Interpretacja 0114-KDIP2-2.4011.81.2026.1.IN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na najem mikroapartamentu.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (PKD 90.39.Z — pozostała działalność związana z kulturą) z siedzibą pod adresem (…). Działalność polega na realizacji eventów, produkcji scenicznej oraz obsłudze technicznej imprez, w tym obsłudze oświetlenia, multimediów i systemów laserowych. Główni kontrahenci Wnioskodawcy prowadzą działalność na terenie (…). Zlecenia realizowane są średnio od 18 do 28 dni w miesiącu, co oznacza że Wnioskodawca przebywa w (…) przez większą część każdego miesiąca.

Ze względu na specyfikę branży eventowej zlecenia realizowane są w nieregularnych i zmiennych godzinach — Wnioskodawca stawia się na miejscu realizacji o godzinie 3:00, 6:00 lub 12:00, a kończy pracę o godzinie 22:00 lub 3:00 w nocy, po czym zobowiązany jest do przeprowadzenia demontażu i transportu sprzętu do magazynu. Czas odpoczynku między zleceniami wynosi nierzadko 4–5 godzin. Odległość od siedziby działalności do miejsca realizacji zleceń wynosi około 80–90 km (ok. 1,5 h jazdy w jedną stronę). Powrót do domu po wielogodzinnej realizacji nocnej stanowi realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Dodatkowo od maja 2026 r. Wnioskodawca nie dysponuje samochodem, co całkowicie wyklucza możliwość regularnych dojazdów.

W związku z powyższym od kwietnia 2026 r. Wnioskodawca wynajmuje mikroapartament hotelowy przy ul. (…) w (…) (dzielnica (…)), służący jako nocleg między zleceniami oraz jako miejsce pracy przy komputerze — Wnioskodawca wykonuje w lokalu pracę twórczą polegającą na projektowaniu opraw oświetleniowych eventów. Kierując się racjonalnością ekonomiczną, wynajem mikroapartamentu jest rozwiązaniem tańszym niż korzystanie z hoteli w (…), których ceny za dobę wielokrotnie przekraczają miesięczny koszt wynajmu lokalu. Rezygnacja z wynajmu samochodu na rzecz stałego lokalu stanowi dla Wnioskodawcy dodatkową oszczędność, choć rozwiązanie mniej komfortowe. Lokal nie posiada skrzynki pocztowej ani pralki, brak jest również możliwości jej podłączenia — nie nadaje się do stałego zamieszkania i służy wyłącznie celom służbowym. Centrum życia społecznego i rodzinnego Wnioskodawcy pozostaje w (…). Wynajem odbywa się na podstawie umowy z osobą fizyczną, płatności regulowane są przelewem bankowym.

Pytanie

Czy wydatki związane z wynajmem mikroapartamentu (czynsz oraz opłaty za media wynikające z umowy najmu) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy wydatki związane z wynajmem mikroapartamentu (czynsz oraz opłaty za media) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wynajem lokalu jest bezpośrednio związany z wykonywaniem zleceń na rzecz kontrahentów w (…) — bez zapewnienia noclegu realizacja zleceń w nieregularnych godzinach nocnych byłaby niemożliwa lub stwarzałaby realne zagrożenie bezpieczeństwa. Wydatek nie ma charakteru osobistego — lokal służy wyłącznie celom służbowym (nocleg między zleceniami oraz praca przy projektowaniu opraw oświetleniowych), a centrum życia rodzinnego i społecznego Wnioskodawcy znajduje się w (…). Wynajem mikroapartamentu jest rozwiązaniem ekonomicznie uzasadnionym — tańszym niż korzystanie z hoteli w (…) przy takiej częstotliwości pobytów.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 czerwca 2022 r. (dostępnej pod adresem: https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/496965), w której organ uznał za prawidłowe zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na wynajem mieszkania w miejscu realizacji zleceń.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 592 ze zm.):

W przypadku źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

A zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik);
• ·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona; pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;
• został właściwie udokumentowany;
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których – zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością pomniejszają przychody. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodów musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tych przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Przy czym możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku, który – racjonalnie oceniając – mógłby przyczynić się do powstania przychodów, czy ich zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.

Możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów jest uzależniona od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów.

Dokonując oceny charakteru ponoszonych przez Pana wydatków należy rozstrzygnąć czy spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie sam fakt nieobjęcia ustawowym wykazem wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów nie jest wystarczający do podatkowej kwalifikacji kosztu. Brak danego wydatku w katalogu kosztów negatywnych nie skutkuje automatycznym przyjęciem, że stanowi on koszt podatkowy.

Pogląd przeciwny, zgodnie z którym do kosztów podatkowych zalicza się wszelkie koszty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (z wyłączeniem wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) jest zbyt daleko idący i abstrahuje od wskazanego w art. 22 ust. 1 ww. ustawy celu poniesienia kosztu, a w rezultacie nie znajduje oparcia w treści tego przepisu. Uprawnione jest bowiem przyjęcie założenia, że gdyby zamiarem ustawodawcy było uznanie za koszty uzyskania przychodów wszelkich kosztów ponoszonych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej, nadałby temu przepisowi takie właśnie brzmienie.

Obowiązkiem podatnika jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodów, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek wykazania tego związku należy do podatnika. Kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania przychodów ze względu na kryterium celowości leży bowiem w gestii podatnika. Należy jednak mieć na uwadze, że prawidłowość dokonanej kwalifikacji podlega ocenie organów podatkowych.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie realizacji eventów, produkcji scenicznej oraz technicznej imprez w tym obsłudze oświetlenia, multimediów i systemów laserowych. Zlecenia realizowane są od 18 do 28 dni w miesiącu, w nieregularnych i zmiennych godzinach, na terenie (…). Od maja 2026 r. nie dysponuje Pan samochodem. Od kwietnia 2026 r. wynajmuje Pan mikroapartament hotelowy w (…) służący jako nocleg między zleceniami oraz jako miejsce pracy przy komputerze. Wykonuje Pan w lokalu pracę twórczą polegającą na projektowaniu opraw oświetleniowych eventów. Kierując się racjonalnością ekonomiczną, wynajem mikroapartamentu jest rozwiązaniem tańszym niż korzystanie z hoteli w (…). Lokal ten nie nadaje się do stałego zamieszkania – służy wyłącznie celom służbowym. Centrum Pana życia rodzinnego pozostaje w (…). Wynajem odbywa się na podstawie umowy z osobą fizyczną, a płatności reguluje Pan przelewem bankowym.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy, o ile powodem wynajęcia mikroapartamentu poza miejscowością, w której Pan zamieszkuje i na stałe przebywa – jest sprawne wykonywanie działalności gospodarczej, a wynajęte mikroapartament hotelowy pełni wyłącznie funkcję związaną z działalnością gospodarczą i nie stanowi miejsca Pana prywatnego zamieszkania - to wydatki na czynsz najmu oraz opłaty za media wynikające z umowy najmu – jako niemające charakteru wydatków osobistych – spełniają przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Należy jednak zwrócić uwagę na konieczność właściwego udokumentowania wskazanych we wniosku wydatków. Zaznaczyć bowiem trzeba, że zgromadzone dowody nie mogą się ograniczać wyłącznie do faktur lub rachunków wystawionych przez właściciela wynajmowanego mieszkania, stwierdzających jedynie wysokość poniesionych wydatków z tytułu wynajmu mieszkania. Niezbędnym jest bowiem posiadanie dowodów świadczących, że wykonane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej obowiązki zawodowe wynikające z charakteru pracy oraz wymóg stawienia się w miejscu pracy w krótkim czasie - wymagają pobytu w miejscowości, w której wynajął Pan mieszkanie, umożliwiających w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami, a ponadto potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków.

Wobec powyższego wydatki związane z wynajmem mikroapartamentu (czynsz oraz opłaty za media wynikające z umowy najmu) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto wskazuje, że powołana przez Pana interpretacja indywidualna dotyczy konkretnej sprawy podatnika osadzonego w określonym stanie faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją ewentualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.