Interpretacja 0114-KDIP3-1.4011.1032.2025.3.AC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 lutego 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terenie Polski. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca jest przedsiębiorcą podlegającym wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Główne PKD prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej klasyfikowane jest za numerem 52.21.Z – działalność usługowa wspomagająca transport. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na pośrednictwie w wynajmie krótkoterminowym miejsc postojowych.

Model działalności Wnioskodawcy wygląda następująco. Wnioskodawca stworzył stronę internetową, na której możliwe jest wynajęcie miejsca postojowego poprzez powiązanie konkretnego zainteresowanego z konkretnym właścicielem miejsca postojowego (dalej: Platforma). Model biznesowy prowadzonej strony działa podobnie do wiodących podmiotów oferujących możliwość wynajęcia lokali mieszkalnych.

Cały proces wygląda następująco: Właściciel miejsca postojowego zgłasza się za pomocą Platformy do Wnioskodawcy. Po założeniu swojego konta właściciel miejsca może udostępnić to miejsce postojowe za pomocą Platformy szerokiemu gronu osób zainteresowanych wynajęciem tego miejsca. Właściciel samodzielnie decyduje ile miejsc postojowych zamierza przeznaczyć na wynajem. Ponadto właściciel miejsca postojowego może wybrać, aby w konkretne dni lub godziny miejsce postojowe nie było oferowane do wynajęcia (np.: gdy sam zamierza z niego skorzystać). Właściciel miejsca wykonuje wszystkie ww. czynności z poziomu swojego konta – właściciel miejsca może swobodnie decydować o przeznaczeniu miejsca. W momencie, gdy właściciel miejsca postojowego udostępni swoje miejsce postojowe na Platformie staje się ono dostępne do wynajęcia. Zainteresowany wynajęciem (również użytkownik Platformy) może wybrać dogodne dla siebie miejsce postojowe np.: kierując się ceną, lokalizacją czy dostępnością.

Najem trwać może (w zależności jednak od dostępności oraz innych rezerwacji) tyle czasu, na ile zamierza zająć go zainteresowany. Najem może trwać kilka godzin lub kilka dni. Zainteresowany rezerwując miejsce wskazuje dokładne dane dotyczące najmu – samochód, który będzie wykorzystywał miejsce (opis i numer rejestracyjny), a także dokładną godzinę wjazdu i wyjazdu (tj. rozpoczęcia i zakończenia najmu). W momencie, gdy konkretny zainteresowany znajdzie interesujące go miejsce postojowe może dokonać rezerwacji tego miejsca. Następnie zainteresowany opłaca ową rezerwację, która staje się aktywna. Jednocześnie zainteresowany dostaje automatyczną wiadomość dotyczącą dokładnego położenia parkingu (np.: otrzymuje zdjęcie budynku, wjazdu itp.) oraz informacje dotyczące rezerwacji i właściciela miejsca postojowego. Zainteresowany otrzymuje również informacje na temat sposobu wjazdu (np.: kod do bramy). Właściciel miejsca postojowego otrzymuje natomiast informację o dokonanej rezerwacji, jej szczegółach itp. Zainteresowany może dokonać wpłaty na poczet rezerwacji, która może mieć miejsce w przyszłości – tj. z wyprzedzeniem, czasem ze znacznym wyprzedzeniem. Może się zdarzyć również, że zainteresowany najmem miejsca postojowego zrezygnuje z rezerwacji – w takim wypadku zainteresowany może otrzymać zwrot wcześniej wpłaconej kwoty.

Rolą Platformy prowadzonej przez Wnioskodawcę jest umożliwienie udostępnienia właścicielowi miejsca postojowego do wynajmu, a zainteresowanemu – jego faktyczną rezerwację i wynajęcie. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie Platformy, prezentowanie na niej aktualnych danych, jej utrzymanie itp. Jednocześnie w przypadku ewentualnych awarii lub problemów związanych z miejscem postojowym (np.: gdy brama nie otwiera się, kod do bramy nie działa itp.) to często Wnioskodawca organizuje niezbędne naprawy.

Właścicielami miejsc postojowych są zarówno osoby prywatne, jak i przedsiębiorcy. Podobnie w przypadku osób zainteresowanych najmem miejsca – mogą być osobami fizycznymi lub przedsiębiorcami. Wnioskodawcę łączy z właścicielem miejsca postojowego umowa o współpracy. W ramach tej umowy Wnioskodawca zobowiązuje się do udostępnienia Platformy w celu umożliwienia wynajmu miejsc postojowych właściciela, zapewnienia wsparcia technicznego oraz funkcjonowania Platformy, jak również zarządzania dostępnością miejsc postojowych, monitorowania rezerwacji oraz aktualizacji warunków wynajmu.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi określony w umowie procent wartości każdej zrealizowanej rezerwacji. Pozostały procent tej wartości otrzymuje właściciel miejsca postojowego. Rozliczenie Wnioskodawcy z właścicielem następuje w okresach miesięcznych - przez cały miesiąc wszystkie środki pochodzące z wynajmu miejsca postojowego konkretnego właściciela trafiają na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Następnie po zakończonym miesiącu właściciel generuje zestawienie (raport) wszystkich najmów w poprzednim miesiącu. Zestawienie to pokazuje wszystkie najmu, które faktycznie miały miejsce wraz z czasem ich trwania oraz łączną kwotą zapłaconą przez najemców. Od tej kwoty obliczane jest wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowiące określony procent tej kwoty - reszta kwoty jest przekazywana właścicielowi miejsca postojowego. Rozliczenie między stronami następuje cyklicznie, w okresach miesięcznych.

Głównym zarobkiem Wnioskodawcy jest wynagrodzenie pobierane od właściciela miejsca postojowego. Do wynagrodzenia (jako odrębna stawka procentowa) mogą być doliczone również opłaty na marketing oraz opłata serwisowa. Opłaty te pokrywają następnie koszty utrzymania Platformy oraz prowadzenie jej marketingu. Wnioskodawca wystawia właścicielom miejsc postojowych faktury, których pozycja określona jest jako prowizja za obsługę rezerwacji przez Platformę, czy opłata serwisowa dla użytkowników Platformy.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:

1)  Kto faktycznie zawiera umowy najmu miejsc postojowych z Zainteresowanymi najmem (najemcami) – Pan czy właściciel miejsca postojowego?

Odpowiedź: Umowę najmu zawiera właściciel miejsca postojowego z Zainteresowanym najmem (najemcami) poprzez platformę (...). Platforma ta służy skomunikowaniu właściciela miejsca postojowego z Zainteresowanym jego wynajmem.

Stronami umowy najmu są jednak właściciel miejsca postojowego i Zainteresowany jego najmem.

2)  Kto wystawia faktury dokumentujące najem miejsca postojowego - Pan czy właściciel miejsca?

Odpowiedź: Fakturę dokumentującą najem miejsca postojowego wystawia właściciel miejsca postojowego.

Wnioskodawca (jako właściciel platformy (...) wystawia właścicielowi miejsca postojowego fakturę z tytułu obsługi rezerwacji miejsc postojowych i utrzymania platformy.

Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych ( oznaczone we wniosku nr 1 i 3).

1.  Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym, przychodem Wnioskodawcy jest wyłącznie kwota wynagrodzenia prowizyjnego wraz z opłatą serwisową i opłatą za marketing, czy też cała kwota wpłacana mu przez zainteresowanego najmem miejsca postojowego?

2.  Czy w przypadku otrzymania opłaty w poczet rezerwacji, która ma się obyć w przyszłości, Wnioskodawca może rozpoznać przychód dopiero w miesiącu, w którym faktycznie ma miejsce najem?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawcy przychodem Wnioskodawcy jest wyłącznie kwota wynagrodzenia prowizyjnego wraz z opłatą serwisową i opłatą za marketing. W ocenie Wnioskodawcy pozostała kwota - w części w jakiej stanowi wynagrodzenie właściciela miejsca postojowego - nie stanowi przychodu Wnioskodawcy i jest neutralna podatkowo.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: uPIT) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody poza wskazanymi szczegółowo w tym przepisie. Ponadto dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym (art. 9 ust. 2 uPIT).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3) uPIT do źródeł przychodów zaliczana jest m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 11 ust. 1 uPIT za przychody uznajemy otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym m.in. pieniądze i wartości pieniężne. Natomiast art. 14 ust. 1 uPIT zawiera definicję przychodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z którą za przychody uznawane są kwoty należne, choćby nie zostały one faktycznie otrzymane.

Zgodnie z powyżej wskazanymi przepisami uznać należy, że przychodem z działalności gospodarczej są wyłącznie kwoty pozostawione (należne) Wnioskodawcy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, tj. wynagrodzenie prowizyjne, opłata serwisowa oraz opłaty za marketing. Pozostała kwota – stanowiąca wynagrodzenie właściciela miejsca postojowego – mimo, że faktycznie wpływa na konto Wnioskodawcy, to nie stanowi jego przychodu. Kwota ta jest bowiem należna właścicielowi miejsca postojowego, co wynika wprost z umowy współpracy zawartej między Wnioskodawcą, a właścicielem miejsca postojowego. Wnioskodawca przyjął model rozliczenia, w którym to na jego rachunek wpływa cała kwota z tytułu wynajmu (w tym m.in. wynagrodzenie właściciela miejsca), aby ułatwić sobie kwestie rozliczenia z klientami – dzięki takiemu rozwiązaniu łatwiej mu wyegzekwować swoje wynagrodzenie i nie musi oczekiwać na zapłatę dokonaną przez klienta. Zgodnie z definicją przychodu, środki otrzymane przez Wnioskodawcę w części stanowiącej wynagrodzenie właściciela miejsca postojowego nie kwalifikują się jako przychód – nie są one należne Wnioskodawcy.

W art. 14 ust. 1 uPIT literalnie wskazano bowiem, że przychód stanowić mogą wyłącznie należne podatnikowi kwoty. Można zatem uznać te środki (w części należnej właścicielowi miejsca postojowego) za otrzymane przez Wnioskodawcę celem dalszego rozliczenia/przekazania innemu podmiotowi. W ocenie Wnioskodawcy zarówno fakt otrzymania wynagrodzenia należnego właścicielowi miejsca postojowego, jak i późniejsze jego przekazanie jest neutralne podatkowo – nie stanowi ani przychodu, ani kosztu uzyskania przychodu. Podobne stanowisko wyraził tut. Organ m.in. w interpretacji z dnia 19 czerwca 2024 r. (0113-KDIPT2-1.4011.255.2024.4.DJD), gdzie wskazano, że: „Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawne wskazać należy, że środki pieniężne otrzymane przez Pana w celu ich przekazania współtwórcy kanału na...nie stanowią dla Pana przychodu do opodatkowania, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do przychodów pozarolniczej działalności gospodarczej powinien Pan zaliczyć tę część środków pieniężnych przekazanych przez portal na Pana konto bankowe, która jest Panu przypisana na podstawie wystawionych przez Pana faktur. Środki te stanowią dla Pana kwotę należną, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającą opodatkowaniu, zgodnie z wybraną formą opodatkowania.” Tym samym, środki pieniężne otrzymane przez Pana w celu ich przekazania innemu podmiotowi nie stanowią dla Pana przychodu do opodatkowania w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podobnie na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uznano za prawidłowe stanowisko „iż środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawcę w celu ich przekazania innemu podmiotowi nie stanowią dla niego przychodu do opodatkowania, a zapłacona temu innemu podmiotowi kwota w tej samej wysokości nie stanowi dla niego kosztów uzyskania przychodów, zdaniem Spółki cała opisywana transakcja przekazu środków powinna zostać podatkowo neutralna. Nie powinna ona zatem być uwzględniana w wyliczeniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania.” [Pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 grudnia 2022 r.- 0111-KDIB1-1.4010.667.2022.1.MF.

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, przychód Wnioskodawcy stanowi wyłącznie faktyczne wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu pośrednictwa, opłaty serwisowej oraz opłat marketingowych. Natomiast kwota odpowiadająca wynagrodzeniu właściciela miejsca postojowego – mimo, że pierwotnie wpływa ona na rachunek bankowy Wnioskodawcy – nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu i w tej części otrzymana kwota jest neutralna podatkowo.

Ad. 3

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku otrzymania przez niego opłaty w poczet rezerwacji, która ma odbyć się w przyszłości (tj. w kolejnych okresach rozliczeniowych), Wnioskodawca może rozpoznać przychód z tytułu świadczenia usług dopiero w miesiącu, w którym faktycznie ma miejsce najem, a nie w miesiącu, w którym środki zostały wpłacone na jego konto bankowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1c uPIT za datę powstania przychodu, z zastrzeżeniem wskazanych w tym ustępie przepisów, uważa się m.in. dzień wykonania usługi.

Ponadto zgodnie z ust. 1e tego samego przepisu w przypadku, gdy strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze.

Zgodnie z treścią umowy zawartej między Wnioskodawcą, a zainteresowanym właścicielem miejsca postojowego rozliczenie następuje cyklicznie – w okresach miesięcznych. W danym miesiącu strony rozliczają wyłącznie faktycznie odbyte najmy. W takim wypadku, w sytuacji, gdy zainteresowany najmem miejsca postojowego dokona rezerwacji i dokona opłaty z tytułu rezerwacji z miesięcznym (lub dłuższym) wyprzedzeniem, tj. co najmniej na jeden miesiąc naprzód, to po stronie Wnioskodawcy nie dochodzi do powstania przychodu w miesiącu, w którym zaksięgował on wpłacone środki na swoje konto. Przychód po stronie Wnioskodawcy powstaje dopiero w momencie świadczenia faktycznej usługi pośrednictwa na rzecz właściciela miejsca postojowego, tj. w miesiącu, w którym faktycznie ma miejsce najem konkretnego miejsca. Rozliczenie następuje miesięcznie, zatem przychód powstaje w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, tj. w ostatnim dniu miesiąca kalendarzowego. Takie podejście jest uzasadnione m.in. faktem, że zainteresowany najmem miejsca postojowego ma możliwość rezygnacji z najmu przed faktycznym skorzystaniem z usługi – w takim wypadku co do zasady środki są mu zwracane, a usługa pośrednictwa nigdy nie jest faktycznie świadczona, bowiem do najmu nie dochodzi. W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że mimo iż zainteresowany najmem dokona rezerwacji z wyprzedzeniem i dokona stosownej zapłaty, to jednak w tym momencie nie powstaje jeszcze przychód podatkowy po stronie Wnioskodawcy, bowiem jeśli najem się jeszcze nie odbył, to i Wnioskodawca nie świadczył jeszcze faktycznej usługi pośrednictwa. Dopiero w momencie, gdy nadejdzie termin rezerwacji, a sam najem faktycznie będzie miał miejsce, można mówić o faktycznym świadczeniu usługi pośrednictwa, a zatem powstaniu przychodu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2025 r., poz. 163 z zm.)

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnym źródłem przychodów jest określona w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na sposób prowadzenia dokumentacji finansowej, ustalenie podstawy opodatkowania, ale także na sposób opodatkowania i jego wysokość.

Stosownie do treści art. 9a ust. 1 wskazanej wyżej ustawy:

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. "Należność" odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

„Kwoty należne” to te przychody, które wynikają ze źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza i które w następstwie prowadzenia tej działalności stają się wymagalną wierzytelnością, choćby faktycznie środków z tego tytułu jeszcze podatnik nie uzyskał. Termin „kwota należna” jest w tym ujęciu tożsamy z pojęciem „wymagalne świadczenie (wierzytelność)”.

Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.

Jednocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy:

Regulacje zawarte w art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią zatem odstępstwo od ogólnej reguły ustalania przychodu z działalności gospodarczej, a warunkiem jego zastosowania jest okoliczność, że otrzymane lub należne kwoty mają charakter zaliczek (przedpłat) na poczet usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzyjnie określają moment powstania przychodu z ww. źródła przychodów.

Ogólną zasadę ustalania momentu uzyskania przychodu z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej określa art. 14 ust. 1c ww. ustawy, w myśl

Z tego przepisu wynika, że przychód powstaje – co do zasady – w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi. Jeżeli jednak przed tym dniem zostanie wystawiona faktura albo zostanie uregulowana należność, to przychód powstanie odpowiednio wcześniej.

Opodatkowaniu podlega przychód należny, co oznacza, że należy zadeklarować przychód dla celów podatkowych niezależnie od faktycznego otrzymania środków pieniężnych.

Ustawodawca przewidział także szczególną sytuację, gdy strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych. Zastosowanie ma wówczas przepis art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Przepis ten ma zastosowanie w przypadku usług o charakterze ciągłym, gdy strony uzgodnią, że regulowanie wzajemnych należności i zobowiązań między stronami będzie obejmować kolejne wyodrębnione umownie okresy świadczenia tych usług w czasie trwania umowy.

Zgodnie z definicją słownikową (www.sjp.pwn.pl):

• „okres” to m.in. „czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego upływie powtarza się jego przebieg”;
• „rozliczeniowy” to m.in. „dotyczący rozliczenia – uregulowania wzajemnych należności”;
• „rozliczenie” to „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między przedsiębiorstwem i dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i pracownikami itp.”.

Tym samym, pojęcie „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych, np. miesiąc, kwartał, rok. Skutkiem tego o usługach ciągłych nie można mówić w przypadku stosunków umownych, które co prawda dotyczą oznaczonego przedziału czasowego, jednak finansowe rozliczenie całości usługi następuje jednorazowo – nie dochodzi bowiem do periodycznych rozliczeń będących istotą stosowania regulacji art. 14 ust. 1e omawianej ustawy.

Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia, zgodnie z umową i w okresie, na jaki została ona zawarta.

Ponadto zauważam, że przepisy podatkowe nie definiują pojęcia usług ciągłych.

Zatem, w odniesieniu do usług rozliczanych okresowo (w okresach rozliczeniowych) – co powinno wynikać z ustaleń między stronami – za datę powstania przychodów uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze.

W sytuacji, gdy postanowienia umowy, która jest wykonywana stale, w dłuższym – określonym bądź nieokreślonym czasie, przewidują, że wynagrodzenie wypłacane będzie w okresach rozliczeniowych, to przychód z tytułu usług wykonywanych w ramach tej umowy powstaje zawsze w ostatnim dniu okresu wskazanego w umowie (lub na fakturze) jako okres rozliczeniowy.

Istotną okolicznością w tym wypadku świadczącą o momencie powstania przychodów jest określenie w łączącej strony umowie lub na wystawionej fakturze, jakiego okresu dotyczy czynność będąca jej przedmiotem. Wynika z tego, że określenie okresu rozliczeniowego pozostaje wyłącznie w gestii stron, które łączy stosunek cywilnoprawny. Stąd data powstania przychodu zależy od postanowień umowy co do terminu dokonywania rozliczeń, a nie od daty wykonania świadczenia lub wystawienia faktury.

Analizując zatem art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwracam uwagę, że:

·      dotyczy on wszystkich usług, które strony rozliczają cyklicznie; ustawodawca w żaden sposób nie zawęził katalogu tych usług;

·      strony ustaliły, że będą one rozliczane cyklicznie;

·      wspomniana regulacja dotyczy tylko usług, nie obejmuje natomiast dostawy towarów, nawet jeżeli ma ona charakter ciągły;

·      okres rozliczeniowy może wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury VAT;

·      okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 rok;

·      w przypadku usług rozliczanych w okresach cyklicznych datą powstania przychodów jest zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast wówczas znaczenia ani data wystawienia faktury, ani data otrzymania należności.

Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy oraz powołane przepisy prawne stwierdzam, że przychodem Pana za świadczone usługi pośrednictwa w wynajmie krótkoterminowym miejsc postojowych jest wyłącznie część kwoty (procent określony w umowie) należnej Panu z tytułu świadczenia usługi pośrednictwa wraz z opłatą serwisową oraz opłatą za marketing. Środki te stanowią dla Pana kwotę należną, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającą opodatkowaniu, zgodnie z wybraną formą opodatkowania.

Pozostała część wynagrodzenia, które wpływa na Pana rachunek bankowy stanowi wynagrodzenie właściciela miejsca postojowego, które zgodnie z umową zobowiązany jest Pan mu przekazywać. Przekazanie pozostałej kwoty należnej właścicielowi nie będzie stanowić przychodu podatkowego, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie wątpliwość Pana dotyczy momentu powstania przychodu z tytułu otrzymanej opłaty w poczet rezerwacji.

W świetle przedstawionych okoliczności stwierdzam, że w Pana sytuacji dopiero faktycznie zrealizowana rezerwacja przez zainteresowanego, za pośrednictwem Platformy stworzonej przez Pana, powoduje wykonanie usługi pośrednictwa w najmie miejsc postojowych. Z wniosku wynika, że zainteresowany może dokonać wpłaty na poczet rezerwacji, która może mieć miejsce w przyszłości tj. z wyprzedzeniem. Na moment otrzymania opłaty rezerwacyjnej nie jest pewne, czy do świadczenia usługi w ogóle dojdzie (rezerwujący może zrezygnować z najmu miejsca), co spowoduje że zainteresowany najmem może otrzymać zwrot wcześniej wpłaconej kwoty. Po zakończonym miesiącu na podstawie sporządzonego raportu widać, które rezerwacje zostały zrealizowane tj. najem doszedł do skutku, oraz widać łączną kwotę zapłaconą przez najemców. Od tej kwoty obliczane jest Pana wynagrodzenie stanowiące procent tej kwoty. Tak więc otrzymanie przez Pana opłaty rezerwacyjnej nie stanowi dla Pana przychodu, a jedynie będzie potwierdzać rzeczywiste zainteresowanie klienta miejscem postojowym i chęć wynajęcia w przyszłości.

Wskazał Pan, że rozliczenia Pana z właścicielem następują w okresach miesięcznych – przez cały miesiąc wszystkie środki pochodzące z wynajmu miejsca postojowego danego właściciela trafiają na rachunek bankowy Pana. Po zakończonym miesiącu właściciel generuje zestawienie (raport). Na zestawieniu tym widoczne są wszystkie najmy z poprzedniego miesiąca, które faktycznie miały miejsce wraz z czasem ich trwania oraz łączną kwotę zapłaconą przez najemców. Od tej kwoty obliczane jest Pana wynagrodzenie stanowiące określony procent danej kwoty – reszta przekazywana jest właścicielowi miejsca postojowego. Rozliczenie między stronami następuje cyklicznie, w okresach miesięcznych.

Powyższe oznacza, że kwota przychodu do opodatkowania powstaje dopiero po zakończeniu danego miesiąca w momencie otrzymania od właściciela miejsc postojowych, zestawienia (raportu) potwierdzającego dokładną ilość zrealizowanych rezerwacji wraz z czasem ich trwania oraz zawierającego łączną kwotę zapłaconą przez najemców, a nie w chwili otrzymania przez Pana opłaty rezerwacyjnej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzam, że ustalenie momentu uzyskania przez Pana przychodu z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, winno nastąpić zgodnie z zasadami uzyskiwania przychodu, określonymi w ww. art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast powołany przez Pana przepis art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania w Pana sprawie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy opisu stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.