Interpretacja 0114-KDIP2-2.4010.44.2026.1.PK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący obowiązku przesyłania plików JPK_CIT dla zakładu prowadzonego w Polsce. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A. (dalej: Wnioskodawca, Spółka) jest spółką kapitałową prawa czeskiego z siedzibą w (…). Głównym przedmiotem działalności Spółki jest (…).

Spółka posiada na terenie Polski zakład podatkowy zgodnie z art. 5 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Warszawie dnia 13 września 2011 r. (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 991, dalej: UPO PL-CZ) oraz art. 4a pkt 11) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: ustawa o CIT).

W konsekwencji, w myśl art. 4 ust. 2 ustawy o CIT, Wnioskodawca podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu wyłącznie w zakresie dochodów osiąganych na terytorium Polski (ograniczony obowiązek podatkowy), obejmujących dochody z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej poprzez zagraniczny zakład położony na terytorium Polski, o czym mowa w art. 4 ust. 3 pkt 1) ustawy o CIT. Spółka wywiązuje się ze wszystkich obowiązków nałożonych na nią z tego tytułu, dotyczących w szczególności uiszczania podatku CIT oraz składania zeznania rocznego.

Należy dodać, że Spółka nie ustanowiła na terytorium Polski oddziału ani przedstawicielstwa w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 89 ze zm.)

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT oraz jest zobowiązany do przesyłania w odpowiednim terminie deklaracji JPK_VAT w części deklaracyjnej i ewidencyjnej do właściwego urzędu skarbowego zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm., dalej: ustawa o VAT).

Z dniem 1 stycznia 2025 r. weszły w życie przepisy dotyczące obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego tych ksiąg w odpowiednim terminie, w myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT (dalej: przesyłanie JPK_CIT). Natomiast, mając na uwadze przepisy intertemporalne, mianowicie art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2105 ze zm., dalej: ustawa zmieniająca), obowiązek przesyłania JPK_CIT po raz pierwszy został rozłożony w czasie dla poszczególnych grup podatników, za rok obrotowy rozpoczynający się po dniu:

•  31 grudnia 2024 r. – w przypadku:

a) podatkowych grup kapitałowych,

b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość przychodu uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku obrotowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku obrotowego;

•  31 grudnia 2025 r. - w przypadku podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy (JPK_VAT);

•  31 grudnia 2026 r. - w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących osobami prawnymi.

Wnioskodawca, działający poprzez zagraniczny zakład podatkowy, nie prowadzi w Polsce ksiąg rachunkowych. Spółka ustala wynik finansowy zakładu na podstawie zapisów w księgach rachunkowych prowadzonych w Czechach, jednak dla celów podatkowych prowadzi ewidencje umożliwiające dopełnienie w Polsce obowiązków zakładu na gruncie podatku VAT i CIT.

Pytanie

Czy obowiązek przesyłania JPK_CIT będzie mieć zastosowanie w przedstawionym stanie faktycznym, tj. wobec przedsiębiorcy zagranicznego nierozpoznającego w Polsce oddziału bądź przedstawicielstwa, prowadzącego działalność gospodarczą w Polsce poprzez zakład podatkowy?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka, jako podmiot prowadzący działalność w Polsce poprzez zagraniczny zakład podatkowy i nierozpoznający w Polsce oddziału ani przedstawicielstwa, nie będzie obowiązana do przesyłania JPK_CIT.

W myśl art. 4a pkt 11) ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie – oznacza to:

a)  stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,

b)  plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,

c)  osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje

d)  chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 5 UPO PL-CZ, w rozumieniu niniejszej Umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca będący czeską spółką kapitałową prowadzi działalność w Polsce poprzez zakład podatkowy dla celów wynikających z ustawy o CIT.

Na mocy art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 1) tej ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład.

Tym samym, w związku z prowadzeniem na terytorium Polski zagranicznego zakładu, na Spółce ciąży ograniczony obowiązek podatkowy w CIT. Spółka dopełnia wszelkich obowiązków wynikających z tego tytułu.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Natomiast z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT wynika, że podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej. Art. 9 ust. 1d ustawy o CIT przewiduje zwolnienie z tego obowiązku dla podatników:

1)  zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;

2)  o których mowa w art. 27a;

3)  prowadzących uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.

Zgodnie zaś z art. 9 ust. 4 ustawy o CIT, minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia uproszczonej ewidencji składników majątku zakładu, przychodów i kosztów oraz warunki, jakim powinna odpowiadać ta ewidencja w celu prawidłowego określenia zobowiązania podatkowego, dla podatników niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy dla wykonywania działalności nie tworzą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziału lub przedstawicielstwa, mając na uwadze zakres prowadzonej działalności.

Wyżej wymieniony przepis odnosi się zatem do uproszczonej ewidencji, odrębnej od ksiąg rachunkowych, przy czym ustawodawca nie wskazał szczegółowych zasad jej prowadzenia, a zawarł w tym celu upoważnienie ustawowe dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Wskazana w przepisie art. 9 ust. 4 ustawy o CIT uproszczona ewidencja została przewidziana dla podatników niemających siedziby lub zarządu i nietworzących oddziału lub przedstawicielstwa na terenie RP.

Uzasadniając swoje stanowisko, Spółka pragnie wskazać, że na gruncie art. 2 ust. 1 pkt 6) ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm., dalej: UoR), przepisy UoR stosuje się m.in. jedynie do oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Uwzględniając powyżej przytoczoną normę prawną, a także dyspozycję art. 9 ust. 4 ustawy o CIT, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych nie ma zastosowania do zakładu podatkowego spółki zagranicznej nierozpoznającej na terytorium Polski oddziału ani przedstawicielstwa.

Stanowisko to znalazło potwierdzenie w orzeczeniach sądów administracyjnych, m.in. w orzeczeniach NSA z dnia 3 sierpnia 2021 r. sygn. akt II FSK 2939/18 i II FSK 2369/18, a także w prawomocnym orzeczeniu WSA z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2626/17.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że w myśl art. 9 ust. 1d pkt 3) ustawy o CIT, z obowiązku przesyłania JPK_CIT są zwolnieni podatnicy prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.

Biorąc pod uwagę treść art. 9 ust. 4 ustawy o CIT wskazującą na fakt wymogu prowadzenia jedynie uproszczonej ewidencji przez podatników niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy dla wykonywania działalności nie tworzą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziału lub przedstawicielstwa, można wnioskować, że ww. podmioty prowadzące taką ewidencję są zwolnione z obowiązku przesyłania JPK_CIT.

Tożsame stanowisko zostało zaprezentowane na gruncie licznych interpretacji indywidualnych, m.in.: z dnia 5 listopada 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.358.2025.3.PK, z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. 0111- KDIB2-1.4010.245.2025.1.DD, z dnia 24 marca 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.40.2025.1.PK, z dnia 21 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.714.2024.1.PK, z dnia 30 grudnia 2024 r., sygn. 0114- KDIP2-2.4010.620.2024.2.AP, z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.598.2024.2.IN.

Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że w świetle obecnego stanu faktycznego i prawnego nie jest zobowiązana do przesyłania JPK_CIT jako podmiot niemający siedziby ani zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nierozpoznający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziału lub przedstawicielstwa, a prowadzący działalność na terytorium kraju poprzez zakład podatkowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Są Państwo Czeską Spółką, która na terenie Polski posiada zakład podatkowy na podstawie art. 5 Umowy Między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w Polsce (dalej: UPO). Zakład podatkowy nie stanowi odrębnego podmiotu od zagranicznego przedsiębiorcy i może wykonywać działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności zagranicznego przedsiębiorcy, więc Spółka podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych w Polsce. Spółka nie ustanowiła na terytorium Polski oddziału ani przedstawicielstwa w rozumieniu ustawy z 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 89 ze zm.)

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT oraz jest zobowiązany do przesyłania deklaracji JPK_VAT w części deklaracyjnej i ewidencyjnej do właściwego urzędu skarbowego zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy z 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm., dalej: ustawa VAT).

Od 1 stycznia 2025 roku weszły w życie nowe przepisy dotyczące obowiązkowego prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej.

Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy obowiązek przesyłania JPK_CIT będzie mieć zastosowanie w przedstawionym stanie faktycznym, czyli dla przedsiębiorcy zagranicznego prowadzącego działalność gospodarczą w Polsce poprzez zakład podatkowy.

Państwa zdaniem nie mają Państwo obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych na terytorium Polski, a tym samym nie będą zobowiązani do wypełniania obowiązków określonych w art. 9 ust. 1c ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa CIT”).

Z art. 9 ust. 1c ustawy CIT wynika, że:

Z kolei z art. 9 ust. 1d ustawy CIT wynika, że:

Na podstawie regulacji zawartych w UPO Polska-Czechy, istnieje możliwość, aby na terytorium RP powstał zakład nierezydenta – w związku z prowadzonym w Polsce placem budowy, pracami konstrukcyjnymi, montażowymi lub instalacyjnymi oraz czynnościami nadzorczymi z nimi związanymi, trwającymi ogółem dłużej niż 12 miesięcy. Definicja „zakładu” zgodnie z UPO obejmuje również świadczenie usług, włączając usługi doradcze lub menedżerskie, przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa lub przez pracowników lub inny personel zaangażowany w tym celu przez przedsiębiorstwo, ale tylko wówczas, gdy taka działalność trwa na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa przez okresy przekraczające łącznie sześć miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie.

Z art. 9 ust. 1 ustawy CIT wynika, że:

Ponadto na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy CIT:

Przepis art. 9 ust. 4 ustawy CIT wskazuje więc na odrębną od ksiąg rachunkowych uproszczoną ewidencję, która powinna być prowadzona, chociaż nie określono sposobu jej prowadzenia. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może bowiem określić w drodze rozporządzenia jak należy prowadzić ewidencję m.in. dla nierezydentów nietworzących na terenie RP oddziału lub przedstawicielstwa, na których nie nałożono obowiązku prowadzenia ewidencji odrębnymi przepisami.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120):

Ustawa o rachunkowości nie nakłada więc wprost obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych w przypadku powstania podatkowego zakładu nierezydenta na terenie Polski, kiedy nie jest tworzony odział lub przedstawicielstwo przedsiębiorcy zagranicznego. Okoliczność tę uwzględnia również powołany wyżej art. 9 ust. 4 ustawy CIT.

Brak obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych przez nierezydenta w opisanej sytuacji potwierdzają również sądy administracyjne w orzeczeniach NSA z 3 sierpnia 2021 roku, sygn. akt II FSK 2939/18 oraz sygn. akt II FSK 2369/18, a także w prawomocnym orzeczeniu WSA z 4 lipca 2018 roku sygn. akt III SA/Wa 2626/17.

Mając powyższe na uwadze, w przypadku kiedy na terytorium Polski powstaje jedynie zakład dla celów podatkowych bez tworzenia oddziału lub przedstawicielstwa przedsiębiorcy zagranicznego – jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie – a co za tym idzie bez obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych na podstawie ustawy o rachunkowości, to wypełnianie obowiązku określonego w art. 9 ust. 1c ustawy CIT nie znajduje uzasadnienia. Brak obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych w Polsce na podstawie ustawy o rachunkowości powoduje, że nie można ich prowadzić przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Dodatkowym argumentem wydaje się być również treść art. 9 ust. 1d pkt 3 ustawy CIT, z którego wynika, że:

Z kolei o uproszczonej ewidencji jest mowa właśnie w powołanym wyżej art. 9 ust. 4 ustawy CIT. Mimo więc tego, że na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy CIT nie określono sposobu prowadzenia takiej uproszczonej ewidencji, jest uzasadnione, że w okolicznościach przedstawionych w tym przepisie, w celu prawidłowego określenia zobowiązania podatkowego zakładu, jedynie taka uproszczona ewidencja powinna być prowadzona. Z kolei jej prowadzenie zwalnia z obowiązku składania JPK_CIT.

Podsumowując, biorąc powyższe pod uwagę, dla zakładu prowadzonego w Polsce nie będą mieli Państwo obowiązku przekazywania ksiąg rachunkowych w formie plików JPK_CIT naczelnikowi urzędu skarbowego.

Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyroki sądowe zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).  Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.