Interpretacja 0114-KDIP2-2.4011.62.2026.2.RK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 maja 2026 r. (wpływ 14 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Otrzymał Pan w drodze darowizny nieruchomość mieszkalną. Przed upływem pięciu lat od jej nabycia podjął Pan decyzję o zmianie miejsca zamieszkania i nabyciu innej nieruchomości przeznaczonej na realizację moich własnych celów mieszkaniowych. Nowa nieruchomość została nabyta przez Pana w dniu 14 marca 2023 r. za cenę odpowiadającą wartości nieruchomości sprzedawanej. Zakup został sfinansowany w następujący sposób: - ok. 20% ceny ze środków własnych (wkład własny) - ok. 80% ceny z kredytu hipotecznego udzielonego w dniu 3 marca 2023 r. W nowej nieruchomości realizuje Pan własne cele mieszkaniowe – zamieszkuje Pan w niej wraz z małżonką i córką i jest w niej zameldowany. Nieruchomość otrzymana w darowiźnie została przez Pana sprzedana w dniu 24 kwietnia 2023 r. za cenę równą cenie nabycia nowej nieruchomości. Transakcja sprzedaży była poprzedzona zawarciem deklaracji woli zakupu oraz wpłatą zadatku przez stronę kupującą. Środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostały przez Pana przeznaczone na: - nadpłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nowej nieruchomości – pokrycie kosztów związanych z nabyciem nieruchomości, w tym wkładu własnego, który był warunkiem uzyskania finansowania bankowego. Zakup nowej nieruchomości przed sprzedażą nieruchomości otrzymanej w darowiźnie był podyktowany wyłącznie uwarunkowaniami rynkowymi i obawą utraty możliwości nabycia nowego lokalu - bali się Państwo sprzedać nieruchomość, w której zamieszkiwali przed zakupem zapewnieniem sobie nowej. Obie transakcje nastąpiły w bardzo krótkim odstępie czasu i stanowiły faktyczną oraz ekonomiczną zamianę miejsca zamieszkania, bez jakiegokolwiek wzbogacenia się po Pana stronie.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Nieruchomość mieszkalną, którą sprzedał Pan w dniu 24 kwietnia 2023 r., nabył Pan w drodze darowizny w dniu 4 października 2018 r.

Był Pan właścicielem nieruchomości mieszkalnej będącej przedmiotem sprzedaży w dniu 24 kwietnia 2023 r. Nieruchomość nabył Pan w drodze darowizny. Nieruchomość ta nie była objęta wspólnością majątkową małżeńską, ponieważ darowizna została dokonana przed zawarciem przez Pana związku małżeńskiego.

Zarówno nieruchomość sprzedana w dniu 24 kwietnia 2023 r., jak i nieruchomość nowo nabyta stanowiły nieruchomości zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi.

Zakupu nowej nieruchomości dokonał Pan wspólnie z małżonką. Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego małżonków, pozostających w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej.

Nowo nabyta nieruchomość stanowi współwłasność Pana oraz Pana małżonki w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.

Kredyt hipoteczny na zakup nowej nieruchomości został zaciągnięty w (...), mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącej państwem członkowskim Unii Europejskiej.

Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostały wydatkowane na cele związane z zakupem nowej nieruchomości. Zakup nowej nieruchomości został poprzedzony zawarciem w dniu 20 grudnia 2022 r. przedwstępnej umowy sprzedaży, po zawarciu której został wpłacony zadatek w kwocie 51.000 zł. Następnie w dniu 14 marca 2023 r. została zawarta umowa sprzedaży nieruchomości, na podstawie której dokonano zapłaty ceny nabycia nieruchomości, częściowo ze środków własnych, a częściowo z kredytu hipotecznego udzielonego przez (...).

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, w którym: - wartość sprzedanej przez Pana nieruchomości otrzymanej w darowiźnie oraz wartość nabytej nieruchomości były równe - przychód ze sprzedaży został przeznaczony na realizację własnych celów mieszkaniowych (nabycie nowej nieruchomości), jedyną różnicą w stosunku do typowego schematu była kolejność czynności (najpierw zakup, następnie sprzedaż), może Pan uznać, że całość przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości została wydatkowana na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, a tym samym cały dochód korzysta ze zwolnienia z opodatkowania?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym spełnił Pan wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, w odniesieniu do całości dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości. Celem zwolnienia jest umożliwienie podatnikom zmiany miejsca zamieszkania bez negatywnych konsekwencji podatkowych, pod warunkiem że środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostaną przeznaczone na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. W Pana sprawie cel ten został w pełni zrealizowany – sprzedał Pan jedną nieruchomość i nabył inną o tej samej wartości, w której faktycznie zamieszkuje. Fakt, że nabycie nowej nieruchomości nastąpiło przed sprzedażą poprzedniej, nie zmienia ekonomicznego charakteru transakcji. Kredyt hipoteczny stanowił jedynie instrument finansowania, a nie odrębny cel wydatkowania środków.

Podkreślenia wymaga, że w sytuacji odwrotnej kolejności czynności – tj. gdyby Pan najpierw sprzedał nieruchomość, a następnie nabył nową – sam akt notarialny dokumentujący sprzedaż za określoną kwotę oraz zakup nowej nieruchomości za tę samą kwotę byłby wystarczający do uznania, że całość przychodu została wydatkowana na własne cele mieszkaniowe. W Pana ocenie brak jest podstaw, aby identyczną ekonomicznie sytuację traktować odmiennie wyłącznie ze względu na kolejność dokonania czynności, zwłaszcza gdy była ona uzasadniona obiektywnymi warunkami rynkowymi, a Pana działania nie prowadziły do wzbogacenia się, lecz wyłącznie do zmiany miejsca zamieszkania. W konsekwencji stoi Pan na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym własny cel mieszkaniowy został przez Pana zrealizowany w całości, a dochód ze sprzedaży nieruchomości otrzymanej w darowiźnie korzysta w całości ze zwolnienia z podatku dochodowego. Wszystkie wspomniane przez Pana operacje, ma Pan w pełni udokumentowane (umowy kredytowe, akty notarialne...).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592). Zgodnie z jego treścią:

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w ww. artykule, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna oraz moment nabycia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że 4 października 2018 r. nabył Pan w drodze darowizny lokal mieszkalny, który został sprzedany 24 kwietnia 2023 r.

Mając na uwadze powyższe - sprzedaż w 2023 r. lokalu mieszkalnego nabytego w 2018 r. stanowi dla Pana źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ta została dokonana przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego

Zgodnie z art. 30e ust. 1 cyt. ustawy:

W myśl natomiast art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Ponieważ pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłatę sądową. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo–skutkowy.

W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c, 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

Zwolnienie podatkowe

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Wskazać należy, że w myśl przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:

Zwolnienie to obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x (W/P) gdzie: D - dochód ze sprzedaży, W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P - przychód ze sprzedaży.

W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że:

Zawarte w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

Omawiana regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wprowadza również termin, w jakim należy dokonać wydatkowania przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, aby uprawniało ono do skorzystania z omawianej ulgi podatkowej.

Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby przychód ten został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych limituje wartość dochodu, jaki podlega zwolnieniu do wysokości, która odpowiada iloczynowi:

• dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz
• udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z tego odpłatnego zbycia.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia określonego w przywołanym wcześniej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest przeznaczenie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele mieszkaniowe” podatnika.

Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe, w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości może przeznaczyć go na spłatę zaciągniętego kredytu, zachowując przy tym prawo do ww. zwolnienia, jednakże spłata ta może dotyczyć jedynie kredytu zaciągniętego przez tego podatnika na zaspokojenie jego własnych potrzeb mieszkaniowych. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc, uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Jednym z tych celów jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo – kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Przy czym, z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę został przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa musi być nie tylko kredytem zaciągniętym na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ust. 1 ww. ustawy, ale również kredytem zaciągniętym przez podatnika, a więc przez osobę, która uzyskuje przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i u której powstaje zobowiązanie podatkowe z tego tytułu.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że wartość sprzedanej przez Pana nieruchomości otrzymanej w darowiźnie oraz wartość nabytej nieruchomości były równe.

Nowa nieruchomość została przez Pana nabyta dniu 14 marca 2023 r. za cenę odpowiadającą wartości nieruchomości sprzedawanej. Zakup został sfinansowany w następujący sposób: - ok. 20% ceny ze środków własnych (wkład własny) - ok. 80% ceny z kredytu hipotecznego udzielonego w dniu 3 marca 2023 r. W nowej nieruchomości realizuje Pan własne cele mieszkaniowe.

Powziął Pan wątpliwość, czy ww. spłatę kredytu może Pan uznać za wydatek na własne cele mieszkaniowe.

Spłata kredytu jako wydatek na własne cele mieszkaniowe

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 wskazuje, że chodzi w nim o wydatkowanie przychodu, który został uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, bowiem jego treść odnosi się jedynie do źródła przychodu, a nie do preferowanej kolejności dokonywanych transakcji.

Wydatkowanie przychodu (w tym ze środków odpowiadających kwocie otrzymanego zadatku) na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ustawy przed zbyciem nieruchomości, nie niweczy prawa do zwolnienia podatkowego.

Należy również zauważyć, że z punktu widzenia powołanych uprzednio przepisów art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy, momentem wydatkowania przez podatnika kwot uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości na spłatę kredytu jest data faktycznego wydatkowania przychodu, tj. data spłaty całości lub części kredytu zaciągniętego na nabycie nowej nieruchomości. Powołane przepisy wiążą bowiem skutek prawny w postaci zwolnienia z podatku określonego przychodu z terminem wydatkowania środków pieniężnych.

W konsekwencji, zauważyć trzeba, że z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, by dla skorzystania ze zwolnienia musiała zaistnieć chronologia zdarzeń (najpierw odpłatne zbycie, a następnie poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe). Podstaw ku temu nie daje użyty w przepisie zwrot „począwszy od dnia odpłatnego zbycia”, który należy uznać za element normy wyznaczającej termin wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. Termin ten, jak z przepisu wynika, ma charakter terminu przewidzianego, ustalonego jako końcowy, tj. terminu, który kończy się z upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest jednak wydatkowanie w tym terminie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, pod rygorem wygaśnięcia prawa do zwolnienia podatkowego. Natomiast z przepisu nie wynika, by ustawodawca uzależniał je od uprzedniego chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości.

Istotne jest więc, czy w momencie poniesienia wydatków na własne cele mieszkaniowe podatnik dysponuje/uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości.

Zatem, na podstawie opisanego przez Pana stanu faktycznego stwierdzam, że wydatkowanie środków pieniężnych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie nowej nieruchomości, w której będzie Pan realizował własne cele mieszkaniowe – można uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które uprawniają Pana do skorzystania z tego zwolnienia.

Wobec powyższego, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będzie Pan mógł skorzystać jeśli zastosuje się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.