Interpretacja 0114-KDIP3-1.4011.29.2026.2.PT

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 12 lutego 2026 r. i 6 marca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi od marca 2023 r. jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Przeważającym przedmiotem tej działalności jest działalność związana z oprogramowaniem, sklasyfikowana według Polskiej Klasyfikacji Działalności pod kodem 62.10.B.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.), czyli jest polskim rezydentem podatkowym. Swoją działalność gospodarczą Wnioskodawca wykonuje wyłącznie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (dalej: PKPiR), a podatek od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej rozlicza na zasadach określonych w art. 30c u.p.d.o.f.

Poza ewidencją w postaci PKPiR, Wnioskodawca zgodnie z artykułem 30cb u.p.d.o.f., prowadzi ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie prac.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej współpracuje z podmiotem o nazwie (…) sp. z o.o., który ma siedzibę na terytorium RP. Bezpośrednim kontrahentem Wnioskodawcy jest (…).

Zgodnie z zakresem umowy o świadczenie usług zawartej z (…), Wnioskodawca jako programista współpracujący w ramach umowy B2B wykonuje czynności polegające na samodzielnym tworzeniu oprogramowania, w tym na projektowaniu rozwiązań i architektury systemów informatycznych.

Działania te są kluczowe w procesie tworzenia innowacyjnych produktów programistyczno-technologicznych, które przyczyniają się do rozwoju sektora nowoczesnych technologii.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę mają na celu wykorzystanie posiadanych zasobów wiedzy w zakresie programowania, w szczególności do tworzenia i/lub ulepszenia nowego oprogramowania przy zastosowaniu systematycznie tworzonych innowacyjnych rozwiązań. Co znamienne, działania te nie mają charakter rutynowego tudzież schematycznego.

W związku z tym, usługi świadczone przez Wnioskodawcę wpisują się w pojęcie działalności badawczo-rozwojowej zdefiniowanej w artykule 5a pkt 38 u.p.d.o.f., tak jak i spełniają wymagania stawiane pracom rozwojowym przez artykuł 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca zarazem nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu drugiej z przywołanych ustaw.

Prace nad tworzeniem oprogramowania są systematycznie prowadzone w sposób zgodny z ustaleniami umownymi, najlepszą wiedzą techniczną oraz potrzebami podmiotu finalnie korzystającego z ich efektów i polegają w znacznym stopniu na pisaniu nowych kodów źródłowych programów komputerowych oraz testach tworzonego oprogramowania na urządzeniach końcowych, weryfikacji otrzymanych wyników czy też na wdrażaniu ewentualnych zmian mających przeciwdziałać przyszłym problemom technicznych i umożliwiać ergonomiczne korzystanie z kodów wytworzonych przez Wnioskodawcę.

W praktycznym spojrzeniu Wnioskodawca tworzy autorskie rozwiązania programistyczne, które mają na celu usprawnianie i optymalizację procesów informatycznych w przedsiębiorstwie korzystającym z efektów prac Wnioskodawcy. W szczególności są to produkty programistyczne służące do:

1)  optymalizacji procesów zarządczo-organizacyjnych w przedsiębiorstwie w szczególności cyfrowych,

2)  efektywniejszej analizy danych dotyczących przedsiębiorstwa,

3)  usprawniania komunikacji wewnątrz przedsiębiorstwa oraz projektowanie i implementowanie infrastruktury serwerowej.

Wnioskodawca w ramach świadczonych usług tworzy autorskie programy komputerowe, mające jako utwór ochronę prawnoautorską na mocy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w tym na mocy artykułu 74 tejże ustawy.

Następnie Wnioskodawca zbywa całość autorskich praw majątkowych do tych utworów, za co otrzymuje umówione wynagrodzenie.

Rozliczenie przeniesienia tych autorskich praw majątkowych następuje na podstawie faktury za przeprowadzone i udokumentowane prace programistyczne wystawianej na koniec danego miesiąca. Co istotne, Wnioskodawca na koniec każdego miesiąca zbywa całość autorskich praw majątkowych do utworów programistycznych wytworzonych w tymże miesiącu.

Współpraca odbywa się głównie za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Wnioskodawca wykonuje swoje obowiązki pod nadzorem organizacyjnym Zleceniodawcy i wyznaczonych osób, które odpowiadają za koordynację działań współpracowników, takich jak Wnioskodawca, funkcjonujących w modelu B2B. Wnioskodawca w ramach tej współpracy wytwarza własne programy komputerowe objęte ochroną prawnoautorską, które mogą być wykorzystywane przez użytkownika końcowego dopiero po nabyciu przez niego praw do utworów stworzonych przez Wnioskodawcę.

Co ważne, opisana wyżej działalność w zakresie usług programistycznych jest przez Wnioskodawcę wykonywana na własne ryzyko ekonomiczne i prawne, w sposób zorganizowany i ciągły, a dochody z niej przyporządkowane są do źródła dochodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, więc wypełniają one również definicję działalności gospodarczej opisaną w artykule 5a pkt 6 u.p.d.o.f.

W ramach prowadzenia opisanych prac, Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych od jakichkolwiek podmiotów trzecich, w tym od podmiotów powiązanych. Ponoszone przez Wnioskodawcę koszty związane z działalnością dotyczą przede wszystkim wydatków takich jak zakup sprzętu komputerowego czy innych narzędzi informatycznych, jako narzędzi niezbędnych do wykonania pracy czy też nabycia usług telekomunikacyjnych. Koszty te są bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową Wnioskodawcy, która prowadzi do osiągania przez niego kwalifikowanych dochodów z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Wnioskodawca dodatkowo ponosi koszty ogólnie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, takie jak koszty prowadzenia księgowości.

Należy w tym miejscu zauważyć, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: "u.p.a.p.p."), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W myśl art. 1 ust. 2 pkt 1 u.p.a.p.p., przedmiotem prawa autorskiego są w szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Dodatkowe postanowienia w zakresie programów komputerowych zawiera art. 74 u.p.a.p.p. Na gruncie tego przepisu, aby objąć program komputerowy ochroną prawną, wystarczające jest, że program ten stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów) ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. Oznacza to, że w przypadku programu komputerowego nie jest konieczne uzyskiwanie formalnego potwierdzenia ochrony prawnej czy też patentu, bowiem u.p.a.p.p. przyznaje taką ochronę z mocy ustawy, o ile spełniona jest definicja utworu.

Niemniej jednak, na gruncie przepisów prawa podatkowego oraz u.p.a.p.p. nie została określona definicja programu komputerowego.

Celem właściwego rozpatrzenia pojęcia "oprogramowania", warto przeanalizować objaśnienia podatkowe z dnia 15 lipca 2019 r. dot. preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box.

Brak ustawowej definicji pojęcia "program komputerowy" oraz brak precyzyjnego określenia zakresu "autorskiego prawa do programu komputerowego" w świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do pozaustawowych źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej ochrony prawnej. Wynika z nich, że pojęcie "program komputerowy" nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu (funkcjonalnie) - jako oprogramowanie - w katalogu kwalifikowanych IP jest zgodne z wytycznymi raportu BEPS Plan Działania nr 5 i wynika z przedstawionej powyżej interpretacji zakresu znaczeniowego "autorskiego prawa do programu komputerowego".

W związku z powyższym, "oprogramowanie" należy rozumieć przede wszystkim jako ciąg poleceń zapisanych w języku informatycznym oraz wszelkie inne dodatkowe funkcjonalności, które jako całość pozwalają komputerowi wykonywać różne czynności pozwalające na praktyczne zastosowanie tego ciągu poleceń przy użyciu sprzętu komputerowego.

Wnioskodawca stwierdza, że jego prace rozwojowe zostały zakończone pozytywnym wynikiem. Wynikami tych prac są autorskie programy komputerowe (kod źródłowy) w formie utrwalonej w repozytoriach kodu. Prawa autorskie do tych programów są przenoszone na zleceniodawcę na podstawie umowy.

Prace rozwojowe dotyczą systemu (…) dla sieci (…) - infrastruktury odpowiedzialnej za pozyskiwanie, agregowanie i dostarczanie danych zewnętrznych do smart kontraktów.

Cele i zakres prac obejmowały:

Zaprojektowanie i implementację systemu pobierania danych w czasie rzeczywistym z wykorzystaniem protokołu (…), który uzupełnił dotychczasowe podejście oparte na (…). Celem było zmniejszenie opóźnień w dostarczaniu danych, co otworzyło możliwość obsługi nowych rynków, wcześniej niedostępnych ze względu na wymagania dotyczące szybkości transmisji.

Stworzenie autorskich narzędzi testowych (symulatorów serwera) umożliwiających weryfikację odporności oprogramowania na niestabilne połączenia, zrywanie sesji i inne scenariusze awaryjne. Narzędzia te pozwoliły wykryć krytyczne błędy w istniejącym oprogramowaniu i znacząco poprawić jego niezawodność. Opracowanie asynchronicznego systemu zarządzania środkami na kontach giełdowych, zapewniającego odpowiednią płynność operacyjną w środowisku rozproszonym.

Wyniki tych prac są wykorzystywane w działalności firmy (…) jako elementy produkcyjnego systemu (…). Opisane powyżej prace zostały zakończone pozytywnym wynikiem - stworzone komponenty są wdrożone i wykorzystywane produkcyjnie. Jednocześnie, zgodnie z iteracyjnym modelem rozwoju oprogramowania, prowadzone są dalsze prace rozwojowe nad nowymi funkcjonalnościami systemu, które również zostaną zakończone pozytywnymi wynikami w postaci kolejnych autorskich programów komputerowych.

W wyniku prowadzonych prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył:

a)  Nowe produkty: autorskie narzędzia testowe (symulatory serwera) służące do testów obciążeniowych i stabilnościowych, które umożliwiły wykrycie i naprawę krytycznych błędów w oprogramowaniu produkcyjnym.

b)  Ulepszony produkt: udoskonalenie istniejącego klienta do pobierania danych poprzez identyfikację i eliminację błędów powodujących awarię całego systemu - możliwe dzięki stworzonym przeze mnie narzędziom testowym.

c)  Nowy proces: asynchroniczny system zarządzania środkami giełdowymi oparty na architekturze rozproszonej.

Produkty te są wykorzystywane w działalności gospodarczej mojego zleceniodawcy jako integralne komponenty oferowanego systemu (…) dla (…).

Wnioskodawca oświadcza, iż stworzone przez niego produkty i procesy mają innowacyjny i ulepszony charakter w stosunku do dotychczasowych rozwiązań stosowanych w ramach projektu: "Wdrożenie komunikacji w czasie rzeczywistym stanowiło rozszerzenie możliwości systemu o nową warstwę funkcjonalną, umożliwiając obsługę przypadków użycia wcześniej nieosiągalnych ze względu na ograniczenia techniczne".

Narzędzia testowe zostały stworzone od podstaw w odpowiedzi na konkretny problem techniczny - brak możliwości weryfikacji stabilności oprogramowania w warunkach zbliżonych do produkcyjnych.

System zarządzania środkami giełdowymi wymagał zaprojektowania nowej architektury - nie stanowił modyfikacji istniejącego rozwiązania.

Żadna z opisanych prac nie miała charakteru rutynowych lub okresowych zmian - każda wymagała samodzielnego zaprojektowania rozwiązania, analizy problemu i twórczej implementacji.

Wnioskodawca tworzy autorskie rozwiązania programistyczne, które mają na celu usprawnienie i optymalizację procesów informatycznych w przedsiębiorstwie korzystającym z efektów pracy Wnioskodawcy o czym napisano na początku wniosku.

Wskazane produkty programistyczne stanowią programy komputerowe, m.in.:

a)  Nowe produkty: autorskie narzędzia testowe (symulatory serwera) służące do testów obciążeniowych i stabilnościowych, które umożliwiły wykrycie i naprawę krytycznych błędów w oprogramowaniu produkcyjnym;

b)  Ulepszony produkt: udoskonalenie istniejącego klienta do pobierania danych poprzez identyfikację i eliminację błędów powodujących awarię całego systemu - możliwe dzięki stworzonym przeze mnie narzędziom testowym;

c)  Nowy proces: asynchroniczny system zarządzania środkami giełdowymi oparty na architekturze rozproszonej. Produkcja i rozwój tych programów rozpoczęły się z datą zawarcia pierwszej umowy z kontrahentem i od tego czasu odbywa się w sposób ciągły, z uwzględnieniem ewoluujących potrzeb rynku i możliwości technologicznych.

W celu wytworzenia oprogramowania Wnioskodawca wykorzystywał dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności.

W celu wytworzenia, rozwinięcia i ulepszenia oprogramowania, Wnioskodawca wykorzystywał wiedzę i umiejętności z zakresu najnowszych technologii informatycznych, technik programistycznych, a także zaawansowanych metod analizy danych. Rdzeniem, który łączy wszystko w całość, jest wiedza algorytmiczna, w szczególności dedykowane rozwiązania opracowane przez Wnioskodawcę. Trywialne łączenie dostępnych elementów nie pozwoliłoby uzyskać wymaganych przez kontrahenta efektów - stąd uszyte na miarę algorytmy, protokoły i procesy.

Proces tworzenia oprogramowania obejmował etapy od analizy i planowania, przez projektowanie i implementację, aż po testowanie i wdrażanie gotowych rozwiązań. Wszystkie te działania były wykonywane w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny, co zapewniało wysoką jakość i spójność tworzonych produktów.

Wykorzystane technologie to (poza wymienionymi wcześniej językami programowania), między innymi, frameworki do tworzenia aplikacji webowych i mobilnych.

Oryginalność produktów programistycznych tkwi w ich zdolności do adresowania specyficznych i często złożonych wymagań przedsiębiorstw, przy jednoczesnym wykorzystaniu najnowszych dostępnych technologii. Usprawnienia wprowadzone w ramach tych produktów, takie jak algorytmy predykcyjne w zarządzaniu zapasami czy personalizacja ofert na podstawie analizy danych, odróżniają oprogramowanie Wnioskodawcy od istniejących rozwiązań przez skupienie na efektywności, elastyczności i skalowalności. Innowacyjność tych rozwiązań nie jest wynikiem wprowadzania rutynowych czy okresowych zmian, lecz efektem świadomego procesu badawczo-rozwojowego mającego na celu rozwiązanie konkretnych problemów technicznych i biznesowych, co zapewnia unikalną wartość dla użytkowników końcowych.

Oryginalność w znacznym stopniu wynika także z indywidualnie opracowanych algorytmów, nad którymi pracowałem i które samodzielnie tworzyłem. Unikalność tych rozwiązań polega nie tylko na zastosowaniu najnowszych technologii, ale przede wszystkim na sposobie, w jaki te technologie są wykorzystywane dzięki właśnie tym algorytmom.

Kluczowe jest tutaj indywidualne podejście algorytmiczne, które umożliwia skuteczne połączenie różnorodnych technologii i metod w spójną całość, spełniającą specyficzne wymagania mojego kontrahenta. Bez tego podejścia, nawet korzystając z zaawansowanych technologii, można osiągnąć odwrotne do zamierzonych efekty, które nie tylko nie przynoszą oczekiwanych korzyści, ale mogą nawet negatywnie wpływać na procesy biznesowe w przedsiębiorstwie.

Praca Wnioskodawcy nad algorytmami obejmuje zarówno ich projektowanie, jak i optymalizację pod kątem konkretnych zastosowań, co wymaga głębokiej wiedzy specjalistycznej oraz doświadczenia w rozwiązywaniu skomplikowanych problemów technologicznych. To indywidualne podejście algorytmiczne pozwala na tworzenie rozwiązań, które są nie tylko nowatorskie, ale także wysoce efektywne i dostosowane do indywidualnych potrzeb klientów, co stanowi o wyjątkowości i oryginalności produktów programistycznych.

Osiągane przez Wnioskodawcę przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej są przychodami z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a konkretnie są to przychody z tytułu zbycia autorskich praw majątkowych do tworzonych programów komputerowych.

Efekty prac Wnioskodawcy w postaci programu komputerowego lub jego elementów są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Prowadzona działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona w sposób ciągły i systematyczny, a jej efektem jest tworzenie oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. Działania Wnioskodawcy zwiększają zasoby wiedzy poprzez wytwarzanie nowych, innowacyjnych, unikatowych produktów w zakresie oprogramowania, ale i wykorzystują istniejące zasoby wiedzy do tworzenia tychże produktów, które dają istniejącej wiedzy w zakresie oprogramowania nowe praktyczne zastosowania.

Umowa z kontrahentem jest dość zwięzła, albowiem na światowym rynku programistycznym dąży się do odchodzenia od formalności, jednakże zawiera ona stosowne postanowienia co do wynagrodzenia, w tym co do tego, za co konkretnie to wynagrodzenie jest wypłacane. Jedynym rodzajem wynagrodzenia jaki zostaje w niej bezpośrednio wymieniony, jest wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonych utworów w postaci programów komputerowych. Umowa z kontrahentem nie przyznaje mi prawa do wynagrodzenia z jakichkolwiek innych tytułów.

Wystawiane faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw majątkowych do poszczególnych efektów prac Wnioskodawcy, ponieważ celem uproszczenia współpracy, widnieje na nich jedna zbiorcza pozycja tytułowana jako "usługi programistyczne". Jednakże zgodnie z łączącą mnie z kontrahentem umową, nie ma wątpliwości co do tego, że w ramach tych usług, otrzymuje wynagrodzenie jedynie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonych utworów, więc stosowanie takiego uproszczenia nijak nie zmienia faktu, że otrzymywane wynagrodzenie jest wynagrodzeniem z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do tworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania.

Zgodnie z umową łączącą Wnioskodawcę z kontrahentem, przeniesienie autorskich praw majątkowych do stworzonego oprogramowania następuje w chwili zapłaty wynagrodzenia. Podczas pracy nad oprogramowaniem, sukcesywnie rozwijam poszczególne jego elementy, które na bieżąco wrzucam do repozytorium dostępnego dla kontrahenta. Ta metoda pracy pozwala na ciągłą weryfikację postępów i umożliwia zgłaszanie ewentualnych uwag lub proponowanie zmian.

Wnioskodawca regularnie kalkuluje czas poświęcony na pracę nad projektem, co jest podstawą do rozliczeń z kontrahentem. Taki sposób prowadzenia projektu gwarantuje przejrzystość w zakresie ilości pracy i wysiłku, jaki Wnioskodawca inwestuje w rozwój oprogramowania. Gdy prace nad określonym etapem projektu są zakończone, i kontrahent dokonuje zapłaty, zgodnie z umową, w tym właśnie momencie formalnie przenoszone są na niego prawa autorskie do oprogramowania. Zapłata ta jest równoznaczna z akceptacją wykonanych prac. Mimo że kluczowym dokumentem regulującym przeniesienie praw jest umowa, prowadzę także dokładną dokumentację całego procesu. Obejmuje ona zarówno zapisy z repozytorium, jak i szczegółowe kalkulacje czasu pracy, a także potwierdzenia dokonania zapłaty przez kontrahenta. Ta zorganizowana dokumentacja jest dowodem na prawidłowe wykonanie i przeniesienie praw do oprogramowania.

Wnioskodawca osiąga dochody z tytułu wymienionego w artykule 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a konkretnie z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do wytworzonych programów komputerowych.

Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółowa ewidencja, o której mowa we wniosku, prowadzona jest na bieżąco w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję rozchodów i przychodów od 1.09.2025 r.

W latach objętych wnioskiem Wnioskodawca prowadził ewidencję przychodów i rozchodów.

Pytanie

Czy Wnioskodawca tworząc programy komputerowe w sposób przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, będące następnie przedmiotem zbycia na rzecz kontrahenta, może skorzystać z preferencyjnej stawki 5% (tzw. IP Box) opodatkowania dochodów z tytułu zbycia prawa własności intelektualnej w 2025r. i w latach następnych, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: UPAPP) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są między innymi utwory w postaci programu komputerowego. Autorskie prawo do programu komputerowego posiada taką specyfikę, że nie wymaga formalnej rejestracji w formie na przykład patentu i nie jest możliwe jego wyczerpujące legalne zdefiniowanie. W związku z tym, kierując się chęcią zapewnienia pewności co do prawidłowości własnych rozliczeń podatkowych, Wnioskodawca występuje z niniejszym wnioskiem o interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Na podstawie art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., działalność badawczo-rozwojowa to działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Programy komputerowe podlegają ochronie prawnej jak utwory literackie na mocy art. 74 UPAPP. Autorskim prawem do programu komputerowego, zgodnie z punktem 79 objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r., jest w szczególności utwór, a w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego, co jest generalnie zgodne z informatycznym rozumieniem pojęcia program komputerowy.

W niniejszej sprawie, bez wątpienia, tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe powstają na skutek działalności badawczo-rozwojowej oraz wypełniają definicję utworu podlegającego ochronie prawnej w rozumieniu przepisów UPAPP.

Dodatkowo działalność Wnioskodawcy wyczerpuje kryteria stawiane pracy badawczo-rozwojowej, poprzez jej autorski, innowacyjny i kreatywny charakter, którego efektem jest wytworzenie nowych rozwiązań w postaci nowatorskich programów komputerowych składających się z algorytmów i kodu źródłowego. Działalność Wnioskodawcy jest działalnością twórczą prowadzoną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy. Wnioskodawca tworzy utwory w rozumieniu prawa autorskiego w postaci programów komputerowych.

Na podstawie art. 30ca ust. 7 pkt 2 u.p.d.o.f., dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty z tytułu autorskiego prawa do programu komputerowego, w tym z tytułu sprzedaży praw do niego. W związku ze zbyciem autorskich praw majątkowych do stworzonych programów komputerowych przez Wnioskodawcę na rzecz swojego kontrahenta, dochód ze sprzedaży tychże praw stanowi dochód ze tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż wytworzonych dóbr informatycznych jest kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnych i właściwa stawka podatku dla obliczonej przy zastosowaniu wskaźnika Nexus podstawy opodatkowania wynosi 5%.

Kryterium umożliwiającym skorzystanie z preferencyjnej stawki podatku dla dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest w myśl art. 30cb ust. 1 u.p.d.o.f.:

1)  wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzenie ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonanie zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywanie zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Dodatkowo, na podstawie art. 30cb ust. 2 u.p.d.o.f., podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Stosownie do art. 30cb ust. 3 u.p.d.o.f., w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku, zgodnie z art. 27 lub art. 30c u.p.d.o.f. Jak wynika z powyższych regulacji, podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów.

Wnioskodawca prowadzi wskazaną ewidencję i jest na jej podstawie w stanie ustalić przychody, koszty oraz dochód związany z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.

Stosownie z kolei do treści art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

[ (a+b) x 1,3]/ (a+b+c+d)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a)  prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b)  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c)  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d)  nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Z powyżej powołanych przepisów wynika, że sposób obliczania wskaźnika Nexus następuje w oparciu o koszty związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyróżniając niektóre kategorie tych kosztów korzystnie lub niekorzystnie wpływające na wysokość tego wskaźnika. Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami, zgodnie z art. 30ca ust. 5 u.p.d.o.f.

Poza wskazanymi wyżej wyłączeniami, przepisy nie wskazują innych kryteriów powiązania kosztów z kalkulacją wskaźnika Nexus. W szczególności, takiemu wyłączeniu nie podlegają wydatki na własną działalność badawczo-rozwojową podatnika związaną z określonym kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Zatem, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalają zaliczyć do wydatków kwalifikowanych nakłady na usługi zewnętrzne świadczone przez podmioty inne niż jednostki naukowe. Brak również wyraźnego zastrzeżenia, że wydatki uwzględnione w kalkulacji wskaźnika Nexus muszą stanowić koszty uznane za koszty uzyskania przychodu podatnika. Wnioskodawca może dzięki prowadzonej dodatkowej ewidencji przyporządkować poniesione wydatki do każdego tworzonych programów komputerowych i zdaniem Wnioskodawcy, wydatki te stanowią koszty bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową.

Biorąc po uwagę powyższe Wnioskodawca stwierdza, że wydatki takie jak te na nabycie sprzętu komputerowego, elektronicznego, kabli, monitorów jako narzędzi niezbędnych do wykonania pracy, koszty nabycia usług telekomunikacyjnych oraz księgowych, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą zostać ujęte w kalkulacji wskaźnika Nexus pod literą "a" jako koszty poniesione na bezpośrednio prowadzoną przez podatnika działalność B+R związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Państwem rezydencji Wnioskodawcy jest Rzeczpospolita Polska, więc opodatkowanie dochodów Wnioskodawcy należy rozpatrywać zgodnie z prawem polskim.

Artykuł 30ca u.p.d.o.f. nie przewiduje wyłączenia możliwości opodatkowania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką wynoszącą 5% ze względu na położenie siedziby kontrahenta, w związku z czym posiadanie przez kontrahenta Wnioskodawcy siedziby poza Polską jest bez znaczenia dla niniejszej sprawy.

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na przedstawione we wniosku argumenty, może On skorzystać z prawa do opodatkowania swoich dochodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjną stawką 5% w 2025 r. i w latach następnych.

Wnioskodawca swoje stanowisko opiera również na dotychczasowej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, czego przykład stanowi interpretacja indywidualna wydana dnia 15 marca 2024 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.28.2024.2.SJ.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że:

1)  w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy Pan Oprogramowanie;

2)  wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej wskazanej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

3)  efektami Pana prac zawsze są programy - utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

4)  otrzymuje Pan wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do programu komputerowego w formie kodu źródłowego;

5)  tworzony przez Pana program komputerowy jest zbywany na rzecz kontrahenta. W wyniku zbycia następuje przeniesienie ogółu praw majątkowych na kontrahenta.

6)  powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;

7)  osiąga Pan dochód z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych);

8)  prowadzi Pan na bieżąco od 1 września 2025 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że uzyskany przez Pana dochód z tytułu przenoszenia (zbycia) autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania lub jego części, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone, rozwinięte, ulepszone w ramach prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Może więc Pan za 2025 r. oraz będzie Pan mógł za lata kolejne zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny).

Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.