Interpretacja 0114-KDIP3-1.4011.1084.2025.2.EC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie:

• zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności nierejestrowej wydatków ponoszonych na edukację muzyczną w postaci opłat za szkołę organistowską na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych- jest prawidłowe,
• w pozostałym zakresie – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 31 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnił go Pan pismem z 25 stycznia 2026 r. (wpływ 28 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną zatrudnioną na podstawie umowy o pracę i uzyskuje z tego tytułu wynagrodzenie, od którego odprowadzane są należne składki na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne. Równocześnie Wnioskodawca prowadzi działalność nierejestrową w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców. Profil działalności nierejestrowej obejmuje świadczenie usług muzycznych jako organista. Usługi te są wykonywane w miarę potrzeb i możliwości, kilka razy w tygodniu, w kilku lokalizacjach na terenie miasta (…). Wnioskodawca nie wystawia faktur ani rachunków; rozliczenia z odbiorcą usług odbywają się w cyklach miesięcznych, na podstawie ustalonej liczby wykonanych usług. Wnioskodawca prowadzi ewidencję przychodów zgodnie z art. 24a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku ze świadczeniem usług organisty Wnioskodawca regularnie dojeżdża z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania usług. Każdorazowy przejazd na terenie miasta obejmuje między 10 a 20 km (tam i z powrotem). Wnioskodawca korzysta w tym celu z prywatnego samochodu osobowego o pojemności silnika powyżej 900 cm³. W 2025 r. Wnioskodawca ponosił również regularne wydatki na edukację muzyczną związaną z podnoszeniem kwalifikacji niezbędnych do świadczenia usług organisty. Są to comiesięczne opłaty za naukę w szkole organistowskiej (prowadzonej przez placówkę diecezjalną). Wnioskodawca posiada dowody poniesienia tych wydatków w postaci potwierdzeń przelewów bankowych. Program nauczania obejmuje kompleksową naukę gry na organach i pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością muzyczną.

Zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza w zeznaniu rocznym za 2025 r. oraz w kolejnych latach podatkowych zaliczać do kosztów uzyskania przychodów z działalności nierejestrowej: wydatki ponoszone na edukację muzyczną w postaci opłat za szkołę organistowską, jako koszty związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych niezbędnych do świadczenia usług organisty, koszty używania prywatnego samochodu osobowego w celu dojazdu do miejsca wykonywania usług organisty, ustalane na podstawie prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu, z zastosowaniem limitu wynikającego z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według stawek określonych w przepisach wykonawczych.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Jako koszty uzyskania przychodów z działalności nierejestrowej zamierza Pan kwalifikować wydatki związane z używaniem prywatnego samochodu osobowego, rozliczane ryczałtowo na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie zamierza Pan wyodrębniać ani rozliczać odrębnie poszczególnych kategorii wydatków (takich jak paliwo, ubezpieczenie, naprawy czy inne koszty eksploatacyjne). Koszty używania samochodu będą ustalane wyłącznie jako iloczyn liczby faktycznie przejechanych kilometrów związanych z działalnością nierejestrową oraz stawki za 1 km przebiegu określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 23 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Samochód osobowy, o którym mowa we wniosku, jest pojazdem prywatnym i jest wykorzystywany zarówno do celów związanych z prowadzoną działalnością nierejestrową, jak i do celów prywatnych. Na potrzeby działalności nierejestrowej prowadzi Pan ewidencję przebiegu pojazdu zgodną z art. 23 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sposób umożliwiający wyodrębnienie przejazdów związanych wyłącznie z działalnością nierejestrową, a do kosztów uzyskania przychodów zamierza Pan zaliczać wyłącznie przejazdy faktycznie związane z tą działalnością.

Zarówno wydatki ponoszone na naukę w szkole organistowskiej, jak i koszty używania prywatnego samochodu osobowego, zostały poniesione wyłącznie w związku z prowadzoną działalnością nierejestrową polegającą na świadczeniu usług organisty.

Bezpośrednie powiązanie wydatków z działalnością nierejestrową wynika z następujących okoliczności:

• nauka w szkole organistowskiej obejmuje kształcenie w zakresie gry na organach i przygotowuje do wykonywania usług organisty, które stanowią przedmiot działalności nierejestrowej. Bezpośrednia zależność pomiędzy nauką w szkole organistowskiej, a możliwością świadczenia usługi organisty jest wyraźnie zaznaczona w dokumentach wewnątrzkościelnych, a jej wyrazem jest klauzula dokumentu potwierdzającego ukończenie szkoły: "Niniejszy dyplom uprawnia do wykonywania zadań muzyka kościelnego w kościele rzymskokatolickim";
• dojazdy prywatnym samochodem dotyczą wyłącznie przejazdów z miejsca zamieszkania do miejsca świadczenia usług organisty oraz powrotów z tego miejsca;
• bez ponoszenia wskazanych wydatków świadczenie usług w ramach działalności nierejestrowej nie byłoby możliwe albo byłoby istotnie utrudnione.

Zamierza Pan udokumentować poniesione wydatki oraz ich związek z prowadzoną działalnością nierejestrową w następujący sposób:

• wydatki na szkołę organistowską – za pomocą potwierdzeń przelewów bankowych dokumentujących poniesienie opłat na rzecz placówki prowadzącej szkołę organistowską (poniesionych w roku 2025);
• wydatki związane z używaniem prywatnego samochodu osobowego – za pomocą prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu, zawierającej w szczególności datę przejazdu, cel przejazdu związany z działalnością nierejestrową, trasę oraz liczbę przejechanych kilometrów.

Powyższa dokumentacja umożliwia jednoznaczne przypisanie ponoszonych wydatków do prowadzonej działalności nierejestrowej oraz ustalenie ich wysokości zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Mając powyższe na uwadze, uważa Pan, że opisany stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe zostały doprecyzowane w sposób wyczerpujący i zgodny z zakresem wskazanym w wezwaniu. W związku z tym uprzejmie prosi Pan o dalsze procedowanie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z działalności nierejestrowej:

a)  wydatków ponoszonych na edukację muzyczną w postaci opłat za szkołę organistowską, związanych z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych niezbędnych do świadczenia usług organisty, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

b)  wydatków związanych z używaniem prywatnego samochodu osobowego w celu dojazdu do miejsca świadczenia usług organisty, ustalanych na podstawie prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu, z zastosowaniem limitu wynikającego z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według stawek określonych w przepisach wykonawczych

-     jako kosztów uzyskania przychodów z działalności nierejestrowej?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym będzie on uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z działalności nierejestrowej zarówno wydatków na edukację muzyczną, jak i wydatków związanych z używaniem prywatnego samochodu osobowego w celu dojazdu do miejsca świadczenia usług organisty, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

1.  Koszty edukacji muzycznej

Zdaniem Wnioskodawcy wydatki ponoszone na naukę gry na organach w ramach szkoły organistowskiej stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te spełniają przesłanki uznania ich za koszty podatkowe, gdyż:

• są racjonalne oraz gospodarczo uzasadnione, pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z prowadzoną działalnością nierejestrową polegającą na świadczeniu usług organisty,
• służą podnoszeniu kwalifikacji zawodowych niezbędnych do prawidłowego wykonywania usług oraz utrzymaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów,
• nie zostały wymienione w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów określonym w art. 23 ustawy o PIT.

Program nauczania szkoły organistowskiej obejmuje kompleksową naukę gry na organach i jest ściśle związany z zakresem świadczonych usług. Wydatki te nie mają charakteru ogólnego ani osobistego, lecz pozostają w bezpośrednim związku z działalnością zarobkową prowadzoną przez Wnioskodawcę.

W orzecznictwie oraz w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych wskazuje się, że wydatki na podnoszenie kwalifikacji zawodowych mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile mają związek z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła, co w niniejszej sprawie ma miejsce.

2.  Koszty dojazdów prywatnym samochodem osobowym

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki związane z używaniem prywatnego samochodu dojazdu do miejsca świadczenia usług organisty mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z działalności nierejestrowej na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, z uwzględnieniem ograniczenia wynikającego z art. 23 ust. 1 pkt 46 tej ustawy. Dojazdy do miejsca wykonywania usług stanowią niezbędny element prowadzenia działalności i pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z osiąganiem przychodów z tej działalności. Wydatki te są faktycznie ponoszone oraz odpowiednio dokumentowane poprzez ewidencję przejazdów związaną każdorazowo ze świadczeniem usługi w miejscu jej świadczenia.

Wysokość kosztów zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów nie przekracza limitu wynikającego z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT i jest ustalana według stawek za 1 km przebiegu określonych w przepisach wykonawczych, tj. w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych niebędących własnością pracodawcy, wraz z późniejszymi zmianami.

W ocenie Wnioskodawcy spełnione są zatem wszystkie przesłanki umożliwiające zaliczenie powyższych wydatków do kosztów uzyskania przychodów z działalności nierejestrowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych określa źródła przychodów, jednym z nich – w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy – są „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z przytoczonych przepisów podatkowych, przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, stosownie do art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są kwalifikowane do przychodów z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.

Natomiast w myśl art. 20 ust. 1bb o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Na mocy ustawy z dnia 25 lipca 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu uproszczenia procedur administracyjnych oraz wsparcia przedsiębiorczości (Dz. U. z 2025 r. poz. 1168) przepis art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców z dniem 1 stycznia 2026 r. otrzymał następujące brzmienie:

W myśl natomiast art. 5 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:

Stosowanie tego przepisu to prawo, a nie obowiązek potencjalnego przedsiębiorcy – osoba wykonująca działalność może w każdej chwili złożyć wniosek o wpis do CEiDG, wchodząc w reżim obowiązujący zarejestrowanych przedsiębiorców.

Działalność określona w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców stanowi tzw. działalność nierejestrową.

Zgodnie z art. 5 ust. 6 ustawy Prawo przedsiębiorców:

W myśl natomiast art. 44 ust. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców:

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że prowadzi Pan działalność nierejestrową, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców i ponosi Pan wydatki związane z tą działalnością. Profil działalności nierejestrowej obejmuje świadczenie usług muzycznych jako organista. Posiada Pan samochód osobowy, którym dojeżdża Pan do miejsca wykonywania usług. Nie zamierza Pan wyodrębniać ani rozliczać odrębnie poszczególnych kategorii wydatków (takich jak paliwo, ubezpieczenie, naprawy czy inne koszty eksploatacyjne). Koszty używania samochodu będą ustalane wyłącznie jako iloczyn liczby faktycznie przejechanych kilometrów związanych z działalnością nierejestrową oraz stawki za 1 km przebiegu określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 23 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samochód osobowy jest pojazdem prywatnym i jest wykorzystywany zarówno do celów związanych z prowadzoną działalnością nierejestrową, jak i do celów prywatnych. Ponosił Pan również regularne wydatki na edukację muzyczną związaną z podnoszeniem kwalifikacji niezbędnych do świadczenia usług organisty. Są to comiesięczne opłaty za naukę w szkole organistowskiej (prowadzonej przez placówkę diecezjalną). Posiada Pan dowody poniesienia tych wydatków w postaci potwierdzeń przelewów bankowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera szczególnych postanowień dotyczących kosztów uzyskania odnoszących się do źródła przychodów jakim jest działalność nierejestrowa. W związku z powyższym zastosowanie znajdzie w tym przypadku ogólna zasada wskazana w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie rzeczywiście poniesione przez podatnika, racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, aosiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.

Jak z powyższego wynika, podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23 ww. ustawy - pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).

Natomiast jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z przytoczonego brzmienia przepisu dyspozycja art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje wprost na samochód „stanowiący własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą” i wykorzystywanie tego samochodu „również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika”, dotyczy też sytuacji gdy samochód jest wykorzystywany do celów prywatnych, jak i do celów działalności gospodarczej.

Stosownie natomiast do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym:

Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 47 ww. ustawy:

Również z brzmienia art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że dotyczy sytuacji używania samochodu „na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej”.

Natomiast wysokość limitu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 47, branego pod uwagę przy określaniu jaka część składki na ubezpieczenie samochodu, innego niż określony w pkt 46, nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu oraz wyłącznie w przypadku składek kalkulowanych w oparciu o wartość samochodu wynosi 150 000 zł. A contrario w całości więc mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów składki na ubezpieczenie samochodów osobowych, których wartość przyjęta do celów ubezpieczenia nie przekracza kwoty 150 000 zł.

Zatem, jeżeli składki na ubezpieczenie oraz wydatki z tytułu używania samochodu osobowego wykorzystywanego wyłącznie w prowadzonej działalności nierejestrowej pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i faktycznie dotyczą działalności nierejestrowej mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodu w całości.

Z uwagi na fakt, że w przypadku działalności nierejestrowej nie znajduje zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 46, pkt 46a i pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to koszty eksploatacji oraz ubezpieczenia pojazdu w sytuacji, gdy wydatki te pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem i faktycznie zostaną poniesione przez podatnika w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu mogą być zaliczone do kosztów działalności nierejestrowej w takiej części, w jakiej samochód osobowy wykorzystywany jest do prowadzenia tej działalności.

We wniosku wskazał Pan jednak, że nie zamierza Pan wyodrębniać ani rozliczać odrębnie poszczególnych kategorii wydatków (takich jak paliwo, ubezpieczenie, naprawy czy inne koszty eksploatacyjne). Koszty używania samochodu będą ustalane wyłącznie jako iloczyn liczby faktycznie przejechanych kilometrów związanych z działalnością nierejestrową oraz stawki za 1 km przebiegu określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 23 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem wydatki związane z używaniem prywatnego samochodu w celu dojazdu do miejsca świadczenia usług organisty nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z działalności nierejestrowej, z uwzględnieniem ograniczenia wynikającego z art. 23 ust. 1 pkt 46 tej ustawy, gdyż jak wskazano powyżej w przypadku działalności nierejestrowej nie znajduje zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na edukację muzyczną w postaci opłat za szkołę organistowską wskazać należy, że wymienione przez Pana wydatki są związane z zakresem prowadzonej przez Pana działalności nierejestrowanej, a zdobyta wiedza będzie miała odzwierciedlenie w powstaniu lub wzroście przychodu z tego źródła, bądź wpłynie na zachowanie lub zabezpieczenie tego źródła przychodu. Ponadto, wydatki te nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy podkreślić, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia, że dany wydatek został faktycznie poniesiony i że spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu – w szczególności, że pozostaje on w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub możliwością powstania przychodu.

Podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23 ww. ustawy, pod warunkiem że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów). Aby dany koszt mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi ponadto zostać prawidłowo udokumentowany.

Jak już wskazano powyżej, przesłanką konieczną do zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku przyczynowego między poniesionym kosztem a uzyskanym przychodem bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Każdorazowa ocena wydatków poniesionych przez podatnika wymaga zatem dokonania indywidualnej analizy.

Powołany wyżej przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa zasad dokumentowania wydatków zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów.

W tym miejscu zaznaczam, że na mocy art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 111):

W świetle tak przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przyjąć zatem należy, że poniesienie wyliczonych wydatków na opłaty za szkołę organistowską wpłynie na zwiększenie oraz zabezpieczenie źródła przychodu z prowadzonej działalności nierejestrowanej. Wobec tego, wydatki te – jako mające związek z prowadzoną przez Pana działalnością nierejestrowaną – faktycznie poniesione po rozpoczęciu tej działalności i właściwie udokumentowane mogą stanowić koszty uzyskania przychodów z tytułu jej prowadzenia.

Zatem w tej części stanowisko Pana uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
• zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Z uwagi na zakres żądania, które wyznacza postawione przez Pana pytanie, niniejsza interpretacja dotyczy możliwości uwzględnienia poniesionych przez Pana wydatków jako kosztów uzyskania przychodów. Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia nie jest ustalenie, czy prowadzi Pan tzw. działalność nierejestrową/nierejestrowaną. Powyższe przyjęto bowiem – za wskaznym przez Pana opisem dokonanym we wniosku – jako tło faktyczne sprawy, tj. opis zdarzenia przyszłego stanowiący podstawę dla rozstrzygniecia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.