Wnioskodawca, prowadzący działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, współpracuje z platformą Y. na podstawie umowy flotowej. Platforma pobiera miesięczną prowizję za pośrednictwo w organizacji przewozów, potrącaną z wypłat za usługi. W przypadku, gdy łączna wartość bonusów przekracza kwotę…
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych dotyczące kosztów ponoszonych na prowizję z tytułu korzystania z usług platformy transportowej Y. jest w zakresie:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
8 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości oraz momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na prowizję z tytułu świadczenia usług związanych z udostępnianiem platformy transportowej Y. Uzupełnili go Państwo pismami z 29 stycznia 2026 r. (wpływ 4 lutego 2026 r.) i z 17 lutego 2026 r. (wpływ 24 lutego 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą obejmującą m.in. świadczenie usług transportowych, współpracując z platformą Y. (dalej: „Platforma”) na podstawie umowy flotowej.
Kierowcy współpracujący z Wnioskodawcą realizują przejazdy przy wykorzystaniu aplikacji obsługiwanej przez Platformę. Większość kursów odbywa się poprzez skojarzenie kierowcy z pasażerem za pośrednictwem tej aplikacji.
Platforma pobiera od Wnioskodawcy miesięczną prowizję z tytułu korzystania z jej usług.
Prowizja jest potrącana z salda rozliczeniowego kierowców przypisanych do flotowego konta Wnioskodawcy. Platforma świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi pośrednictwa w organizacji usługi przewozu osób (PKD 52.21.Z), za które pobiera wynagrodzenie prowizyjne. Należność prowizyjna jest potrącana bezpośrednio z wpłat dokonywanych przez pasażerów, natomiast kwota pomniejszona o wartość prowizji wypłacana jest Wnioskodawcy, zwyczajowo w cyklach tygodniowych.
Do należności uwzględnianych w rozliczeniu wliczane są również: dopłaty ze strony Platformy wypłacane w imieniu pasażera, wszelkie bonusy wynikające z kampanii promocyjnych, napiwki oraz inne rekompensaty należne kierowcom. W praktyce prowizja jest pomniejszana o wartość bonusów przyznawanych Wnioskodawcy, np. z tytułu zwiększenia floty pojazdów, a także o dopłaty udzielane pasażerom. Zgodnie ze stanowiskiem Platformy oraz innych podmiotów rynkowych, bonusy te traktowane są jako rabaty obniżające wartość prowizji, co wpływa na obniżenie podstawy opodatkowania VAT po stronie Platformy oraz na zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów i kwoty podatku VAT naliczonego po stronie Wnioskodawcy (stawka VAT na prowizję wynosi 23%).
Zdarzają się sytuacje, w których łączna wartość bonusów przekracza kwotę prowizji w danym okresie rozliczeniowym. Platforma twierdzi, że w takich przypadkach nie jest zobowiązana do wystawienia faktury „prowizyjno-bonusowej" ani faktury korygującej. W konsekwencji, gdy prowizja nie przewyższa sumy bonusów (w tym nadwyżek z poprzednich okresów), Platforma nie wystawia żadnego dokumentu księgowego, mimo że usługa pośrednictwa została wykonana, a zestawienia rozliczeniowe potwierdzają naliczenie prowizji.
W takiej sytuacji Wnioskodawca zmuszony jest dokumentować poniesiony koszt prowizji za pomocą dowodów wewnętrznych, w szczególności not księgowych, w celu prawidłowego udokumentowania i rozliczenia zdarzeń gospodarczych.
Z tego względu nadrzędnym celem złożenia wniosku o interpretację podatkową jest wykazanie dochowania należytej staranności w ustaleniu prawidłowej podstawy opodatkowania VAT należnym.
Platforma poinformowała Wnioskodawcę, że faktury VAT wystawiane są jedynie w przypadku tzw. „dodatniego salda”. Jeżeli saldo jest zerowe lub ujemne, faktura dokumentująca prowizję nie jest wystawiana, mimo że usługa została wykonana i wykazana w zestawieniu rozliczeniowym.
Wnioskodawca otrzymuje comiesięczne zestawienia oraz raporty rozliczeniowe z Platformy, obejmujące m.in. wykaz pobranych prowizji. Dokumenty te są udostępniane w formie elektronicznej (PDF lub wydruk z panelu flotowego). Wnioskodawca zwrócił się do Platformy o wystawianie faktur VAT dokumentujących prowizję również w okresach z saldem zerowym lub ujemnym, jednak otrzymał informację, iż Platforma nie będzie wystawiać takich dokumentów.
Wnioskodawca zamierza ująć prowizję Y. jako koszt uzyskania przychodu oraz dokumentować ją zestawieniami z panelu flotowego w przypadku braku faktury VAT.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego (wezwanie nr 1)
Wydatki, o których mowa we wniosku nie zostały przez nikogo zwrócone.
Środki są potrącane przez firmę Y. ze środków, które są przesyłane Wnioskodawcy za wykonane usługi.
Y. wystawia faktury sprzedaży w imieniu Wnioskodawcy, do których Wnioskodawca nie ma bezpośredniego dostępu. Wnioskodawcy doręczane są tablice EXCEL zawierające:
ü listę wystawionych faktur,
ü informacje z kwotami potrąceń i bonusów które są potrącane z ww. faktur za przejazd.
W związku z faktem, iż potrącenia stanowią swoistą zapłatę za usługę pośrednictwa, którą Wnioskodawca uiszcza na rzecz Y.:
ü środki te stanowią koszt uzyskania przychodu dla Wnioskodawcy,
ü są zapłatą za świadczone usługi - w związku z czym powinny podlegać opodatkowaniu na podstawie Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
W związku z faktem, iż Y. nie wystawia faktur za koszty, które potrącili w ramach świadczonych usług - zmniejszane są koszty uzyskania przychodu przez Wnioskodawcę, a tym samym:
ü dla Wnioskodawcy kwota podlegająca opodatkowaniu z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych jest powiększana, co prowadzi do straty w postaci zwiększenia należnego podatku.
ü dla Y. kwota podlegająca opodatkowaniu z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych jest pomniejszana, co jest ukrywaniem dochodu przed Organem Podatkowym.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego (wezwanie nr 2)
Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na prowizję z tytułu korzystania z platformy transportowej Y. wpływają na osiąganie przychodów oraz zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów w sposób bezpośredni i funkcjonalny, ponieważ prowizja stanowi wynagrodzenie za udostępnienie infrastruktury sprzedażowo-operacyjnej, bez której Wnioskodawca nie mógłby w praktyce pozyskiwać i realizować zleceń przewozowych w tym kanale ani rozliczać ich w sposób umożliwiający uzyskanie należnego wynagrodzenia. Działalność Wnioskodawcy w istotnej części opiera się na wykonywaniu przewozów zamawianych za pośrednictwem platformy, a więc dostęp do niej jest warunkiem dopływu zleceń (popytu) i generowania przychodów z przewozów.
Ponadto prowizja jest elementem modelu rozliczeń funkcjonującego w ramach platformy-jest potrącana z należności/rozliczeń prowadzonych przez Y., co oznacza, że stanowi koszt konieczny do uzyskania wypłaty/rozliczenia wynagrodzenia za zrealizowane przejazdy oraz do utrzymania konta i ciągłości współpracy z kontrahentem. Wydatki te zabezpieczają źródło przychodów poprzez umożliwienie dalszego dostępu do platformy (utrzymanie możliwości przyjmowania zleceń), zapewnienie ciągłości obsługi zamówień i rozliczeń oraz ograniczenie ryzyka utraty możliwości świadczenia usług w tym kanale sprzedaży.
W konsekwencji ponoszona prowizja pozostaje w racjonalnym związku przyczynowo-skutkowym z przychodami Wnioskodawcy (umożliwia ich uzyskanie), a jednocześnie służy zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów (utrzymuje dostęp do kluczowego narzędzia pozyskiwania zleceń i prowadzenia rozliczeń), co spełnia kryteria z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na prowizję z tytułu korzystania z platformy transportowej (Y.) nie są objęte katalogiem wyłączeń z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, a ich ponoszenie pozostaje w racjonalnym i gospodarczym związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością.
Prowizja stanowi wynagrodzenie za udostępnienie platformy oraz obsługę procesu przyjmowania zleceń i rozliczeń przejazdów. Korzystanie z platformy umożliwia Wnioskodawcy pozyskiwanie zleceń przewozowych i uzyskiwanie wynagrodzenia za realizowane przejazdy, natomiast brak dostępu do platformy skutkowałby utratą możliwości generowania przychodów w tym kanale sprzedaży. Tym samym ponoszenie prowizji przekłada się na osiąganie przychodów oraz służy zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów poprzez zapewnienie ciągłości współpracy i rozliczeń dokonywanych w ramach platformy.
Pytania (pytanie nr 1 ostatecznie przeformułowane w uzupełnieniu nr 2 wniosku)
1. Czy prowizja należna i faktycznie pobrana (potrącona) przez Y. z tytułu świadczenia usług polegających na udostępnieniu platformy transportowej, stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w sytuacji, gdy prowizja ta nie jest udokumentowana fakturą VAT, lecz wynika z umowy oraz rozliczeń prowadzonych przez kontrahenta, a jeśli tak, to jaki jest prawidłowy moment ujęcia ww. prowizji jako kosztu uzyskania przychodu?
2. Czy w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym łączna kwota bonusów oraz dopłat do usługi przewozu udzielonych przez Platformę przekracza wartość należnej podstawy prowizji za zrealizowane usługi, nadwyżka podatku od towarów i usług, który byłby należny od usług Platformy, może stanowić podstawę odliczenia podatku naliczonego dla celów VAT i zostać wykazana w ewidencji JPK_VAT z deklaracją za dany okres rozliczeniowy na podstawie dokumentu wewnętrznego?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast w zakresie pytania nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przeformułowane w uzupełnieniu nr 2)
Ad 1
Prowizja należna i faktycznie pobrana (potrącona) przez Y. z tytułu świadczenia usług polegających na udostępnieniu platformy transportowej może stanowić dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, także w sytuacji, gdy nie jest udokumentowana fakturą VAT, o ile spełnia ogólne przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (związek z prowadzoną działalnością i osiąganiem przychodów, definitywność poniesienia, racjonalność gospodarcza) oraz nie podlega wyłączeniu z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
W przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym prowizja jest ponoszona w związku z uzyskaniem dostępu do platformy, umożliwiającej realizację przewozów i generowanie przychodów, a jej poniesienie ma charakter definitywny, ponieważ jest faktycznie potrącana z rozliczeń prowadzonych przez kontrahenta.
Brak faktury VAT nie przesądza o braku możliwości rozpoznania kosztu na gruncie CIT, gdyż przepisy ustawy o CIT nie uzależniają potrącalności kosztu wyłącznie od posiadania faktury VAT, istotne jest natomiast posiadanie wiarygodnych dowodów potwierdzających poniesienie wydatku, jego wysokość oraz związek z działalnością gospodarczą. W tym zakresie właściwym udokumentowaniem mogą być łącznie: umowa z Y. oraz miesięczne raporty/zestawienia i rozliczenia generowane przez kontrahenta w panelu/rozliczeniach, z których wynika kwota prowizji (i sposób jej potrącenia).
Co do momentu ujęcia prowizji jako kosztu uzyskania przychodu, prowizja za udostępnienie platformy ma charakter kosztu pośredniego, tj. związanego z całokształtem działalności, a nie z konkretnym, pojedynczym przychodem. W konsekwencji jest ona potrącalna w dacie jej poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Za dzień poniesienia kosztu - stosownie do art. 15 ust. 4e ustawy o CIT - należy uznać dzień, na który ujęto ten koszt w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury albo innego dowodu. W przedstawionych okolicznościach będzie to ujęcie kosztu w księgach na podstawie raportu /zestawienia rozliczeniowego (innego dowodu księgowego) dokumentującego prowizję należną i faktycznie potrąconą przez Y. za dany okres rozliczeniowy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w zakresie:
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Ocenę możliwości zaliczenia ponoszonych przez Spółkę wydatków do kosztów uzyskania przychodów, należy rozpocząć od przywołania art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów - w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.
Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.
Kierując się kryterium charakteru powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem, jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia:
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztu „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego” - brak takiej definicji związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku.
W efekcie te same wydatki mogą być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w warunkach, których wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.
Innymi słowy - posługując się językowym znaczeniem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów.
Regulacje dotyczące potrącalności kosztów bezpośrednio związanych z przychodami zawarte zostały w art. 15 ust. 4, 4b i 4c ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
Stosownie zaś do art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:
1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
Zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
Natomiast, art. 15 ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, regulują zasady potrącalności kosztów innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami.
Stosownie do treści art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Z wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą obejmującą m.in.: świadczenie usług transportowych, współpracując z platformą Y. na podstawie umowy flotowej.
Kierowcy realizują przejazdy przy wykorzystaniu aplikacji obsługiwanej przez platformę. Większość kursów odbywa się poprzez skojarzenie kierowcy z pasażerem za pośrednictwem tej aplikacji. Platforma pobiera od Wnioskodawcy miesięczną prowizję z tytułu korzystania z jej usług. Prowizja jest potrącana z salda rozliczeniowego kierowców przypisanych do flotowego konta Wnioskodawcy. Platforma świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi pośrednictwa w organizacji usługi przewozu osób, za które pobiera wynagrodzenie prowizyjne. Należność prowizyjna jest potrącana bezpośrednio z wpłat dokonywanych przez pasażerów, natomiast kwota pomniejszona o wartość prowizji wypłacana jest Wnioskodawcy, zwyczajowo w cyklach tygodniowych.
Faktury VAT wystawiane są jedynie w przypadku tzw. „dodatniego salda”. Jeżeli saldo jest zerowe lub ujemne, faktura dokumentująca prowizję nie jest wystawiana, mimo że usługa została wykonana i wykazana w zestawieniu rozliczeniowym. W takiej sytuacji Wnioskodawca zmuszony jest dokumentować poniesiony koszt prowizji za pomocą dowodów wewnętrznych, w szczególności not księgowych, w celu prawidłowego udokumentowania i rozliczenia zdarzeń gospodarczych.
Środki są potrącane przez firmę Y. ze środków, które są przesyłane Wnioskodawcy za wykonane usługi. Wydatki, o których mowa we wniosku nie zostaną Wnioskodawcy w jakikolwiek sposób zwrócone.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy wydatki, które ponosi Spółka w związku z korzystaniem z platformy transportowej Y. (tj. wydatki na prowizję), może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w sytuacji, gdy prowizja ta nie jest udokumentowana fakturą VAT, lecz wynika z umowy oraz rozliczeń prowadzonych przez kontrahenta.
Jak wynika z opisu sprawy - wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na prowizję z tytułu korzystania z platformy transportowej (Y.) wpływają na osiąganie przychodów oraz zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów w sposób bezpośredni i funkcjonalny, ponieważ prowizja stanowi wynagrodzenie za udostępnienie infrastruktury sprzedażowo-operacyjnej, bez której Wnioskodawca nie mógłby w praktyce pozyskiwać i realizować zleceń przewozowych w tym kanale ani rozliczać ich w sposób umożliwiający uzyskanie należnego wynagrodzenia.
Działalność Wnioskodawcy w istotnej części opiera się na wykonywaniu przewozów zamawianych za pośrednictwem platformy, a więc dostęp do niej jest warunkiem dopływu zleceń (popytu) i generowania przychodów z przewozów. Wydatki te zabezpieczają źródło przychodów poprzez umożliwienie dalszego dostępu do platformy (utrzymanie możliwości przyjmowania zleceń), zapewnienie ciągłości obsługi zamówień i rozliczeń oraz ograniczenie ryzyka utraty możliwości świadczenia usług w tym kanale sprzedaży.
Odnosząc się do powyższych wątpliwości, wskazać należy, że w niniejszej sprawie istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ponoszonymi przez Spółkę wydatkami na prowizję, a prowadzoną działalnością gospodarczą (osiąganiem przychodów). Wydatki ponoszone przez Spółkę na prowizję z tytułu korzystania z platformy transportowej (Y.) nie są objęte katalogiem wyłączeń z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, a ich ponoszenie pozostaje w racjonalnym i gospodarczym związku z prowadzoną działalnością.
W tych okolicznościach zasadne jest zatem twierdzenie, że mają Państwo prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wydatki ponoszone na prowizję, udokumentowane za pomocą dowodów wewnętrznych, w szczególności not księgowych (w sytuacji, gdy wydatki nie są udokumentowane fakturą VAT).
Jednocześnie należy pamiętać, że ciężar prawidłowego udokumentowania wydatku i wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskaniem (zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów spoczywa na podatniku. To właśnie podatnik musi wykazać, że poniósł koszt celowy i zasadny z punktu widzenia prowadzonej przez siebie działalności.
Należy jednak mieć na względzie, że faktyczna ocena, czy poszczególne wydatki mogą być uznane za zmniejszające podstawę opodatkowania koszty uzyskania przychodów na podstawie określonych dowodów księgowych, należy do kompetencji właściwych organów podatkowych w toku odpowiedniego postępowania. Postępowanie o wydanie interpretacji indywidualnej wyklucza analizę materiału dowodowego w sprawie.
W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków, które Spółka ponosi na prowizję należało uznać za prawidłowe.
Kolejną Państwa wątpliwość budzi kwestia ustalenia czy wydatki na prowizje, które ponosi Spółka, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodem w dacie ich poniesienia.
Odnosząc się do kwestii dotyczącej momentu zaliczenia opisanych przez Państwa we wniosku wydatków do kosztów podatkowych zauważyć należy, że dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami.
Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów bądź usług. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
Jak wskazali Państwo w opisie sprawy wydatki ponoszone na prowizję z tytułu korzystania z platformy transportowej (Y.) wpływają na osiąganie przychodów oraz zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów w sposób bezpośredni i funkcjonalny, ponieważ prowizja stanowi wynagrodzenie za udostępnienie infrastruktury sprzedażowo-operacyjnej, bez której Spółka nie mogłaby w praktyce pozyskiwać i realizować zleceń przewozowych w tym kanale ani rozliczać ich w sposób umożliwiający uzyskanie należnego wynagrodzenia. Działalność Wnioskodawcy w istotnej części opiera się na wykonywaniu przewozów zamawianych za pośrednictwem platformy, a więc dostęp do niej jest warunkiem dopływu zleceń (popytu) i generowania przychodów z przewozów.
Zatem, wydatki ponoszone na prowizję z tytułu korzystania z platformy transportowej (Y.) stanowią dla Państwa koszty bezpośrednio związane z przychodem. Bowiem prowizja obniża przychód, który trafia na konto Spółki. Środki są potrącane przez firmę Y. ze środków, które są przesyłane Wnioskodawcy za wykonane usługi, z której Spółka osiąga konkretny przychód.
Z opisu sprawy wynika, że prowizja stanowi wynagrodzenie za udostępnienie platformy oraz obsługę procesu przyjmowania zleceń i rozliczeń przejazdów, które są związane z osiągnięciem konkretnego przychodu Spółki. Korzystanie z platformy umożliwia Wnioskodawcy pozyskiwanie zleceń przewozowych i uzyskiwanie wynagrodzenia za realizowane przejazdy
Prowizja jest elementem modelu rozliczeń funkcjonującego w ramach platformy-jest potrącana z należności/rozliczeń prowadzonych przez Y., co oznacza, że stanowi koszt konieczny do uzyskania wypłaty/rozliczenia wynagrodzenia za zrealizowane przejazdy oraz do utrzymania konta i ciągłości współpracy z kontrahentem.
Koszty takie powinny być więc rozpoznawane zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, a więc w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostaną odpowiadające im przychody. Na tle wniosku należy stwierdzić, że istnieje bezpośrednie powiązanie tej części kosztów z konkretnymi przychodami powstającymi w związku z pozyskiwaniem zleceń przewozowych i uzyskiwaniem wynagrodzenia za realizowane przejazdy. Wysokość kosztów ponoszonych na prowizję będzie powodować powstanie konkretnych przychodów, z którymi te koszty należy łączyć.
W konsekwencji Państwa stanowisko co do momentu ujęcia prowizji jako pośredniego kosztu uzyskania przychodu, tj. związanego z całokształtem działalności, a nie z konkretnym, pojedynczym przychodem należało uznać za nieprawidłowe.
Podsumowując Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w części dotyczącej :
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo