Spółka z o.o., będąca polskim rezydentem podatkowym, zrealizowała inwestycję polegającą na budowie i eksploatacji farmy wiatrowej w Polsce, finansowanej kredytami, pożyczkami od podmiotów powiązanych oraz kontraktami SWAP. Projekt rozpoczął działalność w 2023 roku z planowanym okresem użytkowania 35 lat, a spółka osiąga przychody…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uprawnienia Spółki do nieuwzględniania kosztów finansowania dłużnego długoterminowego projektu, w tym kontraktów SWAP, wykorzystywanych do sfinansowania budowy farmy wiatrowej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Działając w imieniu A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm., „Ordynacja podatkowa”) wnoszę o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, zgodnie z poniższą treścią wniosku.
Wnioskodawca poniżej przedstawia opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz własne stanowisko w sprawie, wnosząc o potwierdzenie jego prawidłowości i zasadności.
Wnioskodawca jest osobą prawną, utworzoną i działającą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zarejestrowaną w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem (…) (odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Wnioskodawcy w załączeniu).
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, tj. podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest także zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik VAT.
Wnioskodawca jest spółką powołaną do realizacji projektu z zakresu energetyki wiatrowej. Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej działającej w sektorze energii odnawialnej.
W związku z prowadzoną działalnością, Spółka zrealizowała w Polsce na terenie gminy (…) projekt polegający na zaprojektowaniu, budowie, eksploatacji oraz utrzymaniu elektrowni wiatrowej, składającej się z turbin wiatrowych z masztami i fundamentami oraz obiektów towarzyszących, w tym infrastruktury technicznej i przyłączeniowej, tj. m.in. stacji elektroenergetycznych, linii elektroenergetycznych oraz przyłączy wysokiego napięcia (dalej: „Farma Wiatrowa” lub „Projekt”). Projekt został zrealizowany przez Spółkę ze wsparciem usługodawców i wykonawców.
Zgodnie z założeniami Wnioskodawcy, Farma Wiatrowa będzie funkcjonować przez okres około 35 lat od momentu uruchomienia, które nastąpiło w roku 2023 r. W związku z uruchomieniem Farmy Wiatrowej Spółka uzyskała decyzję o pozwoleniu na użytkowanie Farmy Wiatrowej oraz koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej na okres od 2023 do 2043. Wartość nakładów Spółki poniesionych na realizację Projektu wyniosła około (…) milionów PLN (wartość rzeczowych aktywów trwałych w bilansie Spółki). Farma Wiatrowa jest głównym składnikiem aktywów w bilansie Spółki.
Źródłem finasowania Farmy Wiatrowej były m.in. pożyczki udzielone Wnioskodawcy przez podmioty powiązane oraz kredyty udzielone przez zewnętrzne instytucje finansowe. Podmioty powiązane finansujące Projekt mają siedzibę na terenie Unii Europejskiej. Instytucje finansowe finansujące Projekt (banki i inne instytucje finansowe) mają siedzibę na terenie Polski, Danii oraz Wielkiej Brytanii (Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju). Wnioskodawca wskazuje przy tym, że część finansowania bankowego zostało udzielone pierwotnie przez (…) bank i zostało przeniesione w ramach tzw. syndykacji na polski bank. Dodatkowo, w celu zabezpieczenia finansowania Projektu przed ryzykiem wynikającym ze zmiany oprocentowania kredytu oraz przed ryzykiem walutowym, Spółka zawarła także z finansującym bankiem kontrakty SWAP. Kontrakty SWAP stanowią pochodne instrumenty finansowe, a ich związek z umową kredytu świadczy zdaniem Spółki o tym, że winny być one traktowane analogicznie jak koszty związane z pozyskaniem i korzystaniem z zewnętrznego finansowania.
Wobec tego Spółka poniosła i będzie ponosić koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), wynikające z pożyczek oraz kredytów zaciągniętych na realizację Projektu, w szczególności koszty odsetek od pożyczek (kredytów) oraz inne koszty związane z korzystaniem ze środków finansowych z tego tytułu (w tym koszty związane z rozliczeniem kontraktów SWAP).
Obecnie inwestycja została zrealizowana i Wnioskodawca eksploatuje elektrownię wiatrową, która przynosi Wnioskodawcy przychody wynikające ze sprzedaży energii elektrycznej, które są opodatkowane CIT.
Ponadto, Spółka podkreśla, że:
1) jako wykonawca Projektu podlega opodatkowaniu w Polsce;
2) aktywa, których Projekt dotyczy, znajdują się całości w Polsce;
3) koszty finansowania zewnętrznego Projektu są i będą wykazywane dla celów podatkowych w całości w Polsce;
4) dochody z funkcjonowania Projektu są i będą osiągane w całości w Polsce.
Celem niniejszego wniosku jest potwierdzenie, że Wnioskodawca, realizując inwestycję w postaci Farmy Wiatrowej, realizuje długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, a w konsekwencji przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o których mowa w art. 15c ust. 4 ustawy o CIT nie powinien brać pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania Farmy Wiatrowej zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym realizacja przedsięwzięcia polegającego na budowie Farmy Wiatrowej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, a w konsekwencji, czy Spółka zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT jest i będzie uprawniona, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, do nieuwzględniania kosztów finansowania dłużnego wynikających z pożyczek (kredytów), w tym również kontraktów SWAP, wykorzystywanych do sfinansowania budowy Farmy Wiatrowej?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym realizacja przedsięwzięcia polegającego na budowie Farmy wiatrowej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy z 15 lutego 1992 r o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej „ustawa CIT”) i w konsekwencji, Spółka jest i będzie uprawniona, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, do nieuwzględniania kosztów finansowania dłużnego, wynikających z pożyczek (kredytów), w tym również kontraktów SWAP, wykorzystywanych do sfinansowania budowy Farmy Wiatrowej.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przewyższa:
1) kwotę 3.000.000 zł albo
2) kwotę obliczoną według następującego wzoru: [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30%
w którym poszczególne symbole oznaczają:
P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
Po - przychody o charakterze odsetkowym,
K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu,
Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu.
Ustawa o CIT wskazuje, że w przypadku, gdy rok podatkowy podatnika jest dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę, o której mowa w art. 15c ust. 1 pkt 1, oblicza się, mnożąc kwotę 250.000 zł przez liczbę rozpoczętych miesięcy roku podatkowego podatnika (art. 15c ust. 1a ustawy o CIT).
Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym (art. 15c ust. 3 ustawy o CIT).
Z kolei, przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione (art. 15c ust. 12 ustawy o CIT).
Od wskazanych w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT limitów ustawodawca wprowadził wyłączenie w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, w przypadku, którego spełnione są łącznie następujące warunki:
1) wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
2) aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
3) koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
4) dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.
Ponadto, zgodnie z art. 15c ust. 9 ustawy o CIT, dochodu wynikającego z długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej nie uwzględnia się przy obliczaniu przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1.
W opinii Wnioskodawcy powyższe warunki należy uznać za spełnione w przypadku realizacji Farmy Wiatrowej, bowiem:
1) wykonawcą Projektu jest Wnioskodawca jako podmiot odpowiedzialny za realizację inwestycji oraz uprawniony do dalszej eksploatacji. Wnioskodawca posiada siedzibę na terytorium Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce;
2) aktywa Projektu znajdują się w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej - Farma Wiatrowa jest zlokalizowane na terytorium Polski na terenie gminy Sulmierzyce;
3) koszty finansowania zewnętrznego są i będą w przyszłości także wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Polsce;
4) dochody związane z realizacją Projektu są i będą w przyszłości osiągane w całości na terytorium Polski.
W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, inwestycja w zakresie realizacji Farmy Wiatrowej spełnia warunki formalne, o których mowa w art. 15c ust. 8 pkt 1-4 ustawy o CIT.
Przez długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej należy rozumieć projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym (art. 15c ust. 10 ustawy o CIT).
Mając na uwadze powyżej wskazane przepisy ustawy o CIT, aby dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej spełnione muszą być następujące warunki:
1) przedmiotem projektu powinien być znaczący składnik aktywów o wiarygodnie określonej wartości. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 120, dalej: „ustawa o rachunkowości”) aktywa to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;
2) celem projektu powinno być dostarczenie, modernizacja lub eksploatacja tego znaczącego składnika aktywów;
3) projekt powinien być w ogólnym interesie publicznym.
Przesłanka dotycząca znaczącego składnika aktywów jako przedmiotu projektu
Jak wskazano powyżej, aby dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej spełniona musi być m.in. przesłanka wskazująca, że przedmiotem projektu powinien być znaczący składnik aktywów.
Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, przez pojęcie „znaczący” należy rozumieć: „odgrywający ważną rolę”. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, można uznać, że „znaczący” to taki składnik aktywów, który odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu określonej społeczności lub podmiotu oraz przedstawia dużą wartość materialną.
Celem inwestycji Wnioskodawcy była budowa elektrowni wiatrowej, tj. elektrowni wytwarzającej energię elektryczną przy pomocy generatorów (turbin wiatrowych) napędzanych energię wiatru. Tym samym, z uwagi na główny przedmiot działalności Wnioskodawcy oraz wartość nakładów poniesionych na zrealizowanie inwestycji, Farma Wiatrowa stanowi zorganizowany i znaczący składnik aktywów Wnioskodawcy.
Wnioskodawca wskazuje, że głównym źródłem, z którego osiąga i będzie osiągać przychody są i będą aktywa powstałe w wyniku realizacji inwestycji. Wnioskodawca osiąga bowiem przychody przede wszystkim ze sprzedaży energii elektrycznej wytwarzanej w Farmie Wiatrowej.
Wobec tego, w ocenie Wnioskodawcy, należy uznać, że Projekt jest projektem dotyczącym znaczącego składnika aktywów w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT.
Przesłanka dotycząca celu realizowanego projektu
Celem realizacji Farmy Wiatrowej jest dostarczanie energii elektrycznej do odbiorców, poprzez eksploatację posiadanych środków trwałych (elektrowni wiatrowych).
Realizacja inwestycji w postaci Farmy Wiatrowej zapewnia dostawy energii elektrycznej produkowanej z odnawianych źródeł energii, przy jednoczesnym ograniczeniu negatywnego wpływu produkcji energii elektrycznej na środowisko.
Przesłanka dotycząca projektu będącego w ogólnym interesie publicznym
Odnosząc się zaś do przesłanki ogólnego interesu publicznego, Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 4 ust. 4 Dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz. U.UE. L. z 2016 r. Nr 193, str. 1 z późn. zm.; dalej: „Dyrektywa”), długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to projekt dane państwo członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie publicznym.
Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż ani przepisy Dyrektywy, ani przepisy ustawy o CIT, nie definiują pojęcia ogólnego interesu publicznego w kontekście projektu z zakresu infrastruktury publicznej, a zatem, w takiej sytuacji, odwołać należy się do ogólnych zasad wykładni językowej.
Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN pojęcie „interes” należy rozumieć między innymi jako pożytek, korzyść; przedsięwzięcie przynoszące korzyść materialną.
Natomiast pojęcie „publiczny” zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN należy rozumieć między innymi jako dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości; dostępny lub przeznaczony dla wszystkich.
W związku z tym, przez interes publiczny należałoby rozumieć przedsięwzięcie przynoszące korzyść materialną całemu społeczeństwu lub danej zbiorowości, z dostępnością i przeznaczeniem dla wszystkich. Należy bowiem podkreślić, że wytworzona energia elektryczna z Farmy Wiatrowej będzie mogła zasilać gospodarstwa domowe, jak również instytucjonalne, odciążając część sektora energetycznego opartego na energii produkowanej m.in. z węgla.
Tym samym, elektrownie wiatrowe zapewniając ciągłość i bezpieczeństwo w dostawie energii elektrycznej, zaspokajają podstawowe potrzeby społeczeństwa oraz gospodarki w zakresie dostępu do energii. Jednocześnie, nie ulega wątpliwości, że energia elektryczna jest towarem niezbędnym dla życia każdego człowieka i gospodarczego rozwoju kraju. Ponadto, za publicznym charakterem inwestycji przemawia również fakt, że zapewnienie społeczeństwu dostępu do energii jest co do zasady obowiązkiem publicznym każdego państwa.
Zważywszy na powyższe, projekt będący w ogólnym interesie publicznym w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT to projekt dotyczący ogółu osób, istotny dla całego społeczeństwa i gospodarki zapewniający ciągłość i bezpieczeństwo w dostawie energii elektrycznej.
Jednocześnie, zapewnianie źródła dostaw energii elektrycznej pochodzących z jej odnawialnych źródeł wpisuje się w pojęcie ogólnego interesu publicznego także z uwagi na ochronę środowiska naturalnego.
Odnawialne źródła energii stanowią bowiem alternatywę dla elektrowni cieplnych opartych na węglu kamiennym oraz brunatnym, dlatego inwestycja w odnawialne źródła energii pozwala na zwiększenie ilości energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych i ograniczenie energii pochodzącej ze spalania paliw kopalnych emitujących gazy cieplarniane.
Obecnie trwająca transformacja energetyczna, której celem jest zwiększanie udziału energii z odnawialnych źródeł w ogólnym bilansie energetycznym kraju, jest podyktowana względami środowiskowymi mającymi swoje prawne umocowanie w prawodawstwie Unii Europejskiej.
Zatem realizowane projekty w postaci budowy elektrowni wiatrowych mają istotne znaczenie z punktu widzenia polityki energetycznej każdego kraju w zakresie rozbudowy infrastruktury wytwórczej energii elektrycznej, kształtowania krajowej strategii energetycznej oraz zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego z uwzględnieniem wpływu na środowisko.
Mając to na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełniona jest przesłanka, która wskazuje, że Projekt powinien być realizowany w ogólnym interesie publicznym, w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT.
Pojęcie „długoterminowego projekt z zakresu infrastruktury publicznej”. Szacowany okres eksploatacji Projektu wynosi 35 lat. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, realizowany Projekt w postaci rozwoju i budowy elektrowni wiatrowych stanowi projekt o charakterze długoterminowym w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT.
Orzecznictwo sądowe zwraca uwagę na fakt, iż nieuprawnione jest przenoszenie definicji zawartych w innych ustawach do ustaw podatkowych. Oznacza to, że nie należy doszukiwać się znaczenia pojęć w języku prawnym poprzez odwołanie się do innych gałęzi prawa, jeżeli ustawa podatkowa do nich nie odsyła. Oznacza to, że w przypadku pojęcia „długoterminowego projekt z zakresu infrastruktury publicznej” nie należy doszukiwać się jego znaczenia w innych ustawach. Takie stanowisko znajdziemy m.in. w wyroku z dnia 25 maja 2023 r., sygn. akt II FSK 2874/20 w którym NSA wskazał, że: „Definicja zawarta w art. 15c ust. 8 i 10 u.p.d.o.p. zawiera określenia nieostre, jak infrastruktura publiczna czy ogólny interes publiczny. Nie oznacza to jednak, że znaczenia tych pojęć należy doszukiwać się w języku prawnym poprzez odwołanie się do definicji legalnych zawartych w ustawie z innej gałęzi prawa, skoro ustawa podatkowa do nich nie odsyła, a ponadto nie posługuje się wprost i nie odnosi wprost do skutków podatkowych instytucji zdefiniowanych w innej gałęzi prawa”.
Takie rozumienie sądu wynika wprost z zasady autonomiczności prawa podatkowego, która polega na niemożności interpretowania prawa podatkowego przy wykorzystaniu definicji legalnych z innego aktu prawnego bez wyraźnego odesłania. Autonomia prawa podatkowego stanowi kompromis pomiędzy zasadami spójności i zupełności systemu prawa, do którego prawo podatkowe przynależy, a jego niezależnością w obrębie tego systemu. Wobec powyższego pojęcie „długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej” oraz „ogólny interes publiczny” powinny być interpretowane w drodze wykładni językowej.
Tym samym zdaniem Wnioskodawcy pod pojęciem „projektu długoterminowego” należy rozumieć projekty o charakterze wieloletnim i trwałym służące dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów.
Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, można stwierdzić, że infrastrukturą publiczną jest przedsięwzięcie użyteczności publicznej, które służy dobru ogółu, społeczeństwu. Jednocześnie samo pojęcie infrastruktury należy rozumieć szeroko jako urządzenia, obiekty i instytucje z zakresu użyteczności publicznej.
Uwzględniając stanowisko wyrażone powyżej, w ocenie Wnioskodawcy, realizacja Farmy Wiatrowej polegająca na budowie i rozwoju elektrowni wiatrowych stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 8-10 ustawy o CIT.
Zasadnym jest także odniesienie się do Zaleceń dotyczących przeciwdziałania erozji bazy podatkowej i przenoszeniu zysków, opublikowanych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (dalej: „OECD”; Raport OECD „Addressing Base Erosion and Profit Shifting”, sporządzony na zlecenie G20, Działanie 4, Aktualizacja z 2016 r. dalej: „Zalecenia OECD”), które to zalecenia zostały przyjęte przez Radę Europejską i stały się podstawą do rozwiązań przyjętych w Dyrektywie ATAD.
W Zaleceniach OECD wyjaśniono, że od zasady limitowania możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego postanowiono odstąpić w przypadku kosztów finansowania zewnętrznego wykorzystywanych na cele inwestycji wykazujących silne powiązanie z sektorem publicznym, które z uwagi na ich specyfikę wykazują wysoki wskaźnik zadłużenia, ale nie powodują ryzyka wystąpienia erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysku. Przesłanką zastosowania powyższego wyłączenia było niewielkie lub zerowe ryzyko w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków w przypadku dopuszczenia możliwości odliczania kosztów finansowania zewnętrznego projektów z zakresu infrastruktury publicznej. W Zaleceniach OECD wskazano, że projektami z zakresu infrastruktury publicznej mogą zostać uznane projekty spełniające poniższe warunki:
Na wykładnię pojęcia ogólnego interesu publicznego, które potwierdzają stanowisko Spółki w zakresie generalnego uznania farm wiatrowych za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, a w konsekwencji zasadności zastosowania do farm wiatrowych art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, którą należy wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów zwrócił również uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 marca 2023 r. o sygn. III SA/Wa 2560/22, zgodnie z którym: „Podnieść należy, że prawodawca podkreśla, że mają to być projekty z „zakresu” co uprawnia do twierdzenia o szerokim określeniu kategorii projektów inwestycyjnych w tym zakresie. Warte odnotowania jest także to, że mają to być projekty długoterminowe. Zatem projekty o charakterze wieloletnim i trwałym służące dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów. Istotne jest także to, że o tym czy dany projekt inwestycyjny spełnia przesłanki określone w wyłączeniu z limitowania kosztów decyduje zapewne w oparciu o obiektywne opinie dane państwo członkowskie. To państwo członkowskie określa czy dany projekt uważa za będący w ogólnym interesie publicznym. Stwierdzić należy, że pojęcie „interesu publicznego” to, m.in., jedna z najważniejszych klauzul generalnych jaką posługuje się system prawny. Klauzule generalne w systemie prawa to zwroty niedookreślone, których celem jest zapewnienie elastyczności w stosowaniu przepisów prawnych. Przed przystąpieniem do próby przedstawienia definicji pojęcia interesu publicznego należy odwołać się do, m.in., orzecznictwa sądowego. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonującego wykładni, m.in., pojęcia „interesu publicznego” (por. wyrok z 2 grudnia 2014 r, sygn. akt: IIFSK 71/13) pojęcie „interesu publicznego” to klauzula generalna, która w kontekście indywidualnej sprawy winna być poddana stosownej wykładni. Wymagania interesu publicznego muszą być ustalone w konkretnej sprawie i muszą uzyskać zindywidualizowaną treść wynikającą ze stanu faktycznego i prawnego sprawy. (...) Przy wykładni interesu publicznego należy uwzględniać respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, np. bezpieczeństwa i sprawiedliwości”. Zważywszy powyższe projekt będący w ogólnym interesie publicznym w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT to projekt dotyczący ogółu osób, istotny dla całego społeczeństwa i gospodarki zapewniający ciągłość i bezpieczeństwo w dostawie energii elektrycznej (por. prawomocny wyrok WSA w Warszawie w sprawie III SA/Wa 2493/18)”.
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, przytoczone przez Spółkę okoliczności oraz analiza brzmienia przepisów art. 15c ust. 8-10 ustawy o CIT, w związku z przepisami Dyrektywy, uprawnia do twierdzenia, że wyłączenie limitowania kosztów finansowania zewnętrznego, o którym mowa w ww. przepisach, może dotyczyć projektu służącego zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego państwa bez względu na rodzaj źródła energii a także formę prawną i strukturę właścicielską podmiotu realizującego przedmiotowy projekt, w sytuacji wykazania, że długoterminowy projekt o charakterze strategicznym będzie realizowany w ogólnym interesie publicznym.
W ocenie Wnioskodawcy, zrealizowany przez Wnioskodawcę Projekt spełnia warunki, o których mowa w art. 15c ust. 8 pkt 1-4 jak i art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, tj. inwestycja w postaci Farmy Wiatrowej może zostać uznana za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, a w konsekwencji, Spółka jest uprawniona przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego do nieuwzględniania kosztów finansowania dłużnego, wynikających z pożyczek (kredytów), w tym również kontraktów SWAP, wykorzystywanych do sfinansowania budowy Farmy Wiatrowej.
Powyższe stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają liczne wydawane w ostatnim czasie interpretacje podatkowe Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczące analogicznych stanów faktycznych oraz wydawane w przeszłości wyroki sądów administracyjnych, m.in.:
Należy wskazać, że analogiczne stanowisko zostało potwierdzone również w następujących interpretacjach:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyroki sądowe zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo