Skutki podatkowe ugody z bankiem w związku z kredytem hipotecznym.
Podatnik wraz z żoną w 2003 roku nabył lokal mieszkalny, finansując zakup kredytem hipotecznym denominowanym do CHF. Mieszkał w nim nieprzerwanie przez 19 lat do 2022 roku, kiedy to kupił inne mieszkanie i wyprowadził się. Następnie lokal był wynajmowany przez 18 miesięcy (od listopada 2022 do kwietnia 2024). Podatnik planuje zawrzeć ugodę z bankiem, w ramach której bank zwróci nadpłatę, umorzy pozostałą kwotę kredytu oraz zwróci koszty procesowe. Podatnik pyta, czy czasowy najem po wyprowadzce nie wyklucza…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący skutków podatkowych zawartej ugody w sprawie kredytu hipotecznego. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca wraz z żoną w 2003 roku nabył lokal mieszkalny położony przy ul. (…), finansując jego zakup kredytem hipotecznym nr (…) z dn. 24.10.2003 r., denominowanym do waluty obcej (CHF).
Od momentu nabycia nieruchomości, tj. od 2003 roku do 2022 roku, lokal ten służył wyłącznie zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy oraz jego rodziny. Wnioskodawca zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu nieprzerwanie przez okres około 19 lat. W tym czasie centrum życiowe Wnioskodawcy było związane z tą nieruchomością – w szczególności:
· Wnioskodawca rozliczał podatki właściwe dla miejsca zamieszkania,
· dzieci Wnioskodawcy uczęszczały do placówek edukacyjnych zlokalizowanych w pobliżu nieruchomości,
· lokal stanowił stałe miejsce zamieszkania rodziny.
W 2022 roku, w związku z zakupem innego lokalu mieszkalnego, do którego Wnioskodawca przeniósł swoje centrum życiowe, nastąpiło zaprzestanie zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu.
Po wyprowadzce, w okresie listopad 2022–kwiecień 2024, lokal był przedmiotem najmu na podstawie umowy. Najem miał charakter czasowy i trwał niespełna 2 lata. Nabycie nieruchomości w 2003 roku nie miało charakteru inwestycyjnego ani zarobkowego – celem było wyłącznie zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy i jego rodziny. Okresowy najem lokalu nastąpił dopiero po zakończeniu wykorzystywania go na cele mieszkaniowe i był konsekwencją zmiany sytuacji życiowej (zakup nowego mieszkania), a nie realizacją pierwotnego celu inwestycyjnego.
Wnioskodawca planuje zawarcie ugody z bankiem dotyczącej kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup wskazanej nieruchomości na mocy którego:
· Bank zwróci Wnioskodawcy nadpłaconą kwotę wynikającą z rozliczenia kredytu;
· Bank zwalnia Wnioskodawcę ze spłaty pozostałej kwoty kredytu;
· Bank zwróci Wnioskodawcy koszty zastępstwa procesowego w sprawie;
· Bank zwróci Wnioskodawcy połowę wniesionej przez niego opłaty sądowej.
Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie, czy w przedstawionym stanie faktycznym, nic nie stoi na przeszkodzie do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, przewidzianego w obowiązujących przepisach.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym lokal mieszkalny przez okres 19 lat był wykorzystywany wyłącznie na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy, a następnie po zmianie miejsca zamieszkania był czasowo wynajęty przez okres 18 miesięcy, okoliczność tego wynajmu nie stanowi przeszkody do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z zawarciem ugody dotyczącej kredytu hipotecznego zaciągniętego na jego zakup?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione okoliczności nie wykluczają możliwości zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.
Nabycie nieruchomości nastąpiło wyłącznie w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, co znajduje potwierdzenie w wieloletnim (19 lat) faktycznym zamieszkiwaniu przez Wnioskodawcę i jego rodzinę. Lokal stanowił centrum życiowe Wnioskodawcy, a jego wykorzystanie miało charakter wyłącznie mieszkaniowy. Czasowy najem lokalu nastąpił dopiero po zaprzestaniu wykorzystywania go na własne cele mieszkaniowe, w związku ze zmianą miejsca zamieszkania i miał charakter wtórny oraz incydentalny względem pierwotnego celu nabycia nieruchomości. Nie zmienia to pierwotnego charakteru kredytu jako zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe.
W konsekwencji należy uznać, że spełnione są warunki do zastosowania zwolnienia, a okoliczność późniejszego, czasowego wynajmu nieruchomości nie stanowi przeszkody do jego zastosowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592; dalej: ustawa PIT) wyrażoną podstawową zasadę:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy PIT:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Przepis art. 10 ustawy PIT zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła, a stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Jak wskazuje użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 2003 r. nabył Pan wraz z żoną lokal mieszkalny, finansując jego zakup kredytem hipotecznym, denominowanym do waluty obcej (CHF). Od zakupu w 2003 roku aż do 2022 roku, lokal ten służył wyłącznie zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych rodziny.
W 2022 roku kupili Państwo inny lokal mieszkalny i tam przenieśli swoje centrum życiowe. W okresie listopad 2022 r.– kwiecień 2024 r., lokal był przedmiotem najmu na podstawie umowy. Najem ten miał charakter czasowy. Nabycie nieruchomości w 2003 roku nie miało charakteru inwestycyjnego ani zarobkowego.
Planuje Pan zawarcie z bankiem ugody dotyczącej kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup wskazanej nieruchomości na mocy którego:
Pana wątpliwości dotyczą tego, czy w przedstawionym stanie faktycznym, może Pan zastosować zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych, przewidziane w obowiązujących przepisach i czy okoliczność wynajmu nie stanowi przeszkody do zastosowania tego zwolnienia.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy PIT).
Tym samym, zwróconą kwotę nadpłaty kredytu oraz umorzoną kwotę kapitału na podstawie zawartej ugody należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy PIT.
Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592). Rozporządzenie to ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 r. (§ 4).
Natomiast od tego czasu wprowadzono dwie zmiany tego Rozporządzenia. Najnowsze Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912) wprowadza poprzez § 1 pkt 2) zmianę:
w § 4 wyrazy „do dnia 31 grudnia 2024 r.” zastępuje się wyrazami „do dnia 31 grudnia 2026 r.”;
Tak więc zgodnie z tekstem jednolitym Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1672) § 4 otrzymał brzmienie:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Tym samym Rozporządzenie to pozostaje aktualne do wskazanej daty.
Zgodnie z § 1 ust. 1. pkt 1) Rozporządzenia zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
A zgodnie z § 1 ust. 2 zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczy kwot:
otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
A w pkt 2) tego ustępu wskazuje się, że kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
W myśl § 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy PIT za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
‒ położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Należy wskazać, że w omawianym Rozporządzeniu zrezygnowano z wymogu zaciągnięcia kredytu na „własne” cele mieszkaniowe ze względu na fakt, że zabezpieczone hipotecznie kredyty na cele mieszkaniowe zaciągane były niejednokrotnie przez osoby blisko ze sobą spokrewnione (np. rodzice na rzecz dzieci, w tym w charakterze współkredytobiorców, bez zamiaru zamieszkiwania razem z dziećmi). Określając kredyt mieszkaniowy objęty zaniechaniem, rozporządzenie odwołuje się do wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy PIT. Tak więc zaniechanie nie powinno przysługiwać osobom, które zaciągnęły kredyty na wiele odrębnych lokali, przeznaczonych na wynajem czy też zaspokajających potrzeby różnych gospodarstw domowych.
Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. (§ 3 ust. 1) przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy PIT.
Umowę kredytu mieszkaniowego z przeznaczeniem na potrzeby własne zawarł Pan w 2003 r., a za uzyskany kredyt kupił Pan wraz z żoną lokal mieszkalny. W lokalu tym mieszkali Państwo nieprzerwanie do 2022 r. Lokal był tymczasowo wynajmowany do kwietnia 2024 r.
Wobec powyższego kredyt mieszkaniowy został przez Pana wraz z żoną zaciągnięty na własne potrzeby, nie dla celów zarobkowych.
Obecnie planuje Pan zawrzeć ugodę z bankiem, omówioną powyżej.
Ustawa PIT nie określa kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, mieszkał jakiś czas, a następnie przedmiotowy lokal wynajął lub zbył w drodze darowizny albo sprzedaży.
Podsumowując, w Pana przypadku dla ugody zawartej do 31 grudnia 2026 r. znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pytanie przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo