Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, rezydent Polski, w latach 2018-2025 przeznaczała wypracowany zysk na kapitał zapasowy, z wyjątkiem wypłat dywidend w 2023 i 2024 roku. Spółka planuje zastosować mechanizm hipotetycznych odsetek zgodnie z art. 15cb ustawy o CIT, co obejmuje wsteczną…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tzw. hipotetycznych odsetek. Uzupełnili go Państwo pismem z 3 marca 2026 r. (wpływ 3 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka posiada siedzibę na terytorium Polski, będąc polskim rezydentem podatkowym, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Rok podatkowy Spółki jest zbieżny z rokiem kalendarzowym tj. trwa od 1 stycznia do 31 grudnia.
Spółka prowadzi działalność w branży medycznej, (…).
W latach 2018-2025 Zwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki podejmowało następujące uchwały w przedmiocie związanym z przeznaczeniem zysku wypracowanego przez Spółkę:
Ponadto, w dniu (…) 2023 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników podjęło Uchwałę w sprawie wypłaty dywidendy, w której zdecydowano o przeznaczeniu (…) zł zysku z lat ubiegłych na wypłatę dywidendy. Wypłata ta nastąpiła (…) 2024 r. Z uwagi na wskazaną wypłatę dywidendy z zysku z lat ubiegłych Wnioskodawca nie będzie stosował mechanizmu będącego przedmiotem wniosku w zakresie kwoty (…) zł tj. zostanie ona wyłączona z kalkulacji, podobnie jak wypłata dywidendy w kwocie (…) zł.
Zgodnie z powyższymi wskazaniami Spółka sukcesywnie przeznaczała w przeszłości i planuje nadal przeznaczać wypracowany zysk na kapitał zapasowy z uwagi na zabezpieczenie płynności finansowej w celu dokonywania inwestycji w przyszłości.
Przeznaczony na kapitał zapasowy zysk poza wskazanymi wypłatami nie był przeznaczany na pokrycie straty bilansowej lub też wypłacany.
Spółka rozważa rozliczenie kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 15cb Ustawy o CIT z tytułu tzw. hipotetycznych odsetek zarówno w roku zatrzymania zysku na kapitale zapasowym, jak i w kolejnych dwóch bezpośrednio następujących po sobie latach podatkowych do limitu 250 000 zł za każdy rok, nie więcej niż 750 000 zł, w tym poprzez wsteczną korektę deklaracji CIT-8.
Pytania
1. Czy uwzględniając powyższy stan faktyczny, Spółka będzie miała prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tzw. hipotetycznych odsetek w rozumieniu art. 15cb Ustawy o CIT, a tym samym korektę złożonych deklaracji podatkowych CIT-8, uwzględniając przy tym tzw. hipotetyczne odsetki z tytułu zatrzymanego na kapitale zapasowym zysku wypracowanego w 2018 roku?
2. Czy mając na uwadze art. 15cb Ustawy o CIT w przypadku wniesienia dopłat lub zatrzymania zysku na kapitale zapasowym lub rezerwowym w przyszłości Spółka będzie uprawiona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tzw. hipotetycznych odsetek już na etapie zaliczki na podatek dochodowy?
3. Czy jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie będzie twierdząca, biorąc pod uwagę treść art. 15cb ust. 5 Ustawy o CIT, Spółka po upływie 3 lat licząc od końca roku podatkowego, w którym dopłata została faktycznie wniesiona do Spółki lub została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w Spółce, Wnioskodawca ma prawo przeznaczyć zatrzymane zyski na kapitale zapasowym lub rezerwowym na wypłatę w formie dywidendy, czy też wniesione dopłaty zwrócić bez konieczności korygowania rozliczeń z tytułu tzw. hipotetycznych odsetek?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko w zakresie pytania 1
Spółka będzie miała prawo do zastosowania tzw. hipotetycznych odsetek, a tym samym dokonania korekt wstecznych deklaracji CIT-8 w rozumieniu art. 15cb Ustawy o CIT.
Stanowisko w zakresie pytania 2
W przypadku wniesienia dopłat lub zatrzymania zysku na kapitale zapasowym lub rezerwowym w przyszłości, Spółka będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tzw. odsetek hipotetycznych już na etapie obliczania zaliczek na podatek dochodowy.
Stanowisko w zakresie pytania 3
Spółka po upływie 3 lat licząc od końca roku podatkowego, w którym dopłata została faktycznie wniesiona lub została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku na kapitale rezerwowym lub zapasowym w Spółce, Wnioskodawca będzie miał prawo zwrotu wniesionych dopłaty czy też wypłaty tak zatrzymanych zysków, bez konieczności rozpoznania przychodu zgodnie z art. 15cb ust. 7 i 8 Ustawy o CIT.
Uzasadnienie w zakresie pytania 1
Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r. art. 15cb ust. 1 Ustawy o CIT, za koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty:
1) dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, lub
2) zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
W myśl art. 15cb ust. 2 Ustawy o CIT, koszt, o którym mowa w ust. 1 przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w dwóch bezpośrednio następujących po sobie kolejnych latach podatkowych. Maksymalna wartość kosztów uzyskania przychodów odliczona z tego tytułu w roku podatkowym nie może przekroczyć 250 000,00 zł, co przekłada się na 750 000,00 zł kosztów w ciągu 3 lat.
Należy zaznaczyć, iż w kontekście tzw. hipotetycznych odsetek zostały uchwalone przepisy przejściowe wprowadzające przedmiotową regulacje tj. zgodnie z art. 10 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 poz. 2159) art. 15cb Ustawy o CIT ma zastosowanie również do zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowych po dniu 31 grudnia 2018 r. tj. wypracowanego w 2018 roku. W takim wypadku za moment zatrzymania zysku należy uznać rok rozpoczęty po 31 grudnia 2019 r. tj. rok 2020.
Ponadto, w art. 15cb ust. 10 Ustawy o CIT zawarta została tzw. „mała klauzula antyabuzywna”, która wskazuje, iż tzw. hipotetycznych odsetek nie uznaje się za koszt uzyskania przychodu w przypadku, gdy podatnik lub podmiot z nim powiązany dokonał czynności prawnej albo powiązanych czynności prawnych bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, głównie w celu uznania kwoty kosztów uzyskania przychodów z tytułu tzw. hipotetycznych odsetek. Do uzasadnionych przyczyn ekonomicznych zaś nie zalicza się przypadku, gdy korzyść uzyskana w roku podatkowym lub w latach następnych wynika z zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.
Mając na uwadze powyższe, w tym także uzasadnienie ekonomiczne zatrzymywania zysku na kapitale zapasowym wskazane w stanie faktycznym, zdaniem Wnioskodawcy, będzie on miał prawo do zastosowania mechanizmu wynikającego z art. 15cb Ustawy o CIT tj. rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tzw. hipotetycznych odsetek z zysku wypracowanego od 2018 roku.
Ponadto, w ramach powyższej regulacji, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie miała również prawo złożenia wstecznych korekt deklaracji CIT-8 uwzględniając mechanizm opisany w niniejszym wniosku za lata 2020-2024, co potwierdzają także poniższe interpretacje indywidualne Dyrektora KIS:
Uzasadnienie w zakresie pytania 2
Stosownie do art. 25 ust. 1 Ustawy o CIT, podatnicy, z zastrzeżeniem 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Natomiast zgodnie z art. 25 ust. 1a Ustawy o CIT, zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1. W myśl art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym – do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.
Obowiązkiem podatników CIT, po zakończeniu roku podatkowego, jest złożenie zeznania o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty – CIT-8. Podatnicy rozliczający się za pomocą deklaracji CIT-8 są zobowiązani złożyć przedmiotową deklarację oraz zapłacić podatek z niej wynikający w terminie 3 miesięcy, licząc od końca roku podatkowego, za który zeznanie jest składane.
W związku z tym, iż art. 15cb Ustawy o CIT upoważnia do rozpoznania w kosztach podatkowych tzw. hipotetycznych odsetek od wniesionych dopłat lub zatrzymanych zysków na kapitale zapasowym lub rezerwowym, w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału zapasowego lub rezerwowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, a przepisy szczególne nie ograniczają takiego działania to, zdaniem Wnioskodawcy, koszt ten może zostać uwzględniony już na etapie kalkulacji zaliczek na podatek dochodowy, jednak nie wcześniej, niż w dacie faktycznego wniesienia dopłaty czy podjęcia uchwały o podwyższeniu kapitału zapasowego lub rezerwowego z wypracowanego zysku w Spółce.
Uzasadnienie w zakresie pytania 3
Zgodnie z art. 15cb ust. 5 Ustawy o CIT, jeżeli zwrot dopłaty lub podziału i wypłaty zysku nie nastąpi wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym ta dopłata została faktycznie wniesiona do Spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w Spółce, Wnioskodawca nadal będzie miał prawo do rozpoznania tzw. hipotetycznych odsetek z tego tytułu w pełnym zakresie.
Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 15cb ust. 5 Ustawy o CIT odnosi się wyłącznie do tej części dopłaty lub zysku przeznaczonego na kapitał zapasowy lub rezerwowy, która stanowi faktyczną podstawę kalkulacji kosztu uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 Ustawy o CIT. W przeciwnym wypadku przepis ten nieproporcjonalnie ograniczałby możliwość dysponowania przez Wnioskodawcę środkami przekazywanymi na kapitał zapasowy lub rezerwowych czy wniesionych dopłat w sytuacji, w której Wnioskodawca przeznaczyłby w danym roku na poczet tego kapitału lub w formie dopłat więcej środków niż faktycznie może zgodnie z ograniczeniami wskazanymi w art. 15cb ust. 3 Ustawy o CIT, bądź zamierza ujmować jako podstawę kalkulacji kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15cb ust. 1 Ustawy o CIT.
Zdaniem Wnioskodawcy, art. 15cb ust. 7 Ustawy o CIT będzie miał zastosowanie zarówno do dopłat, jak również do zysku zatrzymanego na kapitale rezerwowym lub zapasowym, stąd też po upływie okresu trzech lat od momentu wniesienia dopłat lub przeznaczenia na kapitał rezerwowy lub zapasowy, stanowiących faktyczną podstawę kalkulacji kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15cb ust. 1 Ustawy o CIT, ma on prawo zwrócić dopłaty lub dokonać podziału i wypłaty zysków zgromadzonych na kapitale zapasowym lub rezerwowym, zachowując przy tym prawo do uwzględnienia kosztów uzyskania przychodu w roku wniesienia dopłaty bądź przeznaczenia zysku na kapitał zapasowy lub rezerwowy oraz w dwóch następnych latach z tytułu tzw. hipotetycznych odsetek, nie będąc zobligowanym do rozpoznania przychodu zgodnie z art. 15cb ust. 7 i 8 Ustawy o CIT, zgodnie z art. 15cb ust. 5 Ustawy o CIT w takiej sytuacji.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 . Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
Zgodnie natomiast z art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT:
W spółce za koszt uzyskania przychodów uznaje się również kwotę odpowiadającą iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty:
1) dopłaty wniesionej do spółki w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach lub
2) zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy spółki.
W myśl art. 15cb ust. 2 ustawy o CIT:
Koszt, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.
Jak stanowi art. 15cb ust. 3 ustawy o CIT:
Łączna kwota kosztów uzyskania przychodów odliczona w roku podatkowym z tytułów wymienionych w ust. 1 nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
Stosownie do art. 15cb ust. 4 ustawy o CIT:
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do dopłat i zysków przeznaczonych na pokrycie straty bilansowej.
W świetle art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT:
Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku nastąpi nie wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym ta dopłata została wniesiona do spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w spółce.
W myśl art. 15cb ust. 6 ustawy o CIT:
Za rok podatkowy, w którym dopłata została wniesiona do spółki, uznaje się rok, w którym dopłata wpłynęła na rachunek płatniczy spółki.
Zgodnie z art. 15cb ust. 7 ustawy o CIT:
Jeżeli dopłata, o której mowa w ust. 1, zostanie zwrócona przed upływem terminu wskazanego w ust. 5, w roku podatkowym, w którym dokonano zwrotu, przychodem jest wartość odpowiadająca odliczonym, zgodnie z ust. 1, kosztom uzyskania przychodów.
Jak stanowi art. 15cb ust. 8 ustawy o CIT:
Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do przychodów spółki proporcjonalnie odpowiadających tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada zwróconej kwocie dopłaty – w przypadku zwrotu części dopłaty, o której mowa w ust. 1.
Natomiast art. 15cb ust. 10 ustawy o CIT stanowi, że:
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli podatnik lub podmiot z nim powiązany w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 dokonał czynności prawnej albo powiązanych czynności prawnych bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, głównie w celu uznania kwoty określonej w ust. 1 za koszt uzyskania przychodów. Do uzasadnionych przyczyn ekonomicznych nie zalicza się przypadku, gdy korzyść uzyskana w roku podatkowym lub w latach następnych wynika z zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.
Jak wynika natomiast z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159, dalej jako: „ustawa nowelizująca”):
Przepis art. 15cb ustawy zmienianej w art. 2 stosuje się po raz pierwszy do roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2019 r.
Art. 10 ust. 2 ustawy nowelizującej wskazuje zaś, że:
Przepis art. 15cb ustawy zmienianej w art. 2 stosuje się również do wniesionych dopłat oraz zysku przekazanego na kapitał rezerwowy lub zapasowy po dniu 31 grudnia 2018 r. W takim przypadku za rok wniesienia dopłaty lub przekazania zysku, o którym mowa w art. 15cb ust. 2 i 5 ustawy zmienianej w art. 2, przyjmuje się rok podatkowy rozpoczęty po dniu 31 grudnia 2019 r.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że rok obrotowy i podatkowy Spółki pokrywają się z rokiem kalendarzowym. Spółka sukcesywnie przeznaczała w przeszłości i planuje nadal przeznaczać wypracowany zysk na kapitał zapasowy z uwagi na zabezpieczenie płynności finansowej w celu dokonania inwestycji w przyszłości. Przeznaczony na kapitał zapasowy zysk, poza wskazanymi wypłatami dywidendy, nie był przeznaczony na pokrycie straty bilansowej lub też wypłacany. Spółka wyłączy z kalkulacji kwoty wypłaconych dywidend.
W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą prawa do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tzw. hipotetycznych odsetek w rozumieniu art. 15cb Ustawy o CIT, a tym samym korektę złożonych deklaracji podatkowych CIT-8, uwzględniając przy tym tzw. hipotetyczne odsetki z tytułu zatrzymanego na kapitale zapasowym zysku wypracowanego w 2018 roku.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości, zauważyć należy, że jak wskazano powyżej, możliwość zastosowania preferencji określonej w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT (zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych hipotetycznych odsetek) przysługuje w roku wniesienia dopłaty do Spółki albo przekazania zysku na kapitał rezerwowy bądź zapasowy oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych.
Należy zaznaczyć, że w żadnym z tych lat podatkowych wartość kosztu uzyskania przychodów ze wskazanego tytułu nie może przekroczyć kwoty 250 000 zł.
Brzmienie art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że wysokość kosztów z tytułu hipotetycznych odsetek powinna być ustalana przy zastosowaniu stopy referencyjnej NBP obowiązującej w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok podatkowy (rok rozpoznania kosztu podatkowego). Z przepisu nie wynika bowiem, że raz ustalona wartość oprocentowania (tj. w oparciu o stopę referencyjną obowiązującą w ostatnim dniu roboczym roku poprzedzającego rok wniesienia dopłaty bądź przekazania zysku na odpowiedni kapitał) powinna być stosowana w całym okresie odliczenia. Z tego też względu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w każdym z trzech lat podatkowych, może podlegać kwota odpowiadająca iloczynowi stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego obowiązującej w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym rok podatkowy powiększonej o 1 punkt procentowy oraz kwoty zysku za rok obrotowy.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.
Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”):
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Jak stanowi art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Stosownie do art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:
Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
Istota deklaracji korygującej polega na ponownym, tym razem poprawnym wypełnieniu odpowiedniego formularza i złożonych ewentualnie wraz z nim załączników. W tym celu na nowym formularzu zaznacza się inny cel niż złożenie deklaracji, a więc właśnie jej korektę. Zauważyć należy, że przy korekcie deklaracji należy uwzględnić przepisy dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikające z Ordynacji podatkowej.
Na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Wobec powyższego zasadą jest, że podatnik ma prawo skorygować zeznanie, o ile nie zabrania tego przepis szczególny. Skorygowanie zeznania następuje przez złożenie zeznania korygującego. Możliwość składania korekt deklaracji dotyczy jedynie zobowiązań podatkowych powstających z mocy samego prawa, czyli m.in. zeznań podatkowych, dot. rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Z ww. regulacji wynika również, że możliwość złożenia korekty zeznania istnieje, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. W tym miejscu należy stwierdzić, że przepisy ustawy o CIT takich zastrzeżeń nie wprowadzają.
Mając powyższe na względzie, wskazać należy, że przysługuje Państwu uprawnienie do uwzględnienia kosztu uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT.
Stwierdzić również należy, że przysługuje Państwu prawo do skorygowania deklaracji za poszczególne ww. lata podatkowe – w terminach, w których zobowiązania podatkowe za dane lata nie uległy przedawnieniu na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.
W związku z przekazanym w 2019 r. na kapitał zapasowy zyskiem z roku podatkowego 2018 przysługuje Państwu uprawnienie do uwzględnienia kosztu uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT po raz pierwszy w 2020 r. W związku z tym, w przypadku złożenia korekty deklaracji za rok podatkowy 2020 przed końcem roku 2026, będą Państwo uprawnieni do korekty złożonych deklaracji podatkowych CIT-8, uwzględniając przy tym tzw. hipotetyczne odsetki z tytułu zatrzymanego na kapitale zapasowym zysku wypracowanego w 2018 roku.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Odnosząc się natomiast do sformułowanego przez Państwa we wniosku pytania nr 2, dotyczącego możliwości rozpoznania w przyszłości kosztu z tzw. hipotetycznych odsetek, w przypadku wniesienia dopłat lub zatrzymania zysku na kapitale zapasowym lub rezerwowym, już na etapie zaliczki na podatek dochodowy, zauważyć należy, że zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21 , art. 22 , art. 24a , art. 24d i art. 24f , są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
Natomiast zgodnie z art. 25 ust. 1a ustawy o CIT:
Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.
W myśl art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1 , z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8 , są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.
Obowiązkiem podatników CIT, po zakończeniu roku podatkowego, jest złożenie zeznania o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty – CIT-8. Podatnicy rozliczający się za pomocą CIT-8 są zobowiązani złożyć deklarację oraz zapłacić podatek z niej wynikający w terminie 3 miesięcy, licząc od końca roku podatkowego, za który zeznanie jest składane.
W związku z tym, że na podstawie art. 15cb ustawy o CIT do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć hipotetyczne odsetki od zatrzymanych w Spółce dopłat lub zysków i powyższy koszt przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału rezerwowego lub zapasowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych, to koszt ten może zostać uwzględniony już na poziomie zaliczek na podatek dochodowy, jednak nie wcześniej, niż w dacie wniesienia dopłaty czy podwyższenia kapitału zapasowego lub rezerwowego.
Odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy, należy stwierdzić, że w przypadku, gdy przeznaczali Państwo oraz w przyszłości będą przeznaczać zysk na kapitał zapasowy, będą Państwo uprawnieni do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tzw. hipotetycznych odsetek już na etapie zaliczki na podatek dochodowy.
Również w przypadku wniesienia dopłat lub zatrzymania zysku na kapitale rezerwowym w przyszłości będą Państwo uprawnieni do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tzw. hipotetycznych odsetek już na etapie zaliczki na podatek dochodowy.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Kolejna Państwa wątpliwość sprowadza się do ustalenia, czy po upływie 3 lat licząc od końca roku podatkowego, w którym dopłata została faktycznie wniesiona do Spółki lub została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku w Spółce, mają Państwo prawo przeznaczyć zatrzymane zyski na kapitale zapasowym lub rezerwowym na wypłatę w formie dywidendy, czy też wniesione dopłaty zwrócić bez konieczności korygowania rozliczeń z tytułu tzw. hipotetycznych odsetek.
Uprawnienie do uwzględnienia kosztu uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15cb ust. 1 ustawy o CIT przysługuje w roku wniesienia dopłaty lub podwyższenia kapitału zapasowego lub rezerwowego oraz w kolejnych dwóch bezpośrednio po sobie następujących latach podatkowych. Podstawę jego kalkulacji stanowią dopłaty oraz zysk przekazany na kapitał zapasowy lub rezerwowy, pod warunkiem, że przed upływem trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym dopłata została wniesiona do Spółki albo została podjęta uchwala o zatrzymaniu zysku w spółce, nie nastąpił zwrot dopłaty lub podział i wypłata zysku.
Odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy, w przypadku przeznaczenia zatrzymanego zysku na kapitale zapasowym na wypłatę w formie dywidendy, po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku, nie będą Państwo obowiązani do korygowania rozliczeń z tytułu tzw. hipotetycznych odsetek, tj. nie będą Państwo obowiązani do rozpoznania przychodu, stosownie do treści art. 15cb ust. 7 i 8 ustawy o CIT.
Również w przypadku przeznaczenia zatrzymanego zysku na kapitale rezerwowym na wypłatę w formie dywidendy, czy też zwrócenia wniesionych dopłat, po upływie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym dopłata została wniesiona do Spółki albo została podjęta uchwała o zatrzymaniu zysku, nie będą Państwo obowiązani do korygowania rozliczeń z tytułu tzw. hipotetycznych odsetek, tj. nie będą Państwo obowiązani do rozpoznania przychodu, stosownie do treści art. 15cb ust. 7 i 8 ustawy o CIT.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo