Spółka z o.o. prowadząca doradztwo nieruchomościowe wprowadziła program poleceń pracowniczych. Program ten umożliwia pracownikom (na umowach o pracę lub zlecenie) oraz współpracownikom B2B (prowadzącym jednoosobowe działalności) otrzymywanie premii za polecenie kandydatów, którzy zostaną zatrudnieni w Spółce i przepracują określony czas (min. 6 miesięcy, min. 12 miesięcy w przypadku zastępstw). Uczestnictwo wyklucza kierownictwo i dział personalny. Program jest regulowany odrębnym regulaminem, nie jest częścią umów ani regulaminu wynagradzania. Premia jest wypłacana po spełnieniu…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Spółka z o.o. (dalej: „Spółka", „Wnioskodawca") prowadzi działalność doradczą w zakresie nieruchomości, oferując swoim klientom kompleksowy zakres usług takich jak nadzorowanie inwestycji budowlanych, transakcje, doradztwo, wyceny, zarządzanie nieruchomościami oraz pośrednictwo w kupnie-sprzedaży nieruchomości komercyjnych.
Spółka w związku z ciągle rosnącym zapotrzebowaniem na nowy personel, a także zachęcając zatrudnione osoby oraz współpracowników do uczestniczenia w rozwoju działalności firmy nagradza za rekomendowanie odpowiednich kandydatów i prowadzi tzw. program poleceń pracowniczych (dalej: „Program"). Celem Programu jest uzyskanie możliwości zatrudnienia osób o wymaganych przez Spółkę kwalifikacjach zawodowych i doświadczeniu.
W Programie jako osoba polecająca może wziąć udział pracownik lub współpracownik Spółki zatrudniony m.in. w ramach umowy o pracę, umowy zlecenia, albo współpracujący na podstawie umowy o świadczenie usług (dalej: „umowa B2B") w ramach jednoosobowych działalności gospodarczych. Osobą polecającą można być wielokrotnie. Do uczestniczenia w Programie uprawnieni są wszyscy współpracownicy oraz pracownicy (niezależnie od wymiaru etatu) z wyjątkiem członków zarządu, dyrektorów działów, menadżerów, którzy prowadzą daną rekrutację, oraz pracowników działu personalnego.
Zasady działania programu rekomendacji pracowniczych określone są w Regulaminie Programu, który w szczególności zawiera postanowienia ogólne dotyczące rekomendacji pracowników do pracy, zasady dokonywania i procesowania poleceń, zasady przyznawania i rozliczania premii za polecenia. Zasady te podane są do wiadomości pracowników i współpracowników w sposób zwyczajowo przyjęty w firmie. Nie są one określone w umowie o pracę, umowie cywilnoprawnej, umowie B2B, ani w regulaminie wynagradzania.
Wymagania wobec osób biorących udział w programie, które muszą być spełnione łącznie, są następujące:
1. Osoba rekomendująca musi poinformować kandydata o sposobie aplikowania oraz przekazać kandydatowi stworzony przez Spółkę link do formularza referencyjnego. Warunkiem przyznania premii jest wypełnienie przez kandydata formularza referencyjnego i tym samym wyrażenie zgody na przetwarzanie danych osobowych. Wypełniony formularz, zawierający CV oraz imię i nazwisko osoby rekomendującej, trafia do bazy aplikacji działu personalnego. Liczba kandydatów polecanych przez jedną osobę jest nieograniczona.
2. Osoba rekomendująca kandydata, zarówno w okresie prowadzenia rekrutacji, jak i w momencie wypłaty premii referencyjnej musi być pracownikiem Spółki (m.in. na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia) albo współpracownikiem (na podstawie umowy B2B).
3. Kandydaci, którzy zostaną zatrudnieni na podstawie programu referencyjnego, muszą przepracować okres co najmniej 6 miesięcy, na podstawie umowy o pracę, umowy o współpracę lub umowy zlecenia.
4. Kandydaci rekomendowani do programu referencyjnego nie mogą być aktualnymi pracownikami lub współpracownikami Spółki. Rekomendowanie byłych oraz aktualnych pracowników i współpracowników nie podlega wypłacie premii referencyjnej.
5. W przypadku, gdy rekomendowany kandydat zostanie zatrudniony na czas określony lub na zastępstwo (np. w zastępstwie pracownika), zawarta umowa powinna być kontynuowana łącznie przez okres dłuższy niż 12 miesięcy. W przypadku spełnienia tych warunków, osoba rekomendująca, po 12 miesiącach pracy osoby rekomendowanej, jest uprawniona do premii referencyjnej.
6. Osoba rekomendująca kandydata do udziału w programie referencyjnym musi znać tę osobę.
7. Rekomendacja kandydata dotyczy wcześniej ogłoszonego wakatu w Spółce. Informacja o wakacie może pojawić się na portalach pracy, na stronie internetowej Spółki, na portalach społecznościowych oraz formie maila wysłanego do pracowników i współpracowników.
8. Rekomendacja kandydata nie może być przekazana wstecznie, po zatrudnieniu.
9. Zatrudnienie rekomendowanego kandydata musi nastąpić w przeciągu 180 dni od daty zgłoszenia.
10. Kandydat nie może być pracownikiem tymczasowym świadczącym pracę na rzecz Spółki, wykonawcą Spółki przez okres 6 miesięcy poprzedzających ogłoszenie rekrutacyjne.
11. Kandydaci proponowani do procesu rekrutacyjnego nie mogą być zgłaszani przez agencje doradztwa personalnego lub agencje rekrutacji bezpośredniej.
12. Jeśli więcej niż jedna osoba rekomenduje kandydata w samym czasie, osoby rekomendujące zostaną o tym powiadomieni, a premia będzie podzielona pomiędzy te osoby.
Przyznanie premii referencyjnej następuje, gdy wszystkie powyższe kryteria są spełnione oraz gdy:
W odniesieniu do osób współpracujących w ramach umów B2B Wnioskodawca zaznacza, że rekrutacja i polecanie kandydatów nie leży w zakresie ich obowiązków ani w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Osoby te bowiem świadczą usługi związane z przedmiotem działalności Wnioskodawcy (w tym głównie w zakresie obsługi i zarządzania nieruchomościami, prowadzenia projektów czy też pozostałego doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej).
Obecnie, w przypadku pracowników i osób wykonujących umowy zlecenia (nieprowadzących działalności gospodarczej), Spółka jako płatnik rozpoznaje wartość wypłacanych nagród z tytułu rekomendacji pracowniczej jako przychód w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.) (dalej: „ustawa o PIT"), osiągany przez pracownika u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy (albo w ramach działalności wykonywanej osobiście - w odniesieniu do umów zlecenia), podlegający opodatkowaniu PIT i oskładkowaniu.
Pytania
1. Czy prawidłowym postępowaniem Spółki będzie zaprzestanie poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu świadczeń pieniężnych realizowanych w ramach programu rekomendacji pracowniczych na rzecz osób polecających, tj. zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub współpracujących w oparciu o umowy zlecenia, oraz uznanie tych premii pieniężnych za przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT?
2. Czy prawidłowym postępowaniem Spółki będzie kwalifikowanie wypłacanych premii w ramach programu rekomendacji pracowniczych na rzecz uczestników będących osobami fizycznymi prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą i współpracującymi ze Spółką w oparciu o umowy B2B, jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, zarówno odnośnie pytania nr 1, jak i pytania nr 2, w przedstawionym stanie faktycznym nie zachodzi obowiązek pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od świadczeń pieniężnych wypłacanych w ramach programu rekomendacji pracowniczych na rzecz osób polecających (tj. pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, zleceniobiorców na podstawie umów cywilnoprawnych lub współpracowników na podstawie współpracy B2B). Zgodnie z przepisami, przychód ten powinien stanowić przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na wstępie warto przytoczyć art. 8 ustawy Ordynacji podatkowej z dnia 29 sierpnia 1997 r., (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), który precyzuje, że płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, zobowiązana do obliczenia i pobrania podatku oraz jego przekazania do organu podatkowego. Z kolei, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podlegają wszystkie dochody, poza tymi, które wymienione są w katalogu zwolnień przedmiotowych w art. 21, 52, 52a oraz 52c przytoczonej ustawy.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródła przychodów obejmują m.in.:
Świadczenie wypłacane w ramach programu rekomendacji pracowniczych nie jest bezpośrednio związane z wykonywaniem przez osobę polecającą pracy lub usług na rzecz Spółki ani jako element czynności wykonywanych w ramach umowy zlecenia. Nie można uznać go zatem za element wynagrodzenia za pracę lub za realizację umowy zlecenia czy też umowy B2B.
Artykuł 12 ust. 1 ustawy o PIT precyzuje bowiem, że za przychody ze stosunku pracy uznaje się wszystkie wypłaty i świadczenia pieniężne lub ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat, które stanowią wynagrodzenie zasadnicze, nagrody, różnego rodzaju dodatki, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, świadczenia pieniężne za pracownika i inne nieodpłatne świadczenia. Skoro świadczenie otrzymywane w ramach programu rekomendacji nie jest wynagrodzeniem za pracę i nie stanowi realizacji obowiązków wynikających z umowy o pracę, nie jest ono przychodem ze stosunku pracy.
Podobnie, w art. 13 pkt 8 ustawy o PIT wskazano, że przychody z działalności wykonywanej osobiście obejmują przychody uzyskiwane z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia, umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej (...) z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów z tytułu umów o zarządzanie przedsiębiorstwem. Nie można zatem argumentować, że świadczenie z tytułu polecenia pracownika do Spółki mieściłoby się w ramach powyższego źródła, bowiem pozostaje ono poza zakresem obowiązków zleceniobiorcy wynikających z umowy zlecenia.
Podobne rozumowanie należy zastosować w odniesieniu do osób współpracujących ze Spółką na podstawie umów B2B, w ramach prowadzonej przez nich pozarolniczej działalności gospodarczej. Art. 14 ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że za przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej uznaje się przychody z działalności gospodarczej oraz przychody z działalności, która zgodnie z odrębnymi przepisami nie może być uznana za działalność gospodarczą, osiągnięte przez podatnika w ramach tej działalności. W świetle powyższego, aby świadczenie w postaci premii za rekomendację pracowniczą mogło być zakwalifikowane jako przychód z działalności gospodarczej, musiałoby pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przedmiotem działalności prowadzonej przez współpracownika.
Program rekomendacji pracowniczych, w którym uczestniczy współpracownik, dotyczy działań o charakterze incydentalnym, niezwiązanych z głównym przedmiotem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Tym samym, premia za polecenie kandydata nie może być traktowana jako przychód z działalności gospodarczej. W konsekwencji należy uznać, że tego rodzaju przychód stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, niezależnie od statusu osoby polecającej jako przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o PIT.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody z innych źródeł uznaje się m.in. kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Zatem, w przypadku świadczeń pieniężnych realizowanych na rzecz osób polecających w ramach programu rekomendacji pracowniczych, nie mamy do czynienia z przychodami wynikającymi z umów o pracę ani z działalności wykonywanej osobiście, lecz właśnie z przychodami kwalifikowanymi do "innych źródeł".
Art. 32 ust. 1 ustawy o PIT wskazuje, że płatnicy są zobowiązani do obliczania i pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych wyłącznie od przychodów z tytułu stosunku pracy oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy. Równocześnie art. 38 ust. 1 ustawy mówi, że pobrane zaliczki na podatek należy wpłacić do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłat.
Jednocześnie art. 41 ust. 1 tejże ustawy precyzuje, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz osoby prawne i jednostki organizacyjne, które wypłacają świadczenia z działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9, są zobowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki na podatek dochodowy. Zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy, w przypadku świadczeń kwalifikowanych jako przychody z innych źródeł, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz osoby prawne wypłacające te świadczenia są zobowiązane do sporządzenia informacji o wysokości wypłaconych świadczeń, którą należy przekazać zarówno podatnikowi, jak i urzędowi skarbowemu.
W analogicznych stanach faktycznych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajmował stanowisko zgodne ze stanowiskiem Wnioskodawcy - przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 30 sierpnia 2024 r. nr0112-KDIL2-1.4011.675.2024.1.DJ czy interpretacji indywidualnej z dnia 3 sierpnia 2023 r. nr 0115-KDIT2.4011.314.2023.1.MM.
Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przytoczoną interpretację, Wnioskodawca uważa, że nie powinien pobierać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłacanych świadczeń pieniężnych na rzecz osób polecających (tj. zatrudnionych w ramach umowy o pracę oraz współpracujących na podstawie umów zlecenia lub umów B2B) w ramach programu rekomendacji pracowniczych. Tego rodzaju świadczenia pieniężne powinny być traktowane jako przychody z innych źródeł zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy, co wiąże się jedynie z obowiązkiem informacyjnym, tj. sporządzeniem i przekazaniem osobom polecającym oraz właściwemu urzędowi skarbowemu informacji o wysokości wypłaconych świadczeń.
Ocena stanowiska
Stanowisko które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Stanowi on, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są m.in.:
Według art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z kolei zgodnie z przepisem art. 12 ust. 4 ww. ustawy:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Zgodnie z treścią art. 13 pkt 8 ww. ustawy:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
c) przedsiębiorstwa w spadku
– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
W myśl art. 13 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów managerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.
W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Jak wskazano w art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Stosownie do treści z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Artykuł 38 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, że:
Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Na podstawie art. 42a ust. 1 cytowanej ustawy:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w związku z ciągle rosnącym zapotrzebowaniem na nowy personel, a także zachęcając zatrudnione osoby oraz współpracowników do uczestniczenia w rozwoju działalności firmy, Spółka nagradza za rekomendowanie odpowiednich kandydatów i prowadzi tzw. program poleceń pracowniczych. Celem Programu jest uzyskanie możliwości zatrudnienia osób o wymaganych przez Spółkę kwalifikacjach zawodowych i doświadczeniu. W Programie jako osoba polecająca może wziąć udział pracownik lub współpracownik Spółki zatrudniony m.in. w ramach umowy o pracę, umowy zlecenia, albo współpracujący na podstawie umowy o świadczenie usług („umowa B2B") w ramach jednoosobowych działalności gospodarczych. Osobą polecającą można być wielokrotnie. Do uczestniczenia w Programie uprawnieni są wszyscy współpracownicy oraz pracownicy (niezależnie od wymiaru etatu) z wyjątkiem członków zarządu, dyrektorów działów, menadżerów, którzy prowadzą daną rekrutację, oraz pracowników działu personalnego.
Zasady działania programu rekomendacji pracowniczych określone są w Regulaminie Programu. Zasady te podane są do wiadomości pracowników i współpracowników w sposób zwyczajowo przyjęty w firmie. Nie są one określone w umowie o pracę, umowie cywilnoprawnej, umowie B2B, ani w regulaminie wynagradzania. W odniesieniu do osób współpracujących w ramach umów B2B Wnioskodawca zaznacza, że rekrutacja i polecanie kandydatów nie leży w zakresie ich obowiązków ani w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
Wątpliwość Państwa budzi kwestia, czy w przypadku opisanego stanu faktycznego powinny ciążyć na Państwu obowiązki płatnika na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. czy są Państwo zobowiązani do pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych świadczeń pieniężnych Osobom Polecającym w ramach Programu oraz czy wypłacone premie pieniężne należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł.
W świetle powyższego, mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzam, że wypłata świadczeń pieniężnych, o których mowa we wniosku stanowi dla osób polecających przychód podlegający opodatkowaniu.
W odniesieniu do zakwalifikowania ww. przychodu do odpowiedniego źródła przychodu, należy uznać, że jej wartość stanowi dla tych osób przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z tym, nie są Państwo zobowiązani do pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu świadczeń pieniężnych wypłacanych w ramach programu rekomendacji pracowniczych na rzecz osób polecających.
Zatem na Państwu ciążą jedynie obowiązki informacyjne, tj. sporządzenia i przekazania ww. osobom polecającym (będącym przedmiotem Państwa zapytania) oraz właściwemu urzędowi skarbowemu informacji o przychodach z innych źródeł, zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Uznałem bowiem, że ze względu na fakt, iż program poleceń pracowniczych jest skierowany do różnych grup uczestników (polecającymi mogą być: pracownik Spółki zatrudniony w ramach umowy o pracę lub osoba współpracująca ze Spółką na podstawie umowy cywilnoprawnej, w szczególności umowy o współpracy w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej- umowa B2B) oraz ze względu na fakt, że świadczenie to nie stanowi elementu ich obowiązków oraz nie ma bezpośredniego związku z prowadzoną działalnością przez ww. osoby fizyczne - to wypłacone świadczenie stanowi przychód ze źródła przychodu „inne źródła”, o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy.
Zatem, należy zgodzić się z Państwem, że nie są Państwo zobowiązani do pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych świadczeń pieniężnych wypłacanych osobom polecającym w ramach Programu, gdyż wypłacane świadczenia stanowią przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W odniesieniu do tych osób Spółka powinna sporządzić informację o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (na formularzu PIT-11) i przesłać ją podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu.
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo