Podatniczka złożyła wniosek o rozpoczęcie działalności gospodarczej w marcu 2022 roku, błędnie zaznaczając w CEiDG wybór podatku liniowego. W kwietniu 2022 roku złożyła kolejny wniosek zmieniający datę rozpoczęcia działalności, ale nie zmieniła formy opodatkowania. Od początku prowadzenia działalności rozliczała się jednak jak przy zasadach ogólnych: opłacała zaliczki oznaczone jako PIT-5, składała zeznania PIT-36 i deklaracje DRA zgodne ze skalą…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 marca 2026 r. (wpływ 21 marca 2026 r.)
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Dnia 17.03.2022 roku złożyła Pani wniosek o rozpoczęcie działalności gospodarczej pod nazwą (...) z dniem 02.04.2022 r. w centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej (CEiDG). We wniosku tym w punkcie 15 - Oświadczenie o formie opłacania podatku dochodowego zaznaczyła Pani pomyłkowo podatek liniowy, bez zgłębiania wiedzy o konsekwencji tego wyboru.
W dniu 01.04.2022 r. wypełniła Pani wniosek o zmianę daty rozpoczęcia działalności na dzień 15.04.2022. W międzyczasie skonsultowała Pani najbardziej korzystny dla Pani sposób opodatkowania Pani działalności, którym ze względu na prywatne okoliczności jest skala podatkowa (posiada Pani status matki samotnie wychowującej dwójkę dzieci). Składając ww. wniosek postanowiła Pani wybrać zasady ogólne jako formę opłacania podatku dochodowego. Wniosek złożyła Pani przed osiągnięciem pierwszej sprzedaży (30.04.2022 r.) czyli w ustawowym terminie. Była Pani przekonana, że nie zaznaczając we wniosku żadnej formy opodatkowania wybiera Pani z mocy prawa podstawową formę opodatkowania dochodów z działalności jaką jest skala podatkowa.
Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i dlatego nie musi Pani składać oświadczenia o jej wyborze, a złożenie kolejnego wniosku o rozpoczęciu działalności z inną datą jest traktowane w zupełności jako nowy wniosek.
Wszystkie Pani kolejne działania jednoznacznie wskazują na wybór opodatkowania według skali podatkowej. Od początku prowadzenia działalności, tj. od 2022 r.
Zaliczki na podatek dochodowy były obliczane terminowo, zgodnie z rzeczywistymi dochodami - pierwsza zaliczka na podatek dochodowy z Pani działalności obliczona zgodnie z art. 27 ust.1 ustawy o PIT powstała do zapłaty za czerwiec 2023 r.
Jak już Pani wspomniała za lata 2022, 2023, 2024 złożyła Pani do urzędu zeznania PIT-36, każdorazowo wpłatę zaliczki oznaczała Pani jako PIT-5 i do teraz urząd pod który Pani podlega nie kwestionował sposobu Pani rozliczeń - o otwartym obowiązku rozliczania się podatkiem liniowym dowiedziała się Pani gdy zwróciła się Pani do urzędu po zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach.
Uzupełnienie stanu faktycznego
Pierwszy przychód w 2023 roku uzyskała Pani 01.01.2023 roku, w 2024 roku - 01.01.2024. Jest to sklep działający na zasadzie franczyzy – (...).
Pytanie
Czy w świetle powyższego stanu faktycznego można uznać, że Pani oświadczenie o wyborze formy opodatkowania tj. zasady ogólne zostało skutecznie dokonane?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie brak wyboru podatku liniowego we wniosku o zmianę daty rozpoczęcia działalności przed dokonaniem pierwszej sprzedaży spowodowała skuteczny wybór skali podatkowej jako sposobu rozliczania podatku dochodowego od 2022 r. do nadal.
Wszystkie działania z Pani strony opisane w stanie faktycznym są wystarczające do tego, żeby uznać Pani działania za prawidłowe i potwierdzające chęć rozliczenia podatku na zasadach ogólnych. Jest to najbardziej korzystna metoda rozliczenia podatku w Pani sytuacji życiowej (rozliczenie matki samotnie wychowującej dzieci). Co istotne, przez cały okres prowadzenia działalności tj. pawie cztery lata nie otrzymała Pani jakichkolwiek sygnałów ze strony organu podatkowego o nieprawidłowościach w rozliczeniu, co utwierdzało Panią w przekonaniu, że rozlicza się Pani prawidłowo, tak jak zamierzała. Wnosi Pani o uznanie Pani rozliczeń i wyboru formy opodatkowania jako prawidłowe.
Dowodem na potwierdzenie Pani stanowiska są liczne wyroki sądów, z których wynika że omyłkowa zmiana lub błędne wskazanie formy opodatkowania nie powinno automatycznie skutkować koniecznością wstecznej zmiany rozliczeń, jeżeli rzeczywiste działania podatnika były spójne i zgodne z inną -prawidłowo stosowaną - formą opodatkowania.
W wyroku NSA z dnia 22 lutego 2024 r. FSK II 710/21, sąd administracyjny najwyższej instancji potwierdził, że zgodnie z artykułem 60 kodeksu cywilnego, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde jej zachowanie, które wystarczająco pokazuje jej zamiar.
Wnosi Pani o uznanie Pani stanowiska za prawidłowe z uwzględnieniem art. 2a Ordynacji podatkowej - tj. w przypadku wątpliwości rozstrzyga się na korzyść podatnika.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Stosownie do art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzonego na piśmie oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
Jak stanowi natomiast art. 9a ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnik może zawiadomić na piśmie o rezygnacji z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c lub złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2.
Na podstawie art. 9a ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dokonany wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 2 zawiadomi na piśmie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania albo złoży w terminie i na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Zgodnie z art. 9a ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Oświadczenie oraz zawiadomienie, o których mowa w ust. 1-2b, podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.
Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze.
Natomiast jeśli podatnik dokona wyboru szczególnej formy opodatkowania, jaką jest opodatkowanie w sposób liniowy, to jak wynika z powyższych przepisów, ta forma opodatkowania dotyczy również lat następnych. Jeśli podatnik chciałby zrezygnować z tej formy opodatkowania i przejść ponownie na zasady ogólne, to powinien złożyć stosowne oświadczenie w określonym w przepisach terminie.
W sytuacji, gdy podatnik chce zrezygnować z opodatkowania tzw. podatkiem liniowym, to przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakładają obowiązek złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia na piśmie o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
Zaznaczam, że ustawodawca na podstawie regulacji zawartych w ustawie z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2320) dokonał zmiany wyrażenia „pisemnego” dla określenia formy złożonego oświadczenia na „sporządzonego na piśmie” oraz – analogicznie – zastąpił wyrażenie „w formie pisemnej” na sformułowanie „na piśmie”.
Podkreślam, że przepisy podatkowe nie określają urzędowego wzoru takiego oświadczenia ani innych wymogów co do jego formy. Ma natomiast z niego jednoznacznie wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik dokonał wpłaty pierwszej zaliczki w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty może zostać uznany za złożenie wskazanego oświadczenia.
Te same okoliczności mogą przesądzać o skuteczności złożenia oświadczenia o rezygnacji z danej formy opodatkowania, o którym mowa w art. 9a ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z opisu sprawy wynika, że 17 marca 2022 roku złożyła Pani wniosek w CEiDG o rozpoczęcie działalności gospodarczej z dniem 2 kwietnia 2022 r . We wniosku tym w punkcie 15 - Oświadczenie o formie opłacania podatku dochodowego zaznaczyła Pani pomyłkowo podatek liniowy. W dniu 1 kwietnia 2022 r. wypełniła Pani wniosek o zmianę daty rozpoczęcia działalności na dzień 15 kwietnia 2022 r. Składając ww. wniosek postanowiła Pani wybrać zasady ogólne jako formę opłacania podatku dochodowego. Wniosek złożyła Pani przed osiągnięciem pierwszej sprzedaży (30.04.2022 r.) czyli w ustawowym terminie. Wskazała Pani, że od początku prowadzenia działalności, tj. od 2022 r.
Zaliczki na podatek dochodowy były obliczane terminowo, zgodnie z rzeczywistymi dochodami - pierwsza zaliczka na podatek dochodowy z Pani działalności obliczona zgodnie z art. 27 ust.1 ustawy o PIT powstała do zapłaty za czerwiec 2023 r.
W odniesieniu do roku 2022 wskazuję, że skoro rozpoczęła Pani prowadzenie działalności gospodarczej w kwietniu 2022 r. i w zgłoszeniu z dnia 17 marca 2022 r. zaznaczyła Pani formę opodatkowania podatek liniowy, a następnie z tytułu uzyskania pierwszego przychodu 30 kwietnia 2022 r. nie wpłaciła Pani zaliczki w terminie do 20 maja 2022 r., to w roku 2022 obowiązywała Panią forma opodatkowania podatek liniowy.
Jednak w odniesieniu do rozliczenia dochodów z działalności gospodarczej, dla których podatnicy pierwotnie wybrali na 2022 rok podatek liniowy, ustawodawca uregulował możliwość zmiany formy opodatkowania na zasady ogólne według skali podatkowej po zakończeniu 2022 roku.
Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265 ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca):
Podatnicy stosujący przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opodatkowanie na zasadach określonych w art. 30c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, mogą wybrać opodatkowanie dochodów osiągniętych w 2022 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 27 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli zawiadomią o tym wyborze właściwego naczelnika urzędu skarbowego w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, złożonym w terminie określonym w tym przepisie.
Stosownie natomiast do art. 14 ust. 4 ustawy zmieniającej:
Wybór, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy lat następnych.
Zmiana ta miała więc zastosowanie wyłącznie do dochodów w roku 2022 – wybór ten nie dotyczył lat następnych. Jeśli więc podatnik chciał zrezygnować z opodatkowania podatkiem liniowym i w 2023 r. opodatkować dochody z działalności gospodarczej na zasadach ogólnych według skali podatkowej, to powinien zawiadomić o tym urząd skarbowy zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności w terminie wynikającym z art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z powyższych przepisów wynika, że zmiany formy opodatkowania z podatku liniowego na skalę podatkową za 2022 rok podatnicy mogli dokonać w zeznaniu rocznym za 2022 rok. W tym celu powinni oni złożyć zeznanie PIT-36.
Mając na uwadze powyższe, w sytuacji, kiedy z Pani zeznania podatkowego za rok 2022 wynikała wola rozliczenia się w/g zasad ogólnych (złożyła Pani PIT-36), miała Pani prawo do zmiany formy opodatkowania prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej z podatku liniowego na zasady ogólne.
Zgodnie natomiast ze wskazanym wcześniej art. 14 ust. 4 ustawy zmieniającej, wybór opodatkowania nie dotyczy lat następnych.
W odniesieniu do roku 2023 – skoro pierwszy przychód uzyskała Pani w styczniu 2023 r., to rezygnację z opodatkowania w formie podatku liniowego powinna Pani złożyć do 20 lutego 2023 r. Rezygnacja taka mogła zostać złożona przez Panią, dokonując w tym terminie (do 20 lutego 2023 r.) wpłaty zaliczki na podatek dochodowy, wpisując identyfikator właściwy dla zasad ogólnych, czyli PIT/PIT-5. Nie złożyła Pani natomiast takiej rezygnacji w ustawowym terminie. Stąd w 2023 roku Pani formą opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej był podatek liniowy.
Również w 2024 r. pierwszy przychód uzyskała Pani w styczniu, wobec tego rezygnację z opodatkowania w formie podatku liniowego powinna Pani złożyć do 20 lutego 2024 r. Nie złożyła Pani takiej rezygnacji w ustawowym terminie który wypadał na 20 lutego 2024 r. Stąd w 2024 r. Pani formą opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej jest podatek liniowy.
W konsekwencji w 2023 r. i w 2024 r. nie złożyła Pani skutecznie oświadczenia o zmianie formy opodatkowania z podatku liniowego na zasady ogólne. Tym samym uzyskiwane przez Panią dochody w 2023 r. i w 2024 r. nie mogły być opodatkowane na zasadach ogólnych.
W złożonym wniosku podnosi Pani również, że za lata podatkowe 2023 do 2024 składała Pani zeznania roczne na formularzu PIT-36.
Podsumowanie: w opisanej sytuacji obowiązującą formą opodatkowania Pani dochodów z jednoosobowej działalności gospodarczej nie jest opodatkowanie na zasadach ogólnych, w/g skali podatkowej, ponieważ jako formę opodatkowania wybrała Pan podatek liniowy i nie dokonała Pani skutecznej rezygnacji z tej formy opodatkowania.
Niezależnie od powyższego w odniesieniu wyłącznie do dochodów osiągniętych w 2022 r. – zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej – mogła Pani zmienić formę opodatkowania w zeznaniu rocznym, składając PIT-36 za ten rok.
Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenie sądu administracyjnych nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Panią kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo