Obowiązki płatnika z tytułu umowy sponsoringu właściwego zawartego z osobą będącą jednocześnie członkiem zarządu i wspólnikiem.
Spółka z o.o. planuje zawrzeć umowę sponsoringu właściwego ze swoim wspólnikiem i członkiem zarządu, który jest zawodnikiem sportowym. W zamian za świadczenie pieniężne, sponsorowany będzie reklamować spółkę na zawodach poprzez umieszczenie logo na pojeździe. Działalność gospodarcza…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 5 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką kapitałową prawa handlowego z siedzibą oraz zarządem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca zajmuje się (…) (przedmiot przeważającej działalności), a ponadto (…) oraz prowadzi inną działalność zgodną z ujawnionym w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego przedmiotem działalności. Wnioskodawca zamierza podjąć działania celem osiągnięcia większej rozpoznawalności na rynku, co z założenia ma doprowadzić do zwiększenia liczby klientów oraz generowanych przychodów. W związku z powyższym, Wnioskodawca rozważa zawarcie umowy mającej za przedmiot sponsoring właściwy o charakterze pieniężnym z członkiem Zarządu oraz wspólnikiem - Panem AA, który jest zawodnikiem startującym w zawodach sportowych organizowanych m.in. przez (…). Sponsorowany posiada w pełni przystosowany do startów w zawodach (…) pojazd oraz kilkuletnie doświadczenie w (…), potwierdzone startami w oficjalnych zawodach w tej dziedzinie. W zamian za świadczenie pieniężne Wnioskodawcy, Sponsorowany będzie reklamował Wnioskodawcę na wszystkich wydarzeniach sportowych, w których będzie brał udział w okresie obowiązywania umowy o sponsoring, poprzez umieszczenie firmy oraz logo Sponsora na samochodzie, którym będzie startował w zawodach. Wnioskodawca jest opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek.
Z członkiem Zarządu będącym jednocześnie wspólnikiem A Sp. z o.o. Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę sponsoringu właściwego.
Umowa o sponsoring należy do kategorii umów nienazwanych - żadne przepisy nie zawierają bowiem jej definicji. Możliwość jej zawarcia wynika z normy ogólnej zawartej w art. 353[1] ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 202 r. poz. 1610 z późn. zm.), który zakłada swobodę umów w obrocie gospodarczym.
Nie jest to zatem umowa o pracę (art. 25 ustawy kodeks pracy), ani umowa zlecenia (art. 734 § 1 w zw. z art. 750 kodeksu cywilnego). Jest to wypracowana w obrocie gospodarczym umowa nienazwana. Nie jest tym samym możliwe bardziej szczegółowe określenie jej rodzaju.
Wnioskodawca nie wie jak należy zakwalifikować wierzytelności pieniężne przysługujące sponsorowanemu, w szczególności czy stanowią one wynagrodzenie z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wspólnik Wnioskodawcy AA ma zarejestrowaną jednoosobową działalność gospodarczą, która jest aktualnie zawieszona (NIP (…)).
Planowana umowa sponsoringu właściwego nie będzie wykonywana przez sponsorowanego wspólnika w ramach prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej.
Planowana umowa sponsoringu właściwego zostanie zawarta na warunkach rynkowych.
Wnioskodawca rozważa zawarcie umowy sponsoringu właściwego ze wspólnikiem, bowiem jest on zawodnikiem startującym w zawodach sportowych organizowanych m.in. przez (…). Sponsorowany posiada w pełni przystosowany do startów w zawodach (…) pojazd oraz kilkuletnie doświadczenie w (…), potwierdzone startami w oficjalnych zawodach w tej dziedzinie. Powyższe daje rękojmię, że w zamian za świadczenie pieniężne Wnioskodawcy, Sponsorowany będzie faktycznie w sposób czynny reklamował Wnioskodawcę na wydarzeniach sportowych, co z założenia ma doprowadzić do zwiększenia rozpoznawalności przedsiębiorstwa Wnioskodawcy wśród zawodników oraz kibiców (…).
Do zawarcia umowy sponsoringu właściwego doszłoby również na takich samych warunkach, gdyby umowa ta miała zostać zawarta z podmiotem niepowiązanym.
Planowane zawarcie umowy sponsoringu właściwego wynika z potrzeby osiągnięcia większej rozpoznawalności na rynku, co z założenia ma doprowadzić do zwiększenia liczby klientów oraz generowanych przychodów - jest tym samym związane oraz wynika z rozumianych w ten sposób potrzeb biznesowych Wnioskodawcy.
Aktualnie Wnioskodawca nie dokonuje innych transakcji ze wspólnikiem AA. W przyszłości nie jest to wykluczone.
Wspólnik AA świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi enumeratywnie wymienione w umowie spółki w oparciu o przepis art. 176 kodeksu spółek handlowych.
Budowanie marki oraz jej rozpoznawalności jest procesem długotrwałym, który polega m.in. na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Wnioskodawca prowadzi działalność operacyjną w branży (…), w której (…) cieszy się ogromną popularnością. Sponsoring w tym przypadku ma zatem doprowadzić do zbudowania pozytywnego wizerunku wśród potencjalnych nabywców usług oferowanych przez Wnioskodawcę, w tym w szczególności właścicieli bądź osób zarządzających większymi przedsiębiorstwami, które mogą być zainteresowane podjęciem współpracy w ramach np. podwykonawstwa lub konsorcjum w związku z realizowanymi zleceniami obejmującymi np. prowadzenie kompleksowych prac serwisowych linii produkcyjnych w czasie postoju przedsiębiorstw wytwarzających produkty papierowe.
Większa rozpoznawalność Wnioskodawcy na rynku ma z założenia przejawiać się tym, że podmioty potencjalnie zainteresowane nabyciem usług oferowanych przez Wnioskodawcę będą pozytywnie kojarzyły logo oraz firmę (nazwę) Wnioskodawcy, a w konsekwencji poszukując dostawcy usług zwrócą się właśnie do Wnioskodawcy, a nie przedsiębiorców prowadzących działalność konkurencyjną. W konsekwencji ma to doprowadzić do zwiększenia przychodów generowanych ze sprzedaży usług świadczonych przez Wnioskodawcę.
Na pytanie, czy członek Zarządu będący Wspólnikiem Państwa Spółki z tytułu pełnionej w Państwa Spółce funkcji członka zarządu pobiera wynagrodzenie odpowiedzieli Państwo, że Zgromadzenie Wspólników Wnioskodawcy podjęło uchwałę o przyznaniu wynagrodzenia członkom Zarządu Spółki, w tym Panu AA.
Funkcja członka Zarządu w przypadku Wnioskodawcy może być sprawowana wyłącznie na mocy uchwały wspólników, co wynika z przepisu art. 201 § 4 kodeksu spółek handlowych oraz braku odmiennych uregulowań w treści umowy spółki. Wspólnik AA pełni tym samym funkcję Członka Zarządu z mocy uchwały wspólników.
Członek Zarządu AA zajmuje się prowadzeniem spraw A Sp. z o.o. oraz jej reprezentacją, zgodnie z przepisem art. 201 § 1 kodeksu spółek handlowych, tym samym w porozumieniu z drugim członkiem Zarządu podejmuje między innymi decyzje w sprawach mieszczących się w zakresie bieżącej działalności operacyjnej spółki, stanu zatrudnienia, zatowarowania, nabywania środków trwałych, itp. a także wyznacza kierunki rozwoju przedsiębiorstwa, ponadto prowadzi negocjacje z kontrahentami, prowadzi windykację przedsądową oraz reprezentuje Wnioskodawcę w ramach uprawnienia do reprezentacji samoistnej w dokonywanych przez Wnioskodawcę czynnościach prawnych.
Uzupełnienie wniosku
Póki co żadne wydatki nie są przez Wnioskodawcę ponoszone z tytułu umowy sponsoringu właściwego, bowiem Wnioskodawca zadał pytanie w oparciu o opis zdarzenia przyszłego.
Z założenia wydatki te mają mieć charakter ekwiwalentny, tj. odpowiadać wartości świadczenia niepieniężnego sponsorowanego. Z uwagi jednak na niematerialny charakter tych usług oraz różną rangę zawodów sportowych, w których udział będzie brał sponsorowany, może się hipotetycznie zdarzyć, że świadczenia stron w pewnych okresach będą częściowo nieekwiwalentne. Naturalnym jest bowiem, że Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał wyceny biegłego rzeczoznawcy na potrzeby każdych zawodów, w których udział będzie brał sponsorowany.
Tym samym, wnoszą Państwo o odpowiedź na zadane pytania w dwóch wariantach - przy założeniu, że świadczenia stron będą ekwiwalentne, jak również przy założeniu, że nie będą one ekwiwalentne.
Pytania
1. Czy w opisanym stanie faktycznym świadczenia pieniężne spełnianie przez Wnioskodawcę na rzecz Sponsorowanego będą traktowane jako opodatkowany ryczałtem dochód odpowiadający wysokości ukrytych zysków lub wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą?
2. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym świadczenia pieniężne, które mają być spełniane przez Wnioskodawcę na rzecz wspólnika AA w wykonaniu umowy o sponsoring właściwy stanowią wynagrodzenia z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 albo art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Wnioskodawca będzie występował w roli płatnika zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, czy powinny być one zaliczane do kategorii przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Interpretacja dotyczy pytania nr 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (odnoszącego się do sponsoringu właściwego wg zadanego pytania). Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pyt. Nr 1) oraz w zakresie świadczeń nieekwiwalentnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy świadczenia pieniężne spełniane przez Wnioskodawcę na rzecz wspólnika AA w wykonaniu umowy o sponsoring właściwy nie stanowią wynagrodzenia z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7, 8 i 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenia te wynikają bowiem z umowy, która nie została wymieniona w katalogu stosunków obligacyjnych wymienionych w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 7-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zgodnie z ugruntowaną w doktrynie i orzecznictwie zasadą, przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle w oparciu o wykładnię literalną (gramatyczną), nie zaś rozszerzająco - w wyniku zastosowania wykładni funkcjonalnej bądź celowościowej. Przepisów prawa podatkowego nie należy również stosować per analogiam bez wyraźnego odesłania ustawowego. W konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy nie będzie on występował w roli płatnika zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z przepisem art. 32 ust. 1 oraz 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie sformułowania "w szczególności" oznacza, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne, niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwłaszcza w przypadku braku bezpośredniego ujęcia danej kategorii przychodu w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji opisane powyżej świadczenia pieniężne spełniane przez Wnioskodawcę na rzecz wspólnika AA w wykonaniu umowy o sponsoring właściwy powinny być - zdaniem Wnioskodawcy - kwalifikowane jako przychód z innego źródła w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj. obliczenie, pobranie i wpłacenie podatku, zaliczki.
Z kolei jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) ustawa reguluje m.in. opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.
Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:
· tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
· obliczenie i pobór podatku przez płatnika.
Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”. Jak wynika z przepisów tego Rozdziału ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:
· określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz
· określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww. podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.
Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
· nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
· mają obowiązki o charakterze informacyjnym.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł:
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 9 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są:
1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
2) działalność wykonywana osobiście;
9) inne źródła.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Rodzaje przychodów z działalności wykonywanej osobiście wskazane zostały w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wynika z art. 13 pkt 7 ustawy:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się: przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych;
Na podstawie art. 13 pkt 8 ustawy:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
c) przedsiębiorstwa w spadku
- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
W myśl art. 13 pkt 9 ww. ustawy:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się: przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.
Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. W świetle powyższego konieczne jest ustalenie źródła przychodów, do którego należy zakwalifikować wypłacane przez Spółkę wynagrodzenie.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że są Państwo spółką kapitałową prawa handlowego z siedzibą oraz zarządem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zamierzają Państwo podjąć działania celem osiągnięcia większej rozpoznawalności na rynku, co z założenia ma doprowadzić do zwiększenia liczby klientów oraz generowanych przychodów. W związku z powyższym, rozważają Państwo zawarcie umowy mającej za przedmiot sponsoring właściwy o charakterze pieniężnym z członkiem zarządu oraz wspólnikiem, który jest zawodnikiem startującym w zawodach sportowych organizowanych m.in. (…). Sponsorowany posiada w pełni przystosowany do startów w zawodach (...) pojazd oraz kilkuletnie doświadczenie w (…), potwierdzone startami w oficjalnych zawodach w tej dziedzinie. W zamian za świadczenie pieniężne, Sponsorowany będzie reklamował Państwa Spółkę na wszystkich wydarzeniach sportowych, w których będzie brał udział w okresie obowiązywania umowy o sponsoring, poprzez umieszczenie firmy oraz logo Sponsora na samochodzie, którym będzie startował w zawodach. Planowana umowa sponsoringu właściwego nie będzie wykonywana przez sponsorowanego wspólnika w ramach prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej. Planowana umowa sponsoringu właściwego zostanie zawarta na warunkach rynkowych. Z założenia wydatki na umowę sponsoringu mają mieć charakter ekwiwalentny, tj. odpowiadać wartości świadczenia niepieniężnego sponsorowanego.
Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę można wyróżnić sponsoring. Jest on definiowany, jako „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności” (Słownik wyrazów obcych PWN - wersja internetowa). Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych od podmiotu sponsorowanego, bądź też mieć charakter jednostronny. Skutki podatkowe sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego.
Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.
Umowa sponsoringu może przybrać formę tzw. sponsoringu właściwego (wzajemność świadczeń) lub sponsoringu niewłaściwego (który swoim charakterem zbliżony jest do darowizny, gdyż zawiera się w jednostronnym zobowiązaniu się sponsora do finansowania sponsorowanego).
Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze promocyjnym można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne nabycie usług promocyjnych.
Umowa sponsoringu należy do umów nienazwanych - żadne przepisy nie zawierają bowiem ich definicji. Możliwość ich zawarcia wynikać będzie z reguły ogólnej zawartej w art. 3531 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Według art. 750 Kodeksu cywilnego:
Do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.
W przedmiotowej sprawie świadczenia z tytułu umowy sponsoringu są przez Spółkę przyznawane w związku z działalnością promocyjną. Przedmiotem umowy zawieranej przez Państwa z członkiem zarządu (Zawodnikiem) są działania promocyjne na Państwa rzecz. W odniesieniu do powyższego dla uznania, że świadczenie na podstawie umowy objęte jest daną kategorią przychodów decydujący jest główny przedmiot umowy i przewaga charakterystycznych dla danej umowy świadczeń nad pozostałymi świadczeniami.
Mając powyższe na uwadze, wartość ponoszonych przez Spółkę wydatków z tytułu umowy sponsoringu właściwego stanowi dla Sponsorowanego (Zawodnika/członka zarządu) przychód, który należy zakwalifikować do źródła przychodu z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4–9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Według art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Zgodnie z art. 42 ust. 2 ww. ustawy:
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa:
1) w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru;
2) w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.
Na mocy artykułu 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają Państwo obowiązek przekazywać kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według Państwa siedziby wykonuje swoje zadania. Płatnicy dokonujący świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są obowiązani przekazywać urzędom skarbowym i podatnikom imienne informacje o wysokości dochodu (PIT-11). W informacji tej uwzględnia się uzyskane w danym roku podatkowym dochody oraz pobrane zaliczki.
Zatem w opisanym zdarzeniu przyszłym świadczenia pieniężne, które mają być spełniane przez Państwa na rzecz wspólnika w wykonaniu umowy o sponsoring właściwy stanowią przychód, który należy zakwalifikować do przychodu z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Państwa Spółka będzie zobowiązana do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych według skali podatkowej określonej w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie będą Państwo obowiązani przekazać urzędowi skarbowemu i podatnikowi imienną informację o wysokości dochodu (PIT-11).
Zatem Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji..
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo