Obowiązek płatnika z tytułu organizowanej akcji promocyjno-reklamowej- osoby pr. dz. gospodarczą i pracownicy kontrahenta.
Spółka planuje wprowadzenie akcji promocyjno-reklamowych z użyciem bonów o wartości 20 zł, które mają na celu zwiększenie sprzedaży. Rozważane są dwa warianty: dodawanie bonów do zamówień o określonej wartości oraz rozdawanie bonów jako gadżetów reklamowych. Wniosek o interpretację…
Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili Państwo wniosek pismami z 2 stycznia 2025 r. (data wpływu 9 stycznia 2025 r.)oraz z 23 stycznia 2025 r. (data wpływu 27 stycznia 2025 r.).Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży hurtowej wyrobów (…) oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia (…).
Spółka chciałaby wprowadzić akcje promocyjno-reklamowe przy użyciu bonów (…) [dawniej (…)]. Akcje te miałyby na celu uatrakcyjnienie oferty sprzedażowej Spółki i zachęcenie potencjalnych i obecnych klientów do nabywania towarów będących w jej ofercie, co pozwoli Spółce na zwiększenie poziomu sprzedaży.
Bony (…) to znaki legitymacyjne uprawniające do nabywania towarów i usług w wybranych punktach handlowych i usługowych w Polsce. Akceptują je m.in. supermarkety, sklepy AGD i RTV, perfumerie, sklepy odzieżowe, stacje benzynowe, restauracje itp. Bony (…) nie podlegają wymianie na gotówkę.
Bony (…), które chciałaby wykorzystywać Spółka miałyby formę papierową, nadrukowane byłoby na nich logo Spółki, a wartość nominalna 1 bonu wynosiłaby 20 zł.
Spółka zastanawia się nad 2 wariantami akcji promocyjno-reklamowych:
Pierwszy wariant:
Drugi wariant:
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
W piśmie uzupełniającym z 2 stycznia 2025 r. (data wpływu 9 stycznia 2025 r.) wskazali Państwo przepisy prawa podatkowego, których dotyczy Państwa wniosek oraz doprecyzowali Państwo opis zdarzenia przyszłego w następującym zakresie:
1) Akcje promocyjno-reklamowe z wykorzystaniem bonów (...) miałyby na celu zwiększenie dochodowości prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej poprzez:
Akcje promocyjno-reklamowe, zarówno w wariancie 1 jak i 2, mogą znacząco wpłynąć na przychody Spółki. Przede wszystkim mają na celu zwiększenie poziomu sprzedaży, gdyż promocje bardzo często bezpośrednio skłaniają do szybszych decyzji zakupowych. Przyciągają również nowych klientów, którzy wcześniej nie byli zainteresowani ofertą Spółki. Ponadto regularne akcje promocyjne mogą przyczynić się do wzrostu lojalności już istniejących klientów. Dzięki takim działaniom Spółka może budować więź z kontrahentami, co skutkuje ich powtarzalnymi zakupami. Akcje promocyjne mogą także skłaniać do zakupów większych ilości towarów lub towarów droższych, co zwiększa średnią wartość sprzedaży. Jednocześnie dzięki akcjom promocyjnym może wzrosnąć częstotliwość składanych zamówień, co przełożyłoby się na wzrost poziomu sprzedaży towarów oferowanych przez Spółkę.
Podsumowując, dobrze zaplanowane i przeprowadzone akcje promocyjno-reklamowe mogą bezpośrednio wpłynąć na przychody Spółki, głównie poprzez zwiększenie wartości sprzedaży, zwiększenie liczby klientów oraz budowanie lojalności kontrahentów.
2) Warunkiem niezbędnym do otrzymania przez kontrahenta bonu/bonów (...) w pierwszym wariancie akcji promocyjno-reklamowych byłby uprzedni zakup określonych towarów z oferty Spółki na określoną kwotę. Spełnienie przez kontrahenta warunków niezbędnych do otrzymania wymienionych wyżej bonów weryfikowane byłoby na podstawie wartości złożonego przez kontrahenta zamówienia.
3) Zasady przyznawania bonów kontrahentom w ramach pierwszego wariantu akcji promocyjno-reklamowych uregulowane byłyby w wewnętrznym dokumencie - regulaminie promocji.
4) Obowiązywałaby zasada, że przy zakupie określonych towarów będących w ofercie Spółki na określoną kwotę kontrahent otrzymałby 1 bon (...) o wartości nominalnej 20 zł. I tak na przykład, jeżeli kontrahent zamówiłby towary na kwotę np. 1000 zł netto wówczas otrzymałby 1 bon (...) o nominale 20 zł, przy zakupach za kwotę np. 2000 zł netto, otrzymałby 2 bony (...) o nominale 20 zł każdy itd.
Podsumowując, w przypadku gdy wartość jednorazowego zakupu towarów stanowić będzie wielokrotność kwoty 1000 zł netto, kontrahent otrzymałby odpowiednią wielokrotność bonów o wartości nominalnej 20 zł każdy.
Zasady przyznawania bonów w pierwszym wariancie akcji promocyjno-reklamowych byłyby więc uzależnione od wartości zamówionych towarów będących przedmiotem promocji.
5) W drugim wariancie akcji promocyjno-reklamowych bony wydawane byłyby nieodpłatnie obecnym jaki i przyszłym klientom (w tym ich pracownikom) przez przedstawicieli handlowych będących pracownikami Spółki.
6) W drugim wariancie akcji promocyjno - reklamowych otrzymanie bonu byłoby uzależnione jedynie od złożenia zamówienia na towary oferowane przez Spółkę u przedstawiciela handlowego podczas jego wizyty u klienta. Przedstawiciel przekazałby nieodpłatnie bon (...) o nominale 20 zł osobie składającej zamówienie. Osobą, która otrzymałaby bon mógłby być zarówno kontrahent jak i pracownik kontrahenta - w zależności od tego, kto złożyłby zamówienie. Bon nie przysługiwałby w momencie, gdy kontrahent lub pracownik kontrahenta nie złożyłby żadnego zamówienia na towary u przedstawiciela handlowego.
7) W drugim wariancie akcji promocyjno-reklamowych bon otrzymałby albo kontrahent albo jego pracownik, w zależności od tego, kto złożyłby zamówienie. Nie ma możliwości żeby za to samo zamówienie bon otrzymał zarówno kontrahent jak i jego pracownik.
8) Jedyny warunek jaki muszą spełnić kontrahenci lub ich pracownicy, żeby otrzymać bony, to zakupić towar z oferty Spółki. Kontrahenci i ich pracownicy w celu otrzymania bonu nie będą zobowiązani do świadczenia na rzecz Spółki żadnych dodatkowych czynności o charakterze promocyjnym, marketingowym czy reklamowym mających na celu wsparcie i intensyfikację sprzedaży towarów oferowanych przez Spółkę.
9) Wydatki ponoszone na zakup wskazanych w opisie sprawy bonów (...) byłyby każdorazowo finansowane przez Spółkę z jej własnych zasobów finansowych. Ponadto nie zostałyby Spółce w jakikolwiek sposób zwrócone.
10) Zakup bonów (...) byłby dokumentowany notą księgową z uwagi na fakt, iż stanowią one bony różnego przeznaczenia.
11) Wydatki poniesione na zakup bonów (...), o których mowa we wniosku zostałyby sfinansowane ze środków obrotowych Spółki.
12) Nabycie przez Spółkę bonów (...) w celu realizacji akcji promocyjno-reklamowych w obu wariantach służyłoby prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, tj. działalności handlowej.
Otrzymanie przez kontrahentów lub ich pracowników bonów byłoby uwarunkowane uprzednim zakupem towarów, co przekłada się na zwiększenie atrakcyjności oferty Spółki. Konsekwencją tego działania byłoby zatem zwiększenie przychodów ze sprzedaży towarów w ramach działalności gospodarczej Spółki opodatkowanej podatkiem VAT.
Wydatki na nabycie bonów (...) stanowiłyby ogólne koszty prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, a ich wykorzystanie w ramach akcji promocyjno-reklamowych miałoby przełożenie na uzyskiwany przez nią obrót z tytułu sprzedaży opodatkowanej.
Zarówno w wariancie 1 jak i 2 akcji promocyjno-reklamowych koszt nabycia bonów będzie miał związek ze sprzedażą opodatkowaną, tj. będzie służył prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej (tj. działalności handlowej).
13) Odbiorcami akcji promocyjno-reklamowych w wariancie 2 byliby przyszli i obecni kontrahenci Spółki lub ich pracownicy. Kontrahentami Spółki mogą być zarówno osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą jak i np. spółki (cywilna, jawna, z o.o. itp.) Grono uczestników akcji byłoby zatem nieograniczone, ponieważ Spółce zależy na dotarciu do jak największej liczby klientów.
14) Zasady uczestnictwa w akcjach promocyjno-reklamowych będą jednakowe dla wszystkich uczestników.
W piśmie z 23 stycznia 2025 r. (data wpływu 27 stycznia 2025 r.) ostatecznie sformułowali Państwo pytanie nr 2 wniosku oraz własne stanowisko do niego, co zostało przedstawione poniżej.
Pytania:
1) Czy noty księgowe dokumentujące zakup bonów (...), które byłyby przeznaczone do realizacji akcji promocyjno-reklamowych w wariancie 1 i 2 stanowiłyby dla Spółki koszt uzyskania przychodów?
2) Czy na Spółce w związku z przekazaniem bonów (...) dla kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą (dotyczy wariantu 1 i 2 akcji promocyjno-reklamowych) będą spoczywały jakiekolwiek obowiązki płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku dochodowym od osób prawnych?
3) Czy w wariancie 2 akcji promocyjno-reklamowych, przy założeniu że bon (...) otrzymuje pracownik kontrahenta, wartość otrzymanego bonu stanowiłaby dla niego przychód do opodatkowania, a Spółka byłaby zobowiązana do wystawienia pracownikowi kontrahenta deklaracji PIT-11?
4) Czy bony (...) o nominale 20 zł przekazywane w wariancie 1 i 2 akcji promocyjno-reklamowych stanowiłyby prezenty o niskiej wartości i nie byłoby konieczności prowadzenia ewidencji ich przekazania?
5) Czy przekazanie bonów (...) w wariancie 1 i 2 akcji promocyjno-reklamowych powoduje konieczność rozliczenia podatku VAT?
Ta interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 2 i 3 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Odnośnie do pytań w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 2
Zdaniem Spółki przekazanie bonów (...) kontrahentom prowadzącym działalność gospodarczą nie spowoduje, że na Spółce będą spoczywały jakiekolwiek obowiązki płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Spółka stoi na stanowisku, że bony (...), które byłyby przekazywane kontrahentom zarówno w wariancie 1 jak i 2 akcji promocyjno-reklamowych stanowiłyby dla nich przychód z działalności gospodarczej.
U podatników podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności gospodarczej uważa się również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
U podatników podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodem jest w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych zużywaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
W związku z powyższym wartość otrzymanych przez kontrahentów bonów (...) podarunkowych (…) (zarówno w wariancie 1 jak i 2 akcji promocyjno-reklamowych) stanowiłaby przysporzenie majątkowe i powinna zostać doliczona do przychodów z działalności gospodarczej oraz opodatkowana łącznie z innymi przychodami według tych samych zasad, co dochód uzyskany z prowadzonej działalności gospodarczej.
Reasumując, przekazane przez Spółkę kontrahentom prowadzącym działalność gospodarczą bony (...) stanowiłyby dla nich przychód z tej działalności, a na Spółce nie ciążyłyby obowiązki podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych, tj. Spółka nie będzie zobowiązana do obliczania, pobrania podatku oraz wpłacenia go na rachunek organu podatkowego.
Ad. 3
Zdaniem Spółki, przekazanie bonów (...) pracownikom kontrahentów nieprowadzącym działalności gospodarczej (w ramach wariantu numer 2 akcji promocyjno-reklamowych) będzie stanowić dla nich przychody z innych źródeł, ale z uwzględnieniem zwolnienia od podatku.
Zgodnie z art. 9 ust. 1. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z kolei artykuł 10 ust. 1 ww. Ustawy określa źródła przychodów, wśród których wymienia między innymi przychody z tzw. innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy). Za przychody z tzw. innych źródeł zgodnie z art. 20 ust. 1 Ustawy uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17, należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów wina, przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzące ze źródeł nieujawnionych, a także przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.
Zgodnie natomiast z zapisami art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.
Stosownie do zapisów art. 42a ust. 1. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Mając powyższe na uwadze uznać należy, że bony (…), które byłyby przekazywane przez Spółkę w ramach akcji promocyjno-reklamowych, pracownikom kontrahentów nie prowadzącym działalności gospodarczej, którzy nie są pracownikami świadczeniodawcy, ani osobami współpracującymi na podstawie umowy cywilnoprawnej, stanowią dla nich przychody z innych źródeł.
Jeśli jednorazowa wartość nieodpłatnych świadczeń, w naszym przypadku bonów (...), przekazanych przez Spółkę dla pracowników kontrahentów w ramach akcji promocyjno-reklamowych nie przekracza 200 zł, wartość świadczenia jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z tym na Spółce jako świadczeniodawcy nie będzie ciążył obowiązek sporządzenia na koniec roku i przekazania pracownikowi kontrahenta oraz właściwemu dla niego urzędowi skarbowemu deklaracji rocznej PIT-11.
W przypadku, gdy jednorazowa wartość nieodpłatnych świadczeń, w przypadku bonów (…), przekazanych przez Spółkę dla pracowników kontrahentów w ramach akcji promocyjno-reklamowych przekroczy kwotę 200 zł, wówczas całe świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a na Spółce jako świadczeniodawcy będzie ciążył obowiązek sporządzenia na koniec roku i przekazania klientowi oraz właściwemu dla niego urzędowi skarbowemu deklaracji rocznej PIT-11, w której zostanie wykazana wartość przekazanych danej osobie bonów (…).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe oraz w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
1) obliczenie,
2) pobranie,
3) wpłacenie
- podatku.
Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
W myśl art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów są m.in.:
pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3)
inne źródła (pkt 9).
Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy:
Przychodem z działalności gospodarczej są również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
Z kolei w myśl art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:
Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Niemniej jednak, w odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została wyłączona przez ustawodawcę przez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:
Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:
Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
Obowiązek informacyjny został zaś uregulowany w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy w związku z organizowaną akcją promocyjno-reklamową, ciąży na Spółce obowiązek płatnika w związku z przekazaniem bonów (...) o różnej wartości swoim Kontrahentom tj. osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą jak i ich pracownikom- osobom fizycznym nie prowadzącym działalność gospodarczej.
Co do zasady, żaden z przepisów nie nakłada na dany podmiot obowiązków płatnika w stosunku do przychodów uzyskiwanych od tego podmiotu przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą.
Podatnicy, będący przedsiębiorcami zobowiązani są do klasyfikowania wartości otrzymanych świadczeń jako przychodu uzyskanego w ramach źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza” w każdym tym przypadku, w którym świadczenia są otrzymywane przez nich w związku z działalnością gospodarczą. Przychody te podlegają zatem opodatkowaniu na tych samych zasadach, jak pozostałe przychody z tej działalności uzyskiwane przez uczestnika przedsięwzięcia.
W przypadku kwalifikacji danego przychodu do źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”, podatnicy, zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sami dokonują opodatkowania takich dochodów.
Stosownie bowiem do ww. przepisu:
Podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14, - są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f-3h.
Wobec powyższego, na gruncie niniejszej sprawy, osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą (uczestnik Państwa akcji), która otrzyma od Państwa świadczenie w postaci bonu, sama dokonuje opodatkowania przekazanych przez Państwa nagród zgodnie z wybraną formą opodatkowania.
Tym samym, należy zgodzić się z Państwem, że w związku z przekazaniem bonów (...) dla kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą (dotyczy wariantu 1 i 2 akcji promocyjno-reklamowych) nie będą spoczywały na Państwu jakiekolwiek obowiązki płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast w sytuacji, kiedy bony (...), będą przekazywane przez Spółkę w ramach akcji promocyjno-reklamowych, pracownikom kontrahentów nie prowadzącym działalności gospodarczej, którzy nie są pracownikami świadczeniodawcy, ani osobami współpracującymi na podstawie umowy cywilnoprawnej, wartość otrzymanych bonów stanowi dla nich przychody z innych źródeł.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.
Podstawową przesłanką omawianego zwolnienia jest otrzymanie od świadczeniodawcy nieodpłatnego świadczenia.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu.
Przedmiotowe zwolnienie w praktyce ma zastosowanie do nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych w ramach akcji promocyjno-reklamowych, w czasie których wręcza się drobne gadżety reklamowe i promocyjne (np. kalendarze, upominki i drobne prezenty), czy też wykonuje usługi wchodzące w zakresie działalności gospodarczej dokonującego świadczenia.
W prawie podatkowym brak jest definicji promocji. Wskazać jednak należy, że na potrzeby prawa podatkowego pod pojęciem promocji rozumieć należy ogół czynności związanych z oddziaływaniem na klientów i potencjalnych nabywców polegających na dostarczaniu informacji, argumentacji, obietnic, a także zachęty, skłaniającej do nabywania oferowanych produktów i usług, jak również wytwarzających przychylną opinię o firmie.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają również definicji pojęcia reklamy, którą w oparciu o definicje słownikowe można określić jako rozpowszechnianie informacji o towarach i usługach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, w celu zachęty do nabywania towarów i korzystania z określonych usług. Reklama jest to oddziaływanie na zewnątrz na nieokreślonego kontrahenta, jest skierowana i dostępna potencjalnie dla wszystkich, posiada zatem ogólny, anonimowy, powszechny, nieprywatny charakter.
Jednakże zasadą jest, iż reklama i promocja są skierowane do faktycznych bądź potencjalnych odbiorców tych towarów lub usług w celu zachęcenia ich do dokonania zakupu.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż nieodpłatne świadczenie to świadczenie stanowiące przysporzenie tylko po stronie obdarowanego, nie związane z żadnym wzajemnym zobowiązaniem „obdarowanego” na rzecz „darczyńcy”.
Nie można więc uznać za nieodpłatne świadczenie nagród w postaci bonu (…), jakie uzyskiwać będą w drugim wariancie akcji promocyjno - reklamowych pracownicy Kontrahenta za świadczenie nieodpłatne.
Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy otrzymanie bonu byłoby uzależnione od złożenia zamówienia na towary oferowane przez Spółkę u przedstawiciela handlowego podczas jego wizyty u klienta. Przedstawiciel przekazałby nieodpłatnie bon (...) o nominale 20 zł osobie składającej zamówienie. Osobą, która otrzymałaby bon mógłby być zarówno kontrahent jak i pracownik kontrahenta - w zależności od tego, kto złożyłby zamówienie. W drugim wariancie akcji promocyjno-reklamowych bon otrzymałby albo kontrahent albo jego pracownik, w zależności od tego, kto złożyłby zamówienie. Jedyny warunek jaki muszą spełnić kontrahenci lub ich pracownicy, żeby otrzymać bony, to zakupić towar z oferty Spółki. Kontrahenci i ich pracownicy w celu otrzymania bonu nie będą zobowiązani do świadczenia na rzecz Spółki żadnych dodatkowych czynności o charakterze promocyjnym, marketingowym czy reklamowym mających na celu wsparcie i intensyfikację sprzedaży towarów oferowanych przez Spółkę.
W Państwa przypadku przyznanie nagrody uzależnione będzie od dokonania wyżej wskazanych czynności, a co za tym idzie nie będzie miało nieodpłatnego charakteru związanego z promocją lub reklamą, ponieważ pracownik Kontrahenta otrzyma bon jeśli zakupi towar z oferty Spółki.
W konsekwencji zwolnienie, o którym mowa w powołanym art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miało zastosowania w przypadku przedmiotowych bonów niezależnie od ich wartości.
Wartość nagród będzie stanowiła przychód podlegający opodatkowaniu w myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z innych źródeł. Na podmiocie wydającym przedmiotowe nagrody ciążyć będą obowiązki wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych należało uznać za prawidłowe, natomiast w zakresie pytania Nr 3 za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
albo
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo