Spółka akcyjna prowadząca działalność w zakresie usług finansowych (głównie zwolnionych z VAT) zawarła umowę leasingu operacyjnego śmigłowca w celach marketingowych. Śmigłowiec ma być oznakowany adresem internetowym spółki i logo jej usług, a podczas lotów będzie holował baner reklamowy. Spółka poniesie koszty rat leasingowych oraz wydatków eksploatacyjnych (np. paliwo,…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu leasingu operacyjnego śmigłowca, takich jak raty leasingowe oraz wydatki eksploatacyjne, w tym także niepodlegający odliczeniu podatek VAT. Uzupełnili go Państwo pismem z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 19 grudnia 2025 r.) oraz pismem z 23 stycznia 2026 r. (wpływ 23 stycznia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwania.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A. S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „A.”) jest spółką akcyjną mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług finansowych, głównie polegających na udzielaniu pożyczek dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, oraz na prowadzeniu rachunków płatniczych i przeprowadzanie transakcji płatniczych. Usługi te są usługami zwolnionymi z VAT.
Wnioskodawca świadczy jednak w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (a dokładnie w ramach oferowanych rachunków płatniczych) również usługi opodatkowane VAT takie jak np. „Chroń PESEL” (pozwalającą zwiększyć bezpieczeństwo danych klienta), „Raport BIK” (pozwalająca w jednym miejscu uzyskać informacje o zobowiązaniach kredytowych, płatniczych i ich kondycji) oraz umożliwia klientom korzystanie z usług prawnych, zakupów z dowozem, uzyskanie pomocy w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych czy możliwość doładowania telefonów pre-paid.
Wnioskodawca podejmuje liczne działania marketingowe mające na celu zachęcenie do skorzystania z oferowaną przez niego usług. W ramach tych działań Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego śmigłowca. Umowa ta jest umową, o której mowa w art. 17b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278; dalej: „Ustawa o CIT”).
Śmigłowiec zostanie oznakowany adresem strony internetowej (sklepu internetowego) Spółki - (…), w ramach której prezentowane i dostępne są dwa produkty (usługi) oferowane przez Wnioskodawcę - pożyczki oraz rachunki płatnicze (a więc usługi odpowiednio zwolnione i opodatkowane VAT), w tym także odpowiadające im logo. Dodatkowo, śmigłowiec będzie - podczas wykonywania lotów - holował (ciągnął za sobą) baner z ww. adresem sklepu internetowego, bądź danego produktu (usługi) - pożyczki lub rachunku płatniczego - w zależności od prowadzonej aktualnie kampanii reklamowej.
Śmigłowiec, tak przemieszczając się w powietrzu, jak i znajdując się na ziemi, będzie widoczny dla wielu osób nad terenami, nad którymi będzie się przemieszczać bądź w miejscach jego postoju. Dzięki temu adres sklepu internetowego Wnioskodawcy dotrze do szerokiego grona odbiorców. Jest to szczególnie istotne z uwagi na fakt, że oferta A. adresowana jest przede wszystkim do osób fizycznych. Wykorzystanie śmigłowca w celu promowania adresu sklepu internetowego Wnioskodawcy ma zatem na celu pozyskanie nowych klientów i zwiększenie przychodów ze sprzedaży po stronie Wnioskodawcy - zarówno w obrębie usług opodatkowanych VAT, jak i z VAT zwolnionych.
Wnioskodawca nie wyklucza także, że śmigłowiec będzie niekiedy wynajmowany osobom trzecim.
Usługa taka - o ile dojdzie do jej świadczenia - także będzie opodatkowana VAT.
Śmigłowiec będzie też odbywał loty (tzw. loty techniczne) nakazane odrębnymi przepisami oraz wynikające z wymogów eksploatacyjnych.
Śmigłowiec nie będzie wykorzystywany przez pracowników Wnioskodawcy w celach prywatnych.
Wnioskodawca będzie - na mocy zawartej umowy leasingu operacyjnego - zobowiązany do płatności rat leasingowych, a także w związku z eksploatacją śmigłowca będzie ponosił koszty takie jak m.in. koszty paliwa, koszty napraw czy koszty przeglądów technicznych.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Spółka wskazuje, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
A. wskazuje, że wydatki związane z leasingiem operacyjnym i eksploatacją śmigłowca są dokumentowane fakturami z wykazanym podatkiem VAT wystawianymi na rzecz Spółki.
A. wskazuje, że celem ponoszenia wydatków na leasing operacyjny oraz eksploatację śmigłowca jest reklama usług oferowanych przez Spółkę (tak opodatkowanych, jak i zwolnionych z VAT), a tym samym dążenie do zachęcenia do skorzystania z nich przez odbiorców reklamy, co ma przełożyć się na zyskanie nowych klientów, a tym samym także zwiększenie wolumenu sprzedaży (zarówno wartościowego, jak i ilościowego) oferowanych usług.
Śmigłowiec został w tym celu oznakowany adresem strony internetowej (sklepu internetowego) Spółki - A., w ramach której prezentowane i dostępne są dwa produkty (usługi) oferowane przez A. - pożyczki oraz rachunki płatnicze (a więc usługi odpowiednio zwolnione i opodatkowane VAT), w tym także odpowiadające im logo. Dodatkowo, śmigłowiec holuje baner z ww. adresem sklepu internetowego bądź danego produktu (usługi) - pożyczki lub rachunku płatniczego - w zależności od prowadzonej aktualnie kampanii reklamowej.
Wykorzystanie śmigłowca w celu promowania adresu sklepu internetowego Spółki ma zatem na celu pozyskanie nowych klientów i zwiększenie przychodów ze sprzedaży po stronie A. - zarówno w obrębie usług opodatkowanych VAT, jak i z VAT zwolnionych.
Powyższe w opinii Spółki powoduje - na co wskazywano już w uzasadnieniu stanowiska wnioskodawcy - że istnieje związek pomiędzy wydatkami ponoszonymi z tytułu użytkowania śmigłowca a działalnością gospodarczą A. i osiąganymi z niej przychodami, który ma charakter pośredni. Ponoszenie tych wydatków ma bowiem zapewnić wzrost przychodów ze sprzedaży ofertowanych usług (opodatkowanych i nieopodatkowanych VAT).
Spółka pragnie jednak w tym miejscu zastrzec, że kwestia istnienia związku pomiędzy wydatkami będącymi przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej a działalnością przez nią prowadzoną nie stanowi elementu stanu faktycznego, a jego oceny, do której dokonania zobowiązany jest organ w wydawanej interpretacji. Stąd przedstawione w powyższym akapicie stwierdzenie, co do istnienia takiego związku jest stanowiskiem Spółki w zakresie zadanego we wniosku pytania, a nie stanowi w żadnym wypadku uzupełnienia stanu faktycznego sprawy.
Jak wskazywano już w treści złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wydatki ponoszone przez Spółkę na leasing operacyjny oraz eksploatację śmigłowca będą ponoszone w celu promowania (reklamy) usług świadczonych przez A. (tak opodatkowanych i z VAT zwolnionych).
Tym samym odpowiadając na pytanie Organu Spółka wskazuje, że wydatki będące przedmiotem wniosku będą wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, jak i z VAT zwolnionych.
Z uwagi na fakt, że ponoszone wydatki będące przedmiotem wniosku mają charakter ogólny (związany de facto z całą działalnością Spółki - a więc świadczeniem zarówno usług opodatkowanych VAT, jak i z VAT zwolnionych), A. nie ma obiektywnej możliwości odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT i z VAT zwolnionymi.
Spółka pragnie wskazać, że nieponiesienie wydatków będących przedmiotem wniosku jak najbardziej może doprowadzić do wygenerowania mniejszych przychodów z tytułu świadczonych usług, a więc także spowodować utratę obrotu opodatkowanego VAT (jak i VAT nieopodatkowanego). Niereklamowanie świadczonych usług wprost przekłada się bowiem na mniejsze nimi zainteresowanie i ograniczenie liczby klientów.
Co więcej, w sytuacji gdyby Spółka zdecydowała się na sporadyczne wynajmowanie śmigłowca osobom trzecim, dochodziłoby do powstania obrotu, który podlegałby VAT. W tym przypadku nieponiesienie wspomnianych wydatków skutkowałoby brakiem możliwości świadczenia takiej usługi opodatkowanej VAT, a więc także utratą obrotu opodatkowanego.
Ponoszenie wydatków będących przedmiotem wniosku pozwala na osiągnięcie przez Spółkę korzyści w postaci pozyskania nowych klientów i tym samym zwiększenia przychodów ze sprzedaży oferowanych usług.
Jak wskazano w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej śmigłowiec został przez Spółkę wyleasingowany w celu reklamy usług świadczonych przez A. Został on z tego względu oznakowany adresem strony internetowej (sklepu internetowego) Spółki - (…), w ramach której prezentowane i dostępne są dwa produkty (usługi) oferowane przez A. (usługi opodatkowane VAT i z VAT zwolnione). Wyłącznie w tym celu śmigłowiec jest obecnie wykorzystywany.
Niemniej - na co również wskazano w treści wniosku - Spółka nie wyklucza, że śmigłowiec będzie niekiedy wynajmowany osobom trzecim, co może pozwolić na osiągnięcie dodatkowego przychodu. Jednakże nie było to w żadnym wypadku celem jego wyleasingowania (którym jest wyłącznie reklama usług A.), a stanowi jedynie potencjalną, dodatkową możliwość jaką Spółka dopuszcza w związku z zawarciem umowy na jego leasing. Takie sytuacje - o ile w ogóle do nich dojdzie - będą miały charakter incydentalny. W tym zakresie Spółka wskazuje, że śmigłowiec nie będzie w żadnym wypadku oferowany (reklamowany) jako możliwy do wynajęcia.
A. wskazuje, że w zależności od bieżących potrzeb operacyjnych Spółki, pilotem śmigłowca będzie osoba z zewnątrz lub osoby zasiadające w zarządzie Spółki posiadające wymagane uprawnienia.
W przypadku, gdy usługa pilotowania śmigłowca będzie realizowana przez osobę spoza Spółki, współpraca ta będzie odbywała się na podstawie:
A. wskazuje, że śmigłowiec będzie wykorzystywany wyłącznie w celach związanych z działalnością gospodarczą. Członkowie zarządu Spółki nie będą wykorzystywać śmigłowca w celach prywatnych.
W odpowiedzi na Wezwanie Organu Spółka wskazuje, że zgodnie z ogólnymi warunkami umowy leasingu (dalej: „OWUL”) - które stanowią jej integralną część - koszty utrzymania (eksploatacji) śmigłowca obciążają korzystającego (A.).
Ponadto, w myśl OWUL korzystający (Spółka), niezależnie od opłat leasingowych, zobowiązany jest do ponoszenia wszelkich ciężarów związanych z posiadaniem i używaniem śmigłowca, w tym m.in. kosztów serwisu, przeglądów, napraw, ubezpieczeń, opłat administracyjnych oraz innych kosztów eksploatacyjnych (np. paliwa czy płynów eksploatacyjnych).
W OWUL wskazano także, że w przypadku poniesienia przez Finansującego wydatków związanych z przedmiotem leasingu obciążających korzystającego, koszty te są refakturowane na korzystającego.
Wyżej wskazane zapisy OWUL (które stanowią integralną część umowy leasingu) jednoznacznie wskazują, że ciężar wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem śmigłowca spoczywa na Spółce.
Spółka wskazuje, że będzie ponosiła wydatki eksploatacyjne związanie z użytkowaniem śmigłowca, które mogą obejmować w szczególności:
Umowa leasingu przewiduje możliwość oddania śmigłowca do czasowego używania osobom trzecim, w tym w celach zarobkowych, pod warunkiem uzyskania uprzedniej pisemnej zgody finansującego.
Zgodnie bowiem z OWUL finansujący zezwala na używanie śmigłowca przez osoby upoważnione przez korzystającego, przy czym korzystający ponosi pełne ryzyko związane z działaniami lub zaniechaniami tych osób oraz zobowiązany jest zapewnić, aby posiadały one odpowiednie uprawnienia.
Oddanie śmigłowca do czasowego używania osobom trzecim w celach zarobkowych wymaga każdorazowo uzyskania uprzedniej pisemnej zgody finansującego, a po jej uzyskaniu wynajem będzie realizowany na podstawie odrębnych umów cywilnoprawnych zawieranych przez Spółkę.
A. wskazuje, że leasing śmigłowca ma na celu realizację działań reklamowych i marketingowych ukierunkowanych na pozyskiwanie klientów oraz zwiększanie przychodów Spółki. Działania te polegać będą na wykonywaniu lotów reklamowych z banerem zawierającym adres strony internetowej (sklepu internetowego), co ma przyczynić się do uzyskania wymiernych korzyści w postaci:
Spółka wskazuje, że śmigłowiec będzie latał w przestrzeni G, która jest przestrzenią niekontrolowaną, obejmującą wysokość do 9 500 stóp. Jest to najniższa przestrzeń, w której można odbywać tego typu loty.
A. zakłada, że loty będą odbywać się z maksymalną możliwą częstotliwością uzależnioną od dostępności pilotów, możliwości pogodowych oraz niezbędnych prac serwisowych - najprawdopodobniej kilka razy w miesiącu.
Spółka wskazuje, że wykorzystanie baneru reklamowego będzie miało miejsce podczas wszystkich lotów niebędących (i) lotami serwisowymi, (ii) technicznymi, (iii) szkoleniowymi oraz (iv) w przypadku potencjalnego wynajmu podmiotom trzecim.
Powyższe jest uzasadnione faktem, że podczepianie baneru reklamowego podczas ww. rodzajów lotów (technicznych, szkoleniowych, serwisowych oraz podczas wynajmu) mogłoby:
Ponadto, Spółka wskazuje, że nawet, gdy śmigłowiec nie będzie ciągnął za sobą baneru reklamowego i tak zawsze będzie opatrzony adresem strony internetowej (sklepu internetowego) Spółki na swoim kadłubie. Cel reklamowy będzie więc także osiągany w przypadku wykonywania tego typu lotów, a także podczas ich niewykonywania w ogóle.
A. wyjaśnia także, że wspomniane wyżej loty szkoleniowe mają na celu nabycie przez członka zarządu niezbędnych uprawnień do obsługi śmigłowca i wykonywania lotów. Zdobyte w ten sposób kwalifikacje będą wykorzystywane bezpośrednio w działalności gospodarczej Spółki, umożliwiając samodzielną realizację lotów reklamowych, a tym samym ograniczenie wysokich kosztów związanych z korzystaniem z zewnętrznych pilotów.
Banery reklamowe ciągnięte przez śmigłowiec będą zawierały - w zależności od prowadzonej aktualnie kampanii reklamowej:
Pytania
1) Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia - z zastosowaniem proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej: „Ustawa o VAT”) - kwoty podatku VAT naliczonego wynikającego z rat leasingowych płaconych na podstawie umowy leasingu operacyjnego śmigłowca oraz z wydatków stanowiących koszty eksploatacyjne takie jak np. koszty paliwa, koszty napraw, koszty przeglądów technicznych?
2) Czy Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT raty leasingowe, którymi będzie obciążany na podstawie umowy leasingu operacyjnego śmigłowca oraz wydatki stanowiące koszty eksploatacyjne takie jak np. koszty paliwa, koszty napraw, koszty przeglądów technicznych, w tym także podatek VAT niepodlegających odliczeniu (z uwagi na zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 90 Ustawy o VAT) a dotyczący tych wydatków?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie nr 2). Na pytanie dotyczące podatku od towarów i usług (pytanie nr 1) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie
ad 2
Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów pełne kwoty rat leasingowych, którymi będzie obciążany, płacone na podstawie umowy leasingu operacyjnego śmigłowca, oraz pełną kwotę wydatków stanowiących koszty eksploatacyjne takich jak np. koszty paliwa, koszty napraw, koszty przeglądów technicznych oraz niepodlegający (z uwagi na zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 90 Ustawy o VAT) odliczeniu podatek VAT od tych wydatków.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „Ustawa o CIT”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
W przypadku umów leasingu operacyjnego istotny jest art. 17b ust. 1 Ustawy o CIT, zgodnie z którym opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 14 stosuje się odpowiednio.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego umowa na leasing śmigłowca będzie umową, o której mowa w ww. przepisie.
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem dot. wykładni art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT przyjmuje się, że aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, powinien spełnić następujące warunki:
Mając powyższe na względzie Wnioskodawca wskazuje, że wydatki, które obejmuje niniejszy wniosek będą przez niego ponoszone (tj. z jego zasobów majątkowych), będą miały charakter definitywny (nie zostaną A. w żaden sposób zwrócone) oraz zostaną właściwie udokumentowane.
Będą on także w opinii Wnioskodawcy pozostawały w pośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, będą ponoszone w celu uzyskania przychodów oraz nie będą zaliczać się do wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 16 Ustawy o CIT - w zakresie tych kwestii szczegółowe argumenty na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca przedstawia poniżej.
W pierwszej kolejności Wnioskodawca pragnie wskazać, że wydatki na promocję i reklamę nie są wydatkami związanymi bezpośrednio z konkretnymi przychodami. Art. 15 ust. 4d-4e ustawy o CIT wyraźnie jednak wyróżnia kategorię kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie). Takimi kosztami są właśnie wydatki na promocję i reklamę - w przedmiotowej sprawie reklama odnosić się będzie bowiem w zasadzie do całości oferty Wnioskodawcy.
Reklamę należy rozumieć jako wszelkie celowe działania podatnika mające na celu rozpowszechnienie wiedzy o oferowanych przez niego produktach lub usługach i działania, których celem jest kształtowanie popytu, przez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu, w celu zachęcenia do nabywania towarów, bądź usług od tego właśnie, a nie innego podmiotu gospodarczego.
Są to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, przez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego.
Praktyka interpretacyjna organów podatkowych pozwala zaliczać wydatki na promocję i reklamę do kosztów uzyskania przychodów, czego przykładem jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 lutego 2024 r. (0111-KDIB1-1.4010.687.2023.3.BS). W interpretacji tej wskazano też literalnie, że „Do reklamy można zatem zaliczyć te działania, które mają na celu przekazanie wiedzy o zaletach i wartości reklamowej firm y (reklama firmy), realizowane poprzez rozpowszechnianie jej logo.” - co potwierdza stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego.
Reklama może przybierać różne formy. Jej nośnikiem mogą być też środki transportu, w tym w opinii Wnioskodawcy także transportu powietrznego, które przemieszczając się pozwalają na dotarcie z informacją na temat towarów i usług oferowanych przez przedsiębiorcę do szerokiego grona odbiorców.
Wydatki na tę formę reklamy, w tym wydatki nabycie lub leasing oraz koszty eksploatacyjne są niezbędne, aby przeprowadzić akcję reklamową wśród potencjalnych odbiorców. Potwierdza to orzecznictwo, np.
W stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku śmigłowiec będzie opatrzony widocznym adresem sklepu internetowego Wnioskodawcy, a także będzie podczas wykonywania lotów ciągnął za sobą baner z tym samym adresem (bądź logo jednej z dwóch świadczonych usług - pożyczki lub rachunku płatniczego), co dodatkowo zwiększy prawdopodobieństwo dotarcia do jak najszerszej grupy odbiorców. W ramach strony internetowej (sklepu) Wnioskodawca szczegółowo prezentuje i oferuje wszystkie świadczone przez siebie usługi. Nie ulega zatem wątpliwości, że wydatki związane z użytkowaniem i eksploatacją śmigłowca będą miały charakter wydatków na reklamę. Ich spodziewanym efektem ma być zdobycie nowych klientów przez Wnioskodawcę, przez co zwiększyć się mają przychody Wnioskodawcy. Wydatki te niewątpliwie zatem poniesione zostaną w celu osiągnięcia przychodu.
W tym miejscu Wnioskodawca pragnie także zaznaczyć, że wydatki będące przedmiotem wniosku nie będą wydatkami na reprezentację, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 Ustawy o CIT.
Reprezentacja w rozumieniu tego przepisu stanowi bowiem działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu (tak np. NSA w wyroku z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt II FSK 2442/13). Podobny pogląd zaprezentował też NSA w wyroku siedmioosobowego składu z dnia 17 czerwca 2013 r. (sygn. akt II FSK 702/11).
Tak więc, w świetle dominującej obecnie wykładni zarówno sądów administracyjnych, jak i organów podatkowych, za wydatki o charakterze reprezentacyjnym należy kwalifikować wydatki, których wyłącznym bądź dominującym celem jest wykreowanie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.
W przedstawionym stanie faktycznym nie zachodzą żadne przesłanki do dokonania takiej kwalifikacji.
U podstaw korzystania przez Wnioskodawcę ze śmigłowca stać będzie bowiem jedynie chęć zwiększenia wolumenu sprzedaży (wartościowego i ilościowego) oferowanych usług. Nie można więc w tym przypadku w jakimkolwiek zakresie mówić o kreowaniu pozytywnego wizerunku A., a jedynie o działaniach nakierowanych na pozyskanie nowych klientów.
Jako, że ponoszenie przedstawionych wydatków będzie miało na celu zwiększenie wolumenu sprzedaży oferowanych usług, Wnioskodawca wskazuje, że w jego opinii koszty te będą kosztami ponoszonymi w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży.
Wobec powyższego w ocenie Wnioskodawcy wydatki z tytułu rat leasingowych oraz wydatki eksploatacyjne dotyczące śmigłowca będą mogły w całości zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów - spełniają bowiem wszystkie przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT.
Niemniej, z uwagi na fakt, iż jak wskazano w uzasadnieniu do Pytania nr 1, Wnioskodawcy będzie przysługiwać jedynie prawo do częściowego (z uwagi na zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 90 Ustawy o VAT) odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dot. kosztów będących przedmiotem wniosku, A. stoi także na stanowisku, że do kosztów uzyskania przychodów będzie mogła zaliczyć także wartość tego niepodlegającego odliczeniu podatku VAT.
Powyższa konstatacja oparta jest o treść art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret 2, zgodnie z którym podatek VAT może być kosztem uzyskania przychodu w tej części, w której zgodnie z przepisami Ustawy o VAT podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
W przedmiotowej sprawie warunki te będą spełnione, bowiem Wnioskodawcy:
Wnioskodawca dodatkowo wskazuje, że powyższej oceny nie zmienia w żadnym stopniu fakt, że śmigłowiec może być sporadycznie wynajmowany osobom trzecim. Wręcz przeciwnie - w sytuacji, gdy dojdzie do świadczenia takiej usługi najmu (co jednak jak wskazano w opisie stanu faktycznego jest jedynie możliwością dopuszczaną przez A. i będzie - o ile w ogóle wystąpi - mieć charakter sporadyczny i akcesoryjny względem głównego celu w jakim Wnioskodawca zamierza wykorzystywać śmigłowiec tj. w celu reklamowania swoich usług) związek ponoszonych wydatków z osiągnięciem przychodów także wystąpi, a tym samym w żaden sposób nie wpłynie to na możliwość uznania opisanych w niniejszym wniosków kosztów za koszty uzyskania przychodów.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest, aby ten wydatek spełniał następujące przesłanki:
W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie źródła przychodów albo zabezpieczenia źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu.
Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik, uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów, odnosi ewidentne korzyści, bowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów.
Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.
W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1.
Wskazać należy, że katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, ma charakter zamknięty. Należy wskazać, że wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. - w pkt 28 tego przepisu - koszty reprezentacji.
W myśl art. 16 ust. 1 pkt 28 Ustawy CIT:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji terminu reprezentacja. Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały wielokrotnie sądy administracyjne, w tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11. Sąd ten stwierdził, że celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami (klientami).
Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny. Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza, że wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów. Nie są one kosztami jedynie wówczas, gdy mają charakter reprezentacyjny.
Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne odwołanie się do etymologii terminu reprezentacja. Wyraz „reprezentacja” pochodzi od łacińskiego „repraesentatio” oznaczającego wizerunek. Upływ czasu nie zmienił jego znaczenia i formy. Oznacza to, że ,,reprezentacja” w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy tak zdefiniowanym terminie „reprezentacji” kwestia wystawności, okazałości czy też ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia.
Z kolei zgodnie z ugruntowanym poglądem przez reklamę rozumie się działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych, zalet technicznych. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w określonych okolicznościach, spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana bowiem jest z daną firmą i oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia.
Dokonując zatem oceny zakresu pojęciowego „reklamy” wywieść z powyższego należy, że reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Podnosi się także, że reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni.
Wywieść z powyższego należy, że reprezentacja dotyczy działań zmierzających do kształtowania i rozpowszechniania wizerunku podatnika, jako podmiotu gospodarczego, natomiast reklama dotyczy działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku nie samego podatnika, lecz jego produktów (towarów i usług). Tym samym, reklama polega na przedstawianiu towarów i usług oraz nakłanianiu do ich nabycia w sposób bezpośredni, zaś reprezentacja pośrednio promuje podmiot gospodarczy poprzez stworzenie dobrego wizerunku firmy. Ocena charakteru wydatku (cel reprezentacyjny, czy reklamowy) możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków, ich jednostkowej wartości, ustalenia kręgu osób, do których jest skierowana, okoliczności wręczania prezentów, itp. Ponadto powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.
Zatem wydatki mające charakter reprezentacyjny, stosownie do powołanego wcześniej art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów.
W opisie stanu faktycznego wskazali Państwo, że podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest świadczenie usług finansowych, głównie polegających na udzielaniu pożyczek dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz na prowadzeniu rachunków płatniczych i przeprowadzanie transakcji płatniczych. Spółka świadczy również w ramach prowadzonej działalności gospodarczej również takie usługi, jak np. „Chroń PESEL”, „Raport BIK” oraz umożliwia klientom korzystanie z usług prawnych, zakupów z dowozem, uzyskanie pomocy w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych, czy możliwość doładowania telefonów pre-paid.
Podejmując działania marketingowe zawarli Państwo umowę leasingu operacyjnego śmigłowca. Śmigłowiec zostanie oznakowany adresem strony internetowej (sklepu internetowego) Spółki, w ramach której prezentowane i dostępne są dwa produkty (usługi) oferowane przez Wnioskodawcę - pożyczki oraz rachunki płatnicze, w tym także odpowiadające im logo. Dodatkowo, śmigłowiec będzie - podczas wykonywania lotów - holował (ciągnął za sobą) baner z ww. adresem sklepu internetowego, bądź danego produktu (usługi) - pożyczki lub rachunku płatniczego - w zależności od prowadzonej aktualnie kampanii reklamowej.
Na mocy zawartej umowy leasingu operacyjnego są Państwo zobowiązani do płatności rat leasingowych, a także w związku z eksploatacją śmigłowca będą Państwo ponosili koszty takie jak m.in. koszty paliwa, koszty napraw czy koszty przeglądów technicznych.
Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest ustalenie czy będą Państwo mogli zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów raty leasingowe, którymi będą obciążani na podstawie umowy leasingu operacyjnego śmigłowca oraz wydatki stanowiące koszty eksploatacyjne takie jak np. koszty paliwa, koszty napraw, koszty przeglądów technicznych, w tym także podatek VAT niepodlegających odliczeniu (z uwagi na zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 90 Ustawy o VAT) a dotyczący tych wydatków.
Jak wskazano powyżej, aby wydatek uzyskał status kosztu uzyskania przychodów istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt podatkowy, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki może podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania. Skoro ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z określonym celem, to musi on być widoczny.
Mając na uwadze powyższe, konieczne jest zbadanie czy wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z leasingiem i eksploatacją śmigłowca wpłyną na powstanie przychodu ze świadczonych przez Państwa usług.
Należy podkreślić, że nie wykazali Państwo w wystarczającym stopniu, jakie będą Państwo osiągać wymierne korzyści w związku z leasingowaniem śmigłowca, biorąc przy tym pod uwagę przedmiot Państwa działalności. Związek przyczynowo skutkowy pomiędzy poniesionymi wydatkami na leasing i eksploatację śmigłowca a osiągnięciem choćby potencjalnego przychodu z działalności gospodarczej jest zbyt niepewny. Właściwa kwalifikacja wydatku możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów tych wydatków, ustalenia kręgu adresatów, okoliczności, w jakich dochodzi do wydatkowania środków. O zakwalifikowaniu poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, który winien wskazać istnienie związku przyczynowo skutkowego poniesionych wydatków z uzyskiwanymi przychodami.
Jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, loty śmigłowcem mają się przyczynić do uzyskania wymiernych korzyści w postaci m.in. zwiększania rozpoznawalności marki Spółki, wyróżnienia się na tle konkurencji poprzez zastosowanie niestandardowej, zauważalnej formy reklamy. Państwa działania sprowadzają się zatem do rozpowszechniania wizerunku Spółki, nie zaś oferowanych przez Państwa usług. Wskazuje to, że koszty poniesione w związku z leasingiem śmigłowca stanowią wydatki na reprezentację.
Powiązanie uzyskania przychodów ze świadczonych przez Państwa usług z leasingiem śmigłowca jest zbyt odległe i warunkowe, aby ponoszony przez Spółkę wydatek mógł spełniać wymogi określone w art. 15 ustawy o CIT. Zdaniem organu nie jest to wydatek na zachowanie czy też zabezpieczenie źródła przychodów. Z przedmiotowego wniosku nie wynika, aby brak promocji Spółki poprzez loty śmigłowcem spowodował utratę przez Państwa przychodów czy też samo zagrożenie tą utratą.
Należy podkreślić, że przelot śmigłowcem opatrzonym adresem internetowym lub logo nie stanowi bezpośredniej reklamy, zachęcającej klientów do skorzystania z usług Spółki. Osoby widzące lecący śmigłowiec, na którym widnieje adres internetowy musiałyby w pierwszej kolejności wykazać chęć odwiedzenia strony internetowej, aby następnie mogły zapoznać się z ofertą Spółki. Ponadto przelatujący helikopter musiałby przede wszystkim wzbudzić zainteresowanie. Co więcej musiałby wzbudzić zainteresowanie na tyle, aby potencjalni klienci zapoznali się z umieszczoną na śmigłowcu lub banerze treścią. Nie można tu zatem mówić o ogólnie dostępnej reklamie, a tym bardziej o reklamie bezpośredniej. Zakończenie tego typu reklamy sukcesem uzależnione jest od reakcji potencjalnych klientów, ich zaangażowania. Możliwość osiągnięcia przychodu uwarunkowana jest zatem czynnikiem zewnętrznym. Z powyższych względów poniesienie wysokich kosztów na leasing i eksploatację śmigłowca nie jest współmierne do możliwych do osiągnięcia przychodów. Śmigłowiec w żaden sposób nie kojarzy się z Państwa działalnością gospodarczą. Lot śmigłowcem z logo lub adresem internetowym Spółki nie przedstawia w sposób bezpośredni oferowanych przez Państwa usług, nie ma funkcji zachęcającej potencjalnych klientów do skorzystania z usług Spółki. Zdaniem organu strona internetowa oraz logo umieszczone na śmigłowcu lub ciągniętym przez śmigłowiec banerze nie wzbudza tak dużego zainteresowania aby, jak uważa Spółka była informacją na temat towarów i usług oferowanych przez przedsiębiorcę docierającą do szerokiego grona odbiorców. Trudno jest wyobrazić sobie, jak przeloty śmigłowcem ze stroną internetową oraz logo mogą wpłynąć na osiągnięcie przychodów z oferowanych przez Państwa usług. W gruncie rzeczy reklama przedstawiona na przelatującym śmigłowcu jest mało zauważalna, a już na pewno nie jest dostrzegalna dla osób znajdujących się w budynkach. Zachodzi zatem uzasadniona obawa, że skala wydatków jakie Spółka poniesie w związku z podjętymi działaniami nie będzie współmierna do potencjalnych przychodów mających powstać z tego przedsięwzięcia.
Wobec powyższego, ww. wydatki nie mogą zostać uznane za poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w związku ze świadczonymi przez Spółkę usługami.
Należy wskazać, że organ nie kwestionuje przy tym sensu ekonomicznego wydatku, lecz ocenia czy konkretny wydatek został/zostanie poniesiony w związku z dążeniem do osiągnięcia przychodu (zachowania lub zabezpieczenia jego źródła).
Zdaniem organu wydatki na leasing i eksploatację śmigłowca noszą znamiona reprezentacji, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Mają na celu wykreowanie pozytywnego wizerunku firmy, uwypuklenie zasobności i profesjonalizmu Spółki, czyli stworzenie oczekiwanego wizerunku. Tym samym wydatki poniesione z tego tytułu, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 updop, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że wydatki na leasing i eksploatację śmigłowca - w tym koszty paliwa, koszty napraw, koszty przeglądów technicznych, w tym także podatek VAT niepodlegających odliczeniu nie mogą być uznane za podejmowane w celach uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu. Jak już wyżej wskazano, zdaniem organu przedmiotowe wydatki stanowią koszty reprezentacyjne wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
Zatem ww. wydatki jako mające charakter reprezentacyjny nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.
Końcowo należy zauważyć, że organ nie rozpatrywał możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodów pod kątem możliwego wynajmu śmigłowca. Złożyli Państwo wniosek w zakresie przedstawionego stanu faktycznego, ten zaś dotyczy leasingu śmigłowca w celach, jak Państwo wskazują, marketingowych. Wynajem śmigłowca jest natomiast jedynie dopuszczalną możliwością, która może zdarzyć się w przyszłości. Organ nie odnosi się zatem do niepewnych, hipotetycznych zdarzeń, które nie należą do przedmiotu wniosku.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo