Podatnik (wnuk) nabył w drodze umowy dożywocia od dziadka lokal mieszkalny oraz działkę. W zamian zobowiązał się do zapewnienia dziadkowi dożywotniego utrzymania, opieki i pogrzebu. Nabycie nastąpiło w (…) r., a dziadek zmarł w (…) r. Następnie podatnik sprzedał sam lokal mieszkalny przed upływem 5 lat od końca roku nabycia. Nie poniósł nakładów zwiększających wartość lokalu. Posiada udokumentowane wydatki na zakup (podatek PCC, koszty notarialne) oraz część kosztów utrzymania lokalu (czynsz, media), ale nie wszystkie wydatki…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie uznania, że:
· przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze umowy dożywocia podlega opodatkowaniu na podstawie art. 30e ustawy o PIT – jest prawidłowe;
· kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży lokalu mieszkalnego jest wartość lokalu określona w akcie notarialnym umowy dożywocia – jest nieprawidłowe;
· do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć proporcjonalnie: podatek od czynności cywilnoprawnych, koszty notarialne i opłaty sądowe związane z nabyciem nieruchomości – jest prawidłowe;
· do kosztów uzyskania przychodów nie można zaliczyć wydatków poniesionych w trakcie wykonywania umowy dożywocia tj. czynsz, media, koszty utrzymania, koszty pogrzebu – jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze umowy dożywocia.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 marca 2026 r. (data wpływu 17 marca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu (…) r. została zawarta przed notariuszem umowa dożywocia (akt notarialny nr (…)) pomiędzy Panem – A.A. (wnukiem), a B.B. (dziadkiem).
Na podstawie tej umowy dziadek przeniósł na Pana własność:
· lokalu mieszkalnego położonego w (…) przy ul. (…) ((…)), o powierzchni (…) m, którego wartość w akcie określono na (…) zł,
· działki położonej w (…), Gmina (…), powiat (…), której wartość określono na (…) zł.
Łączna wartość nieruchomości wskazana w akcie wyniosła (…) zł.
Umowa miała charakter umowy dożywocia w rozumieniu art. 908 Kodeksu cywilnego – w zamian za przeniesienie własności zobowiązał się Pan do zapewnienia dziadkowi dożywotniego utrzymania, opieki oraz godnego pochówku.
Przy zawarciu aktu notarialnego został pobrany podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% oraz poniesione zostały koszty notarialne. Łączny koszt aktu notarialnego wraz z podatkiem wyniósł (…) zł.
W dniu (…) r. dziadek zmarł.
W dniu (…) r. sprzedał Pan wyłącznie lokal mieszkalny w (…) (bez działki) na podstawie aktu notarialnego nr (…) za kwotę (…) zł.
Nie poniósł Pan nakładów zwiększających wartość lokalu (brak remontów podnoszących wartość).
Działka w (...) nadal pozostaje moją własnością.
W związku z powyższym sprzedaż lokalu nastąpiła przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opis stanu faktycznego
Dokumentacja poniesionych wydatków
Posiada Pan dokumenty potwierdzające poniesienie części wydatków wskazanych we wniosku, w szczególności:
· akt notarialny dokumentujący zawarcie umowy dożywocia, zawierający wartość nieruchomości,
· potwierdzenie zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych,
· fakturę / rozliczenie kosztów notarialnych związanych z zawarciem umowy dożywocia,
· wybrane rachunki i faktury dokumentujące ponoszenie kosztów utrzymania lokalu (czynsz, media),
Dokumenty te zawierają dane pozwalające na identyfikację stron transakcji, przedmiotu wydatku, jego wartości oraz daty poniesienia.
Jednocześnie wskazuję, że wydatki związane z bieżącym utrzymaniem dożywotnika (np. koszty życia) nie zawsze były dokumentowane w sposób formalny (np. paragony imienne), co wynika z ich charakteru jako bieżących wydatków konsumpcyjnych.
Związek wydatków z umową dożywocia
Wszystkie wskazane wydatki były ponoszone w związku z realizacją obowiązków wynikających z zawartej umowy dożywocia, tj. zapewnienia dożywotnikowi utrzymania, opieki oraz pokrycia kosztów pogrzebu, zgodnie z art. 908 Kodeksu cywilnego.
Wydatki te stanowiły wykonanie zobowiązania o charakterze osobistym wynikającego z tej umowy.
Pytania
1) Czy w opisanym stanie faktycznym przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze umowy dożywocia podlega opodatkowaniu na podstawie art. 30e ustawy o PIT?
2) Czy kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży lokalu mieszkalnego jest wartość lokalu określona w akcie notarialnym umowy dożywocia ((…) zł), proporcjonalnie do sprzedanej nieruchomości?
3) Czy do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć proporcjonalną część: opłaconego podatku od czynności cywilnoprawnych (2%),kosztów notarialnych związanych z zawarciem umowy dożywocia?
4) Czy wydatki ponoszone w trakcie wykonywania umowy dożywocia (czynsz, media, koszty utrzymania, koszty pogrzebu) mogą stanowić koszty uzyskania przychodu przy sprzedaży nieruchomości?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 17 marca 2026 r.)
W Pana ocenie:
1) Sprzedaż lokalu mieszkalnego przed upływem 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie w drodze umowy dożywocia, podlega opodatkowaniu na podstawie art. 30e ustawy o PIT (19% dochodu).
2) Umowa dożywocia ma charakter odpłatny, a zatem kosztem uzyskania przychodu powinna być wartość nieruchomości określona w akcie notarialnym umowy dożywocia, tj. (…) zł w części dotyczącej sprzedanego lokalu.
3) Do kosztów uzyskania przychodu powinny zostać zaliczone również proporcjonalnie: podatek od czynności cywilnoprawnych, koszty notarialne i opłaty sądowe związane z nabyciem nieruchomości.
4) Wydatki ponoszone w trakcie wykonywania umowy dożywocia, takie jak koszty utrzymania dożywotnika (czynsz, media, bieżące koszty życia) oraz koszty pogrzebu, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu przy sprzedaży nieruchomości.
Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości są udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia oraz udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy lub praw majątkowych.
Wydatki związane z realizacją obowiązków wynikających z umowy dożywocia mają charakter świadczeń osobistych i alimentacyjnych wobec dożywotnika, a nie wydatków na nabycie nieruchomości ani nakładów zwiększających jej wartość. W konsekwencji nie mieszczą się one w katalogu kosztów uzyskania przychodu określonym w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.
Tym samym nie powinny one powiększać kosztów uzyskania przychodu przy sprzedaży nieruchomości.
W związku z powyższym wnoszę o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie uznania, że:
· przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze umowy dożywocia podlega opodatkowaniu na podstawie art. 30e ustawy o PIT – jest prawidłowe;
· kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży lokalu mieszkalnego jest wartość lokalu określona w akcie notarialnym umowy dożywocia – jest nieprawidłowe;
· do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć proporcjonalnie: podatek od czynności cywilnoprawnych, koszty notarialne i opłaty sądowe związane z nabyciem nieruchomości – jest prawidłowe;
· do kosztów uzyskania przychodów nie można zaliczyć wydatków poniesionych w trakcie wykonywania umowy dożywocia tj. czynsz, media, koszty utrzymania, koszty pogrzebu – jest nieprawidłowe.
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że (…) r. została zawarta pomiędzy Panem a Pana dziadkiem została zawarta przed notariuszem umowa dożywocia.
Na podstawie tej umowy dziadek przeniósł na Pana własność:
· lokalu mieszkalnego położonego w (…) przy ul. (…) (…), o powierzchni (…) m, którego wartość w akcie określono na (…) zł,
· działki położonej w (…), Gmina (…), powiat (…), której wartość określono na (…) zł.
Łączna wartość nieruchomości wskazana w akcie wyniosła (…) zł.
Umowa miała charakter umowy dożywocia w rozumieniu art. 908 Kodeksu cywilnego – w zamian za przeniesienie własności zobowiązałem się do zapewnienia dziadkowi dożywotniego utrzymania, opieki oraz godnego pochówku. Przy zawarciu aktu notarialnego został pobrany podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% oraz poniesione zostały koszty notarialne. Łączny koszt aktu notarialnego wraz z podatkiem wyniósł (…) zł.
(…) r. dziadek zmarł. (…) r. sprzedał Pan wyłącznie lokal mieszkalny w (…) (bez działki) na podstawie aktu notarialnego nr (…) za kwotę (…) zł.
Nie poniósł Pan nakładów zwiększających wartość lokalu (brak remontów podnoszących wartość). Działka w (…) nadal pozostaje Pana własnością. Sprzedaż lokalu nastąpiła przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
Posiada Pan dokumenty potwierdzające poniesienie części wydatków wskazanych we wniosku, w szczególności:
· akt notarialny dokumentujący zawarcie umowy dożywocia, zawierający wartość nieruchomości,
· potwierdzenie zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych,
· fakturę / rozliczenie kosztów notarialnych związanych z zawarciem umowy dożywocia,
· wybrane rachunki i faktury dokumentujące ponoszenie kosztów utrzymania lokalu (czynsz, media),
Dokumenty te zawierają dane pozwalające na identyfikację stron transakcji, przedmiotu wydatku, jego wartości oraz daty poniesienia. Wydatki związane z bieżącym utrzymaniem dożywotnika (np. koszty życia) nie zawsze były dokumentowane w sposób formalny (np. paragony imienne), co wynika z ich charakteru jako bieżących wydatków konsumpcyjnych.
Wszystkie wskazane wydatki były ponoszone w związku z realizacją obowiązków wynikających z zawartej umowy dożywocia, tj. zapewnienia dożywotnikowi utrzymania, opieki oraz pokrycia kosztów pogrzebu, zgodnie z art. 908 Kodeksu cywilnego.
Wydatki te stanowiły wykonanie zobowiązania o charakterze osobistym wynikającego z tej umowy.
Pana wątpliwości budzi kwestia, czy przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze umowy dożywocia podlega opodatkowaniu na podstawie art. 30e ustawy o PIT.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że (…) r. otrzymał Pan w drodze umowy dożywocia lokal mieszkalny oraz działkę.
Odpłatne zbycie (…) r. lokalu mieszkalnego nabytego w drodze umowy dożywocia, stanowi zatem dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, ponieważ nastąpiło przed upływem pięcioletniego terminu określonego w ww. przepisie.
Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Natomiast art. 30e ust. 2 ww. ustawy stanowi:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
W myśl art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
a) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
b) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Stosownie do art. 19 ust. 1 tejże ustawy:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia (sprzedaży) jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością) np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości.
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych ustala się w zależności od sposobu nabycia zbywanej nieruchomości lub prawa majątkowego, tj. bądź na podstawie art. 22 ust. 6c, bądź art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 908 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061
ze zm.):
Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.
Przedmiotem świadczenia ze strony zbywcy (dożywotnika) jest więc przeniesienie własności nieruchomości. Nabywca nieruchomości zobowiązuje się natomiast do świadczeń określonych w art. 908 Kodeksu cywilnego. Umowa o dożywocie ma charakter umowy zobowiązującej, odpłatnej i wzajemnej.
Z powyższego wynika, że umowa o dożywocie ma charakter odpłatny, zatem do ustalenia kosztów uzyskania przychodu zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Ustawodawca nie określa szczegółowo w przepisie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych katalogu wydatków, które mogą stanowić koszt uzyskania przychodu. Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w ww. art. 22 ust. 6c ustawy dotyczy zatem tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość lub prawo. Trzeba zauważyć, że ustawodawca rozróżnia koszty nabycia lub wytworzenia od nakładów i art. 22 ust. 6e odnosi się do nakładów.
Do kosztów uzyskania przychodu mogą zostać zaliczone m.in. koszty związane ze sporządzeniem aktu notarialnego umowy o dożywocie, czyli opłata notarialna, sądowa a także zapłacony w związku z nabyciem nieruchomości podatek od czynności cywilnoprawnych. Do kosztów uzyskania przychodu w przypadku umowy o dożywocie, która jest umową odpłatną zaliczyć można wydatki, jakie nabywca ponosił na rzecz dożywotnika od momentu nabycia nieruchomości wskutek zawarcia umowy o dożywocie do dnia śmierci dożywotnika, z uwzględnieniem poniesionych kosztów pogrzebu i pochówku w związku z realizacją zobowiązań wynikających z umowy o dożywocie. Chodzi zatem o faktyczny wydatek, który musiał ponieść nabywca nieruchomości, a nie o rynkową wartość nieruchomości, jaką strony ustaliły w akcie notarialnym. Żadne przepisy dotyczące odpłatnego zbywania nieruchomości nie zezwalają na odliczenie od przychodu jako kosztu jego uzyskania wartości rynkowej nieruchomości. Kosztem winny być wydatki rzeczywiście poniesione, a nie szacowane. Stąd ich konieczność dokumentowania. Kosztem nabycia dla podatnika będą zatem faktycznie poniesione i udokumentowane wydatki na rzecz dożywotnika.
Do kosztów uzyskania przychodu w przypadku umowy o dożywocie, która jest umową odpłatną zaliczyć można wydatki, jakie nabywca ponosił na rzecz dożywotnika od momentu nabycia nieruchomości wskutek zawarcia umowy o dożywocie, w związku z realizacją zobowiązań wynikających z umowy o dożywocie. Kosztem nabycia dla podatnika będą zatem faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane wydatki na rzecz dożywotnika a nie np. koszty szacowane.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że wydatki związane z bieżącym utrzymaniem dożywotnika (np. koszty życia) nie zawsze były dokumentowane w sposób formalny (np. paragony imienne), co wynika z ich charakteru jako bieżących wydatków konsumpcyjnych.
Warunkiem zaliczenia wspomnianych kosztów jest posiadanie przez Pana stosownych dokumentów potwierdzających ich poniesienie.
Powołany przepis art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosząc się do udokumentowanych kosztów nabycia nie zawiera odesłania do innych przepisów tejże ustawy ani też nie wprowadza obowiązku udokumentowania tych wydatków wyłącznie fakturą VAT. Dlatego do prawidłowego udokumentowania poniesionych przedmiotowych wydatków trzeba wziąć pod uwagę ogólne reguły dowodowe – art. 180 Ordynacji podatkowej oraz ocenić zasadność poniesienia
ww. wydatków.
Zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Zatem w analizowanej sytuacji mówiąc o udokumentowanych kosztach nabycia, należy mieć na uwadze faktycznie poniesiony wydatek, który może zostać udokumentowany fakturami/rachunkami potwierdzającymi poniesienie tych wydatków wskazujące wystawiającego/sprzedającego dokument, wartość i przedmiot transakcji oraz datę jego wystawienia.
Należy jednakże podkreślić, że to na Panu jako podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionego wydatku z kosztami nabycia nieruchomości, a zatem wykazania przed organami podatkowymi, że wydatek został rzeczywiście poniesiony w związku z realizacją postanowień umowy o dożywocie.
Jednocześnie należy wskazać, że w interpretacji indywidualnej nie można jednoznacznie przesądzić, co będzie zdecydowanie wystarczającym dokumentem do uznania danego wydatku za koszt nabycia. Ostateczna ocena, czy wydatek został prawidłowo udokumentowany, leży w kompetencjach organów podatkowych właściwych dla Pana w danej sprawie w toku odpowiedniego postępowania. Organ wydający interpretację indywidualną nie może natomiast dokonać takiej oceny materiału dowodowego.
Warunkiem zaliczenia wspomnianych wydatków do kosztów uzyskania przychodu jest posiadanie przez Pana stosownych dokumentów potwierdzających ich poniesienie.
Odnosząc przedstawiony przez Pana opis sprawy do powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że dysponuje Pana rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami potwierdzającymi poniesienie tylko części wydatków na rzecz dożywotnika.
Ponownie wskazuję, że jedynym sposobem udowodnienia poniesienia tych wydatków są dowody w postaci rachunków, faktur czy też innych dowodów zasługujących na wiarę, z których w sposób niebudzący wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł.
Wobec tego brak rzetelnych i wiarygodnych dokumentów potwierdzających poniesienie części wydatków konsumpcyjnych nieudokumentowanych w sposób formalny na rzecz dożywotnika, nawet jeśli ich poniesienie miało związek z realizacją postanowień wynikających z umowy dożywocia, nie uprawnia do uwzględnienia ich przez Pana do kosztów uzyskania przychodu.
Podsumowując, stwierdzić należy, że odpłatne zbycie przez Pana lokalu mieszkalnego, nabytego w drodze umowy o dożywocie, stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Kosztem uzyskania przychodu nie będzie wartość lokalu określona w akcie notarialnym umowy dożywocia, lecz faktycznie poniesione i udokumentowane wydatki, jakie zostały poniesione na rzecz dożywotnika.
Zatem, do kosztów uzyskania przychodu będzie Pan mógł zaliczyć udokumentowane wydatki poniesione na zawarcie umowy notarialnej dożywocia, zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty sądowe związane z nabyciem nieruchomości oraz koszty pogrzebu pomniejszone o zasiłek pogrzebowy.
Jednocześnie, w niniejszej sprawie, do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć poniesione przez Pana wydatki ponoszone w trakcie wykonywania umowy dożywocia tj. czynsz, media oraz koszty utrzymania, które zostały faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane.
Nie przysługuje Panu natomiast możliwość zaliczenia do powyższych kosztów wydatków na utrzymanie dożywotnika w części, w której nie posiada Pan dokumentów zawierających dane pozwalające na identyfikację stron transakcji, przedmiotu wydatku, jego wartości oraz daty poniesienia.
Tym samym Pana stanowisko w zakresie uznania, że:
· przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze umowy dożywocia podlega opodatkowaniu na podstawie art. 30e ustawy o PIT – jest prawidłowe;
· kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży lokalu mieszkalnego jest wartość lokalu określona w akcie notarialnym umowy dożywocia – jest nieprawidłowe;
· do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć proporcjonalnie: podatek od czynności cywilnoprawnych, koszty notarialne i opłaty sądowe związane z nabyciem nieruchomości – jest prawidłowe;
· do kosztów uzyskania przychodów nie można zaliczyć wydatków poniesionych w trakcie wykonywania umowy dożywocia tj. czynsz, media, koszty utrzymania, koszty pogrzebu – jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo