Interpretacja 0114-KDIP3-1.4011.1033.2025.2.MK1

Interpretacja indywidualna – – stanowisko jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe w części dotyczącej określenia momentu zniesienia rozdzielności majątkowej oraz
• prawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 stycznia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W 2021 roku Sąd Okręgowy w (…) ogłosił upadłość konsumencką Pana żony oraz Pana. Na mocy prawa upadłościowego powstała rozdzielność majątkowa. Ustalony w 2022 roku plan spłaty wierzycieli żony został wykonany w czerwcu 2025 roku. W czasie Pana postępowania upadłościowego (…) plan spłaty wierzycieli został ustalony (…) 2024 roku i jest jeszcze w trakcie wykonywania. Zgodnie z prawem upadłościowym data ustalenia planu spłaty wierzycieli kończy postępowanie upadłościowe. Natomiast w świetle Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w razie ukończenia postępowania upadłościowego między małżonkami powstaje ustawowy ustrój majątkowy. W dniu składania wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego pozostaje Pan z żoną w związku małżeńskim, nie uczestniczy w postępowaniu rozwodowym ani nie został złożony do sądu pozew w tej sprawie. Prowadzi Pan z żoną wspólne gospodarstwo domowe. W związku z powyższym ma Pan podstawę do złożenia wspólnego zeznania podatkowego za rok 2025.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W 2025 r. Pan i Pana żona podlegaliście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Pan i Pana żona zawarliście związek małżeński (…) 2005 r.

Postępowanie upadłościowe wobec Pan i Pana żony było prowadzone w trybie art. 4911 ustawy Prawo upadłościowe, tj. wobec osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej.

Plan spłaty wierzycieli żony został ustalony (…) 2022 r. Pana plan spłaty wierzycieli został ustalony (…)2024 r.

W 2025 roku wobec Pana i Pana żony nie miały zastosowania przepisy art. 30c, nie miały zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, jak również nie miały zastosowania przepisy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytanie

Czy w opisanej sytuacji Pan i Pana żona zgodnie z prawem podatkowym mogą złożyć wspólne zeznanie podatkowe za rok 2025?

Pana stanowisko w sprawie

Po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej Pana żony oraz Pana w roku 2021 powstała z mocy prawa rozdzielność majątkowa. W czasie Pana postępowania upadłościowego Sąd Okręgowy w (…) w dniu (…) 2024 roku ustalił plan spłaty wierzycieli. Zgodnie z Prawem upadłościowym oznacza to zakończenie postępowania upadłościowego. Podstawa prawna: Art. 49114. [Postanowienie o ustaleniu planu spłaty wierzycieli] Prawo upadłościowe. 8. Wydanie postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli lub warunkowym umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli oznacza zakończenie postępowania. W myśl Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zakończenie postępowania upadłościowego skutkuje zniesieniem rozdzielności majątkowej. Podstawa prawna: Art. 53. - [Rozdzielność majątkowa z mocy prawa] - Kodeks rodzinny i opiekuńczy. § 2. W razie uchylenia ubezwłasnowolnienia, a także umorzenia, ukończenia lub uchylenia postępowania upadłościowego, między małżonkami powstaje ustawowy ustrój majątkowy. Stosując wskazane akty prawne w odniesieniu do przedstawionej wcześniej sytuacji słusznym jest stwierdzenie, iż z dniem (…) 2025 roku doszło do zniesienia rozdzielności majątkowej powstałej pomiędzy Panem a Pana żoną z mocy prawa po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej. Mając na uwadze powyższe Pan i Pana żona pozostając w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy 2025, w którym istniała małżeńska wspólność majątkowa, zgodnie z prawem podatkowym mają możliwość złożenia wspólnego zeznania podatkowego za rok 2025.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy:

Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:

1) przez cały rok podatkowy albo

2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego

– mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.

Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy:

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

Z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.

W myśl zaś art. 6 ust. 3a ww. ustawy:

Zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 2 i 3, mają zastosowanie również do:

1) małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

2) małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej

– jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych; przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.

Według art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1) stosuje przepisy:

a) art. 30c lub

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

– w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z ww. regulacji wynika, że z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 cytowanej ustawy, następujące warunki:

• są polskimi rezydentami podatkowymi,
• pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:

- przez cały rok podatkowy albo

- od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego, w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego,

• nie stosują przepisów o 19% podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
• nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia się małżonków, wyraźnie określił więc warunki jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać. Spełnienie ww. warunków łącznie powoduje możliwość skorzystania z prawa do łącznego opodatkowania dochodów małżonków.

Z analizy opisu zdarzenia wynika, że w 2021 roku Sąd Okręgowy ogłosił upadłość konsumencką Pana żony oraz Pana. Ustalony (…) 2022 roku plan spłaty wierzycieli żony został wykonany w czerwcu 2025 roku. W czasie Pana postępowania upadłościowego plan spłaty wierzycieli został ustalony (…) 2024 roku i jest jeszcze w trakcie wykonywania. W dniu składania wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego pozostaje Pan z żoną w związku małżeńskim, nie uczestniczy w postępowaniu rozwodowym ani nie został złożony do sądu pozew w tej sprawie. Prowadzi Pan z żoną wspólne gospodarstwo domowe. W 2025 r. Pan i Pana żona podlegaliście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Pan i Pana żona zawarliście związek małżeński (…) 2005 r. Postępowanie upadłościowe wobec Pan i Pana żony było prowadzone w trybie art. 491¹ ustawy Prawo upadłościowe, tj. wobec osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej. W 2025 roku wobec Pan i Pana żony nie miały zastosowania przepisy art. 30c, nie miały zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, jak również nie miały zastosowania przepisy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Powziął Pan wątpliwość, czy za rok 2025 może Pan rozliczyć się wspólnie z żoną na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Celem wyjaśnienia Pana wątpliwości należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Rozdzielność majątkowa powstaje z mocy prawa, w razie ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.

Na mocy art. 53 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W razie uchylenia ubezwłasnowolnienia, a także umorzenia, ukończenia lub uchylenia postępowania upadłościowego, między małżonkami powstaje ustawowy ustrój majątkowy.

Stosownie zaś do art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 614):

Z dniem ogłoszenia upadłości jednego z małżonków powstaje między małżonkami rozdzielność majątkowa, o której mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2023 r. poz. 2809). Jeżeli małżonkowie pozostawali w ustroju wspólności majątkowej, majątek wspólny małżonków wchodzi do masy upadłości, a jego podział jest niedopuszczalny.

Z art. 491¹ ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe wynika, że przepisy niniejszego tytułu (tj. Postępowanie upadłościowe wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej) stosuje się wobec osób fizycznych, których upadłości nie można ogłosić zgodnie z przepisami działu II tytułu I części pierwszej.

Zgodnie z art. 491¹⁴ ww. ustawy zawiera uregulowania dotyczące planu spłaty wierzycieli. Zgodnie z ust. 8 tego przepisu:

Wydanie postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli albo umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli lub warunkowym umorzeniu zobowiązań upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli oznacza zakończenie postępowania.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne – na tle przedstawionego opisu sprawy – wskazuję, że skoro wydanie postanowienia o ustaleniu planu spłaty wierzycieli oznacza zakończenie postępowania, to zgodnie z art. 53 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w razie ukończenia postępowania upadłościowego, między małżonkami powstaje ustawowy ustrój majątkowy. Plan spłaty wierzycieli żony został ustalony (…) 2022 r., natomiast Pana plan spłaty wierzycieli został ustalony (…) 2024 r. Zatem (…) 2024 r. powstał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej, bowiem z tym dniem, zgodnie z art. 491¹⁴ustawy Prawo upadłościowe wydane zostało postanowienie o ustaleniu spłaty wierzycieli, oznaczające zakończenie postępowania upadłościowego. Pozostawał Pan zatem wraz z żoną przez cały rok 2025 we wspólności majątkowej małżeńskiej. Tym samym jest Pan uprawniony do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wspólnie z małżonką. W tym zakresie Pana stanowisko jest prawidłowe.

W świetle powyższego Pana stanowisko, że z dniem (…) 2025 roku doszło do zniesienia rozdzielności majątkowej organ uznał za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – przedmiotowa interpretacja dotyczy Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla Pana małżonki.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.