W dniu 30 sierpnia 2019 roku Sąd ogłosił upadłość osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. W skład masy upadłości weszła nieruchomość nabyta 26 czerwca 2017 roku. Syndyk sprzedał tę nieruchomość 20 kwietnia 2021 roku w ramach likwidacji masy upadłości, przed upływem 5 lat od nabycia. Środki ze sprzedaży pokryły koszty postępowania i zaspokoiły wierzycieli, a nadwyżkę zwrócono upadłej 17 sierpnia 2022 roku. Syndyk nie obliczył ani nie odprowadził podatku dochodowego…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 16 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2019 roku Sąd Rejonowy w A. V Wydział Gospodarczy w sprawie o sygn. (…), ogłosił upadłość dłużnika, którym jest A. A. jako osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej. Wyznaczono syndyka w osobie B.B., nr. Licencji (…).
W skład masy upadłości weszła nieruchomość położona w A. przy ul. (…), numer księgi wieczystej (…), nabyta do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską w dniu 26 czerwca 2017 r. akt notarialny nr. (…) za kwotę (…) PLN.
W toku postępowania upadłościowego, w dniu 20 kwietnia 2021 r., Syndyk dokonał sprzedaży powyższej nieruchomości w drodze likwidacji masy upadłości Akt notarialny (…) za kwotę (…) PLN. Sprzedaż nastąpiła przed upływem 5 lat od daty nabycia (licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie).
Środki uzyskane ze sprzedaży były wystarczające na pokrycie kosztów postępowania oraz zaspokojenie wszystkich wierzycieli. Po wykonaniu planu podziału, w masie upadłości pozostała nadwyżka w kwocie (…) PLN. Kwota ta została zwrócona przez Syndyka w dniu 17 sierpnia 2022 r., po prawomocnym zakończeniu postępowania upadłościowego. Syndyk, jako organ dysponujący masą, nie wyliczył ani nie odprowadził podatku dochodowego (PIT-39) wynikającego z odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat, mimo że w masie znajdowały się środki pozwalające na pełne uregulowanie tego zobowiązania w pierwszej kategorii zaspokojenia.
Pytania
1. Czy podatek dochodowy od osób fizycznych, powstały w związku ze sprzedażą przez Syndyka nieruchomości wchodzącej w skład masy upadłości, stanowi koszt postępowania upadłościowego (wydatek związany z likwidacją masy upadłości)?
2. Czy w świetle art. 230 ust. 1 oraz art. 342 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo upadłościowe, Syndyk był zobowiązany do zaspokojenia należności podatkowej z tytułu PIT-39 z funduszy masy upadłości w pierwszej kategorii, przed dokonaniem zwrotu nadwyżki upadłej?
3. Czy w opisanym stanie faktycznym, w przypadku braku dokonania zapłaty podatku przez Syndyka w toku postępowania, obowiązek zapłaty podatku powstałego w wyniku likwidacji masy upadłości obciąża Wnioskodawczynię?
4. Czy w opisanym stanie faktycznym, w przypadku braku dokonania zapłaty podatku przez Syndyka w toku postępowania, obowiązek zapłaty podatku powstałego w wyniku likwidacji masy upadłości winien być dochodzony wyłącznie od Syndyka (jako organu odpowiedzialnego za rozliczenie kosztów postępowania)?”
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 3 i 4. W zakresie pytań Nr 1 i 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pani stanowisko w sprawie
Sprzedaż nieruchomości była w ramach postępowania upadłościowego i termin jej sprzedaży przed upływem 5 lat, nie był możliwy do dotrzymania i był niezależny od Upadłej i podyktowany przez Syndyka.
Jeśli powstał obowiązek podatkowy to Syndyk to pozasądowy organ postępowania upadłościowego, który jako funkcjonariusz publiczny sprawuje zarząd masą upadłości i dokonuje jej likwidacji w imieniu własnym, lecz na rachunek upadłego. Powinien znać przepisy prawa podatkowego, które dotyczą i/lub wynikają z jego bezpośrednich i pośrednich działań (Art. 160 ust. 1 Pr. Up.).
W związku z tym powinien wiedzieć, że sprzedaż nieruchomości przed upływem 5 lat generuje podatek. W związku ze sprzedażą nieruchomości w trakcie postępowania upadłościowego podatek powstały w wyniku sprzedaży powinien być uznany za podatek masy upadłościowej powstały po ogłoszeniu upadłości, ponieważ jest on wymogiem prawa podatkowego i jest obligatoryjny. Powinien zostać uiszczony przez syndyka z masy upadłościowej przed zakończeniem postępowania. Podatek powinien być zaspokojony w pierwszej kategorii, przed wierzycielami, jako koszt działalności syndyka.
(Art. 230 ust. 1 Pr. Up.): Przepis ten stanowi, że do wydatków postępowania należą m.in. podatki i inne daniny publiczne związane z likwidacją masy upadłości. Ponieważ do sprzedaży nieruchomości doszło w ramach likwidacji masy przez Syndyka, powstały z tego tytułu podatek dochodowy jest „wydatkiem postępowania”.
(Art. 342 ust. 1 pkt 1 Pr. Up.): Należności powstałe po ogłoszeniu upadłości (tzw. Zobowiązania masy) zaspokaja się w pierwszej kategorii. Oznacza to, że podatek od sprzedaży nieruchomości powinien zostać zapłacony z urzędu przez Syndyka, zanim jakiekolwiek środki trafią do wierzycieli lub z powrotem do upadłego.
(Art. 2 ust. 2 Pr. Up.): Celem upadłości konsumenckiej jest oddłużenie. Przeniesienie na upadłą ciężaru podatku, który powstał w wyniku działań Syndyka i który mógł zostać w całości spłacony z funduszy masy, stoi w sprzeczności z funkcją oddłużeniową postępowania.
Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że skoro podatek PIT-39 był kosztem masy upadłości, to z chwilą zakończenia postępowania, w którym istniały środki na jego pokrycie, obowiązek ten nie może przejść na upadłą. Syndyk, jako zarządca, odpowiada za to, aby masa została rozliczona zgodnie z hierarchią zaspokajania. Przeniesienie skutków zaniechania Syndyka na Wnioskodawczynię stanowiłoby rażące naruszenie zasad państwa prawa i godziłoby w instytucję 'fresh start' (nowego początku) gwarantowaną przez ustawę Prawo upadłościowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 156 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 614):
W przypadku ogłoszenia upadłości powołuje się syndyka.
Stosownie do art. 75 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe:
Z dniem ogłoszenia upadłości upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania z mienia wchodzącego do masy upadłości i rozporządzania nim.
Natomiast, jak stanowi art. 62 ww. ustawy:
W skład masy upadłości wchodzi majątek należący do upadłego w dniu ogłoszenia upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania upadłościowego, z wyjątkami określonymi w art. 63-67a.
W myśl art. 57 ust. 1 ustawy:
Upadły jest obowiązany wskazać i wydać syndykowi cały swój majątek, a także wydać dokumenty dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Wykonanie tego obowiązku upadły potwierdza w formie oświadczenia na piśmie, które składa sędziemu-komisarzowi.
Przepis art. 173 ustawy Prawo upadłościowe stanowi, że:
Syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz przystępuje do jego likwidacji.
W myśl art. 160 ust. 1 tejże ustawy:
W sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności w imieniu własnym na rachunek upadłego.
Z cytowanych przepisów wynika, że w przypadku ogłoszenia upadłości prowadzone są czynności na rachunek upadłego, lecz w wyniku decyzji zarządczych i rozporządzających podejmowanych przez syndyka. Syndyk w sprawach dotyczących masy upadłości działa jako zastępca pośredni upadłego, podejmując za upadłego i na jego rachunek wszystkie czynności prawne i procesowe. We wszelkich postępowaniach stroną w znaczeniu materialnym pozostaje upadły, to on jest podmiotem praw i obowiązków, natomiast syndykowi przysługuje legitymacja formalna do występowania w tych postępowaniach, jest on stroną w znaczeniu formalnym. W zakresie prawnopodatkowym działanie syndyka należy potraktować jako działanie przez pełnomocnika z wszystkimi konsekwencjami prawnymi tego stanu rzeczy. W konsekwencji ogłoszenie upadłości nie pozbawia upadłego podmiotowości prawnej ani prawa do własnego majątku, powoduje jedynie brak możliwości zarządu oraz możności korzystania i rozporządzania tym majątkiem. Zatem, mimo że upadły z mocy prawa traci zarząd oraz możliwość korzystania i rozporządzania majątkiem należącym do niego, to nie zostaje pozbawiony statusu podatnika, do którego to stosuje się prawa i obowiązki wynikające z przepisów obowiązujących ustaw podatkowych.
Z opisu stanu faktycznego wynika, że postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2019 roku Sąd ogłosił upadłość dłużnika, którym jest Pani (osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej). Wyznaczono Syndyka w sprawie. W skład masy upadłości weszła nieruchomość nabyta do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską w dniu 26 czerwca 2017 r. W dniu 20 kwietnia 2021 r., Syndyk dokonał sprzedaży powyższej nieruchomości w drodze likwidacji masy upadłości
Pani wątpliwości sprowadzają się do tego, na kim ciąży obowiązek zapłaty należnego podatku z tytułu sprzedaży nieruchomości.
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w postaci zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
W analizowanej sprawie do sprzedaży nieruchomości przez syndyka doszło w 2021 r., a więc przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie (tj. od końca 2017 r.). Zatem, uzyskany dochód podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Ponieważ pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłatę sądową. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo–skutkowy.
W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c, 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8
lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
Natomiast na podstawie art. 45 ust. 1a pkt 3 tejże ustawy:
W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „podatnik” należy posiłkować się definicją zawartą w art. 7 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze. zm.), w myśl którego:
Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.
Zatem, mając na uwadze treść ww. powołanych przepisów należy stwierdzić, że mimo tego, że zarząd nad majątkiem upadłego w toku postępowania upadłościowego sprawuje syndyk, to upadły jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. To Pani jest zobowiązana do wykazania wszystkich uzyskanych w danym roku podatkowym dochodów. Pani – jako podatnik – powinna złożyć i podpisać zeznanie podatkowe z tytułu sprzedaży nieruchomości. Na Pani również ciąży obowiązek uregulowania zobowiązania podatkowego.
W konsekwencji powyższej konstatacji – odpowiadając na Pani wątpliwości – należy stwierdzić, że to na Pani – a nie na syndyku – spoczywa obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku.
Zatem Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo