Podatniczka planuje sprzedać nieruchomość gruntową, którą wraz z byłym mężem nabyła do majątku wspólnego w 2003 roku. Po rozwodzie w 2008 roku, w 2010 roku na podstawie umowy o podziale majątku zniesiono współwłasność, w wyniku czego stała się ona wyłączną właścicielką (100%). W 2023 roku działka została podzielona na mniejsze części. Nieruchomość nigdy nie była używana w działalności…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 października 2025 r. (data wpływu 27 października 2025 r.) wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 27 listopada 2025 r. (data wpływu 27 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Zamierza Pani sprzedać nieruchomość z majątku prywatnego.
Historia nieruchomości:
2003 - zakup działki niezabudowanej o powierzchni ok 1 ha - grunt orny RV, pastwisko PsV, grunt nad rowem W, położonej w (...), zakup do majątku wspólnego z Pani byłym mężem.
2010 - zniesienie współwłasności na podstawie umowy o częściowy podział majątku, 2011 - zmiana miejscowego planu zagospodarowania terenu - działka znalazła się na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej – MN.
2023 - podział działki na Pani wniosek na 9 mniejszych działek i drogę dojazdową.
Dane geodezyjne nieruchomości:
Jednostka ewidencyjna (…) obszar wiejski (…) numery działek - 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
1) Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski.
2) Numer ewidencyjny nabytej w 2003 roku działki to 11, obecnie nieruchomość ma oznaczenie 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, (…).
3) Zgodnie z aktem notarialnym z Pani byłym mężem dot. częściowego podziały majątku wspólnego całość (100%) nieruchomości w (…) przypadła Pani.
4) Zniesienie współwłasności z Pani byłym mężem nastąpiło na drodze aktu notarialnego dot. częściowego podziału majątku wspólnego w 2010 r.
5) Sprzedaje Pani 100% nieruchomości, nabywca zamierza zakupić 100% nieruchomości.
6) Przed zniesieniem współwłasności była Pani właścicielką 50% nieruchomości, po zniesieniu współwłasności jest Pani właścicielką 100% nieruchomości.
7) Zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły żadne spłaty ani dopłaty.
8) Żadna działka wydzielona z pierwotnie zakupionej w 2003 r. nieruchomości nie została do dziś sprzedana.
9) Nieruchomość, o której mowa nigdy nie była wykorzystywana w Pani działalności gospodarczej, ani przed, ani po podziale.
10) Działka zakupiona została wspólnie z Pani ówczesnym małżonkiem w 2003 r. w celach prywatnych z przyszłościową opcją budowy domu jednorodzinnego.
11) Nieruchomość nie stanowi i nie stanowiła gospodarstwa rolnego, ani jego części składowej.
12) Działka po sprzedaży nie zmieni charakteru, nabywca będzie wykorzystywał nieruchomość zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania terenu.
13) Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy, nie zawierała Pani nigdy żadnych umów, której przedmiotem byłaby ta działka.
14) W związku z zamiarem budowy domu rodzinnego występowała Pani kilkakrotnie do Gminy o zmianę miejscowego planu zagospodarowania terenu, ostatecznie zmiana została dokonana, ale zmieniły się plany dotyczące budowy domu w związku z rozpadem małżeństwa.
15) Nie zamierza Pani występować do Gminy o żadne pozwolenia.
16) Nie ma Pani planów dotyczących zawierania jakichkolwiek umów przedwstępnych.
17) Nie angażowała Pani żadnych środków finansowych w celu podniesienia wartości nieruchomości, nie grodziła Pani, nie wykonywała prac ziemnych, nie wykonywała żadnych przyłączy, ani nie doprowadzała Pani mediów. Przy okazji podziału nieruchomości na mniejsze działki konieczne było wydzielenie niewielkiej drogi dojazdowej.
18) Nie będzie Pani podejmowała aktywnych działań marketingowych w celu sprzedaży działki.
19) Nie planuje Pani udzielania pełnomocnictw w celu uzyskania zgód i pozwoleń związanych ze sprzedażą nieruchomości.
20) W ostatnich pięciu latach nie sprzedawała Pani żadnych nieruchomości.
21) Posiada Pani inne nieruchomości gruntowe i zabudowane w majątku osobistym, jednakże nie planuje Pani sprzedaży żadnej z nich.
Dokonane przez Panią i Pani byłego męża zniesienie współwłasności nastąpiło w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków które było następstwem rozwodu jaki nastąpił w 2008 roku.
Pytanie
Czy sprzedaż będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
W związku z tym, że nieruchomość w 50% od 2003 roku, a w 100% od 2010 roku jest Pani własnością w ramach majątku osobistego uważa Pani, że podatek dochodowy od sprzedaży Pani nieruchomości nie powinien być pobierany.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
W tym miejscu należy wskazać również, że jak wynika z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
Przepis art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), stanowi, że:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w 2003 r. zakupiła Pani do majątku wspólnego z Pani byłym mężem działkę niezabudowaną. W 2010 r. nastąpiło zniesienie współwłasności na podstawie umowy o częściowy podział majątku. Zniesienie współwłasności z Pani byłym mężem nastąpiło na drodze aktu notarialnego dot. częściowego podziału majątku wspólnego w 2010 r. Przed zniesieniem współwłasności była Pani właścicielką 50% nieruchomości, po zniesieniu współwłasności jest Pani właścicielką 100% nieruchomości. Zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły żadne spłaty ani dopłaty. Żadna działka wydzielona z pierwotnie zakupionej w 2003 r. nieruchomości nie została do dziś sprzedana. Dokonane przez Panią i Pani byłego męża zniesienie współwłasności nastąpiło w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków które było następstwem rozwodu jaki nastąpił w 2008 roku.
Biorąc pod uwagę, że nieruchomość zabudowana została nabyta przez Panią w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
Stosownie do art. 46 ww. Kodeksu:
W sprawach nieunormowanych w artykułach poprzedzających od chwili ustania wspólności ustawowej do majątku, który był nią objęty, jak również do podziału tego majątku, stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności majątku spadkowego i o dziale spadku.
W myśl natomiast art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
Stosownie natomiast do art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3.
Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć, podział ten nie jest obowiązkowy.
Zgodnie z art. 43 ww. Kodeksu:
§ 1. Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
§ 2. Jednakże z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Spadkobiercy małżonka mogą wystąpić z takim żądaniem tylko w wypadku, gdy spadkodawca wytoczył powództwo o unieważnienie małżeństwa albo o rozwód lub wystąpił o orzeczenie separacji.
§ 3. Przy ocenie, w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania majątku wspólnego, uwzględnia się także nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym.
Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
W związku z powyższym, zgodnie z cytowanym wcześniej art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych − datą nabycia przez Panią nieruchomości, pomimo ustania wspólności majątkowej małżeńskiej jest data nabycia tej nieruchomości do majątku wspólnego małżonków, tj. 2003 r, a nie jak Pani wskazała 2003 i 2010 rok. Zatem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy upłynął.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że planowane przez Panią odpłatne zbycie nieruchomości, nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie. Tym samym nie jest Pani zobowiązana z tego tytułu do zapłaty podatku dochodowego.
W świetle powyższego stanowisko Pani jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo