Wnioskodawca, osoba fizyczna prowadząca czasowo zawieszoną jednoosobową działalność gospodarczą, nabył wraz z małżonką nieruchomość gruntową do majątku wspólnego w czerwcu 2025 roku, planując budowę i sprzedaż budynku mieszkalnego w ramach swojej działalności, finansując wydatki inwestycyjne…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca A. A. jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Działalności Gospodarczej. Działalność była czasowo zawieszona, tj. od dnia 1 września 2023 r. W okresie zawieszenia działalności Wnioskodawca wraz z małżonką, z którą pozostaje w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, nabył nieruchomość gruntową od osób prywatnych (Akt notarialny z dnia 17 czerwca 2025 r.). W momencie zakupu nieruchomości, tj. w akcie notarialnym nie został wskazany cel zakupu nieruchomości. Zakup nieruchomości nastąpił do majątku objętego wspólnością ustawową.
Po zakupie gruntu Wnioskodawca, jako inwestor, uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę budynku na tej nieruchomości. Przedmiotowa decyzja z dnia 21 sierpnia 2025 r. dotyczyła zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego. Wnioskodawca zamierzał od początku wykorzystać tę nieruchomość w prowadzonej działalności gospodarczej oraz wznieść na niej budynek przeznaczony na sprzedaż w ramach działalności. Pomimo formalnego zawieszenia działalności, Wnioskodawca rozpoczął proces inwestycyjny. Regulował wydatki inwestycyjne (w tym faktury za roboty budowlane i materiały budowlane) z rachunku bankowego swojej działalności gospodarczej. Jest czynnym podatnikiem VAT. W momencie dokonywania zakupów nie posiadał w PKD wpisanego rodzaju działalności dotyczącej wznoszenia budynków lub realizacji projektów budowlanych, jednak po wznowieniu działalności, tj. 21 października 2025 r. dokonał aktualizacji wpisu i dodał odpowiednie kody PKD związane z działalnością deweloperską /budowlaną oraz sprzedażą nieruchomości/. Wnioskodawca zamierza zakończyć budowę, a następnie sprzedać budynek jako składnik majątku związanego z działalnością gospodarczą, traktując sprzedaż jako czynność opodatkowaną VAT oraz przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej na potrzeby PIT. Nieruchomość nie była wykorzystywana prywatnie, a od początku - zgodnie z zamiarem Wnioskodawcy - miała zostać przeznaczona na cele działalności gospodarczej polegającej na budowie i sprzedaży budynków.
Pytania
1. Czy w opisanym stanie faktycznym, w którym nieruchomość została nabyta do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską przez Wnioskodawcę i jego małżonkę, przy czym od momentu nabycia nieruchomość ta była przeznaczona wyłącznie na cele prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej, nie była wykorzystywana prywatnie, a sprzedaż nieruchomości nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej prowadzonej wyłącznie przez Wnioskodawcę, przychód uzyskany ze sprzedaży całej nieruchomości powinien zostać w całości zakwalifikowany jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że nieruchomość została nabyta wspólnie z małżonką?
2. Czy w opisanym stanie faktycznym, w którym nieruchomość stanowi majątek objęty wspólnością ustawową małżeńską, a wyłącznie Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i od początku przeznaczył całą nieruchomość na cele prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej, finansował całość procesu inwestycyjnego z rachunku firmowego oraz nie występowało jakiekolwiek wykorzystanie nieruchomości do celów prywatnych, Wnioskodawca jest uprawniony: do uznania, że sprzedaż całej nieruchomości następuje w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, oraz do naliczenia podatku VAT należnego od całej wartości sprzedaży nieruchomości, a także do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z budową nieruchomości, mimo że drugi małżonek nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem VAT?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (pyt. 1). W części dotyczącej podatku od towarów i usług (pyt. 2) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości stanowi w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).
Nieruchomość, choć formalnie nabyta do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską, od momentu nabycia była przeznaczona wyłącznie na cele prowadzonej przez Wnioskodawcę jednoosobowej działalności gospodarczej. Nie była ona wykorzystywana do celów prywatnych ani osobistych Wnioskodawcy ani jego małżonki. Od początku istniał zamiar wykorzystania nieruchomości w ramach działalności gospodarczej, a następnie jej sprzedaży jako składnika majątku związanego z tą działalnością.
Okoliczność, że nieruchomość została nabyta w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, nie ma wpływu na jej kwalifikację podatkową. Zawieszenie działalności gospodarczej nie oznacza likwidacji przedsiębiorstwa, a podatnik zachowuje status przedsiębiorcy. Dopuszczalne jest w tym okresie ponoszenie wydatków związanych z przyszłą działalnością gospodarczą, w tym realizacja procesu inwestycyjnego.
W konsekwencji sprzedaż nieruchomości nie może zostać zakwalifikowana do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT (odpłatne zbycie nieruchomości), lecz stanowi przychód z działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.
Zdaniem Wnioskodawcy, fakt istnienia wspólności ustawowej małżeńskiej nie skutkuje obowiązkiem przypisywania przychodu ze sprzedaży nieruchomości w proporcji po 1/2 do każdego z małżonków. Małżonka Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej, nie uczestniczyła w procesie inwestycyjnym, a nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Tym samym to Wnioskodawca osiąga przychód podatkowy z tytułu sprzedaży nieruchomości i to on jest zobowiązany do jego rozliczenia w całości.
Analogicznie, Wnioskodawca jest uprawniony do rozpoznania w całości kosztów uzyskania przychodów związanych z nabyciem nieruchomości oraz poniesionych nakładów inwestycyjnych, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
Interpretacja indywidualna nr 0114-KDIP3-1.4011.365.2018.2.LZ z dnia 4 września 2018r. potwierdza, że przychód ze sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej w działalności jednego z małżonków traktowany jest jako przychód tego małżonka prowadzącego działalność i nie dzieli się go między oboje małżonków.
W przywołanej interpretacji Dyrektor KIS wskazuje, że: „odpłatne zbycie nieruchomości stanowiącej przedmiot majątku wspólnego małżonków, wykorzystywanej w działalności gospodarczej przez jednego z małżonków, stanowi w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, jedynie tego podmiotu, który faktycznie przedmiotową nieruchomość wykorzystywał dla celów prowadzonej działalności gospodarczej”.
W konsekwencji, uzyskany ze sprzedaży przychód winien zostać opodatkowany w całości według zasad wynikających z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, tj. Wnioskodawcę.
W świetle powyższego mając na względzie przedstawiony opis zaistniałego stanu faktycznego oraz cytowane wyżej przepisy stwierdzić należy, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, będzie stanowił przychód uzyskany z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1. W konsekwencji będzie to przychód ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy (odpłatnego zbycia nieruchomości).
Podsumowanie Stanowiska Wnioskodawcy
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym będzie mu przysługiwało pełne prawo do rozliczenia podatku dochodowego w związku ze sprzedażą nieruchomości.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości stanowi w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, podlegający rozliczeniu wyłącznie przez Wnioskodawcę. Fakt nabycia nieruchomości do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską pozostaje bez wpływu na kwalifikację przychodu, ponieważ nieruchomość od początku była przeznaczona wyłącznie na cele działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę i nie była wykorzystywana prywatnie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
W myśl art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Jak stanowi natomiast art. 14 ust. 1 powoływanej ustawy:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Co do zasady, do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, określone w art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 tej ustawy.
Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:
Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.
Z przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c tej ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.
Jednakże wskazać należy, że wyjątek od tej zasady ma miejsce w sytuacji, gdy podatnik prowadzi działalność w zakresie obrotu nieruchomościami, a nieruchomość ta stanowi towar handlowy w prowadzonej w tym zakresie działalności gospodarczej.
Zatem, jeśli lokale mieszkalne, są wyłącznie składnikami majątku obrotowego działalności gospodarczej podatnika, tj. są jego towarem handlowym przeznaczonym do sprzedaży, to przychód, który podatnik uzyska z jego sprzedaży w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, będzie stanowić przychód z tej działalności, tj. ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pamiętać trzeba, że w świetle definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 5a pkt 6 ustawy podatkowej profesjonalny obrót ma charakter obiektywny i niezależny od subiektywnego przekonania osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą.
Zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu Ministra Finansów z 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1299 ze zm.) towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym.
Stosunki majątkowe między małżonkami zostały natomiast uregulowane w ustawie z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
W myśl art. 341 ww. ustawy:
Każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka.
Zgodnie z art. 36 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.
Art. 36 § 2 ww. Kodeksu stanowi:
Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
Natomiast stosownie do treści art. 37 § 1 tego Kodeksu:
Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania:
1) czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków;
2) czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia prawa rzeczowego, którego przedmiotem jest budynek lub lokal;
3) czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia i wydzierżawienia gospodarstwa rolnego lub przedsiębiorstwa;
4) darowizny z majątku wspólnego, z wyjątkiem drobnych darowizn zwyczajowo przyjętych.
W świetle tych przepisów, wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bez udziałowa) oraz to, że żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego. Zatem, każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Nie można więc w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej wyodrębnić części należącej do żony i części należącej do męża.
W opisie sprawy wskazano, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Działalności Gospodarczej. W okresie zawieszenia działalności, nabył Pan od osób prywatnych nieruchomość gruntową. Zakup nieruchomości nastąpił do majątku objętego wspólnością małżeńską. Po zakupie gruntu jako inwestor, uzyskał Pan decyzję o pozwoleniu na budowę budynku na tej nieruchomości. Decyzja ta dotyczyła zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego. Zamierzał Pan od początku wykorzystać tę nieruchomość w prowadzonej działalności gospodarczej oraz wznieść na niej budynek przeznaczony na sprzedaż w ramach działalności. Pomimo formalnego zawieszenia działalności, rozpoczął Pan proces inwestycyjny. Regulował Pan wydatki inwestycyjne (w tym faktury za roboty budowlane i materiały budowlane) z rachunku bankowego swojej działalności gospodarczej. W momencie dokonywania zakupów nie posiadał Pan w PKD wpisanego rodzaju działalności dotyczącej wznoszenia budynków lub realizacji projektów budowlanych, jednak po wznowieniu działalności, tj. 21 października 2025 r. dokonał Pan aktualizacji wpisu i dodał odpowiednie kody PKD związane z działalnością deweloperską /budowlaną oraz sprzedażą nieruchomości. Zamierza Pan zakończyć budowę, a następnie sprzedać budynek jako składnik majątku związanego z działalnością gospodarczą, traktując sprzedaż jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Nieruchomość od samego początku - zgodnie z Pana zamiarem - miała zostać przeznaczona na cele działalności gospodarczej polegającej na budowie i sprzedaży budynków.
O ile z wniosku wynika, że nieruchomość gruntową na której zamierza Pan wybudować budynek mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy, a następnie sprzedaż tego budynku jako składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą, nabył Pan razem z żoną do majątku wspólnego w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, to jednak z uwagi na kolejne działania/okoliczności opisane we wniosku uznać należy, że planowana sprzedaż ww. nieruchomości powinna w takim przypadku zostać zaliczona do źródła przychodów jakim jest Pana pozarolnicza działalność gospodarcza. Opisane i planowane przez Pana działania dowodzą, że wybudowanie powyższego budynku służyć ma przede wszystkim generowaniu przychodów z Pana działalności gospodarczej.
Podkreślam, że o klasyfikacji danego składnika majątku do środków trwałych lub towarów handlowych winien zdecydować sam podatnik. Decyzja w tym zakresie nie może mieć jednak charakteru dowolnego. Decydujące znaczenie dla tej klasyfikacji ma przeznaczenie określonego składnika majątku, tj. na gruncie tej sprawy lokali mieszkalnych. Ponieważ – jak sam Pan wskazał –budynek został wybudowany w celu dalszej odsprzedaży, dlatego lokale mieszkalne stanowią towar handlowy. Zatem przepis art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania w opisanej przez Pana sytuacji.
Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz treść wniosku stwierdzić należy, że przychód, który uzyska Pan ze sprzedaży budynku wybudowanego w ramach Pana pozarolniczej działalności gospodarczej będzie stanowić w całości wyłącznie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
W odniesieniu do powołanej interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo