Spółka z o.o. świadczy usługi outsourcingu procesowego, zatrudniając cudzoziemskich zleceniobiorców. Ponieważ zleceniobiorcy nie mają miejsca zamieszkania w Polsce, spółka wynajmuje dla nich lokale mieszkalne w pobliżu miejsc pracy, ponosząc koszty czynszu i mediów, które następnie…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z najmem lokali mieszkalnych dla zleceniobiorców. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 stycznia 2026 r. (wpływ 24 stycznia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie też znajduje się rzeczywisty zarząd spółki. Wnioskodawca świadczy usługi z zakresu outsourcingu procesowego polegającego na wydzieleniu ze struktury klienta Wnioskodawcy określonych funkcji, zadań i czynności oraz przekazanie ich do realizacji Wnioskodawcy (jako podmiotowi zewnętrznemu). Przy świadczeniu tych usług Wnioskodawca posługuje się głównie cudzoziemcami, o których mowa w art. 305 ust. 3 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.
W ramach swojej działalności Wnioskodawca zatrudnia zleceniobiorców w oparciu o umowę zlecenia. Wskazani zleceniobiorcy są cudzoziemcami i pochodzą z różnych krajów, niebędących krajami członkowskimi Unii Europejskiej. Zleceniobiorcy są kierowani do wykonywania określonych czynności (np. montaż stelaży meblowych, tapicerowanie, szycie pokrowców meblowych). Miejsce wykonywania pracy (przedsiębiorstwa klientów Wnioskodawcy) znajdują się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
Ponieważ zleceniobiorcy są cudzoziemcami i nie posiadają miejsca zamieszkania w Polsce, Wnioskodawca wynajmuje dla nich lokale lub budynki mieszkalne w takiej odległości od miejsca pracy, aby zapewnić zleceniobiorcom możliwość codziennego sprawnego docierania na miejsce wykonywania ich obowiązków. Do korzystania z zapewnianych przez Wnioskodawcę kwater uprawnieni są wyłącznie zleceniobiorcy - członkowie ich rodzin, ani też inne nieuprawnione osoby, nie mają wstępu do obiektów. Zleceniobiorcy kwaterowaniu są w pokojach wieloosobowych, zajmowanych przez od 2 do 4 osób. Każdy zleceniobiorca ma dostęp do wspólnej toalety, kuchni, pralni.
Zleceniobiorcy zawierają z Wnioskodawcą umowy zlecenia na czas oznaczony - maksymalnie do końca roku kalendarzowego lub do końca okresu legalności pobytu lub pracy na terytorium RP. Zleceniobiorcy często rezygnują z oferowanego przez Wnioskodawcę zakwaterowania, wybierając wynajem własnego mieszkania połączony ze sprowadzeniem do kraju rodziny lub partnera takiego zleceniobiorcy. Średni okres korzystania przez zleceniobiorcę z zakwaterowania oferowanego przez Wnioskodawcę wynosi ok. 6 miesięcy.
Oferowane przez Wnioskodawcę zleceniobiorcom zakwaterowanie ma ścisły związek z pracą świadczoną przez zleceniobiorcę.
Wnioskodawca wielokrotnie próbował świadczyć usługę, bez zapewnienia służbowego zakwaterowania swoim zleceniobiorcom, ale zawsze natrafiał na bardzo duże problemy rekrutacyjne uniemożliwiające odpowiednie świadczenie usługi. Wskazane zakwaterowanie nie skutkuje zmianą przez zleceniobiorców miejsca zamieszkania. Jak już wskazano, jego celem jest wyłącznie zapewnienie zleceniobiorcom noclegu w rozsądnej odległości od zakładu pracy. Wykonywanie przez zleceniobiorców swoich obowiązków byłoby bowiem niemożliwe bez zapewnienie noclegu w pobliżu miejsca pracy.
Wnioskodawca ponosi wszelkie koszty wynajmu lokali, w których kwaterowani są zleceniobiorcy, tj. czynsz najmu oraz opłaty za media i ogrzewanie. Z tego tytułu Wnioskodawca otrzymuje od wynajmujących faktury lub rachunki (w zależności od statusu VAT wynajmującego). Wnioskodawca obecnie pobiera opłaty od swoich zleceniobiorców, które pokrywają całkowite koszty zakwaterowania. Zleceniobiorcy regulują swoje zobowiązania na rzecz Wnioskodawcy na podstawie zawartych umów najmu oraz comiesięcznie wystawianych paragonów.
Obecnie Wnioskodawca zamierza udzielić swoim zleceniobiorcom rabatu na świadczoną usługę najmu, w kwocie 450 zł miesięcznie. Pobierana od zleceniobiorców kwota ulegnie zatem zmniejszeniu o wspomniane 450 zł miesięcznie. Ze wskazanego rabatu będzie mógł skorzystać na równych zasadach każdy zleceniobiorca Wnioskodawcy. Wskazany rabat ma zachęcić zleceniobiorców do zawarcia umowy właśnie z Wnioskodawcą, zamiast podmiotu konkurencyjnego względem Wnioskodawcy.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Wynajmowane przez Wnioskodawcę lokale służą wyłącznie do zakwaterowania zleceniobiorców.
Wnioskodawca reguluje należności za media. Faktury za media wystawiane są na wnioskodawcę. Media są refakturowane na zleceniobiorców (proporcjonalnie, dzieląc rachunek na liczbę zakwaterowanych w danym lokalu zleceniobiorców) bez doliczania marży.
Nadpłata/niedopłata nie występuje, gdyż media rozliczane są „z dołu”. Koszt mediów jest dzielony na zleceniobiorców mieszkających w danym lokalu, którzy zwracają na rzecz Wnioskodawcy proporcjonalną ich część.
Pytania
1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca może zaliczyć wydatki na czynsz najmu nieruchomości oraz koszt mediów (woda, energia elektryczna, ogrzewanie) do kosztów uzyskania przychodu?
2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca może odliczyć naliczony podatek od towarów i usług od usługi najmu oraz mediów od swojego podatku należnego?
3. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, kwota udzielonego zleceniobiorcy rabatu na usługę najmu w kwocie 450 zł miesięcznie będzie stanowiła przychód zleceniobiorcy, a co za tym idzie, czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do pobrania zaliczki na podatek dochodowy od tej kwoty?
Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W zakresie pytania oznaczonego jako nr 2 i nr 3 wydam odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1
W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca może zaliczyć wydatki na czynsz najmu nieruchomości oraz koszt mediów (woda, energia elektryczna, ogrzewanie) do kosztów uzyskania przychodu.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Koszty uzyskania przychodu mogą być przy tym bezpośrednio związane z osiąganymi przychodami (koszty bezpośrednie) lub też związek ten może być jedynie pośredni (koszty pośrednie), co wpływa na moment rozliczenia poniesionego kosztu. Otóż koszty pośrednie są potrącalne w okresie ich poniesienia (art. 15 ust. 4d u.p.d.o.p.), podczas gdy koszty bezpośrednie są potrącalne w okresie, w którym został osiągnięty odpowiadający im przychód (art. 15 ust. 4b-4c u.p.d.o.p.).
Ponoszone przez Wnioskodawcę koszty najmu lokali (wraz z kosztami dostarczanych mediów), będą związane z przychodami na dwa sposoby:
Po pierwsze, koszty te będą bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę od jego zleceniobiorców (najemców) przychodami z tytułu czynszu najmu.
Po drugie, koszty te pozostają w pośrednim związku z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę przychodami z tytułu świadczenia usług outsourcingu procesowego. Bez poniesienia tych kosztów Wnioskodawca nie znalazłby zleceniobiorców, którzy wykonywaliby usługi w ramach outsourcingu procesowego.
Takie stanowisko potwierdza m.in. interpretacja indywidualna z 2.07.2024 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.267.2024.2.KW, czy też interpretacja indywidualna z 20.07.2021 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.152.2021.4.ŚS, w której wskazano:
„w złożonym wniosku Wnioskodawca wykazał związek poniesienia wydatków związanych z zapewnieniem miejsc noclegowych lub zakwaterowaniem Zleceniobiorców z uzyskiwaniem przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Bez ponoszenia przez Wnioskodawcę wydatków związanych z zapewnieniem miejsc noclegowych lub zakwaterowania Zleceniobiorcom, Wnioskodawca nie byłby w stanie zapewnić personelu koniecznego do prowadzenia działalności gospodarczej w zakładzie w W. Konsekwencją byłby brak możliwości uzyskiwania przez Wnioskodawcę przychodów z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a w konsekwencji utrata kontraktów skutkująca ryzykiem utraty źródła przychodów Wnioskodawcy. Tym samym, ww. wydatki będą miały wpływ na wysokość osiąganych przez Wnioskodawcę przychodów. Wydatki te będą mogły zatem stanowić koszty podatkowe”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
Należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.
Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów.
Zatem kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie danego źródła przychodów.
Ponadto, należy mieć na względzie, że, uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodu, podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.
W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,
b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.
Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Z wniosku wynika, że Spółka zatrudnia zleceniobiorców w oparciu o umowę zlecenia. Wskazani zleceniobiorcy są cudzoziemcami i nie posiadają miejsca zamieszkania w Polsce. Miejsce wykonywania pracy (przedsiębiorstwa klientów Wnioskodawcy) znajdują się na terytorium Polski.
Wnioskodawca wynajmuje dla nich lokale lub budynki mieszkalne w takiej odległości od miejsca pracy, aby zapewnić zleceniobiorcom możliwość codziennego sprawnego docierania na miejsce wykonywania ich obowiązków. Do korzystania z zapewnianych przez Wnioskodawcę kwater uprawnieni są wyłącznie zleceniobiorcy - członkowie ich rodzin, ani też inne nieuprawnione osoby, nie mają wstępu do obiektów.
Oferowane przez Wnioskodawcę zleceniobiorcom zakwaterowanie ma ścisły związek z pracą świadczoną przez zleceniobiorcę. Wnioskodawca wielokrotnie próbował świadczyć usługę, bez zapewnienia służbowego zakwaterowania swoim zleceniobiorcom, ale zawsze natrafiał na bardzo duże problemy rekrutacyjne uniemożliwiające odpowiednie świadczenie usługi. Wskazane zakwaterowanie nie skutkuje zmianą przez zleceniobiorców miejsca zamieszkania - jego celem jest wyłącznie zapewnienie zleceniobiorcom noclegu w rozsądnej odległości od zakładu pracy.
Wnioskodawca ponosi wszelkie koszty wynajmu lokali, w których kwaterowani są zleceniobiorcy, tj. czynsz najmu oraz opłaty za media i ogrzewanie. Z tego tytułu Wnioskodawca otrzymuje od wynajmujących faktury lub rachunki (w zależności od statusu VAT wynajmującego). Wnioskodawca obecnie pobiera opłaty od swoich zleceniobiorców, które pokrywają całkowite koszty zakwaterowania. Zleceniobiorcy regulują swoje zobowiązania na rzecz Wnioskodawcy na podstawie zawartych umów najmu oraz comiesięcznie wystawianych paragonów.
Obecnie Wnioskodawca zamierza udzielić swoim zleceniobiorcom rabatu na świadczoną usługę najmu, w kwocie 450 zł miesięcznie. Pobierana od zleceniobiorców kwota ulegnie zatem zmniejszeniu o wspomniane 450 zł miesięcznie. Ze wskazanego rabatu będzie mógł skorzystać na równych zasadach każdy zleceniobiorca Wnioskodawcy.
Faktury za media wystawiane są na wnioskodawcę. Media są refakturowane na zleceniobiorców (proporcjonalnie, dzieląc rachunek na liczbę zakwaterowanych w danym lokalu zleceniobiorców) bez doliczania marży. Nadpłata/niedopłata nie występuje, gdyż media rozliczane są „z dołu”.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy Spółka może zaliczyć wydatki na czynsz najmu nieruchomości oraz koszt mediów (woda, energia elektryczna, ogrzewanie) do kosztów uzyskania przychodu.
Państwa zdaniem wydatki na czynsz najmu nieruchomości oraz koszt mediów (woda, energia elektryczna, ogrzewanie) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.
W analizowanym zakresie za kierunkowe kryterium wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o CIT trzeba przyjąć kryterium celu poniesionego kosztu. Wiąże się ono z zamiarem działania podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła, a tym samym we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim) ponoszonego wydatku na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła. W tym kontekście istotne jest również, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony wydatek jako koszt podatkowy, była dokonywana z perspektywy jego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz wiedzy na temat tego, czy dany wydatek może obiektywnie przyczynić się do realizacji pożądanego celu - osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła - co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten musi być zawsze osiągnięty.
Wskazać należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to Spółka zobowiązana jest wykazać, że ponoszone przez nią ww. wydatki pozostają w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i pozostają w związku o jakim mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej: ustawa VAT):
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Tak więc refakturowanie opłat za media na zleceniobiorców oraz obciążanie ich opłatami za najem traktowane jest tak, jakby to Państwo te usługi świadczyli. W związku z tym powstaną w Spółce przychody z tego tytułu. A tym samym powstałe wydatki związane z refakturowanymi usługami powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Obecnie zamierzają Państwo udzielić swoim zleceniobiorcom rabatu na świadczoną usługę najmu, w kwocie 450 zł miesięcznie. Pobierana od zleceniobiorców kwota ulegnie zatem zmniejszeniu o wspomniane 450 zł miesięcznie. Ze wskazanego rabatu będzie mógł skorzystać na równych zasadach każdy zleceniobiorca Spółki. Wskazany rabat ma zachęcić zleceniobiorców do zawarcia umowy właśnie z Wnioskodawcą, zamiast podmiotu konkurencyjnego względem Wnioskodawcy.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w złożonym wniosku Wnioskodawca wykazał związek poniesienia wydatków związanych z zapewnieniem miejsc noclegowych dla obcokrajowców z uzyskiwaniem przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Bez ponoszenia przez Spółkę opisanych we wniosku wydatków, Wnioskodawca odnotowywał trudności w zapewnieniu personelu koniecznego do prowadzenia działalności gospodarczej.
Podsumowując, biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że Spółka będzie miała prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z najmem lokali mieszkalnych i opłatą za media, z których korzystają Państwa zleceniobiorcy.
Uznać należy, że ww. wydatki pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodów i mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętych przez Państwa przychodów. W konsekwencji ww. wydatki będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo