Interpretacja 0114-KDIP3-1.4011.74.2026.3.EC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie:

• wskazania czy Spółka jest płatnikiem wobec Klientów, tj. czy będzie odpowiedzialna za pobór podatku i jego wpłacenie na mikrorachunek podatkowy w przypadku powstania zobowiązania pieniężnego wobec Klienta – jest prawidłowe,
• w pozostałym zakresie – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 2 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. ("Wnioskodawca" lub "Spółka") jest osobą prawną, podmiotem zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych ("CIT").

Podstawowa działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na handlu energią elektryczną (PKD 35.15.Z). Spółka będzie oferować swoje usługi osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej ("Klienci"), będących podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych ("PIT") z miejscem zamieszkania w Polsce. Spółka będzie prowadzić działalność w zakresie dysponowania nadwyżkami energii elektrycznej. Klientami będą właściciele instalacji fotowoltaicznej ("Instalacja PV"), która stanowi mikroinstalację zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 z późn. zm.; "ustawa OZE"). Instalacje PV będą połączone z magazynami energii elektrycznej ("Magazyny") w rozumieniu art. 2 pkt 17 ustawy OZE oraz art. 3 pkt 10k ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 266 z późn. zm.; "Prawo Energetyczne").

Spółka uzyska koncesję na obrót energią elektryczną. Spółka będzie dysponować energią elektryczną Klienta na podstawie umowy cywilnoprawnej. Klienci nie będą występować o taką koncesję i nie będą prowadzić działalności gospodarczej w zakresie handlu energią elektryczną. Wytworzona w Instalacji PV energia elektryczna, której nadwyżka może zostać przechowywana w Magazynach, zostanie przeznaczona na potrzeby własne Klientów. Nadwyżki energii mogą również zostać odpłatnie zbyte.

Wnioskodawca będzie zarządzać nadwyżkami energii, które zostaną wyprodukowane w Instalacjach PV i zostaną przekazane do Magazynów. Spółka będzie miała status sprzedawcy energii elektrycznej zgodnie z art. 40 ust. 1a ustawy OZE.

Rozliczenie Spółki z Klientami nastąpi na koniec umownego 12-sto miesięcznego okresu rozliczeniowego ("Okres Rozliczeniowy"). Bilans energetyczny może wtedy wykazać nadwyżki energii elektrycznej. Nadwyżki te trafią następnie z Magazynów do sieci elektroenergetycznej ("Sieć"). Na koniec Okresu Rozliczeniowego, zgromadzona w Magazynach nadwyżka energii elektrycznej, zostanie odsprzedana przez Spółkę do Sieci. Z Magazynu do Sieci zostanie odsprzedana również energia zakupiona z Sieci i niewytworzona z Instalacji PV.

Wypłacając do Wnioskodawcy należne wynagrodzenie Spółka pomniejszy wypłatę Wnioskodawcy o przysługujący Spółce udział w zysku ("Wynagrodzenie"). Wynagrodzenie będzie pobierane przy sprzedaży przez Spółkę energii do Sieci. Wypłata Wynagrodzenia w takim przypadku będzie wynikać z zawartej umowy z Klientami.

Spółka rozważa obecnie oferowanie Klientom rozliczenie nadwyżek energii w ramach następujących modeli:

a)  Model I – wyprodukowaną poprzez Instalację PV, niewykorzystaną energię elektryczną Klienci będą przekazywać do Magazynów, która w razie dodatniego bilansu na koniec Okresu rozliczeniowego, będzie podlegała sprzedaży do Sieci.

b)  Model II – Klienci będą w Okresie Rozliczeniowym nabywać energię do Magazynów bezpośrednio z Sieci (niewyprodukowaną w Instalacji PV), a następnie odsprzedawać do Sieci;

Spółka rozliczać się będzie z Klientami z energii w modelu hybrydowym, czyli jednocześnie w ramach Modelu I oraz Modelu II. Zgodnie z przepisami Prawa Energetycznego oraz ustawy o OZE Spółka zapewni Klientom niezbędną infrastrukturę i podzielniki, które dla potrzeb rozliczenia się Klientów ze Spółką, umożliwią odczyt ilości zużytej energii (wyprodukowanej uprzednio poprzez Instalację PV) oraz ilość energii zbytej przez Klienta do Sieci z Magazynu. Sprzedaży do Sieci podlegać będzie zatem wyprodukowana energia poprzez Instalację PV oraz energia zakupiona z Sieci do Magazynów.

Z technicznego punktu widzenia możliwy jest odczyt ilości wyprodukowanej energii z Instalacji PV, która została przeniesiona do Magazynów, natomiast taki odczyt nie może stanowić podstawy rozliczenia Spółki z Klientami (odrębne przepisy nie przewidują obecnie takiej możliwości). Spółka dysponować będzie natomiast informacją o cenie energii zakupionej w danym Okresie Rozliczeniowym z Sieci do Magazynu. Energia zakupiona z Sieci stanowić będzie znacznie mniejszą część energii przechowywanej w Magazynach (udział energii wytworzonej będzie znacznie większy).

W związku z zastosowaniem w rozliczeniach z Klientami modelu hybrydowego, tj. Modelu I i Modelu II łącznie, zgodnie z odrębnymi przepisami, Klienci nie będą mieli statusu prosumentów w rozumieniu Ustawy OZE. Mając to na uwadze, wobec Klientów nie znajdą zastosowania przepisy o depozytach prosumenckich zgodnie z ustawą OZE.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Na pytanie – na jakiej podstawie prawnej Klienci bez koncesji będą kupować energię z sieci i odsprzedawać ją do sieci – wskazaliście Państwo:

Sprzedaży energii do Sieci będzie dokonywać Spółka m.in. na podstawie umowy dystrybucyjnej - tak zwanej Generalnej Umowy Dystrybucji. Natomiast Spółka będzie dokonywać sprzedaży do Klientów na podstawie umowy sprzedaży energii. Na podstawie tej umowy Spółka będzie miała również prawo do zarządzania Magazynem (umowa sprzedaży połączona z wynajmem Magazynu).

To nie Klienci będą zatem sprzedawać i kupować energię, a Spółka na rzecz Klientów. Klienci nie będą posiadać koncesji na obrót energią i nie będą o nią występować. Zastosowanie znajdzie art. 4 pkt 8 ustawy OZE.

Spółka będzie jednocześnie sprzedawcą energii elektrycznej. Spółka będzie dokonywać na rzecz Klientów sprzedaży w rozumieniu art. 3 pkt 6a Prawa Energetycznego. W konsekwencji, Spółka będzie realizować obowiązki sprzedawcy energii elektrycznej przewidzianej w Prawie Energetycznym oraz w ustawie OZE. Umowy z Klientami zostaną zawarte na podstawie art. 5 ust. 1 i nast. Prawa Energetycznego.

W konsekwencji, Spółka stanowi operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego w rozumieniu art. 2 pkt 23 ustawy OZE.

Spółka będzie miała status OSDn, czyli Operatora Systemu Dystrybucyjnego niepublicznego. Tego typu podmioty jak Spółka (posiadające status OSDn) to prywatni lub lokalni operatorzy systemu dystrybucyjnego energii elektrycznej. Spółka współpracuje ściśle z podmiotami typu OSDp (publiczni Operatorzy Systemu Dystrybucyjnego), czyli publicznymi podmiotami dystrybuującymi prąd (np. (…), (…), (…)). Spółka zawiera umowy z podmiotami typu OSDp, które regulują m.in. warunki techniczne przyłączenia, odbiór energii w punkcie dostawy oraz rozliczenia za usługi przesyłowe (OSDn, podobnie jak inni odbiorcy, ponosi opłaty za korzystanie z sieci wyższego rzędu).

Spółka spełnia zatem definicję z art. 3 pkt 25 Prawa Energetycznego oraz jest zobowiązana do realizacji obowiązków z art. 9c ust. 1 ustawy Prawo Energetyczne.

Współpraca Spółki z Klientami zapewnia Klientom wyższą stopę zwrotu z inwestycji PV Cała energia wyprodukowana lokalnie może być zużyta przez Klientów na terenie obiektu bez ponoszenia opłat przesyłowych.

Podsumowując, aby dostarczyć energię do Klientów, Spółka musi mieć zawartą tzw. umowę kompleksową (dystrybucja + sprzedaż), zawieraną na podstawie art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 Prawa Energetycznego.

Na pytanie:

b) jakie szczegółowe ustalenia wynikają z umów zawieranych przez Wnioskodawcę z Klientami w odniesieniu do Modelu II ?

c) w jaki sposób mają odbywać się rozliczenia w Modelu II ?

d) wskazać przepisy prawa (w szczególności ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii oraz ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne) będące podstawą zawieranych z Klientami umów, w oparciu o które dokonywane będą rozliczenia w ramach Modelu II – wskazaliście Państwo:

Spółka nie zawarła jeszcze z Klientami takich umów. Możliwość zakupu energii z Sieci do Magazynu wynika z tego, że Instalacja PV nie zawsze będzie miała warunki do produkcji prądu (trudne warunki pogodowe, brak słońca itp.). W konsekwencji, aby zapewnić Klientom minimalny dostęp do energii, Spółka będzie miała możliwość zakupu energii do Magazynu na rzecz Klientów.

Z uwagi na niejasne regulacje prawne, Wnioskodawca przyjmuje, że możliwą konsekwencją sprzedaży energii do Sieci będzie utrata przez Klientów statusu prosumenta w rozumieniu art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy OZE. Po zakupie energii elektrycznej do Magazynu, nie można bowiem wykluczyć, że ta sama energia zostanie odsprzedana do Sieci. Innymi słowy, mając na uwadze, że energia zgromadzona w Magazynie nie jest znaczona, to nie można wykluczyć sprzedaży z Magazynu do Sieci energii elektrycznej uprzednio zakupionej z Sieci. Przepisy prawa nie przewidują wprost możliwości precyzyjnego określenia źródła pochodzenia energii elektrycznej zgromadzonej w Magazynie. Z tych względów we Wniosku został ujęty Model II, aby pokazać możliwość korzystania przez Klientów z zakupionej energii z Sieci i zapytać Organ o skutki podatkowe związane z potencjalną utratą statusu prosumenta.

Spółka będzie świadczyć usługi dla Klientów za Wynagrodzeniem, które dotyczy udziału w zyskach ze sprzedaży energii. Poza Wynagrodzeniem Spółka pobierać będzie od Klientów stałą opłatę abonamentową, ale nie jest to przedmiotem Wniosku. Intencją Wnioskodawcy nie jest jeszcze większe skomplikowanie przedmiotu Wniosku.

Tak jak zostało wskazane powyżej, Spółka będzie działać jako sprzedawca energii elektrycznej w rozumieniu Prawa Energetycznego. Umowy Klientów ze Spółką zostaną zawarte na podstawie art. 5 ust. 1 i nast. Prawa Energetycznego. Klienci zawrą ze Spółką umowy cywilnoprawne, których przedmiotem będzie zarządzanie Magazynem oraz dostarczenie energii do miejsca zamieszkania Klientów. W ramach zawartych umów ze Spółką jako sprzedawcą energii, Spółka dostarczy Klientom energię elektryczną zakupioną z Sieci.

Pytania

1.  Czy Spółka będzie płatnikiem PIT wobec Klientów, czyli czy będzie odpowiedzialna za pobór podatku i jego wpłacenie na mikrorachunek podatkowy w przypadku powstania zobowiązania pieniężnego wobec Klienta?

2.  Czy Spółka będzie zobowiązana do wystawienia i wysłania do Klientów, informacji PIT-11, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy o PIT w przypadku powstania zobowiązania pieniężnego wobec Klienta uwzględniającej koszt zakupionej energii i wprowadzonej do Sieci?

3.  Czy na potrzeby sporządzenia i przekazania informacji PIT-11, Spółka powinna uznać za koszty uzyskania przychodów kwotę ustaloną jako część ceny nabycia energii elektrycznej z Sieci, odpowiadającą proporcji wartości tego kosztu w relacji do przychodu uzyskanego ze sprzedaży energii wprowadzonej do Sieci?

4.  Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do ujęcia zapłaconego Wynagrodzenia w Informacji PIT-11 jako koszt uzyskania przychodu Klienta w PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  W ocenie Wnioskodawcy, Spółka nie będzie płatnikiem PIT wobec Klientów, czyli nie będzie odpowiedzialna za pobór podatku i jego wpłacenie na mikrorachunek podatkowy.

2.  W ocenie Wnioskodawcy, Spółka będzie zobowiązana do wystawienia i wysłania do Klientów, informacji PIT-11, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy o PIT z uwzględnieniem kosztu zakupu energii do Sieci.

3.  W ocenie Wnioskodawcy, na potrzeby sporządzenia i przekazania informacji PIT-11, Spółka powinna uznać za koszty uzyskania przychodów kwotę ustaloną jako część ceny nabycia energii elektrycznej z Sieci, odpowiadającą proporcji wartości tego kosztu w relacji do przychodu uzyskanego ze sprzedaży energii do Sieci.

4.  W ocenie Wnioskodawcy, będzie on zobowiązany do ujęcia zapłaconego Wynagrodzenia w Informacji PIT-11 jako koszt uzyskania przychodu Klienta w PIT.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

I. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 i 2

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o PIT osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 ustawy o PIT, osobom określonym w art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 ustawy o PIT oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o PIT, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.

W myśl art. 42 ust. 1 zd. 1 ustawy o PIT płatnicy, o których mowa w art. 41 ustawy o PIT, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W świetle art. 10 ust. 1 ustawy o PIT źródłami przychodów są m.in.:

a)  stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1);

b)  działalność wykonywana osobiście (pkt 2); czy

c)  inne źródła (pkt 9).

W ocenie Wnioskodawcy uzyskanie ewentualnego dochodu przez Klientów ze sprzedaży energii elektrycznej może podlegać opodatkowaniu PIT wyłącznie ze źródła oznaczonego w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, czyli w ramach tzw. innych źródeł. Stanowisko to potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ("Dyrektor KIS") w interpretacji indywidualnej z dnia 18 stycznia 2024 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.620.2023.5.KP:

• "W związku z informacją wskazaną przez Pana w uzupełnieniu wniosku, że nie jest Pan prosumentem energii odnawialnej, prosumentem zbiorowym energii odnawialnej, ani też prosumentem wirtualnym energii odnawialnej oraz że uzyskiwane przez Pana przychody ze sprzedaży wytworzonej energii nie stanowią przychodów wynikających z rozliczeń wytworzonej energii, o których mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, stwierdzam, że nie mają do Pana zastosowanie przepisy art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określającego katalog źródeł przychodów, stwierdzam, że opisana we wniosku sprzedaż energii elektrycznej pochodzącej z biogazu rolniczego wytworzonego w mikroinstalacji stanowi przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowany na zasadach ogólnych według skali podatkowej, zgodnie z art. 27 ust. 1 tej ustawy.

Reasumując - w związku z uzyskiwaniem energii elektrycznej pochodzącej z biogazu rolniczego wytworzonego w mikroinstalacji powstają u Pana przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych."

W konsekwencji, wystąpienie dochodu podlegającego opodatkowaniu PIT na podstawie art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT nie podlega rozliczeniu poprzez płatnika. Przepis art. 41 ust. 1 oraz art. 42 ust. 1 zd. 1 ustawy o PIT nakłada obowiązki płatnika wyłącznie dla innych dochodów, np. ze stosunku pracy lub działalności wykonywanej osobiście.

Podsumowując, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Spółka nie będzie płatnikiem PIT wobec Klientów, czyli nie będzie odpowiedzialna za pobór podatku i jego wpłacenie na mikrorachunek podatkowy.

Spółka będzie jednak zobowiązana do sporządzenia i wystawienia na rzecz Klientów Informacji PIT- 11, którą następnie zobowiązana będzie im przesłać w ustawowym terminie.

Taki obowiązek występuje bowiem dla przychodów z innych źródeł w rozumieniu ustawy o PIT.

II. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3

W świetle obowiązujących obecnie przepisów, zakup energii z Sieci przeznaczony do magazynu wyłączy Klientom status prosumenta w rozumieniu ustawy OZE. Oznacza to, że Klienci nie skorzystają z preferencji, o której mowa w art. 2 pkt 9 ustawy o PIT dla całej sprzedanej energii do Sieci.

Jednocześnie, ustawodawca nie przewidział w przepisach odrębnego rozliczenia prosumenckiego od nie-prosumenckiego. W konsekwencji, Wnioskodawca nie ma możliwości rozliczenia się z Klientem na podstawie podzielników wskazujących na ilość wyprodukowanej energii. Nie jest możliwe jednoznaczne wyodrębnienie ilości wyprodukowanej poprzez Instalację PV od tej kupionej z Sieci, jeżeli nadwyżki energii zostaną sprzedane z Magazynu do Sieci.

Z uwagi na brzmienie przepisu art. 2 pkt 9 ustawy o PIT, który wyłącza sprzedaną energię z opodatkowania PIT dla prosumentów, Klienci nie skorzystają z preferencji w ogóle. Każda sprzedaż energii z Magazynu do Sieci będzie podlegać opodatkowaniu PIT, w tym również ta, w której został poniesiony koszt jej nabycia (zakup z Sieci).

Mając na uwadze powyższe, zważywszy na obowiązki informacyjne Spółki wobec Klientów (sporządzenie informacji PIT-11), jedynym sposobem, by tym obowiązkom sprostać jest obecnie przyjęcie klucza alokacji dla kosztów uzyskania przychodów. Bazując na opisie zdarzenia przeszłego sprawy, jedyną możliwością jest ujęcie w informacji PIT-11 jako koszty uzyskania przychodów wartości odpowiadającej proporcji wartości zakupionej energii (ceny zakupu) do wartości energii sprzedanej (cena sprzedaży). Zastosowanie tego klucza alokacji umożliwi Wnioskodawcy realizację ustawowych obowiązków.

W ocenie Wnioskodawcy, nie ma obecnie innej możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów Klientów ze sprzedaży energii. Energia podlegająca sprzedaży z Magazynu do Sieci jest bowiem niepodzielna i nie występują dla nich odrębne rozliczenia. Dla energii wytworzonej (wyprodukowanej) poprzez Instalację PV nie występuje również koszt nabycia / wytworzenia. Z całą pewnością nie jest właściwe uznanie, że Klienci podlegać będą opodatkowaniu PIT od całości sprzedanej energii do Sieci bez zastosowania żadnego pomniejszenia, ponieważ nie mogliby w ogóle rozpoznać kosztów uzyskania przychodów. Takie stanowisko byłoby sprzeczne z zasadą proporcjonalności oraz pozostawałoby w sprzeczności z istotą podatków dochodowych.

III. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4

Zdaniem Wnioskodawcy, zapłacone Wynagrodzenie stanowi koszt uzyskania przychodu Klientów w PIT. Jest to bowiem wydatek niezbędny do osiągnięcia przychody ze sprzedaży energii do Sieci. Zapłacone Wynagrodzenie spełnia wszystkie pozostałe wymogi stawiane kosztom uzyskania przychodów, czyli jest wydatkiem:

a)  faktycznie poniesionym,

b)  udokumentowanym, oraz

c)  uzasadnionym.

W świetle obowiązujących przepisów odrębnych, Klienci nie są uprawnieni do tego, by samodzielnie sprzedawać energię z Magazynów do Sieci. W tym procesie Wnioskodawca pełni bardzo istotną rolę, bez niego sprzedaż energii nie byłaby możliwa.

Zapłacone Wynagrodzenie przez Klientów powinno pomniejszać ich dochód ze sprzedaży energii. W konsekwencji, Spółka ma obowiązek ująć kwotę zapłaconego Wynagrodzenia w Informacji PIT-11 wysyłanej do Klientów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):

Ustawa określa źródła przychodów, jednym z których – w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy – są „inne źródła”.

Natomiast z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Zgodnie natomiast z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie sformułowania „w szczególności” oznacza, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto w art. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2376) wprowadzono od 1 kwietnia 2022 r. do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepis art. 2 ust. 1 pkt 9, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 2 ust. 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68):

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie handlu energią elektryczną. Będą Państwo oferować swoje usługi osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej ("Klienci"), będących podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych z miejscem zamieszkania w Polsce. Spółka będzie prowadzić działalność w zakresie dysponowania nadwyżkami energii elektrycznej. Spółka będzie dysponować energią elektryczną Klienta na podstawie umowy cywilnoprawnej. Rozliczenie Spółki z Klientami nastąpi na koniec umownego 12-sto miesięcznego okresu rozliczeniowego. Bilans energetyczny może wtedy wykazać nadwyżki energii elektrycznej. Nadwyżki te trafią następnie z Magazynów do sieci elektroenergetycznej. Na koniec Okresu Rozliczeniowego, zgromadzona w Magazynach nadwyżka energii elektrycznej, zostanie odsprzedana przez Spółkę do Sieci. Z Magazynu do Sieci zostanie odsprzedana również energia zakupiona z Sieci i niewytworzona z Instalacji PV.

Rozważają Państwo obecnie oferowanie Klientom rozliczenie nadwyżek energii w ramach następujących modeli:

a) Model I – wyprodukowaną poprzez Instalację PV, niewykorzystaną energię elektryczną Klienci będą przekazywać do Magazynów, która w razie dodatniego bilansu na koniec Okresu rozliczeniowego, będzie podlegała sprzedaży do Sieci.

b) Model II – Klienci będą w Okresie Rozliczeniowym nabywać energię do Magazynów bezpośrednio z Sieci (niewyprodukowaną w Instalacji PV), a następnie odsprzedawać do Sieci;

Sprzedaży energii do Sieci będzie dokonywać Spółka m.in. na podstawie umowy dystrybucyjnej. Natomiast Spółka będzie dokonywać sprzedaży do Klientów na podstawie umowy sprzedaży energii. Na podstawie tej umowy Spółka będzie miała również prawo do zarządzania Magazynem (umowa sprzedaży połączona z wynajmem Magazynu).

Spółka rozliczać się będzie z Klientami z energii w modelu hybrydowym, czyli jednocześnie w ramach Modelu I oraz Modelu II. Wskazaliście Państwo, że w związku z zastosowaniem w rozliczeniach z Klientami modelu hybrydowego, tj. Modelu I i Modelu II łącznie, zgodnie z odrębnymi przepisami, Klienci nie będą mieli statusu prosumentów w rozumieniu Ustawy OZE. Mając to na uwadze, wobec Klientów nie znajdą zastosowania przepisy o depozytach prosumenckich zgodnie z ustawą OZE.

Zatem do Państwa Klientów nie mają zastosowania przepisy art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określającego katalog źródeł przychodów, stwierdzam, że opisana we wniosku sprzedaż energii elektrycznej wytworzonego w mikroinstalacji oraz sprzedaż energii zakupionej i przekazanej do Magazynu z sieci stanowi dla Klientów przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowany na zasadach ogólnych według skali podatkowej, zgodnie z art. 27 ust. 1 tej ustawy.

Odnosząc się do obowiązków Państwa jako płatnika wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Z powołanej definicji płatnika wynika, że o tym, kto jest płatnikiem danego podatku rozstrzyga treść przepisów odpowiedniej ustawy właściwej dla tego podatku. Ma to swój wyraz w sformułowaniu „obowiązana na podstawie przepisów prawa”. Ustalenie, czy dany podmiot jest w konkretnym przypadku płatnikiem możliwe jest więc jedynie w oparciu o szczegółowe regulacje prawa podatkowego (w przedmiotowej sprawie – ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W świetle art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:

·      tzw. samoobliczenie i zapłatę podatku przez płatnika;

·      obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:

·      zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej – w odniesieniu do uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);

·      osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1);

·      osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w odniesieniu do dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21 (art. 41 ust. 4).

Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych poprzez:

·      określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz

·      określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww. podmiotach spoczywają obowiązki płatnika podatku.

Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:

·      nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale

·      mają obowiązki o charakterze informacyjnym.

Z powyższych przepisów wynika, że dochód z innych źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 nie podlega rozliczeniu przez płatnika. Państwo jako płatnik nie będą zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zatem w tej części uznano stanowisko za prawidłowe.

Państwa wątpliwość dotyczy również tego czy będą Państwo zobowiązani wystawić informację PIT- 11 w której wykażą Państwo przychód oraz koszty uzyskania przychodów.

Obowiązek informacyjny został uregulowany w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

W świetle przedstawionych wyjaśnień, w związku z tym, że przychód Klientów, należy kwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na Państwu będą ciążyć obowiązki informacyjne wynikające z art. 42a ust. 1 ww. ustawy.

Zobowiązani są Państwo złożyć informacje PIT-11, wskazując w nich kwotę przychodu z tytułu sprzedaży energii elektrycznej.

Przychody te winny być wykazane w informacjach PIT-11, w pozycjach zawartych w częściach F formularzy, tj. przeznaczonych na wykazanie przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie ze wzorem informacji PIT-11, w części F płatnik wykazuje przychód z innych źródeł bez pomniejszania go o koszty uzyskania przychodów.

Zatem w tej części uznano Państwa stanowisko za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.