiot, który wywierałby znaczący wpływ zarówno na A. jak i na Spółkę B.

Ponadto, nie można także mówić o „powiązaniu” w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT pomiędzy Partnerem a Konsorcjum jako odrębnym podmiotem, gdyż z treści art. 11a ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT wynika, że Konsorcjum, o którym mowa w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym, nie jest „podmiotem” w rozumieniu tego przepisu – w szczególności, nie jest ani osobą prawną, ani też jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej.

Obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych

Zgodnie z art. 11k ust. 1 Ustawy o CIT, podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania w postaci elektronicznej lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok podatkowy, w terminie do końca dziesiątego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

Jednakże, jak wykazano powyżej, A. nie jest powiązany ze Spółką B. w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT. Nie można też mówić o powiązaniu w rozumieniu tego przepisu pomiędzy Partnerami a Konsorcjum jako odrębnym podmiotem, gdyż z treści art. 11a ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT wynika, że Konsorcjum nie jest „podmiotem” w znaczeniu tego przepisu.

Wobec powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że obowiązek dokumentacyjny, o którym mowa w art. 11k ust. 1 Ustawy o CIT nie będzie mieć zastosowania w okolicznościach zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku, gdyż obowiązek ten dotyczy wyłącznie podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT.

W świetle przedstawionej analizy, stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę należy uznać za uzasadnione.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 20 września 2023 r. wydałem dla Państwa interpretację indywidualną znak 0114-KDIP2-2.4010.375.2023.1.RK, w której uznałem Państwa stanowisko w części dotyczącej braku:

Skarga na interpretację indywidualną

Pismem z 24 października 2023 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła 30 października 2023 r.

W skardze wnosili Państwo o:

1) uchylenie zaskarżonej interpretacji w części, w której Państwa stanowisko zostało uznane za nieprawidłowe,

2) przeprowadzenie rozprawy,

3) zasądzenie kosztów postępowania, w tym także kosztów zastępstwa procesowego na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych.

Pismem z 29 listopada 2023 r. znak 0114-KDIP2-2.4010.375.2023.2.RK udzieliłem odpowiedzi na Państwa skargę.

Postępowanie przed sądem administracyjnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 8 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 2643/23 uchylił interpretację indywidualną z 20 września 2025 r. znak 0114-KDIP2-2.4010.375.2023.1.RK.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 28 października 2025 r. sygn. akt II FSK 1164/24 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 28 października 2025 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

•      uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 8 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 2643/23;

•      ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy: zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo
do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.