Interpretacja 0114-KDIP3-1.4011.441.2026.3.PT

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 6 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.

Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 11 maja 2026 r. (wpływ 11 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.

2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

     B.B.

Opis stanu faktycznego

W 2021 roku Zainteresowany, będący stroną postępowania (dalej: Podatnik) wraz ze Stroną Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania (dalej: Małżonka) na zasadzie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej nabyli lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość (dalej: Mieszkanie). Zakup został sfinansowany środkami własnymi i środkami z kredytu hipotecznego. Lokal ten służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Podatnika i Małżonki (dalej: Strony). W 2024 roku Podatnik otrzymał w darowiźnie od matki udział wynoszący 1/2 w nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym (dalej: Dom Jednorodzinny). W tym samym roku Podatnik wraz z Małżonką nabyli pozostały udział wynoszący 1/2 od innego współwłaściciela. Zakup ten wszedł do wspólnoty majątkowej małżeńskiej Stron. Zakup ten został sfinansowany kredytem hipotecznym, zabezpieczeniem kredytu był udział Podatnika otrzymany w darowiźnie. Po nabyciu Strony przeprowadziły się do Domu Jednorodzinnego, który od tego momentu stanowi ich miejsce stałego zamieszkania i służy realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. Mieszkanie nabyte w 2021 roku po przeprowadzce Stron do Domu Jednorodzinnego nie było wynajmowane ani wykorzystywane w inny sposób do celów zarobkowych, a następnie zostało przeznaczone do sprzedaży. W 2025 roku Strony sprzedały Mieszkanie, tj. przed upływem 5 lat od końca roku jego nabycia. Środki uzyskane ze sprzedaży zostały przeznaczone na:

a)    spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie ½ udziału Domu Jednorodzinnego oraz

b)    spłatę części pozostałego kapitału kredytu hipotecznego, zaciągniętego pierwotnie na zakup sprzedanego Mieszkania.

Oba kredyty hipoteczne, tj. zarówno kredyt hipoteczny na nabycie Mieszkania, jak i kredyt hipoteczny na nabycie Domu Jednorodzinnego zostały zaciągnięte w bankach, mających siedzibę w Polsce, tj. w państwie członkowskim Unii Europejskiej (za art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o PIT).W obu umowach kredytowych wskazano na jaki cel jest udzielany kredyt hipoteczny (zakup konkretnej, określonej nieruchomości). Strony zamierzają skorzystać z ulgi mieszkaniowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, w odniesieniu do dochodu uzyskanego ze sprzedaży Mieszkania.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W przypadkach obu kredytów odpowiadaliście Państwo solidarnie za spłatę kredytów hipotecznych.

Pytania

Czy dochód uzyskany ze sprzedaży Mieszkania i:

a)    przeznaczony na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie udziału 1/2 w domu jednorodzinnym, w którym Wnioskodawca realizuje własne potrzeby mieszkaniowe oraz

b)    przeznaczony na spłatę pozostałej części kapitału kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup sprzedanego Mieszkania,

może zostać uznana za wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o PIT, a tym samym uprawniają Strony do skorzystania ze zwolnienia opodatkowania dochodu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Stron, dochód ze sprzedaży Mieszkania, przeznaczony na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie ½ udziału w Domu Jednorodzinnym, w którym Strony realizują własne potrzeby mieszkaniowe, oraz kwota przeznaczona na spłatę pozostałej części kapitału hipotecznego zaciągniętego w 2021 r. na nabycie Mieszkania, stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o PIT i uprawniają do zwolnienia dochodu z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o jednoznaczne rozstrzygnięcie, czy w opisanym stanie faktycznym obie kwoty mogą zostać objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Uzasadnienie stanowiska

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT zwalnia się od podatku dochodowego dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.

Wskazany przepis nie uzależnia możliwości skorzystania ze zwolnienia ze względu na dodatkowe przesłanki przedmiotowe – możliwość skorzystania ze zwolnienia warunkuje jednak kwestia przeznaczenia dochodu na własne cele mieszkaniowe oraz okres przeznaczenia tego dochodu na ww. cele.

Dodatkowo, przepis art. 21 ust. 25a ustawy o PIT stanowi że wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeśli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

Wskazuje się, że regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT realizuje cel społeczny – tj. wspiera realizację celu mieszkaniowego przez rezydentów podatkowych Polski.

W ocenie Stron, z perspektywy ulgi przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, nie ma znaczenia chronologia zdarzeń, tj. fakt, że sprzedaż Mieszkania, a co za tym idzie uzyskany z tej sprzedaży dochód, miał miejsce po zakupie Mieszkania i po zakupie Domu Jednorodzinnego oraz że spłata pozostałej części kapitałowej kredytu hipotecznego Mieszkania miała miejsce po zakupie Domu Jednorodzinnego.

Rynek nieruchomości jest niepewny i zmienny. Osoby sprzedające nieruchomości muszą dostosować się do warunków, czekając niekiedy miesiące, by transakcja została zrealizowana.

W przedmiotowej sprawie nie ma także znaczenia, że pozostała część kapitałowa kredytu hipotecznego Mieszkania została spłacona de facto w momencie sprzedaży Mieszkania. Dopiero wówczas bowiem Strony dysponowały zasobami finansowymi na spłatę tego zobowiązania.

Istotne jest to, że zarówno Mieszkanie, jak i Dom Jednorodzinny służą / służyły do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych stron. Strony w obu nieruchomościach posiadały stałe miejsce zamieszkania – w Mieszkaniu w latach 2021-2024, zaś w Domu Jednorodzinnym od 2024 r. – obecnie. Nadto, jak zostało to wskazane w stanie faktycznym, w żadnym momencie nieruchomości, o których mowa w niniejszym wniosku nie były wynajmowane, podnajmowane czy dzierżawione. Służyły one wyłącznie realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych Stron.

Przesłanki uprawniające do skorzystania z ulgi podatkowej, jak również ocena, czy zostały one spełnione, nie powinny kolidować z racjonalnością podejmowanych przez podatnika działań, o ile nie prowadzą do nieuzasadnionego nadużywania zakresu ustanowionych preferencji. Żadna z norm ustawy o PIT odnosząca się do tzw. ulgi mieszkaniowej nie wskazuje na to, by podatnik miał zachować chronologiczny ciąg zdarzeń, tj. najpierw sprzedał lokal, by w następnej kolejności wydatkował tak otrzymane środki na cele mieszkaniowe. Wskazują one jedynie na warunki niezbędne dla zastosowania zwolnienia, które winny zaistnieć łącznie.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 tejże ustawy jest fakt wydatkowania (nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycia) przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw na wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy cele mieszkaniowe.

Strony pragną wskazać, że tożsame stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 2 kwietnia 2025 r. o sygn.: 0112-KDSL1- 1.4011.65.2025.2.MJ.

Jak wskazał Organ Podatkowy w ww. interpretacji:„ Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że przeznaczenie środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu zaciągniętego w banku na zakup tego lokalu, w którym przed sprzedażą realizowali Państwo własne cele mieszkaniowe, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 30a w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomości opisane we wniosku (lokal mieszkalny oraz ½ udziału w  nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym) nabyli Państwo do majątku wspólnego, należy odnieść się do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Przepis art. 31 § 1 tego ustawy stanowi, że:

Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:

W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich.

Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.

Z opisu sprawy wynika, że lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość nabyli Państwo w  2021 r. W 2025 r. sprzedaliście Państwo tę nieruchomość.

Zbycie nieruchomości stanowi zatem dla Państwa źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie nie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej oraz zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.

Stosownie do art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:

W myśl art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy:

Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z art. 30e ust. 7 omawianej ustawy:

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Z art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Katalog wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie enumeratywne.

Powyższe przepisy jako normy wprowadzające zwolnienie podatkowe należy interpretować ściśle i niedopuszczalna jest w tym przypadku wykładnia rozszerzająca, systemowa, bądź celowościowa. Jest to zgodne z ogólnie przyjętą w prawie podatkowym zasadą, że wszelkie ulgi i zwolnienia jako stanowiące odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania muszą być stosowane wprost.

Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że przywołany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – środków uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wyłącznie na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Zatem podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 tejże ustawy jest fakt wydatkowania (nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycia) przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw na wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy cele mieszkaniowe, w tym m.in. na spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1. Przy tym należy podkreślić, że z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostaną przeznaczone środki z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym przez podatnika na cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści przepisu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy. Oznacza to, że zarówno czynność i cel zaciągnięcia kredytu, jak i uzyskanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości/udziału w nieruchomości musi dotyczyć tego samego podatnika, a nie innych osób.

Z opisu sprawy wynika, że w 2021 roku zasadzie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej nabyli Państwo lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. Zakup został sfinansowany środkami własnymi i środkami z kredytu hipotecznego. Lokal ten służył zaspokojeniu Państwa potrzeb mieszkaniowych. W 2024 roku Zainteresowany otrzymał w darowiźnie od matki udział wynoszący 1/2 w nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. W tym samym roku nabyli Państwo pozostały udział wynoszący 1/2 od innego współwłaściciela. Zakup ten wszedł do wspólnoty majątkowej małżeńskiej. Zakup ten został sfinansowany kredytem hipotecznym, zabezpieczeniem kredytu był udział Podatnika otrzymany w darowiźnie. W 2025 roku sprzedaliście Państwo mieszkanie, tj. przed upływem 5 lat od końca roku jego nabycia. Środki uzyskane ze sprzedaży zostały przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie ½ udziału domu jednorodzinnego oraz spłatę części pozostałego kapitału kredytu hipotecznego, zaciągniętego pierwotnie na zakup sprzedanego mieszkania. Oba kredyty hipoteczne, tj. zarówno kredyt hipoteczny na nabycie mieszkania, jak i kredyt hipoteczny na nabycie domu jednorodzinnego zostały zaciągnięte w bankach, mających siedzibę w Polsce, tj. w państwie członkowskim Unii Europejskiej. W obu umowach kredytowych wskazano na jaki cel jest udzielany kredyt hipoteczny (zakup konkretnej, określonej nieruchomości).

W związku z powyższym powzięli Państwo wątpliwość, czy środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania, które zostały przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie ½ udziału domu jednorodzinnym oraz spłatę części pozostałego kapitału kredytu hipotecznego, zaciągniętego pierwotnie na zakup sprzedanego mieszkania stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w  rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści przytoczonego wcześniej art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt nie ma być jakimkolwiek kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, czyli m.in. na zakup własnego lokalu mieszkalnego/budynku mieszkalnego, a więc takiego, do którego przysługuje podatnikowi tytuł własności bądź współwłasności. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt ma być zaciągnięty na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe.

Ważne jest również, aby środki przeznaczone na ww. cel mieszkaniowy, czyli na spłatę kredytu pochodziły ze sprzedaży nieruchomości (lub ich części oraz udziału w nieruchomości) lub praw. Istotne jest także, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży oraz, aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że przeznaczenie środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu zaciągniętego w banku na zakup tego lokalu, w którym przed sprzedażą realizowali Państwo własne cele mieszkaniowe, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 30a w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji uprawnia do skorzystania ze zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przeznaczenie środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie udziału 1/2 w domu jednorodzinnym w którym Państwo mieszkają i który aktualnie służy do zaspakajania Państwa potrzeb mieszkaniowych, stanowi także wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i również uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A.A.(Zainteresowany będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną
(art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.