Wnioskodawca, osoba fizyczna będąca wspólnikiem spółki cywilnej (przekształconej później w spółkę z o.o.), prowadził działalność produkcyjną specjalistycznych maszyn. W latach 2019-2024 realizował projekty polegające na opracowywaniu nowych lub znaczącym ulepszaniu istniejących urządzeń na indywidualne zamówienia klientów, oparte na autorskich koncepcjach i prototypowaniu. Działalność ta miała charakter twórczy i systematyczny. Wnioskodawca rozliczał podatek liniowo 19% i posiadał status małego przedsiębiorcy. Koszty związane z tą działalnością (wynagrodzenia, materiały,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych – jest:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 marca 2026 r. (data wpływu 5 marca 2026 r.) oraz pismem z dnia 30 marca 2026 data wpływu tego samego dnia.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Charakterystyka Wnioskodawcy: Wnioskodawca był wspólnikiem w spółce cywilnej, która 17 stycznia 2024 r została przekształcona w spółkę z o.o. Spółka cywilna jest firmą produkcyjną, polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest produkcja specjalistycznych maszyn i urządzeń przemysłowych.
2. Metodologia prowadzenia prac (Podejście całościowe): Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej systematycznie realizuje prace o charakterze twórczym, obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z zakresu nauki, technologii i inżynierii. Celem tych działań jest:
3. Przebieg procesu twórczego (Relacja z Klientem): Proces powstawania maszyn odbywa się w modelu projektowym:
4. Przykłady realizowanych projektów (Prace rozwojowe): W ramach opisanej wyżej metodologii, Wnioskodawca zrealizował m.in. następujące projekty, które stanowią przykład systematycznej działalności rozwojowej:
- Opracowanie nowych urządzeń (Innowacja produktowa):
S i T: Zaprojektowanie od podstaw układów, które nie funkcjonowały wcześniej w ofercie, wymagające skomplikowanych obliczeń przepływów i termodynamiki. Urządzenia zbudowane zostały o istniejące na rynku komponenty (pompy, sterowniki), jednak ich ustawienie, i przystosowanie do wymagań klienta wymagało przeprowadzenia procedury technologicznej polegającej na zbudowaniu układów elektrycznych, sterowniczych oraz mocujących.
Przeprowadzono szereg testów w celu obliczenia i ustawienia najlepszej wydajności dla konkretnego produktu.
R: Stworzenie autorskiego urządzenia dedykowanego do specyficznego surowca, co wymagało opracowania nowej geometrii elementów tnących/rozdrabniających, niestosowanej wcześniej przez Wnioskodawcę. W tym przypadku projektowanie testowanie dotyczyło wyboru odpowiednich materiałów, które zapobiegać miały miażdżeniu produktu, a pomagały je oddzielać od większych brył.
- Znaczące ulepszenia (Modyfikacja rozwojowa):
Sz: Prace polegały na głębokiej modyfikacji istniejącej u klienta konstrukcji w celu optymalizacji jej działania. Zmiany te nie były odtwórcze, lecz prowadziły do uzyskania nowych, lepszych parametrów technicznych urządzenia (wydajność, precyzja, energooszczędność). Prace wymagały projektowania nowej geometrii szczotek, siły działania oraz zoptymalizowania sterowania.
Podstawowe elementy - szczotki – zakupione zostały u kontrahenta podatnika w oparciu o podane preferencje i wykorzystane w celu dobrania charakterystyki u klienta.
Wszystkie powyższe urządzenia są rozwiązaniami nowatorskimi w skali przedsiębiorstwa, stanowiącymi autorskie pomysły Wnioskodawcy. Na rynku w prawdzie można znaleźć podobnie działającej, jednak kwestią wyróżniającą jest to, że zostały wyprodukowane na indywidualne zamówienie w oparciu wyłącznie o cel klienta, który chciał osiągnąć, dokonane pomiary i szereg testów wykonanych u podatnika.
Uzupełnienie wniosku
Wniosek dotyczy lat podatkowych 2019, 2020, 2021, 2022, 2023 oraz 2024.
W całym wskazanym okresie Wnioskodawca jako wspólnik Spółki opłacał podatek dochodowy od osób fizycznych przy zastosowaniu 19% stawki liniowej (art. 30c ustawy o PIT).
W kolumnie 16 PKPiR nie były wpisywane koszty, które Wnioskodawca chciałby uznać za koszty kwalifikowane. W księgach rachunkowych koszty nie były wyodrębnione.
Działalność o charakterze badawczo-rozwojowym jest prowadzona od 2019 roku i od tego momentu Wnioskodawca uzyskuje z tego tytułu dochody. Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R zgodnie z limitami wskazanymi w art. 26e ust. 7 ustawy o PIT. Wnioskodawca posiada status małego przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców.
Wszystkie prace objęte wnioskiem są działalnością twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań. Prace te nie są rutynowe, serwisowe ani wyłącznie koncepcyjne dla innych podmiotów.
Efektem prac jest powstanie unikalnej dokumentacji projektowej (konstrukcyjnej i technologicznej) oraz w pełni funkcjonalnych, innowacyjnych prototypów maszyn (np. s, r o nowej geometrii cięcia), które cechują się nowymi funkcjonalnościami lub znacząco lepszymi parametrami wydajnościowymi niż rozwiązania dotychczas dostępne w ofercie Wnioskodawcy.
Prace stanowią działania, które mają na celu zdobycie nowej wiedzy i umiejętności nastawionych na opracowywanie nowych produktów (maszyn) oraz wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Podejmowane czynności są ukierunkowane na nowe odkrycia w znaczeniu praktycznym i technologicznym – Wnioskodawca poszukuje nowych metod łączenia komponentów, optymalizacji przepływów (termodynamika) oraz innowacyjnych sposobów sterowania procesami przemysłowymi, które nie były mu wcześniej znane.
Twórczy charakter prac:
Produkty: Powstają specjalistyczne maszyny (np. t, r), budowane w oparciu o autorskie projekty inżynierskie.
Technologie: Wykorzystuje się zaawansowane projektowanie CAD/CAM, inżynierię mechaniczną oraz autorskie algorytmy sterowania (automatyka).
Nowe zastosowania: Przykładowo, nowa geometria noży w rozdrabniaczu do żurawiny pozwala na separację frakcji bez miażdżenia owocu – co jest nowym zastosowaniem technicznym opracowanym u Wnioskodawcy.
Oryginalność: Każdy projekt zaczyna się od „czystej kartki” na podstawie ogólnych wymagań klienta. Projekty różnią się od rynkowych pełną customizacją (dopasowaniem gabarytowym, wydajnościowym i technologicznym), co wyklucza ich powtarzalność.
Systematyczność:
Cele: Osiągnięcie założonych parametrów technicznych (np. konkretna wydajność s przy określonym zużyciu energii).
Zasoby: Wykorzystywany jest własny zespół inżynierów, spawaczy i monterów oraz własny park maszynowy (CNC).
Harmonogramy: Prace realizowane są według etapów: 1. Analiza techniczna, 2. Projektowanie (CAD), 3. Prototypowanie, 4. Testy i walidacja. Harmonogramy te są realizowane zgodnie z założeniami projektowymi.
Wnioskodawca łączy istniejącą wiedzę z zakresu mechaniki i hydrauliki z nowymi danymi empirycznymi uzyskiwanymi podczas testów prototypów.
Zdobywanie wiedzy dotyczy przede wszystkim zachowania materiałów i cieczy w specyficznych warunkach pracy projektowanych maszyn.
Innowacyjne idee to m.in. autorskie układy mocujące i sterownicze, które optymalizują proces produkcji u klienta końcowego.
Przedmiotem wniosku nie są rutynowe czynności serwisowe, produkcja seryjna ani standardowe wdrożenia.
Koszty uzyskania przychodów podlegające odliczeniu były i są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w danym roku podatkowym (w tym poprzez odpisy amortyzacyjne).
Wydatki nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie (np. dotacji, subwencji).
Wszystkie wydatki objęte pytaniami są bezpośrednio związane z realizacją konkretnych projektów o charakterze badawczo-rozwojowym.
Wnioskodawca nie korzystał ze zwolnień strefowych (SSE/PSI), nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego. Wnioskodawca odlicza wynagrodzenia tylko w części czasu poświęconego na B+R. Prowadzi ewidencję czasu pracy, która pozwala na precyzyjne wyodrębnienie godzin pracy każdego pracownika nad danym projektem i ustalenie odpowiedniej proporcji kosztów. Należności z tytułu ekwiwalentów za urlop, wynagrodzenia za czas choroby lub innej nieobecności nie są przedmiotem wniosku w zakresie kosztów kwalifikowanych.
Pytania
1. Czy opisana w stanie faktycznym działalność Wnioskodawcy, polegająca na opracowywaniu nowych maszyn i urządzeń oraz znaczącym ulepszaniu produktów istniejących (np. s, t, r, sz), realizowana w oparciu o autorskie projekty pracowników, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT, co uprawnia do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e ustawy o PIT?
2. Czy wymienione w opisie sprawy wydatki:
- na wynagrodzenia pracowników (wraz z narzutami) w części odpowiadającej czasowi pracy poświęconemu na realizację prac rozwojowych, na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z wytworzeniem prototypów i urządzeń prototypowych, na odpisy amortyzacyjne od maszyn wykorzystywanych w pracach B+R, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT), podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową?
Pana stanowisko w sprawie
I. Zdaniem Wnioskodawcy, opisana działalność spełnia wszystkie przesłanki do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową.
Uzasadnienie:
Zgodnie z definicją ustawową, działalność badawczo-rozwojowa to działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Działania Wnioskodawcy spełniają te kryteria w następujący sposób:
- Twórczy charakter: Pracownicy Wnioskodawcy nie powielają gotowych schematów. Każde urządzenie (jak wymieniony r czy t) jest projektowane indywidualnie. Wnioskodawca tworzy nowe koncepcje inżynieryjne, a rezultat prac (gotowa maszyna) jest tworem innowacyjnym, niebędącym wynikiem rutynowej produkcji. Fakt, że Klient podaje tylko "zarys celu", a Wnioskodawca opracowuje "jak to zrobić", dowodzi twórczego wkładu Wnioskodawcy. Nie ma tutaj znaczenia to, że na rynku istnieją podobne urządzenia, gdyż nie spełniają one zadanych parametrów i nie są odpowiednie do danej produkcji - nie spełnią określonego celu.
- Prace rozwojowe: Działalność Wnioskodawcy wyczerpuje definicję prac rozwojowych, ponieważ polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności (...) w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Opracowanie s czy modyfikacja sz to klasyczne przykłady wykorzystania wiedzy inżynierskiej do stworzenia nowego zastosowania technicznego w oparciu o istniejące podzespoły (np. pompy, szczotki).
- Systematyczność: Prace te nie są incydentalne. Stanowią istotę modelu biznesowego Wnioskodawcy, który regularnie podejmuje się realizacji projektów wymagających projektowania i prototypowania.
- Zwiększenie zasobów wiedzy: Każdy zrealizowany projekt (nowy typ rozdrabniacza, ulepszona szczotkarka) generuje nową wiedzę techniczną w firmie (know-how), która jest zapisywana w postaci dokumentacji technicznej i wykorzystywana przy kolejnych wyzwaniach inżynieryjnych. Wnioskodawca podkreśla, że urządzenia są nowatorskie i stanowią autorskie pomysły firmy. Nie są to działania serwisowe ani standardowa produkcja powtarzalna.
Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że realizowane przez niego projekty stanowią działalność badawczo-rozwojową, co uprawnia go do odliczenia kosztów kwalifikowanych związanych z tymi projektami w ramach ulgi B+R.
Zdaniem Wnioskodawcy, opisana działalność spełnia wszystkie przesłanki do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową.
Uzasadnienie:
Zgodnie z definicją ustawową, działalność badawczo-rozwojowa to działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Działania Wnioskodawcy spełniają te kryteria w następujący sposób:
- Twórczy charakter: Pracownicy Wnioskodawcy nie powielają gotowych schematów. Każde urządzenie (jak wymieniony r czy t) jest projektowane indywidualnie. Wnioskodawca tworzy nowe koncepcje inżynieryjne, a rezultat prac (gotowa maszyna) jest tworem innowacyjnym, niebędącym wynikiem rutynowej produkcji. Fakt, że Klient podaje tylko "zarys celu", a Wnioskodawca opracowuje "jak to zrobić", dowodzi twórczego wkładu Wnioskodawcy. Nie ma tutaj znaczenia to, że na rynku istnieją podobne urządzenia, gdyż nie spełniają one zadanych parametrów i nie są odpowiednie do danej produkcji - nie spełnią określonego celu.
- Prace rozwojowe: Działalność Wnioskodawcy wyczerpuje definicję prac rozwojowych, ponieważ polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności (...) w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Opracowanie s czy modyfikacja sz to klasyczne przykłady wykorzystania wiedzy inżynierskiej do stworzenia nowego zastosowania technicznego w oparciu o istniejące podzespoły
Systematyczność: Prace te nie są incydentalne. Stanowią istotę modelu biznesowego Wnioskodawcy, który regularnie podejmuje się realizacji projektów wymagających projektowania i prototypowania.
- Zwiększenie zasobów wiedzy: Każdy zrealizowany projekt (nowy typ rozdrabniacza, ulepszona szczotkarka) generuje nową wiedzę techniczną w firmie (know-how), która jest zapisywana w postaci dokumentacji technicznej i wykorzystywana przy kolejnych wyzwaniach inżynieryjnych.
Wnioskodawca podkreśla, że urządzenia są nowatorskie i stanowią autorskie pomysły firmy. Nie są to działania serwisowe ani standardowa produkcja powtarzalna.
Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że realizowane przez niego projekty stanowią działalność badawczo-rozwojową, co uprawnia go do odliczenia kosztów kwalifikowanych związanych z tymi projektami w ramach ulgi B+R.
II. Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione wydatki stanowią koszty kwalifikowane, o ile są związane z działalnością badawczo-rozwojową opisaną w części pierwszej wniosku.
Uzasadnienie:
Ad 1. Wynagrodzenia (Pracownicy umysłowi i fizyczni): Zgodnie z ustawą, za koszty kwalifikowane uznaje się należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT (umowa o pracę) oraz art. 13 pkt 8a (umowa zlecenie/dzieło), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w firmie produkcyjnej proces B+R nie kończy się na desce kreślarskiej ("na papierze"). Budowa fizycznego urządzenia (s, t) jest kluczowym elementem prac rozwojowych (walidacją projektu). Dlatego wynagrodzenia spawaczy i monterów budujących prototypowe urządzenie są kosztem kwalifikowanym na równi z wynagrodzeniami inżynierów.
Ad 2. Materiały i surowce: Kosztami kwalifikowanymi jest nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością B+R. W przypadku Wnioskodawcy są to elementy niezbędne do zbudowania fizycznej postaci nowego urządzenia. Bez zużycia stali, elektroniki i podzespołów niemożliwe byłoby zweryfikowanie, czy założenia konstrukcyjne (nowatorskie pomysły firmy) działają w praktyce. Ważne: Fakt, że prototyp po zakończeniu testów może zostać sprzedany klientowi, nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia kosztów materiałów zużytych do jego wytworzenia, o ile celem pierwotnym było stworzenie i przetestowanie nowego rozwiązania technologicznego.
Ad 3. Amortyzacja: Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane (z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli). Skoro Wnioskodawca wykorzystuje swój park maszynowy do obróbki elementów prototypów, ma prawo zaliczyć odpowiednią część odpisów amortyzacyjnych do ulgi B+R.
Wskazane koszty spełniają definicję kosztów kwalifikowanych określoną w art. 26e ustawy o PIT. W szczególności, z uwagi na prowadzoną ewidencję czasu pracy oraz wyodrębnienie kosztów materiałów zużytych wyłącznie na cele budowy prototypów, Wnioskodawca jest w stanie precyzyjnie określić wysokość ulgi. Wnioskodawca podkreśla, że proces budowy fizycznego prototypu przez pracowników produkcyjnych (spawaczy, monterów) jest integralną i niezbędną częścią prac rozwojowych, gdyż bez fizycznej walidacji projektu inżynierskiego nie byłoby możliwe osiągnięcie celu w postaci nowego, sprawnego urządzenia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.163 ze zm.):
Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż w pkt 28.
W myśl natomiast art. 5a pkt 28 ww. ustawy, w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a) powołanej ustawy z dnia 28 listopada 2020 r.:
Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:
a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
b) spółkę kapitałową w organizacji,
c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
Stosownie do treści art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.
W konsekwencji wspólnik spółki osobowej, przychody i koszty podatkowe winien rozliczać w wysokości ustalonej stosownie do jego udziału w spółce i w takim zakresie w jakim, jako wspólnik tej spółki, jest upoważniony i obowiązany do rozliczania przychodów i kosztów uzyskania przychodów tej spółki.
Przedmiotem wątpliwości jest m.in. kwestia ustalenia, czy opisana we wniosku działalność, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, i tym samym czy Pan jako wspólnik spółki cywilnej jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e ww. ustawy w odniesieniu do wskazanych we wniosku kosztów.
Chce Pan skorzystać z ulgi na działalność badawczo – rozwojową za lata 2019-2023 oraz do 17 stycznia 2024 r, tj. do dnia przekształcenia Spółki cywilnej w Spółkę z o.o.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym w latach 2019 -2024 (t. j. Dz. U z 2019 r, poz. 1387 ze zm.; t. j. Dz. U z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób:
Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i 1086),
b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm.):
Badania naukowe są działalnością obejmującą:
1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w latach 2019- do 17 stycznia 2024 r. Spółka cywilna w której był Pan wspólnikiem, koncentrowała swoją działalność na produkcji specjalistycznych maszyn i urządzeń przemysłowych. W okresie, którego dotyczy wniosek Spółka nie posiadała statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2474 z późn. zm.). oraz posiadała nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej systematycznie realizowała prace o charakterze twórczym, obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z zakresu nauki, technologii i inżynierii. Celem tych działań było projektowanie i tworzenie nowych, nieistniejących wcześniej w ofercie firmy urządzeń na zlecenie podmiotów trzecich. Znaczące ulepszanie i modyfikowanie urządzeń już istniejących. Działania nie miały charakteru prac rutynowych ani okresowych zmian. Były to procesy celowe, ukierunkowane na opracowanie nowych produktów lub procesów technologicznych. Urządzenia opisane w opisie sprawy są rozwiązaniami nowatorskimi w skali przedsiębiorstwa Spółki, stanowią autorskie pomysły Spółki.
Efektem prac było powstanie unikalnej dokumentacji projektowej (konstrukcyjnej i technologicznej) oraz w pełni funkcjonalnych, innowacyjnych prototypów maszyn (np. s, r o nowej geometrii cięcia), które cechują się nowymi funkcjonalnościami lub znacząco lepszymi parametrami wydajnościowymi niż rozwiązania, które były dostępne w ofercie Spółki.
Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone i opisane przez Pana we wniosku czynności stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac.
Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka cywilna systematycznie realizowała prace o charakterze twórczym, które obejmowały nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z zakresu nauki, technologii i inżynierii. Celem tych działań było; projektowanie i tworzenie nowych, nieistniejących wcześniej w ofercie firmy urządzeń na zlecenie podmiotów trzecich. Znaczące ulepszanie i modyfikowanie urządzeń już istniejących. Działania te nie miały charakteru prac rutynowych ani okresowych zmian. Były to procesy celowe, ukierunkowane na opracowanie nowych produktów lub procesów technologicznych. Przebieg procesu twórczego (Relacja z Klientem): Proces powstawania maszyn odbywa się w modelu projektowym. Ponosił Pan ryzyko technologiczne i gospodarcze projektu. Klient nie dostarczał gotowej dokumentacji technicznej, lecz oczekiwał rozwiązania problemu, co wymagało od Spółki inwencji twórczej. Wszystkie prace objęte wnioskiem jak Pan wskazuje, były działalnością twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań. Prace te nie były rutynowe, serwisowe ani wyłącznie koncepcyjne dla innych podmiotów. Powstały specjalistyczne maszyny (np. t, r), budowane w oparciu o autorskie projekty inżynierskie.
Ponadto wszystkie czynności wykonywane przez Spółkę i jej pracowników w ramach prac B+R nie stanowiły rutynowych czynności serwisowych, produkcji seryjnej ani standardowego wdrożenia.
Zatem, prowadzona przez Spółkę cywilną działalność dotycząca produkcji specjalistycznych maszyn i urządzeń przemysłowych miła w okresie, którego dotyczy wniosek twórczy charakter.
Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Wyjaśnił Pan, że wykonywane przez pracowników Spółki czynności przedstawione we wniosku miały charakter twórczy, obejmowały nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z zakresu nauki, technologii i inżynierii. Wszystkie prace objęte wnioskiem są działalnością twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań. Prace te nie były rutynowe, serwisowe ani wyłącznie koncepcyjne dla innych podmiotów. Prace stanowiły działania, które miały na celu zdobycie nowej wiedzy i umiejętności nastawionych na opracowywanie nowych produktów (maszyn) oraz wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Podejmowane czynności były ukierunkowane na nowe odkrycia w znaczeniu praktycznym i technologicznym – zarówno Pan jak i Spółka poszukiwaliście nowych metod łączenia komponentów, optymalizacji przepływów (termodynamika) oraz innowacyjnych sposobów sterowania procesami przemysłowymi, które nie były Panu wcześniej znane.
Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do projektowania i produkcji urządzeń jest spełnione.
Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
Z opisu sprawy wynika, że wykonywane przez pracowników Spółki cywilnej czynności przedstawione we wniosku miały charakter twórczy, obejmowały prace rozwojowe, były podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Wszystkie prace objęte wnioskiem były działalnością twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań. Prace te nie były rutynowe, serwisowe ani wyłącznie koncepcyjne dla innych podmiotów. Prace stanowiły działania, które miały na celu zdobycie nowej wiedzy i umiejętności nastawionych na opracowywanie nowych produktów (maszyn) oraz wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Podejmowane czynności były ukierunkowane na nowe odkrycia w znaczeniu praktycznym i technologicznym – poszukiwał Pan nowych metod łączenia komponentów, optymalizacji przepływów (termodynamika) oraz innowacyjnych sposobów sterowania procesami przemysłowymi, które nie były Spółce wcześniej znane. Efektem prac było powstanie unikalnej dokumentacji projektowej (konstrukcyjnej i technologicznej) oraz w pełni funkcjonalnych, innowacyjnych prototypów maszyn (np. s, r o nowej geometrii cięcia), które cechowały się nowymi funkcjonalnościami lub znacząco lepszymi parametrami wydajnościowymi niż rozwiązania, które były dostępne w ofercie Spółki.
Zatem powyższe pozwala uznać, że Spółka wykorzystywała istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.
Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
Jak wskazano we wniosku, wykonywane przez pracowników czynności przedstawione we wniosku miały charakter twórczy, obejmowały prace rozwojowe, były podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że prace polegające na opracowywaniu nowych maszyn i urządzeń oraz znaczącym ulepszaniu produktów istniejących (np. s, t, r, sz), realizowana w oparciu o autorskie projekty pracowników spełniały definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uprawniającej do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową na podstawie art. 26e cyt. ustawy.
Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Spółkę, ani też całość prowadzonej przez Spółkę działalności, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z wniosku i jego uzupełnienia.
W świetle powyższego stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.
Pana wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 dotyczą możliwości zakwalifikowania do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych na wynagrodzenia pracowników (bez wypłat ekwiwalentów za urlop, wynagrodzenia za czas choroby, lub innej nieobecności pracowników), materiałów i surowców oraz odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.
Aby stwierdzić, czy przysługuje Panu prawo do skorzystania z odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezbędna jest ocena, czy spełnione są wszystkie warunki do skorzystania z tego odliczenia.
Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za koszty kwalifikowane uznaje się:
1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
2)nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;
2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;
4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;
5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
Stosownie do art. 26e ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych, o których mowa w art. 22b ust. 2 pkt 2, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2.
Co istotne, stosownie do art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
Zgodnie z art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
Regulacja art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 30 kwietnia 2018 r., do 31 grudnia 2021 r.:
Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
1. w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2. w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3. w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
Jednocześnie na podstawie art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
Zgodnie z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2021 r.:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
Na podstawie natomiast nowego brzmienia art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązującego od 1 stycznia 2022 r.:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 26eb ust. 1.
Stosownie natomiast do ust. 9 ww. artykułu:
Przepisu ust. 8 zdanie drugie i trzecie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w zeznaniu kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 26ea.
Należy mieć na uwadze również brzmienie przepisu art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
Reasumując, ulga badawczo-rozwojowa polega na możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej kwoty kosztów podatkowych poniesionych przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. „kosztów kwalifikowanych”.
Oznacza to, że koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową dwukrotnie wpływają na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego u przedsiębiorcy inwestującego w taką działalność (raz jako koszty uzyskania przychodu, a drugi raz jako koszty kwalifikowane) i w efekcie znacznie pomniejszają wysokość opłacanego podatku dochodowego.
Na podstawie tych przepisów stwierdzam – aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
1) podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
2) koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
3) koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2, 2a i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
4) podatnik nie uwzględnił kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
5) w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
6) podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
7) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,
8) koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie i nie zostały przez niego odliczone od podstawy obliczenia podatku.
W odniesieniu do uznania ponoszonych przez Pana w związku z działalnością badawczo-rozwojową opisanych we wniosku wydatków za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, co następuje.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1.
Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu – każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika podlega indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera zamknięty katalog wydatków, których podatnik nie może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody nawet wówczas, gdy mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Z wniosku wynika, że w działalności badawczo-rozwojowej ponosi Pan koszty wynagrodzeń na rzecz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe, tj. pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę (art. 12 ustawy).
Kwestia dotycząca możliwości zaliczenia wynagrodzeń pracowników (tj. osób zatrudnionych na umowy o pracę) do kosztów kwalifikowanych została uregulowana w cytowanym wyżej art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Należności ze stosunku pracy mogą być uznane za koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika/współpracownika w danym miesiącu.
Przez „ogólny czas pracy w danym miesiącu” należy rozumieć wyłącznie czas faktycznie przepracowany. Zwracam uwagę, że pojęcie czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnosi się do czasu faktycznie poświęconego na tę działalność. Jednocześnie odliczeniu, co do zasady, podlegają wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe oraz dodatki i nagrody wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami od tych należności określonymi w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych.
Zwracam uwagę, że istotne jest, aby pracownicy faktycznie wykonywali zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych. Nie wystarczy zatem, że umowa o pracę bądź inny dokument potwierdza, że w zakresie kompetencji pracownika znajduje się wykonywanie czynności stanowiących realizację działalności badawczo-rozwojowej, pracownik ten musi też faktycznie uczestniczyć w tych pracach. Tylko wówczas ich wynagrodzenia obejmujące koszty pracownicze będą mogły stanowić dla podatnika koszt kwalifikowany w całości.
W sytuacji jednak, gdy pracownicy wykonują obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadne jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzeń wypłaconych, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.
Podkreślam, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy takiego podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Można zatem przyjąć, że podatnik korzystający z ulgi – dla celów dowodowych – winien prowadzić ewidencję czasu pracy poświęconego przez pracowników oraz osób świadczących pracę na podstawie umów cywilnoprawnych na działalność badawczo-rozwojową.
W sytuacji, gdy w danym miesiącu pracownik otrzyma wyłącznie wynagrodzenie za czas, w którym nie będzie faktycznie realizował działalności badawczo-rozwojowej, wówczas to wynagrodzenie nie będzie stanowić kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem koszty wynagrodzeń pracowników oraz składki określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych finansowane przez Spółkę cywilną w której był Pan wspólnikiem mogą być uznane za koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
Przy czy oświadcza Pan, że:
Podsumowanie: wydatki poniesione na wynagrodzenia pracowników sfinansowane przez Spółkę cywilną składki z tytułu umów o prace określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych – w części, w jakiej w danym miesiącu wykonywali oni czynności w ramach działalności badawczo-rozwojowej – przysługuje Panu prawo zaliczenia ich do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast w sytuacji, gdy w danym miesiącu pracownik otrzyma wyłącznie wynagrodzenie za czas, w którym nie będzie faktycznie realizował działalności badawczo-rozwojowej, wówczas ww. wynagrodzenie wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami od ww. przychodu, określonymi w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, nie będzie stanowiło kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.
Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, np. ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
Z wniosku wynika też, że w związku z działalnością badawczo-rozwojową Spółka ponosiła koszty materiałów i surowców.
W odniesieniu do kosztów materiałów zużytych podczas prac badawczo-rozwojowych zwracam uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciem „materiały”, które nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.
W zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 333).
W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości:
Materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólno-administracyjnej.
Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji tego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).
Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z poczynionymi powyżej uwagami, pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe będzie jej prowadzenie. Innymi słowy – kosztami kwalifikowanymi są wydatki na surowce i materiały, bez których niemożliwe jest nie tylko prowadzenie samych badań, wdrażania różnych procesów w ramach działalności badawczo-rozwojowej, ale również, bez których niemożliwe byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności Spółka nabywała materiały i surowce, które były bezpośrednio wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej.
Zatem wydatki Spółki cywilnej na nabycie materiałów i surowców wpisują się w kategorię kosztów kwalifikowanych. To oznacza, że podlegają one odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.
Podsumowanie: przedstawione we wniosku ponoszone przez Spółkę cywilną wydatki na nabycie materiałów i surowców, które były bezpośrednio wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej, mogły stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W odniesieniu do wydatków, które ponosiła Spółka na składniki majątku stanowiące środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne w realizowanych projektach wykorzystywane w prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej, stwierdzam, co następuje.
Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (…).
W przypadku odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej wskazuję, że ich podstawą zaliczenia w poczet kosztów kwalifikowanych jest art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Choć ustawodawca nie użył w tym przepisie sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że do kosztów kwalifikowanych podatnicy mogą zaliczać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
To sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w całości stanowią koszt kwalifikowany, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.
Natomiast w sytuacji, gdy takie składniki są częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, działalności podstawowej niezwiązanej z działalnością badawczo-rozwojową, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych stanowią koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne służą prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Zatem przysługiwało Panu prawo zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych opisanych we wniosku i wykorzystywanych w prowadzonej przez Spółkę działalności, jeżeli były rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.
Podsumowanie: ponoszone przez Spółkę koszty odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej mogły stanowić u Pana koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pozostaje zatem jeszcze ocena, czy miał Pan prawo do skorzystania z omawianej ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
Z opisu sprawy wynika, że:
1) Spółka prowadziła działalność badawczo-rozwojową,
2) w ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółka cywilna ponosiła koszty będące kosztami kwalifikowanymi w rozumieniu art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
3) koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, były zaliczane, w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej przez Pana,
4) koszty kwalifikowane nie zostały uwzględnione przez Pana w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
5) koszty mające podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową nie zostały odliczone przez Pana od podstawy obliczenia podatku oraz nie zostały zwrócone Panu w jakiejkolwiek formie,
6) w prowadzonej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 16 nie wyodrębniał Pan kosztów działalności badawczo-rozwojowej za lata 2019-do 17 stycznia 2024.
Jednakże odnosząc się do możliwości rozliczenia kosztów wynagrodzeń pracowników, zakupu materiałów i surowców oraz możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów amortyzacyjnych od maszyn wykorzystywanych w pracach badawczo rozwojowych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej wskazać należy, że w celu skorzystania z omawianej preferencji podatkowej niezbędnym jest spełnienie warunków ewidencyjnych stosownie do powołanego uprzednio art. 24a ust. 1b ustawy podatkowej.
Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z omawianej preferencja podatkowej są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
Tymczasem w myśl art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości:
Księgi rachunkowe obejmują zbiory zapisów księgowych, obrotów (sum zapisów) i sald, które tworzą:
1. dziennik;
2. księgę główną;
3. księgi pomocnicze;
4. zestawienia: obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych;
wykaz składników aktywów i pasywów (inwentarz).
Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o rachunkowości:
Konta ksiąg pomocniczych zawierają zapisy będące uszczegółowieniem i uzupełnieniem zapisów kont księgi głównej. Prowadzi się je w ujęciu systematycznym jako wyodrębniony system ksiąg, kartotek (zbiorów kont), komputerowych zbiorów danych, uzgodniony z saldami i zapisami na kontach księgi głównej.
Prowadzenie ksiąg pomocniczych w przypadku ksiąg rachunkowych wynika zatem wprost z przepisów.
Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019 r., poz. 2544):
Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, o których mowa w art. 24a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej "ustawą o podatku dochodowym", są obowiązane prowadzić księgę, z zastrzeżeniem ust. 2, według wzoru ustalonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w sposób określony w rozdziale 2.
Zgodnie z załącznikiem nr 1 (wzór podatkowej księgi przychodów i rozchodów) kolumna 16 jest przeznaczona do wpisywania kosztów działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym. Po zakończeniu roku należy zsumować te koszty. W kolumnie tej należy wpisać wszystkie koszty działalności badawczo-rozwojowej, niezależnie od tego, jaka ich część będzie odliczona od podstawy opodatkowania.
O ile więc ustawa o podatku dochodowym wprost nie precyzuje, w jaki sposób to wyodrębnienie powinno zostać wykonane, to z powyższych przepisów wynika jednoznacznie że kwestie ewidencyjne związane z kosztami kwalifikowanymi zależą od tego, czy podatnik prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów czy też księgi rachunkowe.
Odnosząc się więc do informacji zawartych we wniosku:
· rozliczał się Pan na postawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów;
· za lata 2019 – do 17 stycznia 2024 r. – w prowadzonej książce PKPiR nie były wpisywane do kolumny 16 PKPiR koszty kwalifikowane dotyczące prac będących przedmiotem wniosku,
- zauważyć trzeba, że nie spełnił Pan warunku ewidencyjnego określonego w art. 24a ust. 1b ustawy w celu zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej za lata 2019 – do 17 stycznia 2024 r.
Skoro prowadził Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów w celu skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej koniecznym było wpisanie kosztów kwalifikowanych do podatkowej księgi przychodów i rozchodów zgodnie z treścią ww. rozporządzenia. Nie wystarczy ani dodatkowa ewidencja kosztów kwalifikowanych, ani opisywanie faktur, które z ogółu poniesionych wydatków dotyczą wydatków związanych z kosztami kwalifikowanymi.
Odnosząc się więc do Pana stanowiska w zakresie pytania drugiego, w świetle którego koszty w nim przedstawione mogą być rozliczone w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, zauważyć należy, że wobec nie spełnienia obowiązku ewidencyjnego, nie może Pan dokonać stosownych korekt zeznań podaktowych i odliczyć koszty kwalifikowane za lata 2019-do 17 stycznia 2024 r, bowiem nie spełnił Pan w tych latach warunku ewidencyjnego określonego w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zastrzec trzeba, że skorzystanie z ulgi będzie jednak możliwe pod warunkiem dokonania korekt ewidencyjnych wyczerpujących przesłanki wynikające z art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym Pana stanowisko w zakresie pytania Nr 2 uznano za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...)
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
albo
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytań nr 1 i 2 w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo