Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, sprzedając kosmetyki, i zamierza nabywać materiały opakowaniowe na zagranicznej platformie internetowej, gdzie transakcje są dokumentowane elektronicznym paragonem, potwierdzeniem zamówienia…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnił go Pan pismem z 19 lutego 2026 r. (wpływ 19 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych (podatek liniowy) i prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT. W ramach prowadzonej działalności sprzedaje Pan produkty (kosmetyki), których jest Pan dystrybutorem na terenie Polski. Do ich pakowania wykorzystuje Pan materiały opakowaniowe, takie jak m.in. kartony, woreczki, opakowania ochronne, akcesoria zabezpieczające przesyłki, jak również etykiety z logo firmy. Materiały te zamierza Pan nabywać na (...) platformie sprzedażowej (…), na której sprzedawcami są podmioty mające siedzibę poza terytorium Polski (...). Jednorazowa wartość zamówień nie będzie przekracza 100 euro.
Platforma (…):
Posiadana przez Pana dokumentacja będzie obejmowała każdorazowo:
Zakupione materiały będą bezpośrednio wykorzystywane w działalności gospodarczej, wyłącznie do pakowania sprzedawanych produktów, co ma bezpośredni związek z osiąganymi przychodami.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
I. Elektroniczny paragon
Elektroniczny paragon generowany przez platformę sprzedażową (…) zawiera każdorazowo:
a) wiarygodne określenie stron transakcji, tj.:
b) datę dokonania operacji gospodarczej, w tym datę złożenia zamówienia oraz datę jego opłacenia,
c) przedmiot operacji gospodarczej, tj.:
d) dokument ma formę elektroniczną generowaną automatycznie przez system sprzedażowy platformy i nie zawiera podpisów odręcznych. Dokument jest jednak oznaczony unikalnym numerem zamówienia, który umożliwia jednoznaczną identyfikację operacji gospodarczej oraz powiązanie jej z:
Dane sprzedawców obejmują nazwę podmiotu oraz nazwę firmy przypisaną do każdej pozycji towarowej. Dokument nie zawiera adresów sprzedawców ani podpisów odręcznych, gdyż ma charakter systemowego dokumentu elektronicznego generowanego przez platformę sprzedażową. Identyfikacja stron transakcji oraz powiązanie operacji gospodarczej następuje poprzez numer zamówienia, dane nabywcy, szczegółowe zestawienie towarów oraz potwierdzenie zapłaty z rachunku bankowego.
Numer zamówienia stanowi element pozwalający na trwałe i jednoznaczne powiązanie dokumentów z zapisami księgowymi.
II. Metody płatności – (...) oraz (...)
Zapłata za zamówienia realizowana jest za pomocą systemów płatności elektronicznych ((...) oraz operator płatności (...)).
Niezależnie od zastosowanej metody płatności, każda transakcja znajduje odzwierciedlenie w historii rachunku bankowego.
Potwierdzenie zapłaty z rachunku bankowego zawiera:
W przypadku płatności (...) opis transakcji może mieć charakter techniczny i nie zawsze zawiera numer zamówienia. Powiązanie płatności z konkretną operacją gospodarczą następuje wówczas poprzez:
Dokumenty te łącznie umożliwiają jednoznaczną identyfikację transakcji oraz jej przyporządkowanie do zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.
III. Potwierdzenie zamówienia
Potwierdzenie zamówienia generowane przez platformę sprzedażową zawiera:
Dokument ten umożliwia pełną identyfikację stron transakcji, jej przedmiotu oraz wartości.
IV. Podsumowanie
Elektroniczny paragon, potwierdzenie zamówienia oraz potwierdzenie zapłaty z rachunku bankowego:
Dokumenty te łącznie odzwierciedlają rzeczywisty przebieg operacji gospodarczej.
W załączeniu przekazuje Pan zanonimizowany przykładowy paragon obrazujący zakres danych zawartych w dokumentach generowanych przez platformę.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym wydatki na zakup materiałów opakowaniowych/reklamowych nabywanych na platformie (…), udokumentowane paragonem elektronicznym, potwierdzeniem zamówienia oraz potwierdzeniem zapłaty, mogą zostać:
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie wydatki na zakup materiałów opakowaniowych/reklamowych spełniają wszystkie przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów, ponieważ:
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 października 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.594.2024.2.MM, w której organ wskazał, że: „zakup towarów na chińskiej platformie – spełniający przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT – może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet w sytuacji braku faktury, jeżeli podatnik dysponuje wiarygodną dokumentacją potwierdzającą poniesienie wydatku”.
Analogicznie, posiadane przez Pana dokumenty (paragon, potwierdzenie zamówienia oraz potwierdzenie zapłaty) będą spełniały warunki określone w § 12 pkt 5 w zw. z § 11 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie prowadzenia PKPiR, a tym samym mogą stanowić podstawę zapisów księgowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
Dlatego też kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:
Podkreślam również, że o tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.
Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodów z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodów z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.
Co wymaga podkreślenia w kontekście tej sprawy, jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest jego właściwe udokumentowanie.
Wydatki związane z zakupem opakowań, takich jak m.in. kartony, woreczki, opakowania ochronne, akcesoria zabezpieczające przesyłki, jak również etykiety z logo firmy, w związku ze sprzedażą kosmetyków – która jest przedmiotem Pana działalności – są bezsprzecznie związane z uzyskiwaniem przez Pana przychodów z działalności gospodarczej i jednocześnie nie znajdują się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych. O ile zatem ich zakup jest prawidłowo udokumentowany, stanowią (co do zasady) koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
W myśl art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej ,,księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
Szczegółowe warunki, jakie musi spełniać dokument, aby mógł stanowić podstawę wpisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1299) – obowiązujące od 1 stycznia 2026 r.
Jak stanowi zaś § 15 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów:
Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów, o których mowa w § 6–9.
W myśl § 6 ust. 3 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów:
Podstawą dokonywania zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:
1) faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”, wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami, lub
2) dowody określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym, zawierające co najmniej następujące dane:
a) datę wystawienia dowodu oraz miesiąc, w którym dokonuje się zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
b) wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury – wskazanie umowy albo innego dokumentu, stanowiących podstawę do zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów,
c) wskazanie wysokości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
d) podpis osoby sporządzającej dowód, lub
3) inne dowody, wymienione w § 7 i § 8, potwierdzające dokonanie zdarzenia gospodarczego zgodnie z jego rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej następujące dane:
a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w zdarzeniu gospodarczym, którego dowód dotyczy,
b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania zdarzenia gospodarczego, którego dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania zdarzenia gospodarczego odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
c) przedmiot zdarzenia gospodarczego i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot zdarzenia jest wymierny w jednostkach naturalnych,
d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania zdarzeń gospodarczych
– oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.
Z § 6 ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów stanowi, że:
Dowód księgowy jest sporządzany w języku polskim. Treść dowodu powinna być pełna i zrozumiała; dopuszczalne jest używanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie jest podane wartościowe określenie zdarzenia gospodarczego tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do dowodu sporządzonego w walucie obcej.
Zgodnie natomiast z § 7 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów:
Za dowody księgowe uznaje się również:
1) noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego zdarzenia gospodarczego, wynikającego z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;
2) dowody opłat pocztowych i bankowych;
3) inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dowody zawierające dane, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 3.
Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów:
Na udokumentowanie zapisów w księdze dotyczących niektórych wydatków (kosztów) mogą być sporządzone dowody zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie – nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach – przedmiot zdarzeń gospodarczych i wysokość wydatku (kosztu).
Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów:
Dowody wewnętrzne mogą dotyczyć wyłącznie:
1) zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt;
2) zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0);
3) wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika;
4) kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących;
5) zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części składowych;
6) wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą; podstawą sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość opłat na te cele;
7) opłat sądowych i notarialnych;
8) wydatków związanych z parkowaniem samochodu, w przypadku gdy są one potwierdzone dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 3; podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon, bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu.
Zatem podatnik prowadzący działalność gospodarczą powinien księgować przychody i koszty uzyskania przychodów zgodnie z zasadami określonymi w powołanym rozporządzeniu na podstawie dowodów księgowych przewidzianych tym rozporządzeniem.
Dokumentami, które są podstawą do ujęcia operacji gospodarczych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów powinny być – co do zasady – faktura bądź rachunek, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Jeżeli jednak osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą dokonuje zakupów na potrzeby działalności gospodarczej z platformy internetowej, która nie wystawia w związku z dokonaną transakcją faktury, to dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu do podatkowej księgi przychodów i rozchodów mogą być również inne dowody księgowe, jednak pod warunkiem spełnienia wszystkich wymogów zawartych w § 7 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W przypadku wypełnienia warunków zawartych w tych regulacjach, dowód księgowy stanowi podstawę do zaksięgowania zakupu towarów handlowych. Jeżeli osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą nabywa towary na potrzeby tej działalności, to dokumentami, na podstawie których dokonuje wpisu do podatkowej księgi przychodów i rozchodów mogą być dokumenty, o których mowa w § 7, zawierające dane wymienione w § 6 ust. 3 pkt 3 tego rozporządzenia.
Z informacji przestawionych we wniosku wynika, że w ramach działalności gospodarczej dokonuje Pan zakupów Towarów na platformie sprzedażowej (…), na której sprzedawcami są podmioty mające siedzibę poza terytorium Polski (...). Platforma (…) nie wystawia faktur VAT.
Nabycie Towarów na platformie (…) dokumentuje Pan:
Wątpliwości Pana sprowadzają się do ustalenia, czy może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione wydatki na opakowania nabywane na platformie (…): kartony, woreczki, opakowania ochronne, akcesoria zabezpieczające przesyłki, jak również etykiety z logo firmy, udokumentowane paragonem elektronicznym, potwierdzeniem zamówienia oraz potwierdzeniem zapłaty.
Jak już wyżej wskazałem, przesłanką konieczną do zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku przyczynowego między poniesionym kosztem a uzyskanym przychodem bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Każdorazowa ocena wydatków poniesionych przez podatnika wymaga zatem dokonania indywidualnej analizy. Dla celów dowodowych powinny one być udokumentowane. Podkreślam, że czym innym jest sposób ewidencjonowania danych kosztów podatkowych. Jeżeli nawet dany dokument nie stanowi dowodu księgowego w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, nie oznacza to, że nie może on dokumentować poniesienia kosztu podatkowego. O tym, co stanowi koszt w rozumieniu przepisów podatkowych, nie decydują regulacje zawarte w rozporządzeniu w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
W tym miejscu zaznaczam, że na mocy art. 180 § 1 z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Stwierdzam, że dokumenty, które Pan opisał we wniosku, tj. paragon elektroniczny w połączeniu z potwierdzeniem zamówienia oraz potwierdzeniem zapłaty, które dokumentują transakcje nabycia przez Pana opisanych w zdarzeniu opakowań, spełniają warunki określone w § 7 w związku z § 6 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Posiadane przez Pana dokumenty powinny oczywiście posiadać Pana podpis, a więc podpis osoby uprawnionej do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczej.
Odnosząc powyższe uregulowania do przedstawionego we wniosku opisu sprawy stwierdzam, że wydatek poniesiony, spełniający przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, udokumentowany w sposób wymagany odrębnymi przepisami może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Jednak należy wyjaśnić, że to na Panu spoczywa obowiązek prawidłowego udokumentowania wydatku, który może zostać skontrolowany w ewentualnym postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnośnie powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej, wyjaśniam, że interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i kształtują ich sytuację prawną w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Podkreślam, że przy wydawaniu tej interpretacji opierałem się jedynie na przedstawionym przez Pana opisie sprawy. Nie analizowałem dołączonych do wniosku załączników, gdyż nie prowadzę klasycznego postępowania podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo