W zakresie obowiązków płatnika - program motywacyjny.
Polska spółka A. Sp. z o.o. należy do międzynarodowej grupy B. Australijska spółka C. utworzyła program motywacyjny dla pracowników grupy, w ramach którego pracownicy mogą nabywać akcje spółki australijskiej po cenie rynkowej (z potrąceniem z wynagrodzenia netto) oraz po spełnieniu warunków (zakup i 2-letni okres blokady) otrzymać nieodpłatnie dodatkowe akcje (Darmowe Akcje) lub ekwiwalent pieniężny. Udział w programie nie wynika…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A. Sp. z o.o. (dalej "polska Spółka" lub „Wnioskodawca”) jest polską spółką należącą do międzynarodowej grupy spółek B. (dalej: „Grupa”). Australijska Spółka z Grupy - C. (dalej: „Spółka australijska”) - utworzyła program motywacyjny "(…)” (dalej: „Program"), którego celem jest zwiększenie motywacji pracowników Grupy oraz budowanie wspólnej odpowiedzialności za wyniki Grupy oraz powiązanie interesów osobistych pracowników spółek z Grupy z wynikami finansowymi osiąganymi przez Grupę. Program jest organizowany i zarządzany przez Spółkę australijską, a adresatem Programu są pracownicy zatrudnieni w spółkach z Grupy w różnych państwach. Pracownicy Wnioskodawcy (dalej jako: "Uczestnicy”) również mają możliwość uczestniczenia w Programie. W ramach Programu Uczestnicy mają możliwość nabywania akcji Spółki australijskiej. Co do zasady akcje nabywane są za cenę rynkową, a koszt ich nabycia ponoszą Uczestnicy, którzy wyrażają zgodę na potrącenie przez Wnioskodawcę z ich wynagrodzenia netto określonej kwoty, która zostanie przeznaczona na zakup akcji. Zaangażowanie Wnioskodawcy sprowadza się do przekazania potrąconych kwot do Spółki australijskiej i jest motywowane wyłącznie usprawnieniem całego procesu (Wnioskodawca ma możliwość otrzymania od pracowników poprzez potrącenie i przekazania Spółce australijskiej zbiorczej kwoty od wszystkich pracowników, co jest zdecydowanie łatwiejsze w porównaniu do sytuacji, kiedy poszczególni uczestnicy Programu mieliby dokonywać co miesiąc przelewów do Spółki australijskiej, na sfinansowanie zakupu akcji). Ponadto w ramach Programu przewidziany jest dodatkowy rodzaj świadczenia w postaci dodatkowych, nieodpłatnie przyznawanych przez Spółkę australijską akcji tzw. „Matching Shares” (dalej jako: „Darmowe Akcje”). Warunkiem otrzymania Darmowych Akcji jest nabycie akcji spółki w ramach Programu oraz niezbywanie ich przez ustalony w regulaminie Programu okres blokady. Zgodnie z regulaminem Programu okres blokady wynosi 2 lata od momentu nabycia akcji. Po upływie okresu blokady Uczestnicy Programu, w tym pracownicy Wnioskodawcy, mają prawo do nieodpłatnego nabycia Darmowych Akcji (w zależności od edycji Programu, osoby zarządzające Programem po stronie australijskiej spółki decydują o proporcji, w jakiej nabywane są Darmowe Akcje do akcji zakupionych przez Uczestników, może to być np. jedna Darmowa Akcja do każdej jednej akcji zakupionej przez Uczestnika). Ponadto zgodnie z Postanowieniami regulaminu Programu osoby zarządzające Programem mogą zdecydować o wypłacie równowartości dodatkowej akcji w formie pieniężnej. Uczestnicy zatrudnieni na podstawie polskiej umowy o pracę zawartej z polską Spółką są uprawnieni do udziału w Programie na takich samych zasadach jak pracownicy spółek z Grupy z innych państw. Sposób uczestnictwa w Programie nie jest powiązany ze stosunkiem pracy wiążącym Uczestnika z polską Spółką tj. warunki Programu nie stanowią żadnego elementu umowy o pracę ani nie wynikają z regulaminu wynagradzania ani innych źródeł prawa pracy obowiązujących w polskiej Spółce. Polska Spóła nie jest stroną umowy Programu, jak i nie jest stroną innych dokumentów ustanawiających Program i regulujących prawa Uczestników Programu. Wnioskodawca nie jest również adresatem potencjalnych roszczeń Uczestników z tytułu prawa do Darmowych Akcji lub ich części. Relacja Uczestników z australijską Spółką jako podmiotem zarządzającym i administrującym Programem w tym zakresie ma charakter pozapracowniczy. Decyzje dotyczące kwalifikowalności Uczestników do uczestnictwa w Programie, limitu nabywanych akcji oraz wszelkich innych parametrów związanych z Programem podejmuje wyłącznie australijska Spółka. Darmowe Akcje wynikające z uczestnictwa w Programie są finansowane przez określone podmioty zależne z Grupy, w których Pracownicy są organizacyjnie podlegli. Koszty uczestnictwa w Programie Pracowników są alokowane do Wnioskodawcy, co wynika z ustaleń na poziomie Grupy (ustalenia te są niezależne od Wnioskodawcy), a następnie są przenoszone na inne podmioty z Grupy, na rzecz których Wnioskodawca świadczy usługi. Wnioskodawca w tym zakresie pełni wyłącznie techniczną rolę podmiotu, który pośredniczy w rozliczeniu kosztu uczestnictwa w Programie osób zatrudnionych u Wnioskodawcy, z poszczególnymi pionami biznesowymi w innych spółkach z Grupy, na rzecz których Spółka polska świadczy usługi. Mając na uwadze powyższe ostatecznie Wnioskodawca nie ponosi ekonomicznego ciężaru związanego ze sfinansowaniem Darmowych Akcji ani innych kosztów Programu. Warto zaznaczyć, że Uczestnicy Programu nie mogą dochodzić żadnych roszczeń (w tym pracowniczych) wobec Wnioskodawcy, w związku z przeniesieniem praw do Darmowych Akcji wynikających z uczestnictwa w Programie, czy innymi spornymi kwestiami, jakie mogą pojawić się w związku z uczestnictwem w Programie. Jak wspomniano powyżej, uczestnictwo to nie wynika ze stosunku pracy łączącego Uczestników z polską Spółką zatem brak jest podstaw prawnych do podnoszenia tego rodzaju roszczeń. W przypadku gdy prawa do Darmowych Akcji nie zostaną przeniesione na Uczestnika bądź dojdzie do innych sporów w związku z uczestnictwem w Programie przez pracowników Wnioskodawcy, wszelkie roszczenia będą miał charakter cywilnoprawny (w tej sytuacji nie znajdą zastosowania roszczenia pracownicze) i będą kierowane przez Uczestników względem australijskiej Spółki jako bezpośredniego organizatora i zarządcy Programu. Uczestnikami Programu są osoby o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce (rezydenci podatkowi) w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. 2024 poz. 226, dalej: "ustawa o PIT"), a dochody uzyskiwane przez nich z tytułu uczestnictwa w Programie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce.
Pytanie
Czy opisany sposób uzyskania przychodu w postaci Darmowych Akcji przez pracowników Wnioskodawcy skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawcy obowiązków płatnika podatku PIT oraz obowiązku wystawienia w tym zakresie informacji PIT-11?
Państwa stanowisko w sprawie
W związku z otrzymaniem przez pracowników Darmowych Akcji australijskiej Spółki, w ocenie Wnioskodawcy nie powstaną po stronie Wnioskodawcy obowiązki płatnika PIT ani obowiązek wystawienia informacji PIT-11, ponieważ jakiekolwiek dochody uczestników programu związane z Programem nie stanowią dochodów ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy o PIT.
Brak możliwości zaliczenia przychodów związanych z uczestnictwem w Programie jako przychodów ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy o PIT powoduje, że na polskiej Spółce nie spoczywają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności Wnioskodawca nie jest zobowiązany w myśl art. 32 ust. 1 ustawy o PIT do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu otrzymania przez pracowników, będących Uczestnikami Programu, Darmowych Akcji.
Dodatkowo, po stronie polskiej Spółki nie powstanie również obowiązek informacyjny z art. 39 ust. 1 ani art. 42a ustawy o PIT w zakresie sporządzenia informacji PIT-11.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężną oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłami przychodów są m. in.: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytalna lub renta a także zgodnie z pkt. 9 - inne źródła.
Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty
pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze będzie ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Mając na uwadze powyższe, należy zauważyć, że Darmowe Akcje, które mogą być przyznane Uczestnikom - pracownikom polskiej Spółki, nie mogą zostać zakwalifikowane do źródła przychodów, o którym mowa w art. 12 ustawy o PIT, to jest do przychodów ze stosunku pracy, gdyż:
Przesłanką zakwalifikowania przychodu do źródła określonego, jako "stosunek pracy" jest to, aby przychód stanowił wynagrodzenie w rozumieniu przepisów kodeksu pracy, czyli musiałby wiązać się funkcjonalnie z wykonywaniem określonej pracy na rzecz podmiotu wypłacającego to świadczenie. Tym samym, świadczenie, które nie wynika ze stosunku pracy, otrzymane od osoby trzeciej, nawet jeżeli jest otrzymane przez pracownika podmiotu z Grupy, nie może stanowić podstawy do uznania takiego świadczenia jako pochodzącego ze stosunku pracy. W konsekwencji, przychód z tytułu Darmowych Akcji przyznanych przez australijską Spółkę, nie będzie stanowił przychodu ze stosunku pracy istniejącego pomiędzy polską Spółką a jej pracownikami - Uczestnikami Programu, którzy otrzymują Darmowe Akcje.
W konsekwencji, polska Spółka nie będzie pełnić funkcji płatnika podatku PIT w tym zakresie jako zakład pracy w rozumieniu art. 32 ust. 1 ustawy o PIT i tym samym nie będzie również zobowiązana uwzględniać wartości przyznanych Darmowych Akcji jako przychodu ze źródła stosunek pracy na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o PIT.
Opisane wyżej stanowisko znajduje poparcie m.in. w poniższych indywidualnych interpretacjach podatkowych, dotyczących zbliżonych stanów faktycznych:
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że, w związku z otrzymaniem przez wybranych pracowników Darmowych Akcji przyznanych przez australijską Spółkę, po stronie polskiej Spółki, wobec Uczestników nie powstanie w tym zakresie obowiązek wystawienia informacji PIT-11, o której mowa w art. 42a ustawy o PIT. Z uwagi na czysto techniczną rolę Wnioskodawcy w procesie finansowania Darmowych Akcji, Wnioskodawca otrzymuje jedynie informację o ilości oraz wartości Darmowych Akcji, których prawo własności zostanie przeniesione na rzecz Uczestnika (po spełnieniu określonych warunków). Dodatkowo Wnioskodawca nie ponosi ekonomicznego ciężaru sfinansowania Darmowych Akcji, gdyż koszt ten jest rozliczany na poszczególne piony biznesowe w innych spółkach z Grupy, na rzecz których Spółka polska świadczy usługi. Biorąc pod uwagę brak wpływu polskiej Spółki na organizację i ilość przyznanych Darmowych Akcji oraz ograniczenie uczestnictwa w procesie jedynie do sfinansowania Darmowych Akcji, nie można twierdzić, że przedmiotowe świadczenie jest uzyskiwane od polskiej Spółki, wobec tego polska Spółka nie będzie zobligowana do wystawienia informacji PIT-11 pracownikom.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
1. obliczenie,
2. pobranie,
3. wpłacenie
- podatku, zaliczki.
Jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592) ustawa reguluje m. in. opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.
Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:
Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”.
Jak wynika z przepisów przywołanego Rozdziału 7, ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:
Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:
Wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Stosownie do art. 20 ust. 1 powołanej ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: (…) nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1, mieszczące się w ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy.
Zgodnie z art. 32 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Powołany przepis dotyczą obowiązków płatniczych w sytuacji przekazywania m.in. przychodów zaliczanych do przychodów ze stosunku pracy.
W analizowanej sprawie Państwo (Spółka) rozważają, czy ciążą na nich obowiązki wynikające z omawianej ustawy w związku z udziałem wybranych pracowników w omówionym we wniosku programie.
W pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy ww. osoby otrzymują opisane świadczenia od Państwa czy od innych podmiotów. Obowiązki płatnika po Państwa stronie mogłyby bowiem powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji udzielenia przez Państwo świadczeń na rzecz ww. osób.
Z treści wniosku wynika, że:
Skoro Państwo nie są podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń na rzecz pracowników, po Państwa stronie nie powstaną obowiązki płatnika określone w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od kwalifikacji podatkowej opisanych we wniosku świadczeń po stronie Państwa pracowników jako podatników. W związku z otrzymaniem przez Państwa pracowników Darmowych Akcji australijskiej Spółki (ewentualnie ekwiwalentu pieniężnego), od tejże Spółki a nie od Państwa, nie powstaną po Państwa stronie obowiązki płatnika PIT ani obowiązek wystawienia informacji PIT-11, ponieważ jakiekolwiek dochody uczestników programu związane z Programem nie stanowią dochodów ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy o PIT.
W przedstawionej sprawie, pełnicie Państwo tylko funkcję techniczną, ponieważ Państwa zaangażowanie sprowadza się jak już wyżej wskazano, tylko do przekazania potrąconych kwot z wynagrodzenia Państwa pracowników na zakup akcji spółki australijskiej organizatora programu motywacyjnego co jest motywowane wyłącznie usprawnieniem procesu nabywania akcji przez Państwa pracowników ramach organizowanego programu motywacyjnego.
Dodatkowe informacje
W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Dodatkowo wskazuję, że podane przez Państwa w własnym stanowisku interpretacje indywidualne nie odnoszą się do obowiązków Spółki jako płatnika w związku z uczestnictwem pracowników Spółki w programie motywacyjnym organizowanym przez podmiot z grupy.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo