Podatniczka (osoba fizyczna) uległa wypadkowi komunikacyjnemu w 2024 r., doznając złamania kości udowej. Po leczeniu w szpitalu za granicą, w Polsce stwierdzono konieczność operacyjnej wymiany śrub stabilizujących zespolenie, której nie można było wykonać w ramach NFZ z powodu braku kompatybilnych implantów. Zabieg przeprowadzono w prywatnej klinice, ponosząc koszty operacji,…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 19 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości odliczenia poniesionych wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 19 marca 2026 r. (data wpływu 19 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu (…) 2024 r. uległa Pani poważnemu wypadkowi komunikacyjnemu, w wyniku którego doznałam otwartego, wieloodłamowego złamania podkrętarzowego prawej kości udowej. Pierwsza hospitalizacja oraz leczenie operacyjne miały miejsce na (…), gdzie wykonano zespolenie złamania przy użyciu pręta śródszpikowego stabilizowanego śrubami dystalnymi.
Po powrocie do Polski w ramach dalszej diagnostyki w B. przy ul. (…), (…), stwierdzono, że zastosowane śruby dystalne stabilizujące pręt śródszpikowy penetrują tkanki miękkie w okolicy głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego uda prawego, powodując ból, stan zapalny oraz ograniczenie funkcji kończyny.
W B. przy ul. (…), (…), podczas konsultacji stwierdzono, że w ramach NFZ nie dysponuje się implantami (śrubami zamiennymi) kompatybilnymi z wcześniej zastosowanym prętem śródszpikowym z uwagi na brak podpisanych umów z producentem tych zespoleń (właściwym dla miejsca wypadku, czyli (…)). W związku z tym została Pani poinformowana ustnie, że nie jest możliwe przeprowadzenie operacji w tej jednostce i zaproponowano kontynuację leczenia oraz wykonanie koniecznego zabiegu w specjalistycznej ortopedycznej placówce prywatnej.
W związku z tym podjęła Pani konsultację w takiej specjalistycznej ortopedycznej placówce prywatnej - C. przy ul. (…), (…).
W C. przeprowadzono pogłębioną diagnostykę, obejmującą m.in.:
Na podstawie badań potwierdzono konflikt implantów z tkankami miękkimi. W związku z tym przeprowadzono operację polegającą na wymianie dwóch śrub w dystalnej części zespolenia w celu:
W następstwie wypadku posiada Pani orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (orzeczenie w załączeniu).
Wydatki na operację, hospitalizację oraz wymagane badania diagnostyczne zostały udokumentowane fakturami wystawionymi przez C.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Organ wydający orzeczenie o niepełnosprawności:
Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (…), (…), ul. (…).
Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane w dniu (…) 2025 r., z kodem 05-R, z tytułu upośledzenia narządu ruchu - ograniczenia ruchomości prawej kończyny dolnej na skutek wieloodłamowego, otwartego złamania podkrętarzowego kości udowej prawej.
Niepełnosprawność powstała dnia (…) 2024 r.
Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się w orzeczeniu od (…) 2024 r.
Orzeczenie zostało wydane do (…) 2027 r.
Pani niepełnosprawność polega na znacznym ograniczeniu sprawności ruchowej prawej kończyny dolnej, w szczególności ograniczeniu możliwości poruszania się, długotrwałego stania oraz wykonywania podstawowych czynności życia codziennego.
Orzeczenie obowiązywało przez cały 2025 r., ponieważ w orzeczeniu wskazano, że ustalony stopień niepełnosprawności datuje się na (…) 2024 r., a jednocześnie orzeczenie jest ważne do (…) 2027 r.
Wydatki, które chciałaby Pani odliczyć, nie zostały:
− sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób 1 niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
Nie zostały również zwrócone w jakiejkolwiek formie.
Nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej i wydatki nie zostały ani nie zostaną odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c.
Wydatki nie zostały ani nie zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Wydatki nie zostały dotychczas uwzględnione w związku z korzystaniem z ulg podatkowych. Zamierza Pani uwzględnić je wyłącznie w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
W roku podatkowym 2025 uzyskała Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce z tytułu umowy o pracę oraz świadczenia rehabilitacyjnego z ZUS, opodatkowane na zasadach ogólnych.
Specjalistyczne leczenie, któremu została Pani poddana, miało charakter medyczny (operacyjny) i polegało na przeprowadzeniu zabiegu ortopedycznego polegającego na wymianie śrub stabilizujących zespolenie prętem śródszpikowym. Nie posiadam odrębnego zaświadczenia lekarza, w którym leczenie to zostało wprost zakwalifikowane jako zabieg rehabilitacyjny lub leczniczorehabilitacyjny.
Posiada Pani natomiast dokumentację medyczną potwierdzającą konieczność przeprowadzenia tego zabiegu oraz jego bezpośredni związek z następstwami urazu, który doprowadził do powstania mojej niepełnosprawności.
W ramach leczenia w prywatnej klinice zostałam poddana zabiegom oraz procedurom medycznym, w szczególności:
Zakres leczenia wynika z dokumentacji medycznej i był niezbędny dla przywrócenia prawidłowej funkcji kończyny dolnej.
Została Pani poddana leczeniu (zabiegom) w C. przy ul. (…), (…).
Specjalistyczne leczenie w prywatnej klinice miało kluczowy wpływ na Pani stan zdrowia, ponieważ umożliwiło usunięcie powikłań związanych z nieprawidłowo osadzonymi elementami zespolenia (dwoma śrubami w dystalnej części zespolenia), które penetrowały tkanki miękkie, powodując ból, stan zapalny oraz ograniczenie funkcji kończyny. Zespolenie w postaci pręta śródszpikowego zostało zastosowane w wyniku wypadku komunikacyjnego, w którym doznałam poważnych urazów, skutkujących uznaniem Pani za osobę niepełnosprawną. Przeprowadzenie operacji pozwoliło na eliminację dolegliwości bólowych, poprawę funkcji ruchowej kończyny oraz zapobieżenie dalszym powikłaniom. Leczenie pozostaje w bezpośrednim związku z Pani niepełnosprawnością, ponieważ dotyczyło następstw urazu będącego jej przyczyną. Zabieg operacyjny oraz poprzedzająca go diagnostyka były niezbędne do umożliwienia dalszej rehabilitacji oraz poprawy sprawności ruchowej. W A. przy ul. (…), (…), podczas konsultacji stwierdzono, że w ramach NFZ nie dysponuje się implantami (śrubami zamiennymi) kompatybilnymi z wcześniej zastosowanym prętem śródszpikowym z uwagi na brak podpisanych umów z producentem tych zespoleń (właściwym dla miejsca wypadku, czyli (…)).
Posiada Pani faktury imienne identyfikujące Panią jako kupującego wystawione przez prywatną klinikę medyczną „C. przy ul. (…), (…)” (sprzedającego).
Pytania
Pytanie 1.
Czy wydatki poniesione na operację ortopedyczną polegającą na wymianie śrub stabilizujących zespolenie prętem śródszpikowym oraz związane z tym koszty hospitalizacji w prywatnej placówce medycznej - w sytuacji braku możliwości wykonania zabiegu w publicznym szpitalu - mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pytanie 2.
Czy odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej mogą podlegać również wydatki na badania diagnostyczne (rezonans magnetyczny MR, USG, RTG), przeprowadzone w tej samej placówce przed operacją, które były wymagane w celu kwalifikacji do zabiegu i pozostawały w bezpośrednim związku z leczeniem następstw urazu powodującego niepełnosprawność?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie zarówno wydatki na operację i hospitalizację, jak i koszty niezbędnych badań diagnostycznych, spełniają przesłanki do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ:
1. zostały poniesione przez osobę posiadającą orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności,
2. pozostają w bezpośrednim związku z następstwami urazu będącego przyczyną niepełnosprawności,
3. były konieczne dla przywrócenia sprawności organizmu oraz umożliwienia dalszej rehabilitacji,
4. diagnostyka stanowiła niezbędny element procesu leczenia operacyjnego, bez którego zabieg nie mógł zostać przeprowadzony,
5. wszystkie wydatki zostały należycie udokumentowane.
Bez przeprowadzenia operacyjnej korekty zespolenia oraz uprzedniej diagnostyki nie byłoby możliwe skuteczne usprawnianie kończyny ani dalszy proces rehabilitacyjny.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.
Jak stanowi art. 26 ust. 7a cytowanej ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10) opłacenie tłumacza języka migowego;
11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
13) odpłatny przewóz:
a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;
14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
a) na turnusie rehabilitacyjnym,
b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.
Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym. Odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Przepisy regulujące prawo do ulgi powinny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W świetle art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 759 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 123), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1630), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1772, 1693 i 2760), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2023 r. poz. 1704, 1785 i 2760), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz. U. poz. 859), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
Według art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Należy zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem wydatki poniesione na inne cele - nawet wówczas, gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością - nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.
Wątpliwość Pani budzi kwestia odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na operację ortopedyczną, hospitalizację w prywatnej placówce medycznej oraz na badania diagnostyczne.
Jak wynika z opisu stanu faktycznego posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności, które zostało wydane (…) 2025 r. przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (…), z tytułu upośledzenia narządu ruchu - ograniczenia ruchomości prawej kończyny dolnej na skutek wieloodłamowego, otwartego złamania podkrętarzowego kości udowej prawej. Stopień niepełnosprawności datuje się w orzeczeniu od (…) 2024 r. Specjalistyczne leczenie, któremu została Pani poddana, miało charakter medyczny (operacyjny) i polegało na przeprowadzeniu zabiegu ortopedycznego polegającego na wymianie śrub stabilizujących zespolenie prętem śródszpikowym. Nie posiada Pani odrębnego zaświadczenia lekarza, w którym leczenie to zostało wprost zakwalifikowane jako zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny. Posiada Pani dokumentację medyczną potwierdzającą konieczność przeprowadzenia tego zabiegu oraz jego bezpośredni związek z następstwami urazu, który doprowadził do powstania Pani niepełnosprawności.
W pierwszej kolejności wskazuję, że w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają między innymi wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne (terapie). Wysokość tych wydatków stosownie do art. 26 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „konsultacja”. Zgodnie z definicjami zawartymi w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych. Natomiast „konsultacja” zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego” (https://sjp.pwn.pl/szukaj/konsultacja.html) oznacza zasięganie opinii u specjalisty lub rzeczoznawcy, udzielanie rad i wyjaśnień przez specjalistę lub rzeczoznawcę, naradę specjalistów lub rzeczoznawców w jakiejś sprawie.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzują jednak takich pojęć jak „zabiegi rehabilitacyjne” czy „zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne”, a co za tym idzie rozstrzygnięcie jakie zabiegi wchodzą w zakres zabiegów rehabilitacyjnych lub leczniczo rehabilitacyjnych wykracza poza kompetencje organu podatkowego i należy do lekarza specjalisty. Dlatego też tutejszy organ wezwał Panią do wskazania, czy posiada/będzie posiadała Pani zaświadczenie lekarza specjalisty, z którego wynika, że operacja ortopedyczna stanowi zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny. W odpowiedzi wskazała Pani, że nie posiada Pani odrębnego zaświadczenia lekarza, w którym leczenie to zostało wprost zakwalifikowane jako zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny. Posiada Pani dokumentację medyczną potwierdzającą konieczność przeprowadzenia tego zabiegu oraz jego bezpośredni związek z następstwami urazu, który doprowadził do powstania Pani niepełnosprawności.
Niewątpliwie operacja ortopedyczna polegająca na wymianie śrub stabilizujących zespolenie prętem śródszpikowym są niezbędne z medycznego punktu widzenia, jednakże wydatek ten nie mieści się w katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Do takich wydatków nie należy również zaliczać kosztów hospitalizacji w prywatnej placówce medycznej jak również wydatków na badania diagnostyczne (rezonans magnetyczny MR, USG, RTG).
W art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mieszczą się jednak wydatki na operację ortopedyczną oraz koszty poboczne jak hospitalizację czy badania niezbędne do przeprowadzenia tej operacji, która, nawet jeśli została zlecony przez lekarza specjalistę oraz była niezbędna i konieczna, a także zmierzała do przywrócenia ograniczonych funkcji Pani organizmu - nie może zostać zaliczona do zabiegów rehabilitacyjnych ani leczniczo-rehabilitacyjnych.
Gdyby ustawodawca chciał umożliwić odliczanie od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wszelkich wydatków ponoszonych w związku z niepełnosprawnością (w tym wydatków na operacje ortopedyczne, hospitalizację, badania), to wymieniłby tego rodzaju wydatki w omawianym powyżej przepisie.
Na uwagę zasługuje przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1417/10, w którym wyjaśniono:
Nie powinno nasuwać wątpliwości, że zabieg operacyjny jest procedurą leczniczą, a nie rehabilitacyjną. W przepisach art. 26 ust. 7a PDOFizU użyto zwrotów „zabieg rehabilitacyjny” i „zabieg leczniczo - rehabilitacyjny”. Przyjmuje się, że ustawodawca posługuje się określonymi zwrotami w sposób racjonalny, a zatem nie można przyjmować w procesie wykładni, iż określonych słów użyto w tekście prawnym bez wyraźnej ku temu potrzeby, że są one „puste” i nic nie znaczą (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 20 marca 2000 r. sygn. akt FPS 14/99, POP 2001, nr 2, poz. 39). (…)
Przy różnorodności definicji tego pojęcia zawartych w słownikach, encyklopediach medycznych, tekstach aktów prawnych (pozapodatkowych), to właśnie intuicja językowa adresata normy prawnej i organów stosujących prawo ma istotne znaczenie. W języku powszechnym rozumienie pojęcia „rehabilitacja” nie obejmuje operacji chirurgicznych zapobiegających upośledzeniu poruszania się, ale obejmuje zespół działań przystosowujących pacjenta po zabiegu operacyjnym do normalnej lub możliwej do osiągnięcia zdolności do samodzielności ruchowej. Na rehabilitację kieruje lekarz prowadzący i odbywa się ona pod kierunkiem lekarza rehabilitanta lub fizjoterapeuty (lub innych uprawnionych specjalistów).
W świetle powyższego uznać należy, że wydatki poniesione na operację ortopedyczną polegającą na wymianie śrub stabilizujących zespolenie prętem śródszpikowym oraz związane z tym koszty hospitalizacji w prywatnej placówce medycznej, a także wydatki na badania diagnostyczne nie wpisują się w zakres wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, nie przysługuje Pani prawo do zastosowania ulgi rehabilitacyjnej odnośnie ww. wydatków, gdyż ustawodawca w obowiązujących przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidział możliwości ich odliczenia.
Wobec powyższego, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionych stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo