Sprzedaż w 2025 r. nieruchomości nie jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych. Jak wskazano sprzedaż nieruchomości w 2025 r. nie stanowi dla Wnioskodawcy źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem - wobec braku przychodu podlegającego opodatkowaniu – nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podatnik, osoba fizyczna, sprzedał 1 grudnia 2025 r. niezabudowaną działkę o powierzchni 0,1886 ha za kwotę 12 000 zł. Nabył tę nieruchomość w drodze spadku po babci, która zmarła 29 listopada 2006 r. Babcia nabyła działkę w 1974 r. Podatnik jest współwłaścicielem (udział 1/2) budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który zamierza remontować ze środków uzyskanych ze sprzedaży. Działka została nabyta przez…
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami: z 29 marca 2026 r. (wpływ 29 marca 2026 r.) oraz z 20 kwietnia 2026 r. (wpływ 20 kwietnia 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca w dniu takim i takim sprzedał (akt notarialny: Repertorium A Nr (…), działkę numer 1 o powierzchni 0,18886 ha) za kwotę 12 000 (słownie: dwanaście tysięcy złotych PLN). Wnioskodawca jest współwłaścicielem (udział wynoszący 1/2) nieruchomości położonej w miejscowości (…), zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym przeznaczonym do całorocznego zamieszkiwania. Współwłaścicielem nieruchomości jest siostra Wnioskodawcy. Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia po rodzicach/mamie (tego nie wie).
Budynek stanowi dom rodzinny Wnioskodawcy. Nieruchomość nie jest i nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innej formy odpłatnego udostępniania osobom trzecim. Wnioskodawca korzysta z budynku osobiście - przebywa w nim w dni wolne od pracy oraz w okresach urlopowych. Budynek służy zaspokajaniu jego własnych potrzeb mieszkaniowych jako drugi dom. W przyszłości Wnioskodawca rozważa stałe zamieszkanie w przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca środki uzyskane ze sprzedaży wskazanej na wstępie nieruchomości chce przeznaczyć na remont i modernizację budynku mieszkalnego w (…). Planowane prace obejmują w szczególności:
Celem planowanych prac jest poprawa stanu technicznego budynku oraz dostosowanie go do dalszego całorocznego użytkowania w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy. Wnioskodawca zamierza skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Nieruchomość: niezabudowana działka nieużytki, pastwiska trwałe, grunty orne nr 1 o powierzchni 0,1886 ha nabyta na podstawie umowy działu spadku oraz umowy zniesienia współwłasności nieruchomości z dnia 21 grudnia 2021 r., Rep A Nr (…).
Wnioskodawca oświadcza, że zamierza przeznaczyć całość przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na remont i modernizację budynku mieszkalnego będącego współwłasnością Wnioskodawcy.
Wydatkowanie środków nastąpi w terminie nie późniejszym niż trzy lata, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości. Środki zostaną przeznaczone na prace remontowe szczegółowo wskazane w treści wniosku. Ich łączna wartość znacznie przekroczy kwotę uzyskaną ze sprzedaży nieruchomości (tj. 12 000 zł), co oznacza, że całość przychodu zostanie faktycznie przeznaczona na cele mieszkaniowe. Powyższy zamiar ma charakter rzeczywisty i jest konsekwentnie realizowany poprzez planowanie oraz organizację wskazanych prac remontowych.
Ewentualne podjęcie przez Wnioskodawcę decyzji o stałym zamieszkaniu w przedmiotowej nieruchomości będzie uzależnione od sytuacji osobistej i zawodowej Wnioskodawcy, w szczególności miejsca wykonywania pracy, sytuacji rodzinnej oraz możliwości organizacyjnych związanych z codziennym funkcjonowaniem.
Na dzień składania niniejszego uzupełnienia nie jest możliwe jednoznaczne przesądzenie tych okoliczności. Niezależnie od powyższego nieruchomość ma charakter mieszkalny i już obecnie służy zaspokajaniu Wnioskodawcy potrzeb mieszkaniowych (pobyty okresowe), a planowany remont ma na celu umożliwienie jej pełnowartościowego, całorocznego użytkowania.
Poza pracami wskazanymi we wniosku Wnioskodawca planuje przeprowadzenie także innych robót remontowych i modernizacyjnych, niezbędnych do zapewnienia prawidłowego oraz bezpiecznego użytkowania budynku. Zakres tych prac może ulec zmianie w zależności od stanu technicznego ujawnionego w toku realizacji robót.
Wnioskodawca oświadcza, że nie planuje przeznaczania środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na zakup sprzętu AGD, mebli ani innych elementów wyposażenia, o których mowa w wezwaniu. Całość uzyskanych środków zostanie przeznaczona na prace remontowe i modernizacyjne budynku mieszkalnego, w szczególności roboty budowlane, instalacyjne oraz wykończeniowe trwale związane z budynkiem, których zakres oraz koszt będą znaczące i przekroczą wartość uzyskanego przychodu. W konsekwencji kwestie dotyczące wyposażenia (AGD, meble, oświetlenie) nie są objęte zakresem niniejszego wniosku.
Wnioskodawca oświadcza, że sprzedaż niezabudowanej nieruchomości nastąpiła w dniu 1 grudnia 2025 r. Wnioskodawca oświadcza, że data śmierci spadkodawcy, po którym Wnioskodawca odziedziczył przedmiotową nieruchomość (babci), to 29 listopada 2006 r.
Wnioskodawca wyjaśnia, że nabycie przedmiotowej niezabudowanej nieruchomości nastąpiło w drodze aktu własności ziemi z dnia 21 maja 1974 r. (przez babcię).
Wnioskodawca oświadcza, że nabył także inne składniki wchodzące w skład masy spadkowej, tj. trzy działki rolne, z których jedna została następnie sprzedana. Wnioskodawca oświadcza, że nie wystąpiły spłaty ani dopłaty.
Na pytanie:
Czy wartość majątku nabytego przez Pana w drodze działu spadku/zniesienia współwłasności przekroczyła wartość majątku jaki przysługiwał Panu pierwotnie w całej masie spadkowej po spadkodawcy/spadkodawcach?
Wnioskodawca odpowiedział:
Według wiedzy Wnioskodawcy, wartość majątku nabytego przez niego nie przekroczyła wartości udziału jaki przysługiwał Wnioskodawcy.
Wnioskodawca wyjaśnia, że przez wskazane we wniosku „inne roboty remontowe i modernizacyjne” rozumie ewentualne dodatkowe prace, których konieczność może ujawnić się dopiero w toku realizacji planowanego remontu, w szczególności w zależności od stanu technicznego budynku stwierdzonego po rozpoczęciu robót. Na obecnym etapie Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie przewidzieć, czy zajdzie potrzeba wykonania dodatkowych prac ani określić ich konkretnego zakresu, gdyż będzie to uzależnione od okoliczności ujawnionych w toku prowadzenia remontu.
W przypadku ujawnienia konieczności wykonania dodatkowych robót, będą to wyłącznie prace pozostające w związku z remontem i modernizacją budynku, niezbędne dla zapewnienia jego prawidłowego oraz bezpiecznego użytkowania.
Pytanie
Czy wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży niezabudowanej działki na opisane powyżej prace remontowe i modernizacyjne w budynku mieszkalnym jednorodzinnym stanowiącym współwłasność Wnioskodawcy, wykorzystywanym przez niego na własne potrzeby mieszkaniowe (jako drugi dom), uprawnia do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
Opisane wydatki stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o PIT.
Zgodnie z powołanym przepisem za wydatki na własne cele mieszkaniowe uważa się m.in. wydatki poniesione na remont własnego budynku mieszkalnego.
Budynek:
Ustawa o PIT nie uzależnia możliwości zastosowania zwolnienia od obowiązku stałego zamieszkiwania ani od posiadania tylko jednej nieruchomości mieszkalnej. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że podatnik może realizować własne cele mieszkaniowe w więcej niż jednym miejscu, o ile nieruchomość rzeczywiście służy zaspokajaniu jego potrzeb mieszkaniowych.
Planowane prace - w szczególności modernizacja ogrzewania, osuszenie i izolacja fundamentów oraz wykonanie nowych posadzek - stanowią prace remontowe i modernizacyjne zwiększające standard i funkcjonalność budynku mieszkalnego, a więc mieszczą się w ustawowym pojęciu remontu.
W konsekwencji wydatkowanie przychodu ze sprzedaży działki na wskazane cele uprawnia do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592). Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
Pojęcie nabycia
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu, należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.
Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły.
Nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest więc każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że w wyniku spadku po babci (zmarłej 29 listopada 2006) stał się Pan właścicielem niezabudowanej nieruchomości.
Powziął Pan wątpliwość, czy w przypadku sprzedaży nieruchomości będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Nabycie w drodze spadku
Kwestie związane z dziedziczeniem regulują przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 tej ustawy:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Natomiast zgodnie z art. 925 ww. ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.
Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Zatem od dnia 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca).
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tego lokalu przez spadkodawców.
Pana spadkodawcą jest babcia, która nabyła niezabudowaną nieruchomość w 1974 r.
Zatem, dokonane przez Pana odpłatne zbycie 1 grudnia 2025 r. niezabudowanej nieruchomości w drodze spadku po spadkodawcy (babci), nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, bowiem pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie niewątpliwie upłynął.
Na podstawie art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie stanowi nabycia lub odpłatnego zbycia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
Według treści art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Art. 1037 § 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że:
Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Stosownie do obowiązujących przepisów, dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między spadkobiercami, tj. dziedziczącymi po spadkodawcy. Zatem, w dziale spadku nie uczestniczą osoby, które nie są spadkobiercami. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. W rezultacie, w wyniku działu spadku dochodzi więc między spadkobiercami, jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. W takiej sytuacji, oceniając skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku, za datę nabycia należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia.
Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego (udziałów w nieruchomości lub prawie) w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy - w wyniku tego działu - podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
Ze stanu faktycznego wynika, że w wyniku działu spadku wartość majątku nabytego w dziale spadku nie przekroczyła wartości przysługującej Panu pierwotnie w masie spadkowej przed dokonaniem tej czynności. Czynność ta nie skutkowała przysporzeniem majątkowym, nie obejmowała spłat i dopłat, zatem w niniejszej sprawie nie doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle powyższego sprzedaż przez Pana 1 grudnia 2025 r. niezabudowanej nieruchomości nabytej w spadku, nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiła po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę.
Tym samym, nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości.
Zatem nie mogę zgodzić się z Pana stanowiskiem, w którym twierdzi Pan, że będzie Pan zwolniony z zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z wydatkowaniem środków ze sprzedaży w 2025 r. niezabudowanej nieruchomości na prace remontowe i modernizacyjne w budynku mieszkalnym jednorodzinnym stanowiącym Pana współwłasność.
Sprzedaż w 2025 r. nieruchomości nie jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych. Jak wskazano sprzedaż nieruchomości w 2025 r. nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem - wobec braku przychodu podlegającego opodatkowaniu - nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wobec powyższego, pomimo, że nie ma Pan obowiązku zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości, to Pana stanowisko jest nieprawidłowe, gdyż nie ma zastosowania zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 146; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo