Interpretacja 0114-KDIP3-1.4011.1089.2025.2.MZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 13 lutego 2026 r. (wpływ 13 lutego 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A.A. (dalej: Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą B. NIP (…), REGON: (…) w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) i rozlicza się na zasadach określonych w art. 30c ust. 1 ustawy o PIT.

Niniejszy wniosek obejmuje okres od 1 stycznia 2019 r. do 30 kwietnia 2021 r. W tym okresie Wnioskodawca był komandytariuszem w C. sp. z o.o. spółka komandytowa (dalej: C. lub Spółka) i rozliczał przychody i koszty Spółki proporcjonalnie do swojego prawa do udziału w zysku - zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT. Należy wskazać, że we wskazanym okresie tj. od stycznia 2019 r. do końca kwietnia 2021 r. (dalej: Okres objęty wnioskiem) Spółka była transparentna podatkowo i to wspólnicy byli zobowiązani do rozliczenia dochodów uzyskanych w udziałach Spółki; z kolei od maja 2021 r. Spółka stała się podatnikiem CIT i niniejszy wniosek nie obejmuje już tego okresu. Spółka działała na polskim rynku od 2014 r. jako lider wśród firm informatycznych dostarczających oprogramowanie dla branży prawniczej. Spółka zaprojektowała, wytworzyła i wdrożyła u swoich klientów szereg autorskich rozwiązań informatycznych, w tym programów komputerowych służących do zarządzania konkretnymi procesami biznesowymi w celu ich automatyzacji i optymalizacji, w szczególności związanych z zarządzaniem, w tym przetwarzaniem, obiegiem i obsługą dokumentów. Spółka świadczyła również na rzecz klientów usługi w zakresie obsługi programów komputerowych wdrożonych u klientów.

W okresie objętym wnioskiem współpraca Spółki z klientami odbywała się na podstawie zawartej umowy licencyjnej określającej szczegółowe warunki współpracy. W ramach zawieranych z klientami umów licencyjnych C. udostępniała klientom stworzone przez siebie autorskie oprogramowanie do (oprogramowanie instalowane było w udostępnionej przez klienta infrastrukturze). Klienci uzyskiwali dostęp do systemu w określonym zakresie funkcjonalnym, na warunkach i przez okres wskazany w umowie. Oprogramowanie było utrzymywane, rozwijane i aktualizowane przez Spółkę w sposób ciągły, a klienci korzystali z niego bez instalowania go na własnej infrastrukturze informatycznej. Wynagrodzenie otrzymywane przez Spółkę obejmowało opłatę za wdrożenie oraz opłatę za korzystanie z funkcjonalności programu komputerowego. W zakresie usług związanych z rozbudową systemu o dodatkowe opcje, realizowaną na zlecenie klienta, Spółka ustalała osobne wynagrodzenie, które rozlicza z klientem odrębnie (tj. poza opłatą za korzystanie z oprogramowania ustaloną na podstawie umowy licencyjnej).

Ponadto odrębne opłaty (wynagrodzenie) ustalane były także za inne usługi np. za usługi wsparcia IT, szkoleń itp. W okresie objętym wnioskiem C. wytwarzała, modyfikowała i unowocześniała innowacyjne oprogramowanie, które stanowi nowatorskie, kompleksowe rozwiązanie przeznaczone dla organizacji dążących do optymalizacji zarządzania danymi, usprawnienia procesów biznesowych oraz wdrożenia nowoczesnych technologii automatyzacji i sztucznej inteligencji. Oprogramowanie Spółki stanowi kompleksową platformę do automatyzacji przetwarzania dokumentów, obejmującą wsparcie procesu skanowania, odczytywania oraz dalszej obsługi danych pozyskiwanych z dokumentów papierowych i elektronicznych. System wykorzystuje algorytmy (…) oraz inne technologie sztucznej inteligencji do inteligentnego przechwytywania obrazu, wstępnej analizy jakości skanów oraz zaawansowanego rozpoznawania treści (…).

Rozwiązanie obsługuje zarówno dokumenty ustrukturyzowane, jak i nieustrukturyzowane, umożliwiając adaptacyjne rozpoznawanie układów, kontekstu danych oraz ich semantycznej interpretacji, niezależnie od formatu, struktury czy jakości materiału źródłowego. Platforma znajduje zastosowanie w przetwarzaniu różnorodnych typów dokumentów, w tym dokumentów prawnych, dokumentów klienckich, korespondencji e-mail, formularzy, umów, faktur oraz innych materiałów biznesowych. System automatyzuje kolejne etapy obiegu informacji, takie jak klasyfikacja dokumentów, ekstrakcja i walidacja danych oraz ich mapowanie do systemów docelowych, wspierając użytkownika w procesie weryfikacji i korekty. Zastosowanie technologii (…) pozwala na ciągłe doskonalenie skuteczności odczytu w oparciu o dane historyczne, znacząco redukując nakład pracy manualnej, minimalizując ryzyko błędów oraz skracając czas przetwarzania dokumentów, przy jednoczesnym zapewnieniu skalowalności i możliwości dostosowania rozwiązania do specyficznych procesów biznesowych organizacji. W konsekwencji oprogramowanie komputerowe stworzone przez Spółkę to wszechstronny ekosystem, integrujący zarządzanie danymi, zaawansowaną analitykę, łączność z platformami biznesowymi oraz automatyzację opartą o sztuczną inteligencję. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że opisane powyżej oprogramowanie (nowatorki program komputerowy) powstało w wyniku realizowanych przez Spółkę prac badawczo-rozwojowych.

Należy podkreślić, że wytworzenie przez C. oprogramowania odbywało się w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany). Prace badawczo-rozwojowe związane z wytworzeniem oprogramowania realizowane były zgodnie z przyjętym planem, uwzględniając odpowiednie zasoby niezbędne do ich realizacji (tj. wykwalifikowany personel posiadający specjalistyczną wiedzę oraz niezbędny sprzęt, narzędzia, materiały i usługi). W ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych Spółka podejmowała następujące czynności: opracowanie i weryfikacja koncepcji oprogramowania, analizy możliwości wykorzystania dostępnych obecnie technologii, poszukiwanie nowych rozwiązań i metod realizacji różnego rodzaju procesów obliczeniowych oraz przetwarzania i prezentacji danych, tworzenie nowych algorytmów lub rozwój już istniejących, tworzenie unikalnych kodów programistycznych.

W konsekwencji prace badawczo- rozwojowe, których efektem jest wytworzenie oprogramowania przez Spółkę polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym m.in. z zakresu narzędzi informatycznych, oprogramowania, matematyki i statystyki, przetwarzania danych w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci nowego programu komputerowego. Opisane powyżej, wytwarzane przez Spółkę oprogramowanie (aplikacje, moduły, funkcjonalności, kody źródłowe, konfiguracje systemu itp.) jest rozwiązaniem innowacyjnym i nowatorskim na poziomie przedsiębiorstwa C. oraz w znacznym stopniu odróżniającym się od rozwiązań stworzonych wcześniej i już funkcjonujących w Spółce. Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że praca nad wytworzeniem oprogramowania nie miały charakteru działań rutynowych ani okresowych zmian, lecz były systematycznym rozwojem konkretnego projektu informatycznego, który to proces zakończony był powstaniem zupełnie nowego rozwiązania informatycznego (konkretnego oprogramowania). W konsekwencji oprogramowanie wytworzone przez Spółkę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez nią działalności gospodarczej stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W procesie wytwarzania oprogramowania Spółka zatrudniała/ współpracowała z wysokiej klasy specjalistami, m.in. programistami, inżynierami oprogramowania, testerami, oraz deweloperami (dalej: Specjaliści). W konsekwencji Spółka ponosi lub będzie ponosić głównie m.in. następujące kategorie kosztów, bezpośrednio związanych z wytworzeniem, ulepszeniem lub rozwinięciem programów komputerowych: • wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, tj. należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; • wynagrodzenia z tytułu umów zlecenie/umów o dzieło, tj. należności o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: Koszty bezosobowe); • koszty nabycia usług informatycznych w ramach umów B2B zawartych z osobami fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą (tj. pozarolniczą działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT; dalej: Koszty B2B). Wnioskodawca nadmienia, że umowy B2B zawierany były przez Spółkę z podmiotami niepowiązanymi ze Spółką w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Należy wskazać, że w ramach współpracy B2B Spółka nabywała m.in. usługi programistyczne, w wyniku których powstały fragmenty kodów źródłowych oprogramowania/ funkcjonalności.

Następnie Spółka składała w całość fragmenty kodów źródłowych przy pomocy swoich pracowników lub współpracowników (B2B) działających na rzecz Spółki. Na jeden program komputerowy Spółki składa się kilka lub więcej fragmentów kodów źródłowych nabywanych od Specjalistów. Jeden fragment kodu źródłowego nie jest jeszcze programem komputerowym i jako taki nie podlega ochronie przewidzianej dla programów komputerowych w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że Spółka prowadziła ewidencję rachunkową pozwalającą: • wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; • ustalić przychody, koszty uzyskania przychodów i dochody (straty), przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; • wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Po uzyskaniu potwierdzenia przez organ prawidłowości stanowiska, Wnioskodawca zamierza zastosować preferencyjne opodatkowanie stawką 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, do przypadających na niego dochodów Spółki pochodzących z opłat za udostępnianie klientom na podstawie umowy licencyjnej do korzystania ze stworzonego przez Spółkę programu komputerowego, w rozliczeniu rocznym za 2019 r., 2020 r. i 2021 r.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Ad. 1 Wnioskodawca wyjaśnia, że przed rozpoczęciem prac oprogramowaniem opisanym we Wniosku o interpretację Spółka prowadziła działalność obejmującą obsługę informatyczną przedsiębiorstw oraz tworzenie oprogramowania na zlecenie dla firm z branży prawniczej. Oprogramowanie tworzone na zlecenie było każdorazowo dedykowanym rozwiązaniem dostosowanym do potrzeb konkretnego klienta - Spółka nie posiadała własnego produktu.

W okresie objętym Wnioskiem o interpretację Spółka podjęła strategiczną decyzję o wytworzeniu od podstaw własnego, innowacyjnego produktu - systemu (…), stanowiącego kompleksową platformę do automatyzacji przetwarzania dokumentów. (…) nie był usprawnieniem wcześniej istniejącego oprogramowania - stanowił zupełnie nowe rozwiązanie, którego wytworzenie wymagało nabycia i zastosowania wiedzy oraz technologii dotychczas niestosowanych przez Spółkę, w szczególności w zakresie uczenia maszynowego i sztucznej inteligencji.

Tworzenie systemu (…) wymagało podjęcia następujących konkretnych działań:

• zaprojektowania od podstaw architektury systemu przetwarzania dokumentów w technologiach (…), (…) oraz (…),
• opracowania modułów (…) w technologiach (…) i (…),
• zaprojektowania i implementacji algorytmów (…) ((…), (…), (…), (…)) do klasyfikacji i kategoryzacji dokumentów,
• opracowania narzędzi do ekstrakcji danych z dokumentów ustrukturyzowanych i nieustrukturyzowanych z wykorzystaniem (…),
• stworzenia w języku (…) modeli uczenia maszynowego do automatycznego rozpoznawania treści dokumentów.

W wyniku prowadzony prac badawczo-rozwojowych Spółka wytworzyła system (…) - kompleksową platformę do automatyzacji przetwarzania dokumentów, obejmującą wsparcie procesu od skanowania, przez odczytywanie i kategoryzację, po dalszą obsługę danych pozyskiwanych z dokumentów papierowych i elektronicznych. System (…) został oparty o następujące technologie:

• warstwa serwerowa: (…) i (…),
• warstwa prezentacji desktopowej: (…),
• warstwa webowa: (…), (…),
• warstwa analityki i uczenia maszynowego: (…), z wykorzystaniem algorytmów (…) (…), (…), (…), (…) (…), wyrażeń regularnych (…),
• moduły (…) do rozpoznawania treści dokumentów.

Narzędzia i koncepcje niewystępujące wcześniej w praktyce gospodarczej Spółki obejmowały:

• zastosowanie algorytmów (…) do automatycznej klasyfikacji dokumentów - wcześniej Spółka nie wykorzystywała technologii uczenia maszynowego,
• adaptacyjne rozpoznawanie układów dokumentów nieustrukturyzowanych oraz ich semantyczną interpretację, niezależnie od formatu czy jakości materiału źródłowego,
• inteligentne przechwytywanie obrazu z wstępną analizą jakości skanów, oparte na uczeniu maszynowym zamiast na sztywnych regułach,
• ciągłe doskonalenie skuteczności rozpoznawania dokumentów w oparciu o dane historyczne (…).

Oryginalność systemu (…) polega na stworzeniu wszechstronnego ekosystemu, który integruje zarządzanie danymi, zaawansowaną analitykę, łączność z platformami biznesowymi oraz automatyzację opartą o sztuczną inteligencję w jednym spójnym rozwiązaniu. Platforma nie jest kompilacją gotowych narzędzi - oparta jest na unikalnych kodach źródłowych i algorytmach. Kluczowymi technologiami, które odróżniają system (…) od wcześniejszych rozwiązań Spółki, są:

• algorytmy (…) ((…), (…), (…), (…)) - umożliwiające automatyczną klasyfikację i kategoryzację dokumentów bez konieczności ręcznego definiowania reguł,
• technologie (…) wspomagane sztuczną inteligencją - pozwalające na odczytywanie treści dokumentów o różnej jakości i formacie,
• moduły semantycznej interpretacji danych - umożliwiające zrozumienie kontekstu informacji w dokumencie, a nie tylko odczyt pojedynczych znaków,
• mechanizmy adaptacyjnego rozpoznawania układów dokumentów - pozwalające na przetwarzanie dokumentów nieustrukturyzowanych bez wcześniejszego definiowania szablonów.

Wcześniejsza działalność Spółki obejmowała tworzenie oprogramowania na zlecenie dla branży prawniczej oraz usługi obsługi informatycznej firm. Żadna z tych działalności nie wymagała stosowania powyższych technologii - oprogramowanie tworzone na zlecenie opierało się na standardowych narzędziach programistycznych (…) bez wykorzystania uczenia maszynowego czy sztucznej inteligencji.

Ad. 2 Spółka postawiła sobie za nadrzędny cel strategiczny wytworzenie innowacyjnego systemu (…) - kompleksowej platformy do automatyzacji przetwarzania dokumentów z wykorzystaniem technologii (…). Cele te realizowane były etapowo:

Rok 2019:

• zaprojektowanie architektury systemu (…) i wytworzenie wersji pierwszej (…) platformy, obejmującej rdzeń systemu do przetwarzania dokumentów.

Lata 2020-2021 (do końca kwietnia 2021 r.):

• równoległa rozbudowa platformy o nowe moduły i funkcjonalności, w tym: moduł (…) (automatyzacji obiegu dokumentów), moduł generowania dokumentów oraz moduły integracji z zewnętrznymi systemami biznesowymi,
• trenowanie i optymalizacja narzędzi do automatycznej kategoryzacji dokumentów z wykorzystaniem algorytmów (…),
• wdrożenie i rozwój narzędzi do automatycznej ekstrakcji danych z dokumentów.

Prace badawczo-rozwojowe nad systemem (…) w całym okresie objętym wnioskiem finansowane były wyłącznie ze środków własnych Spółki.

W ramach prac zrealizowano następujące cele:

Rok 2019:

• osiągnięto cel w postaci wytworzenia pierwszej wersji platformy (…), stanowiącej rdzeń systemu przetwarzania dokumentów, w tym podstawowych modułów do skanowania, odczytu i obsługi danych z dokumentów.

Lata 2020-2021 (do końca kwietnia 2021 r.):

• zrealizowano rozbudowę systemu o moduł (…), moduł generowania dokumentów i moduły integracji z platformami biznesowymi,
• osiągnięto zdolność do automatycznej kategoryzacji dokumentów z wykorzystaniem wytrenowanych modeli (…) ((…), (…), (…), (…)),
• wdrożono narzędzia do automatycznej ekstrakcji danych z dokumentów ustrukturyzowanych i nieustrukturyzowanych.

Prace realizowane były przez zespół składający się z kilku Specjalistów (programistów, inżynierów oprogramowania) zatrudnionych na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, o dzieło oraz umów B2B. W skład zasobów rzeczowych wchodził sprzęt komputerowy, narzędzia programistyczne oraz specjalistyczne oprogramowanie deweloperskie niezbędne do realizacji prac.

Spółka realizowała prace badawczo-rozwojowe zgodnie z opracowanym harmonogramem, który obejmował następujące kluczowe etapy:

1.  Etap koncepcyjny - opracowanie i weryfikacja koncepcji merytorycznej systemu (…), analiza wymagań technicznych i biznesowych.

2.  Etap technologiczny - analiza dostępnych technologii, wybór stosów technologicznych ((…), (…), (…)), identyfikacja i dobór algorytmów (…).

3.  Etap implementacyjny - projektowanie i tworzenie algorytmów, pisanie unikalnych kodów źródłowych, budowa poszczególnych modułów systemu.

4.  Etap testowania i optymalizacji - testowanie modułów i funkcjonalności, trenowanie modeli (…), optymalizacja skuteczności rozpoznawania dokumentów.

Harmonogram został w pełni zrealizowany w odniesieniu do systemu (…). W roku 2019 zrealizowano etapy 1-3 (skutkujące wytworzeniem wersji 1 platformy), a w latach 2020-2021 kontynuowano etap 3 (rozbudowa) oraz realizowano etap 4 (optymalizacja i trenowanie modeli (…)).

Ad. 3 Przed przystąpieniem do prac nad systemem (…), Spółka dysponowała następującymi zasobami wiedzy:

• doświadczenie w tworzeniu oprogramowania na zlecenie dla firm z branży prawniczej, obejmujące znajomość specyfiki obiegu dokumentów prawnych, procesów kancelaryjnych oraz potrzeb organizacji prawniczych w zakresie zarządzania informacją,
• doświadczenie w obsłudze informatycznej przedsiębiorstw (z wcześniejszej działalności w zakresie usług (…)), obejmujące znajomość infrastruktury (…) i procesów biznesowych,
• kompetencje programistyczne zespołu w zakresie technologii (…) oraz technologii webowych,
• wiedza z zakresu matematyki i statystyki, stanowiąca podstawę do projektowania algorytmów przetwarzania danych.

W ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółka nabywała, łączyła i kształtowała wiedzę z następujących dziedzin:

• programowanie w ekosystemie (…) ((…), (…), (…)) - do budowy warstwy serwerowej i desktopowej systemu,
• rozwój (…) ((…), (…)) - do budowy interfejsów użytkownika,
• uczenie maszynowe i sztuczna inteligencja ((…), (…), (…), (…), (…)) - do budowy modeli klasyfikacji i kategoryzacji dokumentów,
• techniki rozpoznawania tekstu (…) - do automatycznego odczytu treści z dokumentów,
• wyrażenia regularne (…) - do parsowania i ekstrakcji strukturyzowanych danych.

Innowacyjnymi technologiami, przy użyciu których powstawały rozwiązania, były przede wszystkim:

• algorytmy (…) - umożliwiające automatyczną klasyfikację dokumentów i uczenie się systemu na podstawie danych historycznych,
• moduły semantycznej interpretacji danych - pozwalające na zrozumienie kontekstu informacji w dokumencie, a nie tylko odczyt znaków.

Nowe zastosowania odróżniające (…) od rozwiązań istniejących obejmują: zdolność do adaptacyjnego rozpoznawania układów dokumentów nieustrukturyzowanych, automatyczną kategoryzację bez sztywnych reguł (na podstawie (…), semantyczną interpretację kontekstu danych oraz ciągłe doskonalenie odczytu na bazie danych historycznych. Proces selekcji wiedzy był ściśle powiązany z etapami prac badawczo-rozwojowych nad systemem (…). Na etapie koncepcyjnym dokonano analizy dostępnych technologii i wyboru tych, które najlepiej odpowiadały celom projektu. Wiedza z zakresu (…) posłużyła do budowy stabilnej architektury serwerowej, (…) do stworzenia responsywnych interfejsów webowych, a (…) z bibliotekami (…) - do budowy modeli kategoryzacji i ekstrakcji danych. Kluczowym wyborem była decyzja o zastosowaniu algorytmów uczenia maszynowego ((…), (…), (…), (…)) zamiast tradycyjnych, sztywnych reguł przetwarzania - co stanowiło przejście od prostego odczytu danych do zaawansowanej analityki opartej o (…).

Przed rozpoczęciem prac nad systemem (…), Spółka prowadziła działalność obejmującą dwa główne obszary:

• obsługę informatyczną przedsiębiorstw (usługi (…)), w tym administrowanie infrastrukturą IT klientów, wsparcie techniczne użytkowników oraz utrzymanie systemów informatycznych,
• tworzenie oprogramowania na zlecenie dla firm z branży prawniczej - dedykowanych rozwiązań informatycznych dostosowanych do indywidualnych potrzeb poszczególnych klientów.

Spółka nie posiadała jednak własnego produktu - każde rozwiązanie było tworzone na zamówienie konkretnego podmiotu. Działalność obsługowa (…) została ostatecznie zamknięta, a Spółka skoncentrowała zasoby na wytworzeniu i rozwoju własnego, innowacyjnego produktu - systemu (…).

Wcześniejsza działalność Spółki opierała się na:

• w zakresie obsługi informatycznej - standardowych narzędziach do administrowania infrastrukturą IT (systemy operacyjne, narzędzia sieciowe, oprogramowanie do zarządzania infrastrukturą),
• w zakresie oprogramowania tworzonego na zlecenie - technologiach (…) oraz standardowych narzędziach do budowy aplikacji webowych i desktopowych; oprogramowanie to nie wykorzystywało jednak algorytmów uczenia maszynowego, technologii (…) ani zaawansowanego automatycznego przetwarzania dokumentów - które stanowią rdzeń i innowacyjność systemu (…).

W konsekwencji Spółka zaplanowała wytworzenie od podstaw innowacyjnej platformy do automatyzacji przetwarzania dokumentów (system (…)), obejmującej inteligentne przechwytywanie obrazu, automatyczną kategoryzację dokumentów, ekstrakcję i walidację danych oraz ich mapowanie do systemów docelowych - z wykorzystaniem technologii (…) i Sztucznej Inteligencji.

Cele Spółki obejmowały:

• stworzenie kompleksowej platformy (…) do automatyzacji przetwarzania dokumentów papierowych i elektronicznych,
• wdrożenie algorytmów (…) do automatycznej klasyfikacji i kategoryzacji dokumentów,
• osiągnięcie zdolności do semantycznej interpretacji danych oraz adaptacyjnego rozpoznawania układów dokumentów nieustrukturyzowanych,
• znaczącą redukcję nakładu pracy manualnej przy przetwarzaniu dokumentów i minimalizację ryzyka błędów,
• zapewnienie skalowalności i możliwości dostosowania rozwiązania do specyficznych procesów biznesowych różnych organizacji.

Spółka realizowała zaplanowane przedsięwzięcie w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany:

• prace prowadzone były przez zespół kilku Specjalistów (programistów, inżynierów oprogramowania) posiadających odpowiednie kompetencje,
• w roku 2019 skoncentrowano się na zaprojektowaniu architektury systemu i wytworzeniu wersji 1 platformy (…),
• w latach 2020-2021 prowadzono równoległą rozbudowę o nowe moduły ((…), generowanie dokumentów, integracje) oraz trenowanie i optymalizację modeli (…) do kategoryzacji dokumentów,
• prace prowadzone były w ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółki, z wykorzystaniem zasobów własnych i finansowane ze środków własnych.

Efektem prac badawczo-rozwojowych jest system (…) - wszechstronny ekosystem informatyczny, który:

• automatyzuje przetwarzanie różnorodnych typów dokumentów (dokumenty prawne, umowy, faktury, formularze, korespondencja e-mail),
• integruje zarządzanie danymi, zaawansowaną analitykę opartą o (…) i łączność z zewnętrznymi platformami biznesowymi,
• umożliwia automatyczną klasyfikację, ekstrakcję, walidację oraz mapowanie danych do systemów docelowych,
• posiada zdolność do ciągłego doskonalenia skuteczności odczytu w oparciu o dane historyczne (…),
• stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ad. 4 Wnioskodawca potwierdza, że efekty działalności badawczo-rozwojowej określane jako program komputerowy czy oprogramowanie w każdym przypadku były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a Spółce przysługiwały majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych.

Ad. 5 Wnioskodawca potwierdza, że realizowane przez Spółkę prace w ramach tworzenia programów komputerowych będących przedmiotem Wniosku o interpretację odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem i nie są jedynie techniczną realizacją szczegółowego projektu. Efektem projektów jest kreacja nowego, nieistniejącego wcześniej produktu (innowacyjnego oprogramowania). Należy także wskazać, że przystępując do realizacji prac B+R w ramach poszczególnych projektów Wnioskodawca nie jest w stanie z góry określić i przewidzieć ich rezultatów ani wskazać na ich powtarzalny charakter.

Ad. 6 Wnioskodawca wskazuje, że w świetle ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych majątkowe prawa autorskie podlegające ochronie określonej w art. 74 tej ustawy przysługiwały Spółce.

Ad. 7 Wnioskodawca wskazuje iż Specjaliści tworzący oprogramowanie mogą być zatrudnieni w Spółce na podstawie:

• Umowy o pracę
• Umowy zlecenia
• Umowy o dzieło
• Umowy o współpracy z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (kontrakt B2B).

Jednocześnie należy wskazać, że proces tworzenia programu komputerowego w Spółce jest procesem złożonym, skomplikowanym i nigdy nie odbywa się w taki sposób, że jedna osoba tworzy program komputerowy od początku do końca (staje się w całości twórcą programu komputerowego). Przeciwnie, na wytworzenie autorskiego prawa do programu komputerowego składa się szereg czynności (projektowanie, pisanie kodu źródłowego, łączenie poszczególnych fragmentów oprogramowania, testowanie itd.) wykonywanych przez różne osoby w Spółce (Specjaliści). Ponadto należy podkreślić, że w ramach współpracy B2B czy w ramach umów zleceń i umów o dzieło Spółka nabywała m.in. usługi programistyczne, w wyniku których powstały fragmenty kodów źródłowych oprogramowania/ funkcjonalności. Jeden fragment kodu źródłowego nie jest jeszcze programem komputerowym i jako taki nie podlega ochronie przewidzianej dla programów komputerowych w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ad. 8 Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 6, autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego powstało w Spółce i przysługiwało Spółce. Poszczególne osoby (Specjaliści) zaangażowane w wytwarzanie programu komputerowego nigdy nie tworzyły go w całości samodzielnie, a więc nie przysługiwały im autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego.

Ad. 9 Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 6, 7 i 8, autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego powstało w Spółce i przysługiwało wyłącznie Spółce.

Ad. 10 Jak wskazano w powyższych odpowiedziach podwykonawcy/ pracownicy/ osoby zatrudnione w ramach umowy zlecenia, o dzieło (Specjaliści) nie przenosili na rzecz Spółki autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, gdyż nie wytwarzali oni w całości samodzielnie programu komputerowego. Tym samym Specjaliści wytwarzali i przenosili na Spółkę utwory np. fragmenty kodów źródłowych nie stanowiące programu komputerowego podlegającego ochronie przewidzianej dla programów komputerowych w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ad. 11 Wnioskodawca potwierdza, zgodnie z tym co przedstawił w treści Wniosku o interpretację, że w ramach współpracy B2B Spółka nabywa m.in. usługi programistyczne, w wyniku których powstają fragmenty kodów źródłowych oprogramowania/ funkcjonalności. W konsekwencji Spółka nabywa od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą na podstawie umów B2B prace badawczo- rozwojowe, których efektem jest wytworzenie komponentów oprogramowania.

Ad. 12 Wnioskodawca wskazuje, że nie nabywa od Specjalistów kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ad. 13 Koszty wynagrodzeń, do których odnoszą się pytania 2 i 3 we Wniosku o interpretację tj. koszty uwzględniane we wskaźniku nexus dotyczą kosztów wynagrodzeń wypłacanych podwykonawcom prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (B2B) na podstawie faktur VAT, za usługi programistyczne, analityczne, testowe, projektowania związane z wytwarzaniem komponentów oprogramowania. Koszty te obejmują wyłącznie wynagrodzenie za faktyczny czas poświęcony przez podwykonawców na realizację zadań o charakterze twórczym i innowacyjnym, które bezpośrednio prowadziły do powstania lub ulepszenia konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (programu komputerowego).

Spółka ponosiła te koszty w okresie, którego dotyczy Wniosek o interpretację (2019-2021), sukcesywnie w okresach miesięcznych, w oparciu o wystawione przez Specjalistów faktury. Wskazane wydatki zostały poniesione wyłącznie na potrzeby realizacji konkretnych, wyodrębnionych prac rozwojowych związanych z tworzeniem innowacyjnego oprogramowania opisanego szczegółowo we Wniosku o interpretację.

Ad. 14 Spółka zlecała prace polegające na projektowaniu architektury systemów, tworzeniu algorytmów przetwarzania danych, implementacji nowych funkcjonalności w językach programowania, testowaniu nowych rozwiązań, a także optymalizacji kodu pod kątem wydajności i bezpieczeństwa. Były to zadania o charakterze twórczym, wymagające łączenia wiedzy technicznej z innowacyjnym podejściem do rozwiązywania problemów programistycznych, co wykraczało poza rutynowe czynności serwisowe. W wyniku tych prac mogły powstawać utwory będące komponentami programu komputerowego, które, jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 10, nie stanowiły programu komputerowego podlegającego ochronie przewidzianej dla programów komputerowych w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Utwory te, na mocy zawartych przez Spółkę umów B2B, zlecenia, o dzieło czy o pracę przysługiwały Spółce.

Ad. 15 Osoby zatrudnione na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, o dzieło oraz podwykonawcy (B2B) realizowali zadania wyłącznie w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę. Spółka pełni rolę inicjatora i organizatora procesu twórczego, ponosząc pełne ryzyko ekonomiczne oraz odpowiedzialność za efekt końcowy prac. Podwykonawcy oraz pracownicy działają zgodnie z wytycznymi projektowymi Spółki, a ich działania stanowią składowe części procesów badawczo-rozwojowych realizowanych przez Spółkę w celu wytworzenia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ad. 16 Wnioskodawca potwierdza, że uzyskiwany przez Spółkę dochód wynika z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ad. 17 Wnioskodawca potwierdza, że sposób „udzielenia” licencji do tworzonego przez Spółkę oprogramowania następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy.

Ad. 18 Wnioskodawca potwierdza, że wysokość wynagrodzenia uzyskiwanego z tytułu udzielonej licencji na korzystanie z systemu (…) wynika z warunków z zawartych z klientami umów licencyjnych. Umowa licencyjna określa cykliczną opłatę za korzystanie z funkcjonalności programu komputerowego, której wysokość jest każdorazowo ustalana indywidualnie z klientem. Odrębnie od opłaty licencyjnej rozliczane jest wynagrodzenie za wdrożenie systemu u klienta (które nie stanowi przedmiotu niniejszego wniosku o zastosowanie preferencyjnej stawki podatkowej IP Box) oraz wynagrodzenie za usługi dodatkowe (rozbudowa systemu o dodatkowe opcje na zlecenie klienta, usługi wsparcia IT, szkolenia), które również nie stanowią przedmiotu wniosku.

Ad. 19 Jak wskazano w odpowiedzi na pytania 7, 8 i 10 - na wytworzenie autorskiego prawa do programu komputerowego składa się szereg czynności (projektowanie, pisanie kodu źródłowego, łączenie poszczególnych fragmentów oprogramowania, testowanie itd.) wykonywanych przez różne osoby w Spółce (Specjaliści). W ramach współpracy B2B czy w ramach umów zleceń i umów o dzieło Spółka nabywała m.in. usługi programistyczne, w wyniku których powstały fragmenty kodów źródłowych oprogramowania/ funkcjonalności, które dopiero po połączeniu w całość stanowiły program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ad. 20 Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 9 autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego powstało w Spółce i przysługiwało Spółce niepodzielnie w stosunku do całości wytworzonego programu komputerowego.

Ad. 21 Koszty związane z wytworzeniem kwalifikowane IP Wnioskodawca dzieli na bezpośrednie i pośrednie, przy czym ich ujęcie w rozliczeniu podatkowym zależy od ich charakteru:

1.  Koszty bezpośrednie uwzględniane we wskaźniku nexus - do wyliczenia wskaźnika nexus, Wnioskodawca zalicza wyłącznie bezpośrednie koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz osób współpracujących na podstawie umów zlecenia i o dzieło i umów B2B (kontrakty z osobami prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą). Koszty te są przypisywane do konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na podstawie szczegółowej ewidencji czasu pracy. Ewidencja ta pozwala wyodrębnić czas faktycznie poświęcony przez danego specjalistę na prace twórcze nad oprogramowaniem. Do kalkulacji wskaźnika nexus nie są uwzględniane koszty pośrednie.

2.  Koszty pośrednie (dochód z kwalifikowanego IP) - przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Wnioskodawca uwzględnia zarówno koszty bezpośrednie związane z wytworzeniem kwalifikowanego IP (uwzględnione we wskaźniku nexus), jak i koszty pośrednie. Ponieważ koszty pośrednie dotyczą całokształtu działalności, są one przypisywane do przychodów z kwalifikowanych praw IP według klucza przychodowego (proporcji przychodów z IP do przychodów ogółem).

Ad. 22 Wnioskodawca wskazuje, że we Wniosku o interpretację nie zawarł żadnej informacji o „Zleceniodawcy”. Wytwarzane przez Spółkę oprogramowanie miało stanowić platformę uniwersalną, z której korzystać może wiele podmiotów, a więc nie było ono wytwarzane na zlecenie konkretnego podmiotu. Tym samym niniejsze pytanie należy uznać za niezasadne.

Pytania

1.  Czy w świetle opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca w związku z wytwarzaniem przez Spółkę oprogramowania (o którym mowa w opisie stanu faktycznego) spełnia przesłanki uprawniające do stosowania 5% stawki PIT, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT do dochodu z opłat za udostępnianie na podstawie umowy licencyjnej do korzystania przez klientów ze stworzonego przez C. programu komputerowego?

2.  Czy na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus wskazane w opisie stanu faktycznego Koszty bezosobowe należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc koszty kwalifikowane do kategorii „a” tego wskaźnika?

3.  Czy na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus wskazane w opisie stanu faktycznego Koszty B2B z tytułu wytworzenia przez Specjalistów komponentu oprogramowania należy kwalifikować jako koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, inne niż wymienione w lit. d tego wskaźnika, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, a więc koszty kwalifikowane do kategorii „b” tego wskaźnika?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1) Wnioskodawca jest zdania, że w związku z wytwarzaniem oprogramowania Spółka prowadziła działalność badawczo-rozwojową, a tym samym spełnione są przesłanki uprawniające Wnioskodawcę do stosowania 5% stawki PIT, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, do kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego z opłat za udostępnianie na podstawie umowy licencyjnej do korzystania przez klientów ze stworzonego przez C. programu komputerowego.

Ad. 2) Wnioskodawca jest zdania, że na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus, wskazane w opisie stanu faktycznego Koszty bezosobowe należy kwalifikować jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc koszty kwalifikowane do kategorii „a” tego wskaźnika.

Ad. 3) Wnioskodawca jest zdania, że na potrzeby kalkulacji wskaźnika nexus, wskazane w stanu opisie stanu faktycznego Koszty B2B z tytułu wytworzenia przez Specjalistów komponentu oprogramowania należy kwalifikować jako koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, inne niż wymienione w lit. d tego wskaźnika, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, a więc koszty kwalifikowane do kategorii „b” tego wskaźnika.

Uzasadnienie stanowiska

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (dalej: KSH), spółką osobową jest m.in. spółka komandytowa. Definicję legalną spółki komandytowej zawiera art. 102 KSH, zgodnie z którym spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczeń (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Komandytariusz uczestniczy w zysku spółki komandytowej proporcjonalnie do jego wkładu rzeczywiście wniesionego do spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej (art. 123 § 1 KSH). Przenosząc powyższe na grunt przepisów prawa podatkowego, spółka komandytowa jako spółka osobowa co do zasady do końca 2020 r., a w szczególnych przypadkach do końca kwietnia 2021 r., była transparentna podatkowo, co oznacza, że dochody tej spółki nie stanowiły odrębnego przedmiotu opodatkowania. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego w przypadku C. była ona transparentna podatkowo do końca kwietnia 2021 r.

Do tego czasu zatem skutki podatkowe zdarzeń gospodarczych związanych z działalnością spółki osobowej przypisywane były odpowiednio jej wspólnikom. Zatem w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki niemającej osobowości prawnej, podatnikiem podatku dochodowego nie była spółka, lecz jej wspólnicy - komplementariusze i komandytariusze spółki. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej uzależniony był od cywilnoprawnego statusu wspólnika. Jeżeli zatem wspólnikiem spółki osobowej była osoba fizyczna, dochód z udziału w zysku w tej spółce (ustalony w umowie spółki komandytowej) podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z powyższym, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną to skutki podatkowe stanu faktycznego tj. stanu obejmującego okres od stycznia 2019 r. do końca kwietnia 2021 r., powinny być z perspektywy Wnioskodawcy oceniane przez pryzmat uregulowań ustawy o PIT. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 (o czym stanowi art. 8 ust. 2 ustawy o PIT) stosuje się odpowiednio do: • rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat; • ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną. W świetle powyższego wielkość przychodu przypadającego na podatnika (wspólnika spółki niebędącej osobą prawną) określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. Taką samą zasadę należy zastosować przy określaniu kosztów uzyskania przychodu oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Przez prace rozwojowe należy rozumieć zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: Prawo o SWiN). Tym samym, prace rozwojowe na gruncie ustawy o PIT oznaczają działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W rozumieniu tego przepisu określona działalność spełnia definicję prac rozwojowych, jeżeli łącznie zachodzą następujące przesłanki:

• działalność ma charakter twórczy,
• działalność jest podejmowana w sposób systematyczny,
• działalność ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca wskazuje, że kryteria te zostały wyróżnione oraz omówione przez Ministra Finansów w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej: Objaśnienia MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia. Z kolei w doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Ponadto, uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Z kolei „systematyczność” oznacza prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Należy wskazać, że pomocne w zakresie klasyfikacji prac rozwojowych są także dokumenty opracowane przez OECD. W krajach OECD do celów statystycznych w zakresie prac badawczo-rozwojowych stosowany jest Podręcznik Frascati Manual 2015 („Guidelines for Collecting and Reporting Data on Research and Experimental Development”, dalej: Podręcznik Frascati).

Zgodnie z treścią Podręcznika Frascati do działalności badawczo-rozwojowej w obszarze IT należy zaliczać: □ rozwój nowych systemów operacyjnych lub języków, □ rozwój technologii związanych z internetem - projektowanie i wdrożenie nowych wyszukiwarek w oparciu o oryginalne technologie, □ rozwiązywanie konfliktów występujących pomiędzy hardwarem i softwarem wynikające z procesu, □ działania zmierzające do rozwiązywania konfliktów w ramach sprzętu lub oprogramowania w oparciu o proces reorganizacji systemu lub sieci, □ tworzenie nowych lub bardziej efektywnych algorytmów bazujących na nowych technikach, □ tworzenie nowych i oryginalnych technik szyfrowania lub bezpieczeństwa, □ prace rozwojowe ukierunkowane na wypełnienie luk w wiedzy technicznej będące niezbędnym krokiem w procesie tworzenia programu lub systemu.

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że działalność Spółki w zakresie tworzenia oprogramowania wymaga m.in. opracowania koncepcji oprogramowania, analizy możliwości wykorzystania dostępnych obecnie technologii, weryfikacji wstępnej koncepcji, poszukiwania nowych rozwiązań i metod realizacji różnego rodzaju procesów obliczeniowych oraz przetwarzania i prezentacji danych, tworzenia nowych algorytmów lub rozwoju już istniejących, tworzenia unikalnych kodów programistycznych, co oznacza, że miała w pełni twórczy charakter. Co więcej, prace programistyczne C. w zakresie wytworzenia oprogramowania szczegółowo scharakteryzowanego w opisie stanu faktycznego nie były związane ze standardowymi, rutynowymi i okresowymi zmianami w oprogramowaniu, zaś tworzone oprogramowanie jest rozwiązaniem innowacyjnym i nowatorskim na poziomie przedsiębiorstwa Spółki oraz w znacznym stopniu odróżniającym się od podobnych rozwiązań już funkcjonujących na rynku.

Ponadto prace w ramach wytworzenia oprogramowania były prowadzone przez C. w sposób uporządkowany, według określonego planu oraz przez intencjonalnie wybrane osoby, posiadające właściwe kompetencje i wykształcenie (Specjaliści). Tym samym prace w ramach tworzenia oprogramowania przez Spółkę można uznać za działalność podejmowaną w sposób systematyczny. Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, charakter realizowanych przez Spółkę prac w zakresie wytworzenia oprogramowania wyczerpuje opisane w ustawie o PIT kryteria kwalifikacji działalności badawczo-rozwojowej. Jak wynika bowiem z powyższego opisu stanu faktycznego prowadzone przez Spółkę prace:

• dotyczyły opracowania nowych rozwiązań informatycznych,
• wykorzystywały dostępną wiedzę lub pozyskiwały nową wiedzę do tworzenia nowych rozwiązań IT (nowego oprogramowania), □ były prowadzone w sposób systematyczny, uporządkowany, według określonego harmonogramu,
• miały charakter twórczy, gdyż były nakierowane na wypracowanie lub wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowego oprogramowania,
• były prowadzone według procedury opracowania oprogramowania, która wymaga nabywania, łączenia i wykorzystywania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w szczególności z obszaru informatyki i technologii IT. Zakończeniem prac było stworzenie nowego programu komputerowego.

W świetle powyższego uznać należy, że działalność programistyczna polegająca na wytworzeniu oprogramowania prowadzona przez Spółkę i opisana w niniejszym wniosku, ma charakter działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT są: 1. patent, 2. prawo ochronne na wzór użytkowym, 3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r., poz. 213), 8. autorskie prawo do programu komputerowego -podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Zgodnie z treścią tego przepisu, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru (wskaźnik nexus). We wskaźniku nexus poszczególne litery wzoru oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Natomiast zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata): 1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, 2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, 3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, 4. Z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Ponadto, jak wskazuje art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej; 2) prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego w Okresie objęty wnioskiem Spółka uzyskiwała dochody z opłat za udostępnianie, na podstawie umowy licencyjnej, do korzystania przez klientów ze stworzonego przez C. programu komputerowego. Ponadto, Spółka na bieżąco prowadziła ewidencję rachunkową pozwalającą w szczególności na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na kwalifikowane prawa własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na wyżej wymienione prawa i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. W świetle powyższego oraz przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że uzyskany przez Spółkę dochód z opłat za udostępnianie na podstawie umowy licencyjnej do korzystania przez klientów ze stworzonego przez C. programu komputerowego, stanowiącego utwór prawnie chroniony, wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę, stanowi dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o PIT.

W konsekwencji oznacza to, że Wnioskodawca ma prawo zastosować stawkę 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z przypadającego na niego udziału w Spółce, wygenerowanego z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozliczeniu rocznym za 2019 r., 2020 r. oraz 2021 r. Z kolei jeśli chodzi o prawidłową kwalifikację Kosztów bezosobowych do wskaźnika nexus należy wskazać na Objaśnienia MF, które w pkt 114 i 116 odnoszą się do kosztów związanych z zatrudnianiem pracowników: • „Do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło” (pkt 114). • „Jeżeli pracownik zatrudniony przez podatnika realizuje działalność badawczo-rozwojową to wówczas należy uznać, że poniesione przez pracodawcę wydatki w tym zakresie mogą zostać zaliczone do kosztów, o których mowa w lit. a wzoru nexus, tj. do kosztów faktycznie poniesionych przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo- rozwojową związaną z kwalifikowanym IP” (pkt 116). Z powyższego zatem wynika, że jeżeli mamy do czynienia z zatrudnianiem pracowników w oparciu o umowy o pracę, umowy zlecenia czy też umowy o dzieło, wynagrodzenie pracowników realizujących działalność badawczo-rozwojową, w części dotyczącej tej działalności, wraz z dotyczącymi tego wynagrodzenia obowiązkowymi składkami na ubezpieczenia społeczne stanowiącymi koszt pracodawcy, należy ujmować w literze „a” wskaźnika nexus. W konsekwencji przy kalkulacji wskaźnika nexus Koszty bezosobowe Spółka powinna uwzględnić w literze „a” tego wskaźnika. Natomiast w zakresie prawidłowego ujęcia Kosztów B2B do wskaźnika nexus Wnioskodawca opiera się na wykładni przedstawionej w Objaśnieniach MF w pkt 115: „Podatnik będzie miał również prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty związane z zawarciem umowy cywilno-prawnej z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze b wzoru nexus o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym. W przypadku podmiotów powiązanych koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych należy ująć w literze c wzoru nexus.

Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia prawa własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze d wzoru nexus.” Biorąc pod uwagę powyższe oraz przedstawiony stan faktyczny, zgodnie z którym: • ponoszone przez Spółkę Koszty B2B dotyczą umów zawartych z podmiotami niepowiązanymi, • ponoszone przez Spółkę Koszty B2B dotyczą nabycia komponentów (części składowych) oprogramowania niestanowiących odrębnego programu komputerowego zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Koszty B2B należy ująć w literze „b” wskaźnika nexus.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2021 r. (spółka komandytowa w przedstawionym opisie sprawy od dnia 1 maja 2021 r. stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych).

Zgodnie bowiem z art. 1 pkt 2 lit. a tiret pierwszy ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123; dalej: ustawa zmieniająca) - wprowadzono zmianę treści art. 5a pkt 28 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym ww. przepis otrzymał następujące brzmienie:

Z kolei art. 5a pkt 26 ww. ustawy wskazuje, że:

W związku z powyższym - co do zasady - spółka komandytowa stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Ponadto, w myśl art. 12 ust. 1 ustawy zmieniającej, w przypadku spółek komandytowych oraz spółek jawnych, które z dniem 1 stycznia 2021 r. uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów związanych z uczestnictwem w tej spółce, w tym z tytułu objęcia (nabycia) i zbycia udziałów tej spółki, wystąpienia z tej spółki lub jej likwidacji, przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od dnia 1 stycznia 2021 r., z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej:

W takim przypadku spółka komandytowa uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r.

W opisie sprawy wskazano, że spółka komandytowa, której Wnioskodawca jest komandytariuszem, zamierza skorzystać z możliwości, jaka wynika z art. 12 ust. 2 ustawy zmieniającej, tj. możliwości przesunięcia momentu nabycia statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych na dzień 1 maja 2021 r.

Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1526, z późn. zm.):

Stosownie do art. 2 Kodeksu spółek handlowych:

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 ww. Kodeksu:

Stosownie do treści art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych:

W myśl art. 102 Kodeksu spółek handlowych:

Natomiast w myśl art. 123 § 1 Kodeksu spółek handlowych:

Spółka komandytowa nie posiada osobowości prawnej, posiada jednak podmiotowość prawną. W konsekwencji posiada także własny majątek, który jest odrębny od majątków osobistych jej wspólników. W przypadku spółek komandytowych, które przesunęły moment nabycia statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych na dzień 1 maja 2021 r., do tego dnia nie posiadają na gruncie podatków dochodowych zdolności podatkowej. Tym samym z punktu widzenia podatków dochodowych do dnia 30 kwietnia 2021 r. podatnikami są poszczególni wspólnicy tej spółki, a nie spółka.

W odniesieniu do wspólnika będącego osobą fizyczną znajdą zatem zastosowanie przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, ze zm.).

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 5b ust. 2 powołanej ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zasady wyrażone w ust. 1 - o czym stanowi art. 8 ust. 2 ww. ustawy - stosuje się odpowiednio do:

• rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;
• ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Z treści złożonego wniosku wynika, że prowadził Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Niniejszy wniosek obejmuje okres od 1 stycznia 2019 r. do 30 kwietnia 2021 r. W tym okresie był Pan komandytariuszem w C. sp. z o.o. spółka komandytowa i rozliczał przychody i koszty Spółki proporcjonalnie do swojego prawa do udziału w zysku - zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym okresie tj. od stycznia 2019 r. do końca kwietnia 2021 r. Spółka była transparentna podatkowo i to wspólnicy byli zobowiązani do rozliczenia dochodów uzyskanych w udziałach Spółki. Spółka działała na polskim rynku od 2014 r. jako lider wśród firm informatycznych dostarczających oprogramowanie dla branży prawniczej. Spółka zaprojektowała, wytworzyła i wdrożyła u swoich klientów szereg autorskich rozwiązań informatycznych, w tym programów komputerowych służących do zarządzania konkretnymi procesami biznesowymi w celu ich automatyzacji i optymalizacji, w szczególności związanych z zarządzaniem, w tym przetwarzaniem, obiegiem i obsługą dokumentów. W okresie objętym wnioskiem współpraca Spółki z klientami odbywała się na podstawie zawartej umowy licencyjnej określającej szczegółowe warunki współpracy. W ramach zawieranych z klientami umów licencyjnych C. udostępniała klientom stworzone przez siebie autorskie oprogramowanie do (oprogramowanie instalowane było w udostępnionej przez klienta infrastrukturze). Klienci uzyskiwali dostęp do systemu w określonym zakresie funkcjonalnym, na warunkach i przez okres wskazany w umowie. Oprogramowanie było utrzymywane, rozwijane i aktualizowane przez Spółkę w sposób ciągły, a klienci korzystali z niego bez instalowania go na własnej infrastrukturze informatycznej. Wynagrodzenie otrzymywane przez Spółkę obejmowało opłatę za wdrożenie oraz opłatę za korzystanie z funkcjonalności programu komputerowego. Informuje Pan, że prace badawczo- rozwojowe, których efektem jest wytworzenie oprogramowania przez Spółkę polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym m.in. z zakresu narzędzi informatycznych, oprogramowania, matematyki i statystyki, przetwarzania danych w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci nowego programu komputerowego.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wpisują się w definicję prac badawczo-rozwojowych, zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ mają one charakter twórczy i są podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań lub ulepszenia dotychczasowych prac.

Mając na uwadze możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Według art. art. 30ca ust. 3 ww. ustawy:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 omawianej ustawy:

W świetle art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Na mocy z art. 30ca ust. 6 powoływanej ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 cytowanej ustawy:

W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, czyli od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.

Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem, że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Autorskie prawo do programu komputerowego gwarantowane jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 ze zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Reasumując, autorskie prawo do oprogramowania, którego Wnioskodawca dokonał wytworzenia/ ulepszenia/ rozwinięcia jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania na rzecz Klientów na podstawie zawartej umowy licencyjnej stanowi, będzie kwalifikował się do dochodów z kwalifikowanego IP, tj. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

To oznacza, że mógł Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania kwalifikowanych dochodów z tego tytułu według stawki 5% za lata objęte wnioskiem, tj. za 2019 r., 2020 r. oraz do dnia 30 kwietnia 2021 r., tj. do momentu uzyskania przez Spółkę statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Przedmiotem Pana wątpliwości jest również kwestia dotycząca prawidłowości obliczania wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez odniesienie się do kosztów wynagrodzeń z tytułu umów o pracę, tj. należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowane przez Spółkę składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, wynagrodzeń z tytułu umów zlecenia/ umów o dzieło, tj. należności o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych oraz koszty nabycia usług informatycznych w ramach umów B2B zawartych z osobami fizycznymi prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą (tj. pozarolniczą działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy).

W opisie sprawy wskazał Pan, że podwykonawcy/pracownicy/osoby zatrudnione w ramach umowy zlecenia, o dzieło (Specjaliści) nie przenosili na rzecz Spółki autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, gdyż nie wytwarzali oni w całości samodzielnie programu komputerowego. Tym samym Specjaliści wytwarzali i przenosili na Spółkę utwory np. fragmenty kodów źródłowych nie stanowiące programu komputerowego podlegającego ochronie przewidzianej dla programów komputerowych w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

• wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
• kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
• dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych.

Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.

Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

• dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
• wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

• dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
• wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

A zatem, zgodnie z objaśnieniami podatkowymi, podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło.

Podatnik będzie miał również prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty związane z zawarciem umowy o współpracę z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze „b” wzoru nexus, o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym.

Nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP na podstawie umowy o współpracę z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B), powiązanym z Wnioskodawcą będzie ujęta w literze „c” wzoru nexus.

Dodatkowo należy podkreślić, że jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej między podmiotami, wówczas koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze „d” wzoru nexus.

Należy zatem zauważyć, że sposób zdefiniowania poszczególnych składników wskaźnika nexus daje podatnikowi możliwość nabycia prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów, zarówno powiązanych, jak i niepowiązanych, ale również możliwość nabycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus, zatem można zaliczyć nie tylko wydatki związane z zatrudnieniem pracowników, ale też te związane z zawarciem umowy z podwykonawcami prowadzącymi działalność gospodarczą (B2B).

Wobec powyższego wydatki ponoszone na koszty tj. wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, składki z tytułu tych umów do ZUS, wynagrodzenia z tytułu umów zlecenia/umów o dzieło oraz składki z tytułu tych umów do ZUS, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Natomiast wydatki ponoszone na nabycie usług programistycznych, w wyniku których powstały fragmenty kodów źródłowych oprogramowania/funkcjonalności, od podwykonawców prowadzących działalność gospodarczą (B2B) niepowiązanych ze Spółką w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, winien Pan zaliczyć do litery „b” wzoru nexus.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytań nr 2 i 3 również należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Nadmienia się ponadto, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Pana. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.