Spółka z o.o. (polski rezydent podatkowy) planuje utworzenie spółki zależnej w Austrii (GmbH), w której będzie posiadać co najmniej 75% udziałów. Siedziba Spółki Zależnej będzie w Austrii, ale jeden z członków zarządu (polski rezydent) będzie wykonywał swoje obowiązki zarządcze wyłącznie z Polski, podejmując kluczowe decyzje…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania, że Spółka i Spółka Zależna będą stanowiły tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT i w przypadku spełnienia warunków wskazanych w ww. artykule, będą mogły skorzystać z wyłączenia z reżimu minimalnego podatku dochodowego.
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka działająca pod firmą: A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka"] jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca planuje prowadzić działalność gospodarczą w zakresie szeroko rozumianych usług marketingowych, obejmujących w szczególności działania reklamowe, promocyjne oraz public relations.
W związku z rozwojem prowadzonej działalności oraz realizacją strategii ekspansji na rynki zagraniczne, Wnioskodawca planuje utworzenie spółki zależnej w Austrii w formie Gesellschaft mit beschrankter Haftung (GmbH), stanowiącej odpowiednik polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka zależna” lub „Spółka austriacka”). Wnioskodawca będzie posiadał w Spółce zależnej co najmniej 75% udziałów. Spółka zależna będzie stanowiła stałą placówkę prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Austrii, gdzie zlokalizowana będzie jej siedziba.
Zarząd Spółki zależnej znajdowałby się częściowo w Austrii, jak również w Polsce, tj. jeden z członków zarządu Spółki zależnej odpowiadający m.in. za kwestie finansowe Spółki zależnej, byłby polskim rezydentem podatkowym (dalej: „CFG”, lub „Członek Zarządu”). Ponadto, Członek Zarządu odpowiadałby w Spółce zależnej m.in. za całokształt finansów spółki, strategię, rozwój, planowanie budżetu, zarządzanie ryzykiem, księgowość, sprawozdawczość, jak również zapewnianie płynności finansowej, będzie realizował przelewy w tym wypłaty dla pracowników i/lub współpracowników Spółki, podpisywał wszystkie umowy oraz dokumenty wymagające złożenia oświadczenia woli i/lub wiedzy przez Spółkę, itd. Zakres kompetencji Członka Zarządu obejmie m.in.:
Z tytułu pełnienia funkcji w zarządzie Spółki zależnej, Członek Zarządu będzie otrzymywał wynagrodzenie wypłacane przez tą spółkę.
Członek Zarządu w celu pełnienia swojej funkcji w Spółce Zależnej nie będzie poróżował tam (tj. do siedziby Spółki Zależnej, znajdującej się w Austrii) w przyszłości - prowadzona działalność zarządcza będzie miała miejsce w Polsce w sposób ciągły, jak również kluczowe decyzje dotyczące zarządzania Spółką Zależną (m in. finansowe) będą podejmowane na terytorium Polski. Również centrum interesów osobistych Członka Zarządu znajduje się oraz będzie znajdować w przyszłości w Polsce. Ponadto, Członek Zarządu może mieć decydujący głos w podejmowaniu decyzji zarządczych dotyczących Spółki Zależnej.
Rok podatkowy wszystkich wymienionych powyżej podmiotów (tj. Wnioskodawcy oraz Spółki zależnej) będzie pokrywał się z rokiem kalendarzowym. W konsekwencji, rok podatkowy wszystkich wymienionych podmiotów obejmie ten sam okres.
W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w terminie złożenia zeznania podatkowego będzie zobowiązany do zapłaty minimalnego podatku dochodowego, czy też poprzez uznanie, że Spółka wraz ze Spółką Zależną będą stanowić tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.) (dalej: „ustawa o CIT”) i w związku z tym, w przypadku spełnienia warunków wskazanych w ww. artykule, będą mogły skorzystać z wyłączenia z reżimu minimalnego podatku dochodowego.
Wnioskodawca pragnie jednocześnie wskazać, że wątpliwości wyrażone w niniejszym wniosku dotyczą jedynie wyłączenia od obowiązku zapłaty podatku minimalnego na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT - tj. wyłączenia przewidzianego dla członków tzw. „grupy spółek". Niniejszy wniosek nie dotyczy oceny, czy każdy z podmiotów wskazanych powyżej z osobna (tj. Spółka oraz Spółka Zależna) byłby zobowiązany do zapłaty minimalnego podatku dochodowego na podstawie art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT.
Pytanie
Czy spółki z Grupy Kapitałowej będące podmiotami wskazanymi w opisie zdarzenia przyszłego (tj. Spółka oraz Spółka Zależna) będą stanowiły tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT i w związku z tym, w przypadku spełnienia warunków wskazanych w ww. artykule, będą mogły skorzystać z wyłączenia z reżimu minimalnego podatku dochodowego?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, podmioty wskazane w opisie zdarzenia przyszłego (tj. Spółka oraz Spółka Zależna) będą stanowiły tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT i w związku z tym, w przypadku spełnienia warunków wskazanych w ww. artykule, będą mogły skorzystać z wyłączenia z reżimu minimalnego podatku dochodowego.
Uzasadnienie:
Uwagi ogólne - regulacje dot. podatku minimalnego
Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:
1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%,
- wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).
Jednocześnie, ustawodawca, wprowadzając przepisy regulujące minimalny podatek dochodowy od osób prawnych, przewidział także szereg wyłączeń ze stosowania podatku, których katalog zawarty został w art. 24ca ust. 14 ustawy o CIT. Jedno z nich obejmuje podatników wchodzących w skład tzw. "grupy spółek", przy spełnieniu określonych w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT warunków.
Z wyłączenia może skorzystać, grupa co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka posiada bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udziału odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy, jeżeli:
Jednocześnie, art. 24ca ust. 15a ustawy o CIT doprecyzowuje, co oznacza pojęcie „łączny dochód spółek wchodzących w skład grupy", o którym mowa w ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT i wskazuje, że jest to nadwyżka sumy dochodów nad sumą strat spółek tworzących tę grupę.
Tak jak zostało wskazane powyżej przez Wnioskodawcę, zwolnienie z podatku minimalnego o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT przeznaczone jest dla grupy co najmniej dwóch spółek będących polskimi rezydentami podatkowymi, w której jedna posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio 75% udziałów w pozostałych. Ze zwolnienia tego mogą skorzystać zatem tylko spółki posiadające polską rezydencje podatkową, w której spółka dominująca posiada 75% udziałów.
Dlatego też, w niniejszym przypadku kluczowe do ustalenia będzie to, czy Spółka Zależna będzie mogła uznana w przyszłości podatnika polskiego podatku dochodowego.
Regulacje krajowe oraz przepisy Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o CIT, podatnik ma zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej między innymi, gdy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły bieżące sprawy tego podatnika na podstawie w szczególności:
1) umowy, decyzji, orzeczenia sądu lub innego dokumentu regulujących założenie lub funkcjonowanie tego podatnika, lub
2) udzielonych pełnomocnictw, lub
3) powiązań w rozumieniu art. 11 a ust. 1 pkt 5.
Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Również, zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o CIT:
1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11 i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
W niniejszej sprawie należy odnieść się do uregulowań znajdujących się w umowie zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku podpisanej w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004 r. (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. nr 224 poz. 1921 z późn. zm„ dalej: „PL-AT UPO”).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 PL-AT UPO, w rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Określenie to jednak nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
Stosownie do art. 4 ust. 2 PL-AT UPO: „Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia”.
Natomiast zgodnie z ust 3. powyższego przepisu: „Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba niebędąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu”.
Interpretacja polskich przepisów o rezydencji podatkowej - kluczowa rola efektywnego zarządu
W ocenie Wnioskodawcy, dla celów ustalenia rezydencji podatkowej Spółki Zależnej decydujące znaczenie powinno mieć materialne (funkcjonalne) rozumienie pojęcia zarządu, a nie wyłącznie formalne kryterium miejsca inkorporacji czy adresu siedziby statutowej.
Zarówno przepisy art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o CIT, jak i utrwalona praktyka interpretacyjna organów podatkowych wskazują, że o miejscu zarządu przesądza faktyczne miejsce prowadzenia spraw spółki, w szczególności:
W analizowanym zdarzeniu przyszłym, wszystkie powyższe funkcje będą wykonywane na terytorium Polski, co prowadzi do wniosku, że faktyczny zarząd Spółki Zależnej będzie zlokalizowany w Polsce, niezależnie od jej formalnej siedziby w Austrii.
Ponadto, tak jak zostało wskazane przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka planuje założyć Spółkę Zależną z siedzibą w Austrii, przy czym Członek Zarządu tej Spółki Zależnej, odpowiadający m.in. za kwestie finansowe tej spółki jest polskim rezydentem podatkowym i planowana przez niego prowadzona działalność zarządcza będzie miała miejsce wyłącznie w Polsce w sposób ciągły. Dlatego też, biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca pragnie wskazać, że Członek Zarządu w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym, będzie sprawował swoją funkcję z Polski, tj. wszelkie decyzje podejmowane przez niego - jako część organu zarządzającego Spółki Zależnej, jak i codzienne (bieżące) decyzje dotyczące podmiotu zarządzanego będą prowadzone z Polski. Również w Polsce będzie odbywać się zlecanie zadań i wydawanie poleceń pracownikom/współpracownikom przez Członka Zarządu, ponieważ nie będzie dysponował biurem lub innym miejscem dla wykonywania czynności poza Polską. Również centrum interesów osobistych Członka Zarządu znajduje się oraz będzie znajdować w przyszłości w Polsce.
Mając na uwadze przytoczone powyżej przepisy prawa, w opinii Wnioskodawcy, Spółka Zależna powinna zostać uznana za podmiot podlegający w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów. Za ww. wnioskiem przemawiają następujące okoliczności: a) Zarząd Spółki Zależnej będzie znajdował się częściowo w Polsce, tj. jeden z członków zarządu Spółki zależnej odpowiadający m.in. za kwestie finansowe i strategiczne będzie polskim rezydentem podatkowym; b) Członek Zarządu ma miejsce zamieszkania poza Austrią (w Polsce) i będzie wykonywać swoje obowiązki poza Austrią; c) Członek Zarządu będzie miał decydujący głos w podejmowaniu decyzji zarządczych dotyczących Spółki oraz będzie wykonywał swoje obowiązki w sposób ciągły i zorganizowany wyłącznie z terytorium Polski.
Oznacza to, że decyzje dotyczące Spółki Zależnej będą podejmowane poza Austrią - w Polsce, a (d) zakres kompetencji Członka Zarządu obejmie m.in.:
Powyższe funkcje nie będą miały charakteru pomocniczego ani technicznego, lecz będą stanowić rdzeń procesu zarządzania przedsiębiorstwem, co w ocenie Wnioskodawcy przemawia za uznaniem, że miejsce faktycznego zarządu Spółki Zależnej będzie znajdować się w Polsce.
Wnioskodawca pragnie również zwrócić uwagę, iż zarządzanie Spółką Zależną z terytorium Polski przez Członka Zarządu nie będzie miało charakteru incydentalnego ani tymczasowego - będzie wykonywane w sposób ciągły, powtarzalny i systematyczny oraz będzie realizowane w ramach stałego miejsca pobytu Członka Zarządu w Polsce. Tym samym, brak fizycznej obecności Członka Zarządu w Austrii, brak tam jego biura, infrastruktury decyzyjnej oraz brak prowadzenia przez niego czynności zarządczych poza Polską, prowadzą do wniosku, że Austria nie będzie pełnić funkcji rzeczywistego centrum decyzyjnego Spółki Zależnej, a rola tego kraju ograniczy się do formalnej lokalizacji siedziby oraz prowadzenia działalności operacyjnej.
Dodatkowym argumentem wzmacniającym stanowisko Wnioskodawcy jest fakt, że centrum interesów osobistych Członka Zarządu będzie znajdowało się w Polsce. Również w Polsce będzie koncentrować się jego aktywność zawodowa oraz będą zapadać decyzje o alokacji zasobów finansowych Spółki Zależnej.
W opinii Wnioskodawcy, przedmiotowe okoliczności obiektywnie mogą stanowić podstawy do przyjęcia, że Spółka Zależna powinna obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania w Polsce, ponieważ to Polska będzie stanowić faktyczne centrum decyzyjne Spółki Zależnej, co jest zgodne zarówno z wykładnią art. 3 ust. 1a ustawy o CIT, jak i z międzynarodowymi standardami interpretacyjnymi OECD.
Na poparcie powyższego stanowiska, Wnioskodawca pragnie przytoczyć przykładowe interpretacje indywidualnej prawa podatkowego, wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”), dla przykładu:
Ponadto, w kwestii będącej przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego wypowiedziały się również sądy administracyjne, m.in. w poniższych wyrokach:
W wyroku tym Sąd potwierdził, że kluczowym do określenia miejsca faktycznego zarządu jest miejsce, w którym podejmowane są strategiczne decyzje o charakterze ekonomicznym czy funkcjonalnym.
W wyroku NSA na uwagę zasługuje przedstawiona w uzasadnieniu wyroku wykładnia art. 3 ust. 1a ustawy o CIT, mająca charakter ogólny i odnosząca się do celu wprowadzonej regulacji. Z fragmentu cytowanego orzeczenia wynika jak należy interpretować posiadanie zarządu na terytorium Polski na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o CIT, a w konsekwencji powstanie nieograniczonego obowiązku podatkowego na terytorium Polski:
„Przepisy wprowadzające do obrotu prawnego tzw. Polski Ład wprowadził do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nowy ust. 1a w art. 3. Zmiana ta ma znaczenie dla określania rezydencji podatkowej w Polsce. Zgodnie z nowym przepisem podatnik ma zarząd na terytorium Polski między innymi wówczas, gdy na tym terytorium są prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły bieżące sprawy tego podatnika w szczególności na podstawie: umowy, decyzji, orzeczenia sądu lub innego dokumentu regulującego założenie lub funkcjonowanie tego podatnika lub udzielonych pełnomocnictw, lub powiązań w rozumieniu przepisów ustawy (zob. art. 11 a ust. 1 pkt 5 PDOPrU). Jak wynika z uzasadnienia projektu nowelizacji przepisów prawnych dotyczących tzw. Polskiego Ładu, regulacja ta ma sprecyzować kryteria uznawania zagranicznych spółek za polskich rezydentów podatkowych. Jej wprowadzenie ma ograniczyć zjawisko rejestrowania przez polskich rezydentów podmiotów gospodarczych na terytorium innego państwa, które nie prowadzą tam rzeczywistych operacji gospodarczych. W założeniu podatników ich dochody mają podlegać opodatkowaniu wyłącznie na terytorium kraju obcego, chociaż podmiot de facto jest zarządzany z terytorium Polski. Zgodzić się trzeba, że w nowej regulacji proces faktycznego, a nie tylko formalnego zarządzania podatnikiem określono jako "prowadzenie bieżących spraw podatnika". Należy przez to rozumieć, jak wynika z uzasadnienia projektodawcy, przede wszystkim faktyczne podejmowanie najważniejszych decyzji zarządczych i gospodarczych niezbędnych do funkcjonowania podatnika. Przykładowo, dla ustalenia, gdzie istotnie podejmowane są decyzje, liczy się nie tylko, gdzie zostały podpisane odnośne dokumenty, lecz także gdzie zostały faktycznie przygotowane przez fachowy personel, gdzie zostały zebrane i przetworzone dane lub dokonane analizy do podjęcia tych decyzji, czyli w praktyce miejsce rzeczywistego procesu decyzyjnego. Podzielić należy pogląd, że przesłanka związana z zarządem ma znaczenie przede wszystkim w przypadku podmiotów formalnie zarejestrowanych w innych krajach, ale faktycznie zarządzanych z terytorium Polski. Uznanie takiego podmiotu za polskiego rezydenta podatkowego wiąże się co do zasady z obowiązkiem rozliczenia w Polsce podatku dochodowego od osób prawnych.”
Mając na uwadze całokształt przedstawionych okoliczności faktycznych oraz przytoczoną argumentację prawną, w szczególności dotyczącą materialnego rozumienia pojęcia „zarządu” w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o CIT, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Spółka Zależna powinna zostać uznana za podatnika podlegającego w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.
Decydujące znaczenie dla powyższej kwalifikacji ma fakt, że kluczowe decyzje strategiczne, finansowe oraz zarządcze dotyczące Spółki Zależnej będą podejmowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w sposób ciągły i zorganizowany, przez Członka Zarządu posiadającego decydujący wpływ na funkcjonowanie tego podmiotu. Okoliczności te prowadzą do wniosku, że miejsce faktycznego zarządu Spółki Zależnej znajduje się w Polsce, niezależnie od formalnej lokalizacji jej siedziby statutowej w Austrii.
W konsekwencji, zarówno Wnioskodawca, jak i Spółka Zależna spełniają kryterium bycia podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, co umożliwia ich łączne uwzględnienie dla celów zastosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT.
Reasumując, w świetle powyższych argumentów, w ocenie Wnioskodawcy, podmioty wskazane w opisie zdarzenia przyszłego (tj. Spółka oraz Spółka Zależna) będą stanowiły tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT i w związku z tym, w przypadku spełnienia warunków wskazanych w ww. artykule, będą mogły skorzystać z wyłączenia z reżimu minimalnego podatku dochodowego.
Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Od 1 stycznia 2022 r. art. 2 pkt 48 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz. 2105) do ustawy o CIT wprowadzono przepisy dotyczące minimalnego podatku dochodowego od osob prawnych tj. art. 24ca.
Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa CIT”),
Podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:
1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%
- wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).
Z uzasadniania do Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Druk nr 1532, str. 73-74) wynika, że „ponieważ celem wprowadzanego rozwiązania jest ograniczenie stosowania przez podatników mechanizmów optymalizacji mogących skutkować zmniejszaniem zobowiązań podatkowych poprzez zaniżanie dochodu podatkowego, niektóre kategorie podmiotów zostały wyłączone spod jurysdykcji tego opodatkowania. Należą do nich: podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności (start-up’y w pierwszych 3 latach), przedsiębiorstwa finansowe (enumeratywny katalog podmiotów określony w art. 15c ust. 16), podatnicy, którzy wykazali określony (30%) spadek przychodów w stosunku do przychodów roku poprzedniego, a także podmioty funkcjonujące w prostej strukturze organizacyjnej, bez powiązań mogących skutkować działaniami optymalizacyjnymi (np. w przypadku, gdy osoba fizyczna jest jedynym udziałowcem/akcjonariuszem/wspólnikiem spółki).
Przewidziane wyłączenia z opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, poza instytucjami finansowymi podlegającymi tzw. podatkowi bankowemu, oznaczają swego rodzaju wsparcie dla tych podatników, którzy podejmują decyzję o prowadzeniu działalności gospodarczej, nie mając na celu unikania opodatkowania. Zgodnie z realiami gospodarczymi można przewidywać, że szczególnie w początkowej fazie funkcjonowania w obrocie (pierwsze 3 lata) podmioty gospodarcze będą ponosić stratę lub osiągać dochody na tyle niskie, że nie wygenerują dochodu do opodatkowania. Uwzględniono ponadto sytuację podatników, którzy w kolejnych latach (począwszy od 4 roku podatkowego prowadzenia działalności) będą wykazywać określony spadek przychodów w porównaniu do poprzedzającego roku podatkowego (co najmniej o 30%), a także podmiotów funkcjonujących w prostej strukturze organizacyjnoprawnej, bez skomplikowanych powiązań (w których w szczególności udziałowcami, akcjonariuszami albo wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne). Wydaje się, że w odniesieniu do wymienionych przypadków prawdopodobieństwo wystąpienia straty na działalności, czy niskiej rentowności jest możliwe i nie powinno świadczyć o działaniach ukierunkowanych na unikanie opodatkowania”.
W myśl art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT,
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników:
6) wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy, jeżeli:
a) rok podatkowy spółek obejmuje ten sam okres oraz
b) obliczony za rok podatkowy, zgodnie z ust. 1 i 2, udział łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach jest większy niż 2%
- przy czym przy ustalaniu warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub należące do podatkowej grupy kapitałowej;
W myśl art. 24ca ust. 15 ustawy o CIT,
Podatnicy, o których mowa w ust. 14 pkt 6, przekazują do urzędu skarbowego informację o spółkach wchodzących w roku podatkowym w skład grupy spełniającej warunki określone w tym przepisie, w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1.
Stosownie do art. 24ca ust. 16 ustawy o CIT,
Przepisu ust. 14 pkt 1 nie stosuje się do podatników utworzonych w sposób określony w art. 19 ust. 1a.
Z kolei stosownie do art. 24ca ust. 17 ustawy o CIT,
Przepisy ust. 1-16 stosuje się odpowiednio do podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT
Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o CIT:
Podatnik ma zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej między innymi, gdy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły bieżące sprawy tego podatnika na podstawie w szczególności:
1) umowy, decyzji, orzeczenia sądu lub innego dokumentu regulujących założenie lub funkcjonowanie tego podatnika, lub
2) udzielonych pełnomocnictw, lub
3) powiązań w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5.
Stosownie do postanowień art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o CIT:
1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
W niniejszej sprawie należy odnieść się do uregulowań znajdujących się w umowie zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku podpisanej w Wiedniu dnia 13 stycznia 2004 r. (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. nr 224 poz. 1921 z późn. zm„ dalej: „PL-AT UPO”).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 PL-AT UPO,
W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Określenie to jednak nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
Stosownie do art. 4 ust. 2 PL-AT UPO:
Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia”.
Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3 PL-AT UPO:
Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba niebędąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.
Mając na uwadze powyższe przepisy, Spółka może podlegać opodatkowaniu w jednym kraju z uwagi na posiadanie w nim zarządu, a w drugim, ze względu na inne kryterium, np. ze względu na siedzibę wynikającą z rejestru. Wtedy posiada siedzibę w rozumieniu powyższego przepisu w obu umawiających się państwach. Kolizję tę rozwiązuje art. 4 ust. 3 UPO, z którego wynika, że jeśli spółka posiada siedzibę w obu umawiających się państwach, to uważa się że ma ona siedzibę w tym umawiającym się państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.
Interpretując przepisy zawarte w ww. UPO należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienia Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD w tym Polskę, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Zatem obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.
W pkt 24 Komentarza do art. 4 Modelowej Konwencji OECD wskazano, że:
Miejsce faktycznego zarządu to miejsce, w którym, z merytorycznego punktu widzenia, podejmowane są najważniejsze decyzje w sprawach zarządzania i w sprawach handlowych, niezbędne do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa jako całości. W celu ustalenia miejsca faktycznego zarządu powinny być brane pod uwagę wszystkie fakty i okoliczności. Dany podmiot może mieć więcej niż jedno miejsce zarządu, lecz może mieć tylko jedno miejsce faktycznego zarządu.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka planuje prowadzić działalność gospodarczą w zakresie szeroko rozumianych usług marketingowych, obejmujących w szczególności działania reklamowe, promocyjne oraz public relations.
W związku z rozwojem prowadzonej działalności oraz realizacją strategii ekspansji na rynki zagraniczne, planują Państwo utworzenie spółki zależnej w Austrii w formie Gesellschaft mit beschrankter Haftung (GmbH), stanowiącej odpowiednik polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka zależna” lub „Spółka austriacka”). Spółka będzie posiadała w Spółce zależnej co najmniej 75% udziałów. Spółka zależna będzie stanowiła stałą placówkę prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Austrii, gdzie zlokalizowana będzie jej siedziba.
Zarząd Spółki zależnej znajdowałby się częściowo w Austrii, jak również w Polsce, tj. jeden z członków zarządu Spółki zależnej odpowiadający m.in. za kwestie finansowe Spółki zależnej, byłby polskim rezydentem podatkowym (dalej: „CFG”, lub „Członek Zarządu”). Ponadto, Członek Zarządu odpowiadałby w Spółce zależnej m.in. za całokształt finansów spółki, strategię, rozwój, planowanie budżetu, zarządzanie ryzykiem, księgowość, sprawozdawczość, jak również zapewnianie płynności finansowej, będzie realizował przelewy w tym wypłaty dla pracowników i/lub współpracowników Spółki, podpisywał wszystkie umowy oraz dokumenty wymagające złożenia oświadczenia woli i/lub wiedzy przez Spółkę, itd.
Z tytułu pełnienia funkcji w zarządzie Spółki zależnej, Członek Zarządu będzie otrzymywał wynagrodzenie wypłacane przez tą spółkę.
Członek Zarządu w celu pełnienia swojej funkcji w Spółce Zależnej nie będzie podróżował tam (tj. do siedziby Spółki Zależnej, znajdującej się w Austrii) w przyszłości - prowadzona działalność zarządcza będzie miała miejsce w Polsce w sposób ciągły, jak również kluczowe decyzje dotyczące zarządzania Spółką Zależną (m in. finansowe) będą podejmowane na terytorium Polski. Również centrum interesów osobistych Członka Zarządu znajduje się oraz będzie znajdować w przyszłości w Polsce. Ponadto, Członek Zarządu może mieć decydujący głos w podejmowaniu decyzji zarządczych dotyczących Spółki Zależnej.
Rok podatkowy wszystkich wymienionych powyżej podmiotów (tj. Spółki oraz Spółki zależnej) będzie pokrywał się z rokiem kalendarzowym. W konsekwencji, rok podatkowy wszystkich wymienionych podmiotów obejmie ten sam okres.
Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy Spółka i Spółka Zależna będą stanowiły tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT i w przypadku spełnienia warunków wskazanych w ww. artykule, będą mogły skorzystać z wyłączenia z reżimu minimalnego podatku dochodowego.
Ponownie wskazać należy, że zwolnienie z podatku minimalnego, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT przeznaczone jest dla grupy co najmniej dwóch spółek będących polskimi rezydentami podatkowymi, w której jedna posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio 75% udziałów w pozostałych. Ze zwolnienia tego mogą skorzystać zatem tylko spółki posiadające polską rezydencje podatkową, w której spółka dominująca posiada 75% udziałów.
W niniejszej sprawie kluczowe jest ustalenie, czy Spółka Zależna będzie mogła być uznana za podatnika polskiego podatku dochodowego.
Jak wynika z wniosku planują Państwo założyć Spółkę Zależną z siedzibą w Austrii, przy czym Członek Zarządu tej Spółki Zależnej, odpowiadający m.in. za kwestie finansowe tej spółki jest polskim rezydentem podatkowym i planowana przez niego prowadzona działalność zarządcza będzie miała miejsce wyłącznie w Polsce w sposób ciągły, powtarzalny i systematyczny. Członek Zarządu, będzie sprawował swoją funkcję z Polski, tj. wszelkie decyzje podejmowane przez niego - jako część organu zarządzającego Spółki Zależnej, jak i codzienne (bieżące) decyzje dotyczące podmiotu zarządzanego będą prowadzone z Polski. Również w Polsce będzie odbywać się zlecanie zadań i wydawanie poleceń pracownikom/współpracownikom przez Członka Zarządu, ponieważ nie będzie dysponował biurem lub innym miejscem dla wykonywania czynności poza Polską. Ponadto, centrum interesów osobistych Członka Zarządu znajduje się oraz będzie znajdować w przyszłości w Polsce.
Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisu sprawy stwierdzić należy, że w związku z posiadaniem przez Spółkę Zależną zarządu na terenie Polski, Spółka Zależna będzie podlegać w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, bez względu na miejsce ich osiągania.
W konsekwencji, zarówno Państwo jak i Spółka Zależna spełniają kryterium bycia podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, co umożliwia ich łączne uwzględnienie dla celów zastosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT.
Mając powyższe na uwadze, Spółka oraz Spółka Zależna będą stanowiły tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT i w związku z tym, w przypadku spełnienia warunków wskazanych w ww. artykule, będą mogły skorzystać z wyłączenia reżimu minimalnego podatku dochodowego.
Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo