Nie można zakwalifikować wynagrodzenia Wnioskodawcy „carried interest” jako przychodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych. Wnioskodawca nie otrzymuje tego rodzaju dochodów od funduszu inwestycyjnego, a od podmiotu dla którego świadczy usługi doradcze w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.
Podatnik, osoba fizyczna rezydent Polski, świadczy usługi doradcze dla szwajcarskiej firmy X. AG na podstawie umowy B2B i jest inwestorem w funduszach private equity zarządzanych przez X. AG. Oferowano mu dodatkowe wynagrodzenie 'carried interest', wypłacane przez X. AG, uzależnione od zysków funduszu, okresu świadczenia usług…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 grudnia 2025 r. data wpływu tego samego dnia.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
X. AG to szwajcarska firma doradcza współpracująca z kilkoma luksemburskimi zarządzającymi (General Partners), którzy zarządzają kilkoma funduszami private equity. Jako inwestor dwóch z tych funduszy - F., SLP z siedzibą w Luksemburgu (dalej „Fundusz”) oraz F., SLP, zainwestował Pan określoną kwotę w Euro.
Dla podmiotu X. AG z siedzibą w Szwajcarii świadczy Pan usługi doradcze na podstawie umowy o współpracy (dalej umowa B2B). Pełni Pan również rolę Prezesa Zarządu dla spółki B. Sp. z o.o. z siedzibą w Polsce, która jest spółką córką X. AG i świadczy Pan dla niej usługi związane m.in. z budowaniem świadomości marki, sugerowania możliwości transakcyjnych i innego rodzaju usług wsparcia. Nie wiąże Pana stosunek pracy ani z Funduszem, ani z podmiotem zarządzającym ani X. AG.
Fundusz inwestuje zebrane od inwestorów pieniądze w spółki prawa handlowego zlokalizowane w Europie (nabywa pakiet udziałów lub akcji), wspiera działalność tych podmiotów, a następnie sprzedaje posiadane udziały lub akcje, po osiągnięciu oczekiwanej stopy zwrotu na inwestycji lub w przypadku nietrafionych inwestycji - po założonym czasie na zwrot z inwestycji. Środki ze sprzedaży udziałów lub akcji są przekazywane do Funduszu, a ten zwraca je inwestorom.
Dodatkowo do wybranych inwestorów Fundusz oraz X. AG skierowali ofertę na wypłatę dodatkowego zysku nazwanego w umowie „carried interest”. Pan znalazł się w grupie adresatów. Wynagrodzenie „carried interest” jest uzależnione od wypłaty przez Fundusz do X. AG dodatkowego zysku zrealizowanego na inwestycjach. Wypłacającym to wynagrodzenie będzie X. AG. W umowie jednoznacznie stwierdzono, że wypłacane przez Fundusz do X. AG dodatkowe wynagrodzenie nie stanowi zwrotu kosztów zarządczych ani nie jest związane z usługami zarządzania. Zatem nie pozostaje w związku z wykonywanymi przez Pana usługami doradczymi na rzecz podmiotu X. AG na podstawie umowy B2B.
Wysokość „carried interest” została ustalona jako iloczyn kwoty otrzymanej przez X. AG, stałej stopy procentowej ustalonej indywidualnie dla każdego inwestora objętego ofertą (jej wysokość zależy od wielkości zainwestowanych środków do Funduszu) oraz okresu, w jakim jest Pan inwestorem i jednocześnie pozostaje świadczeniodawcą na podstawie umowy B2B dla X. AG. Jeden miesiąc to 1pp.
Maksymalna wartość „carried interest” to 100%.
Jednocześnie umowa przewiduje, że przerwy w świadczeniu usług B2B dłuższe niż 1 miesiąc (z powodu uzgodnionego z X. AG czy z powodu choroby) powodują pomniejszenie współczynnika % stanowiącego okres, w jakim jest Pan inwestorem. Umowa przewiduje również zasady wyliczenia „carried interest” w sytuacji, gdy dojdzie do rozwiązania Pana umowy B2B z X. AG. W pewnych okolicznościach może Pan otrzymać 100% carried interest, w innych nie otrzyma Pan nic.
Usługi doradcze i zarządcze świadczone przez Pana na podstawie umowy B2B na rzecz X. AG mogą pośrednio przyczynić się do wypracowania przez Fundusz dodatkowego zysku. Nie istnieje związek bezpośredni, tzn. Pana nakład pracy może, ale nie musi wpłynąć na zyski Funduszu. Zyski Funduszu na inwestycji zależą również od koniunktury, trafności pewnych przyjętych założeń, czynników niezależnych od Funduszu i podmiotów nim zarządzających. Jako inwestor nie ma Pan wpływu na decyzje o wypłacie dodatkowego zysku przez Fundusz.
Jest Pan rezydentem podatkowym w Polsce. W Polsce podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Poniższe zapytanie nie dotyczy sposobu rozliczenia potencjalnie uzyskanego przez Pana dodatkowego wynagrodzenia w ramach umów o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Luksemburgiem lub Polską a Szwajcarią.
Obecnie zawarta umowa B2B oraz ewentualna możliwość jej rozwiązania nie ma wpływu na fakt, czy jest Pan lub pozostanie inwestorem Funduszu. Mogą wystąpić dwie sytuacje:
1. umowa B2B zostanie rozwiązana a Pan pozostanie inwestorem w Funduszu, lub
2. umowa B2B zostanie rozwiązana a Pana inwestycja zostanie wykupiona przez X. AG.
Uzupełnienie opisu sprawy
Pierwsza umowa B2B została zawarta z datą rozpoczęcia współpracy 1/10/2023 r., a następnie przedłużana.
Umowa dotycząca inwestycji w fundusz nr 7 (który nie jest objęty Carried Interest) została zawarta w lutym 2024 r.
Umowa dotycząca inwestycji w fundusz nr 8 (objęty Carried Interest) została zawarta w maju 2025 r.
Umowa dotycząca Carried Interest została zawarta 17/09/2025 r.
Carried Interest nie zostało jeszcze wypłacone, wypłata może nastąpić najwcześniej w 2026 roku, wszystkie umowy zawierają takie same postanowienia co do zasad naliczania i wypłaty dodatkowego wynagrodzenia.
Możliwość dokonania inwestycji wynika ściśle z faktu świadczenia usług na podstawie B2B. Umowa „Carried Interest” określa zasady wypłaty świadczeń w przypadkach rozwiązania umowy B2B, które, w zależności od przypadku, pomniejszają lub całkowicie eliminują wypłaty carried interest:
100% płatności Carried Interest przysługuje dopiero po 100 miesiącach świadczenia usług B2B (1% za każdy miesiąc) od 1 lipca 2025 r. W związku z tym, dopiero pod koniec 2033 roku, zakładając że umowa B2B będzie do tego czasu trwała, otrzyma Pan prawo do wypłaty 100% Carried interest. Rozwiązanie umowy B2B np: po 50 miesiącach, a więc pod koniec 2029 r. roku wiąże się z tym, że maksymalna kwota wypłaty Carried Interest będzie wynosiła jedynie 50%.
W przypadku braku świadczenia usług w jakimś okresie w ramach umowy B2B, okres ten nie dodaje udziału procentowego opisywanego w punkcie powyżej.
Umowa przewiduje różne scenariusze wypłaty Carried Interest w przypadku rozwiązania umowy B2B.
W przypadku rozwiązania umowy B2B przez fundusz, w przypadku choroby, śmierci lub osiągnięcia wieku emerytalnego - carried interest wypłacany jest jedynie za okres w którym usługi B2B były świadczone.
W przypadku rozwiązania umowy o B2B przez usługodawcę, ale przy zachowaniu min. 6-miesięcznego okresu wypowiedzenia i nie świadczenia usług konkurencyjnych w ciągu 18 miesięcy - carried interest wypłacany jest jedynie za okres w którym usługi B2B były świadczone, ale jedynie w 50%
W pozostałych przypadkach rozwiązania umowy B2B, carried interest nie jest wypłacane.
Kryteria jakie trzeba spełniać aby otrzymać status „wybranego inwestora”
Wybrani inwestorzy to inwestorzy którzy przyczyniają się do rzeczywistego osiągnięcia oczekiwanej stopy zwrotu przez fundusz. Są tą m.in. pracownicy spółek, świadczący usługi na rzecz funduszu. W Pana przypadku, na podstawie umowy B2B, świadczy Pan następujące usługi dla funduszu, które wpływają na jego stopę zwrotu:
Pytanie
Czy uzyskane potencjalnie przez Pana wynagrodzenie „carred interest” będzie zakwalifikowane jako dochód z zysków kapitałowych, o którym mowa w art. 17 ust 1 pkt 5 w związku z art. 10 ust 1 pkt 7 ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
Ustawa o PIT w art. 10 definiuje źródła przychodów, a wśród nich wyróżnia dochód z działalności gospodarczej (świadczenie usług na podstawie umowy B2B) oraz dochód z zysków kapitałowych.
Pana zdaniem wynagrodzenie „carried interest” które może Pan potencjalnie otrzymać od X. AG pozostaje w związku z faktem bycia inwestorem w Funduszu i zainwestowaniem określonej kwoty, a nie z faktem, że świadczę usługi doradcze na rzecz X. AG, w ramach umowy B2B.
Zatem potencjalnie uzyskany przychód powinien być opodatkowany jako zyski kapitałowe, związane z inwestycją w fundusze kapitałowe, o którym mowa w art. 17 ust 1 pkt 5 ustawy o PIT.
Zgodnie z podstawową zasadą źródła przychodów, uzyskany przychód może być opodatkowany tylko raz, w jednym źródle przychodów, przy czym źródło przychodów określił ustawodawca, a podatnik nie może dokonywać jego dowolnego wyboru.
W art. 10 ust. 4 ustawy o PIT zawarto dodatkowe zastrzeżenie, że „przychody z realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub z pochodnych instrumentów finansowych, uzyskane w następstwie objęcia lub nabycia tych praw jako świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie, są zaliczane do tego źródła przychodów, w ramach którego to świadczenie w naturze lub nieodpłatne świadczenie zostało uzyskane”. Wyjątek ten nie ma zastosowania do przedstawionego stanu faktycznego, gdyż potencjalny przychód „carried interest” nie stanowi przychodu z papierów wartościowych ani instrumentów pochodnych.
Art. 17 ustawy o PIT definiuje przychody z zysków kapitałowych jako m.in. przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych (ust 1 pkt 5 ustawy). W analizowanym stanie faktycznym wypłacany jest dodatkowy zysk uzyskany przez Fundusz z tytułu inwestycji. Nie jest to dochód stanowiący różnicę między kwotą uzyskaną przez Pana z tytułu zwrotu zainwestowanych środków a kwotą zainwestowaną, ale dochód bezpośrednio powiązany z tą inwestycją. Gdyby nie zainwestował Pan odpowiedniej kwoty w Funduszu, nie uzyskałby Pan prawa do potencjalnego wynagrodzenia „carried interest”. Pana zdaniem, ustawodawca świadomie posłużył się określeniem „przychód z udziału w funduszach kapitałowych” aby przepis ten objął swoim zakresem również inne przychody niż wynikające wprost z różnicy między ceną jednostek uczestnictwa w dacie ich zbycia i nabycia przez podatnika, a wynikające z faktu dokonania inwestycji.
Pana zdaniem, uzyskany przez Pana potencjalnie przychód „carried interest” nie powinien być definiowany jako przychód z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 10 ust 1 pkt 3 ustawy o PIT. Przedmiotem Pana działalności jest bowiem świadczenie usług doradczych, a nie związanych z inwestowaniem własnych lub powierzonych środków pieniężnych. W zakresie przedmiotu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne znaczenie ma ustalenie charakteru źródła przychodu, a w odniesieniu do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, ustalenie - o czym stanowi art. 5a ust. 6 ustawy o PIT - czy uzyskany przychód nie jest zaliczany do źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o PIT. Zaliczenie przychodu do jednego z tych źródeł wyklucza bowiem uznanie, że został on osiągnięty z działalności gospodarczej. Oznacza to, że nie wszystkie czynności podejmowane przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą mogą zostać zaliczone do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (z pozarolniczej działalności gospodarczej), ale te tylko, które następują w wykonywaniu działalności gospodarczej. Aby zatem czynności (nabywanie i sprzedaż jednostek funduszy inwestycyjnych) mogły zostać zaliczone do źródła, jakim jest pozarolniczą działalność gospodarcza - przedmiotem działalności podmiotu musiałby być obrót instrumentami finansowymi. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w orzeczeniu z dnia 31 maja 2016 r., sygn.: I SA/Wr 200/16, utrzymującym w mocy decyzję wymiarową organu podatkowego, uznał że nawet jeżeli w ramach działalności wykonywanej zarobkowo, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu, na własny lub cudzy rachunek, podatnik osiąga przychody, które jednocześnie odpowiadają opisowi przychodów z innego niż pozarolniczą działalność gospodarcza źródła przychodu i nie zostały zaliczone w sposób jednoznaczny do przychodów z tej działalności, to przychody te stanowią przychód z tego innego źródła.
Wskazuje Pan, że w Pana indywidualnym stanie faktycznym uzyskanie przychodu „carried interest” jest tylko pośrednio powiązane z faktem, że świadczy Pan usługi doradcze na podstawie umowy B2B zawartej z podmiotem X. AG. Co prawda przerwa w świadczeniu tych usług na rzecz X. AG wpłynie na wysokość potencjalnego wynagrodzenia „carried interest”, ale wynika to z przyjętego sposobu określenia tego wynagrodzenia, a nie faktu skuteczności lub efektywności samych usług. Jak wskazał Pan w opisie stanu faktycznego, to czy Fundusz zrealizuje dodatkowy zysk na inwestycji zależy od wielu czynników, na które Pan nie mam wpływu.
Pana zdaniem uzyskany potencjalny przychód z „carried interest” nie powinien być również kwalifikowany jako przychody z innych źródeł, określone w art. 20 ustawy o PIT w związku z art. 10 ust 1 pkt 9 tej ustawy. Dochody z innych źródeł to przychody, których nie da się zakwalifikować do źródeł wymienionych w art. 10 ust 1 pkt 1-8 ustawy o PIT. Jak wykazał Pan powyżej analizowane potencjalne przychody wynikają z faktu dokonania inwestycji w Funduszu i zrealizowania przez ten Fundusz dodatkowego dochodu na inwestycji. Stanowią de facto dodatkowy wypłacony zysk z inwestycji kapitałowej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił:
Ogólne wyjaśnienie pojęcia przychodu zawiera art. 11 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da I art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:
Szczegółowe regulacje dotyczące przychodów z poszczególnych źródeł zostały zawarte w art. 12-20 cytowanej ustawy.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
O tym czy świadczenie jest np: przychodem ze stosunku pracy lub pozarolniczej działalności gospodarczej decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie osoba związana z wypłacającym (płatnikiem) odpowiednią umową o pracę, współpracę, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą/zleceniodawcą. Istotne jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy/współpracy.
Do kategorii przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca zaliczył natomiast m.in.:
Stosownie natomiast do treści art. 20 ust. 1 omawianej ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Z opisu sprawy wynika, że dla X. AG z siedzibą w Szwajcarii świadczy Pan usługi doradcze na podstawie umowy o współpracę - umowa B2B. X. AG zarządzają kilkoma funduszami private equity. Jako inwestor dwóch z tych funduszy, zainwestował Pan określoną kwotę w Euro. Dodatkowo do wybranych inwestorów Funduszu oraz X. AG skierowali ofertę na wypłatę dodatkowego zysku nazwanego w umowie „carried interest”. Pan znalazł się w grupie adresatów. Wynagrodzenie „carried interest” jest uzależnione od wypłaty przez Fundusz do X. AG dodatkowego zysku zrealizowanego na inwestycjach. Wypłacającym to wynagrodzenie będzie X. AG.
Wskazuje Pan, że w umowie jednoznacznie stwierdzono, że wypłacane przez Fundusz do X. AG dodatkowe wynagrodzenie, nie stanowi zwrotu kosztów zarządczych ani nie jest związane z usługami zarządzania.
Wskazuje Pan również jednoznacznie, że wysokość „carried interest” uzależniona jest od:
Na podstawie umowy B2B, świadczy Pan następujące usługi dla funduszu, które wpływają na jego stopę zwrotu:
„Carried interest” jest to forma wynagrodzenia, podobna do premii. Należy wskazać, że wynagrodzenie to jest uzależnione od wypłaty przez Fundusz do X. AG dodatkowego zysku zrealizowanego na inwestycjach. Wypłacającym to wynagrodzenie będzie X. AG.
Wobec powyższego nie można zakwalifikować Pana wynagrodzenia „carried interest” jako przychodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych. Nie otrzymuje Pan tego rodzaju dochodów od funduszu inwestycyjnego , a od podmiotu dla którego świadczy Pan usługi doradcze w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.
Z opisu stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że dodatkowe wynagrodzenie, pozostaje w związku ze świadczonymi przez Pana usługami na podstawie umowy B2B. Gdyby nie fakt świadczenia przez Pana usług na podstawie umowy zawartej z X. AG, nie mógłby Pan się przyczynić do rzeczywistego osiągnięcia oczekiwanej stopy zwrotu przez fundusz, a tym samym jako pasywny inwestor, nie byłby Pan uprawniony do otrzymywania carried interest.
Wobec powyższego dodatkowe wynagrodzenie o którym mowa we wniosku jest uzyskiwane tylko i wyłącznie przez Pana jako osobę wykonującą usługi na rzecz X. AG, tj. świadczenia na podstawie umowy B2B.
Zatem uzyskane przez Pan dodatkowe wynagrodzenie, po spełnieniu warunków opisanych powyżej skutkuje uzyskaniem przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej na tych samych zasadach co uzyskiwane przez Pana przychody z tytułu świadczonych usług na podstawie umowy o współpracę. tj. stanowić będzie przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stanowisko Pana uznano za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
W odniesieniu do powołanych we wniosku wyroków informuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo