Wycofanie lokali z jdg do majątku prywatnego i ustalenia, czy to najem prywatny oraz koniecznej korekty.
Stan faktyczny: Wnioskodawcy są małżeństwem, współwłaścicielami 14 lokali mieszkalnych w małżeńskiej wspólnocie majątkowej. Lokale te do 31 grudnia 2022 r. były ujęte w ewidencji środków trwałych jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) męża i amortyzowane. Z dniem 31 grudnia 2022 r. podjęli decyzję o wycofaniu wszystkich lokali z ewidencji JDG i przekazaniu do majątku prywatnego, co udokumentowano protokołem. Od 1 stycznia 2023 r. zaprzestano amortyzacji. W latach 2023-2025 część lokali była wynajmowana, część wykorzystywana na własne potrzeby, a część pozostawała pusta. Najem miał charakter pasywny, bez działań marketingowych, bez zatrudniania…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
19 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący wynajmu posiadanych lokali. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 marca 2025 r. (wpływ 17 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
A.A.
(…)
2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
B.B.
(…)
Opis stanu faktycznego
Zainteresowani są współwłaścicielami 14 lokali mieszkalnych we wspólnocie majątkowej małżeńskiej. Do dnia 31 grudnia 2022 r. lokale te były ujęte w ewidencji środków trwałych jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) Zainteresowanego będącego stroną postępowania i amortyzowane.
Z dniem 31 grudnia 2022 r. Zainteresowani podjęli wspólną, sformalizowaną decyzję o wycofaniu wszystkich 14 lokali z ewidencji środków trwałych JDG i przekazaniu ich do majątku prywatnego. Fakt ten został udokumentowany protokołem wycofania. Od 1 stycznia 2023 r. zaprzestano dokonywania odpisów amortyzacyjnych, a lokale nie są ujęte w ewidencji środków trwałych JDG. W okresie od 1 stycznia 2023 r. do grudnia 2025 r.:
• 9 lokali jest wynajmowanych na cele mieszkaniowe lub użytkowe na podstawie umów najmu,
• 3 lokale są wykorzystywane jako biuro własne,
• 2 lokale pozostają niewykorzystane.
Najem lokali ma charakter pasywny, ograniczający się do zarządu majątkiem prywatnym. Zainteresowani nie zatrudniają pracowników do obsługi najmu, nie korzystają z usług profesjonalnych podmiotów zarządzających w sposób sugerujący strukturę przedsiębiorstwa, ani nie świadczą usług okołonajmowych (np. sprzątanie, wyżywienie, catering). W latach 2023, 2024 oraz do listopada 2025 r., na skutek błędnego przekonania o konieczności kontynuowania fakturowania w ramach JDG, Zainteresowany będący stroną postępowania omyłkowo dokumentował przychody z najmu fakturami wystawianymi przez jego przedsiębiorstwo, a przychody wpływały na rachunek firmowy.
Całość przychodu (100%) była wykazywana w zeznaniach PIT-36L Zainteresowanego będącego stroną postępowania. W grudniu 2025 r. Zainteresowani ostatecznie uporządkowali stan formalny:
• Zainteresowany będący stroną postępowania wykreślił z CEIDG kody PKD związane z wynajmem (68.20.Z),
• otworzył odrębny rachunek bankowy do rozliczeń prywatnych.
• zaktualizował zgłoszenie VAT-R (wskazując najem prywatny).
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Zainteresowani nie prowadzą żadnych działań marketingowych (nie posiadają strony internetowej oferującej wynajem lokali lub jakichkolwiek informacji związanej z lokalami, nie zamieszczają ogłoszeń na portalach typu (...) ani w żadnej innej formie reklamy czy promocji).
Lokale zostały nabyte z własnych środków w różnych okresach czasu (część zakupiona w latach 2001–2020 jako inwestycja długoterminowa lub na cele własne rodziny). Zakup nie następował z myślą o komercyjnym wynajmie, ale o zaspokojeniu potrzeb własnych i inwestycyjnych – część lokali była wykorzystywana prywatnie lub stała pusta. Obecnie Zainteresowani nie planują zakupu kolejnych lokali przeznaczonych na wynajem.
Najem ma charakter nieciągły. Lokale często stoją puste przez kilka miesięcy w roku lub są wykorzystywane na potrzeby własne rodziny. Umowy najmu zawierane są sporadycznie, zazwyczaj na okres od kilku miesięcy do 1–3 lat, bez gwarancji ciągłości obłożenia.
Organizacja najmu ogranicza się do podstawowych czynności:
• zawierania pisemnych umów najmu,
• pobierania czynszu przelewem na rachunek prywatny (od styczna 2026 r.),
• sporadycznych napraw i przeglądów technicznych zlecanych firmom zewnętrznym na zasadzie jednorazowej usługi.
Nie istnieje biuro, system rezerwacji, grafik sprzątania, personelu obsługującego najem, ani żadnych innych elementów wskazujących na zorganizowaną działalność gospodarczą.
Przychód z najmu stanowi marginalną część całkowitych przychodów Zainteresowanych. Główne źródła utrzymania to: własna działalność gospodarcza polegająca na obsłudze klientów biznesowych w zakresie potrzeb marketingowych i translatorskich. Najem nie jest i nigdy nie był głównym źródłem przychodu.
Pytania
1. Zakładając opisany stan faktyczny (skuteczne wycofanie lokali z ewidencji środków trwałych JDG z dniem 31 grudnia 2022 r. i brak ich ujęcia w ewidencji JDG od 1 stycznia 2023 r.), czy przychody z najmu 9 lokali mieszkalnych w latach podatkowych 2023 i 2024 stanowią przychody z najmu prywatnego (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), co uprawnia Zainteresowanych do opodatkowania ich ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (po 50% udziału każdego z małżonków) i dokonania stosownych korekt zeznań (PIT-36L oraz PIT-28)?
2. Zakładając opisany stan faktyczny, czy w odniesieniu do roku 2025, mimo omyłkowego fakturowania najmu w ramach JDG przez część roku, Zainteresowani są uprawnieni i zobowiązani do rozliczenia całości przychodów z tego tytułu za rok 2025 wyłącznie w zeznaniach PIT-28 (po 50% udziału), z pominięciem tych przychodów w zeznaniu PIT-36L Zainteresowanego będącego stroną postępowania?
3. Zakładając opisany stan faktyczny, czy opisane działania porządkujące z grudnia 2025 r. w połączeniu z faktycznym charakterem najmu potwierdzają prawidłowość kwalifikowania tych przychodów do źródła „najem prywatny” w latach następnych?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
Zdaniem Zainteresowanych, od 1 stycznia 2023 r, przychody z najmu 9 lokali stanowią wyłącznie przychód z najmu prywatnego, podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych przez każdego z małżonków po połowie (50/50).
Skuteczność wycofania z majątku firmy
Decydujące znaczenie dla kwalifikacji źródła przychodu ma faktyczne wycofanie składników majątku z ewidencji środków trwałych i zaprzestanie ich amortyzacji z dniem 31 grudnia 2022 r. Od tego momentu lokale przestały być składnikami majątkowymi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.
Prymat stanu faktycznego nad formą dokumentowania
Omyłkowe wystawianie faktur z danymi JDG oraz korzystanie z rachunku firmowego w latach 2023-2025 stanowi błąd o charakterze formalno-technicznym. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, samo fakturowanie najmu w ramach działalności nie czyni go przychodem z tej działalności, jeśli składnik majątku został z niej skutecznie wycofany, a najem nie posiada cech zorganizowania i ciągłości właściwych dla profesjonalnego przedsiębiorstwa.
Zasada 50/50
Zgodnie z art. 12 ust. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w przypadku braku oświadczenia o opodatkowaniu całości przez jednego małżonka, przychody ze wspólnej własności opodatkowuje się u każdego z małżonków w proporcji do ich udziału w prawie do przychodów (tu: po 50%).
Rok 2025 i lata następne
Podjęte w grudniu 2025 r. działania (wykreślenie PKD, zmiana rachunku) mają charakter deklaratoryjny – potwierdzają one jedynie stan prawny i faktyczny istniejący od początku 2023 r. Z treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21 wynika m.in., że w świetle przepisu art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: ustawa PIT):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy PIT odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i pkt 6 tego przepisu:
3) pozarolnicza działalność gospodarcza,
6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Natomiast pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej jest zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy PIT. Zgodnie z tym przepisem:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy PIT:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy PIT:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy PIT wskazuje, że przychodem z działalności gospodarczej są:
przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
Z przepisów tych wynika, że wynajem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza albo jako odrębne źródło przychodów (tzw. najem prywatny).
W sytuacji, gdy wynajem faktycznie wypełnia przesłanki pozwalające na uznanie go za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy PIT lub gdy przedmiot wynajmu związany jest z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, to powinien zostać on rozliczony tak jak przychody z tej działalności.
Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.
Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzić należy, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT), choć może również istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności – wtedy wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy PIT:
Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.; dalej: ustawa o zryczałtowanym podatku) ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:
osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”
Według art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku:
Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowani są współwłaścicielami 14 lokali mieszkalnych w małżeńskiej wspólnocie majątkowej. Do 31 grudnia 2022 r. lokale te były ujęte w ewidencji środków trwałych jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) Zainteresowanego będącego stroną postępowania i amortyzowane.
31 grudnia 2022 r. Zainteresowani zdecydowali o wycofaniu wszystkich lokali z ewidencji środków trwałych JDG i przekazaniu ich do majątku prywatnego. Od 1 stycznia 2023 r. zaprzestano dokonywania odpisów amortyzacyjnych, a lokale nie są ujęte w ewidencji środków trwałych JDG.
W latach 2023, 2024 oraz do listopada 2025 r., Zainteresowany będący stroną postępowania omyłkowo dokumentował przychody z najmu fakturami wystawianymi przez jego przedsiębiorstwo, a przychody wpływały na rachunek firmowy – całość przychodu (100%) była wykazywana w zeznaniach PIT-36L Zainteresowanego. W grudniu 2025 r. Zainteresowani ostatecznie uporządkowali stan formalny.
Zainteresowani nie prowadzą żadnych działań marketingowych promujących najem swoich lokali. Lokale zostały nabyte z własnych środków w różnych okresach czasu, a zakup nie następował z myślą o komercyjnym wynajmie, ale o zaspokojeniu potrzeb własnych i inwestycyjnych – część lokali była wykorzystywana prywatnie lub stała pusta.
Najem ma charakter nieciągły. Lokale często stoją puste przez kilka miesięcy w roku lub są wykorzystywane na potrzeby własne rodziny. Umowy najmu zawierane są sporadycznie, zazwyczaj na okres od kilku miesięcy do 1–3 lat, bez gwarancji ciągłości obłożenia. Najem lokali ma charakter pasywny, ograniczający się do zarządu majątkiem prywatnym.
Przychód z najmu stanowi marginalną część całkowitych przychodów Zainteresowanych.
Ad 1
Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy przychody z najmu 9 lokali mieszkalnych w latach podatkowych 2023 i 2024 stanowią przychody z najmu prywatnego, co uprawnia Zainteresowanych do opodatkowania ich ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (po 50% udziału każdego z małżonków) i dokonania stosownych korekt zeznań (PIT-36L oraz PIT-28).
Na podstawie powyższego stwierdzam, że uzyskiwane przez Państwa przychody z tytułu najmu lokali spełniają warunki uznania ich jako źródła przychodów – najem prywatny, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT. Opisany przez Państwa sposób działania w zakresie najmu:
• nie ma cech zorganizowania,
• nie ma ciągłości prowadzenia najmu, najem ma charakter okazjonalny
• nie ma elementów świadczenia usług dodatkowych (takich jak np. sprzątanie, oferowanie śniadań, recepcji itp.),
• lokale są składnikiem majątku prywatnego,
• nie korzystają Państwo z infrastruktury zajmującej się profesjonalnie najmem.
Przychody osiągnięte z tytułu wynajmu mieszkania na zasadach najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT, podlegają opodatkowaniu na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku.
Zgodnie z art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku:
Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a, chyba że złożą sporządzone na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z nich
Z kolei art. 12 ust. 5 tej ustawy wskazuje, że:
Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
Potwierdza to również z art. 8 ustawy PIT:
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Skoro więc nie złożyli Państwo stosownego oświadczenia, to proporcja prawa do udziału w zysku z najmu jest równa, tzn. każdy z małżonków ma 50% udziału w zysku.
Tym samym w latach 2023, 2024 aż do listopada 2025 r. osiągany przychód z najmu był błędnie ujęty w przychodach JDG zamiast jako przychody z najmu prywatnego. Ustawa PIT wyraźnie rozróżnia te źródła przychodów.
Zasadność korygowania błędnie rozliczonego podatku potwierdzają ogólne reguły dotyczące korekt przychodów oraz błędnej formy opodatkowania, wskazujące, że błędy należy usunąć poprzez stosowną korektę dokumentacji i zeznań podatkowych.
W rozdziale 10 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) określono ogólne zasady dokonywania korekt deklaracji.
I tak zgodnie z art. 81 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej:
§ 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
§ 2. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Podsumowując, opisane przez Państwa osiągane przychody można zakwalifikować jako przychody z najmu prywatnego rozliczanego w proporcji po 50% udziału dla każdego z małżonków, w związku z czym uprawnieni są Państwo do dokonania stosownej korekty zeznań za poprzednie lata.
Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Ad 2
Państwa wątpliwości dotyczą również tego, czy, mimo omyłkowego fakturowania najmu w ramach JDG przez część roku, Zainteresowani są uprawnieni i zobowiązani do rozliczenia całości przychodów z tego tytułu za rok 2025 wyłącznie w zeznaniach PIT-28 (po 50% udziału), z pominięciem tych przychodów w zeznaniu PIT-36L Zainteresowanego będącego stroną postępowania.
Jak Państwo wskazali wyżej od 1 stycznia 2023 r. lokale nie są ujęte w ewidencji środków trwałych JDG Zainteresowanego i znajdują się w Państwa majątku prywatnym. Tym samym przychód z ich najmu powinien być rozliczany jako przychód z najmu prywatnego od wspomnianej daty. Tak więc przychód z najmu za rok 2025 powinien w całości zostać wykazany w zeznaniu PIT-28 – deklaracji rocznej dla osób rozliczających ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku:
Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Najem prywatny jest obligatoryjnie opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
Sposób opodatkowania najmu zależy nie od wystawionej faktury, lecz od tego, do jakiego źródła zostanie przyporządkowany osiągany przychód. Skoro więc, jak ustalono powyżej, przychód zakwalifikowany został jako najem prywatny, to nawet omyłkowe fakturowanie jej najmu w ramach JDG nie powoduje obowiązku rozliczenia tych przychodów w PIT-36L.
W takim przypadku, mimo omyłki Zainteresowanego, najem pozostaje najmem prywatnym, a przychody za cały rok 2025 powinny być rozliczone w deklaracji PIT‑28, również jeśli przez część roku wystawiano omyłkowo faktury firmowe.
Proporcja udziału w przychodach wynika z art. 12 ust. 5 i 6 ustawy o zryczałtowanym podatku oraz z art. 8 ustawy PIT – w Państwa przypadku po 50% udziału.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Ad 3
Państwa wątpliwości dotyczą jeszcze tego, czy opisane działania porządkujące z grudnia 2025 r. w połączeniu z faktycznym charakterem najmu, potwierdzają prawidłowość kwalifikowania tych przychodów do źródła „najem prywatny” w latach następnych.
Podatnicy, którzy zdecydowali o wycofaniu z działalności gospodarczej składników majątku będących dotychczas przedmiotem najmu w ramach działalności gospodarczej, a następnie wynajmują te składniki prywatnie, mogą przychody z tego tytułu zaliczyć do przychodów z najmu prywatnego, tj. do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT.
Również w latach następnych, jeśli nie dokonają Państwo kolejnych zmian w statusie posiadanych lokali, mają Państwo prawo do kwalifikowania tych przychodów do źródła „najem prywatny”.
W kontekście art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT nie można uznać, że składniki majątkowe są związane z działalnością gospodarczą, jeżeli Państwo:
a) nie podejmują czynności zmierzających do wyraźnego wyodrębnienia przedsiębiorstwa poprzez stworzenie zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych mających służyć tej działalności,
b) nie budują struktury organizacyjnej pozwalającej na zarządzanie tą wydzieloną częścią majątku,
c) nie wypracowują strategii tej działalności (planów co do jej rozwoju, badania rynku pod kątem potrzeb potencjalnych najemców, dostosowywania składników majątków do tych potrzeb),
d) jedynie lokują nadwyżki posiadanych środków (uzyskiwanych z różnych źródeł przychodu) w zakup nieruchomości (lokali), które następnie wynajmują.
Podkreślenia wymaga, że to, że Zainteresowany uporządkował stan formalny, dodatkowo potwierdza prawidłowość kwalifikowania przychodów z najmu jako pochodzących ze źródła „najem prywatny” również w latach następnych:
Działania te potwierdzają nie tylko zamiar, lecz także faktyczny i prawidłowy sposób kwalifikowania najmu jako najmu prywatnego, zgodnego z obowiązującymi przepisami.
Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pan A.A.(Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo