Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku.
Po śmierci A.A. w dniu 15 lipca 2024 r. spadek nabyli trzej synowie: A.B., A.C. i małoletni A.D., każdy w 1/3. W skład masy spadkowej wchodziły nieruchomości położone na terenach rolnych, objęte księgami wieczystymi, w tym działki nr 1, 8, 9, 10, działki nr 2 i 3 o pow. 0,1200 ha oraz działka nr 11, a także dwie przyczepy samochodowe. Łączna wartość spadku wynosiła 2 553 000 zł. W dniu 30 lipca 2025 r. dokonano częściowego działu spadku bez spłat i dopłat, zgodnie z udziałami. A.B. otrzymał działki nr 2 i 3, przyczepę…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 2 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowym od osób fizycznych.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 lipca 2026 r. (data wpływu 27 lipca 2026 r.) oraz pismem z 23 lipca 2026 r. (data wpływu 10 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W dniu 15 lipca 2024 r. zmarł A.A., a spadek po nim nabyli jego trzej synowie: A.B., A.C. oraz małoletni A.D. – każdy w udziale 1/3. W skład masy spadkowej wchodziły nieruchomości CKW: (…) oraz dwie przyczepy samochodowe o łącznej wartości, 2.553.000 zł. W dniu 30 lipca 2025 r. dokonano częściowego działu spadku bez spłat i dopłat, w sposób odpowiadający udziałom spadkowym. W jego wyniku poszczególne składniki majątku zostały przyznane spadkobiercom, przy czym działka nr 1 przypadła do współwłasności A.B. i A.C. po 1/2. Pozostałe nieruchomości w ruchomości zostały rozdzielone pomiędzy spadkobierców. W dniu 9 października 2025 r. A.B. sprzedał działki nr 2 i 3 za cenę 250.000,00 zł. W dniu 11 marca 2026 r. dokonano zniesienia współwłasności działki nr 1 po wcześniejszym podziale na działki nr 4-5 pomiędzy A.B. i A.C., bez spłat i dopłat. W wyniku tej czynności A.B. przypadła działka nr 6, a A.C. działka nr 4, 7 i 5, czynność została dokonana w formie umowy Rep. A nr (…). Zniesienie współwłasności miało charakter ekwiwalentny. Wszystkie opisane czynności zostały dokonane bez spłat i dopłat oraz nie prowadziły do przysporzeń przekraczających wartości udziałów przysługujących spadkobiercom, stanowiąc jedynie realizację uprawnień wynikających z nabycia spadku.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ojciec Wnioskodawcy A. A. nabył składniki majątkowe wchodzące następnie w skład masy spadkowej w następujący sposób:
W wyniku śmierci ojca Wnioskodawcy w dniu 15 lipca 2024 roku Wnioskodawca nabył wskazane składniki majątkowe w drodze dziedziczenia po nim.
W skład masy spadkowej po A. A. wchodziły następujące nieruchomości:
1. Księga wieczysta nr (…):
2. Księga wieczysta nr (…):
3. Księga wieczysta nr (…):
Ponadto w skład masy spadkowej wchodziły dwie przyczepy samochodowe.
Łączna wartość majątku spadkowego wynosiła 2.553.000 zł.
Nieruchomości nabyte przez Wnioskodawcę w drodze spadkobrania stanowiły nieruchomości rolne. Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków obejmowały one w szczególności:
Działki nr 2 i 3 objęte księgą wieczystą nr (…) były sklasyfikowane jako pastwiska trwałe (Ps).
Przedmiotem częściowego działu spadku dokonanego w dniu 30 lipca 2025 roku były składniki majątku wchodzące w skład spadku po A. A. Dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat, stosownie do udziałów spadkowych przysługujących poszczególnym spadkobiercom.
W wyniku częściowego działu spadku Wnioskodawca otrzymał:
Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło i nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż nieruchomości stanowiła czynność dotyczącą majątku prywatnego nabytego w drodze dziedziczenia i nie była związana z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.
Sprzedaż nieruchomości obejmującej działki nr 2 i 3, dokonana na podstawie umowy sprzedaży Rep. A nr (…) z dnia 9 października 2025 roku na rzecz A. E. za cenę 250.000 zł, stanowi czynność będącą przedmiotem niniejszego postępowania i nie była wcześniejszą sprzedażą innej nieruchomości.
Przedmiotowa nieruchomość nie była udostępniana innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze.
Wnioskodawcy nie posiada innych nieruchomości, poza wskazanymi we wniosku, które byłyby przeznaczone w przyszłości na sprzedaż.
Nieruchomości wskazane we wniosku zostały nabyte w drodze dziedziczenia po ojcu A. A. i nie były nabywane w celu prowadzenia działalności gospodarczej ani w celu ich dalszej odsprzedaży.
Pytania
1. Czy zniesienie współwłasności nieruchomości dokonane bez spłat i dopłat w sytuacji gdy ma charakter ekwiwalenty i nie prowadzi do przysporzenia ponad przysługujący udział powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?
2. Czy odpłatne zbycie nieruchomości nabytej uprzednio w drodze działu spadku oraz zniesienia współwłasności podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
3. Czy dla celów ustalenia 5-letniego okresu, o którym mowa w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, możliwe jest uwzględnienie okresu posiadania nieruchomości przez spadkodawcę?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, zniesienie współwłasności nieruchomości dokonane pomiędzy współspadkobiercami bez spłat i dopłat przy zachowaniu ekwiwalentności świadczeń oraz braku przysporzenia ponad przysługujący udział spadkowy, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego czynność ta pozostaje neutralna na gruncie podatku od spadków i darowizn, gdyż opodatkowaniu podlega wyłącznie przyrost majątku który w przedstawionym stanie faktycznym nie wystąpił. Również na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest podstaw do powstania obowiązku podatkowego, skoro zniesienie współwłasności nie wiązało się z uzyskaniem przez Wnioskodawcę jakiegokolwiek realnego przysporzenia majątkowego. W odniesieniu do podatku dochodowego od osób fizycznych należy wskazać, że dział spadku oraz zniesienie współwłasności, dokonane bez spłat i dopłat oraz w granicach przysługujących udziałów, nie stanowią nowego nabycia nieruchomości. W konsekwencji nie wyznaczają nowego momentu nabycia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla ustalenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowe znaczenie ma moment jej nabycia przez spadkodawcę. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, pięcioletni termin od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości przez spadkodawcę, a więc z uwzględnieniem okresu jej posiadania przez spadkodawcę. Jeżeli termin ten upłynął, sprzedaż nie podlega opodatkowaniu PIT w przeciwnym razie podlega opodatkowaniu 19% podatkiem, chyba, że zastosowanie znajdzie ulga mieszkaniowa.
Reasumując zniesienie współwłasności jest neutralne podatkowo a kluczowe znaczenie ma data nabycia nieruchomości przez spadkodawcę.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
- odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
- zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Na gruncie art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
Na podstawie art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
W myśl art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.
Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia wyłącznie wówczas, jeżeli nabyte na własność mienie mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.
Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości nabytej w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli, jeśli:
- podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
- wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego dotychczas udziału.
Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku lub zniesienia współwłasności zostały dokonane bez spłat i dopłat.
Powyższe potwierdza brzmienie art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
Natomiast gdy w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 15 lipca 2024 r. zmarł A. A., a spadek po nim nabyli jego trzej synowie: A. B., A. C. oraz małoletni A. D. – każdy w udziale 1/3. Pana ojciec A. A. nabył składniki majątkowe wchodzące następnie w skład masy spadkowej w następujący sposób:
Ponadto w skład masy spadkowej wchodziły dwie przyczepy samochodowe. W dniu 30 lipca 2025 r. dokonano częściowego działu spadku bez spłat i dopłat, w sposób odpowiadający udziałom spadkowym. W jego wyniku poszczególne składniki majątku zostały przyznane spadkobiercom, przy czym działka nr 1 przypadła do współwłasności A. B. i A. C. po 1/2. W wyniku częściowego działu spadku otrzymał Pan:
W dniu 9 października 2025 r. A. B. sprzedał działki nr 2 i 3 za cenę 250.000,00 zł. W dniu 11 marca 2026 r. dokonano zniesienia współwłasności działki nr 1 po wcześniejszym podziale na działki nr 4-5 pomiędzy A. B. i A. C., bez spłat i dopłat. W wyniku tej czynności A. B. przypadła działka nr 6, a A.C. działka nr 4, 7 i 5, czynność została dokonana w formie umowy Rep. A nr (…). Zniesienie współwłasności miało charakter ekwiwalentny. Wszystkie opisane czynności zostały dokonane bez spłat i dopłat oraz nie prowadziły do przysporzeń przekraczających wartości udziałów przysługujących spadkobiercom, stanowiąc jedynie realizację uprawnień wynikających z nabycia spadku.
Odnosząc przywołane przepisy prawne do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że jeżeli sprzedaż nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej, wówczas skutki podatkowe należy oceniać w oparciu o kryteria wynikające z art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wskazał Pan we wniosku, wartość Pana majątku otrzymanego w wyniku działu spadku oraz zniesienia współwłasności mieściła się w wartości majątku jaki przysługiwał Panu przed dokonaniem działu spadku oraz zniesienia współwłasności. Powyższe wynika z wartości udziałów poszczególnych składników majątku przysługujących Panu przed dokonaniem działu spadku oraz zniesienia współwłasności.
W przedmiotowej sprawie jest Pan spadkobiercą po zmarłym ojcu. Wskutek działu spadku oraz zniesienia współwłasności nie nabył Pan majątku większego niż przysługiwał Panu przed dokonaniem działu oraz zniesienia. Zatem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ww. ustawy, należy liczyć od daty nabycia nieruchomości przez Pana ojca. Pana ojciec zmarł w 2024 r., a nieruchomości, które wchodziły w skład masy spadkowej były w jego posiadaniu od 1980, 1994, 2000 i 2013 r. Oznacza to, że pięcioletni okres, o którym mowa wyżej niewątpliwie upłynął.
Zatem sprzedaż przez Pana nieruchomości nabytej uprzednio w drodze działu spadku oraz zniesienia współwłasności, nie stanowi źródła przychodu, ponieważ ww. sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez Pana spadkodawcę. Tym samym nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu i nie ma Pan obowiązku wykazania w zeznaniu rocznym PIT-39 przychodu z tej sprzedaży.
Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo