Interpretacja 0114-KDIP2-2.4010.42.2026.1.RK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie momentu powstania przychodu podatkowego w związku z otrzymaniem Dopłaty.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Opis Wnioskodawcy i Grupy

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka należy do międzynarodowej Grupy X, działającej globalnie w sektorze produkcji i dystrybucji żywności oraz napojów.

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie:

• produkcji wyrobów spożywczych oraz napojów,
• konfekcjonowania i pakowania produktów spożywczych,
• sprzedaży i dystrybucji produktów spożywczych na rynku krajowym oraz zagranicznym,
• prowadzenia działań marketingowych i promocyjnych związanych z oferowanymi produktami.

Oferta Spółki obejmuje m.in. produkty z kategorii: kawy i napojów gorących, żywności dla dzieci, wyrobów kulinarnych, słodyczy oraz żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego.

APA

Spółka złożyła do Szefa KAS wniosek o zawarcie dwustronnego uprzedniego porozumienia cenowego [dalej: Wniosek], którego przedmiotem były transakcje zawierane w okresie od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2024 r. obejmujące:

• zakup produktów od spółki powiązanej [dalej: Spółka centralna] w celu ich dystrybucji w Polsce przez Wnioskodawcę;
• zmianę modelu ustalania cen transferowych w transakcjach Spółki ze Spółką centralną oraz innymi podmiotami powiązanymi.

W wyniku ustaleń pomiędzy Wydziałem Cen Transferowych oraz Porozumień Cenowych Departamentu Kluczowych Podmiotów Ministerstwa Finansów oraz Sekretariatem Stanu ds. Finansów Międzynarodowych (SIF) Konfederacji Szwajcarii (państwo siedziby Spółki centralnej) ustalono m.in., że:

• zakup produktów od spółki powiązanej będzie odbywał się w modelu dystrybutora o ograniczonych ryzykach a ceny w transakcjach będą ustalane przy zastosowaniu metody marży transakcyjnej netto oraz uzgodnionego poziomu marży operacyjnej;
• zamiana modelu ustalania cen transferowych, o której mowa powyżej wymaga dopłaty ze strony Spółki centralnej na rzecz Spółki [dalej: Dopłata] kwoty uzgodnionej między administracjami podatkowymi Polski i Szwajcarii [dalej: APA lub Porozumienie]. Zgodnie z treścią finalnego projektu Porozumienia płatność powinna nastąpić w roku jej zawarcia. Warunek taki, jako krytyczny dla zawarcia APA, został wskazany wprost w zapisach projektu Porozumienia - tłumaczenie odpowiedniego fragmentu poniżej:

„W związku z wprowadzeniem modelu LRD (dystrybutora o ograniczonych ryzykach i zmianą modelu ustalania cen transferowych - przypis Wnioskodawcy) płatność X  mln EUR (w APA wskazano wartość uzgodnienia pomiędzy) od Spółki centralnej (zastąpiony skrót wykorzystywany w APA) do Wnioskodawcy (zastąpiony skrót wykorzystywany w APA) jest wymagana. Ta płatność będzie wymagana w roku, w którym zostanie zawarta niniejsza umowa".

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca oraz Spółka centralna zakładały, iż do zawarcia APA dojdzie w 2025 r., Spółka centralna dokonała płatności całej kwoty uzgodnionej i wskazanej w projekcie Porozumienia w grudniu 2025 r. Spółka zachowała dokonaną wpłatę, traktuje ją jako element realizacji uzgodnień zawartych w projekcie APA i nie dokonała ani nie zamierza dokonać w przyszłości zwrotu Dopłaty.

Na dzień złożenia niniejszego Wniosku nie doszło do zawarcia APA tym niemniej z informacji posiadanych przez Spółkę, ustalenia pomiędzy administracjami podatkowymi Polski i Szwajcarii mają charakter ostateczny.

Pytanie

Czy Dopłata dokonana przez Spółkę centralną na rzecz Wnioskodawcy stanowi przychód podatkowy w dacie jej otrzymania?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy Dopłata stanowi przychód podatkowy w dacie jej otrzymania na zasadach przewidzianych w art. 12 ust. 3e ustawy z dnia 15 lutego 19992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U z 2025 r. poz. 278, ze zm., dalej: „ustawa CIT”).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze i wartości pieniężne.

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą uważa się również przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. Pojęcie „przychodu należnego” odnosi się do przysporzeń, co do których podatnikowi przysługuje skuteczne roszczenie, wynikające z określonego stosunku prawnego, a więc do przychodów wymagalnych w rozumieniu prawa cywilnego.

Wskazać również należy, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia, w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on majątek podatnika.

W art. 12 ust. 3a-3f ustawy CIT zawarto szczegółowe regulacje dotyczące momentu powstania przychodu podatkowego. Zasadą ogólną, wynikającą z art. 12 ust. 3a ustawy CIT jest, iż powstanie przychodu ma miejsce z chwilą wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi (w całości lub w części), nie później jednak niż z dniem wystawienia faktury albo uregulowania należności. W przypadku gdy zasady ogólne i inne zasady szczególnie (np. w zakresie rozliczeń okresowych) nie znajdą zastosowania, wówczas, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy CIT, za moment powstania przychodu uważa się dzień otrzymania zapłaty. Jednocześnie ustawodawca wskazuje, że niektóre wpłaty (zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy CIT), nie będą stanowiły przychodu. Dotyczy to w szczególności pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.

W analizowanym stanie faktycznym Dopłata otrzymana przez Wnioskodawcę:

• nie stanowi wynagrodzenia za wydanie rzeczy,
• nie jest związana ze zbyciem prawa majątkowego,
• nie pozostaje w związku z wykonaniem jakiejkolwiek usługi (ani częściowym jej wykonaniem),
• nie stanowi również przychodu należnego w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy CIT, gdyż na moment jej otrzymania nie istniała po stronie Wnioskodawcy formalna wierzytelność wynikająca z zawartego Porozumienia (to formalnie pozostaje niezawarte na moment złożenia niniejszego Wniosku).

Oznacza to, że do Dopłaty nie znajdują zastosowania regulacje art. 12 ust. 3a, 3c, 3d ani 3f ustawy CIT.

Jednocześnie należy podkreślić, że brak formalnej wierzytelności po stronie Wnioskodawcy na moment otrzymania Dopłaty nie oznacza, że środki te miały charakter zwrotny, warunkowy lub czasowy. Dopłata została uiszczona przez Spółkę centralną w wykonaniu uzgodnień zawartych w projekcie uprzedniego porozumienia cenowego (APA), które przewidywało obowiązek jej zapłaty w roku zawarcia Porozumienia jako warunek krytyczny akceptacji nowego modelu biznesowego Spółki przez polską administrację podatkową. Wnioskodawca zatrzymał otrzymane środki, traktuje je jako własne przysporzenie majątkowe i nie istnieją żadne ustalenia, postanowienia ani roszczenia, które obligowałyby go do ich zwrotu, niezależnie od faktu, że na dzień złożenia niniejszego Wniosku APA nie zostało formalnie zawarte. W konsekwencji Dopłata stanowi dla Wnioskodawcy definitywne i trwałe przysporzenie majątkowe, które w sposób ostateczny powiększa jego aktywa i jako takie stanowi przychód podatkowy w dacie jego otrzymania.

Dopłata nie stanowi również zaliczki, przedpłaty ani innego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy CIT. Nie została ona bowiem uiszczona na poczet przyszłej dostawy towarów lub świadczenia usług, ani nie jest związana z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym po stronie Wnioskodawcy. Brak jest tym samym podstaw do wyłączenia jej z przychodów podatkowych na podstawie tego przepisu.

W świetle powyższego zastosowanie w analizowanej sprawie znajduje art. 12 ust. 3e ustawy CIT, zgodnie z którym w przypadku otrzymania przychodu, do którego nie mają zastosowania przepisy art. 12 ust. 3a, 3c, 3d ani 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. Skoro bowiem Dopłata:

• nie jest związana z wykonaniem świadczenia,
• nie ma charakteru zaliczkowego ani zwrotnego,
• stanowi definitywne przysporzenie majątkowe,
• jednocześnie nie mieści się w reżimie art. 12 ust. 3a-3d i 3f ustawy CIT,

to momentem powstania przychodu podatkowego z tego tytułu jest dzień jej faktycznego otrzymania, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy CIT.

Mając na uwadze przedstawione powyżej argumenty, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie stanowiska, zgodnie z którym Dopłata stanowi przychód podatkowy w dacie jej otrzymania na zasadach przewidzianych w art. 12 ust. 3e ustawy CIT. W ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż wydatki z tytułu Opłaty dodatkowej (naliczonej w 2025 r. a dotyczącej sprzedaży dokonywanej w 2023 i 2024 r.), stanowią koszt uzyskania przychodu bezpośrednio związany z przychodem, poniesiony po dacie sporządzenia sprawozdania finansowego i złożenia zeznania podatkowego/terminu na złożenie zeznania podatkowego, stanowią one dla Spółki koszt uzyskania w dacie ich poniesienia, tj. w 2025 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).  

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.