Interpretacja 0114-KDIP2-2.4011.20.2026.2.ND

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 3 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków wynikających z działalności sportowej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 marca 2026 r. (wpływ 24 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Uzyskuję przychody z tytułu zawodowego uprawiania kolarstwa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, opodatkowanej na zasadach ogólnych, przy prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Jestem zawodnikiem uprawiającym kolarstwo na poziomie międzynarodowym, startującym w zawodach najwyższej rangi w kalendarzu sportowym. W sezonie sportowym biorę udział w wyścigach etapowych i jednodniowych o najwyższym stopniu trudności, wymagających wielogodzinnych obciążeń wysiłkowych dzień po dniu, realizowanych w ramach profesjonalnego procesu treningowego.

Na podstawie zawartego kontraktu z klubem sportowym jestem zobowiązany w szczególności do:

• udziału w zawodach sportowych na poziomie międzynarodowym,
• realizacji założeń treningowych,
• utrzymywania najwyższej formy sportowej i dyspozycyjności startowej przez cały sezon,
• przygotowania do startów w cyklu rocznym.

Wynagrodzenie jest bezpośrednio związane z realizacją powyższych obowiązków oraz poziomem sportowym prezentowanym w trakcie zawodów.

Specyfika kolarstwa na poziomie wyczynowym wymaga realizacji procesu treningowego o bardzo wysokiej objętości i intensywności oraz stosowania specjalistycznego żywienia sportowego w okresie przygotowawczym, startowym i regeneracyjnym.

W związku z powyższym ponoszę wydatki na specjalistyczne odżywki i suplementy diety stosowane w sporcie wyczynowym, w szczególności wspierające wydolność wysiłkową, regenerację powysiłkową oraz uzupełnianie niedoborów wynikających z długotrwałych i intensywnych obciążeń treningowych oraz startowych.

Produkty te stanowią element profesjonalnego przygotowania do zawodów i nie są suplementacją o charakterze ogólnym, typową dla osób nieuprawiających sportu zawodowo.

Wydatki są dokumentowane fakturami wystawionymi na działalność gospodarczą.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Według umowy:

Zobowiązanie Kolarza do wykonywania czynności sportowca wyczynowego na rzecz Operatora na warunkach uzgodnionych w niniejszej Umowie, tj. w szczególności uczestnictwo jako członek Drużyny Kolarskiej oraz udział w rozpowszechnianiu reklamy i promocji na rzecz Operatora i jego partnerów biznesowych

Wykonywanie przez kolarza czynności sportowca wyczynowego

W okresie obowiązywania niniejszej Umowy, kolarz zobowiązuje się do:

• Uczestniczyć jako członek Zespołu w wyścigach kolarskich regulowanych odpowiednimi przepisami ČSC i UCI, do których Operator go nominuje, oraz przestrzegać i stosować się do tych przepisów. Nominacja jest ustalana przez Operatora według jego wyłącznego uznania i zgodnie z kalendarzem Zespołu;
• utrzymywać dobrą kondycję fizyczną, w szczególności poprzez stosowanie odpowiedniej diety i planu treningowego oraz pracę nad poprawą swoich fizycznych i psychicznych umiejętności kolarskich, dbać o swoje zdrowie, przestrzegać zasad codziennej rutyny sportowca zawodowego, prawidłowego odżywiania i diety, higieny, regeneracji i rehabilitacji oraz poddawać się procedurom leczniczym określonym przez Operatora
• wykonywać czynności sportowca wynikające z niniejszej Umowy najlepiej, jak potrafi, i zawsze brać udział w poszczególnych zawodach w dobrej kondycji fizycznej i psychicznej oraz dokładać wszelkich starań, aby osiągnąć jak najlepsze wyniki sportowe;

Wydatki na dojazdy do miejsca zbiórek, oraz proces treningowy tj. specjalistyczne odżywianie z tym związane potrzebne do utrzymania formy oraz zdrowia, czy zabiegi i wizyty z fizjoterapeutami są ponoszone przeze mnie.

Do specjalistycznego żywienia sportowego należą m.in.: żele, energetyczne, batony sportowe, witaminy, inne odżywki oraz suplementy typu napój izotoniczny, białko protreningowe, które używane są podczas każdego treningu oraz pomagają zadbać o zdrowie, odpowiednią podaż energetyczną podczas oraz po treningu i wpływają bezpośrednio na formę prezentowaną przeze mnie.

Żadne koszty wynikające z działalności nie są zwracane.

Pytanie

Czy wydatki ponoszone na zakup specjalistycznych odżywek i suplementów diety, związane z realizacją profesjonalnego procesu treningowego, przygotowaniem do zawodów sportowych najwyższej rangi, utrzymaniem formy sportowej oraz regeneracją powysiłkową, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej?

Pana stanowisko w sprawie

W mojej ocenie wskazane wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów oraz zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów.

W przypadku zawodowego sportowca forma fizyczna, zdolność do regeneracji oraz możliwość udziału w zawodach stanowią podstawowe narzędzie do wykonania kontraktu i uzyskania wynagrodzenia.

Wydatki na specjalistyczne odżywki i suplementy diety są ściśle związane z realizacją obowiązków kontraktowych i profesjonalnym procesem treningowym, a ich ponoszenie wynika ze specyfiki sportu wyczynowego na poziomie międzynarodowym.

Wydatki te nie zostały wymienione w katalogu z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163, dalej „Ustawa o PIT”).

Przedstawiając własne stanowisko podaje Pan, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowoskutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

·         wydatek został poniesiony przez podatnika,

·         poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

·         pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·         jest definitywny (rzeczywisty), czyli wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona

·         został właściwie udokumentowany,

·         wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ustawy.

Wskazane we wniosku wydatki nie zostały zawarte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej istotne jest ustalenie:

·         czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,

·         czy też wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu umiejętności nie związanych z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Zatem, za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, których poniesienie może przyczynić się do  osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy takie wydatki na dbałość o wydolność, zdrowie, sprawność fizyczną czy regenerację powysiłkową, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności, co ma przełożyć się na rozwój dalszej kariery.

Z wniosku wynika, że uzyskuje Pan przychody z tytułu zawodowego uprawiania kolarstwa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, opodatkowanej na zasadach ogólnych, przy prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zawarł Pan kontrakt z klubem, na podstawie którego jest Pan zobowiązany do udziału w zawodach, realizacji założeń treningowych, utrzymywania najwyższej formy i dyspozycji sportowej, przygotowania do startów w cyklu rocznym. Z tego tytułu ponosi Pan wydatki na specjalistyczne odżywki i suplementy diety stosowane w sporcie wyczynowym. Tak jak Pan wskazuje, produkty te stanowią element profesjonalnego przygotowania do zawodów i nie są suplementacją o charakterze ogólnym, typową dla osób nieuprawiających sportu zawodowo. Koszty ponoszone przez Pana na ww. wydatki są dokumentowane fakturami wystawionymi na działalność gospodarczą.

Pana wątpliwości dotyczą tego, czy wydatki ponoszone na zakup specjalistycznych odżywek i suplementów diety, związane z realizacją procesu treningowego, przygotowaniem do zawodów sportowych, utrzymaniem formy sportowej oraz regeneracją powysiłkową, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

Pana zdaniem wskazane wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów, ponieważ są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów oraz zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów. Wynika to z tego, że wydatki na specjalistyczne odżywki i suplementy są ściśle związane z realizacją obowiązków kontraktowych i profesjonalnym procesem treningowym, a ich ponoszenie wynika ze specyfiki sportu. Wydatki te również nie zostały uwzględnione w katalogu z art. 23 ustawy o PIT jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki te jest Pan zobowiązany ponosić w celu zniesienia wysiłku fizycznego oraz psychicznego, jaki ma miejsce z uwagi na odbywane profesjonalne treningi oraz uczestnictwo w zawodach sportowych na poziomie międzynarodowym, bowiem jest Pan zmuszony w sposób ciągły i nieustanny pozostawać w dobrej kondycji fizycznej oraz psychicznej.

Należy wskazać, że stosowanie odżywek i suplementów diety, które wspierają wydolność wysiłkową, regenerację powysiłkową oraz uzupełnienie niedoborów wynikających z długotrwałych  intensywnych obciążeń treningowych i startowych jest niezbędne dla Pana w celu utrzymania prawidłowej kondycji fizycznej.   

Gdyby nie ponosił Pan wskazanych wydatków, doprowadziłoby to do utraty zdrowia, kondycji fizycznej i psychicznej, co z kolei przełożyłoby się na spadek Pana kreatywności, produktywności, wydajności, a tym samym pogarszałaby się zdolność - do świadczenia ww. usług, będących zasadniczym przedmiotem Pana działalności. Tak więc, mogłoby to mieć potencjalnie niekorzystny wpływ na osiągane przez Pana generowane przychody.

Należy również wskazać, że gorsze wyniki na zawodach sportowych, wynikające z nienależytego przygotowania się do nich, oznaczają nie tylko potencjalne niewywiązanie się z kontraktu zawartego z klubem, ale także utratę ofert lub pogorszenie warunków umów. Tak więc, dla zapewnienia możliwości trenowania jak też udziału w zawodach sportowych jest Pan zobowiązany do ponoszenia wydatków, w szczególności na odżywki i suplementy sportowe.

Uznać więc należy, że ww. wydatki mogą stanowić koszty korzystania przychodów w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pytanie przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyroki sądowe zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.