Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 75% wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodu osobowego użyczonego przez małżonka.
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (psychoterapia) od 2 listopada 2025 r. Samochód osobowy, nabyty przez męża przed ślubem, stanowi jego majątek osobisty. Na podstawie umowy użyczenia z 2 września 2022 r. wykorzystuje go w działalności oraz prywatnie. Ponosi wydatki eksploatacyjne (paliwo, serwis, przeglądy, płyny, naprawy, opony) oraz składki OC i AC, dokumentowane fakturami na jej firmę. Wartość…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 75% wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodu osobowego użyczonego przez małżonka.
Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 marca 2026 r. (data wpływu 18 marca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój wspólności majątkowej.
Samochód osobowy:
Między małżonkami została zawarta umowa użyczenia, na podstawie której Wnioskodawczyni wykorzystuje samochód w prowadzonej działalności gospodarczej.
Samochód jest wykorzystywany zarówno do celów związanych z działalnością gospodarczą, jak i prywatnie (tzw. użytkowanie mieszane).
Wnioskodawczyni ponosi wydatki związane z eksploatacją pojazdu (m.in. paliwo, serwis, ubezpieczenie) i dokumentuje je fakturami wystawionymi na siebie jako przedsiębiorcę.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opis stanu faktycznego
Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT.
Prowadzi Pani działalność gospodarczą od dnia 02.11.2025 r.
Przedmiot działalności gospodarczej obejmuje prowadzenie psychoterapii.
Prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów – KPiR.
Użyczony samochód jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o PIT.
Umowa użyczenia została zawarta w dniu 02.09.2022 na czas nieokreślony.
Korzysta Pani ze zwolnienia z VAT.
Nie prowadzi Pani ewidencji, ponieważ korzysta Pani ze zwolnienia z VAT.
Poza wskazanymi wydatkami ponoszę również wydatki na opony, przeglądy techniczne, płyny, naprawy.
Przez ubezpieczenie rozumiem: OC + AC
Wartość samochodu przyjęta do ubezpieczenia nie przekracza 150 000 zł
Samochód wykorzystywany jest do dojazdów do miejsc świadczenia usług (gabinetów), udziału w superwizjach oraz szkoleniach niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej, a także do innych czynności związanych z jej wykonywaniem.
Wydatki zostały poniesione przez Panią (paliwo). Wydatki nie zostały Pani zwrócone.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawczyni ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów 75% wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodu osobowego użyczonego przez małżonka (majątek osobisty), zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT, czy też powinna stosować limit 20% określony w art. 23 ust. 1 pkt 46 tej ustawy?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni w opisanym stanie faktycznym ma ona prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów 75% poniesionych wydatków eksploatacyjnych.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 80% wydatków poniesionych z tytułu używania samochodu osobowego stanowiącego własność podatnika.
Przepis ten odnosi się wyłącznie do samochodu stanowiącego własność podatnika.
W niniejszej sprawie samochód:
· nie stanowi własności Wnioskodawczyni,
· stanowi majątek osobisty jej małżonka,
· jest używany na podstawie umowy użyczenia.
W związku z powyższym art. 23 ust. 1 pkt 46 nie znajduje zastosowania.
Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT:
nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% wydatków poniesionych z tytułu używania samochodu osobowego wykorzystywanego również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
Przepis ten nie uzależnia swojego zastosowania od prawa własności pojazdu, lecz odnosi się do każdego samochodu osobowego wykorzystywanego w sposób mieszany.
W konsekwencji, skoro:
· Wnioskodawczyni ponosi wydatki związane z używaniem pojazdu,
· samochód wykorzystywany jest w działalności gospodarczej,
· nie jest środkiem trwałym,
· wykorzystywany jest również prywatnie,
to właściwym ograniczeniem jest limit 75% wynikający z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT.
Umowa użyczenia zawarta z małżonkiem nie zmienia charakteru prawnego pojazdu ani nie powoduje przejścia prawa własności, a przepisy ustawy nie przewidują odrębnego limitu dla pojazdów użyczonych od małżonka.
W ocenie Wnioskodawczyni brak jest podstaw prawnych do zastosowania limitu 20% przewidzianego dla samochodu stanowiącego własność podatnika.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie:
· możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 75% wydatków eksploatacyjnych tj. zakup paliwa, serwis, przeglądy techniczne, płyny, naprawy oraz wydatki na opony związanych z użytkowaniem samochodu osobowego użyczonego przez małżonka – jest prawidłowe;
· możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na ubezpieczenie OC i AC w wysokości 75% – jest nieprawidłowe.
Na wstępie wskazać należy, że niniejsza interpretacja odnosi się do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodu osobowego użyczonego przez małżonka od momentu rozpoczęcia prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej tj. 2 listopada 2025 r.
W myśl z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
· został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
· jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
· pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
· poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
· został właściwie udokumentowany,
· nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że od 2 listopada 2025 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przedmiot działalności gospodarczej obejmuje prowadzenie psychoterapii. Pozostaje Pani w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój wspólności majątkowej. Między małżonkami została zawarta umowa użyczenia, na podstawie której wykorzystuje Pani samochód w prowadzonej działalności gospodarczej. Umowa użyczenia samochodu została zawarta 2 września 2022 r. na czas nieokreślony.
Samochód osobowy został nabyty przez Pani męża przed zawarciem małżeństwa i stanowi jego majątek osobisty. Samochód nie został wniesiony do Pani działalności gospodarczej i nie jest środkiem trwałym w działalności. Nie jest także przedmiotem leasingu ani najmu.
Samochód jest wykorzystywany zarówno do celów związanych z działalnością gospodarczą, jak i prywatnie (tzw. użytkowanie mieszane).
Ponosi Pani wydatki związane z eksploatacją pojazdu tj. paliwo, serwis, ubezpieczenie OC i AC, wydatki na opony, przeglądy techniczne, płyny i naprawy. Wydatki te dokumentuje Pani fakturami wystawionymi na siebie jako przedsiębiorcę. Wartość samochodu przyjęta do ubezpieczenia nie przekracza 150 000 zł.
Pani wątpliwość budzi kwestia, czy ma Pani prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 75% wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodu osobowego użyczonego przez małżonka.
Odnosząc się do możliwości odliczenia przez Panią 75% kosztów eksploatacyjnych związanych z użyczonym od małżonka na Pani rzecz samochodem osobowym, który wykorzystywany jest przez Panią zarówno do celów związanych z działalnością gospodarczą, jak i dla celów prywatnych wskazać należy, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:-
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania, stanowiącego własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, oraz składek na ubezpieczenie takiego samochodu; te wydatki i składki w wysokości 20 % stanowią jednak koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że samochód ten jest wykorzystywany również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
Dyspozycja art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: wskazuje wprost na samochód „stanowiący własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą” i wykorzystywanie tego samochodu „również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika”, dotyczy też sytuacji, gdy samochód jest wykorzystywany do celów prywatnych, jak i do celów działalności gospodarczej.
Stosownie zaś do art. 23 ust. 1 pkt 46a, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25 % poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż określony w pkt 46, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
Zatem wszelkie wydatki związane z korzystaniem z samochodu osobowego służącego podatnikowi także do innych celów niż działalność gospodarcza podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków. Możliwość zaliczenia do kosztów 100% takich wydatków dotyczy tylko wykorzystywania samochodu osobowego wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej, przy czym podatnik musi prowadzić ewidencję potwierdzającą wykorzystywanie samochodu osobowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (wykorzystana jest w tym zakresie ewidencja stosowana dla celów podatku od towarów i usług).
Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 5f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku nieprowadzenia przez podatnika ewidencji, o której mowa w art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się, że samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika.
Stosownie natomiast do art. 23 ust. 5g tej ustawy:
Przepisu ust. 5f nie stosuje się, jeżeli podatnik na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest obowiązany do prowadzenia takiej ewidencji, z wyjątkiem przypadku, gdy brak tego obowiązku wynika z art. 86a ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.
Zatem poniesione przez Panią wydatki na zakup paliwa, serwis, przeglądy techniczne, płyny, naprawy oraz wydatki na opony mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w wysokości 75% kwot wykazanych na fakturach, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie uważa się bowiem za koszt uzyskania przychodu 25% poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania samochodu osobowego (wydatków eksploatacyjnych), wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
Pani stanowisko w tej części jest prawidłowe.
Odnosząc się natomiast do kwestii polisy OC i AC, należy wskazać, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 47 cytowanej ustawy:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, innego niż określony w pkt 46, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.
Oznacza to, że w przypadku opłacania składek na ubezpieczenie samochodu osobowego składki te stanowią koszt uzyskania przychodu tylko w części ustalonej od wartości samochodu nieprzekraczającej równowartości 150 000 zł z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Z tym, że przewidziane ograniczenie wysokości składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, które mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, dotyczy wyłącznie składek, których wysokość jest uzależniona od wartości samochodu (AC, GAP). Dla ubezpieczenia OC i NW wartość samochodu nie jest istotna.
Zatem do kosztów uzyskania przychodów może Pani zaliczyć 100% wydatków poniesionych na składkę na ubezpieczenie tego samochodu OC i AC.
Zatem Pani stanowisko w ww. części jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo